2026-01-24
Blog Page 359

Kalera irtengo gara martxoaren 3an, langile borroka bizirik dagoela aldarrikatzeko

Martxoaren 3an, 46 urte beteko dira Gasteizen langileek pairatutako sarraskitik. 46 urte geroago, oroimenak bizirik dirau, eta, LAB sindikatutik, urtero bezala, omenaldi propio bat egingo dugu datorren ostegunean, 11:30ean, San Frantzisko de Asis elizaren kanpoaldean, odolustea izan zen elizaren ondoan.

Bertan, omenaldi bat egingo dugu, eta abian diren borrokak ikustaraziko ditugu. Ondoren, lore eskaintza egingo dugu.

Martxoaren 3an, bestalde, LAB, ELA, ESK eta STEILAS sindikatuok omenaldi eta manifestazio bateratua egingo dugu; 18:30ean eta 19:00etan, hurrenez hurren. Hain zuzen ere, agerraldia egin dugu egun horretari begirako irakurketa plazaratzeko.

Sindikatuon ohar bateratua:

Duela urtebete, hemen bertan, omenaldi bat egin genien Gasteizen eraildako langileei, baita ere sarraskia salatzen ari ziren manifestazioan hil zituzten bi pertsonei ere. (Pedro MarĂ­a MartĂ­nez Ocio, Francisco Aznar Clemente, Romualdo Barroso Chaparro, JosĂ© Castillo GarcĂ­a, Bienvenido Pereda Moral,  eta Juan Gabriel Rodrigo Knafo y Vicente Anton Ferre).

Gaur, urte bat pasa ondoren, gauza asko gertatu dira, asko dira patronalak langile klasearen aurka egindako erasoak, EEE edo ERE basatiak, prekaritatea ohiko praktika bihurtuta, lan-istripuak, nolanahiko gabeko kaleratzeak, transfobia, jazarpen sindikala, generoagatiko soldata-diskriminazioa.

Horietako bakoitzaren aurrean, langile-mugimenduak egoera bakoitzak eskatzen zuen bezala erantzun du; Tubacexeko plantillaren moduko borroka eredugarriak ikusi ditugu, baina baita egoitzetako, etxez etxeko laguntzako, garbiketako, hezkuntzako langileak eta funtzio publikoko langileak ere.

Batzuek, irakurketa sinplista eginez, borroka bakoitza independentea dela interpretatzen dute, eta ez dute euren ondar aletxoaren ekarpena egiten aldaketa globalago bati, bai ekonomikoari, bai sozialari. Aldiz, guk badakigu mobilizazio bakoitza, greba bakoitza, lan-erantzun bakoitza kapitalaren urdailari emandako kolpe bat dela.

Martxoaren 3ko mobilizazioak, justizia eta erreparazioaren oroitzapena eta aldarrikapenaz gain, borroka horiei guztiei eta azken urteotan borroka historikoak izan dituzten sektore guztiei, pentsiodunen mugimenduari eta mugimendu feministari, tartea emango die. Metaleko, egoitzetako, etxez etxeko zerbitzuko lankideok, ikasleok, irakasleok, guztiok ibiliko gara Gasteizko kaleetan.                 

Hori guztia helburu bakar batekin: 76ko martxo hartan hasi zutenari amaiera ematea. Datorren martxoaren 3an, osteguna, arratsaldeko 18:30ean omenaldia hasiko da eta ondoren manifestazioa 19:00etan abiatuko da.

EAJ eta PSN interpelatuko ditugu martxoaren 8an, zaintzaren sektoreetako langileen lan baldintzen defentsan

Martxoaren 8an, Mugimendu Feministak arratsalderako deitutako mobilizazioekin bat egiteaz gain, kalera irtengo gara goizean, zaintzaren sektoreetako langileen lan baldintzen defentsan eta zaintza negozio iturri bilakatu dutenen kontra. Zentzu honetan, Bilbon, Donostian eta Gasteizen EAJ buru duen Foru Aldundien aurrean mobilizatuko gara; Iruñean, berriz, PSN-ren egoitza aurrean. 11:00etan izango dira protestak.

Zaintzaren sektoreko langileek esklabotzatik gertu dauden lan baldintza prekarizatuak pairatzen dituzte. Honek erantzule argia du: pribatizatu eta zaintzak negozio bihurtzen dituena.

Gure kasuan, arduradun hori azken 40 urteetan EAEn agintean egon den alderdia da, EAJ, hain zuzen ere. Era berean, Nafarroan, gobernuko alderdi neoliberalek eta ultrakontserbadoreek urteetan zehar ildo berari jarraitu diote: pribatizatu, merkantilizatu eta jendearen premiak erabili irabaziak lortzeko. Milaka emakume langileren bizitzak prekarizatu eta enpresa pribatuentzako esleipenen bidez diru publikoa poltsikoratu dute. Zaintza, aberastasun iturri izan da batzuentzat.

Egoera horrek konponbidea behar du, berehala. Zaintzaren negozioarekin amaitu eta zaintzak demokratizatu behar ditugu. Diru publikoa egoitza pribatuetara desbideratzen da urtero: EAEn, 210 milioi eurotik gora; Nafarroan, 100 milioi euro inguru. Nafarroan dauden 72 egoitzetatik, 2 baino ez dira publikoak, eta EAEn, 370 zentroetatik % 90 pribatuak dira, eta 70 baino gehiago EAJko kargudun ohienak.

Datu argiak dira. Ezin diogu egoerari ezikusiarena egin. Diru publikoa esku pribatuetara desbideratzen da, lagunen enpresei emateko eta, bien bitartean, langileen baldintzak eta zaintzak behar dutenen arreta gero eta gehiago kaskartzen da. Ezin dugu egoera hau luzaroago onartu. Zaintzak ezin dira negozioa izan, gutxi batzuek zaintzaileen ustiapenaren eta zerbitzuaren okertzearen kontura irabaz dezaten.

Zaintzak eskubidetzat hartu behar dira: modu duin eta bidezkoan zaindu eta zaintzeko eskubidea, bai zaintzaileentzat, bai zainduak izaten ari direnentzat. Horixe da bizitza erdigunean jartzea. Gaur egun, gobernatzen duten alderdiek kontrakoa aukeratu dute: negozioa erdigunean jartzea.

Horren aurrean:

• Zaintzarekin zerikusi zuzena duen ezein zerbitzu pribatizatzeko debekua eskatzen dugu, adinekoen egoitzetatik eta etxez etxeko laguntzatik hasita.

• Negozio horiek kudeatzen dituzten enpresen gaineko kontrola eskatzen dugu, bai eta hitzarmenak negoziatzeko betebeharra ere. Halaber, eta enpresa horiek publifikatu arte, bertako lan baldintzak sektore publikotik zuzenean ematen diren zerbitzuetako lan baldintzekin pareka daitezela. Zaintza, eskubide gisa, ezin da esku pribatuetan geratu.

• Zaintza sistema publiko bat behar dugu, premia horiei guztiei erantzungo diena, eta langileek aspaldidanik jasaten duten egiturazko esplotazioarekin amaituko duena.

• Adinekoen egoitzak eta etxez etxeko laguntzaren kudeaketa zuzena eskatzen dugu, baita etxeko lanaren erregularizazioa ere, lan baldintzak babestuko dituen hitzarmen kolektibo baten bidez.

• Egoera irregularrean dauden etxeko langile guztien erregularizazioa.

Ez ditugu zaintzak eta zaintzaileak enpresa esplotatzaileen esku utziko, onura besterik ez baitzaie interesatzen, eta ez bizitza. Era berean, berriz pribatizatzeko eta zaintzak etxeetara itzultzeko familia-politikak salatzen ditugu; ez da irtenbide justua, emakumeak* zainketen erantzule bihurtzeko modua baino. Ez gaude xantaia hori onartzeko prest. Zaintzen birbanaketa justua eta berrantolaketa soziala aldarrikatzen dugu.

Gainera, hori guztia etxeko langileen esplotazioarekin batera gertatzen da. Egoera larrian daude, beren eskubideak ukatuta eta langiletzat hartu gabe. Atzerritartasun legeak hori guztia ahalbidetzen du. Egoera irregularrean dauden etxeko langile guztiak erregularizatzea eskatzen dugu. Hemen lan egiten dute eta hemen bizi dira.

Eskubide guztiak denontzat! Zaintza lan guztien pribatizazioa eta azpikontratazioa gelditu!

Ukrainako egoerak diplomazia serio eta konprometitua behar du

Errusiak Ukrainan egindako eraso militarra oso albiste txarra da, zoritxarrez iragarpen okerrenak egia bihurtu dituena. Egoera hau, besteak beste, azken asteetako gerra-tentsioaren gorakadarengatik eta nazioarteko akordioak etengabe ez betetzearen ondorioa da.

Errusiak Ukrainan egin duen esku-hartze militarrak mundua, munduko ordena berri baterantz doala, eta egoera horren ondorioen dimentsioa gaur egun ezezaguna dela agerian uzten du.

LAB sindikatuak, NATO-n sartzeko erreferendumean Euskal Herriak esan zuen bezala, gerrari ezetz esan dio, eta, hortaz, Errusiari liskarrak eta ekintza militarrak eteteko dei egiten diogu. Gatazkan inplikatuta dauden alde guztiei alde guztientzat egokiak izango diren nazioarteko akordio berriak lortzeko bide diplomatiko guztiak agortzea, akordio horiek betetzea eta inork desiatzen ez duen hondamendia izango litzatekeen gerrari ateak ixtea eskatzen diegu.

Anbulantzien zerbitzua publiko izatea eskatu dugu Gasteizko Legebiltzarraren aurrean

Garraio Sanitarioko Zerbitzuko langileek Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailaren kudeaketa salatu dute Gasteizko Legebiltzarraren aurrean, eta zerbitzua publiko egiteko eskatu dute. Euren eta zerbitzuaren egoerari buruzko eztabaida egin dute Legebiltzarrean, eta, horren harira, LAB, ELA, UGT, CCOO, ESK eta CNT sindikatuok deituta mobilizatu dira.

Pandemia baino lehenagotik salatu dugu anbulantzia-baliabideak urriak direla herritarren behar guztiak asetzeko, baina Osasun Sailetik entzungor egiten dute, eta, zerbitzua indartu beharrean, murriztu egiten dute, herritarrei ematen zaizkien zerbitzuei dagokienez, kudeatzen duten enpresa pribatuen emaitzen kontuen onura gero eta handiagoa baita. Onura hori egungo baliabideak handitzeko erabil liteke, Eusko Jaurlaritzak zerbitzuaren kudeaketa bere gain hartuko balu, onura pertsonala baino bilatzen ez duten enpresa pribatuak aberasteko erabili beharrean.

Horregatik, zerbitzuaren publifikazioaren bidez hobetzeko borrokan jarraituko dugu. Garraio sanitarioaren sektorea publikoa izatea eta ez azpikontratatua, eta zerbitzua herritarren eskura egotea, eta ez enpresa pribatuen onuren esku, langile guztiak subrogatuak izateaz gain.

Jokin Bildarratzen sailak ezezko borobila eman dio kalitatezko jangela zerbitzua eskaintzeari eta jangelako langile guztien lanpostuak eta lan baldintzak bermatzeari

Protesta egin dugu Eusko Jaurlaritzaren Bilboko egoitzaren aurrean, ikastetxe publikoetako eskola-jangeletako langileen lanpostuak arriskuan daudela ohartarazteko.

Salatu dugu Jokin Bildarratzen Hezkuntza Sailari ez zaizkiola batere axola  ikasleak eta jangelako langileak, eta hala erakutsi du berriro ere LAB sindikatuarekin izandako bileretan.

Jokin Bildarratzen sailak ezezko borobila eman dio kalitatezko jangela-zerbitzua eskaintzeari eta jangelako langile guztien lanpostuak eta lan-baldintzak bermatzeari.

Ikastetxe publikoko jangeletako langileen etorkizuna oso iluna da. Gure lanpostu asko desagertuko dira eta gure lan-baldintzak nabarmen okertuko dira.

Hau esanda, LAB sindikatuak langileei eta gainerako sindikatuei dei egiten die indarrak batzeko, Hezkuntza Sailari ozen eta argi esateko: edo langileen ordezkariekin lanpostuak mantentzea negoziatzera esertzen da, ratioak eta lanaldien igoera aldatuta, edo aurrez aurre izango gaituzte.

Salatu dugu Espainiako estatuko OEIS patronalak Nafarroako Esku-hartze Sozialeko hitzarmena inpugnatu duela

Sei urteko borrokaren ondoren eta bi urte negoziatzen ibili ondoren, 2021eko urtarrilaren 8an LAB sindikatuak, CCOO eta UGT sindikatuekin eta ANEIS patronalarekin batera, akordio historikoa lortu zuen sektorea duintzeko, eta, hala, Nafarroako esku-hartze sozialaren lehenengo hitzarmen sektoriala sinatu zen. Orain, Espainiako Estatuko OEIS patronalak (Ekintza eta Esku-hartze Sozialaren arloko Erakundeen Estatuko Elkartea) hitzarmen hori salatu du. Epaiketa apirilaren 26an izanen da Nafarroako Auzitegian. OEISen barruan elkarte hauek daude: Gurutze Gorria, Cáritas, Acción contra el Hambre, Secretariado Gitano eta Asociación Española contra el Cáncer. Orain salatzaile gisa agertzen diren enpresa horiek ez zuten bere garaian hitzarmenaren negoziazio prozesuan parte hartu nahi izan, jakinaren gainean egonda eta gonbidatu bazeuden ere.

LABen iritziz, salaketa hau oso larria da, gizarte-zaurgarritasun egoeran dauden herritarrei ematen zaizkien zerbitzuen kalitateari zuzenean eragiten diolako, eta, orobat, sektorean aritzen diren 1.600 langile ingururen lan eskubideen aurka egiten duelako. Hitzarmenari esker, langile horiek egiten duten lan sozial eta profesional goraipagarria aitortua eta duindua izatea lortu zen.

LABek bere esku dagoen guztia eginen du hitzarmena defendatzeko, langileekin eta prest dauden gainerako eragileekin batera. Badakigu berri hau ez dela atsegina, baina ziur gaude antolakuntzaren eta borrokaren bidez lortuko dugula egoerari buelta ematea, hitzarmenaren negoziazioan egin genuen bezala. Bi hilabete ditugu borroka egiteko.

Idazki honen bidez sektoreko langile guztiei dei egin nahi diegu hurrengo egunetan eginen diren batzarretan parte hartzera, egoera denen artean aztertzeko, zalantzak argitzen saiatzeko eta OEISek egin digun eraso honi nola erantzun erabakitzeko.

Batzarrak:

  • Otsailak 25, ostirala
    • 10:00 Katakrak (Kale nagusia), Iruñea
    • 17:00 LABen egoitza (Arga ibaia 12-14) Rotxapea, Iruñea
  • Otsailak 28, astelehena
    • 10:00 Katakrak (Kale nagusia), Iruñea
    • 17:00 Katakrak (Kale nagusia), Iruñea
  • Martxoak 2, asteazkena.
    • 17:00 La RĂşa gizarte etxea. Tutera

Confebask-ek uko egin dio enpresetan euskara planak negoziatzeari

Otsailaren 22an, LABek eta ELAk bilera izan genuen Confebaskekin, CCOOekin eta UGTrekin. LAB eta ELAren eskaera oso xumea izan zen: langileen ordezkaritzak edo enpresarenak Euskara Planak negoziatzea eskatzen duten lantokietan negoziazioa irekitzeko konpromisoa hartzea. Confebaskek uko egin zion aukera hau negoziatzeari.

Orain urtebete LABek, ELAk eta Kontseiluak lan mundua euskalduntzeko dinamika bat jarri genuen martxan. Euskararen erabilera normalizatzeko plangintza enpresen %1ek du, eta euskararen erabilera lantokietan kale erabilera baino askoz murritzagoa da, enpresen botere harremanek langile euskaldunak erdaraz lan egin behar izatea baitakar, eta, horregatik, aldaketa bat ezinbestekoa da.

Adierazitako egoera kontuan izanik, LABek, ELAk eta Kontseiluak lan munduaren euskalduntzea norabide berri batean jartzeko saiakera egin dugu. Saiakera horren abiapuntua akordioari aukerak ematea izan da; hiru eragileok uko egin diegu gure eskaera propioak aldarrikatzeari ekimen honetan, patronala eta beste sindikatuak ere eroso egon daitezkeen abiapuntu baten bila. LABentzat, ELArentzat eta Kontseiluarentzat gutxieneko adostasun elementu izan beharko litzateke langileen ordezkaritzak edo enpresarenak eskatzen dutenean gaiari buruzko negoziazioa zabaltzea; plan hori martxan jartzeko obligaziorik gabe, baina adostasun baten bila.

Eskaera oso xumea izan arren, euskalduntzea protokolizatzea eta horri buruzko negoziazioak zabaltzea abiapuntu garrantzitsua da, eta horri eman diogu balioa ekimenaren bultzatzaileok. CCOOk eta UGTk eskaera propioak zituzten ekimen honen bueltan, eta negoziazioa martxan jartzeko prest azaldu ziren. Confebaskek, berriz, uko egin dio negoziazioa irekitzeari.

LABentzat, ELArentzat eta Kontseiluarentzat harritzekoa eta arduratzekoa da patronalaren jarrera. Arduratzekoa da negoziazio eskaera inposizio gisa hartzea eta harritzekoa Euskara Planak negoziatzea arazo gisa hartzea, jakinik ez dela akordiorako obligaziorik ezarri. Euskara Planen negoziazioak diagnostikoa eskatzen du eta tokian tokiko egoeraren arabera hobekuntzarako neurriak negoziatzea. Hori Confebaskentzat arazo da, eta oso larria da hori. Jarrera horrekin ezinezkoa izango da inoiz euskaraz lan egin nahi duten langileek horretarako aukera izatea. 

LABek, ELAk eta Kontseiluak ez dugu bukatutzat ematen ekimena; Confebasken ezezkoaren ondoren egoera hausnartu eta jarraipena emateko erabakiak hartuko ditugu.

Nafarroako adinekoen egoitzetako lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetzeko lehen hitzarmena aldarrikatu dugu

LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok, menpekotasunaren sektoreko lau sindikatu nagusiek, greba eta mobilizazio eguna egin dugu Nafarroan. Gure helburua da herrialdeko adinekoen zentroen sektoreko lehen hitzarmena sinatzea.

Hala, sektoreko patronalei eta Nafarroako Gobernuari eskatu diegu erantzukizuna beren gain hartu eta lan duina eta kalitatezko zerbitzuak berma ditzatela menpekotasuna duten pertsonei arreta ematen dien sektorean, diru publikoz sostengatutako arloa baita.

Sindikatuok Iruñean eta Tuteran egindako mobilizazio nagusian jakinarazi dugun bezala, hitzarmen honek 4.500 langile baino gehiagori eragingo lieke, Nafarroa osoan 70 zentro baino gehiagotan banatuta. Zaintza profesionalizatu gehienak enpresa pribatuen esku daude, eta horiek onura ekonomikoa lehenesten dute pertsonen zaintzaren gainetik. Ezinezkoa da kalitatezko asistentzia ematea, lan-baldintza prekarioak mantenduz: 7 minutu pertsona bakoitzari arreta; ia 1.800 orduko gehiegizko lanaldiak urtean; atsedenaldiak ez dira nahikoak, hilean asteburu bat bakarrik; osagarririk gabe bajetan; eta hileko 1.000era ere iristen ez diren soldatekin, besteak beste.

Beharrezkoa da zainketen eredu publiko, doako eta unibertsal baterantz jotzea, eta bide horretan ezinbestekoa da egoitzen hitzarmen bat, ematen diren zerbitzuaren eta arretaren lan-baldintzak eta kalitatea hobetuko dituena.

Sektoreko langileak funtsezkoak izan dira, eta funtsezkoak izaten jarraitzen dute gure adinekoei eta menpekotasuna duten pertsonei arreta emateko.

Langileen hitzetan, “gure lan-baldintzak hain dira eskasak, ezen gure lankide asko gaur egun ere ez baitaude hemen, ezin dute grebarako eskubidea erabili, gutxieneko zerbitzuetan daude, gure familiei arreta ematen”.

Greba-egunarekin lan-baldintzak hobetzea eta duintzea eskatu nahi izan dute. Hauek dira aldarri nagusiak:

• Nafarroako administrazio publikoko langileek jasotzen dituzten soldaten parekoak
• Urtean 1.592 orduko lanaldia
• Segurtasun- eta babes-neurri eraginkorrak
• Kalitatezko arreta bermatuko duten ratio egokiak
• Sistemaren prestakuntza eta profesionalizazioa
• Aldi baterakotasuna eta kontratu partzialak amaitzea
• Egonkortasuna eta etorkizunerako bermeak ematea gure lanei
• Ikuskapenak indartzea
• Putre funtsen partaidetza ezabatzea
• Zentro horien kudeaketa publikoa behingoz exijitzea

Lan-baldintza duinek soilik ziurtatzen dituzte zerbitzu duinak eta kalitatezkoak. Premiazkoa da zaintza lanean arreta jartzea, duten eta merezi duten balioa eta gizarte-aintzatespena ematea. Emakumeak dira gehiengo sektorean. Arlo hau ikusezina da, eta emakume langile hauen lanak aitortzarik gabe jarraitzen du.

Bada garaia sektoreko langile guztiak merezi bezala benetan aitortzeko, aitorpen hori nahitaezkoa da eta, batez ere, justizia-ekintza bat. Zaintza lanaren duintasuna eta mendekotasun-zerbitzuen kalitatea aldarrikatzen jarraituko dugu. Arreta publikoa, doakoa eta unibertsala eskatzen jarraituko dugu. Mobilizatzen jarraituko dugu lortu arte.

Sindikatuok berretsi egin dugu EAEko Osasun Sailaren mahai sektorialera ez joateko erabakia

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuon oharra:

Sindikatuek berretsi egin dute edukirik gabeko bilera horiek uzteko erabakia, Osakidetzako langileei egindako propaganda- eta xantaia-ekintzak direlako, biharko deialdiarekin frogatu den bezala; izan ere, deialdi horren helburu bakarra greba indargabetzea da, eta, inola ere ez, mobilizazioak deitzera eraman gaituzten arazo larriak konpontzea

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok berriz ere adierazi nahi diogu Osakidetzako Zuzendaritzari uko egiten diogula euskal erakunde publikoak deitzen dituen bilera sektorialetan parte hartzeari, gure aldarrikapenei buruzko benetako negoziaziorik ez dagoen bitartean. Izan ere, bilera horiek edukirik gabekoak dira eta propaganda-kutsu argia dute, informazio guztia aldez aurretik komunikabideei helarazten baitzaie”. Horrela, “gaur, otsailak 23 osteguna, hainbat protesta-ekintza egin ditugu hiru euskal lurraldeetan, hilaren 25eko eta 28ko grebarako deia indartzeko, bai eta hilaren 26an Bilboko, Donostiako eta Gasteizko kaleetan gizarte-eragileekin batera egingo ditugun mobilizazioetarako deia indartzeko ere”. “Kalera irteteko eta profesionalen eta herritarren nekea argi eta garbi helarazteko unea da, ez da irteera faltsuak egiteko unea”, gaineratu dute.

Osakidetzak atzoko deialdiko mahai sektorialeko gai-zerrendan sartu zituen puntuekin batera ez doa aldez aurretik eta aztertzeko denbora nahikoarekin bidalitako dokumentaziorik; izan ere, hurrengo greba-deialdiak desaktibatzea besterik ez zuen nahi: 25ean Lehen Mailako Arretan eta otsailaren 28an Euskal Osasun Zerbitzu osoan. Horretaz gain, “Osakidetzak ez ditu gai-zerrenda horretan sartu sindikatuek joan den ostiralean Giza Baliabideen Zuzendaritzara bidali genizkien puntuak, jorratu nahi ditugun puntuekin. Gai horiek guztiak erakunde publikoaren egiturazko arazo larriak konpontzera bideratuta daude”. Sindikatuek salatu dutenez, “bi greba egunen atarian, ez da funtsezko gairik aipatzen, hala nola plantilla handitzea, egonkortzea edo aplikatutako murrizketak lehengoratzea. Gainera, gai-zerrendako puntuek izaera informatiboa dute, eta, beraz, euskal erakunde publikoak negoziatzeko borondate eza ziurtatzen jarraitzen du”.

Bereziki deigarria da garapen profesionalari buruzko gaia, komunikabideak baitira sinatzaileek eta Mahaiko gainerako kideek baino gehiago dakitenak. Sindikatuek aurpegiratu dutenez, “hedabideetara egindako filtrazio horiek izan dira azken urteotan errepikatzen ari diren beste jarreretako bat, eta horrek ere gu guztion gogaitasuna eta salaketa eragin du”.

Garapen profesionala Osakidetzak, bere aldetik, orain arte bete ez duen akordioa da, joan den uztailean sinatu zenetik. Puntu horri dagokionez, xantaiak alde batera utzi eta akordioa bete besterik ez da egin behar, langileekin zor diren zenbatekoak ordaintzeaz gain. Onartezina da Osakidetzak orain propaganda egin nahi izatea, alde bakarrez hilabeteetan bete ez duen akordio baten kontura. 2011tik mantentzen den murrizketaren historia da, eta euskal osasun zerbitzuak ez du bere osotasunean iraultzeko borondaterik.

“Langileei jakinarazi nahi diegu Osakidetzak bere jarrerak mugitu beharko dituela erabakitasunez bultzatzen badugu, greba-deialdi batek garapen profesionala bezalako gaiak desblokeatzea lortzen badu, gogoeta egin behar dugu greba bat dakarren ekintza bateratuarekin lor dezakegunaz”, adierazi dute sindikatuek.

Era berean, “herritarrei jakinarazi nahi diegu, oro har, egiten ari garen borrokaren ardatza lan-baldintzak ez ezik, sindikatu deitzaileok uste dugula langileak eta erabiltzaileak elkarrekin mobilizatzen garela gure osasun-sistema publikoaren hondatzearen aurrean, eta, beraz, Osakidetzak greba indargabetzen saiatzeko egiten duen mugimendua, atzo argitaratutako iragarkiekin, hautsita eroriko dela”.

Azkenik, LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek berretsi dute erabateko konpromisoa dutela euskal osasun publikoarekin eta EAJ-PNVren Gobernuaren aldetik jasaten ari den erasoen aurka. Era berean, “ozen eta argi esaten dugu grebara bultzatzeko, mobilizatzeko eta irteteko unea dela, ez da aitzakiak jartzeko unea, ezta Osakidetzak aspaldian propaganda tresna bihurtu duen mahaietan esertzeko unea ere”, bukatu dute sindikatuek.