2026-07-14
Blog Página 1292

«Ezta ohe bakar bat ere hutsik zahar egoitza publikoetan!»

Lizarrako Santo Domingo zahar egoitzak, 20 bat ohe hutsik ditu, inguruko zahar egoitza pribatuak beteak eta itxaron zerrendarekin aurkitzen diren bitartean. Nafar Gobernuaren politikaren ondorio latza dugu hau, sistema publikoari bizkarra eman eta kudeaketa pribatuari sektorea eskaintzen diona. LAB, publikoaren aldeko kanpaina bati hasiera ematera dator. Xede honekin, apirilaren 16an, ANAP aurrean konzentrazioa burutuko du apirilaren 16an.

Nafarroan, hirugarren adineko bi egoitza ditugu soilik: Vergel Iruñean eta Santo Domingo Lizarran. Gure adinduen beharren arreta, zerbitzu publikoa izan beharko luke, bi zentru hauek salbuespen, guztiz pribatizatua dago ordea. Irizpide merkantilisten arabera mugitzen den negozioa bihurtu dute helburu sozialei erantzun beharko lieken zerbitzua. Bere burua aurreratutzat duen gizarteak, pertsonok bizitzako azken fase honetan ditugun beharrei erantzuteko beharrean dago. Inork ez du zalantzan jartzen, gaixotzen garenean, osasun zerbitzu publikora jotzeko eskubidea, ezta gure seme alabak eskola publiko batera eramateko aukera izatea ere. Zahar Egoitzekin aldiz, pribatizazioa normaltzat ikus dezagun lortu dute, normalizatu nahi izan dute, Administrazioak menpekotasun egoeran dauden pertsonen arreta, negoziozaleen eskuetan utzi izan du eta hauengana zuzentzen gaituzte baliabide pertsonalak agortzen ditugunean.

Kudeaketa eredu honek, familiak dirutza xahutzera daramatza, enpresak, Administraziotik jasotzen dituzten kontzertu eta diru laguntzak direla medio, onura propioa ateratzen dutelarik.

Gobernuak arlo publikoa pribatizatzen du. Adibide argi bat, Lizarrako Santo Domingo egoitzan dugu. Honetan dauden 100 plazetatik, 20 bete gabe mantentzen ditu, Lizarrako egoitza pribatua, betea eta itxaron zerrendarekin aurkitzen delarik. Publikoarekin azaltzen duen utzikeria hau, ez da kasualitatea, eredu pribatuaren sustapenean oinarritutako estrategiari erantzuten dio. Gobernuaren logikaren arabera, ohe gutxiago betez, langile gutxiago behar dira, beraz, libre dauden oheak hala mantentzekotan, ez da enplegu publiko gehiagorik sortu beharrik.

Duela pare bat urte, antzeko egoera bat bizi izan genuen El Vergel zahar egoitzan. Orduan ere bai, eskaria bazegoen arren, hainbat plaza publiko hutsik mantentzen ari ziren, baina LABek ekintza sindikala bitartez egin zuen salaketak, irirzpide aldaketa bultzatu zuen.

Santo Domingon, deuseztapena, instalazioekin duten utzikeriarekin lagunduta dator ere bai, ez dira beharrezkoak diren konponketak eta egokitzapenak egiten ari. Ze helbururekin? Azken denboraldian, bi zahar egoitza publikoetan sartzen ari den erabiltzaile perfila aldatzen ari da. Arazo sozialak dituzten pertsonak sartzen ari dira, ez soilik adinduak. Behar bereziak dituzte hauek, baina Administrazioak ez dio hauen arretari erreparatu eta langileek, ez dute behar hauei erantzuteko baliabide egokituekin kontatzen.

LABek ez du hau onartuko. Sail sozialaren politikaren aurrean aurpegia erakutsiko dugu; langileon, erabiltzaileon, senideon eta herritarron artean abiatuko dugu kanpaina baten bidez oraingoan. Lehenengo pausoa, datorren asteazkeneko kontzentrazioa izango da, Politika Sozialeko Saila aurrean 12tan, “Ezta ohe bakar bat ere hutsik zahar egoitza publikoetan” lelopean.
 

 

 

Derrigorrezko lekualdatzeak Gipuzkoako Laborategietan

0

2014ko apirilaren 8an Pertsonal Zuzendaritzarekin izandako bileran jasotako informazioaren arabera apirilaren 9an Osakidetzaren zuzendari orokorraren ebazpena argitaratuko da, non Mendaroko 2 eta Zumarragako 6 LTEko plazak (Laborategiko Tekniko Espezializatua) derrigorrez Donostia ospitalera ekarriak izango dira.

Erabiliko den baremoa hurrengoa da: .Lan-esperientzia 50 puntu gehienez 0’2 puntu hileko, zenbatuz eta euskara 5 puntu. 

Trasladoak egiteko aurrena borondatez eskainiko da langileei baremoan puntu geihago ditenei lehentasuna emanez,eta modu honetan plazak ez badira betetzen derrigorrez egingo da puntu gutxiago duten langileetatik hasita, eta hurrengo ordenean, interinoak, zerbitzu eginkizunetakoak, barne promozionatuak, finkoak, 

Mugitutako langileak, bai borondatezko baita derrigorrekoakz ere, hurrengo lekuz-aldatze prozesuan lehentasuna izango dute (Noiz izango da hurrengo lekuz-aldatze prozesua?) 

Bidaiatzeko aldaketak direla eta kalteak ordainduak izango dira, 2 urte gehienez, eta bakoitzaren etxetik lehengo lan-egoitza eta oraingo Donostia ospitaleko kilometroen diferentzia ordainduko da. 

Gainontzeko kategoriekin erabiliko den baremoa “baremo bera edo antzekoa” izago da. 

LAB SINDIKATUAREN JARRERA 
Derrigorreko trasladoen arautegia onartu gabe izanik eta bestetik 2013/11/19-an Donostia Ospitaleko zuzendaritzarekin izandako bileran Gerenteak esadakoaren arabera Osakidetzako Giza baliabideko zuzendaritzaren ardura pertsonalaren trasladoarena izango zela kontutan hartuta, LABek Osakidetzako Mahai Sektorialean negoziatzeko moduko gaia dela eta aldi berean kategori guztiak eta laborategi guztietan tratamendu bera izan behar zutela. 

GURE BALORAZIOA 
1) Helburua beteta: Denuntziatu genuen bezala Laborategietako Plan Orokorraren helburu 
nagusia enplegu suntsitzea zen, hortik baitdator Zerbitzu publikoetako kudeatzaileen “gastoa 
eusteko” modua. 
2) Derrigorrezko trasladoak egiteko ebazpenik gabe, eta Gipuzkoako Laborategietako Kudeaketa 
Unitate Klinikoa sortu gabe, kudeatzaileak pertsonal mugitzeko “beharrean aurkitzen dira, 
Arautegia baino azkarragoak dira. TXAPUZEROAK.
 

 

 

Osakidetzan garapen profesionalari buruz

0

Azkenaldion, barra-barra dabilen “garapen profesionala”ren kontua Osakidetzako zentroetan. Zurrunbilo honen erdian, LABek egoera argitu behar dela uste du.

Azken asteetan Lanbide Garapenaren inguruko kanpaina bat ari da ematen Osakidetzan, zehazki 2011ko deialdiaren ebazpen eza dela eta. Ekimen ezberdinak burutu dira, baina deigarriena ELA sindikatuak egin duena izan da, epe urgente eta berehalako premien inguruan. Hori guzti hori dela eta, LABek zera azpimarratu nahi du:

