Hau guztiagatik, ADEGIren jarrera probokatzailearen aurrean, LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek grebara deitu dute, eta protesta egunetan antolatuko dituzten mobilizazioekin bat egiteko eskatu diete langileei.
Hau guztiagatik, ADEGIren jarrera probokatzailearen aurrean, LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek grebara deitu dute, eta protesta egunetan antolatuko dituzten mobilizazioekin bat egiteko eskatu diete langileei.

La operación, dirigida por la Policía Civil de Paraná, comenzó en la mañana del viernes 4 de noviembre. La policía allanó sin orden judicial el lugar y derribaron la puerta de la Escuela Nacional Florestan Fernandes (ENFF) en Guararema, Sao Paulo.
Desde el Movimiento de Trabajadores Rurales Sin Tierra (MST) de Brasil, informan que dos jóvenes que se encontraban en la escuela fueron detenidos. Durante la irrupción policial, para aumentar la represión y asustar a la gente del lugar, la policía efectuó disparos con armas de fuego. Un militante fue herido por heridas de bala.
Este nuevo ataque no es casual, y se enmarca política represiva instaurada en el poder en Brasil que busca silenciar a los movimientos populares y sindicales que luchan por una nación libre y soberana.
Desde el País Vasco, les hacemos llegar un abrazo solidario e internacionalista a los Movimiento de los Trabajadores Rurales Sin Tierra y a todo el pueblo Brasileño que está luchando día a día por un mundo justo tanto en Brasil como en todo el mundo.
¡YA BASTA! ¡NO MÁS PERSECUCIÓN AL MOVIMIENTO POPULAR!
Larrialdietako Osasun Garraio Sareko enpresa batzordeek zerbitzuko langileek pairatzen duten egoera larria salatu dute. LAB, ESK, CCOO, ELA eta UGT sindikatuak daude ordezkatuta enpresa batzordeetan, eta goizean elkarretaratze bat egin dute Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren Osasun Sailaren aurrean, Larrialdiak-Eulen errudun, Eusko Jaurlaritza arduradun leloarekin.
Hain zuzen ere, Eusko Jaurlaritzak azken lehiaketa Larrialdiak/LRK kooperatibak eta Eulen enpresak osatutako Aldi Baterako Enpresa Elkarteari esleitu zionetik zerbitzuaren egoera penagarria da. Langileek hala salatu zuten duela hilabete egindako agerraldi batean, eta egoerak bere horretan jarraitzen duela berretsi dute gaurko protestan. Osasun Sailetik ez dute egoera hobetzeko konpromisorik lortu; hortaz, erakundeei berriro exijitu diete larrialdietako sareak ezinbestekoak dituen kalitate baldintzak berma ditzatela.
Larrialdietako Osasun Garraio Sarean hirurehun bat langile ari dira lanean Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan, eta Osakidetzak koordinatu eta eman ohi dituen larrialdietaz arduratzen dira. Hainbat urraketa pairtatzen dituztela slatu dute: zigorrak, kaleratzeak, soldata lotsagarriak eta utzikeria baliabideei dagokienez, besteak beste.
EuskoTreneko batzorde iraunkorrak behin eta berriro salatu du grebara deitzeko topatu dituen trabak. Lan uzteak bertan behera utzi behar izan ditu enpresaren mehatxuek sortutako ziurgabetasunagatik. Hain justu, enpresak zigor txostenak irekitzea erabaki zuen, grebak legez baldintzak betetzen ez zituelakoan. Biharko elkarretaratzea erabaki hori salatzeko zegoen deituta.
EuskoTreneko langileak borrokan daude hainbat arrazoiengatik; besteak beste, zuzendaritzak proposatutako lan taldearen handitzea nabarmen eskasa delako, irailaren 12a aurreko lan baldintzak zein asteburuetako libratze kopuruari eusteari dagokienez.
EHU eta Bigarren Hezkuntzako azpikontratako garbitasuneko langile eta Zumaia eta Hernaniko Zentro munizipaletako langileek atzo izan zuten lehen greba eguna. 2014ko abenduan hitzarmenaren iraupena amaitu ostean langileek negoziazioei ekin zieten, baina gaur egun egoera erabat blokeaturik dago. Mobilizazio hauen bidez langileek negoziazioak zabaldu eta lan baldintza duinak aldarrikatu dituzte.
DONOSTIA (IBAETA)

HERNANI

EIBAR

Barakaldoko Alondegi aurrean elkarretaratzea egin dugu Barakaldoko hainbat gizarte kolektibo eta sindikatuk, gobernu-taldearen murrizketa eta etxegabetze politika salatzeko. Horren adibide bat, joan den udan inguru horretako bi etxebizitzetan bizi ziren 3 familia etxegabetu izana. Gaur egin bezala, datorren egunetan ere langabezia, prekarietatea eta pobrezia egoerak salatzean gain etxegabetzeen eta murrizketen sarraski hau agerian utziko dugu.
Eragile sozial eta sindikalen oharra:
Barakaldoko Alondegi aurrean elkarretaratzeko deia, gobernu-taldearen murrizketa eta etxegabetze politika salatzeko. Horren adibide bat, joan den udan eraikin honetako bi etxebizitzatan bizi ziren 3 familia. Zehatzago esateko, horietako familia batek lan prekarioa dauka, Metro eta Euskotrenen kontrata batean, eta 3 adingabeko bere ardurapean, 12 urtetik beherakoak.
Etxebizitza hauek hilabeteetan hesiz itxita egon ondoren, behin behingoz erabiliko dira herrian etxerik ez duten pertsonentzako toki gisa, arik eta Lasesarre Kiroldegiaren beheko solairuan aterpetxe iraunkor bat ireki bitartean. Baina 4 hilabeteren ondoren, udal etxebizitza horiek berriro egongo dira hutsik eta berriz horma-leihoak itxi egingo dituzte, izan ere ez baitago etxe horiek erabiltzeko edo bertan bizitzeko aukera izateko inolako proiekturik.
Protestaldi hau urteurren baten harira dator, izan ere duela 4 urte bere buruaz beste egin zuen herriko bizilagun zen Amaia Egañak, Barakaldoko Urban auzoko bere etxebizitzatik kanporatua izatekoa zenean. Gertaera horrek udalerrian izan den manifestaziorik jendetsuenetakoa eragin zuen. Ordu gutxiren buruan 20.000 pertsona atera ziren kalera. Milaka eta milaka lagunek exijitu zuten orduan murrizketen eta etxegabetzeen aurkako berehalako neurriak hartzeko.
Egun horretatik hona 900 etxegabetze gertatu dira Barakaldon. Etxegabetze horiek ez dira kasualitatez gertatzen. Erakunde batzuek eta besteek ezartzen dituzten murrizketen ondorio zuzena dira. Murrizketa horiek langabezia, prekarietatea eta gizarte bazterketa eragiten dute herritar askorengan.
4 urte igarota, denak berdin jarraitzen du, edo okerrago lehenago industria-herri izandako honetan: goraka doa inolako laguntza edo prestaziorik ez duen langabe kopurua (%69); pobrezia larriaren indizea biztanleriaren %10 da dagoeneko; eta gero eta familia gehiago dira Gurutze Gorrira, Cáritasera edo Elikagaien Bankura jo beharra dutenak, biziraun ahal izateko: urtean orain arte 6.500 pertsona.
Hori dela eta, Amaia Egañak bere buruaz beste egin zueneko laugarren urteurren honetan, elkarretaratze bat egingo da Barakaldoko Justizia-Jauregiaren aurrean –hortik ateratzen baitira herrian eta Ezkerraldean egingo dituzten etxegabetze-agindu guztiak -. Elkarretaratzearen leloa honako hau: “Barakaldon gero eta gehiago… Langabezia, prekarietatea, murrizketak eta etxegabetzeak. Murrizketarik EZ!”
Datuek erakusten digutenez, etxegabetze gehien burutzen duen banketxea Kutxabank da; horren atzetik oso hurbil La Caixa/Caixabank (Amaia Egañaren etxegabetzea abian jarri zuen banketxea). Kasuen erdia burutu dute Popular eta Santander banketxeek. Eta atzerago daude Caja Laboral, BBVA eta Bankia.
Erakundeak ez dira atzean gelditzen egoerarik larrienetan dauden familiak etxegabetzean. Hain zuzen ere EAEn Alokabidek 57 familien etxegabetzeak sustatu ditu, gizarte-alokairuan bizi ziren familiak kaleratuz. Berdin esan daiteke Barakaldoko Udalari dagokionez, 3 familia etxegabetu ditu 2 udal etxebizitzatatik.
Datozen egunetan langabezia, prekarietatea eta pobreziaren aurka burutuko diren zenbait jardueraren bidez salatu egin nahi da etxegabetzeen eta murrizketen sarraski hau, murrizketak gainera udalerrian eragiten duten administrazioek aplikatzen dituztelarik: udala, Alokabide, Lanbide… Eta horrez gainera honako hauek exijituko ditugu:
• Pertsona guztien eskubidea etxebizitza duina izateko. Etxegabetze guztiak geraraztea berehala eta behin betikoz.
• Udalak, eta bertan ordezkaritza duten talde politikoek, ez dute onartu behar –eta ekidin behar dituzte- etxegabetze guztiak ordezkatuta dauden organo guztietan, adibidez Kutxabanken, herrian burutzen diren hipoteka-betearazpen guztien %40aren erantzule baita.
• Gizarte-alokairuko etxebizitzen aldeko apustua, eta udalaren jabetzako etxebizitza kopuru bat izatea, etxegabetutako familiak berehala horietara bideratu ahal izateko.
• “Udalaren laguntza ekonomikoetara" bideratutako aurrekontu-saila handitzea, eta horrekin batera laguntza horiek eskuratzeko aukera izateko eta laguntzen kopuruen murrizketak ezabatzea.
Osakidetzak berriki jakinarazi du euskarazko 2. Hizkuntz Eskakizuna egiaztatzeko ez-ohiko deialdia egingo duela, langile finkoei zuzendua. Ez-ohiko froga honen bidez, eguneroko laneko ahozko jardunean euskara erabili arren ohiko Hizkuntz Eskakizunen deialdiak gainditzerik lortzen ez duten langileen egoerari konponbidea eman nahi da, ez-ohiko deialdi bat eginez, moldatua, ahozko froga idatzizkoaren aurretik eginez, besteak beste. Honela, Osakidetzan euskara normalizatzeko planaren helburuak eguneroko jardunean bete arren, plan horretatik kanpo geratu diren langileak normalizazio lan horretan baliatu nahi omen dira.
LAB sindikatuak bat egiten du neurri honen helburuekin, baina gure ustez, neurria erabat motz geratzen da, ez baita onargarria langile ez finkoak deialdi honetatik kanpo uztea. Osakidetzako langile guztiek, finkoek eta ez finkoek, izan behar dute Hizkuntz Eskakizuna egiaztatzeko ez-ohiko deialdi honetan parte hartzeko aukera. Ohiko jardunean euskara erabiltzen duten langile ez-finkoak Osakidetzan euskara normalizatzeko eta hizkuntz eskubideak bermatzeko ezinbesteko baliabide dira, probestu beharrekoak. Ez-ohiko deialdi honen asmoak lortu ezinak dira langile ez-finkoak kanpoan utziz. Bestalde, langileen eskubideei dagokienez neurri hau diskriminatzailea da erabat.
Guzti honengatik, langile ez-finkoak kanpoan uzten dituen Hizkuntz Eskakizuna egiaztatzeko deialdi honi helegitea aurkeztuko dio LABek, deialdia diskriminatzailea izanik legez kontrakoa delakoan. Hizkuntz Eskakizuna egiaztatzeko ez-ohiko deialdia langile guztiei egitea, finko eta ez-finkoei, eskatuko du sindikatuak.
Euskararen egoera normalizatzeko neurrietan motz geratze hau arazo orokorra da Osakidetzan: Langileen parte-hartzerako aukerak, buruzagi eta gainbegiraleen erantzukizuna, euskalduntzeko bitarteko nahikoak edota lana euskaraz egin ahal izateko beharrezkoa den sustapen lana bezalako gai garrantzitsutan Osakidetzak ez ditu beharrezko ekimen eta neurriak hartu. Ondorioz, behar eta ahal baino askoz motelago doa euskararen garapena Osakidetzan, zoritxarrez.