2026-07-21
Blog Página 913

Igor Arroyo: “Sortuko dira, sortuko ditugu beste Iraultza batzuk”

LABek ekitaldia egin du gaur Hernaniko Biteri Kultur Etxean, Sobietar Iraultzaren mendeurrenean, “…sortuko dira berriak 1917-2017” izenburupean. Ekitaldia LABen ekimen ibiltariaren barruan kokatzen da. Igor Arroyo, LABeko Idazkari Nagusiaren ondokoak, gogorarazi duenez , “gaur egun Europan ezagutzen ditugun aurrerapen sozialak borroka sindikal eta politikoaren fruitu dira neurri handi batean”. Aurrera begira ere jarri nahi izan du LABen konpromisoak azalduz, “XX. mendeko borrokalarien enbor beretik sortuko dira, sortuko ditugu, XXI. mendeko iraultzak”.

Internazionalaren musikarekin hasi da ekitaldia, Pariseko Komunaren testuinguruan sortutako kantuarekin. Kapitalistek Komuna suntsitu arren, abestiak biziraun zuela oroitu du Izaskun Garcia LABeko Zuzendaritzako kideak, eta abestiak bezala, “esplotaziorik gabeko mundu baten ametsak biziraun” zuela.

1871ko Pariseko Komunatik hamarkada batzutara, 1917an boltxevikeek irauli zuten jauntxoen Errusia, gaur bezalako egun batean. Garciak azpimarratu du “LABen ustez garrantzitsua dela oroimen historikoa berreskuratzea” eta testuinguru honetan kokatu du gaurko ekitaldia, “aurrera begira bidea egiten jarraitu nahi dugulako”.

Bideo baten ondoren, Igor Arroyo LABen idazkari nagusi ondokoak hartu du hitza. Kapitalismoaren hasierako urteetan langileek bizi zuten egoera gogorra deskribatuz. “Langileak eskubiderik gabeko makinak besterik ez ziren, erabili eta botatzekoak. Ez zuten eskubide sindikalik eta parte hartze politikorako eskubiderik”.

Arroyoren hitzetan, “gaur egun Europan ezagutzen ditugun aurrerapen sozialak borroka sindikal eta politikoaren fruitu dira neurri handi batean”, hala nola 40 orduko lan-astea, bozkarako eskubidea, gaixotzerakoan baja hartu eta zahartzean erretiroa hartzekoa.

1917ko Errusiako Iraultza testuinguru honetan kokatu du Arroyok, mugarri bat izan zela azpimarratuz, “kontrabotere izatetik, boterea eskuratzera igaro ziren Errusiako langileak”.

XX. mendeko beste mugarri batzuk aipatu ditu ondoren, Afrika eta Asiako deskolonizazioa, Kubako iraultza eta Ameriketako borrokak, beltzen eskubideen aldeko mugimendua eta mugimendu feminista. “Horiei guztiei esker, izan litekeena baino hobea da mundua”.

Borroka historikoek duten gaurkotasuna azpimarratu du. “Haien enbor berekoak garela sentitzen dugu. Guk ere pentsatzen dugu borroka sindikal eta politikoa ezinbestekoa dela pertsona orok bizitza duina izan dezan, bizitzea merezi duen bizitza bat”.

Iraultza berrien beharra nabarmendu du horretarako. “Kapitalaren diktaduraren aurrean, iraultza demokratikoa behar dugu, herri burujabetza berreskuratzeko. Patriarkatuaren aurrean, iraultza feminista, bizitza erdigunean jarriz. Garapen eredu suizidaren aurrean, iraultza ekosozialista. Eta uniformitatearen aurrean, kultur aniztasuna eta kultura askearen iraultza”.

Iraultzarako erronkak ere nabarmendu ditu. “Lehena, kapitalak inposatutako prekarizazioaren aurrean, ekintza soziosindikal berria martxan jartzea. Bigarrena, desegituratuta dagoen klase subjektua berrosatzea. Hirugarrena, aldaketa sozialari bide emango dion aldebakarreko burujabetza prozesua martxan jartzea”.

LABen konpromisoa azpimarratuz amaitu du bere interbentzioa Arroyok, “XX. mendeko borrokalarien enbor beretik sortuko dira, sortuko ditugu, XXI. mendeko iraultzak. Forma ezberdina eta mami berdinarekin: esplotazio, zanpaketa eta bazterkeriak gabeko jendartea eraikitzea, gizon eta emakume orok bizitzea mereziko duen bizitza izan dezagun.

Ekitaldiaren amaieran, Iosu Moreno LABeko kideak margotutako akuarela bat aurkeztu dute, “beste iraultza batzuk sortuko ditugunaren ideia” irudiekin ere adierazteko.

“Zutik emakumea”, “Eusko gudariak” eta “Internazionala” kantatuz eman diote amaiera ekitaldiari.
 

 

 

El plan de Gamesa-Siemens de pagar dividendos con 6.000 despidos es vergonzoso

0

Hoy, 7 de noviembre, hemos conocido por los medios de comunicación la intención del grupo Gamesa-Siemens de despedir a 6.000 trabajadores y trabajadoras en 3 años. Para LAB, esta noticia es gravísima, ya que creemos además, que la multinacional tratará de que este plan afecta también a las plantas de Euskal Herria. LAB exige que se mantenga el empleo en todas las plantas de Euskal Herria. No vamos a aceptar ningún despido.

La decisión adoptada es gravísima tendiendo en cuenta que se acaba de producir hace escasos meses la fusión entre las dos compañías entre el aplauso de las instituciones vascas.

LAB quiere recordar cual era la situación económica de Gamesa, creada con financiación pública, antes de la fusión: En el ejercicio 2016 Gamesa tuvo un beneficio neto récord de 301 millones de euros, es decir, un 77% más que en el ejercicio anterior. Los primeros 3 meses del 2017 han sido todavía mejores: el beneficio ha sido de 100 millones de euros, es decir, un 39% más que en el primer trimestre de 2016 .

Entonces, ¿cuál fue la verdadera razón para que se diera la fusión? Con la fusión, los accionistas se embolsaron 1.047 millones de euros. Y desde que se tomó la decisión de hacer la fusión, los miembros de la dirección han recibido 82 millones de euros estos últimos meses a raíz de que se hiciera la operación.

Ésa fue la verdadera razón para que se hiciera la fusión, que unos pocos se enriquecieran a costa de poner en riesgo muchos empleos. ¿Ahora van a tener que para con la pérdida del empleo todas esas millonadas que se han llevado algunos? Es escandaloso, no hay derecho.

Hoy en día Gamesa, que debería ser un eje importante del tejido industrial de Euskal Herria, está en una preocupante situación debido a la falta de política industrial del Gobierno Vasco. ¿Por qué se aplaudió la operación, diciéndonos que el domicilio social se quedaba en Zamudio, y que ésa era suficiente garantía? ¿Por qué no se sumó a la petición de LAB de solicitar garantías de que el empleo se mantendría?

Se sigue poniendo la alfombra roja a multinacionales, haciendo deslocalizando los centros donde se toman las decisiones. Como se recogía en el decálogo presentado por LAB para otra política industrial se pueden tomar decisiones políticas para condicionar estas operaciones, solo falta la voluntad política que actualmente no existe.

Para terminar, nos queremos solidarizar con los y las trabajadoras de todo el mundo que van a querer despedir a través de este plan. Conseguiremos frenar este plan si peleamos en defensa del empleo.

 

 

 

Aurtengo ildo beretik doazen aurrekontuak aurkeztu ditu Gobernuak Kontseilu Ekonomiko eta Sozialean

0

Gaur bildu den Kontseilu Ekonomiko eta Sozialean 2018ko aurrekontu egitasmoa jorratu da. Berriro ere, iaz egondako metodologia bera errepikatu da: sei egun (hiru lan-egun) lehenago bidali digute egitasmoa eta hortaz ez da egon azterketa sakonik egiteko denborarik. Eta berriro ere, Kontseilu Ekonomiko eta Soziala tramite hutsa izan da, egitasmoa Parlamentura bideratzeko. Eremu batzuetan norabaiteko parte hartze soziala izan duten planetako ekintzak jasotzen diren arren, oro har ez da egon aurrekontu parte hartzaileak egiteko inolako prozedurarik.

Mamiari dagokionez, eta azterketa sakonago baten faltan, hiru egiturazko mugapenek bere horretan jarraitzen dutela  dakusagu: batetik, Madrilek ezarritako mugapenak; bigarrenik, UPNko Gobernuek eragindako zorra; eta hirugarrenik, lan  errentetan oinarritutako fiskalitate ez nahikoa. Egia da egungo Gobernuari oinordetzan datozkiola hiru mugapen hauek,  baina LABen iritziz, Gobernua ez da behar bezalako erabakiak hartzen ari horiei aurre egiteko, neurri handi batean Geroa Bairen jarrera kontserbadorearen ondorioz. Aldaketa politiko-instituzionaletik sakoneko aldaketa sozialera igarotzeko, ezinbestekoa da instituzioak eta jendartea oro har aktibatzea Nafarroaren burujabetzaren alde; zorraren auditoria bururaino eramatea; eta Kapitalaren errentek nahiz enpresek gehiago ordain dezaten erreforma fiskal sakona egitea.

Kopuru orokorrei dagokionez, aurrekontua %2,4 hazi da aurreko urtearekin alderatuta, %4,1 finantzieroa ez den gastuari  erreparatuta, baina hazkunde hori Barne Produktu Gordin nominalaren hazkundea baino txikiagoa da (%4,4). Alegia,  aurrekontuak ekonomia baino gutxiago hazten dira eta, gainera, langileriak ordaindutako zergetan oinarritzen dira, soldatek Barne Produktu Gordinean duten pisua jaisten den bitartean. Beste hitz batzuekin esateko: Patronala oso eroso dago, etekin margen handi batekin, nafar langileriak jasotzen dituen prestazio eta zerbitzu publikoak gure maila ekonomikoak ahalbidetzen duena baino kaskarragoak diren bitartean. Izan ere, gogoan hartu beharra dago ongizate sozialean, osasungintzan eta hezkuntzan inbertitutako Barne Produktu Gordinaren portzentaiari dagokionez, Nafarroa Europako azken postuetan dagoela. Datu baikorrena, iaz jada nabarmen hazi zen Eskubide Sozialen Arloaren hazkundea berria da, baina aldiz, hezkuntzan eta osasungintzan egindako inbertsioa jaitsi egin da Barne Produktu Gordinarekin  alderatuta.

 

 

 

La plantilla de ALESA denuncia salarios sin cobrar y la puesta en marcha de un ERTE

0
Los y las trabajadores de la empresa ALESA, Aleaciones Especiales S.A, han dado a conocer la situación en la que se encuentran a día de hoy. Desde el traslado de la empresa de Lamiako a Gatika en 2010, la mala gestión por parte de la Dirección ha sido una constante hasta el punto de llegar a la situación actual: salarios sin cobrar y puesta en marcha de un ERTE que difícilmente podrá solucionar nada.

Esta es la nota de prensa emitida por la representación sindical de la plantilla de ALESA:

Desde la representación de los y las trabajadores se ha emplazado reiteradamente a la Dirección a que presente un plan de viabilidad económica de la empresa, que explique las razones para aplicar el ERTE y garantice el futuro de la producción y la de los y las trabajadoras. La respuesta de la Gerencia ha sido evadir sus responsabilidades, no presentar propuesta alguna mas allá de que los y las trabajadoras paguemos con el recorte de nuestros salarios y derechos la situación que han provocado. No han mostrado ninguna voluntad para encaminar la difícil situación en la que nos encontramos, y prueba de ello es que las pocas gestiones con Diputación etc. las estemos gestionando desde la parte social.

Actualmente, la gerencia ha desaparecido y es por ello que a nuestro entender, la situación pasa por un cambio de la Dirección actual y por que se presente un plan de viabilidad; dado que somos una plantilla con experiencia, tenemos carga de trabajo, es una planta nueva con maquinaria moderna y el problema de falta de liquidez es únicamente consecuencia de la mala gestión como venimos denunciando.

Entendemos además, que el Gobierno Vasco y la Diputación deben ser parte de la solución, puesto que esta empresa ha sido financiada en parte con dinero público a través de préstamos. Por lo tanto, pedimos que no se haga dejación de su responsabilidad y garantice la elaboración de un plan de viabilidad.

ALESA tiene futuro y estamos dispuestos a defenderlo.
 

 

 

Urbil merkataritza gunean zabaldu ditugu gure proposamenak

Ekimen Ibiltaria Donostian ibili da asteburuan, eta gaur Usurbil eta Lasartera iritsi da, “Lan duina, bizi duina” aldarrikapena zabaltzeko. Goizean, Urbil merkataritza gunean izan gara, bertako langileekin egoteko, prekarietatea eta lan eskubideei buruzko gure irakurketa plazaratzeko.

Usurbilen goizean egon eta gero, Lasarten izango gara arratsaldean. Ekimen Ibiltariaren Infogunea egokituko dugu Okendo plazan, 18:00etatik 19:30era.

"Lan duina, bizi duina" dinamika Hernanira joango da bihar, eta, bertan, ekitaldi berezi bat gauzatuko dugu: Sobietar iraultzaren mendeurrena gogoratuko dugu. Hain zuzen ere, Hernaniko Biteri kultur etxean egingo dugu ekitaldia, “…sortuko dira besteak 1917-2017” leloarekin. 12:00etan hasiko da, eta LABeko idazkari nagusi indoko Igor Arroyok hartuko du hitza.
 

 

 

Xabier Ugartemendia: «Lan istripuen arazoa ez da lan arazo huts bat, arazo soziala ere bada»


Cementos Lemonako langileek bi orduko lanuztea eta manifestazioa egin dituzte gaur, eta Lemoako herriak erantzun ona eman dio deialdiari, zenbait taberna eta denda itxi baitituzte. Protesta urriaren 31n lantegian lan-istripuz hildako langilearen heriotza salatzeko egin dute, eta bertan parte hartu du LABeko Negoziazio Kolektiboa eta Ekintza Sindikaleko idazkari Xabier Ugartemendiak. "50 langile baino gehiago hil dira aurten lan istriopuz. Egoera tamalgarri hau patronalak eta botere politiko eta instituizonalek ezarri nahi diguten ereduaren ondorio da", nabarmendu du.

Patronalak eta botere politiko eta instituzionalek ezarritako ereduak prekarietatea dakar, baina, Xabier Ugartemendiak azpimarratutakoaren arabera, "pobreziaz gain, lan istripuak ere". Hala, LABeko ordezkariaren hitzetan, "lan iistripuen arazoa ez da lan arazo huts bat, arazo sozial bat ere bada. Horregatik, gizarte osoaren aktibazioa behar dugu honi aurre egiteko".

Ugartemendiak goraipatu ditu Lemoako herriak emandako erantzuna eta elkartasuna: "Patronalak zein administrazioan aldaketa eragiteko, gizartearen aktibazioa beharrezkoa dela argi du LABek", berretsi du. 

Enpresa batzordeko kideek ere hartu dute hitza gaurko mobilizazioan: "Lanuzte hau egin dugu herri mailan salatzeko lan istripuak ez direlako lantegietan geratu behar diren arazoak bakarrik. Denok garaarazoaren parte".

Langileen ordezkarien hitzetan, "ikusten dugu arazoa egiturazkoa dela, ez bakarrik istripu zehatz horietara mugatzen den arazoa. Horregatik herriaren inplikazioa eskatzen dugu erantzunean. Alde batetik, arazoa ikusteko eta, beste alde batetik, arazo horren aurrean zerbait egin behar dela adierazteko. Azken hilabeteotan inguruarekin lotutako hirugarren istripu hilgarria da. Duela bi aste Lemoako herritar bat hil zen Zeberion eta duela hilabete batzuk beste langile bat hil zen Bediako lantegi batean. Horregatik, ikusi dugu aproposa Lemoan egitea mobilizazio hau".
 

 

 

Grebara deitu dute Haurreskolak Partzuergoko langileek

0

EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoko sektore ezberdinak protestan ari dira joan den ikasturteaz geroztik, lan baldintzak hobetzeko aldarriarekin, LAB, ELA eta STEILAS sindikatuon ekimenez. Bada, azaroan zehar, sektore bat hasiko da borrokan astero, eta Haurreskolak Partzuergoko langileen txanda izango da egunotan. Hain zuzen ere, ostegunerako grebara deitu dute, eta agerraldi bat egin dute egingo dituzten jarduera guztien berri emateko.

Haurreskolak Patzuergoko borroka astea diseinatu dugu, honako jarduerekin:

– Bihar, hilak 7rako: gure eskaerekin bidalketa masiboa egingo diegu Hezkuntza sailburua den, Cristina Uriarteri, eta Haurreskolak Partzuergoko gerentea den, Maite Larrañagari.

– 8an: Gure ikasleen adinak eta haurreskolen funtzionamenduak ez dutenez uzten kontzentrazioak edota ekimen bateratuak egiteko aukerarik, ebakuazio simulazioak egingo ditugu haurreskola guztietan.

– 9an: GREBA. Eibarren, Haurreskolak Partzuergoaren egoitza parean, kotxe karabana eta elkarretaratzea egingo dugu.

– Astean zehar, borroka paisaia mantenduko dugu,… eta 10ean, bereziki, Haurreskoletan amantalak eskegita (kanpoan edo barruan), beltzez jantzi edota larrialdietako txalekoa jantzi…. Eta abenduaren 12an sektore guztietan greba deitu dugu.

Sindikatuon ustez, ezinbestekoa da Eusko Jaurlaritza azken urte luzeetan inposatzen ari den murrizketak eta hezkuntza politika errotik aldatzea eta honek guztiak eraginda egungo hezkuntza publikoan sufritzen ari garen egoerari buelta ematea.

Hezkuntza Sailari eta Haurreskolak Partzuergoari dei egiten diegu sektorea aintzat hartu eta benetako negoziazio prozesu bat abian jarri dezala, lan-baldintzak hobetu eta egungo Haurreskolak Partzuergoak dituen behar eta erronkei modu egokian erantzuteko.

Erantzunik gabe
Pasa den ikasturtean EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoko sektore ezberdinetan eta bereziki Haurreskoletan jarraipen handiko greba eta mobilizazioak burutu genituen, ikastetxeak, langileak, haurrak eta familiak azken urteetan pairatzen ari garen egoera larria salatu eta egoerari buelta emateko ezinbestekotzat jotzen ditugun neurriak plazaratu asmoz.

Eusko Jaurlaritzak eta Haurreskolak Partzuergoak, ordea, oraindik ez diete gure aldarrikapenei erantzunik eman. Sektore ezberdinetako Negoziazio Mahaiak deitzeko ariketa formala egin duen arren, egoera larri honi buelta emateko inolako neurri zehatzik ez du ezarri mahai gainean.

Azken hilabeteetan plazaratu moduan, LAB, STEILAS eta ELA sindikatuon ustez ondorengoak dira Haurreskolak Partzuergoari dagokionez, kontutan hartuta 2009tik lan hitzarmena eta soldata izoztuta ditugula, egungo egoerari irtenbidea ematen hasteko adostu beharreko neurriak:

-Kudeaketako eta Hezitzaile langileen Lanpostuen Zerrenda eta egonkortasuna bultzatu. Haurreskolak Partzuergoko langileon behin-behinekotasun tasa % 41ekoa da, kudeaketa langileena %100ekoa.
-Geletako ratioak berdintasunean oinarritutako irizpideekin aplikatu.
-Ordezkapenak bertaratze orriarekin ez baldintzatu.
-Lizentzia, baimenak eta txanda egunak ordezkatu. Egin ezean lankideen lan karga handitzen da eta zerbitzuaren kalitatea, berriz, kaskartu.
-Haurreskola txikietan familia guztiei 8 orduko zerbitzua eskaintzea.
-Koordinazio liberazio orduak irekita dauden gela kopurua izatea erreferentzia.
-Koordinatzaile ordeak plusa proportzionalki jasotzea (hilabete batera heldu ezean).
-Erretiroa erraztu, errelebo kontratuarekin akordio batera heldu. Gaurko errelebo kontratuen araudiaren aplikazioa 2018ko abenduaren 31n amaitzen da.
-Bajak lehen egunetik %100ean ordaindu.
-Eroste ahalmena berreskuratu.
-Dekretu bidezko ordezkoen araudirik ez! .
-Haurreskolen doakotasuna.

Eta hezkuntza publikoko gainontzeko sektoreen aldarrikapenekin bat eginez:
-Hezkuntza inbertsioa handitzea (gutxienez Europar Batasuneko bataz bestekoa, progresiboki %6ra iritsiz).
-LOMCE Euskal Herriko gure ikastetxeetatik ateratzea eta honen moldaketa hutsa den Heziberri bertan behera uztea.
-Hezkuntzaren merkantilizazioa alde batera uztea, egungo desorekak gaindituz hezkuntza garapen pertsonal eta sozial integralerako tresna izan dadin (kohesio soziala, integrazioa, aniztasuna, berdintasuna, hezkidetza oinarri).
-Ikasle euskaldun eleaniztunak sortuko dituen euskarazko murgiltze eredua garatzea.
-Balizko Hezkuntza legearen aurrean sindikatu, hezkuntza eragile eta herritarron parte hartzea eta iritzia aintzakotzat hartzea.

Orain arte Eusko Jaurlaritzak eta Haurreskolak Partzuergoak ez dute proposamen hauen inguruko benetako negoziazio asmorik agertu. Hau dela eta Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak greba eta mobilizazio dinamika mantentzea beste biderik ez digute uzten.

Irailetik aurrera mobilizazio ugari burutu ditugu eta gaur Haurreskolak Partzuergoko hezitzaile eta langileok hasiera emango diegu, Unibertsitatez kanpoko Irakaskuntza publikoan burutuko diren borroka asteei.
 

 

 

Nos hemos comprometido en Bilbo a defender todos los derechos civiles y políticos

0

Miles de personas nos hemos congregado hoy en Bilbo con motivo de la manifestación convocada por diferentes agentes sociales, políticos y sindicales en solidaridad con Catalunya. Hemos pedido la libertad de las personas encarceladas y hemos denunciado la aplicación del artículo 155. Garbiñe Aranburu, secretaria general de LAB, ha estado presente en la protesta: "Lo que está ocurriendo en Catalunya también nos afectará a nosotras y a nosotros". Aranburu ha criticado al PNV por no apoyar la manifestación: "Nos corresponde a todas y todos movilizarnos hoy para hacer frente al bloque antidemocrático que conforman PP, PSOE y Ciudadanos. La ausencia del PNV nos da qué pensar".

Esta ha sido la declaración leída al final de la manifestación por la cantante Zuriñe Hidalgo y el catedrático Ramón Zallo:

Ante la gravedad de los acontecimientos que están sucediendo en Catalunya y que afectan a todo el Estado y por tanto también a Euskal Herria, las fuerzas políticas, sociales y sindicales que hoy han respondido a esta convocatoria queremos hacer públicos los siguientes compromisos:

1) En respuesta a la actitud autoritaria y represiva del Estado contra el pueblo catalán y sus instituciones democráticas, mostramos nuestra solidaridad con la ciudadanía de Catalunya y nos comprometemos a hacer frente a la deriva autoritaria y antidemocrática de la entente PP-PSOE-Ciudadanos, que tiene en la aplicación del artículo 155 un punto de inflexión de dimensiones históricas. Asumimos la responsabilidad de impulsar la respuesta ciudadana, pacífica y democrática, frente a las acciones represivas del Estado en Catalunya.

Estas tres organizaciones políticas (PP, PSOE y Ciudadanos) conforman un frente de Estado profundamente autoritario, que se ha propuesto destruir cualquier atisbo de democracia, primero en Catalunya y seguidamente en cualquier territorio y contra cualquier pueblo que no asuma de buen grado los principios monárquicos, involutivos y de unidad indisoluble del Estado que ellos imponen. No es casualidad que dirigentes del PP hayan amenazado con utilizar ese artículo en otros lugares.

La aprobación del artículo 155 ha supuesto la destitución ilegítima del Govern de Catalunya y la usurpación de sus competencias por parte del Gobierno español. Además, Rajoy ha impuesto la disolución del Parlament, depositario de la soberanía democrática de la cuidadanía catalana. Todo ello se suma al encarcelamiento por motivos exclusivamente políticos de dos activistas sociales como Jordi Cuixart y Jordi Sánchez, de 8 representantes del legítimo Govern catalán y a la amenaza directa de prisión para una otros cargos políticos democráticamente elegidos por el pueblo catalán, incluido el president de la Generalitat y la presidenta del Parlament. Estas decisiones, además, son implementadas por una fiscalia y unos jueces que actúan como meros apendices del poder político, al grito de “A por ellos”.

Sin duda, esta escalada represiva no se circunscribe al marco de Catalunya, sino que va a suponer un recorte de libertades democráticas en todo el Estado, y Euskal Herria también será objeto de agresiones. El PP, el PSOE y Cs han decidido imponer los márgenes cada vez más extrechos por donde debe transitar toda la política en el Estado. Esto incide directamente en el debate abierto para renovar el estatus político. El margen de mejora de autogobierno es el que marca el Estado.

Por todo ello afirmamos que ante dicisiones propias de un Estado antidemocrático resulta inaceptable mantener, también en Euskal Herria, cualquier normalidad institucional y acuerdos políticos de primer orden con cualquiera de esas tres fuerzas políticas (PP, PSOE y Ciudadanos). Esas medidas excepcionales del artículo 155 suponen un ataque directo a la democracia y el derecho a decidir que no puede quedar sin una respuesta proporcional en el ámbito de la política vasca.

2) Segundo, exigimos la puesta en libertad de los miembros de la sociedad civil catalana Jordi Sanchez y Jordi Cuixart (presidentes de ANC y Omnium Cultural respectivamente). Los procesos sociales y de reivindicación nacional precisan de estructuración social y, en una democracia, es inaceptable que las personas que militan en esas estructuras sean criminalizadas.

Asimismo, exigimos la inmediata puesta en libertad de las y los representantes del Govern encarcelados esta semana. Cuentan con nuestra solidariad y nuestro apoyo. Y nos solidarizamos y mostramos nuestro apoyo a todos los cargos políticos catalanes amenazados de prisión por ejercer una acción política que responde a un mandato democrático de la ciudadanía. En este sentido, reafirmamos nuestro apoyo al proceso democrático de Catalunya y exigimos el respeto a las decisiones mayoritarias de sus instituciones. Catalunya debe seguir su camino.

3) Nos comprometemos a impedir la degradación de la democracia y a defender todos los derechos civiles y políticos. Más concretamente, reivindicamos el derecho a decidir de Cataluña y de los territorios de Euskal Herria. El origen del problema está precisamente ahi, en la negativa radical por parte del Estado para dar cauce democrático a esa reivindicación. Ni el Estado español, ni el PP, el PSOE y Cs lo aceptan. Defendemos que somos sujeto político propio y legitimado, cuyo único límite debe ser el ejercicio democrático de la ciudadanía vasca. Democracia es derecho a decidir, en Catalunya y también en Euskal Herria.

Visca Catalunya!
Gora Demokrazia!

 

 

 

Ostalaritza eta alojamenduetako hitzarmenen aldeko borrokara dei egin dugu Donostian


"Lan duina, bizi duina" Ekimen Ibiltaria Donostiara iritsi zen atzo, eta Gipuzkoako hiriburuko Parte Zaharrean izan gara gaur, ostalaritza eta alojamenduetako langileen lan eskubideen defentsan eta sektorearen prekarietatea salatzeko. Kalean izan gara, egoera honen berri emateko eta sindikatuaren aldarrikapenak zabaltzeko. Hala, kalejira bat egin dugu Parte Zaharrean barrena, egoera ikusgarri egiteko.

Ostalaritzako negoziazio kolektiboari dagokionez, Gipuzkoan patronalen aldetik estrategia globala ikusten ari gara negoziazio mahaietan, edukien blokeoarena hain zuzen ere. Atzera pausoak bilatzen ari dira eta horregatik ez dira hitzarmenak sinatzen.

 
Zehazkiago, Gipuzkoako ostalaritzan, sektorea bi azpisektore handitan zatituta dago. Alde batetik, hotel eta alojamenduena eta bestetik, ostalaritza eta jatetxeak (kolektibitateak).
                               
Gaur egun, blokeatuta dago hotel eta alojamenduen hitzarmenaren negoziazioa, patronalak uko egiten baitio sektorean goraka doan externalizazioari. Gure ustez estrukturalak diren zerbitzuak kanporatuta dituzten hotelak daude, hala nola garbiketa, harrera, jatetxea edo gelen garbiketa.
 
Hotel eta alojamenduetako egoera larria bada, ez da gutxiagorako ostalaritza eta jatetxeetan:
 
•Hitzarmen kolektiboa 2010etik berriztu gabe
•7 urte daramatzagu soldata eta laneko eskubideak izoztuta.
•Gainera, sektore honetako enpleguan iruzurrean oinarritutako praktiken portzentaia handia dago, aldi baterako kontratuekin lanaldi luzeak mozorrotzen direlarik.
•Lanaldi partzialeko kontratazioan gehiegikeriak, ustezko autonomoak
•Prestakuntzako kontratu ugari, azpikontratazioa…
 
Egoera honi gehitu beharko litzaioke UGT eta CCOO egiten ari den ofentsiba negoziazio kolektiboa estatalizatzeko. Honek dakarrena da kolektibitateetako kontratazio berrietan lanaldiak luzatzeak (77 ordu Gipuzkoan) eta 7.427 eurotako soldata galera lankide beteranoekiko.
 

 
Hortaz, esan dezakegu Gipuzkoako ostalaritzako negoziazio kolektiboaren egoera dramatikoa dela eta ez du ematen konponbide negoziatua egongo denik. Antolaketa eta borrokaren bidez lortu beharko ditugu langile bezala ditugun neurriak.
 
Gaurko eguna probestu nahiko genuke Donostian industria turistikoaren B aldea salatzeko, hain modan egon dena autengo udan.
 
LABek iritziz honakoak dira jarduera hau uzten ari den ondorioak. Lehenik eta behin turistifikazioa. Ondorio nagusiak dira hiriaren izaera aldatzea, bere dimentsio politikoan zein alderdi sozial eta kulturalean, eta etxebizitzaren alorrean sortzen diren ondorio larriak.
 
Interes korporatibo, finantziero eta higiezinenak dira fenómeno hauetatik onura jasotzen dutena. Eta ikusten ari gara turismoaren ustezko onura ekonomikoak ez direla klase herritarretara heltzen.
 
Enpleguari dagokionez, detektatu dugu industria turistikoa indartsu dagoela, pernoktazioak gora egiten dute, bisitari, diru-sarrera eta establezimenduen errentagarritasunak ere. Gainera, industria turistikoa, turismoaren benetako hazkundearen azpitik ari da enplegua sortzen eta sortzen dena prekarioa, aldi baterakoa, partziala eta soldata baxuduna da. Ostalaritzan zerbitzu anitzetako enpresak sortzen ari dira (pisuko zerbitzariak), “kellyak” bezala ezagunagoak direnak. Gainera, lanaldi partzialeko enpleguak daude, iruzur iturri bihurtu den kontratua, formalki partzialak diren arren, benetan 8 edo 10 ordutako lanaldiak izkutatzen dituztenak.
 
Iruzurra dakarren beste bide bat, “malgutasuna” handitzea helburu duena, “ustezko autonomoen” fenomenoa da. Honek berarekin dakarrena da “mileuristak”, kontziliaziorako ezinezkoak diren ordutegiak, enpleguan segurtasun falta, estazionalitatea eta prekarietatea eta iruzurra.

 
Maila sozialean, fenomeno honek ondorio nabarmenak sortzen ditu gure herri eta hirietan hala nola: jatorrizko biztanleria beste leku batzutara joatea; funts putreek erabilera turistikorako etxebizitzak erosten ditu alokairu eta erosketarako prezioak aldatuz; osasun, kultura edo hezkuntzako azpiegituren gabezia modan jartzen diren auzoetan; gertuko merkataritzan aldaketak merkataritza-kateen ondorioz eta aldaketak bizikidetzan (zarata, zikinkeria, ongizatea galtzea…).
 
Hainbat konponbide dago turistifikazioa gelditzeko:
•Pisuen alokairuaren prezioa kontrolatu.
•Sektore turistikoa arautzea, alokairu turistikora bideratutako hirigintza-sektorea gutxitzeko, alokairu komertzialeko eskaintza erraztuz eta hotel berriak eraikitzeko lizentziak kontrolatuz. Esaterako, berriki 22 lizentzia eskaini dira hotel berriak eraikitzeko Donostian.
•Udalek turismoari egindako zergapetzean protagonismo handiagoa izateko presionatu.
•Gaueko aisiko lokalak arautzea bizilagunekin bizikidetza errazteko.
•Etxebizitza planak hobetu baliabide gutxien duten herritarren alokairurako sarbidea bermatzeko: New Yorken, alberge baten bizi den helduen %16ak enplegua dauka.
•Zerga turistikoa bultzatzeko aukera aztertu.