DEMANDARI BURUZ
• LAB aukerak aztertzen ari da gure zerbitzu juridikoarekin, baina ez dago ez arrazoirik ez epe objektiborik ORAINTXE egin behar izateko.
• Demanda baterako oinarri juridikoa egon arren, kontutan eduki behar da, aldeko ebazpena lortzea oso konplikatua izan daitekeela, balizko ondorioak aintzat hartuta.
• Galdu ezkero, demanda jarri duen bakoitzak kostak bere gain hartu beharko lituzke.
• AURREZ AZTERTU BEHARREKO ERREKLAMAZIOA. AUZIBIDERA JOTZEKO ASMORIK EZ BADAGO, AURREZ AZTERTU BEHARREKO ERREKLAMAZIOA EGITEAK ESKUBIDEA GALTZERA ERAMAN GAITZAKE, ERREKLAMAZIOARI EZETZA EMATEA BIHURTZEN DA “IRMO ETA ONARTUA”. Beraz, KONTUZ ARRAPALADAN EGITEN ETA SINATZEN DUGUNAREKIN premiarik ez dagoenean eta gaia ez dagoenean batere argi (LABentzat behintzat)

KANPAINARI BURUZ
• Gure iritziz gaia ez da ondo azaltzen ari, presaz egiten ari da eta arrazoi objektiborik ez duten epeak ezartzen ari dira, ELAren erritmo edo premiei erantzunez ezartzen ari direla dirudi.
• Gai honetan eta antzeko beste hainbatetan, hobea izango litzateke aurrez gainontzeko sindikatuekin adostea. Baina, oraingoan ere, ez da horrela izan, eta norbera bere baitako borrokan ari da.
• Lanbide garapena ez ebaztea Osakidetzak bete ez duen gauza bat gehiago da, lekualdatze-lehiaketa bezala, mugikortasunak, EPE ebazpenak, eta abar. Une honetan ez gara erantzun sendoa ematen ari eskubideen murrizketari, lanaldiaren igoerari, egun libreen lapurretari, aparteko ordainsari baten lapurretari, eta gure soldataren murrizketari… Indar-erakustaldia egin nahi dugu lanbide garapenaren erreklamazioa eginez? Zertara daude prest sindikatu batzuk “Osakidetza behartzeko” aurrekoa betetzera?

LANBIDE GARAPENARI BURUZ
• Hasieratik LAB oso kritikoa izan da LANBIDE GARAPENAREN EREDU HONEKIN, ezkutuko osagarri ekonomiko bezala geratu dena, eta ez eskubide bezala, baizik eta Osakidetzaren nahien arabera: agintarien menpeko balorazio subjektiboa, prestakuntzaren negozioa, kategorien artean diskriminatzailea, guztion eskura ez dagoena…
• Osakidetzak urte hauetan guztietan erabili du lanbide garapena langileak lasaitzeko inposatutako murrizketa larrien aurrean. Ematen dudan era berean, kendu egiten dut…
• Gure ustez ez diogu ezer oparitu behar Osakidetzari, eta honek erantzun egin behar die langileekin hartutako konpromisoei. Beraz, garapena betetzea exijitu behar zaio. Baina galdera hau egin behar diogu norbere buruari: Nola da posible aparteko ordainsaria kendu eta soldata murriztu izana GUZTIOI (eta horrez gain egunak kendu, kontratazio gutxiago, lanaldia,…) eta lanbide garapena etenik gabe ordaintzen jarraitzea? Ezer baino lehen, ez genuke borrokatu beharko kendu diguten guztiaren itzulketa?

Hau guztia aintzat hartuta, LAB aztertzen ari da zein neurri hartu lanbide garapena dela eta, baina lasaitasunez eta aukera guztiak ondo baloratuz. Bitartean, indarrak batzea lehenesten dugu, eta Osakidetza presionatzea benetako negoziazioa onar dezan eta utz ditzan bertan behera indarrean dauden murrizketa guztiak. Ez gaitzala lanbide garapenak bidetik desbideratu, gaurko lorpena etorkizuneko galera izan daitekeelako.

 

 

 

Sigue la privatización en la limpieza de Basurto

0

La nueva adjudicación de la limpieza de gran parte del Hospital de Basurto a una nueva empresa privada, mantiene un sistema mixto privado-público ni entendible ni aceptable.

Definitivamente conocemos el nombre de la empresa a la que se le adjudica por 12 millones de euros más IVA la limpieza durante dos años del Ambulatorio de Txurdinaga y parte del hospital de Basurto. A nosotros y nosotras, como parte del hospital de Basurto y a sabiendas de que Osakidetza gestiona una cuarta parte de la limpieza del hospital, nos cuesta entender cómo teniendo una jefatura de limpieza propia de Osakidetza y unos gestores también de Osakidetza sea más barato que una empresa externa haga tres cuartas partes del trabajo y además saque un porcentaje de beneficio de esos doce millones de euros. Así planteado, nos atreveríamos a decir que el beneficio de dicha empresa es directamente proporcional a la incompetencia del equipo de gestión y jefatura de Osakidetza. Si no es así, es que existe otro motivo para duplicar jefaturas y directivos, ¿cuál?

Garbialdi se marcha del Hospital de Basurto y una Unión Temporal de Empresas entra a obtener beneficio de la sanidad pública. Estos dos próximos años Osakidetza entregará beneficios a Ferroser y Ansareo. Da igual si usted encuentra ejemplos de mala praxis de estas empresas, nosotras le aseguramos que obtendrán beneficios muy profesionalmente en tiempo de recortes.
 

 

 

Mutuen desagerpena eskatu eta lan osasun publikoak aldarrikatu ditu LABek Tafalla eta Irurtzunen

0

Lan osasunaren pribatizazioa bilatzen duen mutuen legea salatzeko kanpainaren baitan, LAB sindikatua pasadan astean Tafalla eta Irurtzunen izan zen. "Lan osasuna osasunbidean" lemapean LABeko kideak Tafallako Gizarte Segurantzaren bulegoen aurrean eta Irurtzungo osasun zentroan bildu ziren Mutuen baliabideak eta konpetentziak publikoak bilaka daitezela exijituz.

Irurtzunen 30 bat delegatuk Mutualitateen erreformaren inguruan eztabaidatzeko batzarra burutu zuten, eta bertatik mutuak desagerraraztearen alde azaldu ziren. Era berean, Mutuen baliabideak eta konpetentziak publikoak bilakatzearen alde lan egiteko konpromezua hartu zuten.


 

 

 


Concentración para denunciar el accidente grave ocurrido en la empresa Gorvi

0

Los trabajadores y trabajadoras de la empresa GORVI, S.A. del Polígono Landaben pararon el pásado jueves 10 de abril para protestar por el accidente grave ocurrido en esta planta el pasado martes 8 de abril.

El paro se desarróllo de 13:45 a 14:15 del mediodía, donde se concentraron alrededore de 60 trabajadores y trabajadoras frente a la empresa.
 

 

 

Valoración Mesa Sectorial de Osasunbidea del 14 de abril

0

Hoy 14 de abril, se ha reunido la Mesa Sectorial de Salud para debatir la resolución por la que se establece el calendario y el régimen de distribución de la jornada del personal de los Equipos de Atención Primaria y de los Servicios de Urgencias Rurales del Servicio Navarro de Salud-Osasunbidea, tras la firma del acuerdo de 31 de enero entre Osasunbidea y los sindicatos SATSE, CCOO, UGT y AFAPNA.

Volvemos a encontrarnos con el muro de la Administración que no ha tenido en cuenta las alegaciones presentadas por la parte social, manteniéndose en su postura de aplicar la resolución para el 5 de mayo. LAB no firmó la revisión del Acuerdo firmada el 31 de enero pasado, pese a ello hemos analizado la resolución que articula su aplicación para poder valorar sus posibles efectos en las condiciones laborales de las plantillas de AP y SUR.

Entendemos que los efectos serán negativos, ya que las disfunciones que se prevén afectan tanto a la plantilla fija como contratada.

En cuanto a la movilidad, la plantilla fija ha visto cómo se ha realizado una movilidad de personal SUR sin convocatoria de acoplamiento, en lugar de facilitar la oferta de plazas para una movilidad voluntaria que se realizase en orden a baremación de tiempo trabajado. Por ello plazas que podían ser interesantes para mucho personal SUR, en concreto de enfermería, no han sido ofertadas (UVI móvil de Iruñea, SUE San Martín,…) a todo el personal. Además, entendemos que el argumento esgrimido por Osasunbidea, que eran plazas de SUR que desaparecían por el acuerdo de 31 de enero, no es real porque el acuerdo habla de garantizar un mínimo de 3 personas de medicina y enfermería por Punto de Atención Continua, pero no de un máximo.

En cuanto a horarios hemos alegado que la franja horaria de 15.20 a 8.00 tenga consideración de jornada ordinaria así como la de viernes o víspera de festivos, con el objetivo de mantener la misma jornada en rural que en urbana y la distribución horaria aplicada hasta ahora. Entendemos que el mantenimiento de la Atención Continuada en jornada ordinaria es la forma de repartir el empleo y garantizar un aumento de la contratación.

Creación de empleo: dicen que consolidan 12 nuevos puestos de medicina/enfermería, pero no dicen que la oferta de la contratación se va a precarizar en general ya que lo que se oferte van a ser los sobrantes de la jornada de guardia que no asuman los EAP y SUR. Hemos trasladado el ejemplo de las áreas del Pirineo: ¿Quién aceptará una oferta de empleo para acudir a Isaba a cubrir solamente las micro-guardias de 15.20 a 8.00?

Esta precarización del empleo va a generar un serio problema para los responsables de los Centros de Salud de zonas aisladas para cubrir las necesidades de personal.

Hemos señalado los aspectos más llamativos, pero el trasfondo es que en todas las Zonas Básicas de Salud se han generalizado unos importantes trastornos organizativos ante los que la Dirección de AP y la de Recursos Humanos no están planteando unos mecanismos para su solución.

Para finalizar animamos a todo el personal a realizar las reclamaciones pertinentes para salvaguardar los posibles detrimentos de sus condiciones laborales, línea en la que seguirá trabajando LAB.
 

 

 

Gure industriaren defentsan, hitzarmenak orain

0

Gaur, apirilak 11, LAB sindikatuaren Industria Federazioa berriro mobilizatu da Bilboko kaletan, “Gure industriaren defentsan, hitzarmenak orain” lelopean. Mobilizazio berri hau gure sindikatuak, bakarka, azken urtean, sektoreko hitzarmenak eta negoziazio kolektiboa babestuz egin dituen hamaika mobilizazioei gehitzen zaie.

Mobilizazio honen bidez, gure herriko industriaren etorkizuna babestu nahi dugu. Industriak eskubiderik gabe, negoziazio kolektiborik gabe ez duelako etorkizunik. Langileek mobilizazio hau eginez ardura erakutsi dute; aldiz, CONFEBASK, Madriletik sustatu diren lana desarautzeko politikak erabiliz, arduragabekeriaz jokatzen ari da, bien bitartean, patronal horren buruzagi batzuk, Pello Gibelalde eta Juan Jose Artetxe jaunek (ADEGI-ren presidenteak, FVEM-ko presidente-ordeak, hurrenez hurren) euren enpresetan aldarrikatzen dutenaren kontrakoa sinatu dute. Bestalde, Eusko Jaurlaritzak bakar-bakarrik utzi du langileria, bankuen eta enpresaburuen elkarteen esanetara jarri da; ez dezagun ahantz patronal horrek guztiz arbuiatu zuela Eusko Jaurlaritzaren proposamena hitzarmen kolektiboak babesteko.

Prekarietate eta ezberdintasun handiagora eramaten ari zaigun korapilo honetan, LABek badu alternatiba Euskal Herriko langileentzat. LAB erakusten ari da eraman nahi gaituzten bidetik at badela bestelako bat. Eta hori, erakutsi, enpresetan nahiz sektoretan erakusten ari gara.

Geldiarazi nahi gaituzten honetan, ausardiaz jokatzeko garaia da eta egiazko borondaterik balute, ez genuke arazorik izan behar, industria esparruan, sektoreko hitzarmenak izan daitezkeela nabarmenduko luketen proposamenak aurkezteko. LABek, datozen asteotan, proposamena aurkeztuko du metalgintza sektorearen egoera desblokea dadin. Proposamenean, lan erreforma mugatuko dituzten klausulak, beste sektoretan jadanik onartu diren klausulak, eta KPI-ri dagozkion soldata igoerak ekarriko ditugu. Proposamena onartuko ez balitz, agerian utziko luke CONFEBASKen asmo hutsala sektoreko hitzarmenak izan daitezen eta Eusko Jaurlaritzaren konplizitatea.

Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusia
LABeko idazkari nagusiak bere interbentzioan langabezia gora egitearen arrazoi nagusienen artean ematen ari den industriaren suntsiketa dela esan, eta honen aurka eta egoera honi aurre egiteko prest langileok eta sindikatuak soilik daudela aipatu du.

Suntsiketa honen atzean zuzenki Confebasken hartutako jarrera kokatu du, non egun ordezkatzen duen botere ekonomiko-finantzieroaren mesedetan, Euskal Herriko industriaren finikitatzearen hautua hartu duen. 

Industriaren finikitatzea bi lerrotan kokatzen direla esan du Etxaidek, bata desregularizazioan, horregatik ez dira hitzarmenak sinatzen industrian, eta bigarrena, itxierak bultzatzean eta industria deslokalizatzean.

Confebask patronalak erabaki hori hartzeko eskubiderik ez duela salatzearekin batera, estrategia horren bultzatzaile eta berme nagusia den Eusko Jaurlaritzak darabilkin industria planaren atzean ez dela politika errealik ez eta enplegua defendatu eta ziurtatzeko inolako apusturik azpimarratu du.

Honi aurre egiteko, industria defendatuz, aukerarik onena lanpostuak defendatzea dela azpimarratu du Etxaidek. Bide horretan LABek borrokan jarraitzeko konpromezua hartzen duelarik .

 

 

 

Koxka; historia de un fracaso del sindicalismo entreguista

Koxka es una empresa que está al bode de la ruina tras las distintas decisiones tomadas por la empresa, UGT y CCOO (Despidos, discriminación sindical, rebaja de condiciones) han traído paro, miseria y un oscuro futuro sobre los y las trabajadoras de esta empresa.

En el año 2009, los sindicatos UGT y CCOO, firman 191 despidos selectivos, despidos que afectan a tod@s aquell@s trabajador@s que no se encontraban en su órbita sindical, entre los que se incluían el 100% de la candidatura del sindicato LAB.

En el periodo que transcurre desde el año 2009 a finales del año 2013, en Koxka se continuan efectuando despidos individuales al orden de un@s 10 trabajador@s al año.

A finales del año 2013, el capital de riesgo AIAC, propietario de la empresa, propone una modificación sustancial de condiciones con una propuesta de reducción de todo los conceptos salariales para el colectivo de taller de un 20%, eliminación de una paga, ampliación de 24 horas de jornada, congelación de antiguedad eliminación de días festivos generados por antiguedad….

A día de hoy la estrategia iniciada en el año 2009 por la dirección, propietarios de la empresa, UGT y CCOO, ha llevado a esta empresa a una situación ruinosa. Las constantes mentiras que hablaban de planes de futuro, planes de viavilidad, productos de alto valor añadido vertidos por estos sindicatos y la empresa han traído como resultado, una empresa llena de deudas, que no paga el salario de sus trabajador@s, con un futuro más que complicado.