2026-01-16
Blog Página 1037

Enpresa publikoetako langileei lapurtutako soldatak itzultzeko exijitzen diogu Jaurlaritzari


Hilabete honetan Madrilgo Auzitegi Gorenak kaleratu duen ebazpean argi utzi du Eusko Jaurlaritzak 2010ean langile publiko guztien soldata %5 murrizteko hartu zuen erabakia konstituzioaren kontrakoa zela, eta beraz legez kontrakoa. Hau da, Eusko Jaurlaritzak, bere eskumenak gaindituz, EAEko enpresa publikoetako langileei soldata lapurtzeko Konstituzioa urratu egin zuen.

Bere momentuan Espainiako Gobernuak bankuen zorrak ordaintzeko helburuarekin hartu zituen neurrien artean administrazio publikoetako langileentzako %5eko soldata murrizketa agindu zuen, esplizituki enpresa publikoak bazter utzita. Eusko Jaurlaritza are solidarioagoa izan nahi, eta Araba, Bizkai eta Gipuzkoako enpresa publikoetako langileei ere luzatu zien murrizketa. Orain, LABek Euskal Telebistaren kontra jarritako salaketaren bidearen amaieran Jaurlaritzaren erabakia legez kontrakoa izan zela argi gelditu da.

Zoritxarrez, LABek egunero-egunero espainiar legedia eta egitura juridikoa erabili behar izaten du euskal langileen eskubideak defendatzeko, oraingoan bezala. Horrela Langileen Estatutua, lan legeria, Madrilek ezarritako epaile eta idazkariekin eta abarrekin aritu behar izan du beti, lan harremanetarako euskal esparrua existitzen ez delako… oraingoz.

Oso argi dago, hasiera-hasieratik langile publikoei egindako soldata, kontratazio eta lan baldintzen lapurretak bankuek sortutako zorra (gobernuek eufemistikoki “zor publikoa” deitzen dutena) kitatzeko erabili dela. Grafikoan argi ikusten da bankuen zorrak goranzko despegea hasi zirenean hartu zituztela neurriok. Zor publikoa handitzea berez ez litzateke txarra, gastu eta zerbitzu sozialak handitzeko izango balitz, baina argi eta garbi dago ez dela kasua. Konstituzioa bera ere ezkutuan aldatu zen hain zuzen ere zor publikoaren kitapena hauen aurretik lehenesteko.


Berriro ere Eusko Jaurlaritzari exijitzen diogu egindako murrizketa guztiak atzera botatzeko: ordezkapenak, gaixotasunengatik, kontziliazioa, euskara planak, berdintasun planak, lan osasuna, 2012ko abenduko paga… eta jakina langile publiko guztien soldatak. Funtzionarioak izan, laboralak, enpresa publikoetakoak eta azpikontratetakoak.

Honen haritik enpresa publikoetako langile guztiei 2010etik lapurtutako soldatak itzultzeko eta lapurtzen ez jarraitzeko exijitzen diogu Eusko Jaurlaritzari. Horretarako bide guztiak erabiltzen jarraituko dugu: negoziazio mahaiak, epaitegiak eta borroka sindikala. Kasu honetan legea bete baino ez dute egin behar gainera. Ezin diote berriro ere “zalantza juridikoaren” komodinari heldu. Paradoxikoa da PSEk, delako autogobernuaren izenean, defendatzen duen Konstituzioa urratu izana. Bitxia da ere Madrilekiko beti horren zintzo eta leiala den PNVk bide “desobediente” bera mantendu izana urte hauetan guztietan, murrizketa propioak gehituz gainera. Paradoxikoa eta desobediente baino, jokabide iruzurtiak dira.

Hauteskunde testuinguru honetan PNVk hobekuntza txiki batzuk argitara ditzake, alde bakarrez hartutakoak gainera. LAB ez da tranpetan erortzen, eta Sektore Publikoari benetako konponbidea emateko urratsak emateko prest dago. Horretarako Euskal Enplegu Publikoaren Lege proiektua atzera botatzeko eskatzen diogu Gasteizko Parlamentuari. Baita Sektore Publikoari eragiten dizkien lege guztiak hasiera-hasieratik eragile guztien benetako parte hartzearekin negoziatzea exijituko diogu etorriko den Jaurlaritza berriari.

 

 

 

Gure lanpostuen alde borrokan jarraitu behar dugu

Zumarragako Enpresa batzordeko kideek taldearen zuzendaritzako ordezkariekin bilera egin zuten atzo, hilak 26. Bilera amaitu ostean enpresa batzordeak adierazi du enpresak jarduera industrialari eutsiko dion alternatibak aztertzeari uko egin diola berriro ere. Langileek beren aldetik lanpostuen eta eskualdeko ongizatearen alde borrokan jarraituko dute.

Enpresa batzordearen oharra:

Enpresa batzordeko kideok taldearen zuzendaritzako ordezkariekin bilera egin dugu gaur. Honakoa jakinarazi nahi dugu:

1-Alde sozialetik Lan Ikuskaritzaren bitartekaritza eskatu da hurrengo bileratan bertan egon dadin. Ez duela beharrezko ikusten erantzun digu enpresak.

2-Berriz eskatu da jarduera industrialari eustea bilatuko duten zenbait alternatiba aztertzea. Berriz ere, ezezkoa.

3-Planteatzen ari zaizkigun neurrien negoziazioari ekin nahi izan dio enpresak, neurrion negoziatzea ahalbidetuko lukeen ezelango daturik eskaini Gabe. Hortaz, amaitutzat eman da bileta eta datorren ostiralerako geratu gara, 10:00etan

Gure lanpostuen alde eta gure eskualdeko ongizatearen alde borrokan jarraitu behar dugula pentsatzen jarraitzen dugu.
 

 

 

Maiatzaren Lehenarekin prekarietatearen kontrako agenda aktibatzera goaz

Gaur hilak 26, LAB sindikatuak, agerraldia eskaini du iristear diren hitzorduen berri emanez. Hain zuzen ere, Maiatzaren Lehenean hasi eta ekaina hasiera bitarte hamaika mobilizazio egingo ditu sindikatuak. Laneko prekarietatearen aurka eta alternatibak eraikitzeari begira jauzi bat emateko ordua da eta hortara goaz.

Ainhoa Etxaide LABeko Idazkari Nagusiak azaldu duenez “mobilizazioan oinarritutako agenda oso bat prestatu dugu, prekarietatea salatzea eta prekarietatea borrokatzea ardatz hartuta”. Prekarietatean oinarritutako eredu sozio laboral bat inposatu digute krisiaz baliatuz. Prekarietate hori probrezi iturria da eta bazterketa sozialera kondenatzen gaitu. Egoera horri aurre egitea da sindikatuaren erronka. Badakigu gaur arte erabili ditugun tresnek, besteak beste negoziazio kolektiboak, oso emaitza mugatuak ematen dituztela prekarietatearen kontrako borrokan, beraz mobilizazioa eta aktibazioa beste biderik ez zaigu geratzen. Helburu horrekin, “udaberriko jauzi” gisa izendatu dugun agenda oso bat prestatu dugu.

Maiatzaren Lehen honetan alternatiba badagoela eta martxan jartzea posible dela aldarrikatuko dugu. Gure mezu nagusia langileei zuzenduko diegu ez patronalari ez eta erakundeei ere, haungandik ezer gutxi espero dugulako eta ziru baikaude Euskal Herrian alternatiba egoteaz gain badela nahiko jende eta nahiko masa kritiko alternatiba horren alde urratsak emateko. Badira alternatiba erreal eta burujabeak kapitalismoak jarri digun ereduari aurre egin eta beste bide bat hartzeko. Badago sindikalgintza prekarietateari aurre egiteko borroka planteamentuak egiten dituena. Eta sindikalgintza hori geroz eta indartsuago da.

Maiatzaren Lehen hau testuinguru zehatz batean egingo da: hauteskunde berri batzuen atarian, EAEn ere hauteskundeak bistan ditugula eta eremu instituzionaletik langileei egiten zaien eskeintza agerian geratu delarik. Estatu espainoletik ez da aldaketa etorriko. Eta Euskal Herrian ere, ez da aldaketarik lortuko Confebask-ekin lerrokatuak dauden gobernuekin. Honen aurrean LABek alternatiba bat proposatzen du, herritik eta herriarentzat eraikia, mobilizazioan oinarritutakoa. Beharrezkoak dira aldaketak bultzatuko dituzten gobernuak, baina hauek bideratuko dira baldin eta herri mobilizatu bat badago aurrean. Horregatik, hain zuzen ere egiten dugu mobilizazioaren aldeko apustua, langileak batzearen eta akibatzearen aldeko apustua.

Maiatzaren Lehenean eskualdez eskualde, maiatzaren 28an Bilboko kaleetan eta ondoren etorriko den Borroka Astean prekarietatearen kontra egingo dugu. Lan munduan gaudenak eta kanpo utzi gaituztenak batuko gara.

 

 

Hemos firmado el convenio del papel de Gipuzkoa

0


Después de que hayan pasado 16 meses desde el inicio de la negociación, LAB ha firmado hoy el Convenio del Papel de Gipuzkoa en el PRECO de Donostia. La lucha y la movilización han dado sus frutos y gracias a la lucha de las y los trabajadores se ha firmado un convenio nuevo y mejorado.

El convenio recoge que los sueldos superarán el IPC y si éste fuera negativo, con cláusulas de garantías; en el caso de licencia por hospitalización de un o una familiar, que ésta pueda cogerse en el transcurso de la hospitalización; y para poder inaplicar los pactos “non-stop” y “correturnos”, tendrá que utilizarse el procedimiento que tiene para ello el convenio provincial, esto es, acudir al arbitraje con acuerdo entre las partes. Así se hace frente a la reforma laboral.

Por todo ello, por la mejora de contenidos y el apoyo que se da a las condiciones laborales, LAB valora el convenio de forma positiva. La lucha da sus frutos.
 

 

 

1 de Mayo. Langileok martxan eskuBIDEAK aktiBATU!, Euskal Herria contra la precariedad

Los y las trabajadoras estamos en marcha, activando nuestros derechos por una Euskal Herria libre de precariedad. El pasado Primero de Mayo, manifestábamos desde LAB que no participaríamos en la consolidación de esta nueva fase de crecimiento económico, ya que las élites económicas y políticas, de cara a garantizar beneficios, no hacen más que condenar a la mayoría social a la miseria.

Nos reafirmamos en lo dicho entonces. Continuamos en la lucha contra la liquidación de los derechos sociales y laborales. Hemos adecuado nuestra acción sindical para hacer frente a la era de la precariedad. Contra las nefastas condiciones laborales, contra la pobreza y la exclusión, la grave crisis social es prioridad y eje en la lucha de LAB. No pretendemos volver a la situación de hace 10 años. Queremos darle la vuelta a la situación y para ello hemos ido a la raíz el problema: un mercado laboral centrado en la precarización de las condiciones y los derechos laborales, un modelo social que deja sin protección a la ciudadanía y un modelo político que ha robado el derecho a decidir al pueblo.

LAB se ha organizado para responder a la situación de emergencia social, para dar la vuelta a la realidad que padecemos en el mercado laboral y para avanzar en la construcción de alternativas. Nos hemos organizado y activado, con una propuesta sindical concreta que busca unir a trabajadores y trabajadoras de diferentes sectores, los y las más precarias entre otras, en una lucha común.

Activando luchas, impulsando movilizaciones y conflictos, tenemos que lograr que la crisis social y la precariedad se conviertan en un problema nacional de primer orden, situarlos en el centro del debate político-institucional. La situación del mercado laboral no es un problema laboral, sino el resultado de un modelo socioeconómico brutal que se nos ha impuesto. Un sistema de Pensiones propio, un Marco Vasco de Relaciones Laborales y de Protección Social, unos servicios públicos de calidad… todas ellas son cuestiones políticas que exigen un ejercicio de soberanía. Y como los problemas políticos exigen soluciones políticas, nos va a tocar forzar allí donde no haya voluntad.

Cada vez son más los y las trabajadores que se encuentran fuera del alcance de las funciones históricas del sindicalismo: fuera del mercado laboral, sin protección de la negoción colectiva, sin ningún tipo de prestación y con las puertas cerradas a los servicios públicos en general. Tenemos una propuesta sindical fuerte para hacer frente a esta realidad, una propuesta que responde a la situación del actual mercado laboral. Estamos en marcha, y no solo en dinámicas dirigidas a la denuncia o a contrarrestar los ataques, también en defensa de alternativas concretas. El reparto del trabajo y la riqueza es la clave: 1.200 euros de salario mínimo, jornada laboral de 35 horas semanales, políticas diseñadas para que estás medidas lleguen a la mujeres; medidas para garantizar la salud laboral y que se garantice el derecho a trabajar en euskara. Cinco ejes, que si se respetan, cambiarán de arriba a abajo la realidad de los y las trabajadoras.

Con una renovada acción sindical e impulsando la activación, nuestro objetivo pasa porque los centros de trabajo sean el escenario donde disputar el poder de la patronal y competir por el modelo social y laboral que queremos. Y no estamos solos, no estamos solas en la lucha por unas condiciones dignas de vida y trabajo, estamos trabajando codo con codo junto a mujeres, jóvenes, pensionistas…

El sindicalismo independentista tiene que ser capaz de hacer frente a los retos antes mencionados. Tenemos condiciones para que el cambio sea real: un movimiento social y sindical fuerte que en torno a la Carta Social, propone, difunde y alimenta las alternativas en Euskal Herria. Somos un Pueblo con capacidad de organizarse y luchar.

Existen condiciones para reforzar, fortalecer y acelerar el proceso de cambio. Tenemos un sindicalismo luchador capacitado para forzar cambios sociales y laborales.

Tenemos alternativas, somos alternativa.

El Primero de Mayo también saldremos a la calle.

Gora langile borroka! Gora LAB!
  

M1. DEIALDIAK


KARTELA [PDF]

ESKUORRIA [PDF]

{saudioplayer}http://biltegia.lab.eus/Kanpainak/maiatzak1/2016/kunak/m1Elebidun.mp3{/saudioplayer}
{saudioplayer}http://biltegia.lab.eus/Kanpainak/maiatzak1/2016/kunak/m1Euskaraz.mp3{/saudioplayer}

 

 

Prekarietatea borrokatzea langileon eskubideak defendatzea da



Martxotik hona Arabako LAB sindikatuak kanpaina bati ekingo dio, laneko prekarietatearen kontra eta patronalak klase politikoarekin duen adostasuna salatzeko, egoera hori ahalbideratu eta indartu egiten duena. Horrela, enpresen markoan hainbat dinamika abiatu ditugu, eta ostiral goizean Michelin, el Boulevard merkatalgunea, Mercedes, Txagorritxu, Gasteizko Udala, SEA eta EAJko egoitzen aurrean hainbat ekimen burutu genituen. Halaber, arratsaldean manifestazioan abiatu ginen SEA aurretik EAJko egoitzaraino. Milaka langile arabarren egoera gero eta kezkagarriagoa salatzeko eta Araban enplegu duina aldarrikatzeko helburuarekin.

Hau da baieztatzen duguna: gero eta lan baldintza txiroagoen aurrean topatzen garela, eta langileei mobbing etengabea egiten dien patronala gero eta harroago dagoela, jendartearen beharren gainetik bere egoera ekonomikoa indartzeko gero eta gehiago eskatzen duenean.


Patronalak lanpostuen sorrera deitzen duena kontratu prekarioak eta miseriazko soldatekin dira; enplegua sortzeko politikatzat dutena gizon eta emakumeen arteko soldata aldeak, mugikortasun geografikoa edo kaleratze merkeak dira. SEA oraindik lege ez den lan erreforma bat aplikatzea da, jasaten ari garen krisi ekonomikoarentzako proposatzen duen irtenbide partikularra baino ez.

Jakina, erakundeek ematen dioten babesa eta laguntzarik gabe, SEAk ez lituzke halako proposamenik egingo. Erakundeei egiten dien eskaera zerrenda, eurekiko etxeko lana bailitzan, hile amaierara iristeko komeriak egin behar dituen jendarte honen zati handi bat lotsarazi, iraindu eta baztertu egiten du.


Langabezia jaisteko Lan Publiko gehiago? Babes eta diru-laguntza gehiago? Lan Erreforman sakondu?… Ez da, ez da izan, eta jakina ez da izango LABen ustez egin beharreko bidea. Erakundeak herritarren zerbitzura jartzea ezinbestekoa da; patronalaren abusuei aurre egitea eta men egiteari uztea; euren langileak halaxe, “euren langile” bezala hartzen duten enpresariei domina gutxiago ematea; Administrazioak “zenbat eta ordu gehiago hobe” defendatzen dutenei pulpitua eta mikrofonoa jartzea eta aldi berean Administrazioan bertan 35 orduko lan-astea berreskuratzea planteatzea ez da etikoa inondik ere. Patronalak horrenbeste azpimarratzen duen “bake soziala” ez doa eskubideak deuseztatzeko bidetik, hauek errespetatzetik baizik.

Egin dugun azterketa orokor honek Arabako ekoizpen ehun osoan du isla. Beraz prekarietatea, zalantzazko egoera eta klase politikoaren babesa industria arloan herrialdeko lau enpresa erreferenteetan ere ematen da: MERCEDES, MICHELIN, TUBOS REUNIDOS eta AERNNOVA.

12.000 langiletik gora duten enpresa hauetan, erakundeek hainbeste zaintzen enpresari handiek planteatzen dute era desberdinetako prekarietate ERREALA, eskubideen murrizketa ERREALA, enpleguen suntsiketa ERREALA eta plantilak BENETAN beldurtzen produkzioa lekualdatzearekin, beti ere ahalegin kolektiboaren eufemismoaren mozorroarekin, beraiek izateko onuradun nagusiak. Hori guztia arestian aipatu bezala, EAJren babes instituzional inplizitu edo esplizituarekin ari dira egiten.

Azkenik, sindikatu batzuek patronalarekin duten kolaborazio paregabea salatu nahi dugu. Izan ere neurriok onartuz, langileei bizkar emanda pasteleatuz edota mobilizazioak oztopatuz patronala are indartsuago egin eta lan eskubideei mesede eskasa egiten baitiete.
 

 

 

erabakitzeko eskubidea eta burujabetza ekonomikoa aztergai Ordizian

0

Bihar, hilak 26, arratsaldeko 19etan, erabakitzeko eskubidea eta burujabetza ekonomikoa izango dira aztergai ordizian, Elkarrekin eta Gure Esku Dagok antolatutako mahai inguruan. Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusia, Joseba Villarreal (ELA), Jesus Uzkudun (CCOO) eta Igor Mera (ESK) izango dira hizlariak.
 

 

 

Queremos denunciar la participación de representantes de algunos partidos políticos y el intento de utilización

0

LAB, además de felicitar a los y las trabajadoras que hoy han salido a la calle en Bilbo exigiendo una verdadera política industrial, quiere denunciar la participación de representantes de algunos partidos políticos y el intento de utilización de la manifestación con fines partidistas. 

La situación que vive la industria tiene responsables concretos: Por un lado, gobiernos como el de Zapatero y el de Rajoy, que han impuesto reformas laborales, herramientas imprescindibles para despedir trabajadores y trabajadoras y para cerrar empresas. Por otro lado, el Gobierno Vasco, que sigue con la política de poner la alfombra roja a las multinacionales a golpe de subvenciones y ayudas, renunciando a medidas para defender el empleo.

¿En precampaña vale todo? ¿Han salido a la calle contra sus propias políticas? que no se preocupen si no han entendido lo que se reivindicaba en Bilbao, pues LAB seguirá animando a los y las trabajadoras a que sigan denunciando sus políticas, y defendiendo el empleo en cada empresa. La lucha de hoy es el empleo de mañana.
 

 

 

Milaka lagun Bilboko kaleetan benetako industria politika baten alde

0

Gaur, hilak 23, milaka lagun kalera irten gara gure industriaren defentsan. Bilboko kaleak zeharkatu ditugu "gure industriaren defentsan, por una política industrial real " lema zeraman pankartaren atzean, gaur egungo politikak errotik aldatu behar direla aldarrikatuz. Ainhoa Etxaide, LABeko idazkari Nagusiak, adierazi du "ez gaudela prest gure etorkizuna, gure enplegua elite politiko eta ekonomikoen esku uzteko eta etorkizun ekonomiko hobea defendatuko badugu langileak batzen garelako, mobilizatzen garelako eta industria politika berri baten eraikuntzan zuzenean parte hartzen dugulako izango da".

Hilabetez hilabete, inbertsio funts eta multinazional handiak enpresak ixten ikusten ditugu Euskal Herrian, beste herrialdetara produkzioa eramanez merkeago ekoizteko. Egoera larria da eta Gobernuek benetako industria politika eraginkorrak egin ordez kapital handiei abantaila fiskalak zein bestelakoak ematen jarraitzen dute. Zentzu honetan, azken egunetako azgarkiek "Jaurlaritzaren benetako aurpegia erakutsi dute" Etxaideren iritziz. Ez dago instituzioen partetik ekonomiaren nazioarteratze prozesu honetan euskal esparru sozioekonomikoa bultzatzeko estrategia argirik. Hain zuzen ere, "Arantza Tapia lan harreman eredu bati buruz hitz egiten entzun dugu, baina lan erreforma aipatu gabe. Gogoan izan behar dugu lan erreforma horren ondorioz, azken urteetan 75.000 lanpostu suntsitu direla industrian eta datozen urteetan milaka lanpostu suntsituko direla bestelako neurririk hartu ezean". Tapiak nahiago izan du Patronalaren ondoan egon. "Argi geratu da beste behin Gobernuan patronalaren ordezkaria zein den". Toñak bere aldetik prestazioak arazo direla adierazi du, baina ongi daki "esku artean lehertzen ari zaigun bonba enplegu suntsiketa dela".

"Langileok ez gaude prest gure etorkizuna, gure enplegua politiko elite politiko zein ekonomikoen esku uzteko, ez gaude prest gure etorkizuna Gobernu honen esku uzteko". Ez gara geldirik egongo. Multinazionalei tresna guztiak ematen dizkien lan legeriaren baitan, eta hauei aurre egiten ez dieten menpeko instituzioekin, langileoi gelditzen zaiguna borroka da. Gaurko borroka, biharko enplegua izango delako. "Enplegua defendatuko badugu etorkizun ekonomiko hobea defendatuko badugu langileak batzen garelako, mobilizatzen garelako eta industria politika berri baten eraikuntzan zuzenean parte hartzen dugulako izango da".