2026-01-29
Blog Page 441

Donostiako Eusko Jaurlaritzaren pisuan izandako heriotza gizarte zerbitzu urrien eta arrazakeria instituzionalaren ondorioa da

LAB sindikatutik, Donostiako Eusko Jaurlaritzaren pisuan izandako heriotza gizarte zerbitzu urrien eta arrazakeria instituzionalaren ondorio dela salatu eta bertako langileei eta bazterketa sozialaren aurka egiten duten funtsezko lanari gure aitortza eta babes osoa adierazi nahi diegu.

Jatorri anitzeko pertsonen egoera administratiboa erregularizatzea ezinezko egiten duenez sistemak, egoera konplexu eta bikoitza pairatzen duten pertsonak dira, funtsezko eskubideen urraketa jasaten baitute, eta adingabeak izanik babesgabetasun egoera larritzen baita. Gizarte zerbitzuen sarearen barruan dauden bitartean nolabaiteko babesa jaso badezakete ere, 18 urte betetzean egun batetik bestera kale gorrian topatuko dituzte euren buruak. Zer funtzio betetzen du oinarrizko gizarte zerbitzu batek, ondoren berriro ere babesgabetasun egoerara itzularazten badituzte?

Ezbehar honen ondorioz berriz ere ikusi ditugu agintari eta hedabideak arreta fokua arazoaren muinetik desbideratzen. Gazte honen heriotza babesgabetasunean dauden pertsonei eskaintzen zaizkien zerbitzuak ez-nahikoak direlako gertatu da. Ziurgabetasun egoera tutela bukatu ostean jarraitu ezezik, larritu ere egiten delako gertatu da. Erroldatzeko eskubidea ere ukatu egiten zaielako gertatu da. Gizarte eta inklusio politikak babestu eta aukera berriak eskaini beharrean, desberdintasunak kronifikatzeko eta ezkutatzeko sare amaigabe gisa diseinatu dituztelako gertatu da. Eta ondorioz, zerbitzu hauetan baliabide falta izugarria delako gertatu da. Langileen gainkarga eta lan-baldintza prekarioen ondorioz, zerbitzu publikoek bermatu beharreko eskubide sozialak bermatu ezin dituztelako gertatu da. Zerbitzu publikoen pribatizazioarekin negozioa egiten dutelako gertatu da.

Zentzu horretan, guztiz lotsagarria iruditzen zaigu Gizarte Politiketako sailburu Beatriz Artolazabalek antzeztutako erakustaldia. Azpikontratazioa eta pribatizazioa sustatzen ari direnen hitz hutsek ez dute pobrezia eta bazterketa soziala are eta gehiago hedatu den larrialdi egoera baretuko. Ekintzak nahi ditugu.

Bizitza duina bermatzeko gabezia instituzional guzti hauen aurrean, lehenik eta behin, migrazio politika hiltzaileekin bukatzea ezibestekoa da, atzerritartasun legea indargabetuz eta une honetan behar-beharrezkoa den pertsona guztien erregularizazioa gauzatuz. Urjentziaz, inklusioa bermatzeko harrera politika eraginkorrak garatzeko ardura dute euskal administrazioek. Horretarako ezinbestekoa den gizarte zerbitzuen sistema publiko, kalitatezko, doako eta unibertsala aldarrikatuko dugu.

LAB sindikatutik pertsona guztien eskubideen defentsan lan egiten diharduten langileei, egunero gizarte egoera latzenetan bidelaguntza egiten duten horiei, gure babes adierazi nahi diegu. Sistema kapitalista, arrazista eta neokolonial honen zanpaketa egunerokotasunean gorpuzten duten pertsona gazte guztien elkartasunez jarduten jarraitzeko konpromisoa dugu, diskriminazio eta bazterkeria egoera ororekin bukatzeko.

“Ez da kasualitatea, borroka sindikal feminista gero eta indartsuagoa denean, erantzuna gogorra, bortitza eta muturrekoa izatea”

Iruñean LABen sindikalismo borrokalariaren kontra izandako polizia operazioaren harira, agerraldia egin dugu CEN Nafarroako Enpresaburuen Elkartearen aurrean, atxilotuek beraien eta sektore feminizatuetako zenbait delegatu eta langileen parte hartzearekin. Ostiralean hiriburu eta herrietan eta larunbatean Iruñean (17:00, Baluarte) mobilizatuko garela jakinarazi dute.

Hauxe da agerraldia dela-eta egindako adierazpena:

Behin eta berriz salatu dugun bezala, sistema kapitalista, heteropatriarkal, arrazista eta ekozidak emakumeen lan prekarioa eta doakoa baliatzen du; bizirik irauten du eta betikotu egiten da gure esplotazioaren kontura. Emakumeok egiten ditugun lanak, bai enplegu formalaren esparruan, bai hortik kanpo, bizitzaren jasangarritasunerako ezinbestekoak direnak, ikusezin bihurtu, pribatizatu eta prekarizatu egin dira luzaroan.

Baina gero eta gehiago gara Euskal Herriko mugimendu feministak eta borroka sindikal feministek irekitako bidean aurrera egitea erabaki dugunok. Sektore feminizatu eta prekarizatuetako langileok ez gaude prest sistemaren jokoa egiten jarraitzeko, ez eta sistemarentzat doan edo gaizki ordainduta lan egiteko ere.

Planto egitea erabaki dugu; planto soldata-arrakalari; bizitza pertsonala, lanekoa, familiakoa eta militantea bateratzeko ezintasunari; lan-baldintzei, lanaldi amaigabeei, miseriako soldatei eta aitortza ezari; laneko segurtasunik ezari eta osasun-galerari; lanaldi bikoitz eta hirukoitzei; zaintza lanak modu zuzen eta parekidean banatzen ez dituen ereduari. 

Egunero-egunero geure lantokietan pairatzen ditugun diskriminazio-egoera guztiekin amaitzea eskatzen dugu: adineko egoitzetan, garbiketan, etxeko lanetan, bulegoetan, supermerkatuetan, kontserba lantegietan, jantokietan, telemarketinean, ospitaletan, merkataritzan… Leku hauetan guztietan baztertuak, diskriminatuak eta prekarizatuta gaude.

Zaintza lan guztiak berrantolatzea eskatzen dugu, pertsona guztien bizitza duina izan dadin. Eta eskatu ez ezik, ekin ere egiten dugu, mobilizatu egiten gara. Feministok, sindikalistok, antolatzen ari gara, ekintzak egiten ari gara, plazara ateratzen ari gara, gure ohiko genero-roletatik eta mugetatik irteten ari gara; eta aldaketa erradikalak sustatzen ari gara.

LABeko sindikalistok protesta-ekintza bat egin genuen CENen egoitzan, bai, ISN enpresa ustiatzaile bateko kamioi batera igo ginen, baita ere, Patronala emakume langileen diskriminazioaren eta esplotazioaren arduraduna dela salatzeko.

Bere garaian Emakunderen eta, helduen egoitzetako gatazkaren testuinguruan, Gipuzkoako Foru Aldundiaren egoitza ere okupatu genituen; politikoki zuzenak diren diskurtsoak gorabehera, praktikan erakundeek politika diskriminatzaileak ontzat eman eta kasu askotan praktikan jartzen dituztela salatzeko.

Argi dago ezarritako boterea, Patronala, aparatu judiziala eta poliziala, gure ekintzak neutralizatzen eta zigortzen saiatzen ari direla, atxiloketen, isunen, grebak efekturik gabe uzteko %100eko gutxieneko zerbitzuen, eguneroko kaleratzeen bidez. Aste honetako polizia-muntaia, patronalaren eta haren zerbitzura dagoen aparatu judizial-polizialaren artean antolatua, horren erakusgarri da.

Ez da kasualitatea gure jarreraren aurrean sistemak erantzutea, eta egiten ari den bezala erantzutea. Gure borrokaren aurrean, sistema kapitalista heteropatriarkala berrarmatu egiten da. Zentsuratu egiten gaitu, atxilotu, zigortu, diziplinatu egin nahi gaitu, beldurra izan dezagun, isil gaitezen eta otzanak izan gaitezen. Izan ere, sistemari oso gogaikarria egiten zaio ezarri digun rolari guk uko egin eta errebelatzea.

Sistemari ez zaio interesatzen eta ezin du jasan gu, emakume langileok, aurrez aurre jartzea. Ez da kasualitatea borroka sindikal feminista gero eta indartsuagoa denean, oihartzun eta jarraipen handiagoa lortzen ari denean, “gugandik espero dena” alde batera uzten ari garenean, erreakzio gogor, bortitza eta muturrekoa izatea.

Ez da kasualitatea bi ekintza sindikal zehatzen inguruan antolatutako muntaia polizial hau Nafarroan gertatzea; izan ere, euskararekiko eta euskal kulturarekiko, aldarrikapen sozialekiko eta baita emakumeen* eskubideekiko ere izugarri oldarkorra izan den Erregimena jaun eta jabe izan baita lurralde honetan, eta oraindik ere Erregimenaren hainbat garrok bizirik baitiraute.

Ezarritako ordena zalantzan jartzen ari gara, eta garesti ordainduko dugula adierazi digute. Emakume eta langile gisa. Kapitalak ezin du jasan lan baldintza eta bizitza duinak eskuratzeko gure determinazioa; bere tresna guztiak jartzen ari da gure ildoa eragozteko. Alabaina, patroiek eta epaileek ez dakite beren erasoen aurrean indartsuago bihurtzen garela, elkartu egiten garela, antolatu egiten garela, babesa ematen diogula elkarri.

Sinetsarazi nahi digute emakumeok ez dugula zilegitasunik eta ez garela gure borroken subjektu politikoak, are gutxiago lan-arloan; ez gaudela baimenduta gure eskubideak eskatzeko. Bada, alferrik ari zarete, ez baitugu atzerapausorik emango, ez dugu aldarrikapen bat bera ere alde batera utziko, ez da kide bat ere geratuko bide ertzean; denak batera eta inoiz baino indar handiagoz borrokatzen jarraituko dugu.

Gora borroka feminista!

Gora sindikalismo feminista!


Garbiñe Aranburu: “Prekaritateari amaiera emateko ordua iritsi da sektore publikoan”

EAEko zerbitzu publikoek bizi duten egoera larriaren aurrean, greba eta mobilizazio eguna egin dugu sektore publiko osoan, sindikatuok deituta. Manifestazioak egin ditugu hiriburuetan, eta, Bilbon, Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak zerbitzu publikoen defentsa egin du, mobilizazioa hasi aurretik: zerbitzu publikoak defendatzea sektore publikoan kalitatezko enplegua defendatzea da”.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, “kalitatezko enplegu publikoa sortu behar da. Prekaritateari amaiera emateko ordua iritsi da sektore publikoan. Sektore publikoaren behin behineko enpleguaren kontsolidazioa eta egonkortasuna eskatzeko atera gara kalera bereziki, eta, horretarako, interinitate egoera horretan, abusu egoera horretan, urteak eta urteak eman dituzten langileen egoera kontutan hartuta, hautaketa prozesuak abian jarri behar direla diogu; hau da egonkortasun prozesuak aldarrikatzen ditugunean esaten duguna”.

Hain zuzen ere, LABeko idazkari nagusiak lege propio bat behar dela aldarrikatu du, “kontsolidazio prozesu horiek lege berme guztiekin egin daitezen. Era berean, nabarmendu nahi dugu ezin dela erantzun orokor bat eman; lekuan lekuko egoerak aztertu behar dira. Administrazio guztietan ematen den errealitatea desberdina da. Lekuan lekuko egoerari erantzungo dioten prozesu adostuak behar ditugu, eta hori negoziazio kolektiboan adostu behar dela aldarrikatzen dugu”.

Hiriburuetako mobilizazioekin batera, goizean lantokietan eta herrietan ere zabaldu ditugu gure aldarriak, aurreko asteetan egindako mobilizazio dinamika biribiltzeko. Greba deialdiak jarraipen zabala izan du, eta oso orokortua izan da behin-behinekotasuna pairatzen duten langileen artean.

EAEko Auzitegi Nagusiak berriro eman die arrazoia PCB-ITPko langileei

EAEko Auzitegi Nagusiak berriro jo du bidegabetzat PCB-ITPko langileei inposatu zitzaien ABEEEa, sozialeko epaitegiaren lehen instantziako epaia berretsiz. Azken epai honek berretsi egiten du LAB bere jarreran, hasiera batetik adierazi genuelako enpresak 2020 amaieran ezarritako ABEEEa guztiz arbitrarioa eta legez kanpokoa zela. Orain, honakoa galdetzen diogu gure buruari. 2020ko irailean ABEEE bat beharrezkoa ez bazen, beharrezkoa al zen 83 familiarentzako EEE bat 2020ko azaroan? LABentzat ezezkoa da erantzuna.

Aipatu EEEaren hasieratik esan izan dugun moduan, enpresak ez zeukan inolako arrazoirik kaleratzeak egiteko, PCB-ITPren egoera koiunturala zelako; zuzendaritzak egindako trikimailu legal batzuekin exajeratu eta larritua. Datorren asteartean, apirilaren 27an, izango da EEEaren kontrako epaiketa eta LABen argi daukagu EEE hori gaurko ABEEE baino are bidegabeagoa dela.

Gainera, balioa eman nahi diogu PCB-ITPko langileak egiten ari diren borroka eredugarriari, egungo lantegi zein taldearen zuzendaritza egiten ari den eraso guztien aurrean. Zuzendaritzak, langileen kontura miloitako irabaziak pilatzen jarraitzeko erakutsi duen diruzalekeria neurrigabean, ez du inolako zalantzarik izan nagusikeriaz eta modu desproportzionatuan jokatzeko, lan-eskubide oinarrizkoenak ere urratuz.

Eusko Jaurlaritzaren jarrera tamalgarria ere ez dugu ahaztu nahi. Langileak greban egon diren bitartean egin duen gauza bakarra izan da Ertzaintza bidaltzea hauek jipolitzera, Arantza Tapia buru duen Industria Saila hasiera batetik multinazionalaren aginduetara kokatzen zen bitartean. Gustatuko litzaiguke jakitea nola baloratzen duten epai hau.

Gertatu den guztiagatik, eta 83 kaleratutakoak berriro lanean hasi arte egin beharko dugun borroka guztiagatik, inoiz baino ozenago esan nahi dugu gaur PCBn ez dagoela inor soberan.

Onartezina da BBVAren EEEa

BBVAren zuzendaritzak sindikatuon ordezkaritza osoarekin izandako bigarren bileran, EEErako proposamena aurkeztu digu. Honek, 3.798 langileri eragingo die Estatu osoan, hau da da, 23.300 langileetatik %16,29 baino gehiagori. Hego Euskal Herrian, 114 langileri eragingo lieke; 66ri Bizkaian, 20ri Nafarroan, 16ri Gipuzkoan eta 12ri Araban, eta honek, arazo gehiago ekarriko dizkie bezeroei.

LABentzat onartezina da orain BBVAk, duela egun batzuk Caixabank-ek eta aurretik beste finantza entitate batzuk egin zuten bezala, milaka lanpostu suntsitu nahi izatea bien bitartean aberasten jarraitzen duten bitartean, milioika eurotako irabaziekin. Gogora dezagun BBVAk, azken hiru urteotan, 11.000 milio euro irabazi izana aitortu duela.

Honek suposatzen du langileak kalera joango direla baina zuzendaritzarentzat eskandaluzko soldatak eta igoerak egongo direla, presidentearen soldata aldakorra bikoiztuz BBVAren Akziodunen Batzarrean onartutakoa bezalakoak.

Bankuak aitzakiak eta arrazoi ekonomikoak aurkezten ditu, baina datuek erakusten dute ez direla benetakoak. Gainera, digitalizazioarekin, bezeroak on-line bidea erabiltzera behartzen dituzte bulego asko itxi eta operazioak egiteko kutxarik gabe utzi ondoren.

Bankak ez du jarraitu behar soilik euren irabaziak eta super-soldatak erabiltzen. Langileak egon dira aurpegia ematen eta eurek egin dituzte posible irabazi hauek, are gehiago pandemiaren azken urte honetan, eta ezin dute ordaindu murrizketa berri hau.

Langile guztiak defendatzeko ordua da, eta euren etorkizuna eta baldintza duinak bermatuko dituen prozesu bati ekitekoa. LABetik dei egiten diegu langileei eraso onartezin honen aurrean erantzuteko prestatzera.

Kalejira bat egin dugu Gasteizen, EAEko zerbitzu publikoetako greba bezperan

Hainbat erakunde publikotik pasa gara apirilaren 22ko grebaren aldarriak zabaltzeko; Udaletik, Aldunditik, unibertsitatetik, Jaurlaritzaren bulegoetatik eta Emakundetik, kasu.

Eusko Jaurlaritzak berak onartu bezala, Espainiako Estatuko eta Europako behin behinekotasun maila handiena daukagu gure sektore publikoan. %40tik gorako behin behinekotasuna ez da salbuespena, baizik eta administrazio, sektore eta eremu guztietan sistematikoki, modu orokortu batean eta kasu askotan iruzurrean errepikatzen den errealitatea.

Zerbitzu publikoen ahultzea eta langile publikoen prekarizazioa dakarten enplegu politika orokortu hauek azpikontratazio eta pribatizaziorako aurretiazko pausu gisa soilik uler daitezke. Gure agintariek zerbitzu publikoekin negozioa egiteko erabaki politikoa hartu eta horretara bideratutako neurriak sustatzen dituzte, beraz. 

Egoera hau gobernu ezberdinek urteetan zehar hartu dituzten erabakiek eragin dute, edozein kolore edo eremu geografikoko gobernuek. 

Pikete feminista

Gasteizko mobilizazioak jarraipena eman dio sektore publikoaren alde, azken asteetan, egin dugun dinamikari. Astelehenean, apirilaren 22ko grebarako deia zabaldu genuen Bilbon, Basurtuko ospitalaren aurrean; kasu honetan, pikete feminista atera genuen kalera, zerbitzu publikoetan emakumeen egoera zein den salatzeko.

Atxiloturik zeuden sindikatuko bost kideak kalera atera dira, epailea bera ikusi gabe

Espainiako Poliziak LAB sindikatuko 6 kide atxilotu zituen asteartean Nafarroan. Horietako bat berehala askatu zuten, baina bertze bortzek egun osoa eman dute polizien eskuetan. Asteazken goizean, bederatziak aldera, epailearen aitzinera ziren pasatzekoak. Baina epaileak ez ditu hartu. Galdetu diete ea deklaratu behar zuten, eta ezetz erran dutenez, aske utzi dituzte, karguekin. LAB sindikatuaren ustez, epaileak atxilotuak ikusi ez izanak are handiagoa egiten du polizia operazioaren burugabekeria.

Sei atxilotuei egotzi diete martxoaren 8an CEN Nafarroako Enpresaburuen Elkartearen Iruñeko egoitzan eginiko protesta ekintza batean edo apirilaren 9an ISN enpresaren kamioi batekin eginiko protesta ekintza batean parte hartzea. Mehatxuak, bortxa, kalteak eta -kamioiaren kasuan- zirkulazioaren segurtasunaren aurkako delitua leporatzen diete, abokatuen ustez “oso pobrea” den atestatu batean. Bide batez, aipatzekoa da abokatuek ikusi ahal izan duten atestatu horretan ez direla pertsona gehiago agertzen, nahiz eta Poliziak eta Gobernu Ordezkaritzak berak atzo erran zuten 11 izanen zirela atxilotuak.

LAB sindikatuak asteartean salatu zuen -berresten dugu gure salaketa- LABen aurkako operazio honetan patronala eta polizia eskuz esku ibili direla. Izan ere, kamioiaren ekintzaren kasuan aipatzekoa da Foruzaingoak ofizioz hasi zituela diligentziak, eta gero atxilotua izan denetako bat deklaratzen egon zela haiekin, baina ISN enpresak salaketa Espainiako Polizian jarri zuenez, hark hartu zuela kasua, eta martxoaren 8ko ekintza harekin lotuta, antzezlan handi hau muntatu duela.

Soldata arrakala salatzeko ekintza bat, eta Garbiketen sektoreko hitzarmenaren negoziazioetan zegoen blokeoa salatzeko bertze ekintza bat. Alegia, emakumeen lan baldintza kaskarrak salatzeko eta haien eskubideak aldarrikatzeko bi ekintza. Bi ekintza baketsu eta LABek bere ekintza sindikalean ohikoak dituenak. Horixe da patronalak eta Espainiako Poliziak jomugan jarri dituenak. Eta Poliziak atxiloketen bortizkeria erabili du emakume sindikalista horien jarduera sindikala baldintzatzeko eta eragozteko eta, oro har, emakumeen borrokei zilegitasuna kentzeko.

LAB sindikatuaren ustez, bi ekintza horietan ez dago deliturik. Baina Poliziak bi ekintza horietan delitu zantzurik ikusi baldin badu, nahikoa zuen sei sindikalista horiek deklaratzera deitzea. Ez zen beharrezkoa halako operatibo poliziala muntatzea. Ez zen beharrezkoa parametro demokratikoetan, noski. Baina LABek uste du patronalak eta Poliziak halako operazio hanpatua egin dutela, batetik, LABek ordezkatzen duen sindikalismo borrokalariaren aurka zuzenean jotzeko eta, bertzetik, gerora etorriko diren zigor eskaerak indartzeko.

Bukatzeko, LAB sindikatuak dei egin nahi die Nafarroako langileei parte har dezaten larunbatean Iruñean eginen den manifestazioan, borroka sindikalaren alde, patronalaren eta poliziaren muntaiaren aurka. Manifestazioa 17:00etan aterako da, Iruñeko Baluarte plazatik. Bestalde, ostiralean mobilizazioak egingo ditugu Euskal Herriko hainbat eskualdetan.

Nazio Komitearen deia

Gure sindikalismo borrokalariaren aurkako polizia operazioa gogor salatu du LABeko Nazio Komiteak, eta mobilizatzeko deia luzatu die langileei.

Arabako helduen egoitzetan greba egin dute, koronabirusak jota iaz zendutako langilea gogoan

Arabako helduen egoitza pribatuetan beste mobilizazio egun bat egin dute, hitzarmen duin baten defentsan, LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok deituta.

Langileen lan baldintzen defentsan egindako protestekin batera, Caser egoitzan iaz hildako langileari omenaldia egin diote, koronabirusak jota hil diren gainontzeko herritarrak gogoan izateaz gain.

Haurreskoletako langile eta familien aldarrikapenen erakusketa egin dugu Eusko Jaurlaritzaren aurrean

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok eta Haurreskolak Partzuergoko langileek familiekin batera euskarri desberdinetan jasotako aldarrikapenen erakusketa egin dugu arratsaldean Lakuan. Ekintza hori matrikulazio epe ofizialaren bukaeraren eta Mahai Negoziatzailearen kontestuaren baitan burutu dugu, Administrazioaren aurrean langile eta familiek Haurreskolak Partzuergoarekiko duten konpromiso irmoa erakusteko asmoarekin.

Izan ere, Administrazioak erakutsi ez duen bezala, txalotzekoa da zikloarekiko hezkuntza komunitateak agertu duen atxikimendua eta konpromiso erakustaldia.

Hortaz, lerro hauen bitartez, dinamika horretan (zein orain artekoetan) parte hartu duten lankide eta familiei eskertu nahi diegu egindako ahalegina. Langile eta senideen mobilizazioa eta inplikazioa ezinbestekoa izango da Haurreskolak Partzuergoak etorkizunera begira dituen erronkak gainditu eta aldarrikapenak gauzatzeko.

Haurreskolak Partzuergoko Lan Hitzarmen berriaren negoziazioa hasi berri dugun momentuan, ezin dugu ahaztu Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta hezkuntzan integrazioa eta langileen egonkortasuna direla oraindik ere borrokaren ardatza. Jaiotzatik hezkuntzarako eskubideak unibertsala behar duela izan uste eta sinisten dugulako eutsiko diogu borroka horri.

Era berean, LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok salatu nahi dugu aurreko Mahai Negoziatzailean Administrazioak eta Haurreskolak Partzuergoak hartutako konpromiso batzuk bete gabe jarraitzen dutela; besteak beste, indarrean dauden akordioak betetzea. Beraz, argi dago gaur hasitako negoziazio prozesuak izango duen ibilbidean erne egon beharko dugula aurrera ematen dugun urrats bakoitzean.

Gauzak horrela, orain arte egin bezala, ohar honi bukaera eman baino lehenago alderdi politiko eta eragile desberdinei dei egiten diegu Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta hezkuntzan integrazioa ahalbideratzeko pausoak eman ditzaten.

Halaber, euskal jendarteari ere dei egiten diogu borroka horrekin bat egin eta aldarrikapen horiek bereak egin ditzan, guztiok irabaziko baitugu horrekin.

Denon artean lortuko dugu!