2026-01-12
Blog Página 1090

Rafa Diez eta Arnaldo Otegi askatu! Urriaren 17an denok Donostiara

admin
-
0
Rafa Diez eta Arnaldo Otegi askatu! Urriaren 17an denok Donostiara


Gure herrian bake eta konponbide demokratikorako garai berri bat irekitzeko lanean aritzeagatik kartzelan diren Rafa Diez eta Arnaldo Otegi askatzeko eskatzeko bihar, hilak 17, Donostiako Boulevardean deitu den manifestazioan parte hartzeko deia egiten du LAB sindikatuak.

LAB: “Bateragune auziko bost kideei sei urte luzez askatasuna bahitu eta eskubide zibil eta politikoak urratu zaizkie”

Sei urte pasatu dira, 2009ko urriaren 13an, LAB sindikatuaren Donostiako egoitzatik Rafa Diez, Arnaldo Otegi, Sonia Jacinto, Miren Zabaleta eta Arkaitz Rodriguez atxilo eraman zituztenetik.

Igande honetan, kondena oso osorik beteta, askatasuna berreskuratu dute Arkaitz, Sonia eta Mirenek. Ezer baino lehen gure ongi etorria eta besarkadarik beroena helarazi nahi diegu hirurei. Momentu hauetan, bereziki gogoan ditugu oraindik preso diren Rafa Diez eta Arnaldo Otegi eta lehen egunean egin bezala haien askatasuna exijitzen dugu.

Sei urte luzez askatasuna bahitu eta eskubide zibil eta politikoak urratu zaizkie, zer eta haien delitu bakarra izan denean Euskal Herriarekiko konpromisotik, gure herrian bake eta konponbide demokratikorako garai berri bat irekitzeko lanean aritzea.

Ez orduan, ez orain, Estatua ez dago prest aldaketak ekarriko dituen prozesu demokratiko batean sartzeko. Denbora izan da testigu, ordea, eta Estatuaren blokeo politikak porrot egin du, ez du lortu Herri honek konponbidearekiko duen apustua geldiaraztea, ezta Ezker Abertzalearen estrategia politikoa zapuztea ere. Alderantziz, gatazkaren arrazoiak eta ondorioak gainditzeko herri honen determinazioa sendotu egin da.

Euskal Herrian gatazka politikoa gainditzeko Ezker Abertzaleko militante hauek jokatutako papera eta egindako ekarpena oso garrantzitsua izan da. Gaur, 6 urte geroago, bereziki gogoan dugu Rafa Diez, gure idazkari nagusi ohiak egindako ekarpena, langile zapalkuntza gainditzeko proiektu politiko berri baten bidean.

Sindikatu independentista gara, hark ereindako haziak sindikatuan bizi-bizirik diraute. Euskal gatazka politikoaren superaziorako konpromisoan berresten gara eta herri honek behar duen konponbide demokratikorako baldintzen alde lanean jarraitzen dugu.

Bake eta gatazkaren konponbide prozesuan aurrera egiteko askatu beharreko korapilo ugari geratzen da oraindik: Bateragune auziarekin amaitzea, martxan diren auzi politiko guztiak bertan behera geratzea eta presoen afera konpontzeko guztiak etxeratzea. Arrazoi asko ditugu, gehiegi, mobilizatzen jarraitzeko.

LABetik ere, bihar, Donostiako kaleetan Rafa Diezen eta Arnaldo Otegiren askatasuna eskatuko dugu. Ingerentzia politiko guztien gainetik, herri honek bere bidea egin dezan, mobilizatzera dei egiten diegu langile guztiei ere.
 

 

 

Pobrezia politika antisozialen ondorioa da

admin
-
0
Pobrezia politika antisozialen ondorioa da


Gaur, “Pobreziaren Aurkako Nazioarteko Egunara"ren bezperan, Euskal Herriko gizarte eragile eta sindikatuok Eusko Jaurlaritzak Bilbon duen Ordezkaritzaren aurrean elkartu gara ezartzen ari diren politika antisozialen ondorioz biztanleriaren gehiengoa arrunt txirotzen ari dela salatzeko.

POBRETZERA ETA PREKARIETATERA GARAMATZATE
EUSKAL HERRIAK BERE BIDEA

Behean sinatzen dugun sindikatu, eragile sozial eta langabetuen batzarrek Pobretzea eta Prekarietatearen gorakadaren aurrean mobilizatzen jarraitzen dugu. Honela ba, “Pobreziaren Aurkako Nazioarteko Egunaren” (urriak 17) bezperan, urriaren 16an, ostirala, Bilbon, Eusko Jaurlaritzak daukan Ordezkaritzaren aurrean elkarretaratzea egingo dugu. Honen bidez salatu nahi dugu ezartzen ari diren politika antisozialen ondorioz biztanleriaren gehiengoa arrunt txirotzen ari dela; gutxiengo bat aberasten ari den bitartean. Merkataritza libreko hitzarmenak ezarriko balira (Europako Batasunak eta Estatu Batuak isilpean negoziatzen ari den TTIPa adibidez, edo bestela TISA) egoerak okerrera egingo luke. Hauen bidez, merkatuek are gehiago suntsituko dituzte pertsonen bizitzak eta herrien bizimoduak, eta ateak zabalduko lizkioke, inoiz ez bezala, zerbitzu publikoen pribatizazioari.

Prekarietatea, pobrezia, zaurgarritasuna, zalantza, eskubideen murrizketa, behin-behinekotasuna, derrigorrez migratu behar izatea,… esplotazioan oinarritutako sistema ekonomiko eta ezberdintasunak etengabe gorantz doazen sistema sozial baten oinarrizko piezak dira. Esplotazioa eta ezberdintasunak, emakumeen kasuan, bereziki, ez dute errukirik erakusten.

Hego Euskal Herriko langabezia tasak %15a gainditzen du, Europako Batasunaren batez bestea baino 5 puntu gorago kokatzen da. Langabetuen erdiak baino gehiagok ez du inolako langabezia prestaziorik jasotzen. Inolako prestaziorik jasotzen ez duten langabetuen portzentajea etengabe handitzen ari da. Administrazioek gizarte-prestazioak urritu dituzte, haren zenbatekoari eta iraupenari dagokienez, eta hainbat kolektibo inolako babesik gabe utzi dituzte. Pobrezia mailek azken 25 urteetako mailarik handienak erdietsi dituzte, gabezia material larriak areagotuz. Emakumeak pobretze-dinamika hau gogortasun handiagoz jasaten ari dira. Ez dezagu ahantz krisialdiak txirotasuna eta gizarte-bazterkeria bakarrik larriagotzen duela Euskal Herrian, eta hura ezberdintasunak, esplotazioak eta gizarte-aberastasunen jabetze-pribatuak elikatzen duen sistema ekonomiko eta sozialaren isla dela.

Lehen aipatu dugunarengatik, beharrezkoa deritzagu gure herriak eta auzoak hondatzen ari diren pobretze eta prekarizazio errealitateen aurka manifestatzea. Errealitate horiei aurre egingo dien babes sistema publiko, unibertsal eta duina eskatzen dugu. Horrengatik eskatzen dugu:

  • Enplegua eta pobrezia gauza bera izatea eragotziko duen gutxieneko soldataren igoera.
  • Zenbateko duina izango duen langabezia prestazioa bidera dadila enplegurik izango ez den bitartean.
  • Diru-sarrerak Bermatzeko Errenta eta Gizarteratzeko Errentaren (Oinarrizko Errenta) kopurua igo daitezela Lanbide Arteko Gutxieneko Soldataren gainetik. Igo daitezela ere, kide bat baino gehiago duten bizikidetza unitateei ezarri beharreko eskalak. Egungo sistema ordezkatuko duen, eta eskubide soziala izango den diru-sarrerak bermatzeko sistema ezar dadila. Duintasunez bizi ahal izateko eskubidea berma dadila. Diru-sarrerak Bermatzeko Errentari eta Gizarteratzeko Errentari, baliabide ekonomikorik ez dagoen bitartean, eustea. Benetako premiak beteko dituzten gizarte-larrialdiko laguntzak jasotzeko dagokigun eskubidea ezar dadila.
  • Murrizketak ezarri izanaren ondorioz, kanpo geratu diren kolektibo guztiei dagozkien gizarte-laguntzak onar dakizkiela.
  • Gizarte-laguntzak kudeatzeko garaian ezartzen ari diren irizpide murriztaileak ezaba daitezela.
  • Aurrekontuak handitu daitezela, zerbitzu publikoez (osasungintza, hezkuntza, enplegua, gizarte-laguntza), unibertsalez eta kalitatekoez hornitzen lagako dizkiguten giza-baliabideak, baliabide materialak eta teknikoak izan ditzagun.
  • Nornahik hezkuntzarako, osasunerako eta osasun-laguntza jasotzeko eskubidea, etxebizitza duina eta egokia izateko eskubidea bermatuak izan ditzala. Inor ez dadila elektrizitaterik, gasik, urik gabe eta elikadura eskuratzerik gabe geratu, baliabide ekonomikorik ez daukalako.
  • Erakundeen konpromisoa behar dugu geure baliabidez horni gaitezen. Horrek utzi beharko liguke gizarte-babes sistema eskuratzen, non Euskal Herrian, pertsona orok behar beste baliabide eta bitarteko izaten bermatuko digun bizitza duinaz, autonomoaz eta kalitatekoaz gozatu ahal izan dezagun

Helburu hauek Hego Euskal Herriko erakundeek ezartzen dituzten aurrekontu eta zerga politiketan erabateko aldaketa baten parte izan behar dute.

Gizarte eragileak: AHT Gelditu! Elkarlana, ARGILAN, Argitan (Centro Asesor de la Mujer de Barakaldo), Asamblea abierta en defensa de las prestaciones sociales, Coordinadora de Asambleas y Colectivos de Personas en Paro de Bizkaia, Asociación de Trabajadoras del Hogar de Bizkaia, Baietz Basauri!, Berri-Otxoak, Brujas y Diversas, Danok Lan (Galdakao), Elkartzen, Koordinadora Antimilitarista Kakitzat, Mujeres del Mundo, Posada de los abrazos, SOS Racismo-SOS Arrazakeria.

Sindikatuak: ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE, CNT.

Euskal Herrian, 2016ko urriaren 14an
  

 

 

LAB ha publicado una guía sobre riesgos laborales y prevención en el sector educativo

admin
-
0
LAB ha publicado una guía sobre riesgos laborales y prevención en el sector educativo


Si bien puede existir la opinión de que en el sector educativo no existen riesgos para la salud o los que existen son menos “graves”, desde el Sindicato LAB no estamos de acuerdo y consideramos esta corriente de opinión un error. Tal y como se suele decir, “hay trabajos que matan y otros no nos dejan vivir” y este es el caso que nos podemos encontrar en el sector educativo. 

Cuando se habla de un sector tan heterogéneo, se suele cometer el error de pensar únicamente en el personal docente, pero dentro del personal docente existen diferencias importantes, ya que no es lo mismo trabajar con adolescentes o con alumnado con necesidades especiales, o dar formación profesional o laboratorio que otra asignatura, o en zonas deprimidas económicamente o con problemas de integración que en otros centros de zonas de mayor poder adquisitivo. Además, dentro del sector de educación existen otros colectivos como son limpieza, cocina, mantenimiento, etc. Que también deben de ser tenidos en cuenta y que sus riesgos son diferentes.

Es por ello, que consideramos necesario realizar este manual, no como enciclopedia en la que aparezcan todos y cada uno de los riesgos, sino más bien como una base a la hora de empezar con el trabajo en esta materia, es decir, dotarnos de unos conceptos básicos para conocer la dimensión real de la problemática de la salud laboral en las mismas. Se trata de conocer los riesgos para nuestra salud y los criterios de intervención sindical para que entre todas, cambiemos esta realidad.

 

 


Patronalak zerga gehiago ordain ditzan eskatzen dugu

admin
-
0

Ogasun Kontseilari Aranburuk erreforma fiskalaren ardatzak aurkeztu zituen urriaren 15ean Nafarroako Parlamentuan. LABen ustez, erreforma fiskal hori ez nahikoa da Nafarroan dauden beharrei erantzuteko. Areago eta gehiago, erreforma fiskal horrekin nekez bete ahal izango da Akordio Programatikoan jasotakoa. 

LABentzat bereziki kezkagarria da Elkarteen Zergan proposatzen dena. Bi aldaketa txiki besterik ez ditu planteatzen Aranburuk. Batetik, enpresa handiei ezarritako portzentaia %25etik %28ra igotzea. Igoera hau motza geratzen da, izan ere 2006an enpresa handiek %35 ordaintzen baitzuten eta portzentaia horretara jo beharko litzateke.

Bestetik, dedukzioak zenbatu ostean enpresek ordaindu beharreko gutxieneko zorua %10etik %13ra igotzea planteatzen du Aranburuk. Alabaina kontutan hartu behar da 2013an %12,9a izan zela bataz beste enpresek ordaindu zutena. Beraz, zoruaren igoerak ez du eragin handirik izango.

LABen ustez, patronalak gehiago ordaindu egin behar du, izugarrizko etekinak izaten ari delako. Zailtasunak dituzten enpresak egon badira, baina horiek ezin dira aitzaki izan benetako egoera zein den ezkutatzeko: nafar Patronalaren aberastasuna urtez urte hazi den bitartean, aberastasun horri ezarritako zergak gutxitu egin dira. Une hauetan, Nafarroako fiskalitatea nafar langileon bizkarren gainean sostengatzen da, 2009tik eta bereziki 2011tik soldata galera handia pairatu duena.

Kontutan hartu beharra dago azken urteetan zehar Patronalak Nafarroako Barne Produktu Gordinaren zati gero eta handiagoa eskuratu duela. 2008ra arte, soldatetara bideratutako BPG zatia, gutxiengo enpresarial eta profesionalak eskuratutakoa ("excedente bruto de explotación" delakoa) baino handiagoa zen; alabaina, gutxiengo enpresarial eta profesionalaren zatia handitu da, langileei bideratutakoa txikitzen zen bitartean. Hau da, patronalak gero eta ondasun gehiago pilatu du langileon kontura. Izan ere, 2009tik "excedente bruto de explotación" delakoa soldatetara bideratutako zatia baino handiagoa da.

Testuinguru honetan, harrigarria egiten zaigu ikustea nola Nafarroako Lehendakari Uxue Barkosek Nafarroako Patronalak EAEn, Estatuan eta eurozonaldean baino gutxiago ordainduko duela aldarrikatzen duen, pasa den astean Navarra Capital agerkarian egin bezala.

LAB mobilizatu egingo da, beste eragile sozialekin batera, fiskal sakonagoa eskatzeko eta bereziki patronalak pilatzen ari den aberastasunaren mailako zergak ordain ditzan aldarrikatzeko.
 

 

 

Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea dugu

admin
-
0
Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea dugu


LAB sindikatuak Osakidetzako zuzendaritzak eta arduradun politikoek euskara lorontzi-apaingarri bezala erabiltzen dutela salatu dute gaur Donostiako Ospitalean. Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea aldarrikatuz elkarretaratzea egin dute egoitzaren aurrean.

Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?
Zer da euskara Osakidetzako buruzagientzat? Lorontzi bat? Erdara hutsez bizi arazten duten erakundea dotoretzeko erabiltzen duten apaingarria?

Osakidetzako Donostialdea erakundeak (Kostaldea, Donostialdea eta Oarsoaldeako anbulategiak eta Donostia Ospitala biltzen duen erakundea) urriaren 13tik 16ra langileentzako 70 inguru ikastaro eta mintegi antolatu ditu “Formakuntza Astea” deiturikoan, eta hauetatik %13 inguru soilik eskainiko dira euskaraz. Euskal Herriko zonalde euskaldunenetakoan!

Egunerokoan Osakidetzako langileok pairatzen dugun egoeraren adibidea eta islada baino ez da hau. Gure lantokian euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea ukatzen zaigu. Osakidetzako zuzendari eta beraien arduradun politikoen borondate falta berriro ere argiki isladatua geratzen da, euskararen egoera normalizatzeko neurri sendoak hartu beharrean, euskarari presentzia minimoa, testimoniala, ematera mugatzen dira, euskara lanerako baliagarria ez den lorontzi-apaingarria balitz moduan. Langileok egoera honen aurrean planto egiteko unea iritsi da, eta hala egingo dugu!

Egoera hau salatu eta langileok Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidearen alde LAB Sindikatuak kontzentrazioa egin du gaur Donostia Ospitalaren aurrean.

Bestalde, LAB Sindikatuak laster ekimen bat abiaraziko du Osakidetzako langileok pairatzen ditugun hizkuntz eskubideen urraketa guztiak salatu ahal ditzagun.

 

 

 

Neurri berriak zerbitzu publikoetan, ezer ez aldatzeko

admin
-
0
Neurri berriak zerbitzu publikoetan, ezer ez aldatzeko


Negoziazio Kolektiboaren blokeo egoera orokorra da eta Espainiar Gobernuak berriki zerbitzu publikoetan hartutako neurri eta erabakiek ez dituzte funtsean negoziazio kolektiboaren joko arauak aldatzen. Hau dela eta LABek zerbitzu publikoetan negoziazio kolektiboak bizi duen egoerari nola aurre egin azaltzeko agerraldia eskaini du gaur Bilbon. 

Neurri berriak zerbitzu publikoetan, ezer ez aldatzeko
Espainiar Gobernuak berriki zerbitzu publikoetan hartutako neurri eta erabakiek ez dituzte funtsean negoziazio kolektiboaren joko arauak aldatzen: inposizioa eta euskal langileon hitzari bizkarra ematen zaie.

Espainiar Gobernuak hauteskundeen atarian gauden honetan, eta hazkunde ekonomikoa dagoelako diskurtsoaren harira egiten ari diren aurpegi zuritzez, hainbat neurri erabaki ditu zerbitzu publikoetako langileen lan baldintzen inguruan (batzuk aurrekontuen lege bidez laster onartuko direnak, eta beste batzuk bestelako araudien bidez): soldata igoera apal bat onartu %1eko gehienezkoa, 2012ko paga bueltatzeko aukera ematea (%25 2015ean bertan itzuli ahal izango delarik, eta gainerakoa 2016an), moskoso eta kanosoak itzultzea, eta 2016rako erreposizio tasa %100ekoa izatea osasungintza eta irakaskuntzan, eta %50ekoa gainerako zerbitzu publikoetan.

Esan bezala espainiar Gobernuak elektoralismo hutsez hartu ditu erabakiok, agerikoa da.

Baina LAB sindikatuan, euskal langileon ordezkari garen heinean, honek beste arrazoi batzuengatik kezkatzen gaitu bereziki:

• honek berriro ere erakusten duelako zerbitzu publikoetan ezer erabakitzeko dugun erabateko ezina
• eta zerbitzu publikoen eta lanpostu publikoen suntsiketa eragin duten neurriei eutsi egiten zaielako.

Azken urte hauetan Espainiar Gobernuak zerbitzu publikoetako langileon lan baldintzak kaxkartzeko neurriak hartzeaz gain, lanpostu eta zerbitzu publikoak suntsitu ere egin ditu. Bertoko administrazio nagusiek – eta hemen bereziki Jaurlaritzaren jarrera nabarmendu nahi dugu – zerbitzu publikoen suntsiketa eta pribatizazio politika horiek konpartitzen dituztelako negoziazioari bizkar eman, eta INPOSIZIOA beterik ez dute erabili (legez besterik ezin egin dezaketelako aitzakiaz, baina aldi berean egoera juridikoa aldatzeko inongo borondate politikorik erakutsi gabe).

Orain ere, Espainiar Gobernuak aurrez finkatutako negoziazio gaien mugapenean, eta negoziazio gai horietan gehienezko edukien mugapenean murgildu ahal izango dira bertoko administrazioak ustezko negoziazio mahaietan, hau da, berriro ere langileoi INPOSIZIOA.

Ezin dugu onartu, ezin dugu dinamika honetan jarraitu, alegia, Espainiar Gobernuak diño zer negoziatu daitekeen eta noraino negoziatu daitekeen eta gu horretara mugatu. Ezin dugu horrela jarraitu. Euskal langileok NEGOZIATU (MAIUSKULAZ) NEGOZIATU NAHI DUGU, INONGO MUGAPENIK GABE NEGOZIATU.

Zergatik mugatu behar gara gehienezko %1eko soldata igoera, edo 2012ko pagaren itzulpenaren negoziazioetara mugatu behar?

Zergatik ez gure zerbitzu publikoen eta gure lan baldintzen diagnostiko propioa egin, eta horren arabera eta horren beharrizanen mesedetara norabidetu gure negoziazio kolektiboa?

Hori da LABek defendatuko duena, eta euskal adminitrazioei exijituko diena: benetako negoziazioa, euskal langileoi inongo mugapenik gabe hitza ematea, eta negoziazio kolektiboari gure errealitate eta diagnostiko propioan oinarrituta ekitea.

Eta zer dio gure diagnostikoak:

• Langileon eros ahalmena eta lan baldintzak oso kaltetuak suertatu direla azken urteotan, eta orain inplementatu nahi dituzten neurri partzial hauekin nekez emango zaiola buelta alde horretatik izandako galerari.
• Bajetan langileak ordezkatzeko dauden instrukzio murriztatzaileek lanpostuak suntsitzea ekarri dutela, lan kargak handitzea eta zerbitzu publikoen kalitatea okertzea ere.
• Zer esanik ez lanaldiaren handitzeak ekarritako lanpostuen suntsiketaz eta zeritzu publikoen kalitatearen galeraz.
• 2012tik 2014ra bitarte erreposizio tasa 0koa izateak, eta 2015ean %50ekoak milaka lanposturen suntsiketa ekarri du: adibide grafiko bat ematearren, soilik 2013 eta 2014ko datuak aintzat hartuz gero EAEko Jaurlaritzaren menpeko zerbitzuetan jubilatutako eta beraz amortizatutako lanpostuak 2.540 izan ziren.
• Irakaskuntzan ikasle/irakasle erratioak ikasturtetik ikasturtera okerrera doaz hezkuntza ziklo guztietan, alegia, gero eta irakasle gutxiago ikasleko.
• Osakidetzan aldibaterakotasun tasa %30etik gorakoa dela (26.000 pertsonako plantilla presupuestarioa eta aldiz, lanean bataz beste hileko 37.000 pertsona), eta gainera aldi baterako lan egiten duten pertsona hauek hamaika kontratu izenpetzen dutela hilabetean zehar, hau da, kontratazio konkatenatu asko inongo egonkortasunik gabe.
• Oro har zerbitzu publikoetan azken urteetan egin den aurrekontu inbertsioa urterik urtera murrizten joan da
• Zerbitzu publikoen pribatizazioa ohiko praktika bilakatu da
• Zerbitzu publikoen euskalduntzetik oso urrun gaude eta ditugun tresnekin ezta hamarkadetan ere ez diogu egoerari buelta emango.
• Aukera berdintasun eza eguneroko errealitate bilakatu da
• Langileon iritzia eta ekarpena bideratzeko mekanismorik ez dago
• Langileon eta herritarren zerbitzu publikoen kontrolerako bererako ere ez dago inongo aukerarik.
• …

Noizko guzti honi buruzko benetako negoziazioa? Hori da guk bertako administrazioei exijituko dieguna eta hori gabe guk ez dugu negoziatuko, LAB ez da mugatuko inposizioa besterik ez den ustezko negoziazio honen azpijoko arauetara.

Hala, bereziki Lanbideren akordioaren sinadura eta gero Toñak egindako gogoetei argi erantzun nahi diegu: Toña oker dabil Lanbideko sinaduratik ondorioztatzen badu eremu publikoan negoziazioaren desblokeoa etor daitekeela, izan ere desblokeoa Erkoreka eta bere gobernuaren inposizio jarrerek probokatzen baitute, ez langileok. Hartara gogoratu nahi dugu Erkoreka jauna jada atera dela hedabideetan zerbitzu publikoetako langileen lan baldintzen inguruan zer neurri onartuko dituen esaten, negoziazio mahairik deitu ere egin gabe. Beraz, akordioa nahi badu Toña jaunak badaki nor interpelatu behar duen eta hori ez gara gu, Erkoreka jauna interpelatu dezala. Izan ere, LABek ere interpelatu egiten du eta.

 

 

 

Hay que cambiar de raíz la política fiscal

admin
-
0

LAB denuncia las políticas de recortes del Gobierno Vasco. Los recortes son derivados de la política fiscal aplicada por el PNV-PSE en distintas instituciones. Una política fiscal que, ha sido reducido para las personas más ricas. Ha sido aumentada la imposición indirecta en detrimento de la directa. El fraude de las rentas de capital sigue aumentando. Los paraísos fiscales siguen siendo fuente de negocio y, la presión fiscal en la CAV, sigue estando más de 7 puntos del PIB por debajo de la media de la presión fiscal en la UE.

Este sindicato, lleva denunciando las políticas de recortes porque lejos de generar una salida a la crisis la iban a cronificar. Hemos denunciado que los recortes sólo sirven para profundizar la brecha de la pobreza y, hemos denunciado que la fiscalidad injusta era una de las causas fundamentales del desigual reparto de la riqueza, siendo los ricos más ricos a costa de la mayoría de la sociedad.

Pero, desde el gobierno de la CAV, lejos de centrarse y, atajar el problema fundamental de la desigualdad y el reparto de la riqueza, sigue insistiendo en estrategias fracasadas de recortes. El problema fundamental de la falta de recursos públicos, no reside en el capítulo de gasto sino en el de ingresos.

Es por ello, que desde el sindicato LAB, exigimos una vez más, que hay que cambiar de raíz la política fiscal. Este, debería ser el objetivo de cualquier gobierno que anteponga los intereses generales de las personas a los intereses de los poderosos. Realizar un reparto equitativo de la riqueza para garantizar los derechos sociales y laborales, debería ser más importante que pagar la deuda injusta; y esto es justo lo que no se está haciendo.

No sólo no se está haciendo sino que pequeños avances como el impuesto de la riqueza de Gipuzkoa, van a ser aniquilados. Esta es la senda del PNV-PSE y, no la vamos a aceptar.

 

 

 

Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?

admin
-
0
Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?


Langileok Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidearen alde LAB Sindikatuak kontzentrazioa antolatu du biharko, urriak15, goizeko 11:00etan Donostia Ospitalaren aurrean. Honekin batera, LAB Sindikatuak laster ekimen bat abiaraziko du Osakidetzako langileek pairatzen dituzten hizkuntz eskubideen urraketa guztiak salatu ahal izateko. 

Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?

Zer da euskara Osakidetzako buruzagientzat? Lorontzi bat? Erdara hutsez bizi arazten duten erakundea dotoretzeko erabiltzen duten apaingarria?

Osakidetzako Donostialdea erakundeak (Kostaldea, Donostialdea eta Oarsoaldeako anbulategiak eta Donostia Ospitala biltzen duen erakundea) urriaren 13tik 16ra langileentzako 70 inguru ikastaro eta mintegi antolatu ditu “Formakuntza Astea” deiturikoan, eta hauetatik %13 inguru soilik eskainiko dira euskaraz. Euskal Herriko zonalde euskaldunenetakoan!

Egunerokoan Osakidetzako langileok pairatzen dugun egoeraren adibidea eta islada baino ez da hau. Gure lantokian euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea ukatzen zaigu. Osakidetzako zuzendari eta beraien arduradun politikoen borondate falta berriro ere argiki isladatua geratzen da, euskararen egoera normalizatzeko neurri sendoak hartu beharrean, euskarari presentzia minimoa, testimoniala, ematera mugatzen dira, euskara lanerako baliagarria ez den lorontzi-apaingarria balitz moduan. Langileok egoera honen aurrean planto egiteko unea iritsi da, eta hala egingo dugu!

Egoera hau salatu eta langileok Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidearen alde LAB Sindikatuak kontzentrazioa antolatu du urriaren 15eko goizeko 11etan, Donostia Ospitalaren aurrean.

Bestalde, LAB Sindikatuak laster ekimen bat abiaraziko du Osakidetzako langileok pairatzen ditugun hizkuntz eskubideen urraketa guztiak salatu ahal ditzagun.

 

 

 

LAB ha decidido cancelar la reunión prevista con Confebask para mañana, 15 de octubre

admin
-
0

Ante las declaraciones de Pello Guibelalde, Presidente de Adegi, hemos mostrado nuestro desacuerdo en más de una ocasión. La crisis golpea con fuerza a la juventud, sufren en primera persona la precariedad y niveles de paro muy altos. Así, nos parece vergonzoso que se responsabilice a la juventud de esta situación. Por ello consideramos que estas declaraciones son inaceptables y humillantes. Para LAB, lo ocurrido no es una mera anécdota, sino que es una expresión de los abusos de la patronal.

LAB cree que con la escueta nota de prensa hecha pública por Guibelalde no se rectifica lo dicho. Aunque pidió perdón, no nos parece suficiente por la forma en la que se expresó, ni por su contenido. Por su parte, CONFEBASK todavía no se ha expresado. En este sentido y en la medida en que Adegi forma parte de CONFEBASK, LAB opina, que no debe permanecer como mero espectador. CONFEBASK debe aclarar si está o no de acuerdo con dichas declaraciones. Su silencio da a entender que sí lo está.

Hace tiempo que LAB dio a conocer sus propuestas. La concertación, la negociación, los acuerdos,… nunca han sido palabras ajenas en la práctica del sindicato, pero no a cualquier precio. Para LAB, mientras se culpabilice a la clase trabajadora de la situación que la propia patronal ha generado, será imposible que se normalicen las relaciones. Por ello, en el actual contexto, no existen condiciones para realizar la reunión prevista para mañana, el 15 de octubre, y por ello, LAB ha decidido cancelarla.

 

 

 
1...1.0891.0901.091...1.584Página 1.090 de 1.584

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus