2026-01-22
Blog Página 954

Lau Caprabo denden itxiera eta 18 langileren kaleratzea salatzeko kalera irten dira langileak

admin
-
0
Lau Caprabo denden itxiera eta 18 langileren kaleratzea salatzeko kalera irten dira langileak


Caprabo-Eroskiko langileak aste honetarako antolatutako lehen elkarretaratzea burutu dute, 4 Caprabo denda itxiera eta 18 langileen kaleratzea salatzeko. Eroski taldeak urtez-urte irabaziak izanda eta bestelako konponbiderik planteatu gabe, 18 langile kaleratu ditu. Argi dago, Eroskik lanpostu nahikoak dituela, eta Nafarroan dituen hamaika dendetan langileak birkolokatzeko aukera duela. Egoera honen aurrean langileak bestelako neurriak exigitu eta kaleratuak berronartzea exigitu dute.

Enpresa komiteak aspalditik salatu du dendetan dagoen lan-esku falta eta orain Eroski taldea salatzen dugu Capraboko langileen kaleratzeagatik ikusita dendetako egoera. Era berean 18 kaleratzeak komunikatzeko modua lotsagabea izan da,zenbait langile banketxeko notifikazioa jaso zuten, komitea enpresarekin bilduta zegoen momentu berean.

18 kaleratzeak birkolokatzea exijitzen diogu Eroski taldeari, hau burutzeko aukerak dituela badakigulako eta oraingoz borondatea da falta zaion gauza bakarra.

 

 

 

La dirección de Jaso renuncia también a seguir las últimas directrices marcadas por la patronal Adegi

admin
-
0
La dirección de Jaso renuncia también a seguir las últimas directrices marcadas por la patronal Adegi

"Si la dirección de Jaso no toma en consideración los planteamientos de las y los trabajadores, ni lo que le proponen los mediadores, ni lo que le dicen sus "jefes", ¿cómo piensa desbloquear la situación? ¿Cómo piensa llegar a un acuerdo?". Son preguntas que se realizan las y los trabajadores de Jaso cuando llevan 46 días de huelga parcial indefinida. Según ha advertido el comité de empresa, la situación es muy preocupante para la firma del pacto pero, sobre todo, para el futuro de nuestra empresa. Hoy se han manifestado por novena vez por las calles de Ordizia.

Esta es la nota de prensa emitida hoy por el comité de empresa de Jaso Itsasondo:

Hoy se cumplen dos meses y medio desde que las y los trabajadores de Jaso Industrial de Itsasondo iniciamos la Huelga Parcial Indefinida. Llevamos 46 días de huelga y la de hoy ha sido la séptima manifestación en la feria de Ordizia. Recordemos que, desde finales de 2015, estamos sin pacto de empresa y que llevamos ya más de 16 meses negociando el nuevo pacto.

Queremos dejar claro que el problema que nos ha llevado a este conflicto en Jaso Industrial, no es económico, el problema son las diferencias sociales existentes. Dentro de la empresa, estas diferencias son grandes y discriminatorias. Nuestro objetivo es el de poco a poco y en diferentes convenios, ir acabando con las diferencias existentes dentro de JASO y así en unos años, acabar con esta injusta situación.

En estos momentos son dos los puntos que mantienen bloqueado el pacto: la homogeneización de las nóminas y las bajas por enfermedad para las y los trabajadores de taller. Ante la actitud inmovilista de la empresa, las y los trabajadores hemos efectuado movimientos importantes de cara a impulsar el desbloqueo de la negociación pero la dirección, rechaza cada propuesta sistemáticamente y por otro lado, no hacen ninguna nueva propuesta, manteniéndose la situación de bloqueo. Agotados todos los intentos para poder solucionar este problema dentro de la propia empresa, no nos quedó otra opción que acudir al PRECO (órgano mediador externo) con el objetivo de que una vez analizadas las causas del conflicto, realizase una propuesta que pudiese valer para llegar a un acuerdo definitivo. La dirección volvió a actuar de manera irresponsable, no acudió a la cita y otra vez más, frustró toda opción de acuerdo.

La actitud de la dirección de Jaso es totalmente preocupante e inaceptable. Desde la patronal de los empresarios Guipuzcoanos, ADEGI, escuchamos buenas intenciones sobre su nueva cultura de empresa, como que "quisiéramos que nuestras empresas se convirtieran en espacios de confianza, en proyectos compartidos para hacer cada vez más competitivas nuestras compañías" ,"apostamos por pasar de la sokatira a la trainera, de la confrontación a la colaboración"… Es evidente que la dirección de JASO también está muy lejos de esas bonitas palabras que pronuncia ADEGI y que en vez de dar pasos hacia adelante en el funcionamiento de la empresa, está retrocediendo y vamos para atrás. Si la dirección de Jaso no toma en consideración los planteamientos de las y los trabajadores, ni lo que le proponen los mediadores, ni lo que le dicen sus "jefes", ¿cómo piensa desbloquear la situación? ¿Cómo piensa llegar a un acuerdo? La situación es muy preocupante para la firma del pacto pero sobre todo, para el futuro de nuestra empresa.
 

 

 

Ex trabajador de T.S. Fundiciones sufre discriminación sindical

admin
-
0

Hemos podido saber que uno de los dueños de la antigua T.S. Fundiciones sigue haciendo de las suyas presionando a diferentes pequeños talleres para que éstos no contraten a ningún ex trabajador o trabajadora de TS. El último ejemplo ha ocurrido el pasado mes de enero. Ha exigido a un proveedor de su empresa despedir a un ex trabajador de TS bajo amenaza de no suministrarle más trabajo.

Esta es la nota de prensa emitida por ex trabajadores y trabajadoras de T. S. Fundiciones, al hilo de los últimos acontecimientos:

Han pasado unos años desde que cerró la que fuera nuestra empresa, T.S. Fundiciones. Ante aquella coyuntura no nos quedó otra opción que tomar el camino de la defensa de nuestros derechos, nuestros puestos de trabajo y en consecuencia, nuestro futuro, aunque algunos insistieran en hacernos responsables de aquel cierre.

Fueron tiempos duros y difíciles, pero han quedado claros los objetivos dignos de aquella lucha que llevamos a cabo. Hoy en día, algunas y algunos de nosotros nos encontramos trabajando en la empresa GRI Castings y otros estamos a la espera de formar parte de este proyecto. Tal y como defendimos, ha quedado claro que T.S. Fundiciones era un proyecto con futuro.

Eso sí, queremos recordar que los mismos dueños que nos dejaron de patitas en la calle, dejaron también una gran deuda con proveedores, ayuntamientos y con nosotros y nosotras (trabajadores y trabajadoras), y esto no les ha repercutido ni tampoco acarreado consecuencia alguna. Así está la ley.

Mientras tanto, los que aún estamos a la espera de poder formar parte de GRI, seguimos buscando trabajo, intentando hacernos un hueco en el mercado aun sabiendo que no es fácil para nadie.

La cuestión es que hemos podido saber que uno de los dueños de la antigua T.S. Fundiciones sigue haciendo de las suyas presionando a diferentes pequeños talleres para que éstos no contraten a ningún ex trabajador o trabajadora de TS. El último ejemplo ha ocurrido el pasado mes de enero, ha exigido a un proveedor de su empresa despedir a un ex trabajador de TS bajo amenaza de no suministrarle más trabajo.

Las y los trabajadores de TS queremos tirar hacia delante, conseguir un trabajo que nos permita vivir dignamente, pero no olvidamos todo lo que nos hicieron sufrir. No vamos a permitir discriminaciones ni amenazas de una gente que ha sido el único culpable del cierre de TS y de todas las deudas creadas a diestro y siniestro. A lo largo las próximas semanas pondremos en marcha una campaña para acabar con todo tipo de amenazas y discriminaciones laborales.

Hoy como ayer, seguiremos luchando por nuestro derecho a trabajar dignamente y no admitiremos caciques ni en nuestro pueblo ni en nuestra comarca.

Gora Langile borroka!

 

 

 

KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan honen hazkundea kontutan hartzea exigituko ditugu

admin
-
0

Igaro berri dugun urtarrilean Kontsumorako Prezioen Indizea %0,9 gutxitu da Nafarroan urte arteko tasa %2,9an utziz. EAEn jaitsiera %0,6koa izan da %2,9ko urte arteko tasarekin. Inflazio baxuko eta negatiboko urte batzuren ondoren, badirudi beste espiral inflazionista batean sartzen ari garela, eta horrela bada oso eragin larriak eragin ditzake pentsiodunen eta langilegoaren eros ahalmenean. Testuinguru honetan, eta kontutan edukiz soldaten eros ahalmena etengabe txikitzen ari dela eta pentsioak %0,25 birbaloratzen direla, LAB sindikatuak KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan KPIaren hazkundea kontutan hartzea exigituko ditu.

Inflazioak urtarrilean jasan duen desazelerazioa, merkealdi denboraldiaren hasierak “jantziak eta oinetakoak” taldearen prezioaren jaitsiera garrantzitsuan izan duen eraginaren ondorioz gertatu da. Eta era berean, KPIaren beherakadan eragina izan duen beste faktorea, gabonetako oporraldiaren bukaerak bultzatu duen pakete turistikoen prezioen txikitzea izan da.

Aitzitik, gorantz gehien bultza duten errubrikak “etxebizitza” (elektrizitateak jasan duen prezio igoeraren ondorioz), “elikagaiak eta edari ez alkoholdunak” eta “garraioa” (erregaien prezioaren bilakaeraren ondorioz) izan dira.

Hasiera batean KPIaren urtarrileko datuak ez dirudi txarra, baina kontutan eduki behar da neguko merkealdiek emaitza honetan izan duten eragina; adibide moduan, eta jakinik “jantziak eta oinetakoak” taldearen pisua %6,73 ingurukoa dela, ondorio honetara irits daiteke: Estatu mailan KPIa %0,5 gutxitu da, baina “jantziak eta oinetakoak” errubrika kontutan hartu izan ez bagenu, kontsumorako prezioen indizea %0,5 inguru igoko zatekeen. Beste hainbeste gertatzen da EAE eta Nafarroako datuekin.

KPIaren urte arteko datua da kezkagarria; hilabete bakar batean 1,5 puntutako hazkundea jasan du %2,9ra iritsiz, eta azken aldian elektrizitateak eta erregaiek izan duten bilakaera ikusirik, itxura guztien arabera beste espiral inflazionista baten hasieran egon gaitezke.

Testuinguru honetan, eta kontutan edukiz soldaten eros ahalmena etengabe txikitzen ari dela eta pentsioak %0,25 birbaloratzen direla, LAB sindikatuak KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan KPI-aren hazkundea kontutan hartzea exigituko ditu, langileen eta pentsiodunen eros ahalmena mantendu ahal izateko.

Euskal jendarteak diru nahikoa sortzen du hau horrela izan dadin. Badago diru nahikoa jendarte aberats, solidario eta berdintasunezkoa sortzeko. Hau helburu izanik, LABek propaganda eguna egingo du hilaren 17an, ostiralez, jendarte bidezkoagoa sortzeko proposamenekin.
 

 

 

Irmoki salatu dugu Agurainen gertatutako azken heriotz istripua

admin
-
0
Irmoki salatu dugu Agurainen gertatutako azken heriotz istripua

LAB, ELA, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok elkarretaratzea egin dugu gaur Gasteizen, “Prekarietatea hiltzailea, lan istripu gehiagorik ez” lelopean. Bertan atzo goizaldean Agurain inguruan gertatutako heriotz istripua salatu dugu. Bestaldetik, kasu honetan ematen den inplikazio politikoa ere mahaigaineratu nahi dugu. Izan ere, mantentze lanak Arabako Foru Aldundiak egin ditu eta bere momentuan pribatizatu egin zuen.

LAB sindikatuak irmoki salatzen ditu lanean ari zirela hildako azken langileen heriotzak. Hildako azken langilea, COPALSA enpresakoa, mantentze lanak egiten ari zen Agurain inguruko errepide batean eta ibilgailu batek harrapatu zuen eta horren ondorioz, hil egin da. LAB sindikatuak salatu nahi du hau ez dela trafiko istripua soila izan. Batetik, kontuan hartu behar dugu azpikontrata bateko langilea zela eta beraz berriro ere argi gelditu da prekarietatea eta lan istripuak lotuta daudela, kasu honetan ondorio latzenak edukita. Hortaz, salagarria da oso, zein baldintzatan gertatu zen istripua, gaueko ordu txikietan eta prebentziorako eta babeserako neurri nahikorik gabe.

Bestaldetik, kasu honetan ematen den inplikazio politikoa ere mahaigaineratu nahi dugu. Izan ere, mantentze lanak Arabako Foru Aldundiak egin ditu eta bere momentuan pribatizatu egin zuen. Gauzak horrela, pribatizazioak, beti bezala, prekarizazioa ekarri du non enpresak kontratatzen eta azpikontratatzen
dira eta hori guztia langileen eskubideen eta osasunaren kaltetan.

 

 

 

Lanuzteak Iruñeako Caprabo supermerkatuan kaleratutako 18 langileren berronartzea eskatuz

admin
-
0
Lanuzteak Iruñeako Caprabo supermerkatuan kaleratutako 18 langileren berronartzea eskatuz


Iruñeako Bernardino Tirapu kalean den Caprabo supermerkatuko langileek elkarretaratzea egin zuten atzo kaleratutako 18 langileen lanpostuen defentsan. Modu honetan 18 langileak berronartuak izan daitezen mobilizazio dinamikari hasiera eman diote. Otsailaren 23, 24 eta 25ean lanuzteak egingo dituzte eta otsailaren 27rako erantzunik jasotzen ez badute enpresaren aldetik greba mugagabe bati hasiera emango diote..

Komiteak Capraboko langile guztien etorkizuna kolokan jartzen duen erabaki baten aurrean direla uste du eta horregatik bilera bat eskatu dio enpresari kaleratutako 18 langileren berronartzea eskatzeko eta bide batez, langile guztiei mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu die.
 

 

 

LABek sustatuta, gizarte zerbitzuetako ratioak eta lan baldintzak hobetzeko erdibideko zuzenketa onartu da Legebiltzarrean

admin
-
0

LAB sindikatuak aspaldi “Zaintza zaindu” lemapean azpikontratatutako gizarte zerbitzuetako langile falta eta lan kargak salatzeko kanpaina abiarazi zuen. Ekimen horrekin mahai gainean jarri genituen aldarrikapenei eusten diegu eta uste dugu egindako lanari esker urrats sendoak ematen ari gara, gaur egun gizarte zerbitzu askotan ematen den pertsonal faltak suposatzen duen arazoari heltzeko. Baina Eusko Legebiltzarrean otsailaren 9an onartutakoa gauzatzen dela ziurtatzeko, Enplegu eta Gizarte batzordean agerraldia eskatu dugu berriro ere.

LAB sindikatuak aspaldi “Zaintza zaindu” lemapean azpikontratatutako gizarte zerbitzuetako langile falta eta lan kargak salatzeko kanpaina abiarazi zuen. Kanpainaren inflexio puntua otsailean Hego Euskal Herrian burututako sinadura bilketa izan zen. Honetan, 27.000 sinadura baino gehiago jaso eta Nafarroako Parlamentuan eta Eusko Legebiltzarrean aurkeztu genituen.

Gure aldarrikapenak, langile kopuruaren handitzea, profilen eta funtzioen hedapena, erabiltzaile bakoitzari eskaintzen zaion dedikazio eta zerbitzu denbora igotzea eta langileen, erakunde sozialen eta zerbitzu sozialetako langileen beharrekin loturiko ebaluazio, kudeaketa eta erabakietan erabiltzaileen
parte hartzea izan ziren.

Ondoren, bi parlamentuetako Enplegu eta Gizarte batzordeetan agerraldia egin eta gizarte zerbitzu guztietan, arreta duintasunez emateko langile gehiago aldarrikatu genituen. Honi helduta, Eusko Legebiltzarrean, EH Bilduk honen inguruan aurkeztutako legez besteko proposamen bati esker, EH Bildu, EAJ eta PSEren artean gure aldarrikapenak jasotzen zituen erdibideko zuzenketa bat onartu zuten.

Eusko Jaurlaritzaren utzikeria ikusita, EH Bilduk, berriro ere, Legez Besteko Proposamen bat aurkeztu du eta gehiengo osoarekin Erdibideko Zuzenketa bat onartu zen 2017ko otsailaren 9an. Hau da onartutakoa:

• “Eguneratu ditzala prestazio eta zerbitzu sozialak arautzen dituzten dekretuak, non arautuko baitira, ratioak eta pertsonalari dagozkion beste kontu batzuez gain, zerbitzu eta zentro horiek bete behar dituzten baldintza funtzional eta materialak, eta hiru hilabeteko epean ekar ditzala Legebiltzar honetara dekretu horien zirriborroak. Eguneratze prozesu horretan, zerbitzuaren kalitatean eta, horrenbestez, zentro horietan artatzen diren pertsonen bizi-baldintzatan duten eragina ikusita, lehentasuna izango du mendekotasuna duten pertsonentzako zentro eta zerbitzuen ratioak arautzen dituen dekretuaren zirriborroak, egungo errealitatera egokitu dadin.”

• “Egon dadila, dekretu horien prestatze lanetan, hiru maila instituzionaletako parte hartze teknikoa, bai eta sektoreko entitate sozialen, erabiltzaileen eta langileen ordezkarien parte hartzea ere”.

• “Jaurlaritza eta beste erakunde publikoak arduratu eta inplikatu daitezela kontratazio publikoaren eremuan, kalitatezko zerbitzu publikoak eta zerbitzu horietan lan egiten duten pertsonen lan baldintza duinak bermatze aldera”.

Egindako lanari esker urrats sendoak ematen ari gara, gaur egun gizarte zerbitzu askotan ematen den pertsonal faltak suposatzen duen arazoari heltzeko. Baina Eusko Legebiltzarrean otsailaren 9an onartutakoa gauzatzen dela ziurtatzeko, Enplegu eta Gizarte batzordean agerraldia eskatu dugu berriro ere. Aldi berean, Araba, Gipuzkoa eta Bizkaiko Batzar Nagusietan agerraldia egingo dugu eta Eusko Jaurlaritzari bilera eskaera egingo diogu.

Onartutako Erdibideko Zuzenketa hau LABen lanari esker eta “Zaintza zaindu” kanpainari atxikitutako langile eta erabiltzaileei esker lortutako helburu eta aurrerapauso garrantzitsu bat izan da. Horregatik, LABek borrokatzen jarraituko du gizarte zerbitzuetako profesionalen kopurua handitu eta zerbitzuaren kalitatea hobetuko duen ratio dekretu berri bat egin arte.

 

 

 

LAB apoya los paros y movilizaciones derivados del conflicto de estiba

admin
-
0

El próximo viernes 17 de febrero el Gobierno español registrará un Real Decreto que supondrá, si se registra y se acaba aceptando en los términos del borrador existente, la destrucción de miles de empleos y la precarización más absoluta de los nuevos que se generen. Porque el mantenimiento de la actividad no se discute, ni se discuten los inmensos beneficios de las empresas que desarrollan su actividad en los puertos, nada tiene que ver con la crisis, ya que en los puertos no se ha sufrido como en otros sectores.

Este Real Decreto, amparándose en una sentencia del Tribunal de Justicia de la Unión Europea (TJUE), solo busca el despido masivo de miles de trabajadores y trabajadoras del sector de la Estiba, para continuar la actividad con otros y otras trabajadoras, y en algunos casos, con las y los mismos que dan ahora ese servicio pero en condiciones más precarias.

Mucho se habla de las condiciones económicas de las y los estibadores pero en ningún momento se plantea la situación económica de las empresas como el inconveniente que motiva esta modificación legislativa, que supone suprimir, en su mayor parte, el actual régimen de gestión de las y los trabajadores.

Quieren a la toda la clase trabajadora más pobre y ahora les toca a estos trabajadores y trabajadoras, reforma a reforma, lo único que se persigue es acumular más beneficios en pocas manos y donde se aplicaba un mayor reparto de la riqueza, legislar si es preciso para demolerlo.

El Gobierno del PP pretende legislar para legalizar el despido de todo un sector, sin EREs, sin período de consultas y estableciendo el abono de las indemnizaciones a cargo de fondos públicos, eximiendo a las empresas privadas que operan en los puertos ni siquiera a pagar las indemnizaciones. Por lo tanto, estamos ante otro hurto del erario público. En el año 2008 finalizó el proceso de privatización de las Estibas, un nuevo sector muy productivo privatizado. Todo un recorrido para afianzar la situación actual.

Desde LAB rechazamos este Real Decreto y solicitamos a los partidos vascos con representación en el Parlamento que lo rechacen. La afección para las y los trabajadores de los puertos de Santurtzi y Pasaia, así como para las economías de Ezkerraldea y Oarsoaldea es total.

Por todo ello, desde LAB seguimos manteniendo la máxima de “aquí trabajamos, aquí decidimos” y para ello, es necesario que 38 años después de la firma del Estatuto de Gernika, sea transferida la gestión de los puertos vascos, acordando las condiciones laborales en Euskal Herria, al amparo del Acuerdo Intersindical suscrito recientemente.

Por último, decir que LAB secundará los paros y movilizaciones que se deriven de este conflicto y anima a todas y todos los trabajadores a luchar por sus puestos de trabajo.

 

 

 

Alerta gorrian dago Arabako osasun publikoa

admin
-
0

Arabako osasun sistema publikoaren egoera oso larria da. Osakidetzaren aurkako erasoak etengabeak dira. Hauek osakidetza esku pribatuetan uztea dute helburu, herritar guztientzat izan behar diren zerbitzu publikoak bakan batzuen interes merkantilisten menpe geratzea. Politika horiei aurre egiten ez badiegu, osasun publikoa galzorian egongo da berandu baino lehen. Horregatik langileen ordezkariok ez dugu etsiko, kalitatezko osasun publiko eta unibertsalaren aldeko borrokan jarraituko dugu.

Osakidetza-Arabako langileen ordezkaritza-organoen izenean Arabako osasun publikoaren egoera kezkagarria salatzen dugu. Prentsaurreko honetan agerian utzi nahi ditugu Osakidetzaren aurkako eraso etengabeak. Eraso horien helburu bakarra Osakidetzaren izen ona lohitzea da, interes pribatuen alde egitearren, eta herritar guztientzat izan behar diren zerbitzu publikoak bakan batzuen interes merkantilisten menpean uztearren.

Orain dela zenbait aste, euskal herritarrok osasun-sistema publikoaren kolapsoa ikusi ahal izan dugu. Osasun-sailburu Jon Darponek horri erantzun dio esanez ospitaleetako larrialdi-zerbitzuak gainezka egon badira, gripearen erpina ustekabez aurreratu delako izan dela. Adierazpen horien aurrean, langileen ordezkariok ziurtasun osoz esan behar dugu sailburua euskal herritarrok nahastu nahian dabilela.

Gasteizko bi ospitaleetako larrialdi-zerbitzuak adibide garbia izan dira Osakidetzaren egoera larriaz ohartzeko. Zerbitzu horiek eskuarki gainezka badaude, aldi horietan are beteago egon ziren. Orduan denon ikusgai jarri zen Osakidetzak ezin diola erantzun asistentzia-eskariari bere baliabideekin bakarrik.

Ez da egia Gasteizko ospitaleetako larrialdi-zerbitzuak kinka larrian egotea salbuespenezko gertaera denik. Hainbatetan salatu izan dugun bezala, arazo hori egiturazkoa da, ez baitago baliabide fisikorik, ezta giza baliabiderik ere, larrialdi-zerbitzuetara doazenak artatu ahal izateko. Orain dela zenbait aste gertaturikoa sarri-sarri errepikatzen da urte osoan zehar. Arabako biztanleria eta inguruko eskualdeetakoa (Deba Goiena eta Legutianoren ondoko Bizkaiko herriak) gehiago hazi da, Osakidetza-Arabari bideratzen zaizkion baliabideak baino.

Gaur egun Txagorritxu Ospitaleko Larrialdi Zerbitzuak 28 box baino ez dauzka, eta kopuru hori oso urria da. Urteak badira zerbitzu horretako tamaina egokituko dela iragarri zenetik; azkenean aurten hasiko dira obrak, antza. Hala ere, zalantza egiten dugu ea proiektu horren bidez arazoa konponduko ote den. Erabiltzaileek luzaro itxaron behar dute, dagokien arreta jaso arte, askotan itxaronaldi horiek korridoreetako andetan, ohatiletan edo aulkietan egon behar dira txanda noiz helduko zaien zain. Itxaronaldia are gehiago luzatuko da gaixoa ospitaleratu behar badute, batzuetan 5 orduz itxaron behar izan dute dagokien solairura eraman arte. Osakidetzak zenbait urtarotan ohe-kopuru bat ixten du, baina gero ustekabean ireki behar du berriro, bat-batean beharrezkoak direlako.

Argi dago egoera hori konpondu ahal izateko, plantilla ugaldu behar dela. Zerbitzu horretako profesionalen kopuruan defizita dago. Langileak urriak dira, eta horregatik lan-karga handiak eta presio itzelak jasan behar dituzte.

Santiago Ospitaleko Larrialdi Zerbitzuak hartzen duen gaixo-kopurua igo da, eta zerbitzu horren erreforma onetsita bazegoen ere, obra hori geldirik egon da azkenaldian.

Egoera horretara ez gara txiripaz heldu. Osakidetzaren egoera urria ondoz ondoko gobernuek eta osasun-sailburuek zehatz-mehatz taxuturiko plan baten ondoriozkoa da. Langileen ordezkariak baztertuak izan gara Osakidetzaren plan estrategikoen gaineko negoziazio guztietatik. Plan horien helburu nagusia osasun publikoa ahultzea izan da, erabiltzaileei arreta eskasagoa eta txarragoa ematea, osasun pribatuaren beharra azpimarratzearren. Guk alarma-oihua egin dugu. Ikusi besterik ez dago nolako osasun-arreta genuen orain dela 10 urte, eta nolakoa dugun gaur egun.

Osakidetza-Arabako arreta-kalitatea eta lan-eskubideak beheraka joateko inflexio-puntua Arabako Unibertsitate Ospitalearen Plana izan zen, horretan ados gaude langileen ordezkari guztiok. Plan horrek, arabarren osasun-beharrizanak konpondu beharrean, Osakidetzaren gabeziak larriagotu egin ditu. Plan horren bidez hiriburuko akutuen arloko bi ospitaleetatik bat kendu da, Santiago Ospitale ospetsua. Zerbitzu mediko eta kirurgiko osoa ematen zuen ospitale horrek bere orain arteko eginkizunak alde batera utzi behar ditu, eta epe ertainera egonaldi ertaineko ospitale bihurtuko da. Txagorritxu Ospitaleak osasun-asistentziaren beharra bete ahal izango zuela sinestarazi ziguten, baina gaurko errealitatea ez da esan ziguten bezalakoa.

Arabako Unibertsitate Ospitalearen bategiteak ekarri diguna gaixoak eta langileak ospitale batetik bestera igaro behar izatea izan da, ez du ekarri ohe-kopurua handitzea, itxaron-zerrendak goraka doaz, bai kanpoko kontsultetan, bai ebakuntza kirurgikoetan. Santiago Ospitalea hutsik uzten ari dira, gero eta zeregin gutxiago, gero eta bertako profesional/langile gutxiago, gero eta azpikontrata gehiago, orain dela gutxi arte Osakidetzako langileek berek egiten zituzten lanak egiteko.

Bategite horrek zalantzaz beterik utzi gaitu: Eta Lezako Ospitaleak ba ote du etorkizunik? Eraikina zaharberritzeko herri-ogasunetik gastatu diren milioiak eta gero, nolakoa izango da ospitale horren izaera, baldin eta egonaldi ertainerako Arabako erreferentzia-zentroa Santiago Ospitalea izango bada? Gaur jakitera izan dugunez, ospitale horretako garbitegia pribatizatuko dute. Langileek eta haien ordezkariok borrokatuko dugu jarduera hori ospitalean egiten jarraitzeko, eta bertako langileek egiteko. Erabaki horrek langile bat kaleratzea ekarriko luke, eta baita osasun publikoaren beste zerbitzu bat pribatizatzea ere.

Osakidetza-Arabaren bigarren pausoa zera izan da: kudeatzailetza-zuzendaritza bakar batean biltzea ospitale-arreta eta lehen arreta, ESIak sortuz (ESI-Araba eta ESI-Arabako Errioxa). Antolamenduko eta kudeaketa ekonomikoko modu horrek lehen arreta fagozitatu du, zeren osasun-baliabideak eta politikak ospitalera bideratu dira, eta ez osasun-zentroetara eta PACetara. Bestela esateko, osasun-sistemako sarrera prekarizatu dugu. Orain ohikoa da familia-medikuek egun berean gaixoak artatzerik ez izatea, eta 3 bat egun itxaron behar izatea, osasun-zentroa zein den arabera. Pediatria-arreta are egoera txarragoan dago, lan-egunetan gainezka badago, asteburuetan aukera bakarra dago: Txagorritxu Ospitaleko Larrialdietara jotzea, hori baita Arabako pediatria-zerbitzu bakarra asteburu eta jai-egunetan. Hori dela-eta, zerbitzu horretan plantilla ugaltzea guztiz beharrezkoa da.

Aurreko guztiari gehitu behar dizkiogu austeritate-neurriak, Osakidetzak Espainiako Gobernuaren aginduei jarraikiz hartu dituen austeritate-neurriak. Bide horretatik Osakidetzak 3.000 lanpostu baino gehiago suntsitu ditu, Osakidetzako langileek egin izan dituzten eguneroko atazak pribatizatu ditu: garbikuntza, sukaldaritza, mantentze-ofizialak, abisu medikoak… ESI-Araban behin-behineko langileen portzentajea %45ekoa da. Euskaldunon hizkuntza-eskubideak ez dira bermatzen. Osakidetza ez da, dagoeneko, garai batean izan zen osasun publiko moderno eta puntakoa, bere herritarrenganako eta profesionalenganako ardura zuena. Oraingo langileok gutxiago gara, zaharragoak eta lan-karga handiagoekin.

Langileen ordezkariok ez dugu etsiko, kalitatezko osasun publiko eta unibertsalaren aldeko borrokan jarraituko dugu. Ez dugu bertan behera lagako langileen lan-eskubideen aldeko borroka. Osasun-sailburuak ez du egia esaten Osakidetzaren egoerari buruz, baina gu ez gara isilduko eta politika horiek salatzen jarraituko dugu. Politika horiei aurre egiten ez badiegu, osasun publikoa galzorian egongo da berandu baino lehen.

 

 

 
1...953954955...1.587Página 954 de 1.587

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus