2026-01-23
Blog Page 424

Asteko hirugarren lan heriotzaren berri izan dugu; enplegu lan zentro berezi bateko langile bat zendu da, bihotzekoak jota

Aste gogorra izaten ari da euskal langileriarentzat. Beste hildako baten berri izan dugu. Lantegi Batuak zentro bereziko 39 urteko langile bat hil zen asteazkenean Loiun, ondoezak jota. Aurten Euskal Herrian, gutxienez, 27 langile hil dira.

Odolustea ez du etenik. Aste honetan 3 langilek bizia galdu dute lanean. Gaur jakin izan dugu, ekainaren 9an, Loiuko  Lantegia Batuak-eko 39 urteko lan zentro berezitako langile bat bihotzekoak jota hil dela.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik helarazi nahi diogu senide, familia eta lankideei gure elkartasuna eta babesa. Larritzekoa da istripu hilgarri ez traumatikoen gorakada. Istripu guztien atzean lan eta bizi baldintza kaskarrak aurkitzen dira.

Bihotzekoak bilakatu dira heriotz lan istripuen gauzatzaileak, 2020. urtean, istripu hilgarri ez traumatikoak %25 izan ziren. Argi daukagu, lan istripuak, traumatiko ez traumatiko, ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harreman, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira.

LAB sindikatutik argi dugu bizi eta lan duinak behar ditugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Jendarte osoarena den izurrite honekin amaitzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Lan harreman eta joko arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duen eredu bat.

Garbiketako langileak funtsezkoak direla aldarrikatu dugu Gasteizen, Eulenen egoitzan bertan

Deustuko zubian eserialdia egiten, Donostiako erdialdean autobus artikulatu batera igota, Iruñeko supermerkatuetan ekintza ibiltari baten bitartez… eta, gaur, Gasteizko Eulen enpresaren egoitza okupatuz. Sektore feminizatuetako langileen prekarizazioa eta enplegu suntsiketa salatzen ibili gara aste honetan, dinakima ekintzaile baten baitan. Bada, gaur, garbiketa sektoreko enpresa nagusienetakoa den Eulenen egoitzan sartu gara Arabako hiriburuan, garbitzaileentzat lan eta bizi baldintza duinak aldarrikatzeko.

Garbiketako langileen partzialitatea murrizteko eskatu dugu, baita 1.200 euroko gutxieneko soldata exijitu ere, “oinarrizkoak direlako, funtsezkoak direlako”. Hala nabarmendu dugu Eulenen egoitzan bertan.

Nafarroako lau sindikatu nagusien artean bakarra gara ondare sindikalik ez duena

Iragan maiatzaren 24an hainbat komunikabidek “CCOO eta UGTren egoitzak Iruñeko merkataritza gune berrira” lekualdatuko zituztela iragartzen zuen albistea jaso zuten, operazioa “konplexua” zela azalduz, “Ministerioaren, sustatzaileen eta Udalaren artean”. Eskuinaren  enegarren pelotazoa Iruñean. Eta beti bezala, sustatzaileen eta merkataritza gune handien mesedean, gure herri eta auzoen bizitzaren gainetik. Horrela, Azpilagañako, Arrosadiko eta Iturramako bizilagunen eta merkatarien gaitzespena eta kritika jaso du, LAB sindikatuak erabat partekatzen duena.

Sindikatuen egoitzen aferari dagokionez, operazio horren norainokoa ezagutu ahal izateko –ez baita konplexua, iluna baizik–, komeni da azaltzea Ondare Sindikal Metatua higiezinez osatuta dagoela, eta higiezin horien titulartasuna Espainiar Estatuko Administrazio Orokorrarena dela. Hala, sindikatu eta enpresa erakundeei uzten zaizkie higiezin horiek beren eginkizunak bete ditzaten.

Hala ere, eskuragarri dauden datuek (1999koak, Lan Ministerioak ez baitizkigu datu eguneratuak eman) eta CCOOren eta UGTren egoitzak lekuz aldatuko dituztela iragartzeak erakusten duten bezala, Espainiako Lan Ministerioak ondare hori kudeatzeko duen moduak irizpide guztiz arbitrario eta diskriminatzaileei erantzuten die, Erregimenaren laguntza eredu sindikalari mesede egin nahi dion logika erabat klientelarrari. Ildo horretan, ondarea “dopin sindikal” gisa erabiltzen da gehiengo sindikaletan eragiteko.

Horrela, berebiziko eskandalua da Nafarroan CCOO eta UGT sindikatuen, hau da, betikoen lokalen beharrak konpontzen diren bitartean, beste zentral sindikal batzuk, zehazki LAB sindikatuak, 24 urte geroago Ministerioak bere konpromisoak betetzeko zain jarraitzea. Hain zuzen ere, konpromisoa hartu zuen LABi lokal bat uzteko, Ondareari buruzko 1997ko martxoaren 6ko Aholku Batzordearen bilerako XVIII. aktan jasota dagoen bezala.

Beraz, gertakarien eta datuen errealitateari zorrozki erreparatuta, ondorioa argia da: LAB sindikatuak diskriminazio bat jasaten du, hamarkadetan zehar luzatu dena, eta horrek bere eginkizun eta funtzio sindikaletan baldintza berdinetan parte hartzea eragozten dio, gainontzeko sindikatuekin alderatuta. Hala, sindikatuen ordezkaritzaren ehunekoari kasu eginez gero ia 1.200 metro koadro egokituko balitzaizkio ere, LAB sindikatuak gaur egun 0 metro karratu ditu (zero). Hau da, LAB da Nafarroako lau sindikatu nagusien artean ondare sindikalik ez duen bakarra. Eta hala ere, diskriminazio hori jasanezina bada ere, LABek bere erabateko autonomia eta gaitasuna berresten ditu borroka sindikal nagusietan parte hartuz, azken hamarkadan langileen ordezkaritza eta babesa gehien handitu duen sindikatua izanik.

Ondorioz, Espainiar Lan Ministerioari eskatzen diogu bidegabekeria eta diskriminazio sindikal hori behingoz buka dezala, eta bere konpromisoak bete ditzala. Era berean, Ministerioak betetzeko borondate edo determinazio gutxi duenez, Madrilen ordezkaritza duten Nafarroako alderdiekin eta Nafarroako Gobernuarekin bilera sorta bat eginen dugula iragartzen dugu, egoera hori epe laburrean konpon dadin. Aldi berean, gure zerbitzu juridikoen esku jarri dugu egoera hau, ahalik eta modurik eraginkor eta egokienean jardun dezaten LABen komunitataren interesak defendatzeko.

Garraiolarien lan istripuak sektorean ezartzen diren lan baldintza prekarioen ondorio dira

Aste gogorra izaten ari da langile klasearentzat. Atzo jakin izan genuen Gasteizen, Lakuan, 48 urteko langile bat altueratik erori eta zauri larrien ondorioz zendu zela. Gaur, berriz, Laudioko Guardian enpresako azpikontrata den Oiartzungo Transportes Gexako 47 urteko langile bat hil da, atzo istripu larria izan ondoren, Orozkoko BP gasolindegian, karga gainera erorita.

Euskal Herrian 2021 urtea hasi denetik, gutxienez, 26 langile bizia galdu dute lanean edo lanaren ondorioz.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik hildako bi langileen familia, lankide eta gertukoei gure elkartasun eta babesa adierazi nahi diegu.

Beste sektore askotan gertatzen den moduan, garraioan ere lan baldintzak gero eta prekarioagoak dira. Azpimaragarria da garraio sektorea osatzen duten garraiolari asko autonomoak direla. Gaur egun eta urteetan zehar administrazioen utzikeriak eragindako egoera dela eta, gidari nahiz garraiolarien lan baldintzak oso kaskarrak dira. Lan zama, lanaldi luzeak, kargak eta  deskargak … sektoreak bizi duen egoera oso larria da.

Administrazioek beste alde batera begiratzen dute, sektoreak bizi duen egoeraren ezagun izan arren. Azpimarragarria da garraiolariek jasaten dituzten lan istripuen gehiengoak errepideetako merkantzien garraioak urte luzez pairatzen daraman prekaritatea eta desregulazio basatia agerian uzten dituela. Gainera, garraiolarien eskubide eza ere nabaria da. Izan ere, lana mantendu ahal izateko, askotan kargatzaileen presak, ezinezko ordutegiak, gehiegizko pisudun kargak, prezio baxuak, lan egun luzeak eta atseden eza jasan behar dituzte.

Askotan, gainera, zamaren deskarga egitera behartuak dira. Hauek eta honelako beste hainbat arrazoi dira lana modu seguru eta duinean egitea oztopatzen dutenak, garraiolarien bizitza arriskuan jartzeaz gain. Arazo hauek dira administrazioak behin eta berriz ezkutatzen saiatzen direnak, beste alde batera begiratuz gehienetan, beraien nahia garraio merkea lortzea baita, edozein preziotan.

Garraiolarien lan istripuak ez dira  estatistika ofizialetan azaltzen: errepide istriputzat jotzen dira, hau ere salatu nahi dugu.

Lakuako Gobernuari langileen osasuna lehenesteko eta segurtasuna eta bizitza bermatzeko exigitzen diogu, langileon bizitza eta osasuna erdigunean jarriko dituen politika publikoak garatzea. Horretarako, egungo politiken norabidea aldatzea exigitzen diogu, lan osasun arloan, egiazko politikak bultzatu eta lanari lotu gaixotasunen benetako zergatiei ekinez. Enplegu duina eta kalitatezkoa sortzeak lehentasuna izan behar du Gasteizko Gobernuarentzat .

Politikak aldatzeko garaia da, baditugu alternatibak, borondate politikoa bakarrik falta da. Lan eta bizitza duina bermatu behar da laneko indarkeriarekin amaitzeko, lanetik bizirik eta osasuntsu itzultzeko eskubidea dugulako. LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileen segurtasun, osasun eta bizitzen alde.

Elikagai merkataritzako langileak ere funtsezkoak direla aldarrikatu dugu Iruñean, supermerkatuz supermerkatu

Egunotan egiten ari garen dinamika ekintzailearen harira, beste mobilizazio bat egin dugu; oraingoan, Iruñean. Hain zuzen ere, elikagai merkataritzako langileak funtsezkoak direla aldarrikatu eta euren lan baldintzen prekarizazioa salatu dugu. Hainbat supermerkatu bisitatu ditugu ekintza ibiltari baten bitartez, sektore honetako langileentzat lan baldintza duinak exijitzeko.

Basaurin jazotako eraso homofoboa salatu eta erasoa pairatu zuen pertsonari elkartasun guztia adierazten diogu

Onartezina da edozein pertsona bere sexu-genero identitateagatik edo joerengatik erasotzea; argi daukagu eraso hau faxismoaren oldarraldi berriaren barruan kokatu behar dugula. Azken boladan ikusi dezakegu nola balore erreakzionarioen suspertzeak horrelako erasoak ugaritu dituen eta langileon eta gazton kontrako ofentsiba baten aurrean kokatzen garen.

Argi dago lantokiak, kaleak bezala, ez direla espazio seguruak heteroarautik at kokatzen diren pertsona eta kolektiboentzat. Horretaz jakitun, LAB sindikatuak orain dela urte batzuk gida eta protokolo bat argitaratu zituen lan zentroetan ere tresnak garatzeko eta horrelako erasoei aurre egiteko.

Ezinbestekoa da autodefentsa sareak osatzea eta faxismoaren kontrako erantzuna langile klasearen aniztasunetik eraikitzea. Bide horretan eta orain arte bezala, LAB prest dago ekarpena egiteko eta ekintza soziosindikalaren bidez aurrepausoak emateko. Zentzu horretan, LAB Sindikatuak bihar, osteguna, arratsaldeko 19.00etan Basauriko Udaletxetik abiatuko den manifestazioan parte hartzera deitu nahi du. Erasorik ez erantzunik gabe.

EAEko Ikastoletako Lan Hitzarmena berritzeko aurreakordioa sinatu dugu #LortuDugu

Covid 19aren pandemiaren ondorio ekonomikoek eta jaiotze tasaren jaitsierak baldintzatutako testuinguruan hasitako negoziazio-prozesuak fruituak eman ditu. LAB sindikatuak Ikastolen Elkartearekin eta Eusko Ikastola Batzarekin Lan Hitzarmena berritzeko akordioa lortu du.

Negoziazio mahaian adostasun batera iristeko moduko edukiak egon zitezkeela baloratu orduko, gure delegatu, afiliatu eta sindikatuko beste kideekin proposamena kontrastatzeari ekin diogu, gehiengoaren oniritzia jasoz.

Adosturiko akordioan, Lan-hitzarmen berriak jaso beharreko hobekuntzak zehazten dira, eta bertan bi aldeok, gehienez 3 hilabeteko epean, Lan Hitzarmen berria idazteko konpromisoa hartu dugu.

Era berean, testuinguru zailean eman den ikasturte honetan ere, azken urte luzeetan bezala, ikastoletako langile guztien enplegua mantentzea lortu dugu, kaleratzeak ekidinez.

Hona hemen akordioak dituen hobekuntza nagusiak:

-Lan-sariak: 2021ean oinarrizko soldata eta antzinatasunean lan-sari baxuenak dituzten lan kategorietarako %1,75 soldata igoera. Gainerako kategorietarako, %1,4.

-DBHko maisu-maistren soldata parekatzea.

-Gurasotasun-baimena: bi gurasoen baimena berdintzen da (16 + 2 aste).

-Mantenu-langile eta sukaldari-languntzaile kategorien desagerpena. Langile hauek goiko kategoria hartuko dute.

-Lan-kargaren arintzea:

.Hezkuntza Laguntza Espezialistek astean ordu erdi osagarri gehiago edukiko dute.

.Haur Hezkuntzako bigarren zikloko tutoreei ikasturteko eskola-orduak 15 orduz jaitsiko zaizkie.

.Lehen Hezkuntzako tutoreei ikasturteko eskola-orduak 20 orduz jaitsiko zaizki

-Ikastoletako langileen kudeaketan ikuspegi nazionalerako urratsak:

.Ikastoletako kontratazio batzordeek Euskal Herriko Ikastolen Elkarteko sarean metaturiko lan-esperientzia aintzathartu beharko dute.

.Euskal Herriko Ikastoletan eszedente eta beharren prozedura gauzatzeko orduan Euskal Herri osoko ikastolak hartuko dira kontuan.

-Klausula feministak:

.Ikastola guztietan berdintasun planak gauzatzeko prozedura eta epeak zehazten dira.

.Indarkeria matxista pairatu duten langileei nahitaezko eszedentzia hartzeko eskubidea aitortuko zaie.

Eskertzekoa da honaino heltzeko LABeko delegatuek eta kideek egindako lana. Aurrerantzean ere erronka handiak ditugu. Duela urtebete 2018-2019ko EAEko Ikastoletako Lan Hitzarmena argitaratu zen, eta orain 2021erako akordioa lortu dugu hainbat hobekuntza jasoz. 2022ko urtarrilean Lan Hitzarmen berri bat negoziatzeari ekingo diogu, urratsez urrats langileen eskubideen hobekuntzan aurrerapausoak emanez.

LAB, orain arte bezala, lehen lerroan egongo da Ikastoletako langileen alboan borrokan, bai ikasgeletan eta bai kalean.

Urratsez urrats, lan baldintza duinetan oinarritutako Euskal Eskola Publiko Komunitarioa iruten!

Nafarroako adingabeen zentro batzuetan izan diren azken erasoak salatu ditugu, eta publifikazioa eskatu dugu

LAB sindikatuak elkarretaratzea egin du gaur Iruñean, Eskubide Sozialen Departamentuaren ondoan, salatzeko Nafarroako Gobernuak pribatizatu eta azpikontrataturiko adingabeen zentroetan azken asteetan izan diren larritasun handiko gertakariak —langile eta erabiltzaileentzako arrisku handikoak batzuk—. LABek funtsezko gizarte-zerbitzuak publifikatzea eskatzen du, egiturazko prekaritate jarraitua ezabatzeko bidean.

Gertakari larriak izan ziren: bi langile ia bota zituzten eskaileretan behera , gela batean sutea, adingabeen arteko liskarrak tresna ebakitzaileekin, eta, azkenik, segurtasuneko langileen aurkako eraso bat; eraso horren ondorioz, langile batek orkatila, tibia eta peronea hautsita zituen, eta beste langile batek ubelduak eta arnasa hartzeko zailtasunak izan zituen, zapalduta eduki zutelako.  LABek bere elkartasunik handiena helarazi nahi die baldintzarik txarrenetan onena ematen ari diren pertsona horiei.

Kasu horiek ez dira bakanak, ez. Egiturazko prekaritate-egoera luze baten ondorioa baino ez dira, funtsezko gizarte-zerbitzuen pribatizazioak eragindakoak: zuzeneko arretako langileen eta segurtasuneko langileen ratio baxua (halakorik dagoenean); enpresetako eta Administrazioko balorazio-langileen ratio baxua; soldata txikiak; aldaketa arbitrarioak titulazioen eskakizunetan; eraso fisikoak eta hitzezkoak; lan-arriskuen eta neurri zuzentzaileen prebentzio falta; mehatxuak eta aldi baterako kontratazio ilegala, abusuzkoa eta justifikaziorik gabea;  zerbitzuen kontrol publikorik ez eta aurreikuspenik, baliabiderik, plangintzarik eta gardentasunik ere ez; sindikatuetako ordezkariei informaziorik ez ematea,  lidergoa duten postuetan eta aginte-kateetan kalitate eskasa; Gobernuari informazioa ezkutatzea…

Eta zer eginen du Nafarroako Gobernuak egoera honen guztiaren aurrean? Errotik konponduko du arazoa inoiz esku pribatuetan egon behar ez zuten zerbitzu horiek guztiak publiko eginez? Eta zerbitzuak publifikatzen diren bitartean, ezarriko ditu enpresa horiek kontrolatzeko mekanismorik? Bermatuko du langileak eta erabiltzaileak bizirik iraunen dutela? Hartuko ditu neurriak langileen eskubideak sistematikoki urratzen dituzten enpresa horien aurka? Zergatik ez dute sekula ondoriorik izaten enpresa horiek?

Zer gehiago gertatu behar da neurriak hartzeko? LABen ustez, premiazkoa da arazo horri behingoz heltzea, arazoaren errora joatea, funtsezko gizarte-zerbitzu horiek publifikatzea eta, behin betikoz, zerbitzu horiek azpikontratatzeko aukera debekatzea.

Sindikatuok hezkuntza publikoko sektore guztietan ratioak jaisteko, enplegu publikoa sortzeko eta kontsolidatzeko galdegin diogu EAEko Hezkuntza Sailari

EAEko hezkuntza publikoan ordezkaritza dugun LAB, STEILAS, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok elkarretaratzea egin dugu Jaurlaritzak Gasteizen duen egoitzaren aurrean, “Hezkuntza publikoa indartu! Ratioak jaitsi, enplegua sortu eta kontsolidatu!” lemarekin.

Sindikatuon ohar bateratua:

EAE-ko azken hauteskunde politikoek, benetako gobernu aldaketa suposatu ez bazuten ere, Hezkuntza Sailaren berrantolaketa bat ekarri zuten. Sail berria egonda ere, hezkuntzako langileok ikasturtea gogor hasi genuen, pandemiari aurre egiteko mobilizazio eta greba dinamika batekin; “aurrez aurreko hezkuntza itzulera seguru eta adostu baten alde”. Aldarrikapenen artean aurrez aurreko hezkuntzaren aldeko apustua egin genuen eta horretaz gain, lehenagotik urgentziazkoa zen lan-kargak eta ratioak murriztea exijitzen genuen, baliabide gehiago eskatzearekin batera. Apurrak eman zizkiguten.

Horretaz gain, mahai sektorialetan negoziaketari bidea ireki zitzaiola pentsarazi nahi izan ziguten baina ikasturtea amaitzear dugun honetan esan dezakegu orokorrean negoziazioek -sektore batzuetan bilera ugari egon diren arren- etekin gutxi eman dutela besteak beste funtsezkoak diren gutxieneko hiru edukietan -ratioak, enpleguaren sorrera eta kontsolidazioa-. Izan ere, hezkuntza publikoko langileon sektore ezberdinetako mahai negoziatzaileetan adierazi bezala, sindikatuontzat edozein akordio lortzeko abiapuntua ratioak eta lan kargak murriztea da. Horrekin batera, apirilean egin genuen greban aldarrikatu bezala, enplegua sortzeko neurri errealak eta kontsolidaziorako tresnak adostu behar ditugu; eta gai hauen inguruan ez dugu gaur gaurkoz Hezkuntza Sailaren aldetik inolako aurrerapausurik ikusi. Gainera, Hezkuntza Sailak ohikoa duen bezala, ikasturtean zehar zenbait erabaki aldebakarrez hartu eta aplikatu ditu, sindikatu eta langileengan izugarrizko kezka eta nahasmena sortuz.

Horixe izan da Pandemiaren kudeaketari dagokionez ere egondako jokaera. Egunotan Hezkuntza Sailburua komunikabideetan ikusi dugu hezkuntzan izandako kudeaketaren arrakastaz hitz egiten. Gogorarazi nahi dugu alabaina, ikastetxeetan aurrera eramandako kudeaketa bertako langileek eginiko lanaren ondorioa izan dela; osasun prebentziorako materiala eta giza baliabideak ez baitziren garaiz iritsi, iritsi direnak ere erabat ez nahikoak izan direla eta ratioak ez direla inoiz jaitsi. Egoera honetan, ikastetxeek plangintza eta protokoloak ahalik eta modu egokienean kudeatzeko egindako esfortzua izugarria izan da. Bestalde, guztiz salatzekoa da, txertaketaren harira egindako kudeaketa eta sortutako nahasmena. Gogoratu behar dugu egungo langile-taldearen kopuru handi bat txertatu gabe dagoela oraindik eta ez dakiela noiz edo zerekin txertatuko duten. Beraz, nabarmena da pandemiaren kudeaketa guztiz inprobisatua eta alde bakarrekoa izan dela.

Gaur gaurkoz gainera, datorren ikasturteari begirako plangintza, antolakuntza eta baliabideak zeintzuk izango diren ere ez zaigu langileon ordezkarioi jakinarazi. Beste behin ere beraz,  Hezkuntza Sailak gai hau langileen ordezkaritzaren negoziazio esparrutik at utzi du bere aldebakarrekotasun borondatea agerian utziz. Edozein kasutan, negoziazio mahaiek argi utzi digute edozer gauza gertatzen dela ere Hezkuntza Sail honek ez duela ratioak jaisteko asmorik,  ez osasun arrazoiengatik, ezta hobekuntza pedagogikoak sustatzeko ere. Hori da Sail honek hezkuntza publikoaren kalitatearen alde egiten duen apustua. Ratioak jaisteko intentziorik ez, eta enplegu sorreraz eta honen zein langileen kontsolidazioaz hitz egiteko borondaterik ere ez!

Hezkuntzako sektore desberdinetan pairatzen dugun behin-behinekotasun maila onartezina da; Haurreskoletako hezitzaileen artean %40koa eta kudeaketa langileen artean %100koa, irakasle funtzionarioetan %41ekoa, heziketa bereziko langileen artean %60koa, eta sukalde eta garbiketako langileen %65koa. Datu larri hauek izan eta aldatzeko borondaterik ez erakusteak agerian uzten du Administrazioak hezkuntza kalitateari eta bere ardurapeko langileei ematen dien balioa.

Horregatik urgentziazko da enplegua eta langileak egonkortzea eta horretarako ezinbestekoa da kontsolidazio prozesuak abiaraztea behin behineko langileek euren lanpostuak kontsolidatu ahal izateko. Kontziente izan behar dugu lanpostuak estrukturalizatu ezean, horiek desagerraraztea errazagoa izango dela, hau da, enplegua suntsitzeko arriskua areagotzen dela, baita zerbitzuak azpikontratatzea eta pribatizatzea ere, hots, prekarizatzea. Ezinbestekoa da pribatizazio dinamika honekin amaitzea bereziki sukalde eta garbitzaileak bezalako sektore prekarizatuetan.

Gaur hemen sinatzen dugun sindikatuok jakinarazi nahi dugu ez dugula Hezkuntza Sail honek orokorrean aplikatzen duen hezkuntza politika pribatizatzailea onartuko eta borrokatzen jarraituko dugula, ez soilik langileen lan baldintzengatik baita zerbitzu publikoaren kalitatearengatik ere. Hori horrela, Hezkuntza Sailari galdegiten diogu, negoziazio mahaiak edukiz bete eta  hezkuntza kalitatean hobetzeko ezinbestekoak diren gaiei heldu diezaiela, besteak beste ratioen jaitsiera, plantillen gazteberritzea eta enpleguaren sorrera zein kontsolidazioaren gaiari.

Datorren ikasturtean gai hauen inguruko erantzunik izan ezean, hemen batu garen sindikatuok mobilizazio dinamikari ekin beste biderik ez digu utziko Hezkuntza Sailak.