2026-01-24
Blog Page 363

Gipuzkoako helduen egoitzetako gatazka kalera eraman dugu berriro

Beste greba egun bat egin dugu Gipuzkoako helduen egoitzetan, langileek bizi duten egoera jasanezina dela salatzeko. Hain zuzen ere, manifestazioa egin dugu Donostian, Bulebarretik abiatuta eta Aldundiaren aurrean protesta eserialdi batekin amaituta, kalitatezko zaintza eta lan baldintza duinak aldarrikatzeko.

Hilabeteak dira Gizarte Politikako diputatu Maite Peñari bilera eskaera egin diogunetik, baina ez dugu erantzunik jaso, sektorean bizi dugun gatazka aldundiaren arazoa ez bailitzan. Bada, gaurko greba egunean beste bilera eskaera bat erregistratu dugu eta berretsi dugu hau ez dela langile eta patronalaren arteko lan gatazka soil bat, Gipuzkoako jendarteari eragiten dion auzi soziala baizik. Kalitatezko zaintza zerbitzuak jasotzeko eskubidea edota zaintza lanak baldintzarik duinenetan eskaintzekoa urratua izaten ari da. Hortaz, Aldundiak ezin du beste alde batera begiratu.

Honela gauzak, biltzeko eskaera berria 50 gizarte-eragile baino gehiagoren babesarekin erregistratu dugu, egoitzetako gatazka desblokeatzeko helburuarekin.

LAB sindikatutik behin eta berriz azpimarratu dugu egoera hau zerbitzu publikoen pribatizazioaren, lan prekaritatearen eta sektore feminizatuek duten errekonozimendu sozial eta ekonomiko ezaren ondorio dela. Horregatik, zaintzaren eta Gizarte Zerbitzuen egiturazko eredu aldaketaren beharra mahai gainean jarri nahi dugu, kalitatezko zaintza sistema publiko-komunitario baten bidean.

Negoziazio kolektiboa berraktibatu eta gatazka hau desblokeatzeko momentua da, Osasun Larrialdian zehar langileek egindako esfortzu eta sakrifizioa mahai gainean jarri eta Administrazio Publikoari zein patronalari langileek merezi duten errekonozimendu sozial eta ekonomikoa exigitzeko. Jendartea sentsibilizatzen jarraitu eta borroka sindikalaren bitartez presio soziala biderkatzea beste biderik ez dago. Hurrengo hitzordua martxoaren 24an izango dugu. Egun horretan beste greba eta mobilizazio egun bat egingo dugu Gipuzkoako helduen egoitzetan.

Ostiraleko manifestazioan parte hartzera deitu dugu, osasun publikoaren alde eta Osasunbideko langileen lan-baldintzak hobetzearen alde

LAB, ELA, CCOO, ESK, Steilas, CGT, CNT eta Solidari sindikatuek prentsaurrekoa eman dute gaur Iruñean Nafarroa Garaiko osasun sistemaren egoerari buruzko irakurketa partekatua plazaratzeko eta otsailaren 18rako Nafarroako Osasun Plataformak deitu duen manifestazioarekin bat egiteko.

Covid 19ak eragindako osasun-krisiak aurrekaririk gabeko aldaketa eragin du gizartean, oro har, eta osasunaren esparruan, bereziki. Agerian geratu dira egiturazko akats batzuk eta horiek Osasun Publikoko langileak mugara eraman dituzte;  lan-baldintzak murrizteak zerbitzu eta arlo askotan eragozten die zaintzetan kalitatezko arreta eta gutxieneko segurtasuna ematea.

Pandemia bat kudeatzea ezin da lan erraza izan administrazio batentzat, baina, bi urteren ondoren, Osasunbideko zuzendaritzak ez du inoiz ezarri ibilbide-orri zehatzik. Aitzitik, aurreikuspen falta erabatekoa erakutsi du, langileen arloan inprobisazio etengabean jardunez, Covid-ak sortutako olatuei eta aldaerei aurrea hartu gabe. Nahiz eta 2020ko martxoan lehen olatuaren hasieran apustu handia egin zen arlo kuantitatiboan, kontratazio-bolumen zabalarekin, ezin dugu gauza bera esan maila kualitatiboan, ezarri gabe baitaude langileen lan-baldintza egokiak, bai sanitarioak, bai ez-sanitarioak. Nabarmentzekoa da kontratatutako langileen egoera; izan ere, langile horiek oso kontratu prekarizatuak onartu eta luzatu behar dituzte, kontratazio duina eta egonkorra lortu beharrean.

Faktore horiek guztiek biderkatu egin dute Osasunbideko langileak duela bi urtetik jasaten ari diren neke fisiko, emozional eta psikologikoa, eta, azkenean, duela urte askotatik arrastaka zekarten motxila bete egin zaie. Azken finean, Administrazioak eten egin du zaintzaileak zaintzeko betebeharra.

Plantillaren egungo egoeran nagusi dira desmotibazioa, etsipena eta gogaitasuna , eta egoera horren aurrean ezin da ezer egin. Osasunbideko langileek sindikatuetako ordezkariek erabakitako erantzunak eskatu dituzte. Era berean, Nafarroako Osasun Plataforman bildutako hainbat herritarrek eta gizarte-erakundek, Nafarroako Osasun Publikoaren egoeraz kezkatuta eta osasun-zerbitzu publiko egokiak langileentzako lan-baldintza duinak behar dituela jakitun, egokitzat jo dute indarrak batzea erabiltzaile eta profesionalek dugun helburu komun hori defendatzeko, hau da, Osasun Publikoaren babesa.

Hori dela eta, Osasunbideko langileen eta plataforma honetan ordezkatuta dauden erabiltzaileen eskariari erantzunez, sindikatu batzuek ulertu dugu unea dela ahaleginak batzeko eta beste egoera batzuetan banandu gaitzaketen aldeak bazter uzteko.

Mahai gainean ukabilkada bat jo da eta konponbideak eskatzeko unea da. Horregatik, bat egiten dugu Nafarroako Osasun Plataformak bultzatzen duen manifestazioarekin, eta gonbidatzen ditugu Nafarroako Osasun Publikoko langileak eta erabiltzaileak bertaratzera. Manifestazioa 2022ko otsailaren 18an izango da, ostiralean, 19: 00etan Baluartetik abiatuta.

Sindikatuek aldarrikapen asko dituzte, baina ardatz hauek lehenetsi behar dira:

  • Plantilla dimentsionatzea eta egonkortzea, zerbitzu askotan behin-behinekotasun-tasa jasanezinak eta saturazioa eragotziz.
  • Osasunbideko aldi baterako langileen kontratazioa duintzea (prestakuntzarako sarbidea, mugikortasuna mugatzea, iraupen luzeagoko kontratuak), bai eta garbiketa- edo ikuztegi-kontratena ere; horietan lan-karga handiak daude, eta pixkanaka publiko egiteko joera dago.
  • Diskriminazioen amaiera, adibidez karrera profesionalera sartzean gertatzen denaren antzera karrera hori langile guztientzat ezarri behar baita, bai funtzionarioentzat, bai kontratatuentzat; edo osagarriak eta arriskuak onartzeko tenorean.
  • Kontingentzia arruntak estaltzeko gaur egun Mutua Navarrara bideratzen diren funts publikoak lortzea, mutualitate hori Osasun Sistema Publikoarekin hitzartuz.
  • Baliabide publikoak optimizatzea, aparteko jardueretan produktibitateetan ordainketa handiak egitea saihestuz; izan ere, gastu hori alferrikakoa da, eta langile guztiei itzul dakieke. Horrez gain, beste hobekuntza-neurri batzuk ere har daitezke itxaron-zerrenden aurka jarduteko.

Azkenik, nabarmendu nahi genuke Osasun departamentuak Oinarrizko Osasun Laguntza hobetzeko neurriak ezartzeko exijentzia. Hitzetatik ekintzetara azkar pasatzea eskatzen dugu, eta neurri horiek gauzatzeko data zehatzak iragartzea

Berriro diogu, lan-baldintza egokirik gabe ezin da bermatu herritarrei arreta egokia ematea. Horregatik, sindikatuen batasunean eta erabiltzaileek eta profesionalek bat eginda, bete ditzagun kaleak otsailaren 18an, gure Osasun Publikoa den ondasun komun eta ezinbesteko horren alde.

Iruñeko ikastetxe publikoak garbitzen dituzten enpresen aurka jarritako salaketa ebaztea eskatu dugu, garbiketa berezietan iruzurra egitea leporatuta

LABetik jakinarazi nahi dugu salaketa bat jarri genuela honen inguruan, eta bertan aditzera eman genuela enpresek egindako iruzur orokorra, ez baitute egiten legeak eskatzen duen lana.

Enpresa-praktika horiek lanpostuak suntsitzea dakarte, lizitazioetan lanpostu hoiengatik Udalak enpresa horiei puntuak ematen dizkien bitartean. Horrez gain, langileek lan jakin batzuk egitera behartutak ikusten dira, beren kategoria aitortu gabe eta konpentsaziorik jaso gabe.

Horrez gain, LABetik adierazi nahi dugu eskaera bat bidali geniela udal taldeei herritarren batzordean parte hartzeko, eta oraindik ez dugula erantzunik jaso.

Azkenik, dei egiten diegu zentro horietako langile guztiei, hilaren 22an, 10:30ean, asteartea, Udaletxeko plazan egingo dugun elkarretaratzean parte har dezaten.

Gipuzkoako Foru Aldundiko eraikinetako garbitzaile azpikontratatuek grebara deitu dute otsailaren 22, 23, 24 eta 25erako

LAB, ELA eta ESK sindikatuon izenean, Gipuzkoako Foru Aldundiaren eraikinetako garbitzaile azpikontratatuek agerraldia egin dute, joan den ostiralean egindako mobilizazioari segida emateko. Kolektibo honek 120 langile inguru ditu, ia guztiak emakumeak dira, eta sektorean dagoen partzialitatea %80 ingurukoa da.

Garbitzaileek azaldu bezala, “2021eko maiatzaz geroztik, sektorearen hitzarmen kolektiboa negoziatzen ari gara EULEN enpresarekin, zerbitzuaren egungo arduradunarekin. Hainbat bileraren ondoren, negoziaketaren egoera erabateko blokeora iritsi da. EULEN enpresak argi utzi du negoziazio-mahaian ez duela inolako borondaterik langileei erosmen ahalmena ziurtatzeko. EULENek KPIarekin inolako loturarik ez duten planteamenduak egiten ditu, eta hau sindikatuontzat onartezina da”.

Planteamendu ekonomikoak KPIarekin ez lotzeak langileak zuzenean pobretzea dakar, eta langileek ez dute hori onartuko: “Puntu honetan, patronalak negoziazio kolektiboan duen jarrera salatu nahi dugu, sektore maskulinizatuetan KPIarekin lotura egiten duelako eta feminizatutako sektoreetan horri buruz hitz egiten entzun nahi ez duelako. Guk ez dugu kasualitateetan sinesten eta KPIaren lotura lortzeko borrokatuko dugu”.

Baina ez hori bakarrik, EULEN enpresak, KPIarekin loturarik ez planteatzeaz gain, 2021erako soldatak izoztea planteatu du 2021erako, pandemia urterako, funtsezko zerbitzuen urterako: “Baina zertarako dira funtsezkoak garbitzaileak? Gutxieneko zerbitzuak ezartzeko? Politika eta enpresa-propagandarako? Onartezina da enpresek soldata-izozteak planteatzea zerbitzua ez denean gelditu, baizik eta indartu eta handitu egin denean. Berriro ere, langileekin jolasten ari dira beren enpresa-etekinak handitzeko”.

LAB, ELA eta ESK sindikatuotatik argi daukagu Foru Aldundia dela zerbitzu horren azken arduraduna: “Gu Aldundiaren beraren erabaki politiko eta ekonomikoz azpikontratatutako langileak gara, estrategia ekonomizista bati soilik erantzuten diotenak. Horregatik, erantzukizunak eskatzen ditugu. Hiru bilera eskatu behar izan ditugu, eta grebaren aurreabisu batekin baino ez digu bilera eskaini Aldundiak”.

Zerbitzuaren pleguak martxan daude eta atzo bilera izan zuten Aldundiarekin: “Bileran eskatu dugu pleguak irizpide ekonomikoen arabera ez esleitzeko. Aldundiaren esku dago zerbitzua ez esleitzea plateamendu ekonomiko baxuenari, baina, zer egingo dute? Enpresa-interesak edo langileen interesak defendatu? Aldundiak berak zerbitzu horretarako aurrekontu-zenbatekoaren estimazioa egiten badu, zerbitzu bera aurrekontuaren %15 gutxiagorekin berma daitekeela uste dute? Nori eragiten dio eskaintza ekonomikoa jeisteak? Ez dugu onartuko. Administrazio publikoak argi utzi digu ez duela negoziazio-mahaian parte hartuko eta ez duela gatazkan esku hartuko, baina gutxieneko zerbitzuen alegazioak egin dituela esan digu. Orduan, administrazioak esku hartu du ZZMM-ak dekretatu diezaguten, baina ez gure lan-baldintzak hobetzeko? Hortaz, Aldundiarentzat, ZZMMetarako bakarrik gara funtsezkoak? Oso larria iruditzen zaigu administrazioaren jarrera”.

Horregatik guztiagatik, langileek grebara deitu dute otsailaren 22, 23, 24 eta 25erako, “ez dugulako onartuko ez enpresa pribatuek ez administrazioek gu behartsuago eta otzanago nahi izatea. Nahikoa dela esan dugulako eta erosteko ahalmena ez galtzeko borrokatuko dugula argi daukagulako. Garaia delako, 22, 23, 24 eta 25ean kalera irtengo gara, KPIa gabe eskularruak ere ez ditugulako jantziko”.

ETBko oposaketa gainditu arren, plaza barik geratu ziren 57 langileri finkotasuna aitortzea lortu dugu #LortuDugu

Joan den ostiralean -otsailak 11- LABek ETBko zentro arteko batzordean bere kategoriako azken oposaketa gainditu zuten eta plaza gabe geratu ziren 57 langileei behin betiko finkotasuna onartzeko akordioa sinatu zuen.

57 langile horiek 12 urte luzez iruzur eta injustizia baten biktima izan dira, enpresak behar baino plaza gutxiago atera zituelako geratu baitziren lanpostu finkorik gabe. LABek urteak daramatza egoera honi aurre egiten ekintza sindikala eta bide judiziala erabiliz, eta orain akordio historiko bat sinatzea lortu dugu.

Hain zuzen ere, justuak eta ez-diskriminatzaileak diren irizpidetan oinarritu ditugu akordio honen aurrekari izan diren LABen 25 salaketak. Gurekin salatu duten langileek argi izan dute hasieratik, beren eskubideen defentsan arituko ginela, baina, aldi berean, deialdi publikoetako lan-poltsetan euren aurretik geratu ziren hautagaien eskubideak bermatuko genituela. Eta hala egin dugu. Gure eskerrik beroenak prozesu judizial honetan salaketa LABen eskutik jarri duzuen langile guztiei, erakutsitako pazientzia, enpatia eta ausardiagatik.

Denbora tarte honetan, borroka judiziala eta ekintza sindikala uztartu ditugu, baina, aldi berean, akordio justu bat lortzeko lanean temati aritu gara. Ez dugu etsi eta eremu guztiak jorratu ditugu etengabeki. Azken unean zuzendaritzak zein ELA sindikatuaren goi-estrukturak ulertu dute negoziazio mahai batean akordioa lortzea beharrezkoa zela, baina momentu hau heldu arteko prozesu luze honetan bata zein bestea gugandik urrun izan dira

Zeintzuk dira akordioaren gako nagusiak?

Plazak galtzea ekiditeko ETBko lan-hitzarmenean jasota dagoen artikulu batean oinarritzen da akordioa. Enpresa 2008tik ari da artikulu hori urratzen. ETBko langile-batzordeak epaitegira eraman zuen gaia eta 2013an auzia irabazi genuen. Hala ere, enpresak plazak bete gabe jarraitu du. 

Laburbilduz, akordioaren funtsa hauxe da:

  • Beren kategorian azken oposaketa deialdia gainditu zuten, baina plaza gabe geratu ziren langileen lan-poltsa bat existitu behar da. Soilik gainditu zutenak hartzen dira kontutan.
  • Hautagai horien kategorietan beharrizan aitortuak egon behar dira.
  • Bi irizpide hauek betetzen direnean, azken oposaketa deialditik eratorritako lan-poltsaren zerrendatik tiratzen da. Lehenengo postutik aitortutako lanpostu beharrizanera heldu arte.
  • Hurrenkera hau ez da diskriminatzailea. Berdin dio LABeko afiliatua izan, ELAkoa, independentea, ETBtik kanpo lanean egon, zein kontratu bakar bat izan azken urteotan… Hemen oposaketatik ateratako lan-poltsako ordena soilik hartzen da kontuan.

Edonola ere, eta akordioa historikoa izan arren, ETBko kategoria ezberdinetan dauden plazak betetzeko beharrizana ez da erabat konponduko neurri honekin. Gaurko ituna irtenbide global baterako funtsezko urratsa da, eraginkorra, koherentea eta justua, baina ez da nahikoa.

Bide luzea dugu aurretik, baina LABek azken urteotan bezala jarraituko du aurrerantzean ere: ekintza sindikalaren bitartez, ahal denean negoziazioaren eta akordioaren bidez, eta, bestela, epaitegietara joz, behin-behinekotasunaren kontra borrokatzen segituko dugu, ETBn, Eusko Irratian eta EITBNETen.

Klase sindikatu bat gara eta hala arituko gara edonon. Ez gara gainontzeko langile guztien eskubideen gainetik gure afiliatuen eskubideak lehenesten dituen sindikatua. Lantalde osoaren eskubideak defendatzen ditugu ordezkaritza dugun batzorde guztietan.

2014an abitutako prozesu luzearen emaitza

Aspaldi esan genuen ez genuela jarriko ez dagokigun dominarik, baina azpimarratu behar dugu ordu eta egun asko eman dizkiogula auzi honi eta gaurko akordioa ez litzatekeela posible izango EITBko LABek 2014an hasi zuen borroka abiatu izan ez balu.

Urtebete geroago, 2015ean, oposaketa gainditu zuten kiroletako bi kazetariri epaitegietan finkotasuna aitortzea lortu genuen. Horrez gain, 2019tik 2021era bitartean, LABekin salaketa jarri ez zuten beste bi langileren prozesu judizialetan parte aktiboa izan ginen: epaiketan berebizikoak izan ziren testigantzak eta irizpide judizial eta aurrerakoiak eman genizkien, afiliazio siglei begiratu gabe, langileen eskubideak defendatuz.

Horrez gain, gogoratu nahi dugu LAB sindikatua hasi zela mugagabe ez-finkoak aitortzeko prozesuak bultzatzen, beste alde batzuetatik zetozen aurreiritzi guztien gainetik eta langileen behin-behinekotasun masiboan eroso zebiltzan eta momentu haietan beste alde batera begiratzen zuten hainbat sektore eta sindikatu batzuren aurrean.

2014az geroztik, LABek 73 langile mugagabe ez-finkoak direla aitortzea lortu du eta historikoki enpresa honek zuen behin-behinekotasun “pandemikoaren” aurrean funtsezko eta berebiziko txertoa izan da.

Halaber, LABetik ETBko jubilatu, hildako zein baja definitiboa izan diren langileen plazak betetzea, hau da, hitzarmenean jasota dagoena betetzea exijitu dugu etengabe: epaitegietan, kontzentrazioetan, ekintza sindikaletan, Legebiltzarrean, grebetan, kontzentrazioetan eta baita aurrean izan ditugun negoziaketa guztietan ere.

Behin-behinekotasun eta langile-egitura arazoak oraindik ez dira amaitu Telebistan, Irratian eta Interneten. Egun, duela 10 urte baino hobeto gaude, baina bidegabekeria eta iruzurraren aurka borrokan segituko dugu, siglen gainetik langile klasearen eta egiturazko plantilla sendo eta egonkor baten alde.

Otsailaren 22an Bilbon eta Iruñean mobilizatuko gara, soldata arrakalarik gabeko hitzarmen duinen defentsan

Soldata arrakalaren kontrako eguna dela eta, Bilbon, Eusko Jaurlaritzatik Confebaskera egingo dugu protesta; Iruñean, berriz, CEN patronalaren aurrean egingo dugu elkarretaratzea. Mobilizazioak 11:30ean izango dira, “Bultza! Emakume* langileon hitzarmenak” leloarekin.

Egungo jendartean dena da aldakorra, dena oso azkar doa. Informazioak hegan egiten du, sareak sutan daude gau eta egun, teknologiak bizimodu errazagoa eta atseginagoa saltzen digu. Hala ere, badira egiturazko elementuak, oinarrizkoak, aldaketa sozial, ekonomiko eta politiko nabarmenen aurrean ia aldatu gabe irauten dutenak; horien artean:sexuaren araberako lan banaketa.

Bere horretan dirau, sistema kapitalistak existitzen jarraitzeko zatiketa hori behar duelako; ahal duen guztia egiten du eta bere bitarteko guztiak martxan jartzen ditu horrela izan dadin. Gainera, sexuaren/generoaren araberako lan banaketa horrek badu jendartean ere onarpena. Sinestarazi digute lan batzuk egokiagoak direla emakumeontzat eta beste batzuk gizonentzat; lan maskulinizatuen eta feminizatuen arteko banaketa naturalizatu egin dute eta, hala, lan femeninoak eta lan maskulinoak “naturalki” existitzen direla islatzen dute. Era berean, “naturaltasunez” saltzen dute emakumeok zaintzaileak garela, gizonek horretarako denborarik ez daukaten bitartean.

Hori lantokietatik harago gertatzen da, jakina, lantokiak jendartearen isla baitira eta bertan jendartean gertatzen dena errepikatzen baita. Hori horrela izanik, inori ez zaio arraroa iruditzen gehiago kobratzea autoak egiteagatik pertsonak zaintzeagatik baino. Bizitza eta zaintza egintzat ematen dira, egiten dituen subjektua, emakumeak*, ikusezin bihurtuta.

Horrek soldata arrakala nabarmena eragiten du. Hau enpresetan gertatzen da, baina lantokietatik harago, orokortua dago. Beraz, lantokietan arrakala horiekin amaitzeak ez du saldata arrakalaren amaiera ziurtatzen.

Kontua ez da emakumeak* sektore maskulinizatuetan sartzea, hori bakarrik ez, baizik eta lan feminizatuek merezi duten balioa eta aintzatespena lortzea, eta, aldi berean, zaintza lanak demokratizatzea, desmerkantilizatzea eta modu bidezkoagoan banatzea. Zaintzaren sektoreko langileen lan baldintzak hain eskasak izateak badu erantzule argi bat: pribatizatzen duena eta zaintza negozio bihurtzen duena. Soldata arrakala eta lana sexuaren arabera banatzea eskutik doaz genero diskriminazioak betikotzeko, sistema kapitalistak kontzienteki bultzatu eta iraunarazten ditu.

Guk hainbat galdera egiten dizkiogu geure buruari:

• Logikoa eta “normala” al da emakumeek egindako lanetan gutxiago kobratzea?

• Zergatik kobratzen da industrian adinekoen egoitza pribatizatuetan baino %30 gehiago?

• Nola banatu daitezke eguneko orduak lan, atseden eta zaintzaren artean, enpleguak ia hamar ordu kentzen badizkigu?

• Zergatik gara oraindik emakumeak* kontziliazio neurriak eskatzen ditugunak?

• Zergatik ditugu emakumeok* lanaldi partzial eta aldi baterako kontratu gehienak?

• Emakume* migratuak eta arrazializatuak mendebaldeko gure jendarteetan zaintzaz modu prekarioan arduratzea kasualitatea da edo sistemak eragiten du?

• Irtenbidea al da Eusko Jaurlaritzak enpresa pribatuei diru publikoa oparitzea emakumeak* kontrata ditzaten? Ezin dira behartu edo lana sexuaren arabera banatzea onartzen ari gara?

• Nola daiteke sektore feminizatuetako hitzarmenen negoziazioek inoiz fruiturik ez ematea?

Honen ildotik, hitzarmen horien etengabeko blokeoa salatu nahi dugu: garbiketa, etxez etxeko laguntza, egoitzak baita hitzarmenik ere ez daukaten beste sektore batzuk ere, hala nola, etxeko lanen sektorea.

Blokeo hori patronalaren estrategiaren parte da, sistema kapitalista, heteropatriarkal, kolonialista, arrazista eta ekozidaren aginduei jarraiki, lanaren banaketak iraun dezan eta, ondorioz, emakume langileen soldata arrakalak eta prekaritateak.

Otsailaren 22an, denok kalera!

Sor dezagun arrakala sisteman eta buka dezagun lan guztien banaketa bidegabearekin!

Hitzarmenen desblokeoa orain!

Erabateko arrakasta izan du kaleratutako lankidea berriz onartzea eskatzeko Amazonen kontrata batean egindako lehen greba egunak

Gaurko, otsailaren 21erako eta 28rako deituta dauden hiru greba-egunen helburua honakoa da: langile baten kaleratzea eta Amazonen azpikontrata den E-BOX enpresa bere langileen aurka jartzen ari den zigorrak salatzea. Gaurko deialdia arrakastatsua izan da; izan ere, Amazonen jardueran eragina izan du, eta furgoneten irteera eta sarrera ordu eta erdi baino gehiagoz eten da, bai E-BOXen kontratarena, bai Amazonen gainerako kontratena.

Urtarrilaren 8an, E-BOX Last Milleko langileek hauteskunde sindikalak egin zituzten, eta LABen proiektu sindikalaren inguruan antolatzea erabaki zuten. Horren ondorioz, hainbat ekintza egin dira bai Lan Ikuskaritzan, bai epaitegietan, Amazonen azpikontrata honetako lan-baldintzak duintzeko.

Urtarrileko azken astean, enpresak oraindik ez zuen langileen erabakia onartzen, hau da, LAB izatea enpresan ordezkaritza sindikala duena eta bere plantillaren aurkako errepresio sindikal kanpaina hasi zuen. Amazonen enpresa azpikontaratatua ohartarazpenak eta enplegu eta soldata-zigorrak jartzen hasi zen, eta langile bat kaleratu zuen. Zehatutako langile guztiek, bai eta kaleratutako langileak ere, ekintza judizialak abiarazi zituzten aplikazio-hitzarmena aldatzeko, lan-baldintzak hobetzeko asmoz, eta enpresak, errepresio-neurri gisa, langileen zerrenda beltza egin zuen.

Amazonen azpikontratatutako enpresa langileak kaleratu eta zigorrak jartzen ari da, LABeko ordezkariarekin inolako harremanik izan gabe. Horren aurrean, LABen ordezkaritzak kaleratutako langilea berriz hartzeko eta zigorrak kentzeko eta elkarrizketak hasteko eskatu zion enpresari. Enpresak eskaerari jaramonik egin ez zionez, langileek greba egin dute gaur, eta beste horrenbeste egingo dute otsailaren 21ean eta 28an, kaleratutako lankidea berriz hartzeko eta zigorrak kentzea eskatzeko.

LAB sindikatuaren ustez, lan-gatazka horren erruduna E-BOX Last Mille enpresaren jarrera autoritarioa da, baina Amazon enpresa kontratistak ere badu erantzukizunaren zati bat, kontratetako langileen lan-baldintzez arduratzen ez delako. Amazonek Trapagaranen dituen kontratetako langileak LGS kobratzen ari dira eta eraginkortasun mugatuko hitzarmen bat aplikatzen diete. LABek, egoera horren aurrean, demandak jarri ditu kontrata honetan eta beste batzuetan, eta epaitegiak arrazoia ematen ari zaizkio. Adibidez, joan den ostegunean, Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiak Vayven Deliveryren errekurtsoaren aurkako ebazpena eman eta berriro ere LABi eman zion arrazoia enpresa honen aurka hasitako gatazka kolektiboan. Honek esan nahi du du kontrata horrek Bizkaiko errepide bidezko garraioaren hitzarmena aplikatzen hasi behar duela, honela, besteak beste, langileek hilean 800 euro gehiago kobratuko dituzte.

Horregatik guztiagatik, E-BOX Last Mille eta Amazoni eskatzen diegu egoera bideratzeko eta kaleratutako lankidea lanpostura itzultzeko eta zigorrak kentzeko, bestela, kalean izango baikaituzte gure lanpostuak defendatzen datorren otsailaren 21ean eta 28an egingo diren bi greba-egunetan.

Salatu dugu Xilema Fundazioak bost langile kaleratu dituela eta azpimarratu dugu Gobernuak egiten duen gizarte-zerbitzuen kudeaketa negargarriak sektorea prekarizatzen duela

Elkarretaratzea egin dugu gaur, Xilema fundazioaren Iruñeko egoitzaren aurrean, fundazio horrek adingabeen oinarrizko egoitza-harreretako hezitzaileen artean egin dituen bost kaleratzeak salatzeko. Gure iritziz, Nafarroako Gobernuak oraindik ez du kalitatezko arretarik bermatzen babesik gabe dauden adingabeei laguntzeko zerbitzuetan. Hori dela eta, diru publikoarekin erabat finantzatzen diren enpresa edo fundazioek arbitrariotasunez funtzionatzen dute, eta horrek ez du inola ere laguntzen plantillak egonkortzen.

Sektorean lan egiten dugunontzat, aski ezaguna da gaur egun Xilema Fundazioak kudeatzen duen adingabeen baldintza-agiria oso urria dela, esku-hartze zuzeneko profesionalen kopuruari dagokionez. Izan ere, Nafarroako Gobernua ez zen gai izan LAB sindikatuak helarazi zizkien eskaerak eta beharrak entzuteko.

Hala eta guztiz ere, Xilema Fundazioak erabaki zuen baldintza-agirien gainetik Oinarrizko Egoitza Harreretan arratsaldeetan laguntzeko hezitzaile bat sartzea, hau da, guztira bost pertsona. Orain, Xilema Fundazioak argudiatu du horrek gainkostu handia dakarkiola, eta ezin duela hori bere gain hartu, Gobernuak ez baititu figura horiek finantzatzen, beharrezkotzat jotzen badira ere.

Xilema Fundazioaren Zuzendaritzak arrazoi ekonomikoak argudiatu ditu, baina Enpresa Batzordeari arrazoi hori justifikatzen duen dokumentu objektiborik aurkeztu gabe eta Batzordeari zenbaki bakar bati buruzko informaziorik eman gabe; azken bi urteetan galerak izan dituztela baino ez dute adierazi, hitzez gainera. Horrek ez du justifikatzen bost lanposturen amortizazioa, ez horixe.

Xilemak dioenez, Gobernuak eskatzen zienaren gainetik jartzen aritu dira; jakina, diru nahikoa (publikoa, zergadun guztiena) Gobernuak injektatzen zielako, beste gauza batzuekin egiten duten bezala. Orain aurreztuko duten dirua da, zertara bideratuko duten ere ez dakigun diru hori bera; lehentasunen kontua.

Jakin dugu lanean jarraitzen duten gainerako taldekideei ordutegiak aldatuko zaizkiela. Hezitzaileei beren funtzioak eta lan-gainkarga areagotuko zaizkie. Honezkero, edonor konturatuko zen zerbitzuaren kalitateak okerrera eginen zuela.

Nafarroako Gobernuak babesgabetasun-egoeran dauden adingabeei arreta emateko zerbitzuetan kalitatezko arreta bermatu gabe jarraitzen du. Gainera, oraindik ez du urratsik egin adingabeentzako gizarte-zerbitzuen baimenei, homologazioei eta funtzionamenduari buruzko dekretua arautzeko, eta gaur egun 1991koak indarrean jarraitzen du.

Gizarte-zerbitzuak kudeatzeko modu hori kaltegarria da langileentzat eta erabiltzaileentzat. Erregulaziorik gabe, plantillak batzuen eta besteen arbitrariotasunen eraginpean gaude, titulazioetan irizpideak aldatzen dira, guztion diru publikoaren kudeaketan profesionalik ez dago, kaleratze libreak eta ordutegi-aldaketak daude, eta abar. Hain sektore ahulean, plantillen egonkortasuna hain beharrezkoa denean, ez dugu borondate politikorik ikusten, ezta sakoneko irtenbiderik ere.

Horiek guztiak kontuan hartu ditugu langileok eta horren arabera jokatuko dugu, jarduera horiek behar diren lekuetan salatuz. Aspaldi esan genuen bezala, sektoreko hitzarmena irabazi ondoren, hurrengo ekintza-frontea langile-ratioak hobetzera bideratu behar dugu, lanean osasuna galdu gabe eskaintzen dugun arretaren kalitatea hobetu dadin. Esku-hartzea egin nahi dugu, ez asistentzialismoa.

Horregatik, Xilema Fundazioaren aurrean gure gaitzespena adierazi nahi dugu, kaleratzeak salatzeko eta arreta ratio duinak eskatzeko, azken finean, Nafarroan adingabeen arretarako kalitatezko zerbitzuak bermatzeko helburuz.

Arabako metalgintzan grebak beharrezkoak dira lan-baldintzak duintzeko

Gaur, otsailak 14, berriro bildu da Arabako Matelgintzako Negoziazio Mahaia. Bileran, SEAk bere plataforma berritua aurkeztu du, sektoreko aldarrikapen nagusiei erantzuten ez diena. Horregatik, LABek uste du beharrezkoa dela grebak egitea, sektorean lan-baldintza duinak lortzeko.

LABek, ELAk eta CCOOk plataforma bateratu bat aurkeztu ondoren eta patronalak urtarrilaren 14ko bileran horri erantzuteko hilabete bat eskatu ondoren, gaur berriro bildu da Arabako Metalaren Negoziazio Mahaia.

Bertan, SEAk bere plataforma aurkeztu du, LABen ustez, sektorearen aldarrikapenetatik erabat urrun dagoena. Zentzu horretan, SEAk baztertu egin du lanaldia jaistea, Hego Euskal Herrian sektoreko handiena izanda; ez du jasotzen azpikontratetako langileen subrogazioa; ez eta ABLEeak, behin-behineko kontratazioa eta malgutasuna mugatzea ere; ez du kontratazioko iruzurraren aurkako neurririk hartzen; ezta laneko ezbeharren aurkako neurririk ere; ez du errelebu-kontratuaren alde egiten; ez du guztiz onartzen berdintasun erreal eta eraginkorra, ezta praktikak eta Formazio Duala duintzea ere…

Soldata-igoerei dagokienez, guztiz eskasak izateaz gain, uste dugu guztiz onartezina dela patronalak pentsioei aplikatutako formula tranpatira jotzea, hau da, urteko batez besteko inflaziora, benetako KPIa saihesteko eta igoerak, pentsioen kasuan bezala, baxuagoak izateko.

Horregatik guztiagatik, LABek uste du Arabako metalgintzan grebak egin behar direla lan-baldintza duinak lortzeko. Sektoreko langileak aktibatzeko unea da, lehenik eta behin larunbat honetan, hilak 19, Gasteizen egingo den manifestazio bateratuarekin eta ondoren grebekin patronalari presio egiteko eta sektoreko baldintzak duintzeko.