2026-01-25
Blog Page 457

Jaurlaritza prest al dago lan istripuen egiturazko arazoa agenda politikoan kokatzeko?

Aritz Sorzabal
-
0
Jaurlaritza prest al dago lan istripuen egiturazko arazoa agenda politikoan kokatzeko?

Iaz, gutxienez 75 langilek bizitza galdu zuten lanean. Aurten, gutxienez 7 langile hil dira lanean Euskal Herrian eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarko zabortegian iazko otsailaren 6tik. Bada, asteazkenean, baso langile bat hil da Ugaon, garbiketa eta mozte lanetan zegoela zuhaitz bat gainera erori eta bertan zendu da.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik, gure babes eta elkartasunik zintzoena erakutsi nahi diegu hildakoaren senitarteko eta gertukoei.

Baso sektoreko jarduerak arrisku anitz ditu. Langileek lan desberdin asko egiten dituzte, askotan bakarrik, zenbaitetan gogorrak eta neketsuak. Orografia berezian lan egiten dute, zarata pairatzen dute, estres termikoa, makinaria askotarikoa erabiltzen dute. Horrek sektoreko ezbehar tasa altua eragiten du. Gainera, lan arriskuen alorrean prestakuntza gutxi jasotzen dute. Honek eragina dauka jasan behar duten istripuen tasa altuan. Basogintza sektoreko langileek istripu larri eta hilgarriak izaten dituzte. Sektoreko langileok arriskupean daude. Beraz, Administrazio Publikoei eskatzen diegu lehenbailehen neurriak har ditzatela langileon lan eta bizi kalitatea hobetzeko, baita ere lan arriskuen alorrean formakuntza plana martxan jarri dezatela.

Laneko biolentzia arazo larria da, arazo estrukturala, inposatzen dizkiguten politika neoliberalaren ondorio zuzena. Prekarietateak hil egiten gaitu. Eusko Jaurlaritzari galdetzen diogu zein pauso emateko prest dagoen egoera eta eredu hau geldiarazteko. Prest al daude lan istripuen egiturazko arazoa agenda politikoan kokatzeko?

LAB sindikatuan argi dugu, bizitza eta lan duinak behar ditugu. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Sarraski honekin amaitzeko eredu berri bat gauzatu behar dugu, interes ekonomikoen gainetik langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Klase sindikatuak erantzun irmoa eman beharra du, langileria eta gizarte osoa martxan jarriz. Horregatik, azken istripua salatzeko antolatuko diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diogu langile klaseari.

Soldata arrakalaren kontra, sexuaren araberako lan banaketarekin apurtu! Zaintzarako zerbitzuak publifikatu!

Aritz Sorzabal
-
0
Soldata arrakalaren kontra, sexuaren araberako lan banaketarekin apurtu! Zaintzarako zerbitzuak publifikatu!

Soldata arrakalaren kontrako eguna da otsailaren 22a. Hortaz, urtero legez, mobilizazioak deitu ditugu Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan: Bilbon, 10:30ean, Bizkaiko Foru Aldundian; Donostian, 10:30ean, Alderdi Ederren; Gasteizen, 10:30ean, Eusko Legebiltzarrean; eta Iruñean, 11:15ean, Nafarroako Gobernuan.

Sexuaren araberako lan banaketa generoaren araberako soldata-arrakala elikatzen eta eraikitzen duen tresna bat da, lanak eta enpleguak emakumeen eta gizonen artean bereizita banatzen baititu, eta balio ekonomiko, politiko eta sozial txikiagoa ematen die emakumeok egiten ditugunei, eta, oro har, zaintza-lanekin lotutakoak edo tradizioz bizitzaren erreprodukzioari egokitutakoak dira. Banaketa horren bidez, halaber, emakumeak* behartzen gaituzte etxeetan doan zaintzera, guk egin dezagun naturalizatuz eta gizonek horren ardura har ez dezaten normalizatuz.

Hori, gainera, beste gai batzuekin gurutzatzen da, hala nola jatorriarekin; emakume migratuak eta arrazializatuak kondenatzen eta kanporatzen ditu gure balio-eskala kapitalistan okerrenak diren eta lan-baldintza okerragoak dituzten lanetara (soldatak, ordutegiak, atsedenaldiak, eskubideak).

Ez dago emakumeenak* edo gizonenak diren lanik. Hau eraikuntza bat da. Horiek noren arabera balioesten diren ez da neutroa, ez normala, ez naturala. Sistemak inposatzen ditu, emakumeen lan-baldintzak* beti okerragoak izan daitezen, edo gu izan gaitezen etxeko zaintza-lan guztien arduradunak.

Horregatik diogu enpleguaren eta lanaren banaketa bidegabe, inposatu eta bereizi honekin amaitu nahi dugula. Emakumeok* egiten ditugun lanak* behar bezala aintzat hartzea nahi dugu, ordainduak izan edo ez. Eta doako zaintzaa-lanak ez daitezela gure gain hartu behingoz, pertsona guztien, komunitatearen eta zerbitzu publikoen artean justuki bana daitezela.

Instituzio publikoak generoagatiko soldata-arrakalaren erantzule zuzenak dira, zerbitzu publikoak pribatizatzen dituzten bakoitzean, zaintza lanekin negozioa egiten duten bakoitzean, zerbitzu bat feminizatzen eta, hortaz, zerbitzu horretako lan baldintzak kaskartzen uzten duten bakoitzean.

Instituzio publikoak generoagatiko soldata-arrakalaren erantzule zuzenak dira, zerbitzu publikoak pribatizatzen dituzten bakoitzean, zaintza lanekin negozioa egiten duten bakoitzean, zerbitzu bat feminizatzen eta, hortaz, zerbitzu horretako lan baldintzak kaskartzen uzten duten bakoitzean.

Kapitalaren eta instituzio neoliberalen arteko aliantza begi bistakoa da. Bizitzak ez du ardura, ezta zaintzek edota nork ematen dituen ere; ardura duen bakarra produkzioa da, metaketa prozesua eten ez dadila. Eta, honetarako, irabaziak pilatzen jarraitzeko, bizitzaren zaintza eremu ikustezinetara eta feminizatuetara baztertu behar badute, horrek ere ardurarik ez.

Zuek prekarizatu egiten gaituzue. Kontzienteki egiten duzue, gainera. Horregatik, otsailaren 22 honetan bizitzarako funtsezkoak diren zerbitzuen pribatizazioa salatuko dugu eta zaintza lan guztien publi kazioa eta aitorpen politiko, ekonomiko eta soziala aldarrikatuko dugu.

Benetan baldin badaukazue borondate politikoa soldata- arrakalarekin amaitzeko, has zaitezte lehen pauso honekin eta publi ka itzazue zerbitzu hauek.

Gure ustez, sexuaren araberako lan banaketarekin amaitzea ezinbestekoa da soldata-arrakalarekin amaitzeko. Lan-baldintza duinen bidez, feminizatutako lan guztiak aintzatetsi behar dira, eta botere publikoek lan-bereizketa hori amaitzeko betebeharra dute, enpresak kontratazio diskriminatzaileekin amaitzera behartuz.

Gure lanak funtsezkoak badira, lan hauek egiteko lan baldintza duinak ere eskatzen ditugu. Martxoaren 4an grebara joango gara berriz ere zerbitzu feminizatu, azpikontratatu eta prekarizatu horietan guztietan. Berriz ere salatuko dugu zaintzekin egiten ari zareten negozioa eta ez gara geldituko, harik eta sistema honek gu denokin, emakume langile guztiokin, daukan zor patriarkala behingoz kitatu arte.

Enplegu publikoan dagoen behin behinekotasunarekin berehala amaitzeko exijitu dugu Donostian

Aritz Sorzabal
-
0
Enplegu publikoan dagoen behin behinekotasunarekin berehala amaitzeko exijitu dugu Donostian

Jaurlaritzako, Gipuzkoako Aldundiko eta Donostiako Udaleko LABeko Sail Sindikalen ekimenez, hiru instituzio nagusi hauetako langileak, finko zein interinoak, elkartu gara Donostiako Alderdi Ederrean, enplegu publikoaren kontsolidazioa eta behin-behinekotasunaren amaiera aldarrikatzeko.

Lehenik eta behin, LABetik administrazioan hutsik dauden lanpostu guztiak bete behar direla aldarrikatzen dugu, lanpostuen amortizazioari zein pribatizazio edota subkontratazioari ateak guztiz itxiz.Gainera, kontuan hartu behar da interinoen errealitatearen inguruan plan bat bideratu beharra dagoela. Izan ere, bereziki kolektibo horrek jasaten ditu administrazioak bere erantzukizunak, behin eta berriz, ez betetzearen ondorioak. Aspaldian LEP deialdirik egon ez denez, kolektibo guztiz ahul bat sortu da, eta, igarotako urteekin, neurri batean, babesik gabe dagoela esan dezakegu.

Argi dago urteak igaro ahala langile horietako askoren ahalmen eta egoera pertsonalak zein osasunekoak aldatu egin direla. Horren ondorioz, kolektiboak ziurgabetasun-egoera bizi   du edozein lan-eskaintza deialdiren aurrean. Administrazioa ezin da egon lanpostuak eskuratzeko prozesu hauen deialdiak denbora egokietan ez egiteak sortzen dituen arazo horietatik at.

LABen ustez, ezinbestekoa da bi egoera horiek uztartzea, administrazioarentzat eta eragindako kolektiboarentzat irtenbide egoki bat lortzeko. Horregatik Enplegu Publikoa indartzeko Plan Berezi bat aldarrikatzen dugu eta baita instituzioetan langileen ordezkariekin elkarrizketa eta negoziazio prozesuak zabaltzea, aurrera begirako planak adostuak izan daitezen eta ez inposatuak. Norabide horretan, instituzio ezberdinetan LABek negoziaziorako oinarria izan daitezkeen planak aurkeztu ditu eta beste sindikatuekineta administrazioarekin negoziatzeko prest dago, dagoeneko martxan dauden eta etorriko diren Enplegu Eskaintza Publikoek errealitate horri erantzun diezaioten.

Borroka hasi baino ez da egin. Gure asmoa gaurko ekimen hau sindikatu guztiek bateraturik egitea zen eta horrela aurkeztu genuen Langile Batzordeetan. Tamalez, ez da posible izan. Etorkizunean denok bat egiteko ahalegina ez baztertzeko hitza ematen dugu, finean, guztion batasunak emango baitigu indarra administrazioen politika neoliberalei aurre egiteko.

0-3 zikloak errespetua behar du Iruñeko Udaleko eta Nafarroako Gobernuko agintariengandik, ez hitz huts gehiago

Aritz Sorzabal
-
0
0-3 zikloak errespetua behar du Iruñeko Udaleko eta Nafarroako Gobernuko agintariengandik, ez hitz huts gehiago

Iruñeko Udalak bereari eustea lortu du; Nafarroako Gobernuaren konplizitatearekin lortu ere. Baina 0-3 zikloko komunitateak zalantza ugari ditu oraindik: Noiz sortuko da zerbitzua? Noiz hartuko du Hezkuntza Departamentuak bere gain? Noiz izango da doako Nafarroa osoan? Noiz utziko diote agintariek komunitate honi adarra jotzeari?

Oraindik ez dakigu noiz sortuko den 0-3 ziklorako zerbitzua Hezkuntza Departamentuan. Kudeaketa hori iaz egin behar zen, baina Gimeno jaunaren utzikeriagatik oraindik konpondu gabe dago. Badirudi dena urriaren 30eko 267/2019 Foru Dekretuan egingo den aldaketaren zain dagoela. Baina zer epez ari gara? Noiz jarriko da indarrean 0-3 zikloko zerbitzua? Argi eta garbi ikusi dugu zein den Hezkuntza Departamentuak eta Jorge Aguirrek, hots, PSNk Parlamentuan duen hezkuntza arloko arduradunak, gai honi dagokionez hartu duten jarrera. Lehenbizikoarekin ezin izan dugu zuzeneko elkarrizketarik izan; eta bigarrenak, berarekin biltzeko aukera izan dugun guztietan, inolako interesik eza, erabateko pasotismoa eta argudiorik eza utzi ditu agerian. Horrela bada, eta ikusitakoak ikusita, ez ginateke batere harrituko denbora galtzeko estrategia berri baten aurrean egongo bagina, hilabeteak igaro daitezen ezer egin gabe, tramite hori gauzatu gabe.

Gaur den egunean, orandik ez dakigu Nafarroako Gobernuaren haur eskolen titulartasuna noiz aldatuko den ere -Hezkuntza Departamentuak zuzenean kudea ditzan-. Badakigu hitzeman dutela aldaketa hori 2021-2022 ikasturtean sartuko dela indarrean, baina ederki dakigu ere zenbat balio duen PSNren hitzak. Hori dela eta, erantzun eta epe argiagoak eskatzen dizkiogu.

Nafarroako Gobernuak gaitasuna du bere titulartasuneko eskoletan neurriak hartzeko. Are gehiago, nahi izanez gero, Iruñeko Udalak hain modu zorrotzean egin duen euskarazko plazen murrizketa orekatzeko gaitasuna du. Baina horren ordez, bere onespena eman dio Maya eta Esporrinen erabakiari. Horregatik, zalantzan jartzen dugu Nafarroako Gobernuak benetan arazo horri irtenbidea emateko borondatea duen. Bere asmoa, ziurrenik, beste bat izango da, berriz ere 2019-2023ko akordio programatikoari helduz, bizikidetzaren, berdintasunaren, berrikuntzaren eta aurrerapenaren izenean aritzea hain zuzen ere. Beste behin ere kontzeptu horien aurkako modura aurkeztu nahi gaituzte euskaldunok, errealitatea desitxuratuz eta horiek gauzatzea oztopatzen dugunak euskaldunok garela sinetsaraziz. Baina ez gara gu horren errudun; beraiek dira behin eta berriz oztopoak jartzen dituztenak eta Nafarroako bi hizkuntzen arteko elkarbizitza oztopatzen dutenak.

Iruñeko Udalak, pedagogia gaietan duen ezjakintasuna agerian utziz, erabaki guztiz atzerakoi bat hartzeko ausarkeria erakutsi du; euskara zokoratzeko helburu bakarrarekin, albo batera utzi ditu zuzendari guztien ahobeteko kritika, Iruñeko udal haur eskoletako langileek egindako greba eta baita gutxieneko zentzuzko hizkuntza-irizpide guztiak ere. Eta hori gutxi balitz bezala, Nafarroako Gobernu “aurrerakoia” Iruñeko Udalaren proposamen atzerakoia ontzat ematen ari da, horrekin 0-3 zikloko hezkuntza-komunitateari geratzen zitzaizkion itxaropen-zirrikitu oro itxiz atzera bueltarik gabe.

Eta burugabekeria hori ez da hemen amaitzen. Iruñeko Udalaren eskolen doakotasunaren kontua, konkista sozial gisa saldu nahi digutena, enegarren zentzugabekeria baino ez da; egiazki, ordea, Na+k PSNri bere aurrekontuak babesteagatik ematen dion gozokia baino ez da. 

Nola azalduko duzue orain arte elkarrekin eskaini diren eskoletatik batzuk ordainpekoak izatea eta beste batzuk ez? LABen iritziz, 0-3 zikloak doakoa izan behar du, baina Nafarroako haur eskola guztietan, guzti-guztietan.

Horregatik, Iruñeko Udalari eta Nafar Gobernuari eskatzen diegu 0-3 zikloari errespetua izan diezaiotela; errespetua familiei, hezitzaileei eta haurrei. Aski da halako adar-jotze eta denbora galtzeez. Konpromiso irmoak eskatzen ditugu; nazkatuta gaude ezer esaten ez duten hitz hutsalez. 

Egoera hau desblokeatu behar dugu!

Arabako helduen egoitzetako langileak berriro mobilizatu dira, hitzarmen duin baten defentsan

Aritz Sorzabal
-
0
Arabako helduen egoitzetako langileak berriro mobilizatu dira, hitzarmen duin baten defentsan

Arabako helduen egoitzetan greba egin dugu. Gasteizko udaletxeko plazatik abiatuta, manifestazioa egin dugu Arabako hiriburuko kaleetan, eta, amaieran, Aldundiko plazan, elkarretaratzea egin dugu. Sindikatuok berriro eskatu diogu Aldundiari gure adinekoak zaintzearen aldeko apustua egin dezala, aurrekontu-partidekin egoitza pribatuetarako hitzarmen probintzial bat sinatzeko ekarpena eginez.

Urtarrilaren 11n, LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok Arabako egoitzen kudeaketaz arduratzen diren enpresa batzuk deitu genituen. Deitutako 7 enpresetatik (Albertia, Agure, Tagore, Iruña, Gorbeia, Orobide eta lorea) 4 joan ziren, eta gainerakoetatik batek bakarrik esan zigun bilera horretara joaterik ez zuela, Osakidetza COVID-19ren aurkako txertoa jartzen ari zelako bere lantokian.

Estatuko patronalak eta Arabako egoitza handienak bilera horretara deituta zeuden, baina bilera hori ezin izan zen egin arazo teknikoengatik, eta urtarrilaren 19ra atzeratu zen. Bileretan parte hartu duten enpresa guztiek probintziako hitzarmen propio bat izatearen garrantzia aitortzen dute (hori bai, arrazoi erabat desberdinekin), eta Arabako Foru Aldundiak hitzarmen honetan parte hartu behar duela ere beharrezkotzat eta ezinbestekotzat jotzen dute, horretarako aurrekontu-partida bat emanez, sektoreko enpresei, erabiltzaileei eta langileei begira eredu justu batera iristeko helburuarekin.

Gaur egun, egoitzek adierazten dute Aldundia hitzarmen horren negoziazioan parte aktiboa ez den bitartean ez dutela elkarrizketarik hasiko nahi den hitzarmena sinatzeko. Hortaz, sindikatuok berriro eskatzen diogu Aldundiari gure adinekoak zaintzearen aldeko apustua egin dezala, aurrekontu-partidekin egoitza pribatuetarako hitzarmen probintzial bat sinatzeko ekarpena eginez.

Azpikontratetako osasun-garraioko langileek txertoa lehenbailehen eman diezaietela aldarrikatu eta Jaurlaritzaren jokabide iraingarria salatu dute

Aritz Sorzabal
-
0
Azpikontratetako osasun-garraioko langileek txertoa lehenbailehen eman diezaietela aldarrikatu eta Jaurlaritzaren jokabide iraingarria salatu dute

Sektoreko sindikatuok Eusko Jaurlaritzari galdegin diogu osasun teknikariei eman diezaiela txertoa lehenbailehen, eta ohartarazi dugu ez dutela administrazioaren jokabidea onartuko. Egoera salatzeko, lehen mobilizazioa egin dugu Gipuzkoako hiriburuan, Donostia Ospitalearen aurrean.

Hain zuzen ere, LAB, ELA, UGT, CCOO, USO eta CNT sindikatuok salatu egin dugu Eusko Jaurlaritzak txertatze kontuan azpikontratetan diharduten garraio sanitarioko langileekiko agertu duen jokabide iraingarri eta umiliagarria, eta Osasun sailari galdegin diogu errespetuz jokatu eta berdintasunezko tratua eman diezaiola kolektibo honi; izan ere, nahiz eta lehenengo lerroan dagoen, administrazioak tratu txarra ematen dio.

Euskal osasun sisteman lehenago ere gertatu izan da anbulantzietako langile azpikontratatuak abandonatuta eta baztertuta geratzea. Osakidetzako plantillako langileek, anbulantzietakoek barne, dagoeneko hartu dute txertoa; haatik, anbulantzietako langile gehienei (azpikontratatuei, guztirako kopuruaren %99ari) ez zaie eman, eta ez dakite hori noiz izango den.

Kolektibo honek ikusten du babesik gabe dagoela, eta nazka-nazka eginda dago anbulantzia zerbitzua azpikontratatzeko politikaren ondorioekin. Osakidetzaren ikusmoldean 1.500 profesional sanitario hauek bigarren edo hirugarren mailako langileak dira, eta onartu ezineko tratua ematen die, erabateko konpromiso soziala agertu duten arren.

Bizi-Euskarri Aurreratuko, Oinarrizko Bizi-Euskarriko eta Garraio Programatuko anbulantziek egunero makina bat pertsona eraman eta ekartzen dute Covid-19a dela eta; sarri baldintza eskasetan eta kutsatzeko arrisku handiz.

Lan Ikuskaritzak arrazoia eman digu Basurtuko erizaintzako erretenari buruz aurkeztutako salaketan #LortuDugu

Aritz Sorzabal
-
0
Lan Ikuskaritzak arrazoia eman digu Basurtuko erizaintzako erretenari buruz aurkeztutako salaketan #LortuDugu

Lan Ikuskaritzak ontzat eman du LABek abenduan aurkeztutako salaketa, Basurtuko Ospitaleko erreten-zerbitzuari atxikitako erizainen lan-baldintzak urratzeari buruzkoa. Zehazki, salatu genuen erizaintzako langile horien lan-karteldegien etengabeko aldaketa, karteldegi horien gabezia bera, eta lanaldien artean behar den atsedenerako eskubidearen urraketa.

155 erizainek bizi izan duten egoera jasangaitza behin eta berriz salatu dugu ESIko zuzendaritzaren aurrean, baina ez diete jaramonik egin sindikatuen salaketa horiei, ezta Erreteneko erizainek egindako salaketei eta mobilizazioei ere.

LABek aurkeztutako salaketaren ondoren, Lan Ikuskaritzak karteldegien bi hilean behingo izaera errespetatzera eta Erakundearen Lan Baldintzen Akordioan ezarritako atsedenaldiak errespetatzera behartzen du Basurtuko Zuzendaritza. Akordio horretan, gutxienez, 12 orduko atsedenaldia ezartzen da lanaldien artean. Txosten horretan bertan, Lan Ikuskaritzak COVID pandemiak sortutako baldintza bereziak aipatzen ditu, eta onartzen du egoerak karteldegi-aldaketa batzuk ekar ditzakeela, baina beti justifikatuta eta langileei aldez aurretik jakinarazita, bizitza pertsonala eta lana bateragarri egiten direla bermatzeko.

Beraz, txosten honek geldiarazi egiten du Osakidetzaren praktika orokorra, hau da, pandemiaz baliatzea langileei eskubide eta lan-baldintzak murrizteko. Egoera salbuespenezkoa da, baina ez dugu onartuko eskubide gehiago murriztea gaur egun nekatuta, ahituta eta buruek eta zuzendaritzek zaintzen ez duten plantilla bati.

Faxistak ez direla ongi etorriak aldarrikatu dugu Pausuko mugan

Aritz Sorzabal
-
0
Faxistak ez direla ongi etorriak aldarrikatu dugu Pausuko mugan

Eskuin muturrak elkarretaratzea egin du Pausuko mugan, Frantziako Batasun Nazionala alderdiak (Rassemblement National)  deituta, migrazioaren aurka. Bada, Ipar Euskal Herriko hainbat eragile hurbildu gara bertara, eta aurrez aurre adierazi diegu faxistak eta gorrotoz beteriko ideiak ez direla ongi etorriak. Hain zuzen ere, Euskal Herria harrera herria dela aldarrikatu dugu, faxistentzat izan ezik.

Anbulantziarekin garraio-lanak egiten dituzten langile guztien artean, Nafarroako suhiltzaileak dira txertaketa-planean jaso ez diren bakarrak

Aritz Sorzabal
-
0
Anbulantziarekin garraio-lanak egiten dituzten langile guztien artean, Nafarroako suhiltzaileak dira txertaketa-planean jaso ez diren bakarrak

Duela egun batzuk, Nafarroako Gobernuak Coviden aurkako txertaketa-plana argitaratu zuen. Bertan, lehen mailako osasun-langileak zeuden, hala nola premiazko osasun-garraiokoak, zentro soziosanitarioetako langileak eta egoiliarrak, patologia larriak dituzten pertsonak… Pentsatzekoa da ibilbide-orri horretan Nafarroako herritar guztiak daudela islatuta, esleitzen zaien lehentasunaren arabera sekuentziatuta. Baina, ez dira agertzen larrialdiko osasun-garraioko lanak egiten dituzten suhiltzaileak.

Nafarroan larrialdiko garraiorako anbulantzietatik 13 baino ez dira sare publikokoak, eta horiek suhiltzaileek kudeatzen dituzte. Langile horiek ez dira sartu Nafarroako Gobernuaren txertaketa-planean. Horregatik, horren berri jakin bezain laster, Nafarroako Babes Zibileko Langileen eta Suhiltzaileen Batzordeak ohar bat atera zuen “hanka-sartze” horri buruz ohartarazteko.

Hala ere, LAB sindikatuak hanka-sartze horretatik haratago aztertu du afera eta azpimarratu nahi du Larrialdietako Garraio Sanitarioko langile guztiak 2. taldean sartu direla, suhiltzaileak izan ezik. Hau da, azpikontratatutako enpresa pribatuetako langileak behar bezala kokatu dira txertaketa-planean, baina ez da hala gertatu lan berberak egiten dituzten langile publikoekin.

Salaketa jarri ondoren ere, Osasun eta Barne sailetako arduradunek entzungor egiten jarraitzen dute, eta kolektibo horri ez ikusiarena egiten.

Horren aurrean, zenbait galdera helarazi nahi dizkiegu Osasuneko kontseilari Indurain andreari eta Lehendakaritzako, Berdintasuneko, Funtzio Publikoko eta Herrizaingo Departamentuko lehendakariorde eta kontseilari RemĂ­rez jaunari:

– Zein da bazterketa honen arrazoia?
– Jabetzen al zarete suhiltzaileei txertoa ez jartzea erabakita, larrialdietako osasun-laguntza eta garraioa errusiar erruleta makabro moduko bat bihurtzen direla?

Pertsona batek osasun-laguntza eskatzeko 112 zenbakira deitzen duenean, gerta daiteke gaixoa artatu eta ospitalera eramaten duten langileak segurtasun-berme handiz garraiatzea, txertoa jarri dietelako. Baina gerta daiteke, halaber, SOS Nafarroako langileak joatea eta txertatu gabeak izatea; eta beraz, ez egotea behar bezain babestuta. Ondorioz, artatzen ari direnarentzat arrisku bihur litezke. Mobilizatutako anbulantzia Nafarroako Suhiltzaileen Zerbitzuak dituen 13 anbulantzietako bat bada, artatuko duten langileek txertoa jarri gabe izanen dute.

Horiek gerta litezke, nahiz eta Osasun Departamentuaren txertaketa-protokoloek dioten langile horiei txertoa jarri behar zitzaiela.

Transmisioa, gainera, bi norabidekoa izan daiteke: gure anbulantzian laguntza jasotzen duen edonork transmiti diezaguke birusa, baina suhiltzaile batek birusa transmititu diezaioke gaixoari edo zaurituari ere; eta pazienteak, ez dezagun ahaztu, ospitalera eraman behar dituzte, eta han ere kutsatze-katearekin jarrai dezakete.

Horrela, bada, jasaten ari garen bazterketaren aurkako ahotsa altxatzen dugu LAB-Suhiltzaileak (bien bitartan, gure zeregina betetzen jarraitzen dugu, bai horixe!).

Nafarroako Gobernuari eskatzen diogu utz diezaiola beste alde batera begiratzeari (guk argi daukagu nora begira dagoen), protokoloak bete ditzala eta ahalik eta azkarren konponbide bat jar dezala, eta erabateko konpromisoa har dezala zerbitzu publikoak eta kalitatezkoak defendatzeko eta ezartzeko; izan ere, oraintxe arriskuan jartzen ari da larrialdi-zerbitzuen arreta behar duten herritarren osasuna.

1...456457458...1,586Page 457 of 1,586

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLĂŤTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus