2026-07-31
Blog Página 567

Borrokarako tresna izango gara riderrentzat, besteren konturako langileak izan daitezen eta lan baldintza duinak izan ditzaten

Agerraldia egin dugu Bilbon eta Iruñean, Uberizazioaren balizko Lege Erregulatzailearen aitzinean sindikatuak egiten duen azterketa azaltzeko. Hain zuzen ere, LABek riderrekin martxan jarriko duen dinamikaren berri eman dugu, sektoreko hainbat langileren parte-hartzearekin; Glovo enpresako LABen sail sindikal sortu berriko hainbat kideren parte hartzearekin, Iruñeko agerraldiaren kasuan.

Pandemia honek Kapitalismo neoliberalaren ofentsiba hainbat arlotan areagotu egin du, esaterako plataforma digitalen zabaltzean. Hilabete hauetan, inork kalera atera nahi ez zuenean, gure kaleetan ikusi ditugu «rider» bezala ezagunak direnak, alde batetik bestera, oinarrizko zerbitzuak eskaintzen, etxeetaraino kutxa batean sartzen den edozer eramaten.

LABek Euskal Herriko 4 hiriburuetan salaketak sartu zituen, langile hauen lan osasuna arriskuan jartzen ari zirelako Glovo, Delivero eta antzeko plataformek. Lan ikuskaritzaren ebazpen ezberdinak daude langile hauek besteren konturako langileak direla esaten dutenak, baina gaur gaurkoz, Ridersen egoerak erregularizatu gabe jarraitzen du. Testuinguru honetan, ohiko antolakuntza sindikalaren mugak gainditzen dituen ‘Riders X Derechos’ plataformak, pandemia honetan Espainiar Gobernuarekin intorlokuzioa izan du, Uberizazioaren balizko Lege Erregulatzaile baten harira. LABek parte hartze aktiboa dauka plataforma honetan, eta orain, Espainiar Estatuari ateratako lege konpromiso hori Euskal Herrirako eskaintza batekin ekartzea dagokigu.

LABek abian jarriko duen dinamikaren xehetasunak:

1. Langile hauek, autoantolakuntzara behartuak izan dira, lan araudi orokorretatik kanpo utzi dituztelako eta beraz, sindikalismo klasikoaren eskaintzarik gabe ikusi direlako. Horregatik, gure babes osoa ‘Riders X Derechos’ plataformak egiten duen lanari, riderrak antolatzeko eta borrokatzeko espazioak eskaintzeagatik, bai eta mundu mailako beste hainbat eragileri ere. LAB bidelagun izango da.

2. Ez dugu onartzen langile hauek Erregimen Orokorretik kanpo egotea. Argi eta garbi diogu, langile hauek plataforma konkretuentzat lan egiten dutela, esklabotzara hurbiltzen den prekarietatezko baldintzetan egiten dutela lan. Urgentziazkoa da langile hauek besteren konturako langile bezala aitortzea eta beraien baldintzak duintzea. Horretarako ondorengo interpelazioa egiten dugu:

> Euskal instituzio publikoei eta bertan parte hartzen duten alderdiei: euren esku dagoena egitea langile hauen aldarrikapenei lege forma emateko eta horrela babesteko edozein espazio instituzionaletan, aipatutako Madrilen eztabaidagai dagoen Lege Proiektuan adibidez. Aldi berean, ikuskaritzaren lana gogortzea eskatzen diegu, plataforma hauek darabilten iruzurrari jarraipena egitearekin batera.

> Patronalei: langile hauei besteren konturako kontratuak egitea eta euren lan baldintzak arautu eta duintzeko langileokin esertzea.

3. LAB sindikatuak langile hauen bidelagun izateko bokazioa du eta aipatutako bi helburuak lortzeko, hau da, langile hauek besteren konturako langileak izan daitezen eta euren lan baldintzak duintzeko, orain arte bezala, borrokarako tresna izango gara, bai eta, autoantolakuntza espazioen bidelagun ere.

Nafarroan, abian
Nafarroari dagokionez, LABen Glovoko atal sindikala eratu dugu jada afiliatuta dauden langileekin, enpresarekin elkarrizketa ofiziala egin ahal izateko eta dagozkien eskubideak defendatzeko.

Gainerako riderrei informazioa eman eta afiliatzeko gonbitea egingo diegu, Espainiako Gobernuak langile gisa aitortzen dituen legea ematen duenean irekitzen diren egoera juridikoak modu kolektiboan kudeatzeko. Laster izango dela espero da.

Bershkak atzera bota ditu Bizkaian langileen ordutegiak eta kontziliaziorako eskubidea urratzen zituzten txanda egonkorrak

Deseskalada aurrea joan ahala Covid-19a kutsatzeko arriskua kontrolpean mantentzeko Bershkak hartutako neurrietako bat txanda egonkorrena izan da: euren artean inoiz kointzidituko ez zuten pertsonaz osatutako bi talde, goizean eta arratsaldean txandakatuz. Neurri hau oso muturrekoa zen, txanda hauek norbere ordutegiak ez errespetatzea zekarren, tartean, zaintzarako lanaldi murrizketa duten langileen zehaztutako ordutegia urratzea.

0 fasean, neurria fase horretarako soilik zela esan zuten. 1. fasean, bi aste gehiagoko kontua izango zela… eta 2. fasea hastean eta dendak irekitzean, txanda hauek bukaera data gabe mantentzea erabaki zuten. Gainera, kontziliazio arazoak leuntzeko, erraztasunak eman nahi zizkiguten txandak kendu gabe, eta ondorioa, une batzuetan lanerako jende gutxiegi egotea izan da, horrek dakarren estresarekin.

Norberaren zein dendetako ordutegiekin izugarrizko arazoak ekarri zituen erabaki honek. Sektore feminizatua da gurea, langileon zati handi batek lanaldi murrizketak ditugu, eskolak itxita dauden artean zaintzarako zailtasunak ditugu ia denok… Langile nahikotxok %100eko lanaldi murrizketara jo behar izan du eta beste askok semealabak guraso adinduekin edo etxean bakarrik utzi, lana eta bizitza uztartzeko ezintasuna agerian utziz.

Erabaki hau estatu mailan hartu zuen Inditex enpresa-taldeak, eta langileen ordezkaritza ez gaituzte aintzat hartu. Estatu mailan ere iskanbila piztu da, are gehiago UGT eta CCOOek Inditexekin txandak mantentzeko akordioa hitzartu dutenean eta hainbat lurraldetan mobilizazioak aurreikusten dira, CIGek Galizan deitutakoak esaterako. Hemen ez da gutxiagorako izan. Bizkaiko Bershkako enpresa-batzordea (LAB 4, CCOO 3 eta ELA 2) lehen unetik hasi ginen enpresarekin honen harira bilerak egiten. Txandak ordezkatzeko proposamen desberdinak egin ditugu, ordutegiak moldatzeko hamaika saiakera, baina enpresa ez da momentu batean ere txandok kentzeko prest egon.

Alarma egoerak ez ditu lan eskubideak ezabatzen. Lan-ordutegia gure eskubidea da eta enpresak ezin du gure adostasunik gabe aldatu. Are gehiago, lanorduen hain aldaketa handia lan baldintzen funtsezko aldaketa baten bidez garatu beharko litzateke, gurekin negoziatuta, ez enpresaren aldebakarreko erabakiz. Bershka, langileoi testak egiteko prest egon ez denez, ezin du inola ere bermatu txanda egonkor horiek osatzen ditugun langileok osasuntsu gaudela, ezta behin mugikortasuna erlaxatzen hasita, nondik nora mugitzen garen ere ez. Beraz, neurri honek dakartzan kalteak prebentzio neurri gisa duen eraginkortasuna baino askoz handiagoak dira. Beraz, mobilizazioetara jotzea beste biderik ez genuen ikusten eta halaxe jakinarazi genion enpresari, baita lan baldintzen funtsezko aldaketa dela eta gatazka kolektiboa aurkezteko aukera aztertu ere.

Astetako borroka eta lanari esker, gaur harro esan dezakegu atzo, maiatzaren 27an, enpresak jakinarazi zigula Bershkak txanda egonkorrak bertan behera uztea eta dendaz denda gure une honetako beharrizanak aintzat hartuko dituzten ordutegiak adostea onartu duela.
Xumea dirudien garaipen honek ondorio handiak edukiko ditugu Bershkako langileon lan eta bizi baldintzetan, eta beste behin ere, borroka eta lan irankorra direla bidea erakusten du.

Euskal Herritik elkartasuna Italiako USB sindikatuak gaurko deituriko borroka egunaren harira

Euskal Herriko klase sindikatua den heinean, LAB sindikatuak, gaur maiatzaren 29an, osasun sistema publiko baten alde deituriko borroka egun nazionalaren harira, Italiako langile klaseari eta bereziki Unione Sindacale di Base sindikari bere elkartasuna helarazten dio.

Italiako gobernuak onartutako “hobekuntza dekretuak”, pandemia egoera honetan Italiako osasungintza arloan politika neoliberalak aplikatzen jarraitu egin dela agerian utzi du.

Koronabirusaren pandemiak pribatizazio prozesuen ondorio lazgarriak eta urte hauetan guztietan herrialde askotan osasungintza publikoa nola suntsitu duten agerian utzi du. Baina, aldi berean, testuinguru honetan langile klasean eta klase herritarretan osasungintza publikoaren beharraren aldeko kontzientzia bat piztu du, eta gero eta sektore zabalagoak enplegua, egonkortasun laborala, soldata duinak, ohe eskaintza handiagoa… bermatuko dituen osasungintza publiko bat behar beharrezkoa dela uste du.

Gaur Italian deituriko borroka egun nazionala murrizketen eta langileen eskubideen kontrako erasoen aurka mundu guztian borrokan dihardugun langile guztien borroka da. Garai zail hauetan politika neoliberal hauen aurka langileak antolatuko dituen Unione Sindacale di Base bezalako klase sindikatu indartsuak behar ditugu. Soilik ongi antolaturiko langile klaseak lortuko ditu bere helburuak eta soilik borrokaren bitartez lortuko dugu gure helburuetan aurrera egitea.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartatik mobilizazioak deitu ditugu ekainaren 19rako

Konfinamendu eta pandemiaren aurkako aste hauetan, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Gutunak aktibo jarraitu du, batez ere ‘Gizarte Aldaketa bultzatzeko dekalogoarekin’ edo ‘Ez dugu ahaztuko’ kanpainarekin. Ezin da errepikatu aurreko krisien ondoren gertatutakoa, eta konfinamenduaren gogorrena igaro ondoren, kalea berreskuratuko dugu.

«Luzeak egin zaizkigu egunak. Ikusezina den zerbaitek gure egunerokotasuna goitik behera zeharkatu du eta normalitatea hautsi. Dagoeneko gauzak aldatu dira eta ez gara lehengora bueltatuko. Berdin zaigu, ordea, guk ez dugulako nahi aurreko normalitatea, guk aurrera egin nahi dugulako.

Atzean utzi nahi dugu osasun krisi bati erantzuteko gai ez den jendarte antolaketa. Pertsonak, komunitateak eta planeta babestea lehenetsi behar da, ez merkatua, etekin ekonomikoa eta jabetza pribatua. Langile eta herri sektoreen interesak erdigunean jartzeko unea da. Lehenik bizitza!»

Horrela hasten da Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartako eragileok ekainaren 19rako deitu ditugun mobilizazioak babesteko osatutako Manifestua, Euskal Herriko dozenaka lagunek sinatuko dutena. Hala, «Etxean geratu naiz. Ekainaren 19an kalera aterako gara» goiburupean iragarriko ditugu mobilizazioak, #E19KaleraAtera traolarekin lagunduta.

Tubos Reunidosek zazpigarren ABEEE ezarri du 2009tik hona enpresa-batzordearen adostasunik gabe

Tubos Reunidos Industrialeko zuzendaritzak zazpigarren ABEEE inposatzen digu enpresako langileoi, eta hori apirilean arrazoi produktiboengatik planteatutakoa kontutan izan gabe, enpresak bertan behera utzi zuena. LABen atal sindikalak eta alde sozialak hainbat proposamen egin dituzte ABEEE hauen ondorioak murrizteko eta enpresak tresna honen gehiegizko erabilera kontrolatzeko. Hala ere, zuzendaritzak, beste behin ere, ez du borondaterik izan langileentzat langabeziak dituen ondorioak murrizteko akordioren bat lortzeko eta ez du konpromisorik hartu nahi izan inolako enpleguaren bermeren inguruan.

LABen atal sindikalaren iritziz, enpresaren zuzendaritzak uneoro gutxietsi du alde soziala eta berriro ere erakutsi du ABEEE hauen helburua gure hitzarmenak ahalbidetzen ez dion malgutasuna ezartzea dela.

Egoera hau larritu egiten da iraungita dagoen hitzarmen kolektiboaren negoziazioan jasaten ari garen hiru urte eta erdiko blokeoa kontutan izanda, honek dakarren erosahalmenaren galera, lan-baldintzen okertzea edo errelebo kontratua ezartzeari emandako ezezkoarekin. Bien bitartean, goi-mailako zuzendaritzak bikoiztu egin du soldata azken bi urteotan.

Azken lau urteotan hiru lehendakari ezberdin izan dira kontseiluan. Eta neurri bakarrak kaleratzeak eta taldeko enpresa bat ixtea izan dira, langileei begirako erabaki eraginkorrik hartu gabe.

Enpresaren bideragarritasun plan baten faltak, lantegi ezberdinetako inbertsio falta eta neurrien inprobisazioarekin batera, epe laburrean TRIko langileontzat ziurgabetasunez betetako etorkizuna aurreikustera garamatza.

Segurtasun planik adostu gabe bueltatuko gara geletara Nafarroan

Nafarroan ikasgeletara itzultzeko egun gutxi falta direnean, LABek kezka agertu du Segurtasun eta Osasun Batzordean dauden delegatu sindikalekin adosturiko segurtasun-planik ez dugulako, Laneko Arriskuen Legean zehazten den bezala. Horrez gain, ikastetxeetako zuzendaritzen bizkar gainean utzi dutelako kasu bakoitzean zer egin erabakitzeko ardura.

Hezkuntza Departamentuak Nafarroan irakaskuntza presentziala emateko baimena eman du ekainaren 1etik aurrera, Batxilergoko 2. mailako ikasleak, euren borondatez, ikasgeletara joan daitezen unibertsitaterako sarrera froga prestatzera. 48/2020 Foru Aginduak hizkuntza-eskola ofizialetako eta Zubiarte Euskaltegiko azterketak presentzialak izatea ere ahalbidetzen du.

Foru agindu horren arabera, ikastetxeetako zuzendaritzek erabakiko dute zein langile itzuliko diren ikastetxeetara eta haiek arduratuko dira osasun-babes neurri guztiak hartzeaz.

Gelak irekitzeko egun gutxi falta direnean, oraindik langileekin adostutako prebentzio eta segurtasun planik ez dagoela salatu nahi du LABek. Badakigu Ministerioko prebentzio eta higiene neurri sanitarioak bidali zaizkiela zentroei. Neurri horiek, ordea, orokorrak dira eta ez dute zehazten egoera zehatzetan zer egin, esate baterako klaustro deialdia baldin badago. Horrekin batera, Foru Agindu honek zuzendaritza-taldeen gain jarritako erantzukizuna salatu nahi dugu, haiek osasun-teknikari kualifikatuak ez baitira. Gainera oinarrizko neurri batzuk ez dira hartuko, adibidez testak eta tenperatura neurketak egitea eta hori guztia arinkeriaz jokatzea dela deritzogu.

Halaber, nabarmendu beharra dago Foru Agindu honetan ez direla irakasle ez diren langileei buruzko neurriak aipatu ere egiten, ez langile horiek berriz laneratzeari buruz, ez haien funtzioei buruz ez eta horiek gauzatzeko behar diren prebentzio-neurriei buruz ere. Badakigu kasuren batean zaintzaileak lanean ari direla, materialak garbitzen, baina irakasleekin koordinaziorik izan gabe. Hori dela eta, LABek azpimarratu nahi du ikastetxeetara dei egiten zaien langileak langileek, irakasleak zein irakasle ez direnak direnek, beren lanpostuekin zerikusia duten lanak egin behar dituztela, eta ez beste zeregin batzuk, hala nola garbiketa edota desinfekzio lanak. Ikastetxeetara langileak ez dagozkien eginkizunak betetzera bidaltzea salatzen dugu, ez baitago hori arautzen duen foru-agindurik ez eta bidezko neurririk ere.

Nazioarteko 100 sindikalistaren atxikimendua jaso du “Covid-19a giza eskubideen afera bat da kartzeletan” manifestuak

Pasa den astean egin zen publiko “Covid-19a giza eskubideen afera bat da kartzeletan” manifestua, Piedad Cordoba, Adolfo Pérez Esquivel, Brian Currin, Nora Cortiñas eta beste hamarnaka adituren eskutik. Idatzi honetan zehazten zen preso zaurgarrienen askatze humanitarioak bizitzak salbatuko dituela eta etorkizunean bakea eraikitzen lagunduko duela. Bada, aipatu manifestuak nazioarteko100 sindikalistaren atxikimendua jaso du (Ikus zerrenda).

Hemos pedido al Gobierno de Navarra medidas que defiendan a trabajadores y trabajadoras en lugar de al capital

0

Se ha reunido el Consejo Económico y Social de Navarra y el miembro de LAB Imanol Karrera ha participado en la misma. Ha pedido medidas que defiendan los intereses de las y los trabajadores. Al término de la reunión, según ha señalado Karrera, “tenemos la posibilidad de superar el sistema capitalista actual, dando pasos hacia otro modelo que sitúe nuestras vidas en el centro. Para ello, nuestra fuerza reside en la organización y la movilización, tanto en los centros de trabajo como en las calles”.

En la reunión, Karrera ha reivindicado la defensa del empleo, las condiciones laborales dignas, la salud laboral y los derechos sociales, así como una transición hacia un nuevo modelo que sitúe en el centro a las personas y al ámbito público. También ha reivindicado una fiscalidad justa.

En palabras del representante de LAB, “ahora es el Gobierno de Navarra el que tiene que pasar de las palabras a los hechos. No se puede decir que no van a dejar a nadie atrás si siempre adoptas medidas que beneficien a quienes siempre van por delante, como ha hecho el gobierno hasta ahora.”

Hemos puesto en marcha la campaña «Badugu aukera» ante la necesidad de transformar el actual modelo, en lugar de su reconstrucción, a la medida de las y los trabajadores

En los últimos días se está extendiendo el discurso a favor de una vuelta a la normalidad heteropatriarcal y capitalista de antes de la pandemia. En este contexto, Garbiñe Aranburu y Edurne Larrañaga, secretaria general y representante de Acción Social de LAB, respectivamente, han reivindicado la oportunidad y la necesidad de construir una nueva normalidad que sitúe la vida en el centro. Así, han presentado la campaña «Badugu aukera. Vamos hacia el cambio» con la que queremos establecer las bases para transitar hacia otro modelo, una transición ecosocialista y feminista, con los siguientes objetivos: reconocer todos los trabajos y garantizar un trabajo, unas pensiones y una vida dignas; reforzar los servicios públicos; poner en marcha un modelo de desarrollo sostenible; desarrollar una nueva política fiscal para un reparto más equitativo de la riqueza; y alcanzar la soberanía.



«No queremos reconstruir el modelo capitalista imperante, queremos cambiar de raíz el actual modelo y construir otro modelo que ponga la sostenibilidad de la vida en el centro». Son palabras de Garbiñe Aranburu, realizadas en la presentación de la campaña «Badugu aukera».

Concretamente, desde LAB hemos puesto en marcha una campaña ante la necesidad de transformar el actual modelo, y no su reconstrucción, a la medida de las y los trabajadores. «Sabemos que vienen tiempos difíciles para las y los trabajadores, pero, atendiendo al lema de la campaña, también pensamos que es tiempo de oportunidades porque esta pandemia ha servido para evidenciar aún más la insostenibilidad del actual sistema capitalista, heteropatriarcal y ecocida».

En palabras de Garbiñe Aranburu, «los partidos sistémicos, con el PNV a la cabeza, y la patronal nos hablan de la reconstrucción económica y social y de que son tiempos para la colaboración. Eso sí, nos limitan el campo de juego y, además, sabemos que ya han comprado al árbitro. Queda claro que, de ahí, las y los trabajadores no podemos salir ganando un partido. Tenemos propuestas y queremos marcos reales de debate, pero que no cuenten con nosotras para reconstruir el sistema, que no cuenten con nosotras en marcos de debate cuyo objetivo sea mantener el actual sistema».

Cinco ejes
Hay que proteger a las y los trabajadores y no al capital. Y la clave está en la orientación que se les quieren dar a las decisiones políticas y sociales. Hay que establecer las bases para transitar hacia otro modelo, una transición ecosocialista y feminista para:

1. Reconocer todos los trabajos y garantizar un trabajo, unas pensiones y una vida dignas:

-Venimos de la Huelga General del 30 de enero. En el transcurso de la misma interpelamos a las instituciones y a la patronal para adoptar medidas muy concretas. Para LAB siguen vigentes.

-Mantener el empleo, Se han complementar los salarios de los ERTEs al 100% y garantizar el empleo.  

-Las tasas de temporalidad son muy altas y la mayoría de esos contratos se hacen en fraude de ley. Hay un colectivo de trabajadores y trabjadoras que se ha convertido en un colectivo de usar y tirar, principalmente jóvenes y mujeres. Ya es hora de poner fin a esta dualidad del mercado laboral.

-Hay que dignificar las condiciones de trabajo de las trabajadoras que trabajan en servicios esenciales. Muchas de estas trabajadoras tienen contratos parciales impuestos y salarios inferiores a 1.200 euros.

2. Reforzar los servicios públicos: 

-Es necesario un plan de publificación de los servicios públicos, poniendo como prioridad la atención y el servicio a la ciudadanía. 

-Urge aumentar la inversión en los servicios públicos y la mejora de las condiciones laborales de las y los trabajadores públicos: hay que estabilizar plantillas y reducir los ratios aumentando la contratación pública.

-Se ha de construir un sistema público de cuidados. 

3. Modelo de desarrollo sostenible: 

-Se ha de cambiar el modelo de producción y de consumo. La economía se tiene que centrar en lo necesario para sostener la vida y en el respeto al planeta. A la hora de valorar la riqueza que se genera en el país, hay que tener en cuenta el valor social, el impacto en el medio ambiente. Además, hay que tener en cuenta el trabajo reproductivo y el productivo. 

4. Una nueva política fiscal para un reparto más equitativo de la riqueza:

-Hay que recaudar más y mejor, de manera más progresiva. Hemos mandado nuestra propuesta a las diputaciones.

5. Soberanía:

-Esta pandemia también nos ha dejado claro la importancia que tiene el hecho de ser un Estado. Por eso seguiremos reclamando la plena soberanía y un estado propio.