2026-01-16
Blog Page 345

Bizkaiko merkataritzako langileek greba egingo dute apirilean, hitzarmenaren negoziazioaren blokeoaren aurrean

LAB eta ELA sindikatuon oharra, CEBEK aurrean egindako elkarretaratzearen harira, apirilean grebara dei eginez:

2007, 2015 eta 2018 dira larruaren eta oinetakoen, ehungintzaren eta, oro har, oinetakoen merkataritzako hitzarmenak berritu gabe ditugun urteak. Orduz geroztik, merkataritza-sektorea eraldaketa sakona jasaten ari da digitalizazioaren ondorioz, baina gure lan-baldintzak ez dira horretara egokitu. Azken hilabeteetan hainbat lan-eraso jasan ditugu enpresen aldetik: aldaketa nabarmenak, gehiago prekarizatu gaituztenak, gehiegizko lan-karga, funtzio berriak zabalduz, aitortu edo saritu gabe, neurri negoziatuak aplikatu dizkigute Madrileko enpresen neurrira, EREak jasan ditugu eta dendak itxierak ere bai…

Pandemiak eta egungo ezegonkortasun ekonomikoak ez dute lagundu, eta oinarrizko ondasun guztien prezioak gora egiten duen bitartean, gure soldatak mantendu egiten dira eta egunetik egunera balioa galtzen dute. Gero eta prekarizatuago eta gero eta pobretuago gaude. Hitzarmenen negoziazioa blokeatuta eta gero eta tentsionatuago dago.

Atzo amaitu zen merkataritzaren ultraktibitatearen luzapenaren epea. Herenegun, ehungintzako merkataritzaren negoziaziotik atera ginen, jarrerak are urrunago genituela. Patronalak elementu erregresiboak ezarri nahi dizkigu gure hitzarmenetan: KPIaren oso azpitik dauden soldata-igoerak, antzinatasuna ezabatzea, udako larunbat arratsaldeetan lan egitea, eta horri guztiari CECOBIk eta Bizkaidendakek bajak lehen egunetik % 100eraino ez osatzea planteatzen dute, gaixotzea zigortuz. Gure sektorean absentismoa oso handia dela argudiatu dute. Nola ez da altua izango, etengabeko antsietatean bizitzera behartzen bagaituzte? Hilaren amaierara iristeko ematen ez duten lanaldiekin, funtzio gehiagorekin eta langile gutxiagorekin? Pasatu berri dugun enplegu-erregulazioko espedientea azkena den jakin gabe?

Gure hitzarmenak berritu behar ditugu, baina ez edozein preziotan, hitzarmen duinen alde egingo dugu. Lanaldia murriztea baina soldata handitzea; kategoriak berritzea; ordaindutako lizentziak erraztea; partzialtasuna zigortzea. Horregatik ari gara urtarriletik kalean borrokan eta gaur Patronalaren aurrean batu gara, dirudienez, feminizatutako sektoreek hitzarmen duinak sinatu ahal izateko borrokaren bidez egin behar baita.

Argi daukagu urteetan zehar lortu ditugun eskubideei uko egingo diegula. Bada garaia soldatak eguneratzea eta gure baldintzak hobetzea aldarrikatzeko, urteak daramatzatelako izoztuta. Horregatik, hobekuntza horiek onartu arte ez gara geldituko, eta, behar izanez gero, grebara joko dugu apirilean.

Denok kalean egon behar dugu patronala mugitzeko eta mahaiak desblokeatzeko! Gora merkataritzako borroka!

“Inor ez etxerik gabe”, aldarrikatu dute Gipuzkoako Esku-hartze Sozialeko langileek

Gipuzkoako Esku-Hartze Sozialeko sektoreko langileen adierazpena (LAB, ELA, CCOO):

Joan den otsailetik ostegunero dozenaka pertsonek gaua igarotzen dute Gipuzkoako Foru Aldundiaren atarian etxegabezia arazoa salatzeko. Donostian esku-hartze sozialean lan egiten dugun langileok egunero bertatik bertara ikusten dugu arazoaren gordintasuna. Gizarte bazterkeria pairatzen duten pertsonen kopurua areagotzen ari da, batik bat herri honetan dugun etxebizitza larrialdiaren eta migrazio politika baztertzaileen ondorioz.

Gobernuen borondate eskasaren aurrean, auzoz auzo kalean bizi diren pertsonei afari beroak emateko borondatez antolatu dira bizilagunak. Afari solidarioen bidez gauero 120 pertsona inguruk bero jaten dute. Ekimenaren bultzatzaileek hasieratik salatzen ari dira jangela sozial baten falta ez ezik, etxerik gabeko pertsonentzako aterpeen falta.

Ostegunero kalean lo egiteko elkartzen direnekin batera, guk ere kalean lo egitea, 0 gradu izan ala 5 izan, zein gogorra den gogorarazi nahi diogu Donostiako udalari. Etxegabezia arazoari urte osoan zeharreko proposamen errealekin erantzuteko eskatzen diogu.

Oinarrizko beharrizanei erantzuteko, pobrezia, bazterkeria soziala, arrazakeria, etxegabezia bezalako egiturazko arazoei aurre egiteko gaur egungo politika sozialen norabidea aldatu behar dela uste dugu eta gizarte politikak indartzeko eskatzen dugu. Inbertsio eskasak eta azpikontratazioak, lan baldintzak okertzeaz gain, zerbitzu duina, harrera eta babes soziala eskaintzeko gaitasuna ahultzen du.

Errolda eskuratzeko eragozpenak, gazte izateari utzi eta kalegorrian aurkitzeak, azal kolore eta jatorriagatik poliziak jazarriak, aterpe eta lan duin bat eskuratzeko oztopoak, eta oro har, egoera administratiboa erregularizatzeko ezintasunak egunero pairatzen dituzten kide guzti hauen ondoan gaudela adierazi nahi dugu. Guzti horregatik, egoera hau aldatzeko honako neurriak eskatzen dizkiogu Donostiako udalari:

  1. Lehenbailehen Hotzaren Protokoloaren berrikuspena, La Sirena aterpetxea etxegabeentzako gutxienez neguko gau guztietan irekia izan dadin. Izotz arriskuaren iragarpenaren edota 0 graduen aurrean aktibatzen den protokoloa guztiz ez nahikoa da etxegabezia pairatzen duten pertsonen oinarrizko bizi beharrak bermatzeko.
  2. La Sirena aterpetxeko egiturazko hutsuneak 100%ean ordezkatu daitezela. Ordezkapenak behar bezala ez egitearen ondorioz aterpetxea ixtera ere heldu dira langilerik ez delako egon eta, beraz, udaletxeari eskatzen diogu lanpostuak ez amortizatzeko eta lan baldintza eta zerbitzu duin batzuk bermatzeko.
  3. Etxegabezia egoeran dauden pertsona guztientzako urte osoan zehar lotarako lekua. Urte osoan zehar Donostian 200 etxegabe inguru izaten ditugun honetan, ez da nahikoa arazoari erdizka erantzutearekin. Inor etxerik gabe eta kale gorrian egon ez dadin, baliabide eta inbertsio gehiago behar da.
  4. Hiriko politikak hiritarren behar izanen norabidean jartzea. Donostian areagotzen ari den gizarte bazterkeria, elikadura pobrezia eta etxebizitza larrialdiari politika publiko ausarten bidez erantzun: jangela soziala, aterpetxeak sustatu sektoreko lan baldintzak hobetuz, etxebizitza hutsak mugiarazi, etxebizitza prezioa mugatu, parke publikoa handitu eta alokairu soziala sustatu.

Gaurkoan esku-hartze sozialeko sektoreko langileak afari solidarioen eta ostegunetan kalean lo egitearen ekimenarekin bat egiten dugula adierazteko elkartu gara. Herritarren elkartasun ekimen eta antolakuntzaren balioei esker ari zaio egoera zailenei aurre egiten, eta aldiz, udalaren erantzukizun eta konpromiso sozialaren falta da agerian geratzen ari dena. Gure aldetik, guztiontzako hiri bizigarria eta bizi baldintza duinak sustatzeko lanean jarraituko dugu. Zentzu honetan, herritar dinamikak iganderako deitutako KALERA LOTARA mobilizazioan aprte hartzera dei egiten dugu.

Osakidetzak agerian utzi du eduki zehatzetan aurrera egiteko benetako proposamenik eta borondaterik ez duela, eta sindikatuekiko negoziazioa eten du

Osakidetzak bere jarrera immobilistan 180 graduko bira emango zuenaren itxaropenak ordu batzuk baino ez du iraun; izan ere, gaur goizean Gasteizen deitutako Mahai Sektorialean erakutsi du Euskal Osasun Zerbitzuko Zuzendaritzak ez duela benetako negoziazio-borondaterik. Jarrera horrek sindikatuekin izandako bilerak porrot egin duenez, SATSE, ELA, LAB, CCOO eta UGTsindikatuek mahaitik altxatu eta alde egin behar izan dute.

Bileratik irten ondoren, sindikatuek adierazi dute “argi eta garbi dago proposamenik eta egitate zehatzik gabe ezin dela negoziazio errealik eta eraginkorrik egon, Osakidetzak berriro erakutsi duen bezala gaur goizean, Intersindikaleko kide garen sindikatuok gure eskaera nagusiak gogorarazteko idatzi bat bidali eta ordu batzuetara. Horien artean daude foro horretan bertan lortutako akordioak lehentasunez betetzea eta gatazka irekiak ixtea, hala nola Lehen Mailako Arretan daudenak, non ordutegiak berreskuratzea eta IUPak berriro irekitzea eskatzen dugun, eta Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroan %4ko parekatzearekin, eta Urdulizen txandakako lanaren osagarria berehala ordaintzea, gainerako aldarrikapenei uko egin gabe”.

Gai horien artean, Osakidetzaren aurrekontua 2023 ekitaldirako handitzeko eskakizuna ere mantentzen da, EBko batez bestekora iritsi arte (BPGren %7), horren %25a lehen mailako arretara bideratuz; plantillen dimentsionamendua milaka lanposturen sorrerarekin egokitzea, lan-kargak arrazionalizatzea eta herritarrei kalitatezko arreta ematea ahalbidetzeko; plantillak finkatu eta 24.600 langilek baino gehiagok pairatzen duten behin-behinekotasunarekin amaitu, % 8ra jaitsi arte. Era berean, galdutako erosteko ahalmena berreskuratzea eta murrizketa guztiak itzultzea eskatzen dute sindikatuek, baita Garapen Profesionalean aplikatutakoa ere.

Aldarrikapen horiez gain, honako hauek ere egin behar dira: arrisku psikosozialen ebaluazioa eta neurri zuzentzaileen aplikazioa, arreta berezia jarriz lan-kargetan eta pandemiaren ondorioetan; malgutasuneko eta/edo lan-bizitza eta familia-bizitza uztartzeko neurri eraginkor eta errealak abian jartzea; ospitaleratzearen osagarri diren gatazkak ebaztea (%4); berariazko osagarria; mantenimenduko langileen eskaerak eta Santiagoko aurre-larrialdien itxiera, erretiroaren aktibazioa errazten duten neurriak ahaztu gabe.

Negoziatzeko borondaterik eza

Sindikatuek nabarmendu dute, halaber, “gai horietako asko Osakidetzako Mahai Sektorialean aztertu direla lehenago ere, eta erraz konpon daitezkeela borondatearen arabera. Egoera hori dagoeneko adierazi dugu, eta horixe da deitutako lehen mobilizazioen arrazoia. Osakidetzak bileran esan du ezin dituela aldarrikapen batzuk onartu, ez daudelako aurrekontuan sartuta. Baieztapen onartezinak dira, kontuan hartuta atzo bertan Aspiazu sailburuak 605 milioi euro aurreztu direla aitortu baitzuen”.

Aldarrikapen horiei guztiei irteera emateko, SATSE, ELA, LAB, CCOO, UGT eta ESK sindikatuek egutegi zorrotz eta eraginkor bat programatzea eskatu zuten atzo bertan, gai horiek guztiak negoziatu ahal izateko eta datozen hilabeteetan neurri zehatzak eta garrantzitsuak lortzeko. Horretarako, proposatu zen mahai sektorialen maiztasuna handitzea, gaur egun maiztasun hori hilean behin ezarrita baitago, gai horiek negoziatzeko eta konpontzeko foro praktiko bat izan dadin.

Sindikatuentzat, Euskal Osasun Zerbitzuko Zuzendaritzak azken hilabeteetan eta urteetan sortu duen egoera, negoziatzeko jarrera hutsarekin, oso larria da, eta, horregatik, Osasun Sailari eskatzen diogu, Osakidetza solaskide ona ez bada langileekin eta euskal herritarrekin irekitako gatazkei irtenbidea bilatzeko (aste honetan Arartekoak azpimarratu du Osakidetzak eskaintzen duen osasun-zerbitzuari buruz jasotako kexen kopurua handitu egin dela), beste pertsona bat edo batzuk bilatzea planteatu beharko duela, negoziazio kolektiborako eskubidea errespetatzeko helburuarekin”, esan dute SATSE, ELA, LAB, CCOO, UGT eta ESK sindikatuek.

EAEko Hezkuntza Legea: langileen eskaerak jorratzeko bide-orria eskatu dugu

Eusko Legebiltzarreko Hezkuntza Batzordeak adostutako dokumentuaren azterketa egin dugu, eta azterketa horren ondorioen berri eman dute Igor Arroyo idazkari nagusi ondokoak eta Irakaskuntzako arduradun Irati Tobarrek.

Hasierako zirriborroarekin alderatuta hainbat aurrerapauso eman dira; hala ere, gabeziak ere baditu, eta  gai batzuetan sakontasun handiagoa eskatzen dugu. Langileen lan baldintzei dagozkion gaiak langileekin adostu daitezen, hezkuntza legean eragiten eta mobilizatzen jarraitzearen garrantzia nabarmendu dugu. Proposamen zehatz bat ere egin dugu horretarako: hezkuntza langileen eskaerak jorratzeko bide-orria zehaztea.

Hezkuntza Batzordearen testu berria eta LABek aurkeztutako dekalogoa alderatu ditugu (ikusi atxikitutako taula). Honako hauek dira ondorio nagusiak:

  • Testuan ez da eskumenen eta lurraldetasunaren gaia jorratzen. LABen ustez, Euskal Herriko hezkuntza-sistema propio eta burujabea eraiki bidean, batetik, Eusko Jaurlaritzak hezkuntza eskumen osoak eskuratu behar ditu; eta bestetik, lege berriak hezkuntza esparruan EAEk Euskal Herriko gainerako lurraldeekin izan beharreko harremana aintzat hartu beharko luke. Era berean, euskal curriculum propio bat garatzeko apustua garatu beharko litzateke; Euskal Herriko ondare linguistiko, kultural eta soziala berritzearekin batera, curriculum feminista, berdinzale eta antiarrazista baterako diseinua eginez. Bide batez, hezkuntza eskumen osoak eskuratzeak laikotasun osoa ezartzea ahalbidetuko luke, Estatu espainolak Konkordatuarekin duen akordioa gainditu eta eskola guztietatik erlijioa kanpo utziz.
  • Euskal Hezkuntza Zerbitzua sortzea -bertako parte diren ikastetxeei eskubide berdinak emanez eta betebehar berberak eskatuz-, eta ikastetxeei eskumen gehiago ematea, urrats bat izango litzateke euskal eskola publiko komunitarioaren norabidean; baldin eta trantsizio gisa ulertzen bada, eta ez amaierako eskenatoki gisa. Titularitate ezberdina duten eskolen arteko konfluentzia estrategikoa emateko, titularitate publikoa eta hezkuntza komunitatearen parte hartzea uztartuko duen euskal publikotasun eredu deszentralizatua sortzea defendatzen du LABek.
  • Derrigorrezko eskolaldiaren amaieran B2 euskarazko maila eskuratzeko helburua lortzea, eta horretarako eskola guztietan euskara ardatz gisa finkatzeari balio handia ematen diogu. Hori hala izateko, euskara irakaskuntza-hizkuntza izango dela bermatu beharra dago.Egungo hizkuntza-ereduak gainditu eta euskararen ikas-eredu bakar eta orokortua ezartzeko trantsizio tasatua beharrezkoa da, LABek hori lortzeko eragingo du. Aitzitik, Lanbide Heziketa euskaldundu eta ikas-eredu bakarrerako bidea egiteko neurri eta epeak premiazkotzat ditu. Hezkuntza iraultza oso bat abian jartzea beharrezkoa da helburu hori erdiesteko, non langileon euskalduntzea ezinbestekoa izango den. Langile guztiek euskarazko hizkuntza-gaitasun egokia lortzeko aldarrikapena egingo du LABek.
  • Eskola publikoari hasierako zirriborroan baino garrantzia handiagoa eman zaio. Halere, bertan egingo den inbertsioa kuantifikatzeko beharra ikusten dugu, hitzetatik ekintzetara igaro ahal izateko. Bidenabar, Eskola Publikorako Plan Estrategikoa urgentziazkoa dela uste du LABek, hezkuntza-lege berriaren aurretik egin beharrekoa; hezkuntza-komunitateak beharrezkoa du.
  • Segregazioari aurre egiteko adostu diren neurriak balioan jarri nahi ditugu, hasieran aipamenik ere ez zuen gaia. Neurri egokitzat ditugu: Hezkuntza Konplexutasun Indizea izaera publikoz arautzea eta ekitateari loturiko zuzentze-neurriak ezartzea, eskola plangintzaren araudia eguneratzea, ikasleak onartzeko prozedura bakarra,  ekitatea behatzeko ebaluaziorako lan-ildoa sortzea edota lanaldi zatitua finkatzea. Hala ere, kezkaz bizi dugu tokiko hezkuntza-kontseiluak erabakitzaileak ez izatea eta ez-lotesleak. Planifikazioa publikoa eta bateratua izan behar da, ko-gobernantzan eta deszentralizazioan sakonduz.
  • Garrantzia handia ematen dio LABek Haurreskolak Partzuergoko eskaintza publikoa, doakoa eta unibertsala adostu izanari. Hala ere, eremu publikoan Haur Hezkuntzako lehen zikloak (0-3) zatituta egoteari uzteko neurriak ezarri behar dira, bigarren zikloarekin (3-6) lotura eginez eta etapa osoaren aitortzan urratsak emanez. Ahal bezain azkar Haurreskola Partzuergoa indartzeko neurriak hartzea eskatzen diogu Eusko Jaurlaritzari.
  • Positibotzat jotzen dugu kuoten desagerpena eta LABek eskatu zituen auditoria eta ikuskaritza kontrol mekanismoak ezartzea. Baina neurri hori betearazteko irmotasuna eskatzen diogu Eusko Jaurlaritzari, orain arte beste alde batera begiratu baitu gai honi dagokionez. Gauza bera eskatzen dugu itunduetako eskolek bete beharreko irizpideei dagokionez, ikuskaritza zorrotza beharko dute eta gardenak izan.

Hezkuntzako langileen lan baldintzei dagokionez, ezer gutxi jasotzen da testuan. Eusko Jaurlaritzak zerbitzu publikoetan garatzen ari den politika laborala ezagututa, kezkagarria iruditzen zaigu zehaztapen falta hori. LABen iritziz, premiazkoa da gai hau jorratzeko bide-orri bat ezartzea. Bide orri horretan, gutxienez, honako gai hauek jorratzeko egutegia zehaztu beharko litzateke:

Hezkuntza sistema osoari begira

  • Hezkuntza lan guztien eta langile-kolektibo guztien aitortza
  • Ratioen jaitsiera: ikasle-irakasle, ikasle-hezitzaile, sukaldari-ikasle, bazkalkide-hezitzaileen edota garbitzaileen metrajea.
  • Azpikontratazioari muga jarri: jangela, garraio, garbiketa, eskolaz kanpokoak eta digitalizazioan bereziki.
  • Etengabeko prestakuntza langile guztientzat
  • Langileon euskalduntzea
  • Publifikatzeko hautua egiten duten ikastetxeen kasuan, subrogazioa bermatzea.
  • Kontziliaziorako neurriak
  • Haur hezkuntzako lehen zikloa, 0-3a, eskola mapan txertatzea.
  • Jaiotze-tasaren jaitsierak enpleguan izan dezakeen eraginari aurre egiteko neurriak.

Eremu publikoari begira

  • Egonkortasun eta kontsolidazioa
  • EPE ereduaren aldaketa
  • Lan-hitzarmenak eguneratzea
  • 0-3a Hezkuntza Sailean integratzea

Itundutako eremuari begira

  • Lan-baldintzen homologazioa
  • Sarbidearen arauketa berdintasun, meritu eta gaitasun irizpideen arabera.

Eremu publikoan nahiz itunduan azpikontratatutako zerbitzuei begira

  • Lan baldintzak hobetu eta dagokion kasuetan homologatu.
  • Pleguetan edo kontratazio baldintzetan klausula sozialak txertatzea (subrogazioa, euskara, sarbidea…)
  • Zerbitzuen errebertsio kasuan, langileen subrogazioa.

Eusko Jaurlaritzari gai hauek jorratzeko egutegi eta metodologia zehatza aurkez dezan exijitzen diogu. Langileen lan baldintzei dagozkien gaiak langileekin adostea eskatuz.

Era berean, aipatutako helburuen alde elkarrekin lan egin eta mobilizatzea proposatzen die LABek intersindikaleko gainontzeko sindikatuei (ELA, STEILAS eta CCOO), grebak baztertu gabe.

Elkarbizitza demokratikoa eraikitzeko oztopo dira 13/13 auziaren sententzia bezalakoak

Badira sententziak epaiketa hasi aurretik idatziak direnak. 13/13 auzikoa da bat. Jakin berri dugu zazpi auzipetutik lauri espetxe zigorrak ezarri dizkiela Espainiako Audientzia Nazionalak. Aspaldi artxibatua behar zukeen epaiketa egin, egin da, eta zigorra ekarri du, guztira 18 urteko espetxealdia 4 euskal herritarrentzat.

Gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu auzipetu guztiei, eta une zailotan gure sostengua, bereziki, Arantza Zulueta, Jon Enparantza, Naia Zuriarrain eta Iker Sarriegiri.

Urraketez betetako prozesua izan da: tratu txar eta eraso sexualen testigantzak entzun dizkiegu auziopetuei;  inkomunikazio aldiko tortura salaketak, etengabeko irregulartasunak, babesgabetasuna eta eskubide urraketak bizi izan dituzte, bis in idem printzipioa bera ere urratu izan zaie (honen arabera pertsona bera ezin da behin baino gehiagotan zigortu gertaera berarengatik).

Euskal presoei laguntza juridiko eta soziala emateagatik epaitu zituzten 7 euskal herritarrak. Espainiako Estatuan, oraindik, salbuespenezko espetxe politika, salbuespenezko prozedura judizial eta polizialak ematen dira. Elkarbizitza demokratikoa eraikitzeko euskal herritar guztien eskubideak bermatzea ezinbestekoa da, eta ahalegin horren aurrean benetako oztopo dira gaurkoaren moduko ebazpenak.

13/13ko auzipetuek adierazi izan duten moduan, zauriak ongi ixteko gatazkaren ondorioei heldu behar zaie, askatasunari, demokraziari. Bide horren alde mobilizatzen eta ekarpena egiten jarraitzeko konpromiso osoa adierazten dugu LAB sindikatutik. 

Langileon borroka oso presente egon da Korrikaren abiatzean

Abian da 22. Korrika. Amurriotik irten da, azken hilabeteotan lan borroken eta langile elkartasunaren ikur izan den Aiaraldea eskualdetik. Hala, oso presente egon dira hasiera honetan Tubacex, Artiach eta Madres Mercedarias lantokietako borrokak, besteak beste, baita SOS Aiaraldea herri dinamika ere. Hain zuzen ere, azken hauek bigarren kilometroa egin dute, Tubacex-eko langileen ordezkariekin batera.

Kilometro gehiago etorriko dira datozen egunotan, 2.500 zehazki, eta Korrikak zeharkatuko dituen herrialde guztietan langileen eta LAB sindikatuaren presentzia nabarmena izango da. Donostiako helmugan, datorren apirilaren 10ean, esaterako, euskal gehiengo sindikalak egingo du azken kilometroetako bat, beste herri eta eskualde batzuetan egingo dugun bezala.

Horrenbestez, ohi bezala, LABek modu aktiboan hartuko du parte Korrikan, eta tropelarekin bat egiteko deia egin nahi diogu gure kidegoari.

LABek euskara hizkuntza propio eta ofizial gisa izendatu zuen 2000 urteko Biltzar Nagusian. Euskara dugu sindikatuaren lan eta komunikazio hizkuntza, bai barruko lanetarako zein kanpoko zereginetarako eta harremanetarako, eta euskararen egin beharra kokatzen dugu gure ekintza sindikalean eta esparru sozioekonomikoan. Hortaz, ezinbesteko hitzordu dugu Korrika.

Osakidetzaren immobilismoaren aurrean, sindikatuok gure jarrera negoziatzailearen aldeko apustua berretsi dugu

LAB, SATSE, ELA, CCCO, UGT eta ESK sindikatuok, mobilizazioen bidez, Osakidetzak konpromisoak eta hobekuntzak betetzea eskatzen jarraitzen dugu, gure osasun-sistema publikoak bizi duen egoera larriari buelta eman ahal izateko.

Horregatik, Osakidetzako Giza Baliabideen Zuzendaritzak biharko, apirilaren 1erako, egin duen Mahai Sektorialaren bilerarako deialdi berriaren aurrean, gogorarazi nahi dugu Osakidetzak sobera ezagutzen dituela oinarrizko gaien inguruan egiten ari garen mobilizazioen xede diren aldarrikapenak, eta gure jarrera irmoari eusten diogula erabateko negoziazioaren beharrari buruz.

Gai horien artean, Osakidetzaren aurrekontua 2023. ekitaldirako handitzeko eskakizunari eusten zaio, EBko batez bestekora iritsi arte (BPGaren %7), horren %25 lehen mailako arretara bideratuz; plantillen dimentsionamendua milaka lanposturen sorrerarekin egokitzea, lan-kargak arrazionalizatu eta herritarrei kalitatezko arreta eman ahal izateko, eta 24.600 langilek baino gehiagok pairatzen duten behin-behinekotasunarekin amaitzea, %8ra jaitsi arte, plantillak finkatuz.

Era berean, galdutako erosteko ahalmena berreskuratzea eta murrizketa guztiak itzultzea eskatzen dugu sindikatuok, baita Garapen Profesionalean aplikatutakoa ere. Lehen mailako arretan, arreta-ordutegiak berreskuratu eta EAG berriro ireki, baita erretiroak, lanpostu hutsak, bajak eta bestelako absentziak berehala, osorik eta lehen egunetik betetzea ere, kategoria guztietan.

Aldarrikapen horiez gain, honako hauek ere egin behar dira: arrisku psikosozialen ebaluazioa eta neurri zuzentzaileen aplikazioa, arreta berezia jarriz lan-kargetan eta pandemiaren ondorioetan; malgutasuneko eta/edo lan-bizitza eta familia-bizitza uztartzeko neurri eraginkor eta errealak abian jartzea; horrez gain, txandakotasunari, ospitaleratze-osagarriari (%4), berariazko osagarriari, mantentze-lanetako langileen eskaerei eta Santiagoko larrialdien itxierari buruz ebazteke dauden gatazkak ebaztea.

Mahai sektorial gehiago

Aldarrikapen horiei guztiei irtenbidea emateko, sindikatuok uste dugu ezin direla hilean behin bilera sektorial bakar batean jorratu, orain arte finkatuta dagoen bezala. Horregatik, egutegi zorrotz eta eraginkor bat programatzea eskatzen dugu, hurrengo hilabeteetan negoziatu ahal izateko eta neurri zehatzak eta garrantzitsuak lortzeko. Horretarako, mahai sektorialen maiztasuna handitzea eskatzen da, gai horiek negoziatzeko eta konpontzeko foro praktiko bat izan dadin.

Mobilizazioen testuinguruan, martxoaren 28an, sindikatuok apirilaren 8an Lehen Mailako Atentzioan greba egiteko deialdia argitaratu genuen, apirilaren 19tik 22ra, Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroan lau greba egun eta maiatzaren 16an greba ospitale-sare osoan eta osasun mentalean.

Jaso den Mahai Sektorialaren bilera-deialdian, eguneko gai-zerrendan sartu beharreko gaiak eskatu zaizkie sindikatuei. Ildo horretan, aurretik aipatutako gai bakar bati ere uko egin gabe, sindikatuok nabarmendu dugu foro honetan aurretik ere landutako gaiak daudela, borondatetik erraz konpon daitezkeenak, eta horiek direla deitutako lehen mobilizazioen arrazoia. Hori dela eta, sindikatuok bilera hasteko eskatzen dugu, honako gai hauek lehentasunez jorratuz: mahai sektorialaren akordioak betetzea; %4ko parekatzea eta txandakako osagarria; lehen mailako arretan, ordutegiak berreskuratzea eta EAGak berriro irekitzea, gainerako gaien negoziazioaren egutegiaz gain.

Azkenik, berriro diogu Osakidetzaren benetako negoziazio-borondatearen keinu gisa, puntu horiek izan daitezela Mahai Sektorialaren garapenean jorratu beharreko lehenak.

Osasun publikoaren alde apirilaren 2an egingo diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egin dugu sindikatuok

Osakidetzako intersindikala osatzen dugun LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuok dei egiten diegu langile eta herritar guztiei apirilaren 2an euskal geografiako hainbat tokitan egitekoak diren osasun publikoaren aldeko mobilizazioetan parte hartzeko.

– Donostian, apirilaren 2an, 12:00etan, Easo plazatik

– Bilbo, apirilaren 2an, 17:30ean, Jesusen Bihotzetik

– Algorta, kontzentrazioa apirilaren 2an, 13:00etan, San Nikolas Plazan

– Araban, konzentrazioa Murgiako Herriko Plazan, 13.00etan

– Zornotzan, apirilaren 2an, 12.30ean, Osasun Zentrotik

Era berean, ez dugu aukera hau pasatzen utzi nahi berriro ere osasungintzaren arloan ere Eusko Jaurlaritzak praktikan jartzen dituen aurrekontu eta politika antisozialei erantzuteko gizartean sortzen ari diren ekimen guztiekiko gure eskertza adierazteko.

Beste greba egun bat egin dugu Nafarroako adinekoen egoitzetan, lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetzeko lehen hitzarmenaren defentsan

Adinekoen arretarako Nafarroako egoitza guztietako langileek greba eguna egin dute, laugarrena urtea hasi zenetik, LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok deituta, hitzarmen sektoriala lortzeko bidean.

Hitzarmenak Nafarroako 70 zentro baino gehiagotan lan egiten duten 4.500 pertsona baino gehiagoren lan-baldintzak hobetzeko balio behar du. Lan-baldintzen hobekuntza honako hauetan gauzatzen da: kalitatezko kontratazioak, segurtasun- eta babes-neurri eraginkorrak, sektorean putre-funtsak eragoztea, zerbitzuen kudeaketa publikoa, sistemaren prestakuntza eta profesionalizazioa, eta ikuskapenak indartzea.