2026-09-10
Blog Page 20

Auzitegiak arrazoia eman digu eta Bilboko portuko amarratzaileen patronalak inposatu nahi izan dituen murrizketak atzera botatzea #LortuDugu

Justiziak amaiera eman dio lan-esplotazioa areagotzea eta urteetako borroka eta negoziazio kolektiboaren bidez lortutako eskubideak murriztea helburu zuen enpresa-operazio bati.

LABen garaipen sindikal eta judizial handia lortu dugu Amarradores Puerto de Bilbao SAren zuzendaritzaren aurka. Bilboko Lan Arloko Epaitegiak emandako epaiak osorik onartu du LABek aurkeztutako demanda, eta justifikaziorik gabekotzat jo du enpresak langile guztiei ezarri nahi zien lan-baldintzen funtsezko aldaketa.

Enpresa lan erreformaren mekanismoak erabiltzen saiatu zen indarrean dagoen lan-baldintzen akordioa aldebakarrez hausteko, eskubide kontsolidatuak ezabatzeko eta lan-baldintzei buruz erabakitzeko bere gaitasuna areagotzeko. Enpresaren asmoa zen plantillaren disponibilitatea handitzea, lanaldiak aldatzea, erreten-sistema ezabatzea, oporren erregimena okertzea eta lanaren antolamenduaren gaineko enpresa-kontrola indartzea.

Epaiak banan-banan desmuntatzen ditu enpresaren argudioak. Epaileak ondorioztatu du ez dagoela arrazoi ekonomikorik, antolamendukorik edo produktiborik plantillaren lan-baldintzen aurkako halako erasorik justifikatzeko. Era berean, gogorarazi du zuzendaritzak suntsitu nahi zuen sistemak hogei urte baino gehiago zeramatzala martxan, eta ez dela negoziazio kolektiboaren bidez lortutako oreka haustea justifikatzen duen funtsezko aldaketarik gertatu.

Enpresa-mozkinak handitzen jarraitu nahi duen patronalaren beste adibide bat dugu hau, urteetan milioi askoko irabaziak lortu arren, aberastasuna sortzen dutenen kontura irabaziak handitzen jarraitu nahi duenarena. Lan-eskubideak murrizten saiatzen zen bitartean, enpresak irabaziak izaten jarraitu du eta tarifa-igoerak eskatu zituen, gerora Portu Agintaritzak onartu egin zituenak.

Enpresaren estrategia argia izan da: bere posizioa aprobetxatu nahi izan du bere enpresa-erabakien ondorioak langileen bizkar jartzeko, eta atea ireki nahi izan dizkio lan-eredu prekarioago bati, enpresarentzat malguagoa izango dena eta plantillarentzat gogorragoa.

LABetik salatzen dugu gatazka hau ez dela soilik liskar juridiko bat izan, kontrajarritako bi ereduren arteko konfrontazioa baizik. Alde batetik, langileak haien etekinak handitzeko doitu daitekeen aldagaitzat hartzen dituztenen eredua. Eta bestetik, LAB sindikatuan defendatzen duguna: enplegu duina, negoziazio kolektiboarekiko errespetua, aberastasunaren banaketa eta langile klaseak bere lan baldintzei buruz erabakitzeko duen gaitasuna oinarri dituena.

Epai honek erakusten du antolakuntza sindikalak balio duela. Langileak antolatzen direnean, indar kolektiboa eraikitzen denean eta enpresa-jabeen erasoei mobilizazioaren eta borrokaren bidez erantzuten zaienean, posible da erasook geldiaraztea eta lortutako eskubideak defendatzea.

Plantillak gatazka osoan zehar erakutsitako erabakimena nabarmentzekoa da. Beren konpromisorik gabe, beren batasunik gabe eta enpresen inposaketei aurre egiteko prestutasunik gabe, garaipen hau ez litzateke posible izango.

Era berean, Bilboko Portuko Amarratzaileen patronalari exijitzen diogu atzerapauso bat eman dezala lan-baldintzen funtsezko aldaketa inposatzen saiatu ondoren egin dituen errepresalia sindikal eta laboral guztietan eta aldebakarrez ezarritako neurrietan. Gogoratu dezagun patronalak LABeko ordezkari sindikal bat eta behin-behineko langile bat kaleratu zituela, eta langileei salaketak jarri zein espedienteak ireki dizkiela. Mehatxu horiekin zerbait lor dezaketela uste badute, erabat okertuta daude, borrokan jarraitzen dugu eta gaurko garaipenak indar handiagoa ematen digu. Jarrai dezagun, beraz, antolatzen; batetik, kaleratzeen aurka borrokatzeko, baina baita ere, behin-behinekotasunaren aurka, plantillaren zati bati ezarri zaizkion baldintza prekarioen aurka eta langile guztien lan baldintzak hobetzearen alde ere. Ez gaituzte geldituko!

Gainera, ebazpen hau ohartarazpen bat da Euskal Herriko patronalentzat. Denak ez du balio. Ezin da ezohiko prozedurarik erabili akordio kolektiboak edukiz husteko, ezta benetako arrazoirik gabe lan-murrizketak ezartzeko ere. Langileen eskubideak ez dira diru-irabazien kontuaren zerbitzura dauden salgaiak.

LABenkontraboterezko sindikalismoa bultzatzen jarraituko dugu, abertzalea, feminista eta klase ikuspegia duena. Amore ematen ez duen sindikalismoa da gurea, modernizazioz mozorrotutako murrizketarik onartzen ez duena eta euskal langileriaren bizi-baldintzen kontura aberastu nahi dutenekin aurrez aurre jartzen dena.

Garaipen hau plantillari dagokio eta antolakuntzaren, borroka kolektiboaren eta langileen duintasunaren garaipena da.

LABek eta ELAk Asuncion Klinikako langileentzat bermeak eta Tolosalderako benetako osasun publikoa exijitzen dituzte

Langileek agerraldia egin dute klinikaren atarian eta salatu dute ez dakitela zein izango den beren eta Tolosaldeko osasun publikoaren etorkizuna.

Luzaroan itxaroten egon ondoren, egiaztatu hal izan dute Tolosalderako aurkeztu den Plan Funtzionalak ez duela eskualderako ospitale publiko bat aurreikusten. Aitzitik, bereizmen handiko zentro bat edo baliabide soziosanitario bat planteatzen du, orain arte ohartarazi duten bezala. Eredu borrek Tolosaldeko herritarrek jasoko dituzten osasun-zerbitzuak nabarmen murriztea ekarriko luke.

Gainera, planak ez ditu zehazten funtsezko hainbat gai: kontsulten ordutegiak, maiztasuna edo eskainiko den zerbitzu-zorroa, besteak beset. Ondorioz, ez dago inolako bermerik herritarrek behar dituzten osasun-zerbitzu guztiak dituen arreta sanitario integral eta kalitatezkoa jasoko dutenak. Era berean, ez dago gaur egun Asuncion Klinikako langileen lanpostuen jarraipena bermatuta.

Langileek adierazi dute urte asko daramatzatela, herritarrekin batera, Tolosaldean ospitale publiko baten aldeko aldarria egiten. Prozesu honetan hiru aldarrikapen nagusi planteatu zituzten hasieratik, eta gaur egun, horietako bat bera ere ez dago behar bezala bermatuta.

Izan ere, Plan Funtzionalaren edukia kontua hartuta, gaur egun Asuncion Klinikan lanean ari direnn 370 langile inguruk ez dute beren lanpostuaren jarraipena ziurtatuta. Ez da ahaztu behar langile horietako askok urteak daramatzatela euskaldeko herritarrei funtsezko zerbitzu publiko bat eskaintzen, kudeaketa pribatizatu batekin eta askotan, prekaritate egoeretan.

Horregatik guztiagatik, LAB eta ELA sindikatuek honako hauek exijitzen dizkiote Osasun sailburuari:

– Asuncion Klinikako langile guztien subrogazioa.

– Asuncion Klinikaren publifikazioa, dagoeneko dauden instalazioak eskualdeak behar duen osasun-zerbitzua emateko baliatzea baztertu gabe.

– %100 publikoa izatea eta zerbitzu guztiak eskaintzea.

Sindikatuek nabarmendu dute langileen lan-eskubideen alde Tolosaldeko herritarrek behar duten osasun publiko, unibertsal eta kalitatezkoaren alde borrokan jarraituko dutela.

Maderas de Llodioko langileek enpresaren azken proposamena onartzea erabaki dute eta gatazkaren amaierari bidea ireki diote

Asanbladan hartutako erabakia 260 egunetik gorako greba eta mobilizazioari eutsi ondoren iritsi da.

Maderas de Llodioko Enpresa Batzordeak jakinarazi nahi du gaur egindako asanbladaren ondoren langileek enpresak aurkeztutako azken proposamena onartzea erabaki dutela. Erabaki horri esker, datozen egunetan gatazkaren behin betiko amaierari eta dagokion akordioaren formalizazioari bide emango zaio.

Enpresa Batzordetik orain arte lortutako guztia balioan jarri nahi dugu. 260 egunetik gorako greba eta etengabeko mobilizazioaren ondoren, Maderas de Llodioko langileek irmotasun handia erakutsi dute langileen interesen eta eskualdearen etorkizun industrialaren aurka alde bakarrez erabakiak hartu dituen enpresa baten aurrean.

Langileek argi utzi dute ez daudela prest horrelako erabakiak erantzun irmo eta antolaturik gabe onartzeko. Orain arte lortutako guztia, baita gaur egun mahai gainean dauden neurri eta konpromisoak ere, beren lanpostuak eta etorkizuna defendatu dituzten langileen borrokaren, batasunaren eta konpromisoaren emaitza dira. Antolakuntza kolektiboa, batasuna eta mobilizazioa funtsezkoak izan dira alternatibak sortzeko eta gatazkaren hasieran ezinezkoak ziruditen akordioak lortzeko.

Datozen egunetan akordioaren xehetasunak eta gatazka honi amaiera emateko jarraituko den prozedura azalduko ditugu. Oraingoz, soilik jakinarazi dezakegu langileek mahai gainean zegoen azken proposamena onartzea erabaki dutela; hilabete hauetan garatutako mobilizazioaren ondorio zuzena den proposamena, hain zuzen ere. Era berean, datozen egunetan prentsaurreko baten deialdia egingo dugu, zortzi hilabete baino gehiagoko borrokaren eta lortutako akordioaren balorazio zabalagoa egiteko.

Azkenik, gure eskerrik beroena adierazi nahi diogu eskualde osoari egunero jasotako babesagatik. Hasieratik ulertu zen borroka hau ez zela soilik Maderas de Llodioko langileen borroka, baita enpleguaren, industriaren eta eskualde oso baten etorkizunaren defentsa ere.

Uste dugu gatazka honek uzten duen irakaspen nagusia argia dela: borrokatzeak merezi du. Eta akordio hau borroka eta determinazio horri esker lortu da.

Maderas de Llodioko Enpresa Batzordea. 

LABek hurrengo Nafarroako metalgintzaren hitzarmenaren alde borrokatzeko konpromisoa berretsi du

Nafarroako metalgintzako ordezkarien gaurko batzarrean edukiz guztiz husten ari diren herrialdeko metalgintzako hitzarmena iraultzeko hautua egin du LABek, are gehiago UGT eta CCOO sindikatuek, duela aste batzuk, aipatutako hitzarmena gehiago okertzen duen akordioa sinatu dutela ikusirik.

LABek argi du azken urte luzeetan Nafarroako metalgintzako hitzarmenak duen inertziarekin bukatu beharra dago. UGTren eta CCOOren gehiengoak ondorio garbi bat izan du eta erreferentziazkoa izan beharko zen hitzarmen bat, industria arloko herrialdeko bertze edozein hitzarmenarekin alderatuta hagitz urrun gelditu da. Errate baterako, ez ditu bajak konpentsatzen, 1.695 orduko lanaldia du eta soldatak ez dira ezta KPIren arabera eguneratzen.

Eta egoera horren aitzinean LAB ez da begirale huts bat izanen, ez da negoziaketetara inor kontuan hartuko ez dituen proposamen batzuk egitera joanen den sindikatu bat izanen. Proposamenak egingo ditu, noski, baina kaleak eta lan-zentroak astintzeko konpromisoa ere hartuko du, sinetsita baitago hori dela UGT eta CCOOren gehiengoa mantentzen duen (bien batuketa geroz eta txikiagoa bada ere) hitzarmen honen edukietan eragiteko modua.

Hautu hau ezinbertzekoa bilakatu da ikusirik, duela aste batzuk, aipatutako gehiengo “sindikal” horrek sinatutako akordioa eta bere egiteko moduak. Bi bilera eskasen ondotik, UGTk eta CCOOk aldi baterako kontratazioak, hau da, prekarizazioa, 6 hilabeteetatik 12 hilabeteetara luzatzea adostu dute. Hau ez da inondik inora sektoreak behar duena. Egonkortasuna eta lan baldintzen duintzea da sektoreak behar duena, are gehiago hitzarmen honen pean gehien bat dauden lantegi txiki horiek.

Norabide horretan aurkitu nahi duenak bere ondoan izango du LAB. Hitzarmena are gehiago okertu nahi duten horiek parez pare aurkituko dute.

Sinatu Kubaren alde

Kubarekin elkartasunez, mundu mailako kanpaina internazionalista abiatu du Munduko Federazio Sindikalak, ahalik eta sinadura gehien lortzeko asmoz. https://firmoporcuba.com/ estekaren bidez eman daiteke atxikipena.

LAB parte den Munduko Federazio Sindikalaren ekimenaren helburua da bakearen, subiranotasunaren eta Kubarekiko elkartasunaren aldeko eskaera global eta masiboa egitea. Hori dela eta, gure sindikatutik euskal langileei dei egiten diegu beren sinadurarekin bat egiteko, jatorrizko herrialdearen atalean ‘Euskal Herria’ ipinita.

Ameriketako Estatu Batuek irlari inposaturiko blokeoa eta interbentzio militarraren mehatxua inoiz baino gordinagoa den honetan, ezinbestekoa du Kubak mundu osoko langileriaren elkartasuna. Kuba fronte guztietan babestea eta bakarrik ez dagoela munduari erakustea beharrezkoa da.

Borroka bat irabazi dugu, orain Tubos Reunidosen etorkizun industriala defendatzea dagokigu

Ekainaren 1ean Konkurtso Administrazioarekin izandako bilerak ondorio argi bat utzi du LABentzat: plantillak arrazoia zuen.

EEEa, altzairutegiaren itxiera eta logistika kanporatzea bertan behera uzteko erabakiak berresten du lehen egunetik defendatu duguna. Zuzendaritzak ezarri nahi zituen neurriak ez ziren Tubos Reunidosen arazoei irtenbidea emateko bidea, eta arazoa ez dira inoiz izan plantilla eta haren lan-baldintzak.

Horregatik, neurri horiek kentzea plantillaren garaipena da, eskualdearen garaipena da eta borroka sindikalaren garaipena da.

Hilabete luzez zalantzan jarri, kriminalizatu eta hainbat esparrutatik erasotua izan den borroka. Langileei inoiz eragin ez zuten egoera baten erantzukizuna egotzi nahi izan zitzaien. Mobilizazioa eta greba oztopo gisa aurkeztu nahi izan zituzten, benetan enpresaren erabakien ondorio zuzena zirenean; izan ere, erabaki horiek enplegua eta Aiaraldearen zein Ezkerraldearen etorkizun industriala arriskuan jartzen baitzituzten.

Gaur harrotasunez esan dezakegu borrokatzeak merezi izan duela.

Konkurtso Administrazioarekin izandako bilerak beste kontu bat ere agerian utzi zuen. EEEaren kontsulta-aldian, zuzendaritzak neurri horiek ezinbestekoak zirela defendatu zuen, kalte handiagoak saihesteko eta enpresaren bideragarritasuna bermatzeko. Hala ere, EEEaren negoziazio-prozesua amaitu eta aste gutxira, Tubos Reunidos hartzekodunen konkurtsoan sartu da.

LABek argi dauka: zuzendaritzak plantilla eta haren ordezkaritza sindikala engainatu zituen EEEaren negoziazioan. Kaleratzeak hartzekodunen konkurtsoa saihesteko aukera bakarra zirela esan zuten, eta gaur badakigu hori gezurra zela. Aste gutxi batzuk geroago, enpresa berdin-berdin sartu da konkurtsoan. Kaleratze-plan bat justifikatzen saiatu ziren, gertakariek eurek gezurtatu duten kontakizun baten gainean.

Tubos Reunidosen, arazo nagusia urteetan zehar enpresa egoera larri batera eraman duten erabakiak hartu dituen zuzendaritza izan da.

Industria-proiektua sendotzeko erabili behar zen eragiketa batetik eratorritako ia 170 milioi euro akziodunen artean banatzea ahalbidetu zuen kudeaketaz ari gara. Zor jasanezina sortu duten finantza-erabakiez ari gara. Enpresaren sinesgarritasuna erakundeen aurrean, gizartearen aurrean eta plantilla propioaren aurrean larriki hondatu duen kudeaketaz ari gara.

Eta urte hauetan gertatutakoa argitzeko eta Tubos Reunidos egoera honetara eraman dutenen erantzukizunak zehazteko beharra indartzen duten informazio eta jarduera judizial berriak agertzen ari diren zuzendaritza bati buruz ere ari gara. 

Gehiengo sindikalak erantzukizun horietan jartzen zuen arreta; beste batzuek, aldiz, zuzendaritzaren kontakizuna bere egin eta plantilla seinalatzea erabaki zuten. Hala ere, denborak gauza asko bere lekuan jartzen ari da.

Erakundeei ere zuzendu nahi gatzaizkie. Hilabete gehiegitan, ia zalantzan jarri gabe, zuzendaritzaren kontakizuna onartu dute; plantillari seinalatzen zioten titularrak sortzen lagundu dute, eta ez egoera honetara ekarri dutenak seinalatzen zituztenak. Gainera, sarri askotan gardentasun baino opakutasun handiagoz jokatu dute.

Orain fase berri bat irekitzen da, eta erakundeek erabaki beharko dute zer paper jokatu nahi duten. LABen argi dugu: Tubos Reunidosen etorkizuna bermatzeko edozein laguntza publiko edo diru publikoaren ekarpen planteatzen bada, diru hori baldintzatuta egon behar da.

Enplegua mantentzera, industria-jarduera mantentzera, lan-baldintzak defendatzera eta Aiaraldearentzat zein Ezkerraldearentzat benetako etorkizun-proiektu bat garatzera baldintzatuta.

Ezin da berriro gertatu hona ekarri gaituen eredua: kontrolik gabeko diru publikoa, bermerik gabe eta enpresa modu negargarrian kudeatu dutenen erantzukizunak eskatu gabe.

LAB guztiz jabetzen da une honen larritasunaz. Inork ezin du egoera hau bidearen amaieratzat hartu. Borroka garrantzitsu bat irabazi dugu, baina oraindik bide luzea dago egiteko.

Konkurtso Administrazioak adierazi zuen irtenbidea jardueraren jarraipena bermatuko duten inbertitzaile berriak eta industria-proiektu berriak aurkitzea dela. LABek argi utzi nahi du bere jarrera.

Tubos Reunidosen etorkizunaren alde egiten dugu.

Plantillak behin eta berriz erakutsi du enpresarekiko, enpleguarekiko eta Aiaraldearen zein Ezkerraldearen etorkizun industrialarekiko duen konpromisoa. Une zailenetan erakutsi du, eta etapa berri honetan ere erakusten jarraituko du.

Baina etorkizuneko edozein proiektuk baldintza oso argiak bete beharko ditu: enplegua bermatu, industria-jarduera bermatu, enpresaren izaera estrategikoa mantendu eta bi eskualdeei etorkizuna eskaini.

Eta bada beste kontu garrantzitsu bat ere. LABentzat ez da nahikoa jabetza aldatzea edo inbertitzaile berriak sartzea. Tubos Reunidosek egoera honetara eraman duen kudeaketarekin erabateko haustura behar du. Enpresa amildegiaren ertzera eraman dutenek ezin dute haren etorkizuna gidatzen jarraitu. Egungo zuzendaritzak alde egin behar du.

Enpresa hartzekodunen konkurtsora eraman duten erabakiak hartu dituztenek ezin dute haren etorkizuna zuzentzen jarraitu. Erantzukizunaren, sinesgarritasunaren eta konfiantzaren aldeko eskakizuna da. Ez dugu onartzen industria-proiektu berri bat krisi honetara eraman duten arduradun berberekin etortzea.

Fase berri honetan, LABek arduraz jardungo du, konkurtso-prozesuaren jarraipen zorrotza egingo du eta plantillaren interesak defendatzen jarraituko du esparru guztietan. 

Kaleratzeak eta itxierak ezarri nahi izan zituztenean egin genuen. Orain ere egiten jarraituko dugu.

Izan ere, gatazka honek zerbait erakutsi badu, hauxe da: plantilla bat antolatzen denean, eusten duenean eta borrokatzen duenean, gauzak alda daitezkeela. 

Eusko Jaurlaritzak Haurreskolak Partzuergoko hitzarmena bahituta duela salatu du LAB sindikatuak

Haurreskolak Partzuergoko lan hitzarmena argitaratu gabe jarraitzen du sinatu eta 16 hilabeteren ostean. Lan hitzarmenaren argitalpena eta sinatutako guztia berehala betetzea exijitzen du LABek.

Hamasei hilabete igaro dira Haurreskolak Partzuergoko Lan Hitzarmena sinatu zenetik, eta hilabete baino gehiago plantillak esleitzeko irizpideen akordiotik eratorritako kontratazioa indarrean sartu zenetik. Hala ere, Begoña Pedrosa lehendakaria duen Haurreskolak Partzuergo Publikoaren Zuzendaritza Batzordearen aitzakiak aitzaki, Lan Hitzarmena oraindik ez da argitaratu eta urte honetako abenduaren 31n iraungiko da.

LAB sindikatuak salatu du egoera hau guztiz onartezina dela. Haren argitalpen ezak hainbat prozesu eta eskubideren garapena blokeatzen ari da, langileen egonkortasunean eta lan baldintzetan eragin zuzena izanik.

Horregatik, sindikatuak Haurreskolak Partzuergoko Zuzendaritza Batzordeari eta Eusko Jaurlaritzari Lan Hitzarmena lehenbailehen argitaratzea eta besteak beste, ondorengo prozesuak berehala martxan jartzea exijitzen dio:

  • Akordioetatik eratorritako Lanpostu berriak Lanpostuen Zerrendan (LPZ) txertatzea.
  • Hezitzaile finkoen Lekualdatze Lehiaketa egitea.
  • Behin-behinekotasun tasa %5aren azpitik kokatzeko LEP prozesua abiatzea.
  • Ikasturte hasierako esleipenak behar bezala planifikatzea.
  • Urte sabatikoa eskatzeko epea irekitzea, baita formazio eta gizarte funtsen deialdiak egitea ere.
  • Kudeaketa arloan telelana ezartzea, araudi desberdinak negoziatzea eta beharrezko baliabide teknologiko zein pertsonalak bermatzea.

Era berean, azken hilabeteetan gero eta larriagoa bihurtu den ordezkapenen arazoari irtenbide eraginkorra ematea ezinbestekoa dela azpimarratu du. Horretarako, ordezkapen-zerrendak berehala irekitzea eta irekita mantentzea, hezkuntza zerbitzua eta langileen lan-baldintzak bermatzeko beharrezko neurri guztiak hartzea eskatu badu ere, ez du inongo erantzunik jaso.

LAB sindikatuak argi adierazi nahi du: ezin dela gehiago itxaron. Sinatutako hitzarmenena osotasunean bete behar dute, langileen eskubideak ezin direlako administrazioaren utzikeriaren menpe egon. 

Udal langileek gaurko greba egunean argi utzi diete alderdi politikoei haien lan baldintzen aldeko borrokan tinko jarraituko dutela

Eudelek pasa den astean helarazitako proposamena ez da nahikoa, aldarrikapen batzuk eta zehaztasunak falta dituelako. LABek eta ELAk positiboki baloratzen dugu sektoreko greben eta mobilizazioen ondorioz eduki batzuk mahaira ekartzea lortu izana. Era berean, adierazten dugu, aurrerapauso gehiago egin ezean, sektoreko greba eta mobilizazio dinamikan sakontzea baloratuko dugula.

EAEko udaletan urte asko daramatzate lan baldintzak hobetuko dituen akordiorik gabe, eta, ondorioz, udaletako langileen lan baldintzak asko okertu dira. Azken hilabeteko Udalhitzeko mahaietan ez dira aurrerapausoak egon, baina, greben eta mobilizazioen eraginez, pasa den asteko mahaian Eudelek proposamen berri bat helarazi zuen.

Testu berriak eduki batzuk jartzen ditu mahai gainean, eta LABek eta ELAk aurrerapauso bezala hartu ditugu, baina ez dira nahikoa, sektoreak dituen aldarrikapenak falta direlako. Izan ere, besteak beste, aldarrikapen hauek falta dira: erosahalmena berreskuratzea eta etorkizuneko soldatak Madrilen ez erabakitzea; pribatizazioak ekiditeko neurri zehatzak eta zerbitzu horien publifikazioa, bertako langileak subrogatuz; gazteberritze planetarako neurri zehatzak; jardunaldi murrizketa handiagoa; euskararen ezagutza eta erabilera bermatzea; eta hautaketa prozesuetan aurrerapausoak.

LABek eta ELAk momentu erabakigarri batean gaudela uste dugu. Grebak eta mobilizazioak ondo ateratzen ari dira, Eudelen eragitea lortu da eta pilota alderdi politikoen teilatuan dago. Gaurko greban udal batzuk guztiz itxi eta hainbat eta hainbat udal zerbitzu baldintzaturik daude, eta, beraz, grebak EAEko udaletan desnormalizazioa sortu duela baieztatu daiteke. Udal langileek gaurko greba egunean ozen adierazi diete agintariei euren lan baldintzak hobetzeko garaia dela eta hemen erabaki nahi dituztela. Bilbon eginiko mobilizazio bateratuan milaka udal langilek borrokarako prest daudela adierazi dute.

Beraz, LABek eta ELAk zuzenean interpelatzen ditugu EUDEL osatzen duten EAJ, EH Bildu, PSE-EE eta alderdi independenteak. Aukera bat dute hurrengo asteko ekainaren 12ko mahaian greban dagoen EAEko udalen sektoreak dituen aldarrikapenak mahaian jartzeko. Gainera, alderdi politikoei exijitzen diegu ekainaren 11n duten Eudeleko Batzorde Iraunkorrean Udalhitzeko mahai negoziatzailean gehiengo sindikal zabalak adierazitakoa errespetatu eta onartzeko, euskaran eta zerbitzu publikoen kudeaketan gehiengo sindikalaren iritzia errespetatzetik etorriko baita adostasuna. Hala egiten ez badute, baloratuko dugu greba eta mobilizazio dinamikan sakontzea hurrengo hilabeteetan.

LABek salatu du baliabide eta protokolo faltak agerian geratu direla Gardelegiko zabortegian izandako sute berriaren ondoren

Atzo arratsaldean Gardelegiko zabortegian izandako sutearen harira, LABetik publikoki salatu nahi dugu langileek horrelako gertakarietan jasaten duten arrisku egoera.

Atzokoa ez da gertakari isolatu bat izan. Joan den apirilaren 20an, goizaldeko 02:00etan, beste sute bat gertatu zen instalazioetan, eta langileek baldintza bereziki arriskutsuetan esku hartu behar izan zuten, gauez itzali behar izan baitzuten.

LABetik urteak daramatzagu Gasteizko Udalari zein enpresa esleipendunari suteen prebentzioan eta horiei aurre egiteko jardunean dauden gabezia larriak salatzen. Hainbat bilera egin ditugu, eta bertan salatu dugu prestakuntza espezifikoaren falta, baliabide materialen eskasia eta larrialdi mota horiei aurre egiteko jarduteko protokolo argirik ez egotea.

Sute baten lehen uneetan prestakuntza eta erantzuteko gaitasuna funtsezkoak dira sua heda ez dadin eta arrisku handiagoko egoerak sor ez daitezen. Hala ere, sute kasuetaran jarduteko protokolo bat 4 urte baino gehiago eskatzen daramatzagun arren, langileek oraindik ez dituzte egoera horiei segurtasun bermeekin aurre egiteko beharrezko tresnak jaso.

Gainera, gure ustez zabortegiko langile kopurua ez da nahikoa, eta eskuragarri dauden baliabideak ez datoz bat gertatzen ari den sute kopuruaren gorakadarekin.

2025eko ekainaren 24an aldarrikapen horiek Gasteizko Udaleko Ingurumen Batzordera eraman genituen. Urtebete geroago, egoerak ia bere horretan jarraitzen du, eta langileen eskaerek erantzunik gabe jarraitzen dute.

LABetik ohartarazi nahi dugu ez dugula onartuko langileen osasuna eta osotasun fisikoa arriskuan jartzen jarraitzea. Gasteizko Udalari eta enpresa esleipendunari eskatzen diegu berehala har ditzatela Gardelegiko zabortegiko segurtasuna bermatzeko beharrezko neurriak, ondorio larriagoak etorri baino lehen.