2026-07-30
Blog Página 1110

Panda Security se queda en Bilbo

admin
-
0

La plantilla de Panda Security reunida hoy en Asamblea, ha decidido por votación (151 votos frente a 22), que la próxima sede de la compañía estará en el barrio bilbaíno de Miribilla y no en la localidad de Zamudio. Esta decisión llega después de un mes agitado, consecuencia del anuncio que hizo la dirección de la empresa de trasladar la sede al Parque Tecnológico de Bizkaia situado en Zamudio, fuera del término municipal de Bilbao. La decisión se tomó sin tener en cuenta en ningún momento el impacto económico ni de otras índoles que ello supondría para los trabajadores y trabajadoras y nuestras familias.

Ante los graves perjuicios que el nuevo emplazamiento suponía para los y las trabajadoras y la negativa de la empresa a facilitar ningún tipo de medida que compensara a éstos y éstas por el tiempo y dinero que habrían de emplear en el desplazamiento, la asamblea decidió secundar la propuesta de huelga indefinida realizada por LAB.

La convocatoria de huelga hizo que la dirección de la empresa reconsiderara su planteamiento y se sentara a negociar con los representantes sindicales. En dicha mesa de negociación se acordó paralizar el traslado a Zamudio temporalmente y dedicar el mes de febrero a la búsqueda conjunta de una ubicación alternativa entre empresa y plantilla. Tras esta reunión, la Asamblea desconvocó la huelga.

Fruto del esfuerzo realizado por la plantilla, la representación sindical puso sobre la mesa la opción de Miribilla. Desde el punto de vista económico, esta opción proporciona un ahorro muy parecido al que se supone que iba a proporcionar la marcha a Zamudio. Al mismo tiempo, se trata de un traslado mucho menos traumático para la plantilla ya que se limita el desplazamiento, que habrá de realizarse dentro de Bilbao y en la gran mayoría de los casos utilizando el transporte público. Además, el traslado a Miribilla irá acompañado de mejoras en la flexibilidad horaria pactadas entre el Comité de Empresa y la Dirección de Panda Security.

La unidad de los trabajadores y trabajadoras y la confianza en sus representantes sindicales ha sido clave a la hora paralizar la decisión unilateral de llevar la empresa a Zamudio. La firmeza demostrada por la plantilla de Panda y el esfuerzo realizado por todos y todas demuestra que hoy sigue siendo posible plantar cara a las imposiciones y que cuando, además de razón hay fuerza y unidad, es posible dar la vuelta a situaciones adversas para transformarlas en algo beneficioso para todos y todas.
 

 

 

LABek ez du parte hartuko “Altzairuaren krisi mahaia” deiturikoan

admin
-
0

LABek “altzairuaren krisi mahai” deiturikoan ez parte hartzeko erabakia hartu besteak beste ez baitie erantzuten ez sektorearen, ez kideen beharrei eta eskaerei. Sindikatuaren iritziz Eusko Jaularitzaren Industria Sailaren propaganda beharrei erantzuteko sortu den mahai da hau. Horrexegatik LAB sindikatuak interpelatzen jarraituko du, proposamen zehatzak egiten, eta altzairugintzako langileak gure industria eta enpleguaren alde mobilizatzen.

LABek ez du biharko bileran parte hartuko ondorengo arrazoiengatik:

Altzairuaren krisi mahaia deiturikoak ez die erantzuten ez sektorearen, ez kideen beharrei eta eskaerei, Eusko Jaularitzaren Industria Sailaren propaganda beharrei baizik. Berak bakarrik erabakitzen du noiz egiten den bilera eta zeri buruz hitz egiten den. Ez dago metodologia, ezta aurrrikusitako gaiordenik ere. Ez gaude ados, eta horretarako, ez dezatela LABekin kontatu.

Lehenengo bileran garbi geratu, eta ordutik pasatako denborak baieztatu duen moduan, ez da sortu neurriak hartu eta bere baitan ardurak onartzeko helburuarekin, baizik eta hirugarrengoei, kasu honetan Espainiar Gobernuari eta Europar Batasunari neurriak hartzera exijitzeko soilik. Erabaki honekin, Eusko Jaularitzak orain arte ezer egin ez izanagatik duen ardura ezkutatu nahi du, eta era berean, multinazioanalen arpegia zuritu sektoreko langileek jasaten duten egoeraren aurrean duten arduragatik. Hori ez da laneko mahai bat.

Altzairu sektorearen arazoa, altzairu txinatarraren lehia desleiala edo kostu energetikoa baino zabalagoa da. Honen atzean aurki ditzakegu sektorean dagoen inbertsio eza, multinazionalek Euskal Herriko fabriken alde apustu ez egitea, berrikuntza eta garapen eza, produktuen dibertsifikazio eza, erakundeek multinazionalei emandako laguntza publikoak enplegu eta lurraldearekiko konpromisoei baldintzatzeko borondate eza. Bitartean, multinazional hauek ez dute argitzen beraien altzairutegiak salgai dauden, fabrikak ixten dituzte mugagabe eta produktuak lekualdatzen dituzte edo ez dituzte onartzen sektoreko langileen heriotza eragiten duten kasuak, amiantoak eragiten dituenak, besteak beste. Guzti hau txinatarren errua al da?

Guzti hau ez da aztertu nahi, Eusko Jaularitzak ez du aztertu nahi. LAB jarrera honen erabat kontra dago.

Horrexegatik ezin dugu bilera hauetan parte hartu, nahiz eta LAB sindikatua izan zen altzairuaren sektorea jasaten ari den ondorio gogorrak aztertzeko laneko mahai bat sortzea exigitu zuen lehenengoa.

Hala ere, LAB sindikatuak interpelatzen jarraituko du, proposamen zehatzak egiten, eta altzairugintzako langileak gure industria eta enpleguaren alde mobilizatzen, gure berme onena denaren ustearekin.
 

 

 

TRWn UGT eta CCOOk adostutako akordioak lan balditzen galera izugarria dakar

admin
-
0


TRW Landabenen izandako gatazkari buruz LABek salatu nahi du UGT eta CCOOk adostu duten akordioak lan baldinzen galera handia dakarrela berarekin eta eredugarria izan den lan hitzarmen bat xahutzen du. Horrez gain Nafarroako Gobernuak gatazkaren amanera positibotzat jotzea onartezina dela deritzogu.

TRWko gatazkaren amaieraren harira LABek ondoko hau salatzen du:

1. UGT eta CCOO-k adostu duten akordioak TRW-n lan baldintzen galera izugarria suposatzen du. Akordioak Nafarroan eredugarri izan den lan hitzarmena bat xahututa uzten du.

2. TRW-k etekinak eman dituen eta ematen dituen enpresa da prozesu guztian zehar baieztatu izan den bezalaxe, honek kaleratzeak oraindik ere injustuago bihurtzen ditu eta multinazionalaren krudeltasuna agerian uzten du.

3. Proposamenak ez du lantegiaren etorkizunik bermatzen. Azken proposamenean argi uzten du multinalazionalak, lan zamak ez direla aski izango eta datozen lan zama urriak ekarri bezala nahi duenean eraman ditzakela. Honekin batera, enpresak berriro ere kaleratze kolektiboak egiteko aukerari ateak irekita uzten dizkio.

4. Nafarroako Gobernuak egindako adierazpenak bereziki larriak iruditzen zaizkigu, non TRW gatazkararen bukaera positibotzat jotzen duen. Onartezina da kaleratze masiboak suposatu eta lan baldintzen murrizketa izugarriak dituen akordioak justifikatzea are eta gehiago motibo objetiborik ez dagoenean, multinazionalaren diru egarria baino gehiago.

 

 

 

Hazkunde ekonomikoan sartu arren, pobreagoak gara

admin
-
0
Hazkunde ekonomikoan sartu arren, pobreagoak gara


Datu makroekonomikoek diote krisi ekonomikoa atzean utzi eta hazkunde fase batean sartu dela Hego Euskal Herria, baina honek ez du herritarron egoera hobetu, alderantziz batzuen aberastasuna, jendartearen sektore zabalen miseriaren kontura egin da. Hau salatuz agerraldia eskaini du LABek.

Barne produktu gordinari, enpresa handien irabaziei edo enpleguari lotutako mezu baikor asko entzutzen ari gara, baina lan merkatuko datu hotzak aztertuz gero errealitatea bestelakoa dela argi dago. Egoera sozio-laborala oso larria da. Adibidez, azken urteetan urtez-urte igo egin da oinarrizko gastuei aurre egin ahal izateko RGI edo RIS behar duten herritarren kopurua.

Lan prekarietatea, langile pobreak eta pobrezia orokorrean, ez dira krisiaren ondorio “natural” bat, politika jakin batzuen emaitza baizik. Hain zuzen ere azken urteetan, patronal zein instituzioek, aplikatutako pobretze politikek helburu jakina zuten, hala nola pobreziaren hedapena zabatzea kapitalaren irabaziak handitzeko. Hala nola, lan erreformaren ondorioz gaur egun gero eta gehiago dira enplegua izanda RGIarekin osatu behar izaten dutenak eta bestalde babes soziala suntsitzeak pobrezia betikotzea dakar.

Honen aurrean LABek alternatibak poropsatzen ditu. Lan erreformei aurre egiteko neurriak —35 orduko lanaldia, ordu estrak ezabatzea eta jubilzaio adina aurreratzea—aplikatu ahal izateko tresnak propioak exigitzen ditugu. Bestalde enpleguaren kaskartzea gainditzeko kalitateko enplegua bermatzea beharrezko jotzen dugu, besteak beste 1.200ko gutxieneko soldata ezarriz, hitzarmenen ultraaktibitatea mantenduz edo behin behinekotasuna mugatuz. Azkenik, gaur egun orokortzen ari den babes faltaren aurrean Premiazko Plan bat abiatzea proposatzen dugu. Horrek, gizarte prestazioak hobetuko ditu enpleguaren galerari eta diru-sarreren faltari erantzuteko. Etxebizitza eta elikadurarako eskubidea bermatuko du eta, gizarte eta enplegu zerbitzu publikoak indartuko ditu.
 

 

Hay que aumentar el control sobre las empresas ante los accidentes laborales

admin
-
0

Concentración de la mayoría sindical vasca mañana, en denuncia del último accidente laboral ocurrido en Barañain

El viernes de la semana pasada, el trabajador Sebastián Gila Ocaña, trabajador de la empresa Estructuras y Encofrados de Navarra, empresa subcontratada por la empresa construcciones Murias, falleció como consecuencia de las heridas sufridas en un accidente laboral mientras realizaba su trabajo en una obra de Barañain. Desde inicio de año es el noveno trabajador que fallece en accidente de trabajo en Euskal Herria, el segundo en Nafarroa.

En primer lugar, desde el sindicato LAB, queremos mostrar nuestro apoyo y solidaridad con los y las familiares, allegados, allegadas y la clase trabajadora en general.

Así mismo, queremos denunciar que el reguero de muertes en el trabajo que estamos sufriendo la clase trabajadora tiene unos responsables y unas causa evidentes. Se repite por enésima vez la muerte de un trabajador subcontratado. Resaltar que este elemento ha estado presente en más de la mitad de las muertes en el trabajo durante los años 2015 y 2016. Se repite, por tanto, la nada casual ecuación subcontratación- precariedad- muerte en el trabajo, más aún si cabe en un sector como el de la construcción, en el que los niveles de precarización y la falta de control y seguimiento de las condiciones laborales son un escándalo.

Una de las caras de la precarización de las condiciones de trabajo son las subcontratas (contratos basura, eventualidad, miedo al despido, etc.) las cuales impiden a las y los trabajadores exigir las medidas de seguridad por miedo a perder su puesto de trabajo.

Desde LAB consideramos que la siniestralidad laboral es una lacra social y que necesita tanto de la implicación de los organismos públicos como del Gobierno de Navarra para su erradicación. Para ello, debemos mostrar una actitud de “tolerancia cero” frente a los accidentes laborales, aumentar el control sobre las empresas ó la publificación de los Servicios de Prevención que hoy en día son privados y no cumplen debidamente con su labor. Éstas y otras son actuaciones necesarias para terminar con los accidentes laborales.

Por ello, desde LAB, hacemos un llamamiento a todas y todos los trabajadores en particular y a toda la ciudadanía en general a movilizarse junto con la mayoría sindical vasca, en denuncia de este hecho y a secundar la concentración que vamos a realizar mañana miércoles, 24 de febrero a las 18:00 de la tarde en la Plaza del Ayuntamiento de Barañain.

 

 

 

Gizon eta emakumeen arteko soldata arrakalarekin amaitzea borondate politiko kontua da

admin
-
0
Gizon eta emakumeen arteko soldata arrakalarekin amaitzea borondate politiko kontua da

Otsailak 22, Emakumeen eta Gizonen Soldata Berdintasunaren aldeko eguna 

Gehienentzat ezaguna ez bada ere, otsailaren 22an emakume eta gizonen soldata berdintasunaren aldeko eguna da. Egun honen leloak aipatutako berdintasuna, oraindik ere, lortzetik oso urrun gabiltzala erakusten dute datuak tamalez.

Emakume eta gizonen soldaten arteko arrakala ez da gauza berria, baina kezkagarriena arrakala honek krisia hasi geroztik izan duen igoera da. Nafarroako kasuan, gizonezkoek, 2008an, urteko bataz bestekoz, emakumeak baino % 38,6a gehiago kobratzen zuten. 2013an aldiz (2013koak bai dira INEk aurkeztutako azken datu ofizialak), % 43,8a gehiago kobratzen dute. Eta datu hauek EAEra ekarrita, aldea % 29,9koa izatetik %33,6koa izatera pasa dela ikus dezakegu.

Emakumeen soldata %35,6 igo beharko litzateke gizonen soldatarekin parekatzeko.

Aurreko urteko ekainean INEk kaleratutako azken datuetatik, 2013ko datuetatik alegia, hurrengoa ondoriozta daiteke:

Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan, emakumeen urteko soldata gordina 7.625 euro gutxiagokoa izan zen, bataz bestez, gizonezkoen urteko soldata gordinarekin alderatuz. Ondorioz, emakumeek %33,6a gehiago irabazi beharko lukete bere lankide gizonezkoen soldata berdina jasotzeko.

Nafarroaren kasuan, emakumeek, bataz bestez, 8.484 euro gutxiago jaso zuten gizonezkoekin alderatuz. Beraz emakumeen soldata gizonen soldatari parekatzeko %43,8a igo beharko litzateke.

Bi datuak kontuan izanda, ozen esan eta salatu dezakegu, Hego Euskal Herrian, gizonen urteko soldata gordina, emakumeena baino 7.807 euro gehiagokoa dela. Edo beste modu batean esanda, emakumeen soldata % 35,6an igo beharko litzateke, bataz beste, gizonezkoen soldatari parekatzeko.

Soldata arrakalaren definizio ofizialera joko bagenu, lan egindako ordu bakoitzagatik jasotzen den irabazi ezberdintasuna neurtu beharko genuke. Lan ordu bakoitzagatik jasotakoari erreparatuz (beti ere soldatapeko lanaz ari garela), EAEn gizonek, bataz bestez, ordu bakoitzeko, emakumeek baino %24,4a irabazten dute. Nafarroan gizonen eta emakumeen arteko aldea %28koa delarik.

Ondorioz, Hego Euskal Herrian gizonek egindako lan ordu bakoitzagatik, emakumeek baino %25,1a gehiago irabazten dute.

Soldata arrakala emakumeek, jendartean zein lan munduan, pairatzen duten diskriminazio estrukturalaren adierazlea.

Emakume eta gizonen soldaten arteko arrakala, gaurko sistema kapitalista patriarkalak ezarri duen sexuen araberako lan banaketaren ondorioetako bat baino ez da. Emakumeoi zaintza eta etxeko lanak egotzi izana, emakumeen lan merkaturatzea oztopatu, eta era berean lan merkatu horretan aitortza eta maila baxuagoko lanetara bideratu gaitu. Oraindik ere emakumeak gara, lan merkatuan lan baldintza prekarioenak eta ezegonkortasuna pairatzen dugunak. Lanaldi partzialen % 77,8a guk betetzen dugu, eta gure behin behinekotasun tasa %27,9koa da gizonezkoena % 22,6ekoa denean. Soldata ezberdintasuna ez da beraz emakumeok lan munduan jasaten dugun diskriminazio bakarra.

Aurrekoa gutxi balitz, aspalditik pairatzen dugun egoera hau, krisiaren testuinguruan eta aitzakipean eman diren langileon kontrako erasoekin bereziki larriagotu egin da. Oro har, langileen soldaten aurka patronalak burutzen ari duen ofentsiba, azken lan erreformak ezarri duen lan harremanen erabateko desoreka eta negoziaketa kolektiborako eskubidea guztiz baldintzatu izana, emakumeon egoera okerragotzea ekarri dute.

Gaur egungo diskriminazioekin amaitu, eta soldatak parekatzeko neurri eraginkorrak ezarri beharrean, soldaten aurkako ofentsiban sakontzea erabaki dutela ikusten ari gara. Lehiakortasuna lan kosteen murrizketan oinarritzea erabaki dute, bide horretan soldatak erasotuz. Pobreziaren etengabeko hedapena ari da ematen, eta desberdintasun sozialak gero eta handiagoak dira ere. Egoera orokorra hau izanik, emakumeon egoera jasanezina da kasu gehienetan. Gure soldatekin eta lan baldintzekin pobreziara kondenatuak izaten ari gara.

Egoera honekin amaitzeko borondate politikoa falta da

Sistema kapitalista patriarkalak ezarritako sexuen araberako lan banaketan oinarritzen den lan harreman eredu batetik, emakume eta gizonen arteko harreman justu eta parekideetan oinarritutako eredu batera egin behar dugu aldaketa. Gaurko menpekotasunezko harremanak gainditu eta lanaren ikuspegi integrala bermatuko duen lan harreman eredua eraiki behar dugu.

Bien bitartean, egun ematen den emakume eta gizonezkoen arteko diskriminazioa gainditu eta soldata arrakala murrizteko neurri eraginkorrak ezartzea posible da, horretarako borondate politikoa balego behintzat. Asko dira hartu daitezkeen neurriak, besteak beste;

– Kalitatezko zaintza bermatuko duten zerbitzu publiko dohakoak

– Bateragarritasuna bultzatzeko neurriak emakumeak lan merkatutik ateratzera bideratu beharrean, hauek merkatuan mantentzearen alde egitea edota lan merkatuan zituzten eskubideen galerarik ez ekartzea behintzat.

– Nagusiki gizonezkoek lanean diharduten sektoreetan emakumeen kontrataziorako neurri zehatzak ezarri (portzentaiak, diskriminazio positiboa, dirulaguntzak …)

– Emakumeei promozionatzeko aukerak bermatuko dizkieten neurriak ezarri (enpresak emakumeei formazioa ematera derrigortzea, formazioa lan orduetan eskaini…)

– Emakumeek egun pairatzen duten lanaldi partzial inposatuen aurrean, emakumeak lanaldi osoz kontratatzea bultzatuko dituzten neurriak ezarri: 35 orduko lanaldia guztiontzat

– Lanbide arteko gutxieneko soldata 1.200 eurotan finkatu

-……

 

 

[ARGAZKIAK] Euskal Herria #Abian, #presoaketxera!

admin
-
0
[ARGAZKIAK] Euskal Herria #Abian, #presoaketxera!

A LAMA @ezkerabertzalea

ALCALA

ARANJUEZ

BADAJOZ

BURGOS

CASTELLO @ezkerabertzalea

DAROKA @ezkerabertzalea

EL DUESO

FONCALENT @ezkerabertzalea

HERRERA @sortuElgeta

JAEN @GARA_aerenaga

LOGROÑO

MONTERROXO @ezkerabertzalea

NAVALCARNERO @mireia_m_z

PUERTO @ezkerabertzalea

SEGOVIA @ezkerabertzalea

TERUEL

VALLADOLID @ezkerabertzalea

ZUERA @ezkerabertzalea
 

ALBOLOTE @ezkerabertzalea

ALGECIRAS

AVILA @ezkerabertzalea

BASURI

CACERES

CURTIS @ezkerabertzalea

DUEÑAS

ESTREMERA

GRANADA

HUELVA @ezkerabertzalea

KORDOBA @ezkerabertzalea

MANSILLA @ezkerabertzalea

MURTZIA

PICASSENT

RENNES

SORIA

TOPAS @ezkerabertzalea

VILLABONA
 OCAÑA

 

La actitud de la dirección de Mercedes no puede quedar sin respuesta

admin
-
0

Tras la última Mesa de Negociación del convenio para Mercedes, el comité de empresa denuncia que la plataforma de propuesta por la dirección supone una clara provocación a toda la plantilla. Además subrayan que la utilización de la firma en minoría para anular las pretensiones e intereses de una mayoría es una postura antidemocrática.

NOTA DEL COMITÉ DE EMPRESA DE MERCEDES

Después de la última reunión de la Mesa de Negociación del Convenio para Mercedes celebrada el pasado martes día 16, desde la mayoría del Comité de Empresa queremos hacer públicas las siguientes cuestiones: 

  •  Entendemos que la contestación dada por la Dirección, con la presentación de su absurda plataforma, además de una falta de respeto, supone una clara provocación a TODA LA PLANTILLA que no debiéramos dejar sin una respuesta contundente. En un momento histórico de ventas, producción histórica y de esfuerzo por parte de la plantilla, éste es el premio que nos quiere dar la Empresa, con el pasotismo de UGT, EKINTZA y PIM, que en una actitud lamentable, no han dicho ni una sola palabra.
  •  La falta de compromiso, por parte de la Dirección y de algunos grupos de este Comité de Empresa (UGT, Ekintza y PIM), respecto a no renunciar a la utilización de la firma en Eficacia Limitada, imposibilita que esta mayoría pueda llevar a cabo una negociación efectiva del Convenio.
  •  Una postura tan antidemocrática como es la utilización de la firma en minoría para anular las pretensiones e intereses de una mayoría, no es compatible con una negociación seria y responsable, y solamente puede ser interpretada como una colaboración con la Dirección de la Empresa en contra de los intereses de todos y todas las trabajadoras.
  • Lo venimos diciendo una y otra vez; la falta de compromiso y de apoyo al resto del Comité, su pasividad en la mesa negociadora y su reserva de firmar en minoría al final de la negociación, anula la capacidad de acción de toda la parte social y nos hace ver que sus intereses están muy lejos de la plantilla y de esta mesa de negociación. Es evidente que esta minoría de Comité quiere postularse como los salvadores de la plantilla ante las pretensiones exageradas de la empresa, para luego buscar un acuerdo "menos malo" y presentarlo a la plantilla como un éxito, y no vamos a formar parte de ese circo.
  • La plantilla debemos exigir responsabilidad al sindicato mayoritario y sus acompañantes, para que abandonen su postura y apoyen la plataforma social para conseguir un buen Convenio. Porque entendemos que la primera medida de presión ante la empresa, para que nos tome en serio, debe ser que todos los miembros de la Comisión Negociadora, asuman y se comprometan a cerrarle a la empresa la puerta de un convenio de Eficacia Limitada.

 

 

 

Sinadura-bilketa eguna zerbitzu sozialetan langile gehiago izatea aldarrikatuz

admin
-
0
Sinadura-bilketa eguna zerbitzu sozialetan langile gehiago izatea aldarrikatuz

Zerbitzu sozialen sistema publiko eta unibertsala aldarrikatuz LAB sindikatuak martxan jarri duen “Zaintza zaindu. Langile gehiago, zerbitzu hobea" kanpainaren barruan aurrera daramagun sinadura-bilketak bere egun nagusia izan du gaur, hilak 19. Honetarako, Hego Euskal Herriko hiriburu eta herrietan sinadurak jasotzeko mahaiak jarri dira.

Bizitzan zehar, eta hamaika zergatirengatik, gizarte-laguntzaren beharra izan dezakegun egoera gorrietan egon gaitezke: menpekotasuna, babes eza, bazterketa, gabezia materialak edo bortxakeria matxista. Babes soziala eskatzen duten egoerak dira guztiak. Egoera hauei aurre eginez, bizimodu duina, autonomoa eta inguruarekin ondo integraturiko harremanak izateko kalitatezko zerbitzu sozialak behar ditugu.

Tamalez, gaur egun gizarte zerbitzuen egoera oso kezkagarria da. Gizarte laguntzaren eskariak erruz gainditzen du eskaintza. Gainera gizarte zerbitzuetan ematen diren lan baldintzek ezinezko egiten dute laguntza egokia eskaintzea. Egoera hau aldatzeko gizarte zerbitzu publiko eta unibertsalen beharra ezibesteko dela deritzogu.

Kalitateko zerbitzuak bermatze aldera, behar besteko baliabide eta bitartekoak ezartzeak berebiziko garrantzia du. Xede horrekin, gaurko sinadura bilketan, hiru aldarrikapen jaso dira. Batetik, adinekoen, adin txikikoen eta aniztasun funtzionala dutenen zentruetan plantilak handitzea. Bigarrenik, arreta integrala eskaintzea posible izan dadin, administrazioei profilen eta funtzio profesionalen hedapena berma dezatela. Eta hirugarrenik, langileen, erakunde sozialen eta erabiltzaileen parte-hartzea, zerbitzu sozialetako langileen beharrekin loturiko ebaluazio, kudeaketa eta erabakietan.

Datozen egunotan, jasotako sinadurak, EAEko parlamentua eta Nafarroako Gobernuari aurkeztuko dizkiogu egoerak eskatzen dituen neurriak har ditzaten.

 

 

 
1...1.1091.1101.111...1.639Página 1.110 de 1.639

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus