.- EH Bildu, Podemos-Ahal Dugu, LAB, ELA, ESK, STEE-EILAS, CGT, Etxerat, Sasoia, Ernai, Gazte Abertzaleak dira deitzeaileak. 19etan Autobus geltokitik abiatuko da manifestazioa.
Euskal Presoen babes juridikoaz arduratzen ziren hamabi abokatu zein presoekiko elkartasuna sustatzeko lanetan ziharduten beste lau pertsonen atxilotze eta auziperatzeaz gain horietako hiruren espetxeratzea ekarri duen Estatu operazioa ahalik eta erarik tinkoenean salatzeko asmoarekin manifestazioa deitu dute alderdi politiko, sindikatu eta eragile ezberdinek. "Oinarri oinarrizko giza eskubideen aurkako eraso larria" izan dela azpimarratu dute, horien artean defentsa juridikorako eskubidea eta bermeak izanen dituen prozesu judizialerako esubidea. "Guztiz onartezina da euskal presoei babes juridikoa eskaintzea edota beraiekiko elkartasuna kriminalizatuak izatea", aipatu dute.
Mate izeneko operazioarekin “dena ETA da” aurreiritzi faltsuaren gainean sustengatu" dela esan eta gero, gisa honetako jarduerak jendartearentzat "gaindituak dauden garaietara" eramaten gaituztela ohartazi dute. "Euskal presoekiko elkartasuna eta babesa sustatzen lan egiten duten pertsona eta eragileen kriminalizazioak normalizazio politikorako bidean esku hartze larria dira", eta ildo horretan espetxe politika eta urtarrilaren 13an ezagutzera eman zen Madrilgo Entzutegi Gorenaren epaia, zeinaren arabera euskal presoak Frantziako espetxeetan bete duten zigorraren zatia ez da aintzat hartuko zigor osoaren betetzea zenbatzerakoan, salatu dituzte.
Normalizazio politikoa eta bakea lortzeko, presoen auziari konponbide integrala eman behar zaiola gehitu dute. "Bizikidetza egonkor eta iraunkor baterako baldintzak sortzeko ezinbesteko osagaia da hau. Garbi dago soluziobide integral honetan aurrera egiteko behar beharrezkoa dela jendarteko eragile guztien arteko elkarrizketari bideak irekitzea", eta zentzu horretan abokatu zein zuzenbidean adituak diren profesionalen ekarpenak garrantzi berezia duela aipatu dute.
El informe anual de Oxfam ha vuelto a poner de manifiesto el aumento de la desigualdad a nivel mundial, donde el 1 % más rico de la población mundial tendrá más dinero que el 99 restante en 2016. Los datos son escandalosos: una de cada nueve personas carece de alimentos suficientes para comer y más de 1.000 millones de personas viven con menos de 1,25 dólares al día. En el mismo informe se denuncia que España es el segundo país más desigual de Europa, tan solo por detrás de Letonia.
Hego Euskal Herria no está libre de este mundo cada vez más desigual. Frente a los discursos autocomplacientes de los Gobiernos de Gasteiz e Iruñea, la realidad muestra el efecto devastador de dichas políticas en nuestro pueblo: aumenta el porcentaje de población en situación de pobreza más extrema y aumenta el de población en situación de ausencia de bienestar . Sin olvidar el problema de la ‘pobreza oculta’: aquellas situaciones de pérdida de empleo, o de reducción de ingresos que se están afrontando desde la solidaridad familiar, cada vez más agotada y débil.
Una desigualdad que está abriendo una auténtica brecha entre generaciones, sexos y realidades laborales y económicas. Jóvenes, mujeres y trabajadoras y trabajadores pobres sumergidos en la precariedad son las principales víctimas. Frente a ellos unas políticas neoliberales que desde los gobiernos y patronales de Hego Euskal Herria no dudan en aplicar reformas laborales salvajes, recortar derechos sociales, reducir prestaciones económicas y poner freno a todo intento por establecer políticas fiscales progresivas y redistribuidoras de la riqueza.
Por ello desde LAB reclamamos compromisos reales para hacer frente a la desigualdad: servicios públicos gratuitos y universales, fiscalidad progresiva y lucha contra la evasión fiscal, aumentar el salario mínimo para alcanzar los 1100 euros tal y como marca la Carta Social Europea, creación y reparto de empleo de calidad, protección social y económica para todas las personas, reclamar instrumentos políticos y jurídicos para decidir como pueblo en favor de la igualdad y de una vida digna para todas las personas.
TS Fundiciones enpresako langileek epaileari lanpostu eta proiektu sendo baten alde egin dezan eskatzen dituzten 4000 sinadura aurkeztu dituzte Donostiako epaitegietan. Langileek eskerrak eman dizkiete Urola-Kostako bizilagunei enpleguaren defentsan emandako babesagatik.
TS FUNDICIONESeko langileen oharra «Urte berriarekin batera iritsi da TS Fundicionesen eta bertako langileon etorkizunari buruz zirt edo zart egiteko unea. Konkurtsoaren bigarren fasean sartuak ginen iazko Urriaren 16tik eta dagoeneko eskaintzak aurkezteko epea amaitu zen pasa den Urtarrilaren 5ean. Urte berri honi ere Epaitegi aurrean eman behar hasiera.
Aspaldi, errekurtso izaera zuen salaketa sartu genuen epailearen aurrean ez zezan bigarren fase hau lehenengoari beste aukera bat eman gabe ireki, ez baikenekien ondorenean zer gerta zitekeen, ez geneukan ezer finkorik eta intentzioek ez baitute etorkizuna bermatzen. Eta zer diren gauzak, bigarren fasearen itxiera eguna pasa ondoren jakin dugu errekurtsoari epailearen erabakia.. Ezezkoa noski.
Ez dugu bigarren fase honetan aurkeztu diren eskaintzen informazio askorik.
Badakigu 3 eskaintza egon direla eta hasiera batean berri onak direla esan behar. Lehengo fasean 2 eskaintza eta bigarren fase honetan 3 eskaintza jaso izanak gure aldarrian sendotu eta indartu egiten gaitu! Batzuek ehundik gora familia kale gorrian utzi eta basakeria hau aurrera eramateko TSren bideragarritasun eza aitzakiatzat erabiltzen zuten bitartean, langileok erakutsi dugu arrazoi genuela, bide onetik gindoazela eta jarraitzen dugula, eta egungo eraikuntza industrialean ere zer esan handia dugula.
Fase honen ondorioak jasotzeko itxaron beharra izango dugu. Pasa den astean izan zen eskaintzak ireki eta hobetzeko eguna, datozen egunotan aztertuko ditu eskaintzak Administradore Konkurtsalak eta erabaki bat hartu beharko du. Ez da justua ezagutzen ez gaituen kanpoko pertsona baten menpe gelditzea gu guztion etorkizuna, baina hala omen dio legeak.
Bere esku dago guk behin eta berriro aldarrikatu izan dugun proiektu industriala eta lanpostuen bermea jartzea diru ororen gainetik, edo gure herrian bizi dugun egungo egoera sozialari muzin egin eta gutxi batzuen aurrean ondo gelditzeko eskaintzen dirua jarriko duen lanpostu edota proiektu sendo bat zakarretara boteaz.
Argi dugu urte eta erdiko borrokak ekarri gaituela egoera honetara eta hankak lurrean ditugu. Horrenbeste denborako lanaren ondoren norbanako baten erabaki xinple baten menpe aurkitzen gara eta ez gure eskualdeak, ez bertako biztanleok eta are eta gutxiago TSko langileok, ez genuke ulertuko momentu honetan aukera onik bada, hau galaraztea.
TSko langileok ez gaude geldik, eta Abenduko azken bi asteetan sinadura bilketa kanpaina bat burutu genuen behin egoera honetara iritsita, lanpostuak eta proiektu industrial baten bidez TS-k bizirik behar zuela aldarrikatzeko, ez soilik diruz oinarritzen zen proiektu baten bidez.
Bi aste hauetan 4000 sinadura bildu ditugu! Eskerrik asko Urola-Kosta! Eskualdearen babesaz etorri gara gaur Epailearengana sinadura hauek aurkeztera eta Administradore Konkurtsalari ere helaraziko dizkiogu! TSko langileok eta Urola Kostako biztaleok hitz egin dugu, utzi diruak eta eman behar duen garrantzia lanpostu eta proiektu sendo bati!
Gureak ez du etenik eta borrokak bere fruituak dakartzala argi dugu. Datozen egunetan, jaso diren 3 eskaintzen nondik norakoak jakitean, prentsaurreko bat burutuko dugu guzti hau baloratzeko.
El pasado 28 de diciembre, la Asociación para el Desarrollo Proyecto Intervención Social-BETA, que gestiona el Servicio Municipal de Urgencias Sociales de Gasteiz, despidió a dos trabajadoras de larga trayectoria laboral en este servicio público. LAB denuncia el carácter improcedente de estos despidos, ya que no hay razón alguna que los justifique, ni por parte del servicio en el que desempeñaban su labor, que no ha sufrido cambio económico ni organizativo que pudiera servir de base para esta drástica medida, ni mucho menos por parte de las dos trabajadoras afectadas, a quienes ni siquiera la empresa trata de achacar responsabilidad alguna que justifique ningún tipo de medida contra ellas.
En la comunicación del despido, la empresa relaciona esta medida con la decisión del Ayuntamiento de separar en dos concursos diferenciados dos servicios que venía presta ndo BETA: el de Urgencias Sociales en el que trabajaban ambas despedidas, y el Centro de Acogida Inmediata para mujeres víctimas de violencia de género que gestionaba mediante convenio de colaboración desde 2001. Pero en realidad, esas decisiones municipales no afectan al equipo que hasta la actualidad trabajaba para el Servicio Municipal de Urgencias Sociales, que seguirá siendo gestionado, en las mismas condiciones por la Asociación BETA.
Es más, estos dos servicios venían siendo prestados por dos equipos de trabajadoras claramente diferenciados. BETA sigue gestionando, en las mismas condiciones que hasta la actualidad, las Urgencias Sociales. Y no ha habido recortes en este servicio (ni de horas ni de personal). Sin embargo, las dos trabajadoras despedidas pertenecen a este servicio. ¿La razón? No nos cabe duda de que la razón principal es económica: BETA, sin tener en cuenta la trayectoria profesional de cada una, la experiencia adquirida por estas trabajadoras tras años en el Servicio de Urgencias Sociales, ha buscado los despidos “más baratos”. Y lo ha hecho además con total falta de tacto y sensibilidad hacia estas trabajadoras, a quienes ha presionado para que asumieran unos despidos baratos y sin garantías, queriendo hacerles responsables de la repercusión económica del coste de sus propios despidos.
LAB denuncia también el papel pasivo y los criterios economicistas de la Administración Pública cuando deja en manos privadas la gestión de servicios públicos. Porque si bien ha sido BETA la única responsable de la decisión de despedir a estas trabajadoras, también es cierto que el Ayuntamiento de Gasteiz ha propiciado esta medida, y no pone medio alguno para salvaguardar los derechos de las trabajadoras cuyos empleos dependen casi al 100% de las decisiones económicas de esta institución.
Reclamamos el carácter público y esencial de estos servicios, por las graves situaciones a las que atienden y por el carácter sensible de los colectivos sociales que se ven abocados a llamar a sus puertas. En nuestra opinión, estos servicios debieran gestionarse de forma directa por la administración, lo que posibilitaría un mayor control público del dinero invertido en ellos y del servicio que se da a la ciudadanía. En cualquier caso, el hecho de que el Ayuntamiento decida mantener la gestión de estos servicios en manos privadas no puede suponer que se desentienda de situaciones tan graves como es el despido arbitrario de dos trabajadoras.
Milaka lagun elkartu gara gaur Donostian, astelehenean izandako operazio politiko-polizialari erantzunez, giza eskubideen, bakearen eta konponbidearen alde eragile sozial, politiko eta sindikalon deialdiari jarraituz.
Operazio sozial handi bat iragarri genuen eta horrela izan da. Antiguako tuneletik Bulebarrerainoko bidean, asteon jazotako gertakariak salatu eta euskal presoen eskubideen defentsan, elkartasuna ez dela delitu aldarrikatu eta erakutsi dugu milaka lagunek.
Bada garaia herri hau Espainiako estatuak kondenatu nahi duen zurrunbilotik ateratzeko; tunelaren iluna atzean utzi eta gatazkaren konponbidea argiztatzeko. Ez du denak balio, eta hori esatera irten gara kalera, alegia, ez gaudela prest gure etorkizuna Espainiako Gobernuko agintari arduragabeen eskuetan uzteko.
Euskal herritarrok gure bidea egin nahi dugu eta bidea egiten segiko dugu, erasoen tamainako elkartasun erakustaldiekin, presoen eskubideen defentsan eta gatazkaren konponbidean konpromiso berriak hartuz.
Ahotsa.info
Eragile sozial, politiko eta sindikalen irakurketa asteleheneko operaziaren harira GIZA ESKUBIDEAK, BAKEA ETA KONPONBIDEA «Besteak beste, euskal presoen defentsa eta ordezkaritza legala egiten duten abokatuak eta beste herritar batzuk atxilotzea ekarri zuen egindako polizia operazioak denboran atzera begira jarri gintuen atzo, Euskal Herrian bizi izan ditugun azken urteak debaldekoak izango balira bezala. Atzoko sarekada soberan zegoen, atxilotutako pertsonak errez aurkitzeko modukoak direlako, operazioa agindu duen epailearen disposizioan jarri zirelako eta bere lana Audientzia Nazionalean, espetxeetan eta ezagupen publikoko bulegoetan egiten dutelako.
Elementu eta ezaugarri zehatzak erraz atzeman daitezke polizia operazio honen atzean. Izaera erabat politikoa daukan polizia operazioa da, eta sarekadaren benetako helburuak ez daukala zerikusirik Espainiako gobernuak esaten eta baieztatzen duenarekin.
Atxilotutako pertsonei eragiten dieten ondorio zuzenez gainera, era honetako ekinbideek behin eta berriro atzeratu dute herritar guztiei dagozkien oinarrizko eskubideak eta bermeak errespetatuak eta beteak izatea; egiazko demokrazia batean, eskubide eta berme horiek beste edozein interesen gainetik eta aurretik egon beharko lirateke.
Gero eta hedapen handiagoa duten eremu politikoak, juridikoak eta sozialak Espainiako Gobernuak indarrean daukan espetxe politika zalantzan jartzen duten unean iritsi dira atxiloketak. Elkartasun keinuak areagotzen doazen heinean, Estatuak kriminalizatu eta lapurtu ditu eta elkartasuna delitu bilakatu. PPren gobernuak euskal presoei ezartzen dien sakabanaketa politikaren ondorioz indarrean jartzen dituen salbuespen neurriak gero eta zilegitasun gutxiago dute gizartean.
Espetxe politikaren aurka larunbatean eginiko mobilizazio erraldoiaren ostean gauzatu dira atxiloketa hauek. Gaur bertan, Espainiako Auzitegi Gorenak Frantziako estatuko espetxetan zigorra bete duten presoen zigorra luzatzeaz erabaki behar du eta, atzo ere, ezker abertzaleko 35 kideren aurkako epaiketa zen abiatzekoa Audientzia Nazionalean, baina abokatuen atxiloketaren ostean atzeratu egin den epaiketa.
Atxiloketa hauek eraso zuzena dira bake, askatasun eta demokrazia egoera bat sortzeko egiten ari diren ahaleginei eta egoera sozial eta politiko berriari.
Egoera berri horren aurka egitearekin tematua dagoen estatua dugu aurrez aurre. Espainiako Gobernuak giza eskubideak zein eskubide zibil eta politikoak urratzen dituzten politikak garatzen ditu, gatazkari zein bere ondorioen konponbideri lagundu beharrean.
Bada garaia herri hau Espainiako estatuak kondenatu nahi duen zurrunbilotik ateratzeko; etorkizunari begiratzeko unea da, askatasunean, bakean eta demokrazian oinarrituko den etorkizuna eraikitzeko konpromisoak hartzekoa. Ez du denak balio. Ez gaude prest gure etorkizuna Espainiako Gobernuko agintari arduragabeen eskuetan uzteko. Euskal herritarrok bakean, demokrazian eta askatasunean bizi nahi dugula erabaki dugu. Atera gaitezen zurrunbilotik.
04/08 EPAIKETAREN KIDEOK • ABOKATUAK • AHT ELKARLANA • ALTERNATIBA • ARALAR • BILGUNE FEMINISTA • CGT-LKN EUSKAL HERRIA • CNT • EA • EGIARI ZOR • EHE • EHNE • ELA • ERAIKI ARALAR • ERNAI • ESAIT • ESK • STEILAS • ETXERAT • EZKER GOGOA • GAZTE ABERTZALEAK • GITE-IPES • GOLDATU • HIRU • IKASLE ABERTZALEAK • LAB • LOKARRI • SORTU GIZA ESKUBIDEAK, BAKEA ETA KONPONBIDEA»
Asteleheneko operazio polizialaren aurrean ELA, LAB, ESK, STEE-EILAS, EHNE, Hiru, CGT eta CNT sindikatuok deituta euskal langileok Euskal Herriko hiriburuetan elkarretaratzeak egin ditugu "Langilok konponbidearen alde" goiburupean.
Bilboko elkarretaratzean Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiak konponbide eta irtenbidearen aldeko mezua luzatu eta estatuak jartzen dituen oztopei aurre egiteko bihar Donostian burutuko den manifestazioan parte hartzeko deia luzatu du.
Mobilizazioak Donostiako Alderdi Ederren, Gasteizko Virgen Blanca Plazan, Iruñeako Udal plazan eta Bilboko Udaleko atarian izan dira.
Ipar Euskal Herria Ordu berean LABek elgarretaratzea egin du BAIONAn Herriko Etxearen aurrean.
LAB sindikatuak dei egiten du espainiar gobernuaren espetxe politika ankerra salatu eta euskal presoen etxeratzearen alde deitutako mobilizazioetan parte hartzera.
Josu Uribetxebarria euskal preso politikoaren heriotzaren aurrean LAB sindikatuak ezer baino lehen besarkada beroa helarazi nahi die Josuren senide eta lagunei.
Euskal presoen eskubideen defentsaren kontrako operazio politiko-poliziala salatuz hasi genuen astea, eta gaur, Uribetxebarriaren heriotzarekin, espainiar zein frantziar Gobernuen espetxe politika ankerra salatuz amaitu behar dugu, euskal presoen giza eskubideak eta bizi baldintzak zuzenki erasotzen jarraitzen baitu.
Euskal presoek pairatzen duten egoera larria are zitalagoa bihurtzen da preso gaixoen kasuan. Gaur bereziki gogoan ditugu guztiak. Dispertsioaren ondorioez gain gaixotasuna behar bezala artatzeko baldintzarik eza pairatzen dute, muturrekoa da haien egoera, eta atzera bueltarik gabeak, egoeraren ondorioak.
LABen irudiko egunotako gertakari guztien atzean arrazoi nagusi bat dago: gatazkaren konponbidea zapuzteko espainiar Gobernuaren seta. Bere zigor eta mendeku grinak ez du mugarik. Normalkuntza politikoko aukera orori atea ixteko eginahalean erabaki politikoak daude, espetxe politika kriminala mantentzearena kasu. Euskal presoak konponbide prozesuaren kontra erabili nahi dituzte. Ez dago herri normalizaturik 500 preso politiko espetxean mantentzen diren bitartean.
Ez dago itxaroterik. Espainiar zein frantziar Gobernuen espetxe politika ankerraren amaiera behartzeko elkartasunetik konpromisoetara pasatu behar dugu. Lehenbailehen preso gaixoak aske eta presoak guztiak etxera bueltan behar ditugu.
LAB sindikatutik dei egiten dugu Uribetxeberria heriotzera eraman duen egoera salatu eta dispertsioarekin amaituz, euskal presoen eskubideen alde antolatuak diren mobilizazioetan parte hartzera.
Eskubide guztien jabe, euskal presoak etxean nahi ditugu eta horren alde lanean jarraituko dugu.
Urtarrilaren 15ean hauteskunde sindikalak egin ziren Euskal Telebistan eta Euskadi Irratian (Radio Euskadin duela bi urte, eta Gasteiz Irratian abenduan izan ziren). Miramonen ordekaritza igo eta zentroarteko batzordean gehiengo osoa eskuratu du, lehen aldiz LABek eta Euskadi Irratian babestuta eta indartuta ateratzen da sindikatuaren proiektua eta jokabide koherentea.
Euskal Telebista
Zentroarteko langile batzordea:
Bilboko eta Miramongo batzordeetako 13 ordezkarik osatuta. Negoziazio kolektiboan eta Telebistari eragiten dioten bestelako negoziazio estrategikoak kudeatzen dituen batzordean LABek gehiengo osoa eskuratu du.
Bilbo: LABek aurreko ordezkaritza mantentzen du (6), eta ELAk gehiengo osoa lortu du (7), portzentualki %11 eta %19a igoz.
Halere balorazio sendo bat egiteko aldagai ugari dago eta denbora beharko dugu: Ordezkaritza 17tik 13ra, ebentualitatearen jaitsiera, KLB eta CCOO aurkeztu ez izana…
Miramon: LABek ordezkari bat irabazten du (6), eta ELAk bat jaitsi (3), portzentualki botoen %4a igoz eta %7a jaitsiz hurrenez hurren. Duela zortzi urteko zentsoarekin alderatuta, berdintsuagoa zela (156) LABek irabazten duen aldea 19 botokoa da.
LABen lau urte hauetako lana argi nabaritu da Miramonen, eta indarrak berrituz hartutako konpromisoei eutsiko dion zerrendari babes handia eman diote langileek.
Euskadi Irratian LABek ordezkari bat gehiago lortzen du (5), eta ELAk bat jaitsi (4), portzentualki botoen %5 igoz eta %26a jaitsiz. Eusko Irratiko hauteskunde sindikaletan plantillaren erregularizazioan LABek eta ELAk egindako apustuak markatuko zituela argi genuen guztiok. Kontutan eduki beharra dago Lanpostuen Deialdi Publikoaren prozesua amaitu gabe dagoela oraindik. Argi gelditu da langileek LABen jokabide zintzo eta koherentea babesten jarraitu dutela, eta ELAren bestelako jokabidea dela zigortu dutena.
LAB beraz oso pozik dago jasotako emaitza guztiekin, eta oso indarberritua eta babestuta sentitzen duela bere burua kanpainan aurkeztutako konpromisoak betetze aldera. Horietako bat gogoratzearren, eta kontutan edukita ETBn gehiengoa dugula, langile batzordeen eta langile batzarren eta borrokak baliatzen jarraituko dugula, inori inongo karnetik eskatu gabe.
Zorionak LAB, zorionak Euskal Telebista eta Euskadi Irratiko langileok!
(*) EITB taldean hauteskunde prozesu gehiago daude:
EITB ente publikoa: LAB ez da aurkezten. Gasteiz irratia: Abenduan izan ziren. Radio Euskadi: Duela bi urte egin ziren. EITBNET: Duela bi urte egin ziren.
Iosu Nafarroako Gobernuko langilea da. Langile publikoen izaera pasiboa irudikatzen dutenen aurrean, zerbitzu publikoen defentsan langileek jokatu beharreko papera aldarrikatzen du. Zerbitzu publikoak guztionak diren heinean, guztion parte hartzea eskatzen dutelarik.
Lourdes: “LAB feminismoaren aldeko lana egiten duen sindikatua da”
Lourdesek zortzi urte daramatza Osakidetzan lanean era behineko batean. Denbora honetan bertako langileek era askotako murrizketak jaso dituztela argi ikusi du; ez hori bakarrik, honek osasun zerbitzuaren eskaintzan izan duen eragina. Egoera honi buelta emateko erreferentzia nagusia LABengan aurkitu du.
Isabel LABeko Nafarroako Administrazioko arduraduna da. Sindikalismoaren inguruan entzun ohi diren topikoak salatu nahi ditu, LABen dihardugun delegatuon lana eta konpromisoa nabarmenduz. Horren erakusgarri nagusia LABeko kideok egunerokoan egiten dugu lana azpimarratu nahi du.
Galder: “Zerbitzu publikoetan ere bertan erabakitzeko eskubidearen alde egiten du LABek”
Galder LABeko Zerbitzu Publikoetako Interbentzio arduraduna da. Azken urteotan zerbitzu publikoetako bilakaera gehien baldintzatu duen aldagaia Madriletik inposatutako neurriak izan dira, bertako arduradun politiko gehienek horiek aplikatu dituztelarik. Horren aurrean, bertan erabakitzeko estrategia eraginkorrak adostearen beharra nabarmentzen du, horretarako LAB indartzea premiazkoa delarik.
UPNren nahiz oro har Erregimenaren gizatasun eta sentsibilitate sozial falta izugarria erakutsiz, Foruzaingoak Bideko Ama Ospitalean itxitako HepatitisC-dun gaixoak kaleratu egin ditu. Goizean Parlamentuan Gobernuko bozeramaile Sanchez de Muniáinek esan du Ospital batek "segurtasuna, lasaitasuna, isiltasuna eta sosegua" behar duela, arratsaldeko lehen orduan bere Gobernuak itxitakoak kaleratzeko asmoa zuela ezkutatuz.
Lehenik eta behin, deigarria da Gobernua orain Ospitaleko gaixoek behar dituzten baldintza egokiez mintzatzea, hilabetetan zehar gaixo horiei zabor-janaria eman dienean. Ospitaleko Sukaleen aferarekin, Gobernuak entzungor egin zuen gaixoen ehunka erreklamazioen aurrean; itxialdi honekin, aldiz, desalojoa agintzen du, gaixoen inongo kexuren berri eman gabe.
Bigarrenik, Gobernuak jakin beharko luke desalojo bat ez dela bateragarria "segurtasuna, lasaitasuna, isiltasuna eta sosegua" delakoekin. Kontrakoa sortzen du: segurtasun eza, urduritasuna, zarata eta desosegua. Oroitarazi behar zaie Gobernuko arduradunei Pariserako eskatzen den adierazpen askatasun bera bermatu beharra dagoela Iruñean ere.
Hirugarrenik, eta hauxe da garrantzitsuena, Gobernuak ez ditu HepatitisC-dun gaixoen aldarrikapen zilegiak aintzat hartu. Erabat lotsagarria da: Navarra Arena, Nafarroako Ubidea, Urantziako Zirkuitoa eta AHT bezalako burugabekerietan diru publikoa xahutu duen Gobernu berak ez omen du dirurik pertsonen bizitza eta segurtasuna bermatzeko. UPN behingoz Gobernutik kaleratu eta aldaketa sozial nahiz politikoari bidea irekitzea premiazkoa da.
Azkenik, zera jakinarazi nahi dugu: LABek Ospitaleko lokal sindikalak jarri ditu Hepatitis C-dun gaixoen esku utzi du protestarekin aurrera jarrai ahal izan dezaten. Horrela egitea erabaki dute eta jadanik lokal sindikaletan dira, Foruzaingoa kanpoan geratu den bitartean. Osasunbideako langileei nahiz oro har langileriari dei egiten diogu HepatitisC-dun pertsonekiko elkartasun keinuak biderkatzera.
