2026-01-26
Blog Page 465

Nafarroako Administrazioko aldi baterako langileek lanbide karrera kobratzearen aldeko 7. epaia irabazi dugu

Aritz Sorzabal
-
0
Nafarroako Administrazioko aldi baterako langileek lanbide karrera kobratzearen aldeko 7. epaia irabazi dugu

Epai bat gehiago aldi baterako langileek eta langile finkoek lanbide karrera kobratzeko eskubide bera dutela ezartzen duena; gure jarrera eta egindako lana sendotzen dituen beste epai bat. Eta bide horrretan jarraituko dugu azken helburua lortu arte: lanbide karrera egiteko beste eredu bat ezartzea Administrazioko langile guztientzat.

Berriki, Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 1. Epaitegiak erizain batek LABen bidez aurkeztutako beste demanda bat onartu du, funtzionarioa ez izan arren lanbide karrera kobratzea eskatzen zuena. Erabakiak, beste behin ere, aldi baterako langileek kontzeptu hori kobratzeko duten eskubidea aitortzen du. Eta dagoeneko zazpigarren aldia da. LABentzat oso berri pozgarria da, eta adorea ematen digu aldi baterako langileek langile finkoen soldata-baldintza berberak izan behar dituztela defendatzen eta mantentzen jarraitzeko.

Oraingoan, erizain baten kasua ebatzi dute (aurreko sei epaietan medikuak ziren), lanean 9 urte daramatzana; denbora horretan, guztira, 206 kontratu kateatu ditu. Profesional horrek 2018an egin zuen erreklamazioa, eta hiru urte geroago lortu du lanbide karrera jasotzeko eskubidea aitortzen dion aldeko epaia. Autoak aitortzen du pertsona horrek lau urte lehenagotik jaso behar dituela ondorio ekonomikoak, lehenengo eskaera aurkeztu zuen egunetik zenbatzen hasita, betiere une hartan kobratzea egokitzen bazitzaion.

Epai hori Europako Justizia Auzitegi Nagusiaren hainbat ebazpenetan oinarritzen da, eta ebazpen horietan ezartzen da kontratatutako langileak ezin direla tratatu funtzionarioak baino okerrago. Aldi baterako langileek pairatzen duten konparaziozko bidegabekeria horren jatorria, ez dugu ahaztu behar, plantillaren behin-behinekotasun handia da. Nafarroako Gobernuak behin-behinekotasun tasa kezkagarriak ditu. Osasunbidearen kasuan, tasa hori % 60ra iritsi da 2019an. LABen argi daukagu zein den konponbidea: kasuan kasuko lanposturako benetan egokiak diren oposizio-deialdi zabalak egitea. Behin-behinekotasunari bukaera ematen bazaio, ez da horrelako konparaziozko bidegabekeria kasu gehiago izango.

LAB-Administrazioan beti mantendu dugu “lan berdina, soldata berdina” irizpidea, eta, beraz, lanbide karrera langile guztiei hedatzearen aldeko borroka hori ez da berria guretzat (Europara jotzen lehenetarikoak izan gara, eta 2018az geroztik hainbat epai irabazi ditugu, besteak beste, aldi baterako langileek gradua kobratu ahal izatea ekarri dutenak).

Hala ere, lanbide karrerari dagokionez, LABek beste urrats bat eman du: gure iritziz, lanbide karrera osasun arloko langileez haratago hedatu beharko litzateke (gaur egun, langile horiei bakarrik aitortzen zaie), baita osasungintza publikoko langile guztiez haratago ere, Nafarroako Gobernuko langile guztiei aplikatzeko. Horregatik, denbora luzea eman ondoren Foru Administrazioaren plantillaren errealitateari aplikatzeko moduko dokumentu bat eztabaidatzen eta lantzen, 2019ko martxoan Lanbide Karrerari buruzko Foru Legearen proposamena aurkeztu genion Parlamentuari.

