2026-01-23
Blog Page 423

Rothenberger-en lortutako akordioa baztertzen dugu

ELA eta CCOO sindikatuek akordioa lortu dute enpresako zuzendaritzarekin hitzarmen kolektibo berri bat egiteko. Akordio hori 8 greba egun arrakastatsu egin ostean lortu da, eta beste 16 egun deituta zeudelarik. Langileak indartsu zeuden, mobilizazioei jarraipen zabala eginez eta borrokarekin jarraitzeko jarrera onarekin. Horregatik, pena da sindikatu horiek borroka planteamenduak albo batera uztea.

CCOO, ELA eta enpresaren arteko akordioa ziztu bizian izan da Enpresa-Batzordearen ekintza-batasuna apurtuz eta akordio hobea lortzea zailduz. Azkenean, greba-egunen ostean, CCOOk eta ELAk ontzat eman dute enpresak greben aurretik egindako proposamena. Akordioan 2020rako ezarritako igoeran enpresak gehitutako 100 euroak 2023rako azken igoera-proposamena murriztearen kontura doaz, KPI+% 1,25etik KPI+% 1era jaitsiz. Kromoak aldatzea, ezer gehitu gabe, ia kopuru berera iristeko.

Beraz, nola liteke enpresaren proposamen beraren aurrean, eduki berberekin eta astebeteko grebaren ondoren, CCOOk eta ELAk enpresarekin aurreakordioa sinatzea? Zertarako balio izan du langileen ahaleginak eta konpromisoak? Zein da enpresak eta Alemaniak (enpresak herri horretan du zentrala) jasotzen duten mezua? Galdera asko daude airean, 180 graduko bira eman dutenek erantzun beharko dituztenak, atzo onartezina zena gaur ontzat eman duten berdinek.

Negoziazioko gainerako puntu garrantzitsuak lurperatuta geratu dira.

-Kontingentzia arruntengatiko bajen osagarria. Inguruko enpresa askok kapitulu hau hobetuta badute ere, Rothenbergerren berdin jarraitzen dugu, osagarririk gabe. Gaia aztertzeko sortuko den ustezko batzordea ez du ezertarako balioko, ez bada enpresa ezertara konprometituko ez duen zerbait idazteko.

-Errelebo-kontratuak. Langile Batzordeak 25 errelebo-kontratu egiteko konpromisoa eskatu zuen (aldi horretan horretarako baldintzak beteko dituzten pertsonen kopurua), eta azkenean 18 bakarrik egin dira. Horrek esan nahi du langile guztiek ez dutela errelebo kontratuaren hartzeko aukerarik izango. Zer egingo du enpresak gainerakoekin? Eskubide desberdinak dituzten lehen eta bigarren mailako lankideak egotea onartuko dugu? Errelebo-kontratuak errelebatuaren irteera aurreratzeko balio behar du, enplegua ez murrizteko, eta lanpostu horren ordez kalitate bereko beste bat jartzeko, lanaldiaren %100ean eta mugagabe gisa. Argi dago, enpresak erretiro-adinera iristen ari den langileak ordezkatu nahi ez baditu, plantilla murriztea aurreikusten duelako dela. Galdutako beste aukera bat da adinez nagusienak diren guztien errelebo-kontratua lotzeko eta lan baldintza duinetan erreleboa ziurtatzeko, enplegurik suntsitu gabe.

-Enpleguari eusteko klausula. Uko egin diote gai hau hitzarmenean jasotzeari. Atal honek ez du kosturik, eta, hala ere, uko egiten diote. LABentzako puntu hau oso garrantzitsua da.

Aurrerago esan dugun bezala, pena da CCOOk eta ELAk enpresaren presioari men egin izana, azaldu dugun bezala, ez baita inolako aurrerapenik edukietan egon euren jarrera justifikatzeko. Bitxia da, borrokatik lehen aukeran jaitsi direnak, ekintza batasunari traizio egin diotenak eta plantillaren borroka-planteamendua dinamitatu dutenak izatea greba mugagabea defendatzen zutenak. Pozik egon daitekeen bakarra enpresako zuzendaritza da.

Azkenik, nahiz eta aurrerantzean LABek sinatu ez duen hitzarmen bat eduki enpresan, oso harro gaude langileek erakutsitako konpromisoarekin. Tamalez, sindikatu batzuk ez dira maila berean egon.

Eskoletan lanaldi jarraia ezartzeak jantokietako ehunka emakume langile kalean utziko dituela salatu dugu Nafarroako Hezkuntza Sailean

LABek, eskoletako jantokietako langileekin batera, datorren ikasturtean lanaldi jarraia ezarri izana salatzeko Nafarroako Hezkuntza Sailean eserialdia egin du.

Ikasturte honetan eskoletan lanaldi jarraia ezartzearen ondorio latzak jasaten ari gara.

Lanaldi hori ezartzeko moduak, laguntza ekonomikorik eta bateragarritasunik gabe, erabiltzaileen kopurua nabarmen jaistea ekarri du, eta horrek lanpostuen galera eta ordutegi-murrizketa eragin ditu, %95 baino gehiago emakumezkoak garen plantilla batean.

Ikasturte honetan lanaldi jarraia Covid-aren aurkako prebentzio neurri gisa ezartzea ez bagenuen ulertzen, are gutxiago horrekin jarraitzeko ideia ulertzen dugu. Denbora honetan hezkuntza espazioa, jantokia barne, ez da kutsatze gune bat izan, kontrakoa baizik, neurriak betetzearen bermea izan da.

Ikasturte honetan eskoletako jantokietako matrikulazioa ia %50 txikiagoa izan da, beraz, emakume askok soldata murrizteak, ordutegi aldaketak eta kaleratzeak jasan ditugu.

Eta, gaur, berriro ere, lanaldi jarraia ezartzearen aurrean gaude, Covidek hala eskatuta? Nafarroa izan da arrazoi horregatik lanaldi jarraia ezarri den estatuko autonomia bakarra, eta EAErekin alderatzen badugu (eskola-eguna zatitua izaten jarraitzen du), ikasgela konfinatuen kopurua oso antzekoa da, eta Nafarroan ere konfinatu handiagoak daude.

Ez dugu ikusten osasun motiborik gure lan etorkizuna arriskuan jartzen duen egoera bati eusteko, eta, hau guztia, Hezkuntza sailburuaren burugabekeria batengatik; beraz, LABek ikasturte beroaren hasiera iragartzen du. Egoera honekin atzera egiten ez bada, etorkizunean mobilizazioak egingo dira sektoreko greba egiteari utzi gabe.

Borrokak hauspotu eta indartzeko garaia iritsi da Euskal Herrira

Deustuko zubian eserialdia egiten, Donostiako erdialdean autobus artikulatu batera igota, Iruñeko supermerkatuetan ekintza ibiltari baten bitartez eta Gasteizen Eulen enpresaren egoitza okupatuz. Sektore feminizatuetako langileen prekarizazioa eta enplegu suntsiketa salatu dugu ekainaren bigarren astearen etorrerarekin, dinakima ekintzaile baten baitan. Ohartarazpen batekin bukatu ditugu ekintzak: hau hasi besterik ez da egin. Borrokak hauspotu eta indartzeko garaia iritsi da Euskal Herrira.

Hainbat eragilek manifestaziora deitu dugu ostiralerako Bilbon, borrokan diren herrialdeei babesa emateko

Plaza Eliptikatik abiatuko da mobilizazioa, 18:30ean, “Bizitza, bakea eta askatasuna. Gora Herriak!” leloarekin. Hona hemen deitzaileok osatutako adierazpena:

Bizitza, bakea eta askatasuna. Gora Herriak!

Joan den maiatzaren 23an, ehunka lagun Duqueren Gobernuak Kolonbiako manifestarien aurka abiarazitako errepresio bortitza, Marokoren okupazioari aurre egiten dion Mendebaldeko Saharako gerra egoera, Palestinako herritarren aurka Gazan Israelgo armadak abiaturiko erasoaldi militarra eta herri Kurduak pairatzen duen biolentzia eta jazarpena salatzeko Donostian bildu ginen.

