2026-01-14
Blog Página 1009

Bordeleko epaitegiak hartutako erabakiaren aurrean helegitea aurkeztuko dugu


Bordeleko epaitegiak CGT-k LABen kontra ezarritako errekurtsoa onartu du. CGT-k heldu den azaroan abiatuko diren TPE (enpresa oso tipiak) hauteskundeetarako LABen hautagaitza deuseztatzea galdegin du eta epaileek arrazoia eman die. Sindikatuak lotsagarritzat jotzen du erabaki hau eta beraz helegite bat aurkezteko erabakia hartu du.

Atzo, hilak 4 ezagutu genuen ekainaren 22an CGT sindikatuak LABen kontrako errekurtsoaren harira —LABek enpresa oso tipietako hauteskundeetan parte hartzeko baldintzak betetzen ez dituelakoan ez aurkezten uzteko eskatzen zuen— Bordeleko epaitegiak hartutako erabakia. Epaileek errekurtsoa onartu ondoren, arrazoia eman diote CGT sindikatuari.

CGTk errekurtsoa aurkezteko hainbat argumentu erabili ditu. Hala nola, Euskal Herriko sindikatuak balore errepublikarrak errespetatzen ez dituela eta izaera independentistari lehentasuna ematen diola. CGTren aburuz, sindikatu batek proiektu politiko bat defendatu ordez langileen eskubideak defendatu beharko lituzke.

Bordaleko epaitegiak hartutako erabakiaren aurrean sindikatuak ez du geldirik egoteko asmorik, erabakiaren kontrako helegite bat aurkeztea pentsatu du; horretarako hilabete bat du.

 

 

 

Guardian Laudioko langileen urteko lan orduak igo nahi dituzte

0


Guardian Laudioko LABeko sail sindikalak, urteko lanaldia 1.728  ordura igotzeko saiakera salatzen du. Egungo negoziazioetan lanaldia 1.642,5 ordutik 1.620 ordura pasatzea aztertzen ari dira, baina akordioaren zirriborroan  urteko jardunaldia 1.728ordukoa dela ageri da. LABek ez du horrelakorik onartuko eta langileei ere kontra egiteko deia luzatu die.

Hitzarmenaren negoziazioan, puntu nagusietan akordio bazegoen eta jardunaldi efektiboa orain dauzkagun 1.642,5 ordutatik 1.620 ordutara pasatzea negoziatzen zen. Hau da 7,5 lan ordu efektibo eguneko eta ordaindu gabeko ordu erdi deskantsu. Baina zirriborroan 1.728 orduko urteko jardunaldia agertzen da, 216 lanegunetan eta eguneko 8 lan ordu efectivo eginez. Honek gaur egun daukagun jardunaldiarekin alderatuta 85,5 ordutako jardunaldi igoera dakar berarekin.

Negoziazio mahaian dauden beste kideek (enpresa eta sindiatuak) ziurtatzen dut langileei aplikatuko zaiena 1.620ko jardunaldia dela, baina zirriborroan jartzen duenari begiratzen badiogu, hori enpresaren erabakien esku geratuko da. Gainera honek beste ondorio batzuk ditu, hain zuzen ere edozein aldaketa egiten bada, adibidez jardunaldia murrizteko eskaerak edo ERTE hipotetiko batean, jardunaldia erredukzio edo suspentsioa 1.728 orduko jardunaldiaren arabera kalkulatuko da. Gainera, afirmazio hauek egia badira, honek esan nahi du hemendik aurrera Guardian Laudio enpresan lanean hasiko diren langileei jardunaldi hau aplikatuko zaiela, eta beraz enpresan soldata eskala bikoiza berria aplikatuko dela.

Egoera honen aurrean, LABek argi utzi nahi du ez garela iruzur honen konplize izango eta ez dugula jardunaldi igoerarik ezta soldata eskala bikoitzik onartuko Guardian Laudion. Horregatik ez dugu aurreakordioa sinatu. Era berean langileei dei egiten diegu honelako baldintzak jasotzen dituen hitzarmena bazter dezaten.

 

 

 

Zortzi greba egun deitu dituzte Guggenheim museoko hezitzaileek

0


Bilboko Guggenheim museoko hezitzaileek zortzi greba egun deitu ditzute pairatzen duten prekarietatea salatzeko. Protestak abuztuaren 9, 11, 16, 18, 23, 26, 30 eta iralaren 1ean egingo dituzte eta beraien eskariak ez badira kontutan hartzen langileak prest daude greba mugagabea egiteko.

Lan-gatazkan inplikatutako aldeak (Manpower Group Solution eta Guggenheim museoa, Giza Baliabideetako zuzendaria den Garbiñe Urrutikoetxeak ordezkatuta) eta Bilboko Guggenheim museoko hezitzaile eta beraien ordezkari sindikalekin izandako bileraren ostean,berriz ere publikoki prekarietate eta ezegonkortasunarekin amaitzeko errebindikazioekin dagoen konpromiso eza salatu nahi dugu. Bilera horretako eduki falta ere salatuz.

Beraz, asanblada bidez onartutako ondorioak zuekin konpartitu nahi ditugu:

-Museoak ez du subrogazioaren aldeko konpromisorik hartu nahi, Urriaren 1etik aurrera ez delarik langileen jarraipena bermatzen.

-Ez dago hobekuntzarako konpromisorik langileok planteatutako baldintzetan (ez dira gutxieneko soldatak blindatzen, jai-egunetako soldatak, antzinatasuna, lan-bajak, etab.)

-Guggenheim museoak Abuztuaren bukaeran edo Irailaren hasieran eman nahi du erantzuna (positiboa edo negatiboa), lizitatutako enpresarekin duen kontratua amaitu baino hilabete aurretik.

Hau guztiagatik, “motore ekonomikoa” eta munduan erreferentzia den zentro artistikoa eta bere zuzendariaren esanetan “Guggenheim-en misioa heziketa instituzio bat” dela kontuan izanik eta prekarietatea pairatzen ari garen 18 langileren egoerarekiko Museoak duen utzikeria konprobatu ostean, 2016ko Abuzturako akordatutako mobilizazioen egutegia jakinarazten dizuegu, lan-baldintzak duintzeko gure errebindikazioak onartzen ez badira, greba mugagabea baztertzen ez dugularik.

Abuztuan aurreikusitako greba eta mobilizazioak:
-Abuztuaren 9 eta 11.
-Abuztuaren 16 eta 18a.
-Abuztuaren 23 eta 26a.
-Abuztuaren 30a eta Irailaren 1a.

Era berean, inplikatutako aldeei Manpower Group Solutions eta museoko patronatoa: Bizkaiko Foru Aldundia, Eusko Jaurlaritza eta Solomon R. Guggenheim Foundation) mobilizazio hauek deskonbokatzeko gure aldez-aurretiko jarrera transmititu diegu, beti ere gure lan-postuen iraunkortasuna eta jarraipena bermatuko dituen subrogazioa bermatzen badira, eta prekarietatearekin amaitzeko konpromisoan aurrera-pausuak ematen badira.

Uste dugu, gutxiegitasuna, utzikeria, mespretxua eta langileekiko eta emandako zerbitzuengatiko arbuioak, ez direla bide egokia museoak nahi duen bezala bikaintasun eta kalitatean erreferentzia izateko.

Liburuxka turistiko baterako erakuslehio baino gehiago izan behar gara, Museoa izan behar gara titaniotik barrura ere.

“Museo bat instituzio iraunkor bat da, irabazi-helbururik gabea, gizartearen zerbitzura eta publikora irekia, gizateriaren ondasun material eta inmateriala eskuratu, kontserbatu, aztertu, erakutsi eta hedatzen duena, ikerketa eta aisiarako”. ICOM-ek (Guggeheim museoa parte den museoen nazioarteko kontseilua) egindako “museo” hitzaren definizioa.

 

 

 

Gehiengo Sindikalak irmoki salatu du azken heriotz istripua

0

Astelehenean gertatutako heriotz istripuaren harira, gaur, hilak 3, Gehiengo Sindikalak deituta elkarretaratzea burutu dugu Gasteizen "Lan istripu gehiagorik ez, Prekarietatea hiltzailea" lemapean. Osasuna galtzea eta lan istripuak, ez dira lanaren ezaugarriak, lan eredu jakin baten emaitza ankerra baizik. Ekidin zitekeen emaitza, baina horretara neurriak hartzea ezinbestekoa da. Enpresaburu zein erakundeek arduraz jokatzeko ordua da.

Instituzio, enpresari eta Michelini exijitzen diegu gertatutakoa ikertzeko, ardurak argitzeko eta behar den guztia egin dezaten hau berriro gerta ez dadin. Hain zuzen ere gure informazioaren arabera, prebentzio neurriek huts egin zuten.

Gogorarazi nahi dugu langileak MICHELINeko azpikontrata batean lan egiten zuela eta badakigu azpikontratetan lan baldintza prekarioagoak dituztela. Zentzu honetan LABek betidanik salatu du prekaritateak, eta horren barruan, azpikontratazioak, eragin zuzena daukatela gure osasunean eta lan baldintza gero eta kaxkarragoek gero eta arrisku gehiago sortarazten dituztela.

Instituziek ere ardura zuzena dute egoera hauetan. Urkulluk, duela gutxi bisita batean esan zuen MICHELIN beti zaindu dituela langileen lan baldintzak. Arabako Aldundiak ere Herrialdeko Urrezko Domina eman dio nori eta prekarietatean sakondu eta lan osasuna gutxiesten duenari. Orain heriotz honen aurrean, biak ala biak mutu gelditu dira.

Sindikatuak ez du uste hau fatalitatea izan denik. MICHELINen lan osasunean hutsune handiak daude eta horregatik LABek arlo hau lehentasunez lantzen jarraituko du.

 

 

Exigimos la inmediata readmisión de las 8 trabajadoras despedidas por la empresa Garbialdi

La empresa “limpiezas villar” era la adjudicataria de la limpieza de los centros educativos dependientes de la consejería de educación del Gobierno Vasco hasta el 1 de Marzo de 2016, fecha en la que el servicio pasa ser gestionado por la empresa “Garbialdi” que es la que gana el concurso. Garbialdi decide entonces no subrogar a todo el personal que estaba obligado a subrogar.

Concretamente 8 trabajadoras que prestaban el servicio con Limpiezas Villar se quedan fuera de la lista de subrogadas. Estas personas han interpuesto demandas entendiedo que Garbialdi esta obligada a subrogarle. Algunas de estas demandas han tenido ya sentencia. Todas las sentencias están siendo favorables a las trabajadoras pero la empresa no las readmite. Les paga la correspondiente indemnización y se quedan en la calle.

Desde LAB queremos denunciar esta actitud, tanto de la empresa como de la administración publica responsable de la adjudicación. La subcontratación tan extendida y tan precarizante de servicios básicos como la limieza y el higiene de edificios de uso publico y generalizado, no se puede dar a costa de la estabilidad en el empleo. Exigimos el inmediato reingreso de estas trabajadoras.

 

 

 

Guggenheim Museoko hezitzaileen greba prekarietatearen aurka

0


Guggenheim Museoan Manpower Group Solutions enpresarekin azpikontratatuak dauden hezitzaileak gaur greban daude bizi duten egoera prekarioa salatzeko. Egoeraren berri emateko agerraldia eskaini dute museoaren kanpoaldean eta bertan, "kalitate eta bikaintasun estandarrak" titanioaren barruan ere aplika daitezen eskatu die Solomon Guggenheim fundazioari, Bizkaiko Foru Aldundiari eta Eusko Jaurlaritzari.


Guggenheim Museoan Manpower Group Solutions enpresarekin azpikontratatuak dauden hezitzaileek eskaini duten prentsaurrekoaren edukiak

GREBA EGUNA BILBOKO GUGGENHEIM MUSEOAN

KALITATE ETA BIKAINTASUN estandarrak titanioaren barruan ere aplikatzea eskatzen dugu

“Guggenheim Museoan Manpower Group Solutions enpresarekin azpikontratatuak gauden HEZITZAILEOK hemen bildu gara gaur, orain dela urte asko jasaten ari garen prekarietatea eta ezegonkortasun laborala publikoki salatzeko.

Goi mailako FORMAKUNTZA duten 18 HEZITZAILE gara (lizentziatuak, hizkuntza desberdinen hiztun, masterra, disponibilitatea, balioaniztasuna eta etengabeko formakuntzarekin) eskatzen diren kalitate estandarrak eta bikaintasuna betetzeko.

Ez gara ‘esperimentalak’, eta egiten ditugun lanak ez dira ‘ekintza puntualak’ nahiz eta museoak egindako prentsa ohar ofizialean horrela azaldu duen. Gure eginbeharra, orain dela urteak hezkuntza programen garapena gauzatzen dugu, eta horren aurpegia gara gainera.

2015eko datu ofizialetan:
Kolektibo ezberdinentzat Museoak burutzen dituen hezkuntza programetan 577.266 pertsonek hartu zuten parte (irakasleak, haurrak, gazteak, familiak, museoaren lagunak, helduak) eta hauetatik 107.594, ORIENTATZAILEOK, guk geuk, artatu genituen, eta zuzendariaren hitzetan ‘egonkortu’ den zerbitzua da orientatzaileona.

Bilboko Guggenheim Museoko Giza Baliabideak eta Kalitate arloko arduradunaren hitzetan: “Aitzindariak gara pertsonak kudeatzeko moduan” eta “errotazio gutxi dugu, eta hau arro egoteko balio bat da, lan egonkortasun handia mantentzen dugu eta hori ona da”.

Hala ere, GURE KASUAN, zerbitzua azpikontratatu eta gero, estandar kualitatiboak eta bikaintasunezkoak ez dira betetzen inondik inora:

− Gure lanpostua, lan baldintzak eta soldatak EZEGONKORRAK dira, SUBROGAZIOA ez delako kontratazioan bermatzen, eta urtero (bi urtetik behin zortearekin) enpresa merkeenak aukeratzen dira, lan kalitatean honek duen eragina kontutan izan gabe.
− Ez da inolako plusik aitortzen jaiegunetan edo gaueko lanean. Eta ez dugu aintzinatasunik.
− Ez da dagokigun KATEGORIA PROFESIONALA aitortzen eta horregatik gure soldatak ikasketarik gabeko lan postuen soldaten ratioan mugitzen dira, oinarrizko soldata 5.35€ gordin orduko (gehi plusak eta prorratak) eta kasurik hoberenean 12.30€ gordin ordukoa da.
− Soldata minimo interprofesionaletik oso urrun dauden soldata aldakorrak kobratzen ditugu hilero. ‘Tarifa laua’ aplikatzen zaigu eta edozein zerbitzu egiten dugula ere, orduko kobratzen dugu baina ordu horiek ez daude bermatuak (ordu minimorik ez dago)
− Erakusketa bakoitza prestatzeko katalogoa EROSI egin behar dugu (edo liburutegian kontsultatu) eta gure etxean egiten dugu lan hau musutruk.

Juan Ignacio Vidarte Museoko zuzendariaren hitzetan, “zonaldeko aberastasunaren parte garrantzitsua gara, suspertze ekonomikorako zein eraldatze edo proiekziorako instrumentua gara, eta horrek gizartean dugun papera modu sentsible baten kontutan izatera behartzen gaitu.

Hau guztiagatik, Bilboko Guggenheim Museoko Patronatoaren (Solomon Guggenheim fundazioa + Bizkaiko Foru Aldundia + Eusko Jaurlaritza) esku dago egoera lotsagarri honekin bukatzea, eta Bilbo eta Bizkaiko motore ekonomikoaren ‘berezkoa dna’ osatzen duen ERANTZUKIZUN SOZIALA aplikatzea.

Bilboko Guggenheim Museoko KALITATE ETA BIKAINTASUN estandarrak titanioaren barruan ere aplikatzea eskatzen dugu, aurki hezkuntza zerbitzua emateko publikatuko duten lizitazioarekin kontratatzen duten enpresa zeinahi dela ere.

PASIBOTASUNA eta ARDURAK SAIHESTEA lan baldintzen kalitateari dagokionez, ez da Museoak bilatzen duen bikaintasun kulturala lortzeko bidea, eta horregatik GAUR GREBA EGUNA da, titanioan ezkutuan dagoen prekarietatea jendaurrean aurkezteko eguna.”

Manpower Group Solutions-ek azpikontratatutako Bilboko Guggenheim Museoko Hezitzaile taldea

 

 

 

La caída de la población activa explica la reducción del paro durante el segundo trimestre del año

0

Según la EPA correspondiente al segundo trimestre, en el conjunto de Hego Euskal Herria hay un total de 1.159.300 personas ocupadas, una cifra ligeramente inferior a la del trimestre anterior. Esto significa que el aumento de la ocupación registrado en Bizkaia y Gipuzkoa entre los meses de abril y junio, no ha sido suficiente para compensar los empleos destruidos en Araba y Nafarroa.

Por lo tanto, el descenso del desempleo en este segundo trimestre más que una buena noticia, es motivo de preocupación, ya que se debe exclusivamente a la disminución de la población activa, y no a la creación de empleo neto.

Esta evolución de la población activa en realidad está enmascarando un incremento del paro desanimado, un claro síntoma del deterioro de las expectativas de encontrar trabajo. Esta situación empuja a abandonar la búsqueda activa de empleo, y de ahí la aparente disminución del paro.

Por lo demás, la precariedad y el subempleo continúan siendo los rasgos más característicos del panorama laboral. Una de cada cuatro personas asalariadas tiene un empleo temporal; y más del 60% de las personas que desempeñan un trabajo a jornada parcial lo hacen de forma involuntaria, debido a la imposibilidad de encontrar empleo a tiempo completo.

Por consiguiente, además 168.300 personas desempleadas, en Hego Euskal Herria hay otras 123.400 subocupadas.
Tras décadas de progresiva desregulación laboral, el actual modelo de relaciones laborales no parece ofrecer más que dos opciones: acceder temporalmente a un empleo precario y mal pagado, o permanecer en situación de paro por tiempo indefinido.

En este sentido, debemos denunciar que los poderes públicos se muestran insensibles ante la situación de crisis y emergencia social, y no están dispuestos a dar una respuesta aceptable y justa a la misma.

En lugar de situar en el centro de su acción de gobierno la atención de las necesidades de la mayoría social que constituye la clase trabajadora, han optado por aumentar la competitividad a cualquier precio y a golpe de reformas, provocando la extensión de la precariedad, el recorte de derechos laborales, y la devaluación de la mano de obra vía rebajas salariales.

Esta estrategia supone huir hacia adelante y obstinarse en perpetuar un modelo económico frágil y abocado al fracaso, ya que nos conduce a un creciente empobrecimiento y al aumento de las desigualdades sociales.

En efecto, el tándem PP-PSOE ha demostrado ser un eficaz brazo ejecutor de esta política antisocial al servicio de los poderes económicos. Lamentablemente, todo indica que está alianza se estrechará de cara a la formación del próximo gobierno; una circunstancia que nos obliga a reforzar la capacidad de respuesta sindical frente a las nuevas amenazas que nos acechan.

 

 

 

La ACB era y es rentable

0

Sigue pasando el tiempo y la acería de Sestao sigue cerrada. La empresa nos decía que era necesario aceptar su plan antes del 31 de mayo pues existía una urgencia inaplazable para servir a los clientes. Pues bien, estamos a 28 de julio, y la acería sigue cerrada.

Ni tan siquiera la aceptación por CCOO y UGT del propio plan propuesto por la empresa es suficiente para que la misma reabra las instalaciones. Es necesario también, nos dicen, la ayuda económica de las instituciones. Lejos han quedado ya el dumping chino y la tarifa eléctrica. Cada día que pasa, resulta más evidente que todo ha sido una gran mentira. Nos basamos en lo siguiente:

1.- ACB ESTÁ EN NÚMEROS POSITIVOS.
El precio de la bobina de acero básica actualmente en el mercado europeo se halla alrededor de los 430 €/ tonelada. El coste de fabricación de la bobina básica en la ACB en enero de 2016 era de 387€/ tonelada. Así pues, obtiene un margen positivo de + 40 €/t.

Además, la mitad (50%) de los pedidos que actualmente tiene la ACB son para fabricar aceros especiales de alto valor añadido, cuyo precio en el mercado es superior a los 900 €/t. Sólo estas bobinas tienen un margen positivo cada una de más de 200 €.

Asi pues, si tenemos pedidos y si nuestro precio de coste está por debajo del precio de venta en el mercado, ¿por qué seguimos parados?. No existe ninguna justificación para seguir parados.

Es más, afirmamos que la empresa está manteniendo esta situación intencionadamente.

2.- EL PLAN DE LA EMPRESA NO ES NINGÚN PLAN.
El plan propuesto por la empresa nos reafirma en lo dicho anteriormente, que la ACB era y es rentable. Este plan además de ser una salvajada en cuanto a derechos laborales se refiere, no tiene industrialmente ni pies ni cabeza. No plantean inversiones ni un cambio del proceso productivo ni de nada. Simplemente se limitan a producir 12.000 toneladas frente a las 55.000 toneladas que se realizaban antes del cierre de la acería, cuyo sólo 12% (1.500 toneladas) son aceros de alto valor. Si, según la empresa, antes no eramos rentables, ¿cómo lo vamos a ser con este plan? ¿En qué datos se basa la empresa? No es serio.

Así pues, exigimos la puesta en marcha de la acería de Sestao sin ningún tipo de demora. ¡Basta ya de mentiras! ¡Basta ya de chantajes!. Necesitamos un plan de futuro real. El plan industrial elaborado por el Comité de empresa, que fue apoyado por las instituciones, sigue estando encima de la mesa. Si Arcelor Mittal no apuesta por esta acería, porque entiende que no es competitiva, que lo diga alto y claro y que explique entonces por qué se niega a venderla, dejando paso a quién sí apueste por ella.

Si finalmente esta acería cierra siendo viable, las instituciones y, fundamentalmente Gobierno Vasco, será también corresponsable de esta situación.

 

 

 

Euskal preso eta iheslariak etxera!

Gaur, hilak 28, Deba bailarako azken ostegunetan egin ohi dugun bezala, euskal preso eta iheslarien eskubideen alde eta etxean nahi ditugula aldarrikatzeko kalean izan gara. Gaurkoan Debako hondantzan mobilizatu gara.