2026-01-20
Blog Página 981

Preocupación por la situación del servicio de ambulancias en Araba

0

La red de ambulancias tiene muchas carencias para cubrir una amplia zona de Araba. LAB remarca que corresponde a las instituciones garantizar un servicio de calidad. El sindicato afirma que, mientras no se tomen las medidas oportunas, el servicio podría incluso llegar con retraso a situaciones de emergencia, con los graves perjuicios que eso ocasionaría.

El servicio de transporte sanitario en Ambulancias desde el puesto de Legutio para una amplia zona de Araba y Bizkaia se está viendo perjudicado, ya que dicha ambulancia está compartiendo el servicio con Gasteiz y pasa más tiempo en esta ciudad que cubriendo dicha zona.

La zona a la que nos referimos abarca las poblaciones de Luko, Urbina, Urrunaga, Legutiano, Miñano, Landa, Ollerias, y Elosu y las bizkaínas de Otxandio y Ubidea, así como cuatro puertos (entre ellos, Barazar y Urkiola), además de los polígonos industriales de Goiain y Parque Tecnológico de Miñano.

Queremos denunciar una situación que se viene repitiendo los últimos meses y que, en caso de cualquier situación de emergencia tanto entre las y los trabajadores de los polígonos industriales como entre la población de la zona, podría dar lugar a un retraso de más de 20 minutos en la asistencia sanitaria, con lo que ello podría conllevar. Esta denuncia viene unida en el tiempo con la reclamación que están haciendo las trabajadoras y trabajadores de este sector, en torno a la situación de precariedad en que trabajan.

Desde LAB entendemos que las instituciones tienen que velar por una asistencia sanitaria de calidad, que no discrimine a ninguna parte de la población alavesa por el hecho de vivir en una u otra zona y por dotar a quienes trabajan en este sector de las herramientas necesarias para poder realizar con dignidad dicho trabajo.

La gestión de Emergencias de Osakidetza debe de dar respuesta a las situaciones de emergencia generadas en cualquier zona de la provincia pero sin desatender otras zonas, como es el caso.
 

 

 

Azalpenak eta erantzukizunak eskatu ditugu, Altzako kiroldegian aurkitutako amianto arrastoa dela eta

0

LABek agerraldia egin du, Altzako kiroldegian aurkitutako amianto arrastoaren harira. Sindikatuak azalpenak eskatu dizkie erakundeei, eta ezinbesteko segurtasun neurriak bete ditzatela exijitu du; kiroldegia beraren eraistea atzeratzea, tartean.

Gaur egun Altzako kiroldegiak neurri batean okupatzen dituen lurrak, bere garaian Fibrocementos Vascos enpresak okupatzen zituen. Kiroldegian hasi diren obrak direla eta, lur horietan amiantozko kutsadura detektatu dute.

LABen aldetik, azpimarratu behar dugu lantegia lurrera bota zutenean, amianto arrastoak zituen bertako lurra hortik kendu, eta gertu edo ondoan dauden lur eremuetan bota zutela. Lur eremu hori guztia horregatik dago amiantoarekin kutsatuta.

Gai hau larritasun handikoa denez, LABeko ordezkariok agerraldia egin dugu komunikabideen aurrean, azalpenak eskatzeko. Hain zuzen ere, erakunde desberdinei eskakizunak luzatzen ari gatzaizkie, udalaren arduragabekeria ikertu dezaten eta ezinbesteko segurtasun neurriak betetzea exijitu, eta, kasua balitz, erantzukizunak argitu daitezen.

Horregatik, erakunde hauen esku-hartzea eskatu dugu:

Lehenik eta behin Donostiako Udala.
1- Akreditatutako enpresa baten txostenaren bidez ziurta dezala, instalazioetako elementu, galdara, hodi eta abarretan amiantorik dagoen ala ez. Era berean, ziurta dezala, neurketa analitiko baten bidez, hodiak babesten dituzten beira-zuntzen estalduretan amiantoa dagoen ala ez. Inguruan amianto zuntzak egon daitezkeen ziurtatzeko neurketa atmosferikoak egin ditzala kiroldegi barrualdean. Jarduera hauek egin bitartean, abenduaren 1erako, ostegun honetarako, aurreikusia dagoen kiroldegiaren eraiste-agindua bertan behera gera dadila exijitzen dugu, ez dadin inor egon amiantoaren arriskupean.
2- Kiroldegian gaur egun eta iraganean kendutako instalazio guztien inbentarioa egin dezala, kalderak, hodiak, etabar…
3- Bai kirol instalazioetan, bai bere garaian lantegi azpian zegoen lurra barreiatu zen lurretan lanean izandako enpresa zein gaur egun dauden edo lehenago egon diren patronatuko, udaleko brigadetako, kontratetako edo azpikontratetako langileak identifika ditzala, eta informazio hau guztia Osalanera bidali.
4- Altzako Udal Kiroldegian azken 27 urteetan lan egin duten udal langileen osasun egoerari buruz dauden datuen ikerketa egin dezala, amiantoarekin lotura duen kalteren bat jasan izan duten jakiteko.
5- Dagoen arriskua saihesteko, eremua desamiantatzeko, egonkortzeko, seinalizatzeko… zer neurri hartuko dituen azaldu dezala eskatzen dugu ere.
6- Baita udalbatzan jada onartua dagoen amiantoaren mapa lehenbailehen egitea. Halaber, amiantoa duten instalazioak detektatu ahal izateko, arriskua murrizteko eta honen antzemate, kontrol edota ezabapenean aurrerapauso egokiak emateko langileen formakuntzarako planak abian jartzea eskatzen dugu.

Bestetik Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailari eta Osakidetzari.
1- Herrera-Altzako eremuan azken 30 urteetan egon diren birika-minbizien, asbestosien eta laringe-minbizien ikerketa egin dezala. Baita ere haien kopurua Gipuzkoa, Bizkaia edo Arabako beste auzo eta eremuetan egon direnaren baino altuagoa ote den (prebalentzia-indizeaz ari gara) ikertzea.
2- Egondako minbizi horietatik mesotelioma gaiztoarengatik zenbat izan diren aztertzea ere eskatzen diegu.
3- Hirugarrenik, kontutan izanda gaixotasun honen sortasun aldia oso altua dala, hurrengo urteetan ere jarraipena egitea eskatzen dugu.

Azkenik Osalan eta Lan Ikuskaritzaren esku-hartzea eskatzen dugu.
1- Eragindako eremuek eta lurrek duten amiantoren kontzentrazio eta kutsadura mailak aztertu ditzan eta haien jarraipena egin dezan. Baita azken 27 urte hauetan lan egin duten langileena ere, patronatukoak, udaleko brigadetakoak nahiz kontratetakoak (garbiketakoak bereziki) izan.
2- Hortaz, Altza auzoko minbizi okupazionalen datu epidemiologikoen jarraipena egitea eskatzen dugu, eta minbizi horiek amiantoarekin duten lotura aztertzea ere. Kiroldegiko langileek izan dezaketen amiantoren eragina aztertzea eta amiantoren eraginpean izandako langileen zerrendan kiroldegian urte hauetan guztietan ibilitako langileak, aipatutako lehengo fibrozementuko fabrikaren langileak, kiroldegia eraikitzen aritu ziren langileak eta piknik eremua egin zuten langileak sartzea (guztiak barnebilduko dituen zuhurtasun printzipioa), osasunaren zaintza zuzena, okupazio ondorengoa barne, bermatzeko.

Beharrezkoa da erakunde publikoetatik amiantoa osasun publikoko arazo bezala lantzea, ez lan osasunekoa.
Esperientziatik eta hutsegiteetatik ikasi behar da horrelakorik berriro gerta ez dadin.

Osasun zerbitzu publikoetan amiantoarekin zerikusia duten gaixotasun profesionalak identifikatzeko programak ezarri eta lehen arretako medikuei formakuntza eskaini behar zaie.
Enpresa eta administrazio guzti guztietan amianto mapak osatu behar dira, horretarako beharrezkoak diren baliabideak eskainiz.
EAEko parlamentuan konpentsazio funtsa Madrilgo gobernuari eskatzea onartu bazen ere, hori ez da nahikoa. Gizarte segurantzaren transferentzia eskatu behar da, hemen sortu dadin beharrezkoa den konpentsazio funtsa.

Donostia Kiroleko LAB Sindikatuaren Atal Sindikaletik, Udala eta Donostia Kiroleko Zuzendaritza salatzen dugu, denbora honetan guztian informazio guztia ezkutatu izanagatik eta kontuan eduki ez zaigulako; ez langileoi, ez kanpoko enpresei, ez herritarrei orokorrean. Kontuan izanda gure lankide bat duela 3 urte biriketako minbiziaz hil zela, ondoez hori areagotu egiten zaigu. Honekin eskatzen dugu ere iker dadila lankide honen heriotza eta azaldutako amiantoaren artean harremanik egon daitekeen.

Ez Donostia Kiroleko Zuzendaritza, ez Udaleko inork ez du hildakoaren familiarekin harremanetan jartzeko arreta izan, ez eta inongo langilerekin, laguntza eskaini eta beraien esanetara jartzeko.

Ez dugu ulertzen ezta ere, Udalaren eta Donostia Kiroleko Zuzendaritzaren aldetik ezkutaketaren eta gaizki egitearen arduradunik ez egotea; horregatik, irregulartasun guzti hauek berehala argitzea eskatzen dugu eta ardurak eskatzen ditugu.

Era berean, argi eta garbi salatu nahi dugu Zuzendaritzak Altza Kiroldegiko itxiera baliatu duela, 2-3 urtez gutxienez, instalazioetako 6 lanpostu suntsitzeko. Instalazioetako langileak ez ordezkatzearen Zuzendaritzaren politikaren ondorioz, erabat murriztuak eta kaltetuak izaten ari dira. Behar bezalako zerbitzua eskaintzeko guxienekoak betetzen ez dituztenez, 6 lanpostu horiek Patronatuak kudeatutako beste kirol instalazio guztiak indartzeko erabiltzea exijitzen dugu.

Azkenik, aipatutako instalazioetan lan egin duten langileen eskura jartzen gara, balizko ikerketetan laguntzeko, eta zalantzak eta abar argitzeko. Halaber, amianto eduki dezaketen instalazioak ezagutzen dituzuenei sindikatu honi edo udal arduradunei horien berri ematea eskatzen dizuegu, dakarten arriskua kontrolatu eta saihestu ahal izateko.
 

 

 

PNV-PSE akordioak ez die urrundik ere heltzen zerbitzu publikoek dituzten beharrei

0

Aste honetan PNVk eta PSEk datozen urteetan Eusko Jaurlaritzaren norabidea zehaztuko duen akordioa erdietsi dute. LABen iritziz, bi alderdiek kaleratu duten akordioaren bertsioa oso anbiguoa eta eskasa da, eta zerbitzu publikoen eta langileen lan baldintzen joera okerrera izango da.

Anbiguoa dela diogu, hitz hutsal eta orokorregiaz beteta dagoelako, ondorioz testuaren pasarte gehienak interpreta daitezkeelako bai onerako zein txarrerako. Ez da proposamenetan eta hauek gauzatzeko zehaztasunik eta ausardiarik antzematen. Eskasa ere badiogu, PNV-PSE akordioak ez dielako urrundik ere heltzen zerbitzu publikoek dituzten beharrei, eta gai zentralak direnak aipatu ere egiten ez dituelako: euskararen erabilera, zerbitzuen kalitatea, negoziazio kolektiboaren eskubidea, enpleguaren sorrera, pribatizazioak atzera botatzea, arreta ratioak…

Hezkuntzari dagokionez, konpromezuetan erreferentzia egin aurretik oinarriei so egiten badiegu bi dira ardatzak, bikaintasuna bata eta kalitatea bestea baina hauek zer , zertarako, nola eta noiz zehaztu gabe. Eta egiten den aipamenetan ekonomia, lan munduarekin…lotzen dituzte.

Neurrietan esan bezala zehaztasun eza da nabaria, ideia orokor eta ponpoxoak baina nora eramaten gaituzten azaldu gabe helburu ez baitira azaltzen. Betiko erreferentziak PISA (ikuspegi integrala eta hezitzailea kontutan hartu gabe, irakasleen prestigioa (hezkuntza langile guztion funtzio hezitzailea aintzat hartu gabe), LEPak urtero (hau nola egingo duten zehaztugabe)…

Azpimarratu nahi dugu:

  • Hezkuntza Legeari ekiteko hezkuntza ituna egotea proposatzen da. Ideia bezala interesgarria izan daiteke baina nolakotasunean dago gakoa eta guretzako itun hau parlamentutik at egotea beharrezkoa da, hezkuntza eragile guztion eta oro har herritarren parte hartzea eta ekarpenekin oinarritutako ariketa beharko luke izan. Euskal Herri osorako Hezkuntza sistema Propioa eraikitzerako bidean kokatuta beharko luke akordioa eta bi erkidegoen arteko urratsak emateko baliogarria izan beharko luke ituna bera.
  • Hizkuntzen trataerari dagokionez orain arte bezala ez dute helbururik finkatzen eta euskara normalizatutako hizkuntza balitz kokatzen dute. Ez dugu ikasle euskaldun eleanitzak garatzeko proposamen seriorik ikusten.
  • Akordio hau egungo eredua iraunkortzeko eta sakontzeko bidea da.
  • Hezkuntzaren kalitatean aurrera egitea ezinezkoa izango da murrizketei buelta emateko ez bada inolako planteamendurik egiten.

Beraz, eta bai PNV zein PSEko kargu publiko eta politikoen hitzen balioa eta ekintzen eragina ezagututa, datozen urteek Euskal Herriak behar dituen zerbitzu publikoei eta bereziki hezkuntza sistema propioari bultzada emateko ez dute batere aurrerapausurik ekarriko. 
 

 

 

La apertura en días festivos precariza aún más el empleo


Hoy, 29 de noviembre, día festivo en Iruñea, LAB ha realizado una acción de denuncia de apertura del comercio en el Simply-Sabeco en el barrio de Arrotxapea.

LAB lleva años denunciando la apertura en domingos y festivos del comercio porque: No genera empleo sino que precariza el que hay. Las trabajadoras del comercio también tenemos derecho a conciliar nuestra vida laboral y personal. Solo beneficia a las grandes marcas y centros comerciales. Mientras, el pequeño comercio se ve obligado a abrir sin descanso ni beneficio o cerrar para siempre. Fomenta el consumo excesivo. Se plantea el consumo como forma de ocio, pues con las aperturas diarias no es necesario abrir los festivos para cubrir las necesidades sociales. Por esto, hacemos llamamiento a los consumidores a que no compren en festivos, que no contribuyan con el cierre del pequeño comercio ni con la precariedad de las trabajadoras que nos obligan a trabajar.


 

 

 

Ainhoa Etxaide: «Ekintza sindikala zigortu nahi dute»

David Gonzalez eta Alexis Rodriguez epaitu dituzte gaur Bilbon, eta saioaren atarian elkarretarate bat egin du LABek, ‘Alexis eta David libre. Langile borrokaren kriminalizaziorik ez’ leloarekin, sindikatuko bi kideei elkartasuna adierazteko. LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaidek salatu du epaiketarekin askatasun sindikala murrizteko beste urrats bat eman nahi dutela.

TMAren itxieraren inguruko gatazkaren lotuta dago epaiketa. 2013 urte bukaeran, 8 hileko greba baten ondoren, Etxebarriako Talleres Mecánicos Arakistain (TMA) enpresa itxi eta langileak kale gorrian utzi zituzten milaka euroko zorrarekin. Enpleguaren defentsan eta beraien soldatak jasotzeko egindako greba eta borrokaldiaren ondoren, enpresariak hainbat langileren kontrako salaketak jarri zituen. Hala, enpresariak bi langile ohirentzat, Alexis Rodriguez eta David Gonzalezentzat, 5 urte eta 6 hileko kartzela zigorra eta 9.000 euroko kalte-ordaina eskatu du, eta fiskalak 2 urte eta 3 hileko kartzela bakoitzarentzat.

Epaiketa gaur egin dute Bilbon, eta epaitegiaren atarian elkarretaratzea egin du LABek. Sindikatuko idazkari nagusi Ainhoa Etxaidek babesa eskaini die bi auzipetuei: “Epaiketa honekin ekintza sindikala, langileok gure eskubideak defendatzeko eskubidea, zigortu egin nahi dute. Berriro ere askatasun sindikala murrizteko beste urrats bat eman nahi dute”.

Etxaidek gogoratu du Alexis Rodriguezek eta David Gonzalezek langileen eskubideak defendatzeagatik epaitu dituztela: “Epaituko duten gauza bakarra da langile batzuk euren lanpostuak defendatzeko eduki zuten aukeraren aurrean urrats bat eman izana. Ez zuten beste ezer egin, baina hori guztia egin zuten. Lanpostuak suntsitzen ari ziren momentu batean, enpresariei aukera eman zitzaienean, inolako mugarik gabe, inolako kosturik gabe, lanpostuak eta enplegua suntsitzea krisia baliatuz, hainbat eta hainbat langilek urrats bat egin zuten aurrera, hainbat eta hainbat langilek beraien lanpostua eta Euskal Herrian lan egiteko eskubidea defendatu zuten. Hori da gaur epaitegi honetan egoteko arrazoia”.

Euskal sindikalgintza, borrokalaria den neurrian, ilegalizatzen saiatu direla nabarmendu du; euskal sindikalistak borrokalariak direlako salatu dituztela, alegia. “Kriminalizazioa badago, diziplinatzeko helburuarekin, baina ez dugu onartuko”, esan du LABeko idazkari nagusiak.

“Zer da eskatzen duguna? Oso oinarrizko gauza bat. Botere publikoa den neurrian, behingoz langileen alde jar dadila, behingoz herritarren alde jar dadila, behingoz eskubide sozialen alde jar dadila. Hori da eskatzen duguna, absoluzioa. Horrek esan nahiko luke badagoela botere publiko bat enpresariei mugak dituztela esaten diena, eta langileak eta herritarrak babestu behar direla aitortzen eta onartzen duena”, erantsi du Etxaidek.

Manifestazio jendetsua
Epaiketaren harira, ehundaka herritarren babesa eta elkartasuna jaso zuten igandean Alexis Rodriguezek eta David Gonzalezek, Markinan egindako manifestazio batean.

Epaiketa eginda, ebazpenaren zain geratu dira bi auzipetuak. Fiskalak zein akusazio partikularrak mantendu dituzte euren zigor eskaerak.
 

 

 

LAB eta ELAk lan mundua euskalduntzeko egitasmo berri bat martxan jarri dugu

Euskararen Nazioarteko Egunaren testuingurua baliatuz, ELA eta LAB sindikatuek eskaini dute gaur, hilak 29. Berta lan mundua euskalduntzeko elkarlanean garatuko duten egitasmo baten berri eman dute, euskararen normalizazioarekiko bi sindikatuok dugun konpromisoa berretsiz. Urola Kostan jarriko dugu martxan ekimen pilotu hau eta lan mundua euskalduntzeari begira, LAB eta ELAko militanteek elkarrekin garatuko dugu. Eskualdeko 10-15 enpresatan garatuko dugu egitasmoa, eskualdeko herri nagusi guztiak bustiz eta enpresa tamaina zein izaera anitzak inplikatuz.

LAB eta ELAren irakurketa:

Euskararen Eguna gure hizkuntzaz, euskaraz, harro egoteko eguna da; euskarak gure bizitzetan duen tokiari erreparatzeko eguna; atzera begiratu eta euskararen normalizazioak egindako ibilbideaz gogoetatzeko eguna; eta baita aurrera begiratu eta erronka berrien aurrean, konpromiso berriak hartzeko eguna.

Horregatik, Euskararen Nazioarteko Egunaren testuingurua baliatuz, ELA eta LAB sindikatuak prentsaren aurrean elkarrekin atera gara, lan mundua euskalduntzeko elkarlanean garatuko dugun egitasmo baten berri emateko, euskararen normalizazioarekiko bi sindikatuok dugun konpromisoa berretsiz.

Egitasmoaren ezaugarri nagusiak, langileon ikuspegitik:

• Langileok protagonista izango garen egitasmoa, euskararen normalizazio prozesuaren subjektu eta eragile aktibo izan behar baitugu lan munduan. Era berean, lan munduko gainerako subjektuekin zubi lanak egingo dira.

• Langileok ditugun hizkuntza eskubideak lan eskubideen baitan ulertzen ditugun neurrian, gure Ekintza Sindikalaren bidez eragitea izango da helburua.

• Euskararen normalizazioan konpromisoa hartu nahi duen langile guztiei zabalik egongo da egitasmoa. Langileon artean, euskalduntzearen aldeko jarrera hegemonikoa bilakatzea dugu helburu.

• Lan munduaren euskalduntze integrala da gure erronka: helburuak definitu eta prozesu arautu, sistematizatu, ordenatu zein partekatuen bidez betetzea sustatuko dugu.

• Ezagutza eta erabileraren arteko jauzia lineala ez dela gauza jakina denez, erabilera ardatz, euskararen aldeko sustapena egingo dugu.

Ingurumari honetan, bi sindikatuok HAKOBA-ren (Hizkuntza Politika gaietarako, Herri Aginteen arteko Koordinazio Batzordearen) gonbidapena jaso genuen, “edonork sinatzeko moduko Adierazpen bati atxikimendua eman” eta argazki batean ateratzeko proposatuz. Zinez uste dugu euskarak konpromisoak behar dituela eta horregatik honako 4 hausnarketa plazaratu nahi ditugu:

• Bi sindikatuok ez dugu Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzarekin hartu emanik Hizkuntza Politika gaietan, LanHitz akordioa apurtu eta Eusko Jaurlaritzak diru-laguntzen kudeaketa hutsera mugatu zuenetik egitasmoa. EAE-ko Hizkuntza Politikan ez dituzte langileon hizkuntza eskubideak kontutan hartzen eta langileon ordezkariak garen sindikatuen ondoan argazkia atera nahi dute, zertarako? Langileok lan mundua euskalduntzeko konpromisoak hartu ditugu eta gure bidea egiten ari gara.

• Adierazpenak norberak hartu ditzakeen konpromiso indibidualak azpimarratzen ditu, Herri Aginteek eta kasu honetan, Eusko Jaurlaritzak, duen erantzukizun politikoa maila berean jarriz. Euskararen normalizazioak izan duen bultzada eraginkorrena herri ekimen zein langileen aldetik etorri dela kontutan hartuta, ezin ditugu maila berean kokatu instituzio eta herritarron erantzukizuna, hizkuntza eskubideak bermatzeko orduan. Ezta euskararen egunean ere.

• Gonbidapenean, edonork atxikimendua emateko dokumentua proposatu dutela azpimarratzen dute. Honek testuaren edukia erabat lausotu du eta Jaurlaritzak ez du egiazko konpromiso politikorik hartzen. Bada, Euskararen Legeak 34 urte bete dituen honetan, normalizaziotik urrun egonik, euskarak konpromiso eta borondate politikoa behar dituela aldarrikatu nahi dugu.

• Lan mundua euskaldunduko bada, subjektu guztion elkarlana ezinbesteko da. Langileok baldintzak sortzen jarraituko dugu bide horretan aurrera egiteko, konpromisoen gaineko bide berriak indartuz.

Euskara egoera minorizatuan dago, euskaldunon hizkuntza eskubideak etengabe urratzen dira. Egoerari honi buelta emateko guztion hizkuntza eskubideak bermatuko dituen hizkuntza politika berri bat behar dugu, ahalik eta adostasun maila zabalenean oinarrituko dena baina inori beto eskubiderik onartuko ez diona. Guztiok argazki batean kabitzeko garaiak dira edota euskararen aldeko konpromisoak gehiengo zabal batek hartzeko garaiak?

Langileok prest gaude lan mundua euskalduntzeko prozesu, dinamika edota ekimen errealetan subjektu eta eragile aktibo izateko; langileok prest gaude konpromiso berriak hartzeko; langileok prest gaude euskararen normalizazioaren aldeko gehiengo sozialarekin konpromiso berriak hartzeko. Eta horretara goaz!

Norabide horretan, gaurkoan, ELA eta LAB sindikatuak, Euskararen Gizarte Erakundeen Kontseiluarekin elkarlanean, lan mundua euskalduntzeko martxan jarriko dugun egitasmo pilotua aurkeztu nahi izan dugu.

Lan mundua euskalduntzeko egitasmo pilotua:

• Euskara Erakundeen Gizarte Kontseiluak, ELA eta LAB sindikatuak elkarlanean garatuko dugun egitasmoa.

• Urola Kosta eskualdean praktikan jarriko dugun egitasmo pilotua da.

• Eskualdeko 10-15 enpresatan garatuko dugu egitasmoa, eskualdeko herri nagusi guztiak bustiz eta enpresa tamaina zein izaera anitzak inplikatuz.

• ELA eta LAB sindikatuetako militanteek (eskualdeko ordezkaritza kontutan hartuta) elkarrekin garatuko dugu ekimena lan zentroetan eta horretarako gune bateratuak sortuko ditugu. Langile guztiei ateak zabalik.

• 2017. urtarriletik aurrera garatuko dugu ekimena: formazio tailerra, enpresaren diagnosia, lehentasunak identifikatu eta lan mundua euskalduntzeko ekintza sindikala martxan jarriko dugu.

• Dinamika honen protagonistak langileak izango badira ere, lan munduko gainerako eragileekin hartu emanean arituko gara. Zubi lan hori Kontseiluak egingo du.

• Lan mundua euskalduntzeko nahia eta aldarria, herritar eta eragileekin partekatuko dugu. Lan mundua euskalduntzeko aldarria enpresatara eta herrietara eramango dugu.

• Egitasmoaren baitan adosturiko plangintza betetzean, balorazioa egin, sorturiko baldintza berriak landu eta urrats berriak aztertuko ditugu.

 

 

 

Rechazamos el ERE de Sidenor y exigimos trabajar en un plan industrial

0

Ayer, 28 de noviembre, la Dirección de Sidenor presentó su denominado “Plan de adaptación laboral” que no es más que un ERE para todas las plantas junto con numerosas medidas de flexibilidad, tales como, 80 horas de disponibilidad, polivalencia funcional, posibilidad de desplazar trabajadoras y trabajadores de una planta a otra, fracción de las vacaciones… es decir, flexibilidad total para la empresa. El sindicato LAB ha rechazado el ERE presentado por la empresa para todas las plantas.

En primer lugar, hemos denunciado la falta absoluta de información por parte de la empresa, así como las excesivas prisas mostradas para aprobar cuanto antes el ERE. No es comprensible que nos den hoy la documentación con cientos de folios y las negociaciones empiecen este mismo jueves. Dicho esto, no existe causa o razón que justifique tal planteamiento cuando, al menos, las plantas de Sidenor en Euskal Herria, se encuentran la mayoría al 100% de actividad. Así pues, el ERE para todas las plantas, además de no estar justificado, es materialmente imposible de llevar adelante.

Por todo ello, hemos exigido a la Dirección que retire el ERE y abra un período de tiempo donde facilite a cada Comité de Empresa toda la documentación y datos necesarios para conocer la realidad de cada planta y, en función de ello, adoptar las medidas que se consideren oportunas.

La empresa ha rechazado esta propuesta. Esto no nos ha sorprendido, pero sí resulta sorprendente la actitud de los sindicatos UGT, CCOO y USO, quienes no han mostrado casi rechazo alguno y, a la postre, han facilitado la constitución de la mesa para negociar el ERE.

Las y los trabajadores de Sidenor necesitamos menos planes de adaptación laboral y más planes industriales. Desconocemos los planes de Sidenor para sus centros de trabajo, cuáles serán sus inversiones, sus productos a realizar en el futuro, sus apuestas… No hay derecho, la nueva Dirección de Sidenor nos ha defraudado. Sabemos sus planes para con las y los trabajadores, sin embargo, desconocemos sus planes para la empresa. Quizás se lo digan a las instituciones, pero a las y los trabajadores, no.

LAB le exige a la nueva dirección de Sidenor que presente un plan industrial para las plantas de Euskal Herria en Sidenor, que garantice el empleo y futuro de las mismas. Menos EREs y más plan industrial en Sidenor.

 

 

 

La plantilla de Jaso Itsasondo iniciará el jueves una huelga parcial indefinida

0

Los trabajadores de Jaso Itsasondo comenzarán a movilizarse a partir del jueves por la consecución de un pacto de empresa justo. Según ha informado el comité de empresa, la asambles ha decidido, con un 70% de apoyo, convocar una huega parcial indefinida a partir del 1 de diciembre.

Ha trascurrido ya un año desde el comienzo de unas negociaciones en las que los trabajadores de Jaso Itsasondo anteponen los derechos sociales a las mejoras económicas. El comité de empresa ha propuesto diferentes alternativas a la dirección con la intención de llegar a un acuerdo, pero ésta sigue manteniendo su postura inmovilista.

El pasado marzo se realizaron cinco jornadas de huelga, y, posteriormente, a pesar de los diferentes esfuerzos realizados, no se llegó a ningún acuerdo. Con el apoyo del 70% de la asamblea, ésta ha decidido ahora convocar una huelga parcial indefinida en apoyo de sus reivindicaciones, a partir del día 1 de diciembre.
 

 

 
 

Un plan sin capacidad legislativa y basado en la competitividad empresarial, insuficiente para crear empleo digno

El sindicato LAB “valora como insuficientes las 140 medidas recogidas en el Plan de Empleo 2016 – 2019 presentado por el Gobierno de Navarra para dar la vuelta a la situación actual de paro y precariedad”. En este sentido y para alcanzar el verdadero objetivo – que lo sitúa en la consecución del pleno empleo digno -, LAB propone “avanzar en la soberanía de Navarra, así como impulsar acuerdos intersectoriales en materia de reparto del trabajo (35 horas) y salarios (1.200 euros de Salario mínimo)”. Planteando además, “la creación de 1.000 puestos de trabajo en los servicios públicos, así como garantizar la calidad en el empleo mediante la gestión pública de la Salud Laboral y las cláusulas sociales”, exigiendo también “la cero apertura en domingos y festivos”.

La responsable nacional de acción sindical del sindicato LAB, Garbiñe Aranburu, y el representante de LAB en el Servicio Navarro de Empleo, Imanol Karrera, han comparecido para presentar y exponer la valoración de LAB sobre el nuevo Plan de Empleo 2016 – 2019 presentado por el Gobierno de Navarra.

Según Imanol Karrera, “en primer lugar, consideramos positivo que el Gobierno de Navarra recupere la gestión pública de un instrumento como el Plan de Empleo, hasta ahora gestionado por el “holding” formado por Gobierno, Patronal, UGT y CCOO”.

Sin embargo, ha destacado “que la gestión que el Gobierno está realizando deja mucho que desear. Si bien en verano se nos pidieron aportaciones para el Plan de Empleo, en septiembre nos encontramos con un extenso documento que se presenta a la prensa al mismo tiempo que a los agentes que estábamos participando en la elaboración del mismo. Habría sido más positivo habilitar una mesa de trabajo entre diferentes agentes, al estilo de la Mesa por el Empleo creada en el Parlamento la pasada legislatura”.

Si bien es cierto que desde LAB comparten en gran medida el diagnóstico sobre el mercado de trabajo en Navarra (alta tasa de desempleo, especialmente juvenil y de larga duración, desigualdad entre hombres y mujeres, precariedad laboral, sistemas de protección socio-laboral insuficientes etc.), “las 140 medidas que posteriormente se presentan en opinión de LAB son insuficientes para dar la vuelta a la situación diagnosticada” ha declarado Karrera.

Desde LAB entienden que el objetivo que debe perseguir el Gobierno de Navarra mediante el Plan de Empleo debe ser el pleno empleo digno “y en base a este objetivo organizar e implementar el resto de políticas económicas y demás medidas, y no al revés. Para el Gobierno de Navarra, en cambio, el objetivo principal no es crear empleo de calidad, sino aumentar la competitividad de las empresas navarras en el marco de la economía mundial, diseñándose el resto de políticas de empleo en base al objetivo de la competitividad y no en base al de la creación de empleo digno. En consecuencia, en nombre de la citada competitividad se destruye empleo y se recortan los derechos laborales y sociales” ha resumido Karrera.

En opinión de LAB, en primer lugar debe hablarse sobre ese nuevo modelo y analizar qué tipo de sociedad se quiere, para después, desde ese punto de partida, decidir si lo que se quiere es un Plan de Empleo que priorice las necesidades de las personas o por el contrario que persiga maximizar los beneficios de las empresas.

Para el sindicato LAB la reiterada aplicación de una política de ayudas económicas y/o incentivos fiscales plasmada en el Plan de Empleo tiene su justificación en la falta de competencias de Navarra. “La falta de competencia en materia laboral y de empleo se intenta suplir por el Plan de Empleo con medidas basadas en una política subvencionista. De esta forma, el Gobierno de Navarra otorga un peso importante a los incentivos fiscales y las ayudas económicas. Pero estas medidas tienen una influencia mínima y marginal en la creación de empleo. Eso sí, son del gusto de la patronal, toda vez que dicha apuesta supone rebajar la factura fiscal y reducen los costes de explotación, mejorando así el resultado final de las empresas, poniendo recursos públicos al servicio de las mismas” ha subrayado Karrera.

Finalmente, y como es conocido, desde LAB han vuelto ha denunciar el enésimo intento del Gobierno de Navarra por impulsar el papel del Diálogo Social en este caso a través del Plan de Empleo. Apuesta frente a la que desde LAB han mostrado “su más enérgico rechazo”, solicitando directamente al Gobierno de Navarra que elimine del Plan de Empleo cualquier referencia al referido Consejo de Diálogo Social. A este respecto como alternativa proponen “establecer un nuevo modelo de relaciones laborales en Navarra, definiendo primero el QUÉ (contenidos de relaciones laborales) y seguidamente el CÓMO (instrumentos para desarrollar dichos contenidos)”, ha finalizado Imanol Karrera.

8 propuestas para crear empleo digno

Por otro lado, Garbiñe Aranburu ha resaltado las propuestas y aportaciones que desde LAB realizarán al Plan de Empleo, y que ha resumido en ocho puntos.

En primer lugar, “es fundamental que el Gobierno de Navarra reivindique la capacidad y competencia para legislar en materia laboral y de empleo, así como la gestión de las políticas pasivas, dando pasos efectivos para su asunción. Así mismo, consideramos imprescindible la puesta en marcha de una Inspección de Trabajo propia”.

En segundo lugar, LAB reclama la jornada semanal de 35 horas sin reducción salarial, terminando con las jornadas parciales impuestas (especialmente a las mujeres) y las horas extras. “El Gobierno puede aplicar estos criterios en los ámbitos donde es empleador y también en sus subcontratas mediante las cláusulas sociales. También puede y debe impulsarlo en el ámbito privado”.

“Otro tanto planeamos respecto al salario mínimo. A pesar de que el Gobierno de Navarra no tiene competencia para legislar en materia de salarios, sí puede y debe promover un Acuerdo por los 1.200 euros de Salario Mínimo en Navarra. Sabemos que la Patronal no tiene la más mínima voluntad para ello, pero habrá que presionar desde todos los ámbitos porque es una necesidad social”.

En cuarto lugar, LAB plantea la creación de 1.000 puestos de trabajo en el sector público: “el ámbito público debe ser el motor de la creación de empleo, recuperando como mínimo el empleo público destruido en los últimos años (unos 500 puestos de trabajo) y creando otros 500 en los servicios infradesarrollados”, ha declarado Aranburu.

Respecto a la economía social, LAB considera que la apuesta de creación de varios miles de puestos de trabajo en este ámbito puede resultar arriesgada, a no ser que vaya acompañada de otras medidas dirigidas a la transparencia, la fiscalización desde lo público y la participación de trabajadoras, trabajadores, usuarias y usuarios con una nueva filosofía verdaderamente transformadora frente al modelo actual. “Nos da la sensación que en el ámbito de los centros especiales de empleo se está primando lo cuantitativo (el número de empleos) frente a lo cualitativo (la calidad de los mismos). En este sentido, habría que establecer un sueldo mínimo para este ámbito, avanzando hacia los 1.200 euros que demandamos a nivel general”, ha declarado Aranburu.

La sexta propuesta que hace LAB consiste en la gestión pública de la salud laboral, potenciando el Servicio Navarro de Salud Laboral y promoviendo el paso de las contingencias comunes y profesionales de las mutuas a la Seguridad Social/Osasunbidea.

En séptimo lugar, LAB considera que en el cambio normativo de la Ley de Contratación Pública, que se desarrollará en los próximos meses, el Gobierno de Navarra deberá proponer establecer el 100% de las cláusulas sociales.

La octava medida que propone LAB es la 0 apertura en domingos y festivos, puesto que “tiene una influencia directa en el empeoramiento de las condiciones laborales de los trabajadores y trabajadoras, en la destrucción de empleo, en el pequeño comercio y en el modelo de sociedad”.

Por último, Garbiñe Aranburu ha destacado que “vamos a trabajar en la calle y en el Servicio Navarro de Empleo para garantizar que efectivamente el Plan de Empleo sea una herramienta en favor de los derechos de los trabajadores y trabajadoras de Nafarroa, dotando a todas ellas de un trabajo digno, esperando en consecuencia que el gobierno del cambio atienda a las propuestas planteadas desde LAB”.