Gure proposamenak lanbide karreraren beste eredu bat aurreikusten zuen, lanpostu bakoitzerako prestakuntza-ibilbide batean, unitateak hobetzeko planetan eta talde-lanaren sustapenean oinarritua. LABen ustez, ezinbestekoa da egungo sistema birplanteatzea eta aldatzea, bidezkoagoa eta demokratikoagoa izan dadin eta hasieran esleitu zitzaizkion helburuetara itzultzeko; zerbitzu publikoen eraginkortasuna hobetu eta indartuko duen eredua, eta, era berean, langileak zerbitzuen prestazioaren hobekuntzan inplikatzeko balioko duena.

Lanbide karreraren egungo ereduaren goitik beherako aldaketa planteatzen ez den bitartean eta Nafarroako Gobernuko langile guztiei zabaltzen ez zaien bitartean, LABek borrokan jarraituko du aldi baterako langileek lanbide karrerari dagokionez jasaten duten diskriminazioari amaiera emateko.

Argudio asko ditugu “lan bera, soldata bera” eskatzen jarraitzeko, eta idazki honen bidez norabide horretan aurrera egiten jarraitzeko erabateko konpromisoa aditzera eman nahi dugu.

[IRITZIA] “Zerbitzu sozialen sistema eta kudeaketa publiko, unibertsal, doako eta kalitatezkoaren alde!”

Aritz Sorzabal
-
0
[IRITZIA] “Zerbitzu sozialen sistema eta kudeaketa publiko, unibertsal, doako eta kalitatezkoaren alde!”

LAB sindikatuko Helduak eta Pentsiodunen arloko kide Xabier Isasa Garmendiak, Jose Felix  Aguilera Iturbe-Ormaetxek eta Kolo Uriarte Ballarenak urtarrilaren 26rako EAEko gizarte zerbitzuen sektorean deitutako grebari buruz idatzi dute. “Pandemiak eta pertsonen osasunean eta bizitzan dituen ondorioek zaintza-eredu berri bat eraikitzeko beharra berresten dute”, iritzi dute.

Hauxe da iritzi artikulua: 

Duela 10 urte baino gehiago hasi ginen pentsiodunak antolatzen Gizarte Zerbitzuen eremuan. 2008. urtean Araba, Gipuzkoa eta Bizkaiko Administrazioak Zerbitzu Sozialen Euskal Legea onartu zen zeinaren helburu nagusia Prestazio eta Zerbitzu Sozialak eskubide gisa bultzatu eta bermatzea zela aitortzen zuen. Lege honen printzipioen artean, ardura publikoa, berdintasuna, hurbiltasuna eta bereziki, jendartearen parte hartze kolektiboa kokatu ziren. Eta aitortuko dugu, gure borrokarentzat helduleku garrantzitsua bilakatu zela·  

2016. urtean gure aldarrikapenei bultzada juridikoa ematen zion zehaztapen berri hauxe etorri zen: “legeak jasotzen dituen eskubideak, subjektiboak eta unibertsalak izango dira”. Horrek esan nahi du, erresidentzietako edo eguneko zentroetan plaza bat lortzea edota etxeko laguntza eskuratzea, herritar guztion eskubide unibertsala dela; ezin dutela aurrekontuen menpe egon. Ordutik aurrera, zerbitzu edo prestazio horiek jasotzeko eskubidea urratuz gero, bide administratiboa edo judiziala exijitu ahalko da, eskubide unibertsala urratzen dela ulertzen delako.

Azken urteetako bilakaera aztertuta, ordea, argi gelditu da Legea ez dela betetzen. Pentsionistok duela hamarkada batetik lanean gabiltza legearen gabeziak edo hutsegiteak identifikatzen, salatzen eta konpontze aldera proposamenak egiten. Adibide batzuk aipatzekotan, esanguratsua da kopagoaren aurkako borroka; Zerbitzu Sozial eta Zaintza Sistema Publiko, unibertsal eta doakoaren aldeko lan dinamikak; zahar egoitzetako erabiltzaile zein euren senideen egoeraren salaketa; 2010etik Diputazioek martxan jarritako Zahar Egoitzen pribatizazio prozesuaren ondorioen arbuiaketa… 

Pribatizazioaren ondorioak larriak dira erabiltzaile eta langileentzat: lehenengoarentzat, zerbitzu kaxkarragoa jasotzen du, gero eta garestiago ordainduz; bigarrengoentzat egoera gero eta prekarioa da (ratio bidegabekoak, soldata eskasak, kudeatzaileen irabaziak onartezinak….). 

Azpimarratu behar da 65 urtetik gorako pertsonen artean, gutxiengo bat dagoela erresidentzietan. Orduan… non daude beste pertsona nagusiak? Etxean, bai, baina osasuntsu edota menpekontasun egoeran dauden kontutan hartu gabe. Norberaren autonomia murriztu duenak beste baten laguntza behar du eta eskubide subjektibo eta unibertsala den hori, nork bermatzen du? Nork betearazi?

2016.urtean sortu zen Babestu, Egoiliarren senitartekoek osatutako elkartea, zahar egoitzetako langileen greba luze eta gogor baten erdian. Bizkaiko Pentsionistak Martxan eta Babestu elkarteak honakoa esan genuen garai hartan: “Egoitzetako langileriaren aldarrikapenak, zalantzarik gabe, babesten ditugu, horien betetzeak, egoiliarren zainketa hobetuko duelako”. 2021.urtean, hitzok berresten ditugu. 

Osasun krisiak lehendik zetorren zaintza krisia azeleratu eta ikusgarriago bilakatu besterik ez du egin, arazoa estrukturala baita: ez dago zaintza sistema unibertsal, publiko eta doakorik; herritarron eskubidea ez dago bermaturik.

Bitartean pandemiaren errealitate gordinaren ondorioz, 2020ren bukaerarako, Hego Euskal Herriko nagusien egoitzetan 1504 hildako izan dira. Epe horretan hil diren guztien %30a.

Oso gogorra egiten zaigu, arazo honi dagokionean, Zerbitzu Sozialen Euskal Legeak defendatzen dituen irizpideak, kea besterik ez direla ikusteak. 

Langileen eta erabiltzaileen salaketa etengabea da, bai eta Eusko Jaurlaritzaren, Foru-Aldundien eta udal-erakundeen aldeko apustua irmoa ere kudeaketa pribatuko eta erregulazio egokirik gabeko gizarte-zerbitzuen eredu berria defendatzeko. Eredu horrek ez du zaintzen, baztertu egiten du.

Pandemiak eta pertsonen osasunean eta bizitzan dituen ondorioek zaintza-eredu berri bat eraikitzeko beharra berresten dute, oinarri eta irizpide bakar gisa zaintzak behar dituzten pertsonak zein zaintza horiek bermatzen dituzten pertsonak izanik haien funtsezko ardatza, euskal sistema publiko, unibertsal, doako, kalitatezko eta kudeaketa zuzeneko bat sortuz.

Testuinguru horrek inflexio-puntua izan behar du langileek, erabiltzaileek eta herritarrek jendarte eta zaintza-zerbitzuen eredu berria exijitzeko. Horregatik, pentsiodunak urtarrilaren 26ko (eta baita martxoaren 4ko) grebaren testuinguruan antolatuko diren mobilizazioetan parte hartzera gonbidatu nahi ditugu.

Laneko heriotzen sarraskiak ez du etenik

Aritz Sorzabal
-
0
Laneko heriotzen sarraskiak ez du etenik

Urte hasi berri honetan, gutxienez 2 langile hil dira lanean Euskal Herrian eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian otsailaren 6tik. Bada, ostegunean, Ezkion, Basalan Arrospide enpresako 54 urteko langilea larri zauritu zen zuhaitz baten adarra gainera erorita. Ospitalera eraman eta bertan hil zen. Duela 10 urte, Leitzan, enpresa berdinean 28 urteko langile bat zendu zen antzeko egoeran. Gehiengo sindikalak deituta, urtarrilaren 27an, 12:00etan, Ezkioko plazan mobilizatuko gara lan heriotz hau salatzeko.

Lehenik eta behin LAB sindikatutik, gure babes eta elkartasunik zintzoena erakutsi nahi diegu hildakoaren senitarteko eta gertukoei.
Basogintza sektoreko jarduerak arrisku anitz ditu. Langileek lan desberdin asko egiten dituzte, askotan bakarrik, zenbaitetan lan gogorrak eta neketsuak, orografia berezian lan egiten dute, zarata pairatzen dute, estres termikoa, makinaria askotarikoa erabiltzen dute eta horrek, sektoreko ezbehar tasa altuari eragiten dio. Gainera, lan arriskuen alorrean prestakuntza gutxi jasotzen dute.

Honek guztiak jasan behar dituzten istripuen tasa altuan du eragina. Istripu larri eta hilgarriak izaten dira. Sektoreko sektoreko langileak arriskupean daude. Beraz, administrazio publikoei eskatzen diegu, berehala, neurriak har ditzatela langileen lan – bizi kalitatea hobetzeko eta baita ere, lan arriskuen alorrean formakuntza plana martxan jarri dezatela.
Laneko biolentzia arazo larria da, arazo estrukturala, inposatzen diguten politika neoliberalaren ondorio zuzena. Prekarietateak hil egiten gaitu.

Eusko Jaurlaritzari galdetzen diogu zein pauso emateko prest dagoen egoera eta eredu hau geldiarazteko? Prest al daude agenda politikoan lan istripuen arazo estrukturala kokatzeko?

LAB sindikatuan argi dugu. Bizitza eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Sarraski honekin amaitzeko eredu berri bat gauzatu behar dugu, interes ekonomikoen gainetik langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Klase sindikatuak erantzun irmoa eman beharra du, langileria eta gizarte osoa martxan jarriz. Horregatik, azken istripua salatzeko antolatuko diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diogu langile klaseari eta herritarrei.

Presoen afera konpontzeko bere ekarpena egiteko eskatu diogu Espainiko Gobernuko EAEko ordezkari Denis Itxasori

Aritz Sorzabal
-
0
Presoen afera konpontzeko bere ekarpena egiteko eskatu diogu Espainiko Gobernuko EAEko ordezkari Denis Itxasori

Bilboko LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT/LKN, CNT, EHNE, Hiru eta Etxaldek elkarretaratze bat egin dugu Espainiako Gobernu ordezkaritzaren aurrean, Plaza Eliptikoan, presoen eskubideen aldeko Sare-ren Izan Bidea ekimenaren barruan. Bertan, Espainiako Gobernuko EAEko ordezkari Denis Itxasori eta Espainiako Gobernuko Bizkaiko ordezkariorde Jose Vicente Reyesi helarazitako eskaeraren berri eman dugu. Hain zuzen ere, idatzi bat erregistratu dugu, sindikatuen izenean.

Hauxe da idatziaren edukia:

Hamar sindikatu sinatzaileok, azken bi urteetan preso dauden pertsonak bergizartearatzearen auziari buruzko amankomuneko irakurketa egin dugu.

Lehenago ETAren behin betiko eta erabateko armagabetzeari gure sostengua adierazteko elkartu ginen eta geroztik beste hainbataldiz modu ezberdinetan elkartu gara, gaixorik dauden presoen arazoa eta hurbiltzea zirela eta.

Beraz, ELA, LAB, UGT, STEILAS, ESK, CNT, CGT, EHNE, HIRU eta ETXALDE sindikatuek, azken hilabeteetan urrats txikiak eman direla onartzen badugu ere, euskal gizarteari, bere erakundeei eta eragile politiko eta sozial ezberdinei honakoa adierazteko beharra ikusten jarraitzen dugu:

1. Egungo egoeran, preso dauden pertsonen arazoa konpontzea bizikidetza demokratikoa eta adiskidetzea sustatzeko beharrezko ekarpena litzatekela uste dugu.

2. Beraz, arazo honen konponbide orokorra lortzeko asmoz, honako urratsak beharrezkoak lirateke.

a) Gaitz larriak pairatzen dituzten presoen arazoa dela eta, iazko uztailaren 5ean egindako eskaerari berretsi egiten diogu: ”Sindikatuok agintariei estatuan indarrean dagoen legedia eta nazioarteko irizpide zorrotzenak aintzat har ditzaten eskatzen diegu, gaitz larriak edota sendaezinak pairatzen dituzten presoak hirugarren graduan sailkatzeko edo espetxetik ateratzeko, duintasun pertsonal eta gizatasun arrazoiak direla eta”.

b) Espainia eta Frantziako gobernuei preso guztiak Euskal Autonomia Erkidegoa (EAE) eta Nafarroako espetxeetara ekar ditzaten exijitzen diegu, espetxe zigorra presoaren sorlekutik urruti ez betetzeko eta senideekiko lotura errazteko.

c) Preso bakoitzaren baldintza eta egoera zehatzak benetan aztertuz, lehen gradutik bigarren gradurako bilakaera eskatzen dugu, espetxe legediak zehazten duen moduan.

3. Sindikatu sinatzaileok, dokumentu hau Espainiako Gobernuak Bizkaian duen ordezkaritzan erregistratuta, berriro diogu beharrezkoa dela, nork bere espaziotik, gai honi buruzko ebazpenak behin betiko aurrera egin dezan laguntzea.

Eskola jangelen aldeko benetako apustua egin dezala eskatu diogu Eusko Jaurlaritzari

Aritz Sorzabal
-
0
Eskola jangelen aldeko benetako apustua egin dezala eskatu diogu Eusko Jaurlaritzari

EAEko eskola jangeletako langileek elkarretaratzea egin dugu Lakuan, Eusko Jaurlaritzaren egoitza nagusiaren aurrean. Hain zuzen ere, Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailari eskatu diogu jangelen aldeko benetako apustua egin dezala, eta elkarrizketa-mahai bat sor dezala langileen ordezkariekin ratioez eta enpleguari eta lan-baldintzei eusteaz hitz egiteko.

Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak jangeletan baliabideak jarri baditu ere, oraindik ez dira nahikoak zerbitzu segurua eta kalitatezkoa emateko, eta horixe aldarrikatzen ari gara ikasturtearen hasieratik. Langileak ahalegin handia egiten ari dira bizitzen ari garen COVID egoeraren barruan ahalik eta zerbitzurik onena emateko.

Ezinbestekoa da Jokin Bildarratz buru duen Saila langileen ordezkariekin hitz egitera esertzea, mahai gainean jar ditzaten ratioen berrikuspena, lan-baldintzak eta lanpostuen mantentzea, baita langile guztien segurtasuna ere; azken batean, bere hitza bete dezan.

LAB sindikatutik beti defendatu izan dugu jangelak ikastetxeko beste hezkuntza-espazio bat dela, eta ez zerbitzu osagarri hutsa, Hezkuntza Sailak aurreko astean izandako bileran jakinarazi zigun bezala. Ez zaie batere axola, ez ikasleei, ez langileei. Jangelan, jateaz gain, hezten eta ikasten jarraitzen da.

Nahi beste arrazoi ditugu Osakidetzan greba egiteko

Aritz Sorzabal
-
0
Nahi beste arrazoi ditugu Osakidetzan greba egiteko

Osakidetzako sindikatuok agerraldi bateratua egin dugu, urtarrilaren 28ko grebaren atarian. “Txertoekin gertatutakoak argiro erakusten digu zenbatekoa den osasun-sistema publikoarekiko eta osasun-langileekiko arbuioa. Gertaera hori urtetan salatu izan dugun zerrenda luzearen azkena izan da”, adierazi dugu.

LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuon ohar bateratua:

Osakidetzan txertoekin gertatu dena, oraingoz Basurtuko eta Santa Marinako kudeatzaileak irtetea eragin duena, onartezina eta zitala da, argi eta garbi. Egunero lehen lerroan lan egiten duten profesionalak txertoa jasotzeko txandaren zain daude, horrek dakarren arriskua eta guzti; baina aldiz kargudun jakin batzuek, beren karguez baliaturik, ez zegokien txertoa jaso dute. Egia esan, zantzu txarra da, protokoloen betetze-maila zaindu behar dutenek eta langileen lan-baldintzen gainean erabakitzeko ahalmena dutenek arauak beren onerako saihesten ibiltzea.

Hori bereziki larria da egungo osasun-krisian, langileek lan egiteko izan dituzten eta dituzten egoera zailak kontuan hartuz: babes-materialik eza, langile bat hiltzea eragin duen kutsatze-indize handia, giza eta gauza baliabiderik eza, atsedenaldiak eta oporrak bezalako lan-eskubideei uko egitea… Hain zuzen ere, lan-eskubideak aitzakia gisa erabili ditu lehendakariordeak, duela egun gutxi, txertaketaren geldotasuna justifikatzeko, eta, horrela, plangintzarik eta baliabiderik gabezian duen erantzukizuna saihesteko.

Guk gertaturikoa zorrotz eta sakon ikertzea eta dagozkion erantzukizunak argitzea eskatzen dugu. Halaber, txertaketa-prozesuaren gardentasuna eta protokoloa nahiz lehentasun-hurrenkera zorrotz betetzen direla bermatu behar da.

Testuinguru horretan, eta behin eta berriz salatu dugun bezala, azpimarratu nahi dugu osasun publikoaren gainbehera askoz lehenagotik datorrela, pandemiaren aurretik ere egiturazko arazoak bazeudela, eta Osasun Sailak ez duela inoiz izan konpontzeko borondaterik, ezta oraingo honetan ere.

Atzo egindako Mahai Sektorialaren bileraren ondoren, adierazi nahi dugu, hitz ederrak eta asmo oneko adierazpenak alde batera utzita, gaur egun ez dagoela inolako neurririk mahai gainean Osakidetzaren egiturazko gabezia larriak konpontzeko. Bileran egindako planteamenduak, azaldutako aldarrikapenei dagokienez, ez dira nahikoak edo ez dago batere planteamendurik.

Gogora ekarri behar da behin eta berriz eskatu dugula gure aldarrikapenak gai-zerrendan sartzea, eta, era berean, Osakidetzak gaiak inposatu dituela salatu dugula. Atzoko bilerarako, azkenean, gai-zerrendan bi puntu sartzeko eskatu ziguten. Hala ere, jorratu beharreko gaietan formalki sartuta egon arren, egindako planteamenduak ez dira nahikoak izan, eta Osakidetzak bizi duen egoera larriari aurre egiteko aldarrikapen nagusiak alde batera utzi dira. Izan ere, Osakidetza aspaldidanik gutxiegi hornitua eta gaizki tratatua izan da:

-Osasun publikoan inbertsio handiagoa behar dugu. Lehentasunezkoa da diru publikoa denontzako zerbitzuetan gastatzea. Hala ere, horri buruzko proposamenik ez egoteaz gain, Osasun Sailaren aurrekontuari buruz galdeturik sailburuak erantzuteari ere uko egin dio, Legebiltzarrean beharrezko azalpenak emanak zituela esanez.

-Egiturazko plantilla handitu behar da, eta behin-behinekotasunarekin amaitu. Langileak gainkargatuta eta gainezka daude, eta nork bere lanpostua finkatu behar du. 15.000 aldi baterako langile baino gehiago edukiz, behin-behinekotasuna %40koa izanik, Osakidetzak egin duen EPEaren proposamena, 3.500 lanpostukoa, ez da inola ere nahikoa.

-Lan-baldintzak Arautzeko Akordio berri bat behar dugu, duela 11 urte iraungi baitzen. Halaber, urte hauetan guztietan ezarri dizkiguten murrizketak lehengoratu behar dira: lanbide-garapena, Itzarri, erretiro aurreratuaren primak, eroste-ahalmena berreskuratzea. Osakidetzako Zuzendaritzak adierazi du akordio arautzaile berrirako gure proposamena aztertzeko borondatea duela, baina ez gainerako gaiak aztertzeko.

-Pribatizazioak amaitutzat jo behar dira. Azken urteotan pribatizatu diren zerbitzuak publiko bihurtu behar dira berriro. Horri heltzeko borondaterik ez dago.

-Langileen lan-osasuna noizko? Segurtasuna eta osasuna ziurtatzeko neurriak behar ditugu. FFP2 maskarak ez dira xuhurtu behar, protokolo bermatzaileak taiutu eta aplikatu behar dira, eta arrisku psikosozialak eta lan-kargak aztertu behar dira.

Hilabeteak daramatzagu mobilizazioetan. Osakidetzak mobilizazioa beste biderik ez digu utzi. Testuinguru horretan, pandemia aitzakia ezin hobea izan da murrizketak aplikatzen jarraitzeko. Horren adibide onak dira Zumarragako eta Deustuko AZP/PACetan aplikatutako murrizketak.

Horregatik, dei egiten diegu osasun-langileei datorren ostegunean, urtarrilak 28, grebarekin bat egitera. Halaber, dei egiten diegu gainerako langileei, erabiltzaileei eta herritar guztiei deitutako mobilizazioetan parte hartzera.

Asko dugu jokoan: osasun publikoa denona eta denontzakoa izatea.

CCOOk eta UGTk Nafarroako Ostalaritzaren sektore osoan soldata igoera ez aplikatzea onartu dutela salatu dugu

Aritz Sorzabal
-
0
CCOOk eta UGTk Nafarroako Ostalaritzaren sektore osoan soldata igoera ez aplikatzea onartu dutela salatu dugu

Ostalaritzako AEHN eta ANAPEH patronalen eskariz, CCOO eta UGT sindikatuek erabaki dute 2021erako hitzarmenean adostutako soldata igoera ez aplikatzea murrizketak dauden bitartean.

LAB sindikatutik salatu nahi dugu patronalak eta CCOO eta UGT sindikatuek Ostalaritzako soldatetan %2ko igoera ez egiteko sinatu duten akordioa. Orain arte ez genuen sektorean halako deskuelgerik ikusia; izan ere, galerak dituzten enpresek badut aukera hitzarmena ez aplikatzeko. Baina gaur erabaki dute aldez aurretik akordaturiko igoera ez aplikatzea sektore osoan.

LABek ulertzen du bizi dugun egoera ohiz kanpokoa dela eta, zehazki, Ostalaritzaren sektorea une zailak bizitzen ari dela bere biziraupenerako. Baina ezin dugu ahaztu sektoreko langile gehienak besteren kontura kontratatutako langileak direla, eta martxotik (aldizka edo etengabe) Aldi Baterako Enplegu Erregulazio Espedieenteetan sartuta ibili dirla, oso soldata  baxuak kobratzen, gehienetan ez baitira osatzen ari.

Gainera, ez zaigu bidezkoa iruditzen 2021eko urtarrilaren erdialdean patronalak bere langileez gogoratzea, martxotik ez baitugu haiengandik ezer jakin. Ezinbesteko ABEEEak onartu dira inolako negoziaziorik gabe, langilei ia jakinarazpenik egin gabe, eta orain bai beraiekin gogoratzen dira, baina soldata igoera kentzeko.

Erantzukizun ariketa bat eginez, LABek mahaian proposamen bat egin du soldata igoeraren deskuelgea onartzeko, baina betiere baldintza batzuen menpe. Ezin baita erabaki langileek soldata-igoera jasotzeari uztea, eta hori ez lotzea enpleguaren bermearekin, edo birjartzeek atzeraeragina izatearekin, edo ABEEEan segitzen duten bitartean opor egunetan edo aparteko lansarietan kalterik ez izatearekin.

Baina baldintza-proposamen hori ez dute onartu. Eta patronalek eta CCOO eta UGTk lansarien tauletan %2ko igoera ez aplikatzeko akordioa adostu dute, Ostalaritzako enpresa guztiek etekinak izanda edo ez. Hau da, krisi hau gehien pairatzen duten langileek diru bat emanen diote patronalari, bermerik gabe, itzulketarik gabe eta kontraprestaziorik gabe.

LABek Ostalaritzarako neurriak defendatzen jarraituko du, betiere sektoreko langileak babesteko badira. Nahikoa da, patronalari ezin zaizkio laguntza gehiago eman baldintza batzuk ezarri gabe. Langileak oso egoera kaskarrean daude eta ezin dute murrizketa gehiago onartu.

Modu positiboan baloratzen dugu 2021erako Arabako ardogintza hitzarmeneko aurreakordioa

Aritz Sorzabal
-
0
Modu positiboan baloratzen dugu 2021erako Arabako ardogintza hitzarmeneko aurreakordioa

LABen modu positiboan baloratzen dugu aurreakordio are gehiago egungo baldintzak kontuan hartzen baditugu, hau da, COVID-19aren pandemia, erabat baldintzatu baitu negoziazio prozesua, bi urte baino gehiagoz luzatu dena 20 bilera baino gehiagorekin.

Hobekuntzak lortu dira esparru sozial zein ekonomikoan. Ordaindutako baimenei dagokienez, gurasoak mediku-kontsultara laguntzea, seme-alaben heriotzaren aurrean 5 egun (aurretik 3), azterketetara joateko, etab.

Lan-baldintzetan:

–  Jarduera protokoloak laneko jazarpen eta sexu-jazarpenaren aurrean edo sexuagatiko diskriminazioagatik.

–  Berdintasun Batzordearen sorrera emakumeen kontratazioa sustatzeko.

–  Kategoriaka, funtzio eta mailen berrikuspen eta deskribapena…

Alderdi ekonomikoan, nabarmentzekoa da denbora luzez aldarrikatu izan duguna lortu dugula, kategoria apalenen soldata igoera, hilean mila euro garbi jasotzen zituztenena, orain oinarrizko soldatan kontsolidatu den osagarri baten bidez eta beranduago %4ko igoera ezarriko zaiona, beste kategoriei bezala.

Gainera, langile guztiek bi paga jasoko dituzte 2019 eta 2020ko konpentsazio bezala, %2 eta %1ekoak hurrenez hurren, 2018ko urteko soldata gordinarekiko.

Aurretik adierazitako guztiagatik, aurrera jarraitzen dugu langileen lan-baldintzak duinduko dituen Arabako Ardogintzako Hitzarmen Sektorialaren alde egiten ari garen bidean. Zalantzarik gabe, horren alde borrokan jarraituko dugu LABetik.

Azkenik, argi utzi nahi dugu hau dela negoziazio prozesu osoan lortu den aurreakordio bakarra.

TRW lan zentroan ISS enpresak egindako kaleratzeak salatu ditugu

Aritz Sorzabal
-
0
TRW lan zentroan ISS enpresak egindako kaleratzeak salatu ditugu

LAB sindikatuak elkarretaratzea egin du TRW enpresak Iruñeko Landaben industrialdean duen lantegiaren sarreran, lan zentro horretako garbiketen zerbitzuan egiten ari den murrizketa salatzeko. Ekimenean, garbiketetako langileez gain, TRWko zenbait sindikatutako zenbait delegatuk hartu dute parte.

Garbiketetako murrizketa salatzearekin batera, LABek kaleratutako langileen birkokapena eskatu du, ISS enpresak neurri horri uko egiten baitio.

1...464465466...1,586Page 465 of 1,586

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus