2026-04-12
Blog Page 492

Akordio historikoa lortu dugu, Nafarroako Esku-hartze Sozialeko langileekin batera, sektoreko lehenbiziko hitzarmen probintziala ezar dadin #LortuDugu

ANEISek, Nafarroako Esku-hartze Sozialeko patronalak, eta LAB sindikatuko ordezkariek aurreakordioa lortu dute sektoreko Nafarroako lehen hitzarmena ezartzeko; zalantzarik gabe langileen lan-baldintzak duinduko dituena. Nafarroako Gobernuak, ANEISek eta LAB eta UGT sindikatuek aurreakordio hori sinatu dute Iruñean. LAB sindikatuak oso positibotzat jo du 2016an hasitako borroka honen bidez lorturiko emaitza.

LABek, ezer baino lehen, Esku-hartze Sozialeko langileen borroka, gogoa, ahalduntzea eta determinazioa nabarmendu nahi ditu, ekimen eta mobilizazio ugariren bidez — sektoreko lehenbiziko lanuzteak eta greba barne— ez dutela amore eman Nafarroan sektoreko lehen hitzarmena lortzeko helburu historikoa lortu arte. Erakutsi digute merezi duela antolatzea, mobilizatzea, borrokatzea eta grebara joatea. Erakutsi digute aldarrikapenak kalera aterata soilik hartzen dutela lekua agenda politiko eta instituzionalean. Gainera, haren borroka klase-elkartasunaren erakusgarri argia izan da, izaera orokorra baitu, eta ez soilik sektoriala, zeren eta, bere lan-baldintzak babesteaz gain, pertsona guztientzako gizarte-zerbitzu duinak defendatzen baititu.

Esku-hartze Sozialean, adingabeei laguntzeko zentro eta zerbitzu publikoak daude, familia programena, indarkeria matxistaren biktima diren emakumeenak, egoera ahulean eta gizartetik baztertuta dauden pertsonenak, migratzaileenak, langabezian dauden pertsonenak… Nafarroan, Esku-hartze Sozialeko zerbitzuetako 2.000 langile inguru daude, diru publikoaren bidez finantzatzen diren hainbat elkarte, fundazio eta enpresa pribaturen lan zentro anitzetan banatuta. Bada, langile horiek 10 urte baino gehiago daramatzate beren soldatak eguneratu gabe, berez prekarioak baitira. Urte hauetan KPIaren %12ko igoerak eta soldaten izozteak langile bakoitzari 15.000€ baino gehiago galtzea ekarri diote erosteko ahalmenean.

LAB sindikatuak, sektoreko ordezkaritza sindikalaren %70 izanik, Nafarroako hitzarmen bat lortzeko bideari ekin zion 2016. urtean. Hitzarmen horrek lan-harremanen esparru propioa sortuko zuen, Foru Komunitatearen errealitatearekin bat zetorrena, ordu arte sektorea arautzen zuen estatuko hitzarmenak jasotzen duena baino gehiago. Aitzitik, ez da bide erraza izan.

Ez da erraza izan hain sakabanatuta dauden eta hain lanpostu desberdinak dituzten langileak borroka berean aktibatzea eta batzea. Ez da erraza izan sektorea definitzea eta zehaztea. Ez da erraza izan patronalak patronal gisa dagozkion betebeharrak bere gain hartzea. Ez da erraza izan negoziazio-mahaia sortzea eta martxan jartzea. Ez da erraza izan Nafarroako Gobernuak lan baldintza benetan duinak finkatuko dituen hitzarmena gauzatzeko behar den finantzaketa jartzea. Ez da erraza izan, behin finantzaketa ziurtatuta, patronalak tokiz kanpo zeuden eskakizun batzuei uko egitea. Baina azkenean lortu da.

Elkarretaratzeak; manifestazioak; kalejirak; auto-karabanak; sinadura-bilketak; batzarrak; bilerak sindikatuekin, alderdi politikoekin, Gobernuarekin eta patronalarekin; iritzi-artikuluak, prentsa-oharrak eta informazio-buletinak; lanuzteak, greba… Lau urte hauetan dozenaka ekimen egin dituzte LABeko delegatuek eta afiliatuek, eta haiekin batera ehunka langilek, iritzi publikoa zentzu batean mugitzeko eta edozein erabaki hartu behar zuen edozein pertsona erabaki hori hartzera bideratzeko. Eta hori guztia langileendako, bereziki, baina, oinarrizko zerbitzu sozialez hizketan ari garen heinean, gizartearendako hain garrantzitsua den hitzarmen bat lortzeko. Ez gara nekatuko eta berriz erranen dugu langileek erakutsi duten bultzada, konpromisoa eta duintasuna funtsezkoak izan direla azkenean helburu egokira ailegatzeko.

Esku-hartze Sozialeko borrokak eta erdietsitako lorpenek bide eman beharko lukete Gizarte Zerbitzuen bertze hitzarmen sektorial batzuk lortzeko, hala nola adinekoen egoitzena.

Abenduaren 23an sinatutako aurreakordioaren eduki nagusiak:

  • Indarraldia: 4 urte 2021-2024
  • Ultraaktibitate mugagabea.
  • Borondatezko arbitrajea.
  • Eduki ekonomikoak, 2021eko uztailetik aurrera. Zailtasunak dituzten enpresentzako behin-behineko akordioa, 2022ko ekainera arte.
  • Lanaldia: 20 ordu gutxiago urtean, 2024an 1.620 ordura iritsi arte.
  • Oporrak: gero eta gehiago, 2024an 32 lanegun edo 44 egun natural izateraino.
  • Plusen aitortza: asteburuak eta jaiegunak, txandakako lana, gaueko lana, antzinatasuna, guardiak eta erantzukizuna.
  • 2021eko oinarrizko soldatak:
    • 1. taldea: 24.381,12 €
    • 2. taldea: 22.896,00 €
    • 3. taldea: 20.698,56 €
    • 4. taldea: 18.912,00 €
  • %13ko soldata igoera hitzarmenaren indarraldian.
  • Bajak:
    • Kontingentzia profesionala: % 100 lehen egunetik hasita
    • Kontingentzia arruntak:% 100, 3. egunetik hasita. Banakako poltsa, urtean 6 egunekoa,% 100ean
  • Subrogazioa.

Haurreskolak Partzuergoari dagokionean, EAEko Hezkuntza Saila gezurretan dabilela salatzen dugu

Abenduaren 10 eta 16ko  greba eta mobilizazioen ostean, hilaren 22rako deitu zuten bilerara bertaratu ginen LAB, ELA eta STEILASeko ordezkariak, gai-ordenari aldarrikatzen ari garen honako puntu hauek gehitzea eskatu genuen aldez aurretik, baina ez genuen erantzunik jaso:

  • Ordezkapenak betetzea, hezitzaileak haurreskola batetik bestera derrigorrezko desplazamenduekin eta aparteko orduen erabilera txarrarekin bukatzea.
  • Akordioetan oinarrituko den lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea, irakaskuntzako kolektibo guztietan Hezkuntza saila egiten ari den bezala.
  • Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduen horniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea.
  • Haurreskolak Partzuergoaren integrazioa Hezkuntza sailean.
  • Doakotasunerako urratsak ematea.
  • Aurrekontua handitzea.

Atzoko Mahai negoziatzailera Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza saileko hainbat ordezkari bertaratu ziren kudeaketako langileen aurreakordioaren inguruan hitz egiteko aitzakiarekin baina inolako dokumentaziorik aurkeztu gabe. Aurreakordio hau orain dela ia urtebete sinatu bazen ere, oraindik ez dute bete, eta orain aldebakarrez berrikustea erabaki dute. Hau da, gainontzeko kolektiboetan ez bezala, Haurreskolak Partzuergoan akordioak ez dira betetzen ari.

Atzo  Hezkuntza saileko ordezkariek 2009aren ostean sinatu diren eta orain arte normaltasunez bete izan diren akordio guztien zilegitasun juridikoa zalantzan jarri zuten. Orain arte gerenteak, akordioak ez betetzeko erabili duen aitzakia ekonomikoa bazen ere, oraingoan bestelako aitzakiekin etorri zaizkigu.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok egoeraren larritasuna langileei azaldu eta mobiliazazio dinamikarekin jarraitzea baino ez zaigu geratzen.

Negoziazio kolektiboaren kontrako eraso zuzena eta alde sozialaren lana oztopatzeko ahalegina salatu nahi ditugu, azpimarratuz urteetan zehar Haurreskolak Partzuergoan lortutako hezkuntza kalitatearen defentsan egindako lanarekin jarraitzea eta langileak mobilizazioen bitartez lortutako lan baldintzen hobekuntzen defentsan jarraituko dugula.

Haurreskolak Partzuergoko langileak, familiak eta udalak zerbitzu publiko honen garapenerako aldarrikapenekin bat egitera animatzen ditugu.

Manifestazioak Osakidetzako egoera larria salatu eta bere egiturazko arazoen aurrean konponbideak eskatzeko

Osakidetzako langileek manifestazioak egin dituzte Bilbo, Donostia eta Gasteizen. Sindikatuok gogorarazi dugu joan den abenduaren 14an premiazko bilera eskatu genuela Osasun sailburuarekin, eta honek oraindik ez duela erantzun.

LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuok EAEko hiru hiriburuetako kaleak zeharkatu dituzten manifestazioak egin ditugu gaur goizean, gure osasun sistema publikoak bizi duen egoera larria salatzeko eta Osakidetzaren egiturazko arazoei irtenbideak eskatzeko.


Gogorarazi behar da azken hamarkadako murrizketa-politikek ahuldutako osasun-sistema bat dugula, eta egoera hori, zalantzarik gabe, larriagotu egin dela egungo osasun-krisiarekin; martxotik pairatzen ari garen pandemia proban jartzen ari da bai langileria, bai osasun-sistema publikoa bera, eta agerian uzten ari da urrundik datozen egiturazko gabezia batzuk, Osasun Sailak ez baitu izan eta ez baitu asmorik hauei aurre egiteko eta konpontzeko.


Mahai Sektoriala bost hilabetez bildu gabe egon ondoren, azaroaren 26an eta abenduaren 10ean egindako bileretan egiaztatu zen Osakidetzak ez zuela borondaterik gure osasun publikoak pairatzen dituen egiturazko arazo larriei behingoz heltzeko eta konpontzeko. Are gehiago, COVIDen lehen olatutik 8 hilabete igaro direnean, Osakidetzak argi eta garbi planteatu du pandemiari aurre egiteko plan bakarra langileak zukutzen jarraitzeko asmoa dela.


Urteak daramatzagu salatzen bai gure osasun-sistema publikoak dituen egiturazko arazoak, bai Osakidetzaren eta Osasun Sailaren negoziatzeko borondaterik eza. Denbora asko daramagu informazioa jasotzeko, entzunak izateko eta negoziazio kolektiborako eskubidea errespetatu gabe. Euskal administrazio publikoko enpresarik handienean ez dago, besterik gabe, alderdi sozialaren aintzatespenik.


Egoera hori dela eta, abenduaren 10ean, hilaren 16an hasitako mobilizazio-dinamika bat abian jartzeko asmoa azaldu genuen, eta gaur horri jarraipena eman diogu. Esan bezala, mobilizazioak abenduko asteazkenetan eta urtarrileko ostegunetan izango dira, eta urtarrilaren 28an greba egingo dute.


Egoera larria denez eta Osakidetzak erantzunik eman ez zuenez, joan den abenduaren 14an premiazko bilera bat eskatu genion Osasuneko sailburuari. Bada, gaur egun, ez dugu gure eskaeraren erantzunik jaso. Bien bitartean, lantokietan bizi den egoera larriak bere horretan jarraitzen du, eta, gaur egun, Osasun Sailak ez du neurri bakar bat ere proposatu egoera iraultzeko.


Gure historia hurbileko osasun-krisi handienean gaude, eta horrek premiazkoagoa egiten du, ahal bada, gure osasun publikoa indartzeko eta haren gabezia larriak arintzeko eta konpontzeko beharra.


Osakidetzari eta Osasun Sailari hitzetatik ekintzetara pasatzeko eskatzen diegu. Osakidetzak behar dituen premiazko eta sakoneko irtenbideak martxan jartzen ez badira, mobilizazioak areagotuko ditugu.

Arabako ESIko Osakidetzako zentroetako garbiketa zerbitzuaren egoera prekarioa salatzen dugu

Zerbitzua, Garbialdi enpresaren eskuetan dago gaur egun. Joan den martxotik bizitzen ari garen pandemia baten erdian, non administrazioek neurri eta murrizketa zorrotzak ezarri dituzten (etxeratze-agindua, edukiera mugatzea, mugimenduak mugatzea, maskara eraman beharra, ostalaritza ixtea…), eta garbitasun- eta higiene-neurriak edozein eremutan -are gehiago anbulatorioetan eta ospitaleetan- areagotzea ezinbestekoak diren honetan, azpikontratatutako garbiketako langileon lan baldintza prekarioen berri eman behar dugu.

Garbiketako langileok garbitzen ez duen desinfektatzaile bakarra daukagu; garbiketa lana eskuetako xaboiarekin egin behar dugu, enpresak ematen duen bakarra baita; komuneko desinkrustatzailea (litro bat) 6 hilean behin banatzen zaigu, zentro batzuetan ezta hori ere; ia 3 urtetan ez dira zoruak leundu; gortinak eta kristalak garbitzeari dagokionez, baldintza-agirian ezarritakoa betetzetik oso urrun daude. Langileen absentziak ez dituzte ordezkatzen, eta, ondorioz, txanda osoak izaten ari dira garbiketa-zerbitzurik gabe. Pandemia iritsi aurretik lan karga handiak zeuden, orain jasanezinak dira.

Deskribatutako egoera Arabako ESIko Zuzendaritzari aspalditik jakinarazi egin zaio, Garbialdiko garbiketako langileek eta Osakidetzako langileek zuzendutako salaketa eta kexa ugarien bidez.

Osakidetzako Arabako ESIko Zuzendaritzak zergatik ez du betearazten Garbialdi enpresarekin duen kontratua, jakin badakienean pairatzen dugun abandonu-egoera arrisku handia suposatzen duela osasun publikoarentzat? Publikoa dena denon artean ordaintzen dugu; beraz, Osakidetzaren betebeharra da kontratuak ezartzen dituen xedapenak betearaztea. Are gehiago bizi dugun salbuespenezko egoera batean. Horregatik, Arabako ESIko zuzendaritzari eskatzen diogu bere erantzukizuna bete dezala eta herritarrei azalpenak eman diezazkiela planteatutako gaiei buruz.

Kotxe karabana egin dugu gaur Bilbon, zerbitzu publiko eta eskubide sozialen alde

Hiri osoa zeharkatu duen protesta egin dugu gaur, zerbitzu publiko eta eskubide sozialen aldeko kotxe-karabana. Auzoetatik bost zutabe atera dira (Alde Zaharra, Zorrotza, Indautxu, Saninazio eta Santutxutik), Gran Vian elkartu direnak Udaletxean amaitzeko.

Ekimen honekin, hezkuntza, zaintza eta osasungintza indartzea eskatu dugu, bizitza erdigunean jartzea helburu. Osasungintzari dagokionez, Etengabeko Arretarako Gunearen (EAG) itxiera salatu dugu, eta baita sektoreko langileak baliabiderik gabe daudela. Hezkuntzan dagoen langile falta ere salatu dugu, eta baita egoitzetako baldintza prekarioak ere. Zaintzari dagokionez, zaintza lanak aitortzea eta zaintza sistema publiko eta unibertsala ere eskatu dugu. Osasungintzan, kalitatezko sistema publikoa, murrizketarik gabe. Eta hezkuntzan, sistema propio eta burujabea.

Euskal presoak etxeratzea eskatu dugu Gasteizen

Mobilizazioa egin dugu Gasteizen, Andra Mari Zurian, “Euskal presoak etxera” lemapean. Bertan, Igor Chillon LABeko kideak adierazi du Euskal Herritik oso garbi hitz egin dugula presoen gaiari buruz, “mezu garbi bat bidali diegu estatuei, eta eurei dagokie aldarriei bide ematea”.

Presoak Euskal Herriko espetxeetara ekarri behar dira, gaixo dauden presoak askatu behar dira eta guztiz ankerra den salbuespenezko espetxe politika honekin amaitu behar da, presoak etxeratzeko bidearen barruan.

LAB modu aktiboan mobilizatu da presoen eskubideen alde, eta orain, aktibazio soziala mantendu eta zabaltzearen garrantzia azpimarratu nahi du. Langileak kalera atera behar gara presoen eskubideen eta hauen euskal herriratzearen alde, espetxe-politika aldatzea helburu.

Horrela, datozen egunotarako presoen eskubideen defentsan antolatuta dauden ekimen eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu, eta Sarek urtarrilaren 9rako deitutako mobilizazio egunari babes osoa luzatu nahi diogu.

Lan heriotzen odolustea salatu dugu Arabako Foru Aldundiaren aurrean

Lan heriotzen sarraskiak ez du etenik. Aurten 70 langile hil egin dira, gutxienez, Euskal Herrian; eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarko zabortegian. Azken egunotan beste zenbait lekutan egin bezala Donostian ostiralean egindako elkarretaratzea adibide, Gasteizen mobilizatu gara euskal gehiengo sindikalak deituta, prekarietateak hil egiten duela salatzeko. Hain zuzen ere, Arabako Foru Aldundiaren aurrera eraman dugu lan heriotzen salaketa, eta instituzioei beste alde batera ez begiratzeko exijitu dugu bertan. Gogoan izan ditugu hildako langileak; Amurrioko Saretxoko obretan joan den asteazkenean hildako behargina, tartean.

EAEko gizarte zerbitzuen sektorean greba egingo dugu urtarrilaren 26an eta martxoaren 4an, zaintza lanen defentsan eta aitortzan

Zaintza lanak aitortu egin behar direla aldarrikatzeko mobilizatu egin gara Bilbon, Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrean. Hain zuzen ere, zerbitzu sozial publiko bat eskatu dugu, kudeaketa zuzenekoa, komunitarioa, unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa, eta hau lortzeko bidean egingo ditugun ekimen eta mobilizazioen berri eman dugu elkarretaratzean. Zentzu honetan, EAEko gizarte zerbitzuen sektorean greba egingo dugu urtarrilaren 26an eta martxoaren 4an, eta deialdi hauen erregistroa egin ostean gauzatu dugu protesta.

LAB sindikatua aspalditik dago salatzen gizarte-zerbitzuen egoera: sarbide mugatuko sistema bat dela, koordainketa duena, erantzukizun publikokoa, baina nagusiki kudeaketa pribatukoa, non zerbitzuen kalitateari onurak gailentzen zaizkion, langileen baldintza eskasak oinarri. Plantilla nahikorik ez izatea dakar horrek, baita prebentzio-neurri egokirik eta konpentsazio nahikorik ez izatea ere.

Pandemiak bi gai utzi ditu agerian: alde batetik, gizarte-zerbitzuek bizitza mantentzeko duten garrantzia, eta, beraz, langile guztiek egiten duten funtsezko zaintza-funtzioa; bestalde, zainketen funtzioa eta gizarte-zerbitzuen eta zaintza-zerbitzuen sistemaren ahuleziak ez direla aintzat hartzen, gutxi batzuen negozioa baitute oinarri, erabiltzaileen osasunaren eta langileen baldintza txarren kontura.

Administrazioak badaki gizarte-zerbitzuen multzoak, erabiltzaileen bizi-baldintzek eta langileen lan-baldintzek etengabe okerrera egin dutela. Langileen eta erabiltzaileen salaketa etengabea da, bai eta Eusko Jaurlaritzaren, foru-aldundien eta udal-erakundeen aldeko apustua irmoa ere kudeaketa pribatuko eta erregulazio egokirik gabeko gizarte-zerbitzuen eredu bat defendatzeko. Eredu horrek ez du zaintzen, alde batera uzten du zaintza.

Pandemiak eta pertsonen osasunean eta bizitzan dituen ondorioek zaintza-eredu berri bat eraikitzeko beharra berresten dute, oinarri eta irizpide bakar gisa zaintzak behar dituzten pertsonak zein zaintza horiek ematen dituzten pertsonak izanik haien funtsezko ardatza, euskal sistema publiko, unibertsal, doako, kalitatezko eta kudeaketa zuzeneko bat sortuz.

Testuinguru horrek inflexio-puntua izan behar du langileek eta erabiltzaileek beste gizarte eta zaintza zerbitzuen eredu bateranzko bidea egiteko. Hori horrela, dei egiten diegu gizarte-zerbitzuetako langile guztiei bi greba eta mobilizazio egun egin ditzaten Euskal Autonomia Erkidegoan urtarrilaren 26rako eta martxoaren 4rako. Era berean, gizarte-zerbitzuen arloan diharduten gizarte-eragile guztiei mobilizazioetan parte har dezaten gonbitea luzatzen diegu, eta era bateratuan erakundeei honako neurri hauek hartzeko eska ditzaten:

• Gizarte-zerbitzu guztiak publifikatu behar dira, langile guztiak subrogatuz.

• Kalitatezko zerbitzua bermatu behar zaie behar duten pertsona guztiei, gizarte-zerbitzuen sistemarako sarbidea erraztuz eta bultzatuz; erabiltzaileek zerbitzu gisa jasotzeko eskubidea duten prestazio guztiak bermatzea; zerbitzuen intentsitatea eta erabiltzaile bakoitzari arreta emateko denbora nabarmen handitzea; autonomia pertsonala sustatu behar da asistentzialismoaren aurrean, bai eta komunitatearekiko harremanak eta pertsona guztien jendarteratzea ere.

• Erabiltzaileen eta langileen informazioa eta parte-hartzea indartu behar da gizarte-zerbitzuen konfigurazioan, maila guztietan.

• Nabarmen hobetu behar dira langileen lan-baldintzak, eta merezi duen bezala konpentsatu behar da nagusiki feminizatuta dagoen sektore batek betetzen duen funtsezko eginkizuna. Langileen kopurua handitu behar da, aurrez aurre eta kategorien arabera. Langileen osasuna babestu behar da, arriskuak behar bezala ebaluatuz eta horretarako beharrezkoak diren prebentzio-neurriak hartuz.

• Gizarte-zerbitzuen multzoa arautu behar da, Eusko Legebiltzarraren eskakizuna betez, dagozkion dekretuak eginez eta onartuz, erabiltzaileen eta langileen parte-hartzearekin.

• Behar besteko aurrekontu-hornidura bermatu behar da, gizarte-zerbitzuen eta zaintza-zerbitzuen euskal sistema publikoa aurrera eramateko; kudeaketa zuzenekoa, komunitarioa, unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa, alegia.

Urtarrilaren 9ko zein egunotako mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu dugu, euskal presoen eskubideen defentsan

LAB sindikatutik bat egin dugu datozen egunotan presoen eskubideen defentsan antolatuko dituzten mobilizazioekin. Hala, Sarek sustatutako Izan Bidea dinamikaren baitan mobilizatu gara Bilbon, Donostian eta Iruñean, hainbat sindikaturekin batera. Garbiñe Aranburu idazkari nagusia Bilboko Plaza Eliptikoan egindako elkarretaratzean egon da, eta, bertan jakinarazi bezala, presoen afera konpontzeak lehentasun behar duela izan aldarrikatu du.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, “Euskal Herritik oso garbi hitz egin dugu presoen aferari buruz, mezu garbi bat bidali diegu estatuei, eta eurei dagokie aldarriei bide ematea”. Idazkari nagusiaren esanetan, “presoak Euskal Herriko espetxeetara ekarri behar dira, gaixo dauden presoak askatu behar dira eta guztiz ankerra den salbuespenezko espetxe politika honekin amaitu behar da. Horretarako, jarraitu beharko dugu eragile desberdinen arteko adostasunak eraikitzen, baina, honekin batera, oso garrantzitsua iruditzen zaigu kalera ateratzea, presio soziala areagotzea. ldo honetan, urtarrilaren 9ko mobilizazioan parte hartzeko dei berezia egiten dugu”.

Garbiñe Aranburu, Bilbon, adierazpenak egiten.

Hain zuzen ere, gero eta zabalduago dago euskal presoen eskubideen aldeko jarrera euskal jendartean. Horrela, salbuespeneko espetxe politika bertan behera utzi behar dela eskatu dugu sindikatu guztiok Izan Bidea dinamikaren barruko mobilizazioan; hala egin genuen ere, Bilbon, abenduaren 11n Etxerat-ek antolatutako agerraldian. Espetxean dauden presoek jasaten duten urruntzeari amaiera emateko premia eta, oro har, espetxe politikan oraindik indarrean dagoen salbuespen egoera gainditu beharraren premia azpimarratu genituen orduan eta orain. Honen inguruan, aldarrikapenok kalean egotea garrantzitsu ikusten du LABek, presoak etxeratze bidean jartzeko bidearen barruan.

LAB modu aktiboan mobilizatu da presoen eskubideen alde, eta orain, aktibazio soziala mantendu eta zabaltzearen garrantzia azpimarratu nahi du. Langileak kalera atera behar gara presoen eskubideen eta hauen euskal herriratzearen alde, espetxe-politika aldatzea helburu. Horrela, datozen egunotarako antolatuta dauden ekimen eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu, eta Sarek urtarrilaren 9rako deitutako mobilizazio egunari babes osoa luzatu diogu. Era berean, mobilizazio propioak deituko ditugu egunotarako, “Etxean eta bizirik nahi ditugu” lemarekin; Gasteizen, esaterako, abenduaren 22an egingo dugu.