Gaur, manifestazio hartako esperientzia positiboaren ondoren, gure aldarrikapenak zabaltzen ditugu, Latinoamerikan Abya Yalaren lurraldean justizia eta itxaropen bide berriak irekitzeko borrokak, herri bezala bizirauteko jatorrizko herriek daramatzaten borrokak, eta giza eskubideak etengabe urratu eta bizitza gogor kolpatzen duten Asian eta Afrikako hainbat gatazka gogora ekarriz. Aldi berean ezin ditugu hainbat herriri ezarritako zigor eta blokeoak salatu gabe utzi. 

Elkartasun internazionalistak kaleak hartu ditu gaur justiziaren, herriek bizirauteko eta beren etorkizuna erabakitzeko duten eskubidearen alde, eta protestarako eskubide unibertsalaren nahiz bakearen alde oihu egiteko eskubidearen alde. Gaur era guztietako diskriminazioak eta giza eskubideen urraketak salatzeko kalera atera gara; izan ere, ideologia-, arraza- eta genero-arrazoien ondorioz munduko hainbat lekutan bazterketa egoerak errepikatzen jarraitzen baitute.

Borroka horiek guztiak lotu egiten dira, eta, gaur egun, inoiz baino gehiago, Kapitalaren interesak eta status quoa defendatzeko indarkeria erabiltzen duten estatu kapitalista, ekozida, hetero-patriarkal, neo-kolonial eta oso militarizatuen aurka ahotsak altxatzea beharrezkoa da. Eta beste behin ere giza eskubideen, herrien eskubideen eta lurraldeen alde altxatzen diren ahotsak zapalduz protesta kriminalizatzen jarraitzen dute.

Ezin ditugu aipatu gabe utzi beren jatorrizko lekuak uztera behartuta dauden pertsonak. Gero eta nabarmenagoa den klima-aldaketarekin zuzenean lotuta dauden joan-etorriak dira, eta, jakina, iparraldearen eta hegoalde globalaren arteko harreman desberdinak direla medio, gaur egun ere errepikatzen ari dira.

Ekainaren 20aren atarian, jatorrizko herrialdeetan indarkeriatik, gatazketatik eta jazarpenetik ihes egin behar duten pertsona guztien asilorako eta aterperako eskubidea ere aldarrikatzen dugu. Hemen, askotan, harresi sinboliko eta fisikoak aurkitzen ditugu, mugikortasun askearen oinarrizko giza eskubide unibertsala urratzen dutenak eta eskubide unibertsalak egikaritzeko oztopo administratibo handiak ezartzen dituztenak.

COVIDren pandemiaren testuinguruak inoiz baino nabarmenago sistema honek planetako pertsonen eta beste izaki batzuen bizitzari eusteko duen ezintasuna agerian utzi du.

Ezin dugu neo-faxismoaren eta ultraeskuindarren gorakada aipatu gabe utzi, herrialde ezberdinetan gero eta indar handiagoa baitu, giza eskubideak larriki erasotuz, eta sistema hau zalantzan jartzen agertu diren ahots guztien aurka eginez.

Gaur egun eta beti gai honen muinean dauden arrazoiak aipatzea garrantzitsua eta beharrezkoa da; baliabide naturalak espoliatzen dituzten enpresekin, atzerritartasun-legeekin, iparraldearen eta hegoaldearen arteko harremanetan ere desberdintasunak erreproduzitzen dituzten sistemekin eta hainbat eta hainbat pertsonaren bizitzaren kontura aberastasuna pilatzen jarraitzeko bideak aurkitzen jarraitzen duen kapitalismo irristakorrarekin zerikusia dutenak hain zuzen ere.

Aipaturiko guztiagatik, munduan borrokan ari diren herriekiko elkartasun internazionalistan gaur kaleak herri gisa hartzen ditugu, erasoaldi kapitalistak eta neo-kolonialak parean gaituelako eta parean aurkitzen jarraituko duelako.

Euskal Herria, kausa justuekin beti herri solidario bat izan delako, beste behin ere argi eta ozen honakoa aldarrikatzen jarraituko du: 

Gora bizitza, gora herriak eta gora herrien borrokak!

Irun eta Hendaia artean hainbat migratzailerentzako pasabide segurua bermatu dugu, sortu berri dugun Ekintza Sozialeko Komunitatearen lehen ekintzetako batean

Abian gara. Ekintza Sozialeko Komunitatea errealitate bat da. Bada, bere jaiotzaren lehen orduetatik erakutsi dugu zein den komunitate berriaren izaera: ekintzailea da. Hortaz, hitzetatik ekintzetara pasa gara Irun, Atarrabia, Basauri eta Gasteizko topaketak amaitu bezain pronto, eta mobilizazio desberdinak gauzatu ditugu.

Irungo topaketaren ondoren egin dugu ekintza nagusia, Irun eta Hendaia lotu dituen mobilizazioa, “Mugak apurtu, zubiak eraiki” lemarekin egin duguna. Horrela, Gipuzkoa eta Lapurdi arteko Santiago zubia zeharkatu dugu, egunero muga hau baldintzarik okerrenetan igarotzen duten langile migranteen errealitatea salatzeko. Muga arriskutsua bada, aplikatzen zaion salbuespen polizial eta politikoagatik dela erakutsi dugu eta hainbat migratzailek muga modu duin eta seguruan zeharkatzea ahalbidetu dugu mobilizazioaren bidez. Garaia da bizitzari mugak ireki eta kapital anker eta esplotatzaileari ezartzeko.

Atarrabian, supermerkatu handi batean trantsizio ekosozialistaren aldeko aldarrikapena egin dugu. Kapitalismo berdearen ameskeriaren aurrean, sozialki eta ekologikoki jasangarria izango den trantsizioaren alde agertu gara, eta egungo kontsumo eredua zalantzan jartzeko hainbat produktuen jatorria eta ekoizpen eredu kaltegarria salatu ditugu. Hala, apaletan dituzten iruzurrezko produktuak etiketatu ditugu.

Basaurin, berriz, manifestazio ekintzailea egin dugu. Pozokoetxe plazatik hasita, aste honetan bertan izandako eraso homofoboa salatu, pentsiodunekin batera banketxeetako arreta eredua kritikatu, herriko anbulategiko errealitatean arreta jarri eta gazte mugienduarekin batera etxebizitzaren espekulazioa gaitsetzi ditugu ehunka lagunek hainbat ekimenen bidez.

Larunbateko ekintza hauez gain, ostegunean Gasteizen bildu ginen. Simon Bolibar parkean, gerrilla komunikatiboaren bidez, langile klasearen aniztasuna aldarrikatu eta balioan jarri dugu, homogenizazio eta diskurtso faxisten aurrean propaganda ekimen erraldoia eginda. Topaketaren ostean, mural koloretsu bat osatu genuen, “Herri anitza eta batua inoiz ez garaitua” leloarekin.

Hau hasiera baino ez da. Gure gaitasun eraldatzailea antolatzeko urrats berriak ematen jarraituko dugu eta LAB sindikatua langile subjektu osoarentzako borroka tresna eraginkorra izateko lanean jarraituko dugu.

Eraldaketarako lan eta borroka tresna izango da Ekintza Sozialeko Komunitatea

LAB sindikatuaren Ekintza Sozialeko Komunitatea elkarrekin eratzeko eta saretzeko topaketak egin ditugu, herrialdez herrialde. Hain zuzen ere, Irunen, Atarrabian eta Basaurin bildu gara larunbatean, eta Gasteizen joan den ostegunean, helburu berarekin: bizitzaren prekarizazioari aurre egin eta eredu sozio-ekonomikoaren errotiko eraldaketa sustatzeko lan eta borroka tresna berri bat abian jartzeko, Hego zein Ipar Euskal Herrian. Zentzu honetan, Irungo topaketan, Gipuzkoako herritarrak ez ezik, Bidasoa ibaiaren beste aldekoak ere bertaratu dira.

Ekintza Sozialeko Komunitateko kide izateko izen ematea zabaldu genuen duela aste batzuk, “Lantokitik herrira! eraldaketarako tresna” goiburupean. Ibilbide berri honen baitan lehen geltokia aipatutako topaketa hauek izan dira. Lehen elkargune bat izateko antolatu ditugu, komunitatea nolakoa izango den eta zertan jardungo duen definitzeko bidean. Hala, topaketetan parte hartutako herritarren parte hartzea oso aberasgarria izan da, eta edukiz bete dugu erronka.

Etxegabetzeak, AHT-a, erraustegia eta pribatizazio oro ukatzeko; patriarkatua irauli, sexu disidentzia praktikatu eta eguneroko burujabetza txikiak elikatzeko; gerrak eta inperialismoa salatu eta errefuxiatuekin elkartasuna antolatzeko; gazteon prekaritateari aurre egin eta pentsio duinen alde mobilizatzeko… Ekintza Sozialeko Komunitateak hainbat helbururekin egingo du lan, eta, topaketetan azaldu bezala, bi eremutan parte hartu ahalko dute bertara hurbiltzen direnek:

-Ekintza sozialeko sarean: informazioa jasotzeko, Ekintza Sozialeko Komunitatearen ekimen eta kanpainen berri izan eta haietan parte hartzeko.

-Ekintza sozialeko arloak: lan-lerro jakin bat (jatorri aniztasuna, etxebizitza eskubidea, ekologismoa…) landu eta garatzeko herrialdeetako elkarguneak antolatzeko.

LAB sindikatuko kideak beti saiatu gara langileon alboan egoten eta herritar ororen eskubideen defentsan antolatzen; lantokietan noski, baina baita herri, auzo eta kalean ere. Txikitik, tokian toki eta egunero eragiten ari garen komunitate handi bat gara, eta horretan sakonduko dugu Ekintza Sozialeko Komunitatearekin.

Gogoeta eta ekintza, elkar lotuta

Bizitza vs kapitala. Horrela ezaugarritu dugu LAB sindikatuan egungo dominazio sistemak klase borrokan hartutako forma. Horregatik, langileon lan baldintzak borrokatzera mugatzeak alternatiba ez nahiko gisa ulertzen dugu. Hau da, langileon bizi baldintzen aldeko jarduna egitea ezinbestekoa da.

Gauzak horrela, hainbat erabaki politiko eta organizatibo garatu ditugu azken urteetan, sindikalgintza birpentsatu, eraberritu eta bizi dugun testuinguruan eraginkorrak izateko helburuarekin.

Aste honetan, Hego Euskal Herriko lau herrialdeetan egin ditugun topaketetan, sindikatuak eremu sozialean esku hartzeko tresna berri baten abiapuntua jarri dugu: Ekintza Sozialeko komunitatea.

LABen sorreratik gure ADN-an daramagun sindikalgintza soziopolitikoa eraberritu eta eraginkortzeko apustua da Ekintza Sozialeko Komunitatea. Gure afiliazio guztiari espazio organizatibo berria eskaini eta gure gihar militantea indartzeko bokazioarekin jaio da Ekintza Sozialeko Komunitatea. Lantokietatik herrira, gure bulkada eraldatzailea hedatzeko helburuari heldu diogu.

Herrialdeka antolatu ditugu lau topaketa. Izen eman duten ehundaka afiliatuekin batera lehen oinarria jarri dugu, komunitatearen izaeraz, egitekoez eta antolaketa formaz elkarrekin gogoetatzeko tartea hartuz. Oso emankorra izan den ariketa egin dugu, datorren ikasturtean martxan jartzeko oinarri sendoak ezarriz.

Topaketan gogoeta eta ekintza elkarlotzeko erabakia ere hartu dugu. Gure komunitatea praktikan eraikiko dugula uste dugulako, Ekintza Sozialeko komunitatea horretarako antolatzen ari garelako: Bizi dugun testuinguru sozialean eragiteko.

Aernnovak ITP erosteko balizko asmoen aurrean, Jaurlaritzak enplegua bermatzea eskatzen dugu

LABek begi onez ikusten du Eusko Jaurlaritzak estrategikoak izan daitezkeen sektoreetan parte hartzea era zuzenean. Industria politikaren ekimen nagusietako bat izan beharko litzateke inbertsio zuzenak egitea, beti ere estrategia orokor eta antolatu baten baitan eta ez orain arte bezala. Deslokalizazioen kontrako eta enpresen errotzearen aldeko neurri moduan azaldu digute Jaurlaritzaren neurri hau, baina, estrategia hau eraginkorra izan dadin, Eusko Jaurlaritzak baldintza batzuk ezarri behar dizkie multinazional pribatuei. Kasu honetan, Aernnovak ITP erosteko eragiketan, bi enpresetako lanpostuak babestu behar ditu Eusko Jaurlaritzak. Bidegabeki kaleratu zituzten langileak berehala euren lantokietara bueltatu behar dira. Pandemiaren eragina lanpostuak suntsitzeko erabili dituzte bi enpresek, bestelako neurriak hartu beharrean.

Gogoratu behar dugu epaitegiek ITP Aero (PCB) ko kaleratzeak ezeztatu zituztela, eta enpresak oraindik ez duela epaia bete. Eusko Jaurlaritzak, baldintza moduan kapital publikoarekin parte hartzeko, epaia betearazi behar dio ITP Aerori, eta helegiterik ez aurkezteko konpromisoa eskatu behar dio.

Aernnovaren kasuan, egungo lan kargaren handitzeak argi eta garbi uzten du ez zegoela kaleratzeak egiteko inolako beharrik. Kaleratze bidegabeak egin dituzten enpresak ez dira saritu behar, konpromisoak eskatu behar zaizkie enpleguaren inguruan diru publikoa emango bazaie. Bestela, Eusko Jaurlaritzak, bere ekimenez, kaleratzeak eta deslokalizazioakegitendituztenenpresaksaritzenegongolitzateke. Hauda,aplikatzenaridendesindustrializaziopolitikan urrats bat gehiago emango luke.

Asteko hirugarren lan heriotzaren berri izan dugu; enplegu lan zentro berezi bateko langile bat zendu da, bihotzekoak jota

Aste gogorra izaten ari da euskal langileriarentzat. Beste hildako baten berri izan dugu. Lantegi Batuak zentro bereziko 39 urteko langile bat hil zen asteazkenean Loiun, ondoezak jota. Aurten Euskal Herrian, gutxienez, 27 langile hil dira.

Odolustea ez du etenik. Aste honetan 3 langilek bizia galdu dute lanean. Gaur jakin izan dugu, ekainaren 9an, Loiuko  Lantegia Batuak-eko 39 urteko lan zentro berezitako langile bat bihotzekoak jota hil dela.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik helarazi nahi diogu senide, familia eta lankideei gure elkartasuna eta babesa. Larritzekoa da istripu hilgarri ez traumatikoen gorakada. Istripu guztien atzean lan eta bizi baldintza kaskarrak aurkitzen dira.

Bihotzekoak bilakatu dira heriotz lan istripuen gauzatzaileak, 2020. urtean, istripu hilgarri ez traumatikoak %25 izan ziren. Argi daukagu, lan istripuak, traumatiko ez traumatiko, ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harreman, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira.

LAB sindikatutik argi dugu bizi eta lan duinak behar ditugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Jendarte osoarena den izurrite honekin amaitzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Lan harreman eta joko arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duen eredu bat.

Garbiketako langileak funtsezkoak direla aldarrikatu dugu Gasteizen, Eulenen egoitzan bertan

Deustuko zubian eserialdia egiten, Donostiako erdialdean autobus artikulatu batera igota, Iruñeko supermerkatuetan ekintza ibiltari baten bitartez… eta, gaur, Gasteizko Eulen enpresaren egoitza okupatuz. Sektore feminizatuetako langileen prekarizazioa eta enplegu suntsiketa salatzen ibili gara aste honetan, dinakima ekintzaile baten baitan. Bada, gaur, garbiketa sektoreko enpresa nagusienetakoa den Eulenen egoitzan sartu gara Arabako hiriburuan, garbitzaileentzat lan eta bizi baldintza duinak aldarrikatzeko.

Garbiketako langileen partzialitatea murrizteko eskatu dugu, baita 1.200 euroko gutxieneko soldata exijitu ere, “oinarrizkoak direlako, funtsezkoak direlako”. Hala nabarmendu dugu Eulenen egoitzan bertan.