Euskal Herriko eragile sozial eta sindikatuak biltzen dituen Gune Plataformak mobilizaziak iragarri ditu gero eta zabalagoa den probrezia eta prekarietatea salatzeko. Ostegunean, urriak 17, Probreziaren Aurkako Nazioarteko egunean, Eusko Jaurlaritzak Bilbon duen egoitzaren aurrean elkarretaratzea burutuko du 10:30etan eta azaroaren 7an Legebiltzarraren atarian.
LOMCEren ezarpenean beste aurrerapauso bat eman da Berriozarko Eskolan
Gaur Berriozarko eskolan LOMCEren ezarpenean beste aurrerapauso bat eman da. Legeak ezartzen dituen kanpo frogen saiakera piloto bat gauzatu dute bertan. Hau salatzeko LABek antolatutako elkarretaratze baten parte hartu dute hainbat irakaslek.
Kanpo froga hauek Lehen Hezkuntzako hirugarren eta seigarren mailan pasa beharko dituzte ikasleek , Bigarren Hezkuntza eta Batxiler bukaeran pasatzeaz gain. Honek argi erakusten du LOMCE gure ikasgeletan errealitate bat dela, “Nafar modura” edo edozein modura.
LABeko pentsiodunek Madrildik pobreziara kondenatzen ari zaiela salatu dute
Madrileko Gobernuak iragarri berri du heldu den urtean pentsioak %0,25 igo eginen direla. Igoera mixerable hau 1,5 euro baino ez da 600 euroko pentsioa jasotzen duenarentzat. Madriletik , atzo PSOE, gaur PP, hainbeste izozketa eta pentsioen erreformekin, milaka pertsona heldu eta pentsiodun pobreziara kondenatzen ari dira.
Guzti hau salatzeko LAB Bilboko Segurantza Sozialaren egoitzaren aurrean elkarretaratzea egin du.
LAB Enplegu Publikoaren Legearen kontra mobilizatu da Gasteizen

LAB sindikatuko federazio publikoko delegatuek, Euskal Enplegu Publikoaren Legearen aurre-proiektuaren tramitazioa dela eta, batzarra egin dute Gasteizen. Batzarraren ostean manifestazioa egin dute Parlamenturaino.
Batzarrean Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari nagusiak, hartu du parte eta manifestazioaren atarian adierazpenak egin ditu Euskal Enplegu Publikoaren Legearen aurrean LABek egiten duen irakurketa plazaratzeko.
AINHOA ETXAIDEREN ADIERAZPENAK

{saudioplayer}http://biltegia.labsindikatua.org/audioak/14_10_16ZerbitzuPublikoak.mp3{/saudioplayer}
Fallece Stella Maldonado, secretraria general de la CTERA

LAB ante el fallecimiento de STELLA MALDONADO, Secretaría General de la Confederación de Trabajadores de la Educación de la Republica de Argentina (CTERA) y compañera en la lucha por una sociedad justa y un modelo educativo público e universal, quiere expresar sus condolencias y su profundo pesar a sus familiares así como a sus amistades y compañeros y compañeras.
Desde Euskal Herria (País Vasco), os enviamos un fraternal saludo en estos dolorosos momentos y recordamos que el mayor homenaje a los compañeros y compañeras que nos abandonan muy a pesar de su voluntad luchadora es la continuación en la lucha y la consecución del proyecto por el que tanto se esforzaron. Estamos seguros que CETERA superará infortunio y saldrá reforzada del mismo, y revitalizada para seguir luchando ejemplarmente en defensa de los trabajadores y trabajadoras de la Educación y en su conjunto de la clase trabajadora argentina.
Guneak pobreziaren eta prekarietatearen kontrako mobilizazioak iragarri ditu
Euskal Herriko eragile sozial eta sindikatuak biltzen dituen Gune Plataformak mobilizaziak iragarri ditu gero eta zabalagoa den probrezia eta prekarietatea salatzeko. Ostegunean, urriak 17, Probreziaren Aurkako Nazioarteko egunean, Eusko Jaurlaritzak Bilbon duen egoitzaren aurrean elkarretaratzea burutuko du eta azaroaren 7an Legebiltzarraren atarian.
LABeko idazkari nagusiaren esanetan pobreziaren arazoa ez da ekonomikoa, "politika eredu baten emaitza besterik ez da". Honi aurre egiteko eredua aldatu behar dela aldarrikatu du eta bide horretan kokatu du Guneak martxan jarritako probrezia eta prekarietatearen aurkako kanpaina.
POBREZIARA ETA PREKARIETATERA BEHARTZEN GAITUZTE. EUSKAL HERRIAK BERE BIDEA
«Gune plataforma osatzen dugun sindikatu eta erakunde sozialok joan den otsaila eta martxoan Pobreziaren eta Prekarietatearen aurkako Kanpaina bat egin genuen. Orduan salatu genuenez, aplikatzen ari diren politika antisozialak herritar gehienak pobretzea eragiten dute, eta gutxiengo bat aberastea dakarte. Egoera honek okerrera egingo luke Europar Batasuna (EB) eta Ameriketako Estatu Batuak (AEB) sekretupean negoziatzen ari diren Merkataritza Libreko Hitzarmenarekin, merkatuek pertsonen eta herrien bizimodua areago hondatuko baitute.
Prekarietatea, pobrezia, babes gabezia, zalantza, eskubide murriztuak, aldi baterako enplegua, migrazio derrigortuak… Osagai hauek taxutzen dute esplotazioaren gainean eraikitako sistema ekonomiko bidegabe bat, eta desberdintasuna gero eta handiagoko sistema soziala. Esplotazioa eta desberdintasunaren biktima nagusia emakumea da.
Hego Euskal Herriko langabezia tasak %16a gainditzen du, hots, EBko batez besteko maila baino 6 puntu handiagoa da. Enplegurik gabe dagoen jendearen erdiak baino gehiagok ez du langabezia-prestaziorik jasotzen. Prestaziorik gabeko langabe portzentajea etengabe ari da hazten. Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak prestazio sozialak moztu egin dituzte, zenbatekoari nahiz bera jasotzeko epeari dagokionez, eta hainbat kolektibo inolako babesik gabe utzi dituzte. Pobrezia maila azken 25 urteotako handienetakoa da. Emakumeek latzago jasaten dute pobretze dinamika hori. Beraz, agerian geratzen da sistema sozial honek herritarren erdia desberdintasun handiagoa pairatzera derrigortzen duela.
Horrenbestez, Pobreziaren eta Prekarietatearen aurkako Kanpainari berriz heldu behar diogu, batik bat orain, zenbaitek zalantzan jartzen baitu babes sozialeko sistema publiko, unibertsal eta duina izateko aukera bera ere. Hauek dira gure eskariak:
Gutxieneko soldata zeharo hobetzea, ekiditeko lanean dagoen edonor pobrea izan dadin.
Langabezia-prestazio duina, enplegurik aurkitzen ez den bitartean.
Diru-sarrerak Bermatzeko Errentaren (DBE edo RGI) eta Gizarteratzeko Errentaren (Oinarrizko Errentaren) zenbatekoa gehitzea, egungo LAGSEren (SMI) gainetik. Horrekin batera, kide bat baino gehiagoko bizikidetza-unitateei aplikatzen zaien eskalak gehitzea. Egun indarrean dagoen sistemaren ordez diru-sarrerak bermatzeko sistema berri bat ezartzea, eskubide soziala izango dena. Bizimodu duina izateko eskubidea bermatu beharra dago. BDE eta Gizarteratze Errenta mantenduko direla bermatzea, baliabide ekonomikorik ez dagoen bitartean. Gizarte-Larrialdietarako laguntzak jasotzeko eskubide subjektiboa aitortzea; laguntza horiek benetako beharrizanak osatu behar dituzte.
Prestazio sozialak jasotzeko aukera aitortzea murrizketen ondorioz baztertuta geratu diren kolektibo guztiei.
Prestazio sozialak kudeatzerakoan aplikatzen ari diren irizpide murriztaileak alde batera uztea.
Aurrekontuak gehitzea, ahalbidetzeko zerbitzu publiko unibertsal eta kalitatezkoak (osasungintza, hezkuntza, enplegua, arreta soziala) izango direla.
Pertsona guztiei osasun eta osasun-arreta eskubidea, hezkuntza eskubidea eta etxebizitza duin eta egokia izateko eskubidea bermatzea. Halaber, bermatzea baliabide ekonomiko nahikorik ez duelako inor ez dela argindar, gas edo urik gabe geratuko.
Erakundeen konpromisoa, babes sozialeko sistema oso bat ezartzea ahalbidetuko duten tresna propioak ezartzeko; sistema horri esker Euskal Herrian guztiek bizimodu duin, autonomo eta egokia garatzeko bitarteko eta baliabide nahikoak izango lituzkete.
Helburuok Hego Euskal Herriko erakundeak aplikatzen ari diren aurrekontu- eta zerga-politiken goitik beherako aldaketaren baitan leudeke.
Horregatik, dei egiten dugu ondorengo mobilizazioetan parte hartzera: urriaren 17an, Pobreziaren aurkako Nazioarteko Egunez, Eusko Jaurlaritzaren Bilboko egoitza aurrean, eta azaroaren 7an, Gasteizko Legebiltzar aurrean.»
Iñigo Bilbao: «Gure osasun sistema publikoa arriskuan den bitartartean kalean egongo gara, lehendakari gris horiei aurre egiten»
Enplegua sortu eta egonkortuko duen Osasun Publiko, Kalitatezko eta Euskaldunaren aldeko ekimenak ugariak ari dira izaten azken asteotan. LAB sindikatuak eta Osakidetzako beste hainbat sindikatuk eginiko deialdiek pentsiodunen eta hainbat erabiltzaile elkarteren babesa jaso dute, eta deitutako mobilizazioak ordezkari sindikalen, langile finkoen, aldikako langileen, langabetuen, pentsionisten eta ehunka erabiltzaileren elkargune ari dira izaten.
Urriaren 1ean, Bilboko EHUren Bizkaia aretoko atarian zineten. Protestan zineten han. Zergatik protesta?
Egun horretan Osakidetzak antolaturiko jardunaldi batean, Darpon kontseilariaren bisita aurreikusita zegoen. Bertan kontzentratu ginen osasun langileon lan-baldintzen eta osasun publikoaren defentsan eta jakina, Darpon kontseilariaren dimisioa ere eskatzeko, bera baita Osakidetzan burutzen ari den suntsiketaren eguneko arduradun politikoa.
Urkullurekin aurrez aurrekoa izan zenuten. Aidanez lehendakari jaunak ez du argi sindikaliston lana zein den.
Hala da. Egia esan, ez genuen espero eta Darponekin batera bertan agertzea kasualitate hutsa izan zen. Hala ere, aukera aprobetxatu genuen, ze azken finean, bera eta PNV alderdiak dira osasun publikoan egiten ari diren murrizketa, eraso eta pribatizazioaren bultzatzaileak. Darpon kontseilariaren dimisioaren aldeko oihuak hasi zirenean, Urkullu-k buelta eman eta niregana zuzen etorri zen. Bi aldiz jarraian egin zidan galderari erreparatuz, argi dago lehendakariak oraindik asignatura pendiente batzuk dauzkala: eskubide sindikalak, errespetua eta eztabaidarako oinarriak… Paperak erabat galduta eta bi aldiz galdera bera errepikatu eta gero, erantzuna entzuteko paradarik ez zuen eman eta alde egin zuen, segundo batzuk geroago berriro ere pankartara hurbiltzeko. Zer bilatzen zuen? Gu beldurtzea? Gu probokatzea? Ba ez bata ez bestea… beste maila batean gaude… “Baru”-k zioen moduan, “klaserik altuena gara, langile klasea!”
Zergatik zara zu LABeko militante?
Ezker abertzalekoa naizelako eta independentzia eta sozialismo helburu estrategikoekin erabat lerrokatzen naizelako. Zentzu honetan, LAB sindikatuaren proiektua helburu horietarantz eraman gaitzakeen sindikatu bakarra delako. Hutsuneak hutsune eta gauza askotan hobetu beharra dagoela, LAB ez da edonolako borroka eta antolatzeko tresna langileontzat, Euskal Herrirako ezkerreko proiektu sozial eta politiko osoa daukan bakarra da, alegia.
Osakidetzan mobilizazio egutegi bat dago deitua. Azaroan eta abenduan zehar bost lanuzte egingo dira. Zein da Osakidetzaren osasuna gaur gaurkoz?
Egia esan, Osakidetza egoera penagarrian dago, UCI-n sartzeko moduan alegia. Pribatizazio eta suntsiketa prozesu luze baten ondorioak baino ez gara ikusten gaur egun: Azkuna jaunak hasitako bidea, geroago PSE-k aurrera eramandako politika berbera eta, azken urteotan, PNV berriro. Biak ala biak, Troika-k agindutako irizpide berak inposatzen, Madrilen, Grezian, Portugalen, Britania Handian eta hainbatetan egin bezala. Errezeta berdinak erritmo ezberdinean aplikaturik, jendartearen erantzuteko ahalmenaren arabera: aurrekontuak murriztu, kontratazio jaitsi eta osasun pribatua bultzatu.
Murrizketa ugari eta bortitzak ari dira izaten, zerbitzuetan nahiz lan eskubideetan. Lan eskubiderik gabe ba al dago kalitatezko zerbitzurik?
Ez. Zerbitzu baten kalitateaz berba egiten dugunean, batez ere zerbitzu horretako langileek eskaintzen duten arretaz ari gara. Beraz, beharrezkoa den langile kopurua ez denean betetzen, berez penagarri den txandakako lanpostu batean lanaldiak luzatzen direnean, kontratazio prekarioak egiten direnean, gaixorik egonda lanera joan behar duzunean, ezin dugu kalitatezko osasun arretaz hitz egin. Baina zerbitzu publikoetako langileon aurkako ofentsiba hau ez da kasualitatea: kapitalaren erasoaldi honen aurrean langile publikoaren lan-eskubideen eta baldintzen bermea irudi kolektiboaren azken barrikada dugu; gaur egun horixe bera dugu bizitza osorako lanpostu egonkorraren azken heldulekua. Hori ez da egokitzen birsortu nahi duten gizarte kapitalistaren markora.
Osasungintzatik harago ere langileon eskubideon aurkako erasoaldi bete-betean jarraitzen dugu, lan eskubideen kontrako erabakiekin eta eskubide sozialen kontrako etengabeko neurriekin. LABeko kide zaren neurrian, sindikalgintzak gaur dituen erronka eta funtzioen inguruan zer diozu?
Uste dut gure borroka funtsezkoa dela gaur bizi dugun fase historikoan. Sindikalgintzak borroka egiteko eta antolatzeko lekua izan behar du, norbanakoen mugak eta taldearen indarra bideratzen lagun dezakeena. Lehenengo eta behin, langile klasea berdefinitu behar dugu eta marxismoaren tresnak erabili gaur egungo fase historikoa zehaztasunez definitzeko. Eta hortik abiatuta, helburuak argi, kalean dagoen amorrua antolatu eta borrokatu. Historiak argi utzi digu goikoek ez dutela ezer emango guk kentzen ez badiegu. Eta langileok ez ditugu halako irakaspenak ahaztu behar, ezta gaur egungo Euskal Herrian ere… barrikadak ezin dira iraganeko kontua izan.
Beraz, nahitaez, kalea lantoki izaten jarraitu beharko dugu, erasoen aurka, murrizketen kontra….?
Jakina! Orain arte lortutako guztia kalean lortu da. Aldarrikatzen dugun euskal jendartea lortu bitartean, mundu justua eskuratu bitartean, gure osasun sistema publikoa arriskuan dagoen bitartean, kalean egongo gara, gure helburuen alde borrokan eta irteerarik gabeko bidera eraman nahi gaituzten lehendakari gris horiei guztiei aurre egiten.


