2026-01-14
Blog Página 1008

Huelga en el museo Guggenheim para acabar con el fantasma de la precariedad

0



Quinta jornada de huelga de los y las educadoras del Museo Guggenheim de Bilbao contra la precariedad que sufren en en centro de trabajo. Hoy en ruedad de prensa para denunciar la pasividad de los responsables de la situación que padecen y para reafirmarse en la lucha emprendida contra la precariedad. Los y las trabajadoras mantienen activas las convocatorias de huelga hasta el 1 de septiembre, no descartando una posible huelga indefinida si el bloqueo continúa.

CONTENIDOS DE LA RUEDA DE PRENSA (Educadores y educadoras del Museo Guggenheim)

El equipo de Educadores y Educadoras del Museo Guggenheim Bilbao, subcontratados y subcontratadas por Manpower Group Solutions, volvemos hoy a llevar a cabo una huelga de 24 horas ante la inacción de los agentes responsables de la precaria situación laboral que venimos padeciendo desde hace años, y que es urgente resolver, a favor de la dignidad y la estabilidad laboral.

Las instituciones públicas que forman parte del Patronato del Museo Guggenheim (Gobierno Vasco y Diputación Foral de Bizkaia) no han respondido a ninguno de los requerimientos de las y los trabajadores y hasta ahora no asumen responsabilidad alguna.

El alcalde de Bilbao Juan María Aburto, también miembro del Patronato, ha declinado pronunciarse en el conflicto, remitiéndonos a la Dirección del centro.

Por su parte, y desde la reunión mantenida el día 3 de agosto con Manpower Group y la representante del Museo Guggenheim, ninguno de ellos ha vuelto a contactar con los y las trabajadoras para posibles negociaciones.

La representante del Museo Guggenheim, Garbiñe Urrutikoetxea, no adelantó ayer la fecha de respuesta a un mes vista del fin de nuestro contrato el 30 de septiembre. Esto imposibilita la negociación previa a la publicación oficial del pliego de condiciones.

Tras varias jornadas de huelga y movilizaciones, ninguna de las partes nos ha transmitido su compromiso de garantizar la estabilidad y continuidad de nuestro empleo a través de la subrogación, ni existe compromiso en firme de mejora de condiciones, ni voluntad de acción por parte de las instituciones.

Ante esta lamentable situación, ante la no asunción de responsabilidad por los agentes implicados, ante la incertidumbre y precariedad que seguimos padeciendo y la urgencia de la resolución del conflicto, mantenemos activas las convocatorias de huelga hasta el 1 de septiembre, no descartando una posible huelga indefinida si el bloqueo continúa.

Sin embargo, queremos reiterar nuestra predisposición a desconvocar estas movilizaciones ante una garantía real de dignificación de un servicio educacional esencial, que venimos desarrollando con ilusión, orgullo, calidad y excelencia, en una Institución que es, según Juan Ignacio Vidarte “ante todo educativa”.

 

 

 

Euskotreneko Amarako tren gidari eta operazio agenteak greban

0

Uztailaren 28an Euskotrenen Batzorde Iraunkorrak Amarako (Gipuzkoa) lan-egoitzako tren gidari eta operazio agenteei zuzendutako greba deialdia onartu zuen. Greba deitu izanaren arrazoien artean Zuzendaritzak Hendaia-Lasarte eta Amara-Zumaia lerroetan emango den tren maiztasunen igoeraren aurrean proposatzen duen lan-taldearen handitze eskasa da. Era berean Euskotreneko greba-batzordeak gehiegizkotzat jo ditu Donostiako Aste Nagusiko lanuzteen aurrean ezarritako gutxieneko zerbitzuak. 

GREBA EGUTEGIA:
– Abuztuaren 17,18,19, 20 eta 21ean (19:00etatik 02:00etara).
– Irailaren 4 eta 11ean (8:00etatik 15:00etara).
– Irailaren 9an (22:00etatik 04:00etara).
– Irailaren 12an (egun osoan zehar).

Lanuzteen beste arrazoietako bat Zuzendaritza Araso izango den lan-egoitza berrira bilduko den langile taldeari zuzendutako garraio planik ezarri nahi ez izatea da.

Grebaren azken arrazoia negoziazioetan Zuzendaritzak izandako jarrera zurruna da, alde sozialak zerbitzuaren fidagarritasuna, ikuskatze-trenak zein lan- taldearentzako garraioa bermatzen zuten proposamenak sistematikoki baztertu dituenean.

Finean, grebaren helburua lan-baldintzei eusteko tren gidarien lan-talde finkoa handitzea da, eta Arasoko langileek lanera biltzeko garraio publikoa eduki ahal izatea.

Euskotreneko greba-batzordeak gehiegizkotzat jo ditu Donostiako Aste Nagusiko lanuzteen aurrean ezarritako gutxieneko zerbitzuak

Greba-Batzordetik honako puntuak zehaztu dituzte:

"1.- Donostiako Aste Nagusirako programatutako lanuzteetarako Enplegu Sailak ezarritako %75eko gutxieneko zerbitzuak gehiegizkotzat jotzen ditugu. Gure iritziz, neurri horretako gutxieneko zerbitzuak ezartzea oinarrizkoa den greba eskubidea urratzea da.

2.- Gure haserrea erakutsi nahi dugu Amarako egoitzako langileek eta Arasokoak izango direnek deitutako lanuzteei buruz Euskotreneko zuzendaritzaren prentsa komunikatuan agertutako gezurrengatik.

Grebari buruzko komunikatu honek hauxe zioen "…negoziazioetatik kanpo antolatu eta aurreikusitakoa…" zela. Argitu nahi dugu akordio batera heltzeko enpresaren ezezkoaren ondoria dela soilik greba hau. Halaber, jakin arazi nahi dugu joan den ekainean alde sozialak bertan behera utzi zituela mobilizazio guztiak enpresak hala eskatuta, borondate oneko ekintza gisa eta akordio azkar bat lortze aldera. Borondate oneko ekintza honi erantzunez, enpresak zerbitzutako koadroak inposatu zituen eta edozein akordiori atea itxi zion.

3.- Gezurra da ere Alde Sozialak lan taldea %68 handitu nahi duela. Berez, gure proposamenaren eta zuzendaritzarenaren arteko aldea Tren Agenterakoko 3 lanpostu finkorena zen (langileen %42a %38aren aurrean). Zentzu horretan enpresak egindako proposamenak, aldi baterako lan taldea edo Operazioetako Agenteen olektiboa handitzea zuten helburu (grafiatutako atseden eta zerbitzu koadrorik gabeko kolektiboa eta 3 kategoria desberdinetako funtzioak dituena).

4.- Mingarria da ere, Jaurlaritzatik herritarrei gonbita egitea garraio publikoa erabiltzeko, eta bitartean, Euskotrenek (EAEko garraio publiko enpresarik handienak) 2 tren jarri nahi ez izatea langile gehienak lantokira joan ahal izateko, in itinere gertatzen diren istripuak saihestuz."

Hala ere, argi utzi nahi izan dute prest jarraitzen dutela negoziazioei berriz ekiteko. "Guztientzako lanpostuak eta garraio publikoa lortzeko ari gara borrokan" adierazi dute.
 

 

 

El futuro de los cuidados paliativos en Osakidetza

OPINIÓN
Aitziber Zalbide, LABen delegatua Gorlizko ospitalean
Edurne Agirre, LABeko arduraduna Osakidetzan

El día 8 de Julio en el Parlamento Vasco se aprobó por unanimidad una ley de voluntades anticipadas. En dicha ley se recoge el derecho a recibir cuidados paliativos en el domicilio, en las residencias geriátricas o en los centros hospitalarios.

Previa aprobación de esta ley, Osakidetza presentó su nuevo “Plan de cuidados paliativos de Euskadi 2016-2020”, en el que se recoge la importancia de los cuidados paliativos y pretende establecer un modelo de atención homogéneo y equitativo para todos los pacientes que precisen estos cuidados en cualquier nivel asistencial.

El plan insiste en la importancia de la dignidad, equidad y en prestar una asistencia sanitaria integral a estos pacientes en todos los ámbitos: en hospitales, en las residencias, en los centros de salud y en sus hogares.

Para ello incide en la coordinación entre profesionales de los diferentes niveles asistenciales. Teniendo en cuenta que la situación actual es muy heterogénea según los territorios, lo que Osakidetza pretende con este plan es aunar los diferentes modelos existentes en la red. A día de hoy en Araba y en Gipuzkoa se combina un modelo mixto de atención a pacientes paliativos; así Osakidetza cuenta con algunas pocas camas públicas en Leza (6) y en el Hospital Donostia (8), pero la mayoría son concertadas con hospitales privados: en la clínica San Onofre de Gasteiz (20) y en la Fundación Matía de Gizpuzkoa (22 camas). Además de estos recursos hospitalarios, existen otros recursos de atención psicosocial que tienen conciertos con centros privados en los tres territorios.

Para unificar y garantizar el acceso a los cuidados paliativos de todos los pacientes, Osakidetza pretende implantar en Bizkaia el modelo de Araba y de Gipuzkoa, concertando camas en un hospital privado, San Juan de Dios, para los pacientes de Eskerraldea con la excusa de que “Gorliz queda muy lejos”. Señor Darpón, antes de concertar nuevos servicios con la privada, debería hacer un análisis de los recursos existentes en la red pública. Actualmente en Barakaldo existe un hospital, el de San Eloy, que poco a poco esta viendo cómo se van cerrando servicios y camas, dejándolo sin contenido de trabajo, ¿Por qué en lugar de destinar más dinero a centros privados, no prioriza a los públicos y dota a San Eloy de los medios suficientes para atender a este tipo de pacientes? Desde hace tiempo LAB viene denunciando que Osakidetza está vaciando de contenido y deteriorando determinados servicios de la red, teniendo la excusa perfecta para futuras derivaciones a la privada en beneficio de los intereses que el PNV tiene en la sanidad privada.

Otro punto muy importante es el tratamiento psicológico de estos pacientes. El Plan de cuidados paliativos de Osakidetza propone para ello una nueva concertación con San Juan de Dios y La Caixa. ¿Por qué una concertación más en lugar de remitir los pacientes a la gran olvidada Red de Salud Mental de Osakidetza, red que está presente en todos los territorios?

El documento insiste también en la importancia de ofrecer servicios cercanos desde la Atención Primaria a estos pacientes en situación terminal, pero se olvida de incluir en este Plan ninguna dotación para aumentar recursos en los centros de salud.

Por último se resalta el interés en la formación de los profesionales, incidiendo en la colaboración con la UPV en su master de cuidados paliativos donde ya participa activamente San Juan de Dios, al que previsiblemente el Consejero Jon Darpón quiere beneficiar con la derivación de pacientes que precisan cuidados paliativos.

Señor consejero, el nuevo Plan de cuidados paliativos nace viciado, ya que su gestión no hace otra cosa que destinar dinero a los centros concertados-privados, en detrimento de los públicos y lo más triste de todo es que se aprovecha de los pacientes más vulnerables, los pacientes terminales, demostrando así su grado de mezquindad.

 

 

 

El refugiado Gaizka Sopelana ya está en el Hospital de Cruces


Tras 35 años fuera de Euskal Herria, Gaizka Sopelana ya está en casa. Hoy mismo ha ingresado en el Hospital de Cruces para ser atendido de la grave enfermedad que padece. A las puertas del hospital cientos de amigos y familiares le han ofrecido un caluroso recibimiento y, al mismo tiempo, han reivindicado todos los derechos para las y los presos y refugiados, incluido su derecho a la salud y a recibir la misma atención médica que recibe cualquier otra persona en Euskal Herria.

 

 

 

Donostiako parkingetako langileak grebekin aurrera jarraituko dute

0

2008tik Donostiako parkingen gestioa EMPARK enpresak darama eta ordutik langileen egoerak okerrera egin du. Egoera salatzeaz gain, soldata igoera eta lan baldintza duinak exigitzeko Donostiako Okendo, Katalunia Plaza, Concha eta Atotxako parkinetako langileak greban daude abuztuko igande guziz. Gainera, egoera aldatu ezean prest daude greba mugagabera joateko.

2008an EMPARK enpresak Donostiako parkingen gestio bereganatu zuenetik baldintza kaskarretan aurkitzen dira langileak, hain zuzen ere igande eta jai eguetan lan egiten dute eta 1000€ inguru irabazten dituzte soilik. Horrez gain langile kopuru murritzak arazoak sortzen ditu beraien lana ondo egin eta zerbitzu on bat eskaini ahal izateko.

Egoera honetan Donostiako Udaletxeak erantzunkizun zuzena du. LABek aspaldi jakinarazi zion udaetxeari zein den egoera eta behin baino gehiagotan saiatu gara udaletxeak parte hartu zezan arazoaren konponketan baina oraingoz ez du inolako borondaterik erakutsi. Arazo hau ez da gaur goizekoa baina zoritxarrez langileei mobilizatzea baino beste biderik ez zaie geratu.

 

 

 

LAB Munduko Foru sozialean parte hartzen ari da

0

LAB Québeceko Montreal hirian ospatzen ari den Munduko Foru Sozialean parte hartzen ari da. LABen parte hartzea Langile auzoan izango da gehien bat, non 9tik 14ra bitartean langile borrokarekin eta sindikalgintzarekin erlazionatutako gaiak jorratuko diren. Hala ere, mundu mailako jendarte mugimendua eta sindikalgintza erlazionatzeko foroetan ere egongo da.

Aurtengoa Munduko Foro Sozialaren 12. edizioa da, baina ipar hemisferioan egiten den lehena. 2001ean Brasilen hasi ziren Munduko Foro Sozialak antolatzen Beste mundu bat eraikitzea posible dela aldarrikatzeko.

Antolatzailek Canadar gobernuaren jarrera salatu dute. Afrika eta Asiatik zetozen 200 nazioarteko ordezkari baino gehiagori bisatuak ukatu dizkie eta Munduko Foru sozialean parte hartu ezinik geratu dira.

Irailak 9an Munduko Foro Sozialaren hasiera ekitaldiak izan dira auzo desberdinetan. Langileen auzoan sindikatu desberdinetako ordezkariek nazioarteko konferentzia ospatu dute eta jarraian Munduko Foro Sozialari hasiera emateko manifestaldi eta ekitaldi nagusia egin da.
 

 

 

Itsasoan izandako azken heriotza salatu dugu

Arrantza sektorean zoritxarreko albiste baten berri izan genuen abuztu hasieran, berriro ere lan baldintza kaskarren ondorioz tostarteko bat hil zen lanean ari zen bitartean. Gertatutako salatu eta neurriak hartzeko exigituz elkarretaratzea egin du euskal gehiengo sindikalak.

LABetik betidanetik eskatzen ari gara arrantza sektorearentzako lan baldintza duinak behar direla. Hau da, interes ekonomikoen gainetik tostartekoen segurtasuna bermatu behar dela eta adibidez, ordutegi irregularrak, tokatzen zaien atsedenak bete daitezela bai itsasoan baita lehorrean ere.

LABetik bai armadore elkarteari, baxurako kofradiei, EAEko Arrantza Sailari, Espainako zein Frantziako gobernuei zera exijitzen diegu: arrantza arduratsu eta iraunkorraren alde egin dezatela, tostartekoen baldintzak hobetzeko, belaunaldi aldaketarako eta gure flota bideragarria izateko apustua egin dezatela eta euren probetxurako arrantzale-langileon eskubideekin eta biziarekin ez jokatzeko.

 

 

 

Guggenheim Museoko hezitzaileek greba eguna izan dute gaur

0

Manpower Group Solutions enpresarekin azpikontratatuak dauden Guggenheim Museoko hezitzaileek 24orduko 8 greba egun egingo dituzte abuztuan zehar pairatzen duten egoerari aldatzeko aldarrikatuz. Egoera honi irtenbide bat aurkitzeko premia dela eta, dei egiten diete berriz ere lan gatazka honetan aktore direnei prekarietatearekin bukatzeko konpromesu irmoa har dezaten.

Guggenheim Museoko Hezitzaileen oharra:

Manpower Group Solutions enpresarekin azpikontratatuak gauden Guggenheim Museoko hezitzaileok 24orduko 8 greba egun egingo ditugu abuztuan zehar, orain arte lan gatazka hau konpontzeko izan ditugun negoziaketetan agerian gelditu den eduki urritasunagatik.

Orain arte, ez dugu gure lanponstua urriaren 1etik aurrera mantentzeko inolako konpromisurik jaso, ezta gure lan baldintzak hobetzeko hitzik ere.

ManpowerGroupek prekarietatearekin ezin duela bukatu dio, Museoak egungo lizitazioan ezartzen dituen baldintzak kontutan hartuta.

Bestalde, Guggenheim Museoko ordezkari moduan, Garbiñe Urrutikoetxeak ‘ahozko’ konpromesu bat hartu du: abuztuaren amaieran edo irailaren hasieran erantzun bat emango du (positiboa edo negatiboa) kontratua bukatzeko hilabete baino ez denean geldituko. Ez du inolako bermerik eman subgrogazioarren inguruan (lan egonkortasuna sustatzeko) ezta gure lanpostuak duinak izateko aurrerapenik agertu ere.

Orain arte izandako negoziaketak ezerezean daude, eta hori ez doa bat bikaintasuna eta gardentasunarekin; Ez dakigu zer nolako lan baldintzak izango dituzte gure lanpostuek Urritik aurrera, eta are gehiago, ez dakigu data horretatik aurrera gure lanpostuak mantenduko ditugun ere.

Horregatik, eta irtenbide bat aurkitzeko premia dela eta, dei egiten diegu berriz ere lan gatazka honetan aktore direnei (Manpower Group eta Guggenheim Museoa) Museoko zuzendaritzari, Patronatoa osatzen duten erakunde publikoei (Eusko Jaurlaritza eta Bizkaiko Foru Aldundia) prekarietatearekin bukatzeko konpromesu irmoa har dezaten.

Museoa diruz laguntzen dituzten erakunde publikoen jakinaren gainean jarri dugu gure egoera. Orain dela hilabete bat baino gehiago, idatzi baten bitartez batzarra eskatu genuen Eusko Jaurlaritza, Bizkaiko Foru Aldundia, Bilboko udala eta Angel Toña enplegu eta gizarte sailburuarekin. Hauetatik, Juan Mari Aburtoren (Bilboko alkate izanda Patronatoko kidea) erantzuna baino ez dugu jaso, eta honetan ez digu batzarrik ematen eta gaian duen erantzunkizuna arbuiatzen du, konponbidea Museoko Zuzendaritzaren esku utziz.

Azpimarratu nahi dugu gure aldarrikapenak langileon duintasunaren aldekoak direla, gu gara Museoko aurpegia Hezkuntza programen garapenean eta gure egoera lotsagarri honi bukaera eman behar zaio, hau ezin da bikaintasuna eta kalitatea bermatu nahi duen zentro batean onartu.

Museoko Hezkuntza Departamentuko Hezitzaileak gara eta ilusio handiz departamentu berritzaile eta aitzindari honetan parte hartzen dugu, baina gure ikasketa maila eta kategoria profesionala ez doa bat jasotzen dugun soldatarekin. Ez gara ‘esperimentalak’ eta ez ditugu ‘ekintza puntualak’ burutzen, urte osoan zehar egin dugu lan Hezkuntza Departamentuko programa ez berdinak aurrera eramateko: Bisitak haur, gazte zein helduekin, Irakasleen formakuntza saioak, Tailerrak, Familien programak, Artearen Cornerra eta Orientazioa aretoetan.

Azkenik, esan beharra dago greba egunak bertan behera uzteko borondatea azaldu diegula bai Museoa zein Manpowerrei, subrogazioa eta dagokigun kategoria profesionala aitortu eta bermatuz gero.

 

 

Berriro ere arrantza sektorean zoritxarreko albiste baten berri izan dugu

Atzo, hilak 03, jakin genuen Bermeotik 65 millatako uretan “Otzarri Berria” arrantza ontziko F.J.R.B. 55 urteko tostarteko bat hil zela lanean ari zen bitartean. Dagoeneko 2016an Euskal Herrian gutxienez 34 langile hil dira euren lanpostuetan. LABetik betidanetik eskatzen ari gara arrantza sektorearentzako lan baldintza duinak behar direla eta hori lortu arte lanean jarraituko dugu.

LAB sindikatuak lehenik eta behin beraien familia, lagun eta lankideei gure dolumina eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu.

Dagoeneko 2016an Euskal Herrian gutxienez 34 langile hil dira euren lanpostuetan. 1 Araban, 22 Bizkaian, 2 Gipuzkoan, 2 Iparraldean eta 7 Nafarroan.

LABetik betidanetik eskatzen ari gara arrantza sektorearentzako lan baldintza duinak behar direla. Hau da, interes ekonomikoen gainetik tostartekoen segurtasuna bermatu behar dela eta adibidez, ordutegi irregularrak, tokatzen zaien atsedenak bete daitezela bai itsasoan baita lehorrean ere.

LABetik bai armadore elkarteari, baxurako kofradiei, EAEko Arrantza Sailari, Espainako zein Frantziako gobernuei zera exijitzen diegu: arrantza arduratsu eta iraunkorraren alde egin dezatela, tostartekoen baldintzak hobetzeko, belaunaldi aldaketarako eta gure flota bideragarria izateko apustua egin dezatela eta euren probetxurako arrantzale-langileon eskubideekin eta biziarekin ez jokatzeko.

Hori dela eta azkenengo lan istripu mortala salatzeko, astelehenean, hilak 8, 11:30etan BERMEOko PORTUko sarreran, elkarrateratze bat egingo dugu gehiengo sindikalak deituta, hau da, ELA-LAB-STEILAS-EHNE-HIRU-ESK.