2026-07-03
Blog Página 1215

LAB eta ELAk Confebasken jarrera gaitzesteko eta askatasun sindikalaren alde agertzeko eskatu die eragile politikoei

LAB eta ELA Legebiltzarrean izan dira gaur Confebask patronalak Madrilgo Gobernuari bi sindikatuak legez kanporatzeko bidea ireki dezan eskatzen dion eskaera salatu eta eragile politikoei jarrera honen aurka posiziona daitezen eskatzen duen mozioa aurkezteko. Mozioan askatasun sindikalaren aldeko posizioa har dezatela eta patronalaren jarrera gaitzetsi dezatela eskatzen zaie Legebiltzarreko eragile politiko guztie.

Mozioa aurkeztu aurretik LABeko Ekintza Sindikaleko eta Negoziazio Kolektiboko idazkaria den Garbiñe Aranburuk adierazpenak eman ditu medioen aurrean. Mozioaren berri ematearekin batera Confebasken jarrera eta jokamoldea salatu eta, egoeraren larritasunaren aurrean, Confebasken zuzendaritzaren dimisioa eskatu du.

Garbiñe Aranbururen adierazpenak
{saudioplayer}http://biltegia.labsindikatua.org/audioak/14_11_28garbine.mp3{/saudioplayer}

 Legebiltzarrean LAB eta ELAk aurkezturiko mozioa
 
Moción presentada por LAB y ELA en el Parlamento Vasco

Askatasun sindikalaren alde guk LABekinBat
LAB Confebask patronalaren proposamenaren aurrean

Confebaskek, berez, LAB eta ELA sindikatuak legez kanpo utzi nahi ditu. Xede horretan, lege-baliabideak proposatzen ari da sindikalgintzan jardun ez gaitezen. Sindikatuen erroldatik atera nahi gaituzte, hots, gure sindikatu izaera gal dezagun nahi dute.

Horren aldeko eskaria egiten du Confebaskek, sindikatuen eta enpresa-erakundeen estatutuak biltzeko egiten ari den Errege Dekretu Proiektuari egin dizkion alegazioetan (1), Madrilen prestatzen ari diren proiektuaren harira.

Proiektuak, estatutuetan txertatu beharreko eskakizun berri bat hartzen du bere baitan, sindikatuen eta enpresa-erakundeen helburuetan, berez, lanekoak txerta daitezen: negoziazio kolektiboa, gatazka kolektiboak, gizarte-eztabaida eta erakundeetan egin partaidetza (2).

Confebaskek dio oso egokia deritzola estatutuen berregokitzapena eskatzeari (3). Baina ez da horretara mugatzen eta kontrolatzeko baliabideak ezarri behar direla ere eskatzen du; haren ustez, gure zeregina betetzen ez dugunok, eztabaida sozialean,… parte hartzen ez dugulako, erregistrotik kanpo utzi beharko gintuzkete (3).

LABek ez du betetzen, ez eta beteko ere, jakina, Confebaskek eman nahi dion zeregina. Patronal horren nahiak eta patronal frankista baten profilak bat datoz. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute.

Sindikalgintzari zilegitasuna kentzen ari zaion, defentsa kolektiboa egiteko sindikatuak baliabiderik gabe uzten ari den, borroka jendartean kriminalizatzen ari den,… egoera orokor honetan, Confebaskek harago joan nahi du, helburu argia dauka, bide guztiak erabiliz, sindikalgintza abertzalea erasotu nahi du.

Confebask eskubidez sobera hornitua dago eta demokraziak enbarazu egiten dio. LABek egindako salaketari egindako erantzunak gai honen larritasuna baieztatzen digu bakarrik, bai errege dekretuari dagokionez, zein Confebaskek jokatu nahi omen duen zereginari dagokionez.

Aski ongi daki egiten duen proposamena legez kanpo dagoela, baina Madrileko gobernuari hainbat formula proposatzen dio legearen traba gainditzeko. (4)

Askatasun sindikala eskubidea da. Sindikatu bati, behin erregistratu denean, ezin dakioke sindikatu egoera kendu, horretarako ez bada legeren bat “ad hoc” egiten.

Patronal horren nahiek larriki erasotzen diote askatasun sindikalari, eta hortaz, oinarrizkoa den eskubide bati. Confebask proposatzen ari dena oso larria da.

Nola egingo dio aurre LABek Confebasken jarrera despotikoari?

Gure herriak krisialdi honi irteeraren bat emateko orduan duen arazorik nagusiena daukagun patronala da. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute. LAB ez da arazoa, ezta euskal sindikalgintza ere, Confebask bera eta Eusko Jaurlaritzak haren jarrerari agertzen dion menpekotasuna baizik.

LABek, ekimenaren ekimenez, egoerari ekingo dio:

• Eusko Legebiltzarra eta batzar nagusiak interpelatuko ditugu aipatu patronala eta haren lurralde-antolaketak gaitzetsi ditzaten, ez-demokratikoak eta egiazko oztopo politikoak direlako. Estaldura emateari utzi behar diote, haren jarrera ezin daiteke zilegitu.

• Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu ez dezala zilegitu eta ez diezaiola estaldurarik eman patronal horri, eta bertan behera utz dezala eztabaida sozialaren mahaia biltzeko deialdia.

• Eskatzen dugu ere, patronal horren zilegitasunaz eztabaidatu behar dela; ez dugu uste haien jarrera euskal enpresarien artean nagusia denik. Enpresa-erakunde horren ordezkaritza ez da inoiz neurtu. Eusko Jaurlaritzari eskatu diogun arren, ez du inolako baliabiderik ezarri.

• Behar dugun lan harremanei buruzko benetako eztabaida eta negoziazio prozesu bati ekin behar zaio.

• Erantzun sindikal bateratua bultzatzen ari gara. Gasteizko Parlamentuan mozioa aurkeztu dugu ELArekin eta gainontzeko sindikatuei ekimenak aurkeztuko dizkiegu.

• CCOOri eta UGTri gutunak bidali dizkiegu askatasun sindikala babes dezaten eta Confebasken jarrera gaitzes dezaten; eskatzen diegu ere, eztabaida sozialaren mahaian parte har ez dezaten, demokratikoa ez den patronal horrek haien partaidetza behar duen abal soziala bihur ez dezan.

Nabarmendu nahi dugu, talde gisa, borrokatzeko antolatu diren langile guztien zeregina; gure erabateko aitorpena uko egingo ez diegun eskubide laboralak eta sozialak babesteko, patronal horri aurre egin dion LABen kide orori eta sindikatutik, honen aurka egin duen pertsona orori.

Dei egiten dizuegu, aurrerantzean ere, lantokietan eta jendartean antola zaitezten.

Euskal Herrian, 2014ko azaroaren 28an

(1) Alegaciones de Confebask http://biltegia.labsindikatua.org/AlegacionesConfebask.pdf

(2) “…Las organizaciones ya inscritas tendrán que adaptar sus estatutos a esos requerimientos, resultando que si no lo hacen quedarán expulsadas de la Oficina Pública de Depósito (….) Quedarán privadas de la cualidad de sindicato”

(3) “Es una regulación que consideramos especialmente oportuna (…) Consideramos que el Reglamento debiera ir más allá. La cuestión es tan esencial que la regulación no debiera pararse en el control del aspecto formal (…) sino prever también los mecanismos para que si de facto las organizaciones no cumplen con esos fines solo formalmente incorporados a sus estatutos, igualmente puedan ser expurgadas de la Oficina y remitidas al registro que se corresponda con la realidad de sus funciones.

(4) “Precisamente por el especial interés que este asunto tiene para Confebask, no queremos dejar de advertir las dudas de legalidad que nos suscita. Llamamos la atención sobre ellas en la confianza de que pueda encontrarse una solución satisfactoria al interés manifestado”

 

 

 

LAB ante la actitud de la patronal Confebask

0
Askatasun sindikalaren alde guk LABekinBat
El Proyecto incluye una nueva exigencia para incluir en los estatutos, que entre los fines de los sindicatos y organizaciones empresariales se incluyan los propiamente laborales, la negociación colectiva, los conflictos colectivos, el diálogo social y la participación institucional (2).

Confebask dice que le parece muy acertado pedir la readecuación de los estatutos (3) pero va más allá y piden establecer mecanismos de control para dejar fuera del registro a los sindicatos que ellos entienden que no cumplimos con nuestra función por no participar en el diálogo social etc (3).

LAB, por supuesto que no cumple ni cumplirá la labor que le quiere encomendar Confebask. Los anhelos de esta patronal responden a un pérfil de una patronal franquista. Quieren un sindicalismo dócil y pactista, enredado en diálogos sociales estériles y sin ninguna capacidad de influencia política.

En un contexto generalizado de deslegitimación del sindicalismo, de dejarnos a los sindicatos sin instrumentos para la defensa colectiva, de criminalización social de la lucha etc. Confebask quiere ir más allá y tiene una obsesión que es la de atacar al sindicalismo abertzale por todos los medios.

A Confebask le sobran los derechos y le estorba la democracia. Su reacción ante la denuncia de LAB no hace más que confirmar la gravedad de este asunto, tanto en lo que al real decreto se refiere como al papel que Confebask parece estar dispuesto a jugar.

Es perfectamente consciente de que su propuesta no es legal, pero llega a proponer fórmulas al Gobierno de Madrid para superar el obstáculo de la legalidad (4).

La libertad sindical es un derecho. Una vez que se ha registrado un sindicato no se le puede privar de la condición de sindicato, si no se hace una ley “ad hoc” para ello.

Los deseos de esta patronal atentan claramente contra la libertad sindical, contra un derecho fundamental. Es muy grave lo que está planteando Confebask.

¿Cómo afrontará LAB la actitud déspota de Confebask?

El primer problema de este país a la hora de construir una salidad a esta crisis es esta patronal. Quieren un sindicalismo dócil y pactista, enredado en diálogos sociales estériles, sin ninguna capacidad de influencia política. El problema no es LAB, no es el sindicalismo vasco, es Confebask y la subordinación del Gobierno Vasco a sus posiciones.

Desde LAB afrontaremos la situación con iniciativa:

 Interpelaremos al Parlamento Vasco y las juntas generales para lograr la reprobación de esta Patronal y sus organizaciones territoriales por antidemocráticas y por ser un verdadero obstáculo político. Hay que dejar de darle cobertura, no se puede legitimar su posición.

• Exigimos al Gobierno Vasco que deje de legitimar y dar cobertura a esta patronal y que suspenda la convocatoria de mesa de diálogo social.

• Pedimos abordar la cuestión de legitimidad de esta patronal; no creemos que ésta sea la posición mayoritaria entre los empresarios vascos. Se trata de una organización empresarial cuya representatividad no ha sido medida nunca. Aunque se lo hayamos pedido, el Gobierno Vasco tampoco ha establecido ningún mecanismo para ello.

• Es necesario abrir un proceso real de debate y negociación sobre el marco de relaciones laborales que necesitamos.

• Estamos impulsando una respuesta sindical conjunta. Hemos presentado una moción con ELA en el Parlamento de Gasteiz y plantearemos iniciativas al resto de sindicatos.

• Hemos remitido cartas a CCOO y UGT para que defiendan la libertad sindical y reprueben la actitud de Confebask; también les pedimos que no participen en la mesa de diálogo social, no siendo el aval social que necesita esta patronal antidemocrática.

Queremos poner en valor la labor de todos y todas las trabajadoras que se han organizado para luchar colectivamente, nuestro mayor reconocimiento a todas aquellas personas que forman parte de LAB y que desde el sindicato se enfrenta a esta patronal para defender los derechos laborales y sociales a los que no pensamos renunciar.

Hacemos un llamamiento a seguir organizándose en los centros de trabajo y en la sociedad.

Euskal Herria, 28 de noviembre de 2014

(1) Alegaciones de Confebask http://biltegia.labsindikatua.org/AlegacionesConfebask.pdf

(2) “…Las organizaciones ya inscritas tendrán que adaptar sus estatutos a esos requerimientos, resultando que si no lo hacen quedarán expulsadas de la Oficina Pública de Depósito (….) Quedarán privadas de la cualidad de sindicato”

(3) “Es una regulación que consideramos especialmente oportuna (…) Consideramos que el Reglamento debiera ir más allá. La cuestión es tan esencial que la regulación no debiera pararse en el control del aspecto formal (…) sino prever también los mecanismos para que si de facto las organizaciones no cumplen con esos fines solo formalmente incorporados a sus estatutos, igualmente puedan ser expurgadas de la Oficina y remitidas al registro que se corresponda con la realidad de sus funciones.

(4) “Precisamente por el especial interés que este asunto tiene para Confebask, no queremos dejar de advertir las dudas de legalidad que nos suscita. Llamamos la atención sobre ellas en la confianza de que pueda encontrarse una solución satisfactoria al interés manifestado”

LAB Confebask patronalaren jarreraren aurrean

Askatasun sindikalaren alde guk LABekinBat
Confebaskek, berez, LAB eta ELA sindikatuak legez kanpo utzi nahi ditu. Xede horretan, lege-baliabideak proposatzen ari da sindikalgintzan jardun ez gaitezen. Sindikatuen erroldatik atera nahi gaituzte, hots, gure sindikatu izaera gal dezagun nahi dute.

Horren aldeko eskaria egiten du Confebaskek, sindikatuen eta enpresa-erakundeen estatutuak biltzeko egiten ari den Errege Dekretu Proiektuari egin dizkion alegazioetan (1), Madrilen prestatzen ari diren proiektuaren harira.

Proiektuak, estatutuetan txertatu beharreko eskakizun berri bat hartzen du bere baitan, sindikatuen eta enpresa-erakundeen helburuetan, berez, lanekoak txerta daitezen: negoziazio kolektiboa, gatazka kolektiboak, gizarte-eztabaida eta erakundeetan egin partaidetza (2).

Confebaskek dio oso egokia deritzola estatutuen berregokitzapena eskatzeari (3). Baina ez da horretara mugatzen eta kontrolatzeko baliabideak ezarri behar direla ere eskatzen du; haren ustez, gure zeregina betetzen ez dugunok, eztabaida sozialean,… parte hartzen ez dugulako, erregistrotik kanpo utzi beharko gintuzkete (3).

LABek ez du betetzen, ez eta beteko ere, jakina, Confebaskek eman nahi dion zeregina. Patronal horren nahiak eta patronal frankista baten profilak bat datoz. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute.

Sindikalgintzari zilegitasuna kentzen ari zaion, defentsa kolektiboa egiteko sindikatuak baliabiderik gabe uzten ari den, borroka jendartean kriminalizatzen ari den,… egoera orokor honetan, Confebaskek harago joan nahi du, helburu argia dauka, bide guztiak erabiliz, sindikalgintza abertzalea erasotu nahi du.

Confebask eskubidez sobera hornitua dago eta demokraziak enbarazu egiten dio. LABek egindako salaketari egindako erantzunak gai honen larritasuna baieztatzen digu bakarrik, bai errege dekretuari dagokionez, zein Confebaskek jokatu nahi omen duen zereginari dagokionez.

Aski ongi daki egiten duen proposamena legez kanpo dagoela, baina Madrileko gobernuari hainbat formula proposatzen dio legearen traba gainditzeko. (4)

Askatasun sindikala eskubidea da. Sindikatu bati, behin erregistratu denean, ezin dakioke sindikatu egoera kendu, horretarako ez bada legeren bat “ad hoc” egiten.

Patronal horren nahiek larriki erasotzen diote askatasun sindikalari, eta hortaz, oinarrizkoa den eskubide bati. Confebask proposatzen ari dena oso larria da.

Nola egingo dio aurre LABek Confebasken jarrera despotikoari?

Gure herriak krisialdi honi irteeraren bat emateko orduan duen arazorik nagusiena daukagun patronala da. Esanekoa eta itunzalea den, eztabaida sozial antzutan nahasiko den eta politikagintzan eraginik izango ez duen sindikalgintza nahi dute. LAB ez da arazoa, ezta euskal sindikalgintza ere, Confebask bera eta Eusko Jaurlaritzak haren jarrerari agertzen dion menpekotasuna baizik.

LABek, ekimenaren ekimenez, egoerari ekingo dio:

Eusko Legebiltzarra eta batzar nagusiak interpelatuko ditugu aipatu patronala eta haren lurralde-antolaketak gaitzetsi ditzaten, ez-demokratikoak eta egiazko oztopo politikoak direlako. Estaldura emateari utzi behar diote, haren jarrera ezin daiteke zilegitu.

• Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu ez dezala zilegitu eta ez diezaiola estaldurarik eman patronal horri, eta bertan behera utz dezala eztabaida sozialaren mahaia biltzeko deialdia.

• Eskatzen dugu ere, patronal horren zilegitasunaz eztabaidatu behar dela; ez dugu uste haien jarrera euskal enpresarien artean nagusia denik. Enpresa-erakunde horren ordezkaritza ez da inoiz neurtu. Eusko Jaurlaritzari eskatu diogun arren, ez du inolako baliabiderik ezarri.

• Behar dugun lan harremanei buruzko benetako eztabaida eta negoziazio prozesu bati ekin behar zaio.

• Erantzun sindikal bateratua bultzatzen ari gara. Gasteizko Parlamentuan mozioa aurkeztu dugu ELArekin eta gainontzeko sindikatuei ekimenak aurkeztuko dizkiegu.

• CCOOri eta UGTri gutunak bidali dizkiegu askatasun sindikala babes dezaten eta Confebasken jarrera gaitzes dezaten; eskatzen diegu ere, eztabaida sozialaren mahaian parte har ez dezaten, demokratikoa ez den patronal horrek haien partaidetza behar duen abal soziala bihur ez dezan.

Nabarmendu nahi dugu, talde gisa, borrokatzeko antolatu diren langile guztien zeregina; gure erabateko aitorpena uko egingo ez diegun eskubide laboralak eta sozialak babesteko, patronal horri aurre egin dion LABen kide orori eta sindikatutik, honen aurka egin duen pertsona orori.

Dei egiten dizuegu, aurrerantzean ere, lantokietan eta jendartean antola zaitezten.

Euskal Herrian, 2014ko azaroaren 28an

(1) Alegaciones de Confebask http://biltegia.labsindikatua.org/AlegacionesConfebask.pdf

(2) “…Las organizaciones ya inscritas tendrán que adaptar sus estatutos a esos requerimientos, resultando que si no lo hacen quedarán expulsadas de la Oficina Pública de Depósito (….) Quedarán privadas de la cualidad de sindicato”

(3) “Es una regulación que consideramos especialmente oportuna (…) Consideramos que el Reglamento debiera ir más allá. La cuestión es tan esencial que la regulación no debiera pararse en el control del aspecto formal (…) sino prever también los mecanismos para que si de facto las organizaciones no cumplen con esos fines solo formalmente incorporados a sus estatutos, igualmente puedan ser expurgadas de la Oficina y remitidas al registro que se corresponda con la realidad de sus funciones.

(4) “Precisamente por el especial interés que este asunto tiene para Confebask, no queremos dejar de advertir las dudas de legalidad que nos suscita. Llamamos la atención sobre ellas en la confianza de que pueda encontrarse una solución satisfactoria al interés manifestado”

LAB gana las elecciones sindicales en CAF y continua incrementando su representatividad

0

LAB ha sido el sindicato más votado en las elecciones sindicales celebradas el pasado jueves en las plantas de CAF y el sindicato que más representantes ha obtenido. Tras estas elcciones LAB consolida su posición mayoritaria en CAF, al ser este el tercer proceso electoral en que resulta la fuerza más votada.

Así mismo, LAB esta logrando ser la primera fuerza en las empresas industriales más importantes. A los resultados de CAF habría que añadir las victorias Michelin Lasarte, Papresa, Tenneco, Fundiciones Elorrio, Fundiciones del Estanda o Gerdau Azkoiti, donde LAB ha incrementado su representación. A todos estos resultados tenemos que añadir el gran número de representantes que LAB está obteniendo en las empresas de menos de 50 trabajadores y trabajadoras, sobre todo en Gipuzkoa. Igualmente valoramos de manera positiva los resultados obtenidos en las elecciones de Mercedes y las plantas del grupo Arcelor donde LAB mantiene un alta representación.

Bajo nuestro punto de vista los resultados de que LAB está obteniendo en estos primeros meses del periodo cocentrado, muy centrado este en las empresas industriales, son fiel reflejo del alto grado de adhesión de los trabajadores y trabajadoras a la estrategia de acción sindical. Queda claro, visto que somos el único sindicato que sigue incrementando su representatividad, que la defensa de los convenios colectivo sigue siendo la prioridad en el mundo laboral.

Finalmenta comentar que no sólo en el sector industrial está obteniendo LAB buenos resultados. LAB mantiene su mayoría en el Corte Ingles de Bilbo y apuntala su mayoría absoluta en Gastroomía Cantábrica, incrementando su representación hasta llegar a 13 representantes. De la misma manera LAB se mantiene como primera fuerza en Carrefour Olaberria y consigue representación por primera vez en Supermercados BM Bizkaia. En nafarroa, LAB incrementa su representación en General Mills en San Adrian y mantiene los 5 representantes en la conservera Gelagri en Milagro.

Desde LAB hacemos una valoración positiva de estos primeros meses del periodo concentrado de elecciones sindicales, y queremos agradecer a todas las personas que nos están votando en sus respectivas empresas.

 

 

 

Candyko langile ordezkariek enpresa ixteko negoziazio mahaia utzi dute zuzendaritzaren jarrera salatzeko #candyezitxi

0

Langile ordezkariek langabezi prestazioa amaitu zaien langileei soldata ordaintzea eta miseria gorrian ez uztea eskatu dute. Enpresak txantaia egin die langile ordezkariei. Enpresa ixtearen mehatxuarekin baldintzatu nahi izan dute mahaia. Momentu honetan Candy-ko langileak enpresa kanpokaldean dira sentada bat egiten zuzendaritzaren jarrera salatuz eta lanpostuen defentsan.
 


 

 

Huelga en Osakidetza: la sanidad pública está en juego


 
«Éxito en la cuarta jornada de huelga en Osakidetza»
Hoy ha sido el turno de Bizkaia. A pesar del desgaste que supone una agenda tan intensa de paros y todos los obstáculos puestos por las direcciones (los servicios mínimos abusivos el principal), el número de trabajadores y trabajadoras que salen a la huelga va en aumento.
Por las informaciones recogidas, en muchos centros de salud sólo han trabajado los servicios mínimos impuestos e incluso se han llegado a cerrar, como el CS de Altamira en Bilbao. Por otra parte, la huelga en los hospitales, con especial seguimiento por personal celador, operario y de mantenimiento, han puesto en serios apuros a algunas direcciones. Hay que destacar el caso de Cruces, donde la dirección ha permitido que sean los familiares quienes llevaran en cama hasta sus habitaciones a las pacientes de FIVTE (quirófano de fertilidad).

Por otra parte, varios miles de trabajadores han recorrido las calles de Bilbo y ha recordado que la pelea en Osakidetza es de todos y todas: la defensa de un servicio sanitario público vasco de calidad.

La falta de una propuesta seria por parte de Osakidetza en la reunión de la Mesa Sectorial mantenida este lunes, ha encendido aún más los ánimos. No valen excusas para no llegar a acuerdos. Si el PNV está sacando adelante la OPE de la Ertzaintza y si se han llegado a acuerdos en otras administraciones, no entendemos por qué no en Osakidetza.
El próximo jueves saldremos a una huelga de 24 horas en todos los centros de Osakidetza. Creemos que hay margen para el acuerdo, pero no vamos a aceptar tomaduras de pelo. Si no se garantizan nuestras reivindicaciones abriremos a partir de enero una nueva fase de confrontación que puede alargarse durante meses. La pelota sigue en el tejado del gobierno vasco.

 

 

 

40 urte eta etorkizuna aurrean

0

40 urte pasa dira jada LAB sindikatua sortu zenetik eta euskal langileriak bizi dituen garai zail hauetan sindikatuak atzera begira jartzeko une bat hartu du. Ipar Hegoa Fundazioak antolatutako «Langile mugimendua Euskal Herrian» hitzaldi zikloaren baitan, «Nuestro Mayo Rojo» liburuaren egile den Joxerra Bustillok eta LABeko idazkari nagusiak, Ainhoa Etxaidek, Euskal Herriko langile mugimenduan frankismoak izandako eragina, LAB sindikatuaren sorrera eta aurrera begirako erronkak aztertuko dituzte Iruñeako Areto Gorrian.

Lau hamarkada hauetan bere aztarna utzi du LABek. Sindiaktuaren sorrerak aukera guztiz berriak eskaini zien langileei, ezkerreko langile independentista gisa antolatzeko aukera. Horrez gain nazio askapena eta askapen sozial elkaruztertzeko borondateari eutsi diogu urte hauetan. Sindikatuak burujabetzea eremu soziolaboralera eraman du Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren aldarria langileekin landuz.

Injustiziaren aurrean borrokari ekin behar zaiola beti argi izan du LABek eta borroka horiei esker lortu da agendan kokatzea aldarrikapen feministak, euskara lan munduan, lan osasuna, prekarietatearen kontrako borroka edo zerbitzu publikoen defentsa.

Urte hauetako lanak ekarri gaitu honera, ziklo oso baten amaierara. Orain aurrera begira jarri eta aldaketari ekin behar diogu. Arrazoi asko daude sindikalgintza eredua berritu behar dugula esateko. Praktikan, guztiok ikusten dugu gure borrokan geroz eta muga gehiago ditugula aurrez aurre, sindikalgintzaren kontrako erasoa erabatekoa dela. Borroka sindikala egiteko baldintzak aldatu dira, antolatzen dugun subjektua goitik behera aldatzen ari da eta baita eremua ere. Eraginkorrak izateko, gauzak aldatzeko gai izateko, eredua aldatu behar dugu.

Sistema kapitalista bera ziklo berri baten aurrean kokatzen da eta egiturazko aldaketak ematen ari dira. Ezin dugu ukatu ere krisiak bere eragina izan duela, “askatasun ekonomikoak lehenetsi eta “askatasun politiko, sozial eta laborala” malgutzen joan baitira prekarietatea egiturazko bilakatuz. Euskal Herriko askapen prozesuari dagokionean, langileria, LAB ondoan duelarik, aldaketa politiko eta soziala gauzatzeko bidean urratsak ematen ari da.

Ez da makala 2015erako LABek bere buruari jarri dion erronka. Eredu berriaren eztabaida irekitzearekin batera bizi dugun aldaketa momentuan eragin nahi du LABek aldaketa sozialen aldeko borroka indartuz. Sindikatuak Estatuaren eta inposatu diguten ereduarekin apurtzeko arrazoi nabarmenak ikusten ditu baita hauek apurtzeko baldintzak ere eta horri ekingo dio.
 


 

 

LABek administrazio publiko herritar eta parte hartzailea aldarrikatu du Gasteizko Parlamentuan

0

Gaur, hilak 26, Josu Erkoreka Lan eta Administrazio Sailburuak Euskal Administrazio Publikoaren Legearen (EAPL) egitasmoa aurkeztu du Gasteizko Legebiltzarrean. Aurkezpen horrekin bat eginez LAB sindikatuak mobilizazio deitu du parlamentuaren atarian.

Lehenik aipatu nahi dugu LABek abenduaren 9an agerraldia egingo duela legebiltzarreko batzordean egitasmo honen inguruko balorazio zehatza egiteko. Baina gaurkoan, egitasmo horren elaborazioan langileok, bere ordezkariok eta orohar herritarroi gure parte hartzea ukatu zaigula salatu nahi izan dugu.

EAPL, aldiz, ez da Jaurlaritza sektore publikoari begira esku artean duen egitasmo bakarra. Azken aste eta hilabeteotan gobernu honek eremu honetan aurrera atera nahi dituen beste bost egitasmoen berri jaso dugu: Euskal Enplegu Publikoaren Legea, Udal Legea, Heziberriren eskutik hezkuntza lege berria, eredu sozio-sanitarioaren dekretua eta hirugarren sektorea deitutakoaren egitasmoa (zerbitzu sozialei dagokiona) behintzat lantzen ari denaren berri izan dugu. Egitasmo hauek sektore publikoaren zutabe nagusiak bermoldatuko dituzten legeak edota dekretuak direla azpimarratu nahi dugu. Zentzu horretan, Eusko Jaurlaritzak sektore publiko osoaren berdefinizio eta berrantolaketa bati heldu nahi diola ohartarazi nahi dugu.

Gogoratu nahi dugu sektore publikoa, berak eskaintzen dituen zerbitzu publikoen bitartez, herritar guztioi dagozkigun eskubide sozialen bermatzaile nagusia izan behar duela.

Oso abiapuntu ezberdineko egitasmoak izanda, guztietan PNVk zuzentzen dituen sailek negoziazio eta parte hartzerako erakutsi duten jarrera eskaxa salatu nahi dugu. Zentzu honetan eskaera zuzena egin nahi diogu Iñigo Urkulluk zuzentzen duen gobernuari: sektore publikoaren berdefinizio eta berrantolaketa ariketa hori guztion artean egin dezala; era parte hartzaile eta demokratikoan; langileak, bere ordezkariak, herritarrak (zerbitzu hauen onuradun zuzenak izan behar diren heinean) eta inplikatuak dauden eragile sozialei ateak irekiz.

Sektore publikoa ez da inoren “kortijoa”, eta horretan bihurtu nahi dutela erakutsi baino ez dute egin aipatutako sektoreei parte hartze eta negoziaziorako ateak itxiz; eta ireki dituztenean era erabat arbitrarioan mugatuz gure parte hartzea. Jaurlaritzak langileok, herritarrak eta eragile sozialak ezin ditu sektore publikoaren berrantolaketa honetan etsai bihurtu. Arerio bakarra Madriletik inposatutako dekretuetan eta Jaurlaritzako eremu batzuek sektore publikoa ahuldu eta pribatizatzen jarraitzeko duten asmoetan baino ez dago.

Zentzu honetan, eztabaida ireki eta parte hartzailea irekitzea eskatzen diogu, bertan, LABek sektore publiko berri baten eraikuntzarako bere proposamenak mahai gaineratuko dituelarik.
 

 

 

Heziberri dekretuaren aurrean, LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari

0

Atzo Lakuan Hezkuntza ordezkariekin izandako bileraren ostean LABek, Euskal curriculuma eta Ikasle euskaldun eleanitzak ardatz hartuta, Heziberriren dekretuek ez dutela urrats eraginkorrik ematen adierazi nahi du. Honekin batera LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari.


LABen irakurketa azaroaren 25an
Heziberri dekretuaren aurrean, LABek kontraproposamen bat luzatu dio Hezkuntza Sailari

Gaur, Lakuan izan gara. Hezkuntza ordezkariekin bildu izan gara Heziberri proposamenaren inguruan gure ikuspuntua helarazteko. Bilera honen ondotik zera adierazi nahi dugu:

LABek dekretuak aztertzeko neurgailu zehatz baten arabera egin du: HSPren bidean ekarpenik dagoen edo ez. Eta norabide honetan zehazki dekretu hauei begira bi ardatzetan oinarritu gara:

◦ Euskal curriculuma.
◦ Ikasle euskaldun eleanitzak.
 

Eta ardatz hauen arabera esan dezakegu heziberriren dekretuek ez dutela urrats eraginkorrik ematen.
• Curriculumari dagokionez, hezkuntza xedeari erreparatuz, LABentzat dekretuak lau puntu hauek barnebildu beharko lituzke:

◦ Euskal Curriculuma, biharko Euskal Herria eraikitzeko tresna da. Heziberri proposamenean irizpide interesgarriak badaude ere, Euskal Curriculumaren zentzua eta helburua behar bezala argitu eta zehaztea faltan sumatzen dugu. Askotan maila abstraktu eta zehaztugabean aritzen da, itxura eta asmo oneko formulazio teorikoetan, baina Euskal Herriaren beharrak aztertu, aipatu eta jorratu gabe. Euskal Curriculumaren helburua XXI. Mende hasierako Euskal Herrian kokatu behar da. Finean, Euskal Curriculuma biharko Euskal Herria eraikitzeko tresna gisa kokatu behar da
◦ Hezkuntzaren gaineko ikuspegi askatzailea. Aurreko elementuari loturik, hezkuntzaren balore askatzaile eta eraldatzailea azpimarratu eta landu behar delakoan gaude. Hezkuntzak errealitatea kontzienteki ulertu eta eraldatzeko baliabideak eman behar dizkie ikasleei, ikasleek errealitate berriak asma ditzaten.
◦ Ikuspegi eta pentsamendu propioa. Euskal Curriculuma ikuspegi eta pentsamendu propioan oinarritu beharko litzateke eta ikuspegi eta pentsamendu propioa garatzeko tresna izan beharko luke. Alta, proposamenaren atal askotan horren falta nabaria topatu dugu. Era berean, proposamena gazteleraz sortua izateak biziki kezkatzen gaituen gaia da. Izan ere, jakina den bezala, hizkuntzak ikusmolde jakin bat gordetzen du bere baitan eta ondorioz testu bat gazteleraz edo euskaraz sortzea ez da afera tekniko hutsa. Gainera, Euskal Herrian horrelako lanak euskaraz egiteko nahikoa jende badagoela uste dugu.
◦ Hezkidetzaren garrantzia. Hezkidetza, gizon eta emakumeen arteko parekidetasuna lortzen laguntzeko planteamendu hezitzailea da. Munduan eta Euskal Herrian kapital pedagogiko handia dago ikusmolde honi dagokionean, baina “HEZIBERRI 2020” proposamenean ez da kapital hori inondik inora islatzen.
 
LABentzat ezinbestez, Curriculumaren ardatza Euskal Herria izan behar du eta ez alderantziz, curriculuma bertatik abiatzea alegia, bai egituratzeko bai egiterako orduan ere. Honi ekiteko nazio/herri gisa aritu beharra dugu. Nazio ikuspegi batetik, auzolanean arituz,herri bezala pentsatuz eta arituz.

• Konpetentziei dagokionez, aurrez galdera bat egin behar dugu: Zer eta zertarako? Eta non.

Azken batean konpetentzien araberako irakaskuntzan ados egon gaitezkeen arren hiru galdera horien erantzunean dago gakoa eta Heziberri proposamenean esaten den bezala, ezagutza jakin batzuk barneratzea baino, konpetentzia batzuk eskuratzea izan behar du hezkuntza prozesuaren funtsa. Baina,zertarako behar ditugu konpetentzia horiek? Berriro ere, lehenengo lelo bera errepikatu behar dugu: egungo errealitatea ulertu eta errealitate berriak sortzeko behar ditugu.
Beraz, eraldaketaren ikuspegia, aldaketa sozialaren beharra, errealitate berrien sorrera, aldarrikatu beharreko kontzeptuak dira guretzako, konpetentzien planteamenduari estuki loturik.
Heziberrin konpetentziak modu abstraktoan eta inolako anklajerik gabe, oinarri gabe agertzen dira berriro agerian gertazen da proposamen hau lantzeko Euskal Herria ez dela aintzat hartu.

• Arloei dagokionez, zehazki hiru arloetako azterketa zehatza egin dugu ; gizarte zientziak, hizkuntza eta erlijiioa hauek norberaren identitatean, kultur identitatea garatzeko esanguratsuenak direlako.
Eta berriro ere, agerian geratzen da ardatza ez dela Euskal Herrian kokatu eta guretzako hori ezinbestekoa da. Euskal Herria ardatza izanik, kasu honetan, Espainiako eta Frantziako dimetsioa gehitzea dago gure herriaren kokapen geografikoa eta kultur fluxuan duten eraginagatik baina ez alderantziz.

• Hizkuntza: LABentzat ikastetxeek ikasle euskaldun eleanitzak garatu beharko lituzkete eta horretarako jakina dugu ikastetxeek funtzio garrantzitsua betetzen duten arren ez dela nahikoa eta herri komunitate osoak baduela honi begirako ardura eta lana. Eta zentzu horretan instituzio ezberdinek ere.
2007. urtean Hizkuntzak irakatsi eta ikasteko markoa EAEn legearen garapenerako Euskararen Gizarte Erakundeen kontseiluak egindako proposamena dugu ardatz eta gure ustez Heziberrik berau hartu beharko luke.

• Heziberrik berriro ere, batetik herri gisa antolatu eta erabakiak hartzeko ezintasunak mahaigaineratzen ditu. Eta hori ez da berria aurretiko hezkuntza dekretu eta lege guztiek espainiar esparruan eraikitako lege zein dekretuak izan dituzte oinarri LOGSEtik abiatuta egun arte, LOMCEarekin.
Eta Heziberrik bide beretik doa. Gure ustez, burujabetza ariketa egitearen beharra agerian uzten duelarik, Euskal Herritik Euskal Herrirako behar eta nahi dugun hezkuntzaren mesedetan lanean hasteko garaian gaude. Norabide honetan, estatuetarik datozen legeei aurre egiteko. Hezkuntzan ere burujabetza behar dugu, inposizioei aurre egiteko eta euskal herritarron artean nahi dugun Hezkuntza Sistema erabakitzeko.

• Guretzat Euskal Herriko errealitatean eraikitako eredua da behar duguna: Eredu berri, propio eta herritar baten beharra dugu. Guretzako abiapuntu egokia, Oinarrizko hezkuntza Akordioa da.

HORTAZ, eskuartean dugun proposamena aipatutako eskemaren baitan kokatu dugu eta horregatik une honetan ezadostasuna adierazi nahi dugu, berriro diogu aipatutako norabidean ez dugu urrats eraginkorrik antzeman.