Greba eta mobilizazio eguna dugu Bizkaiko eta Gipuzkoako merkataritzan, lan hitzarmen duinen defentsan. Bizkaitarren kasuan, aurreko asteetako protestei eman diete jarraipena, eta merkataritza orokorra, ehun merkataritza eta larru-merkataritza eta oinetako dendei eragin die grebak. Gipuzkoarrei dagokienez, ehun-merkataritza sektorean egin dute greba.
Blog Page 318
Bizkaiko metalgintzako langileek lantokiak hustu eta kaleak bete dituzte
Gaur, ekainaren 23an, Bizkaiko metalgintzako langileek lantokiak hustu eta kaleak bete dituzte. Zailtasun guztien aurrean, patronalaren eta poliziaren mehatxu eta presioen aurrean elkartasuna eta konpromisoa gailendu dira. Gaur horrek bakarrik izan behar du albiste: grebak jarraipen zabala izan du eta hitzarmen duinaren aldeko borrokan urrats garrantzitsua eman dugu. Zorionak kalera atera zareten langile guztiei.
Egon dira greba eguna desitxuratzeko saiakerak: besteak beste gure kideei emandako kolpeak eta identifikazioak salatu nahi ditugu. Patronalarekin, ordea, beste era batean jokatu du Ertzaintzak: Sidenorreko greba batzordeari ez dio Sidenor barrura sartzen, greba eskubidea era larrian urratuz. Esandakoa, kolpeka ez dute kaleak langilez beteta egon izana estaliko.
2019an bezala 10 greba egun edo gehiago egin beharko ditugun ez dakigu, baina FVEM patronalak gatazkaren aldeko apustua hartu duela argi dago: lan baldintzak okertu, irabazi geroz eta handiagoak metatzeko.
Sindikatuok aurkeztutako proposamenak sektorea bidezkoagoa egingo luke, aberastasunaren banaketa justuago bat egongo litzatekeelako. LABek ez dio horri uko egingo, justiziazkoa delako.
FVEM patronalari bere jarrera aldatzeko exijitzen diogu. Gainontzean, gainontzeko sektoreetako langileak egiten ari diren bezala, borrokan jarraituko dugula jakinarazten dugu. Hurrengo urratsa, jadanik deituta dauden bi greba egunak izango dira.
Hamaika sektore, borroka bakarra.
Bizkaiko metalgintzako langileak, eutsi borrokari, jo ta ke irabazi arte!
Cementos Rezolako 6 langile auzipetuak babesteko eskatu diogu Donostiako Udalari
Cementos Rezolak 6 langile auzitara sartu ditu, “greba eskubidearen gehiegizko erabilera” argudiatuta, eta uztailaren 7an epaituko dituzte. Egoera honen aurrean, LABeko ordezkaritza bat gaur Donostiako Udaleko osoko-bilkuran egon da eta langileok babesteko eskatu dio Udalari, instituzioak gaiaren inguruko presaz aztertzeko interpelazio zuzena ez lantzea erabaki arren, EAJ, PSE eta PPren botoekin.
2020ko urtarrilaz geroztik, Cementos Rezola enpresako langileak eta zuzendaritza Hitzarmenaren negoziaketan dabiltza. Langileek salatu izan dutenez, ordutik hona lanpostuak suntsitzen ari da enpresa, aldi bakarreko kontratazioak eginez eta azpikontratazioa erabiliz lanpostu horiek betetzeko.
Egoera honen aurrean, enpresa batzordeak hainbat greba egun deitu ditu . Cementos Rezolan 24 orduz egiten da lan, hiru txandatan eta honela, greba orduak txandetan banatu dituzte; lanera joan nahi zuena nahiz azpikontratetako langileak lantokira sartzeko inolako eragozpenik sortu gabe. Hala ere, berriki enpresako zuzendaritzak greba batzordea osatzen duten LAB sindikatuko 6 pertsona auzitara sartu ditu, “greba eskubidearen gehiegizko erabilera” argudiatuz eta uztailaren 7an epaituko dituzte.
Guzti hau oso larria da eta Rezola izanda udalerriko lantegi garrantzitsuetako bat, ezinbesteko iruditzen zitzaigun herritarron borondatea ordezkatzen duen estamentu batek, Donostiako Udalak kasu honetan, horren inguruko posizio argi bat azaltzea.
Osakidetzako garbitzaile azpikontratatuek mobilizazioekin jarraitzen dute
Osakidetzako zentroen garbiketa-zerbitzuaren enpresa emakidadunetako langileek mobilizazio berriak burutuko dituzte haien hitzarmen kolektiboaren defentsan.
Osakidetzako garbiketa zerbitzuko langileok 4 urte baino gehiago daramatzagu hitzarmenik gabe. Denbora horretan, ezin konta ahala aldiz bildu gara enpresa esleipendunekin, baina enpresa horiek ez dute inolako borondaterik erakutsi akordio batera iristeko.
Gure hitzarmena Osakidetzako langileen baldintzekin benetan homologatzea aldarrikatzen ari gara. Hor sartzen dira, besteak beste, karrera profesionalerako sarbidea eta txanda-kontratuari lotutako erretiro partziala. Gogorarazi behar dugu gure hitzarmenak berez Osakidetzako langileen baldintzekin homologatuta gaudela adierazten duela, baina praktikan ikusten ari gara enpresak homologazio hori indargabetzen ari direla, Osakidetzako langileek azken urteotan izan dituzten hobekuntzak aplikatzeari uko egiten diotenean.
Are gehiago, azken hamarkada hauetan arautu zaigun homologazio-printzipioa akabatzeko aitortu gabeko asmoa dagoela uste dugu. Zentzu horretan, homologazioa arriskuan dagoela uste dugu. Enpresek zurrun eta irmo jokatzen dute, eta badirudi Osakidetzak egungo blokeoa babesten duela, azken horren zuzendaritzak ez baitio erantzuten egin dizkiogun bilera-eskaera ezberdinei.
Horregatik, sektoreko langileok gure hitzarmenaren defentsan mobilizatzera behartuta gaude. Ziur gaude borrokaren bidez bakarrik lortuko dugula guri aldarriei kasu egin diezaioten.
LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuok adostu dugun mobilizazio-egutegiari jarraituz, atzo gutun erraldoi bat utzi genuen Gasteizen, Osakidetzaren egoitza nagusian, bilera bat eskatzeko eta zuzendaritzak behingoz kasu egin diezaigun. Gainera, herrialdeetan mobilizazioak burutuko ditugu, eta kanpaldi bat Gasteizko Txagorritxu Ospitalearen aurrean, eta San Juan gaua igaroko dugu bertan.
Gaur asteazkena, Barakaldon egin dugu protesta, Gurutzetako ospitalean, bezperan Gasteizen mobilizatu ondoren, Osakidetzaren egoitza nagusian, non eskutitz erraldoi baten bidez bilera bat eskatu genuen.
Bihar osteguna, ekainaren 23an, mobilizazioak egingo ditugu Donostian (10:30ean ospitalean) eta Gasteizen (10:15ean Txagorritxuko ospitalean, eta gauean kanpaldia).
Hiru orduko lanuzteak egin ditugu Nafarroako bulego eta langeletako hitzarmenaren defentsan
Bulegoen eta langelen hitzarmena erabat blokeatuta dago. Maiatzaren 12an Nafarroako Enpresarien Konfederazioaren aurrean egindako elkarretaratzearen ondoren, gaur mobilizazioekin jarraitzen dugu, 3 orduko lanuztearekin, patronalari hitzarmen duin bat negoziatzea eskatzeko.
LAB, UGT, CCOO, ELA eta Lankide sindikatuok, mobilizazio hauekin, bulegoen eta langelen hitzarmenak bizi duen egoera salatu nahi dugu eta patronalari presioa egin nahi diogu negoziazioa desblokeatzeko eta sektoreko ia 3.000 langileentzako baldintza duinak adosteko.
Hilabete askoko aurrerapenik gabeko negoziazioaren ondoren, negoziazio-mahaian ordezkaritza duten sindikatu guztiok bat egitea erabaki dugu, patronalari elkarrekin proposamen bat egiteko: KPIaren igoera, igoera hori plusekin ez konpentsatzea, lanaldi gutxiago izatea eta hitzarmen honek beste edozeinen aurretik lehentasuna izatea.
Erabat zentzuzkoak diren aldarrikapen horiei, patronalak nahita motel eta aurrerapenik gabeko negoziazioarekin erantzuten die. 2020ko urtarriletik aurrera, negoziazioan aurrera egiten saiatzeko egin diren bilera guztiak ez dira nahikoak izan akordio batera iristeko. Are gehiago, bihozgabeak izan direla esan genezake. Gaur egun, % 2,5eko igoera irrigarria eskaintzen dute 2022rako, gehi % 1 eko igoera ez-finkagarria urte bereko urrian. Ezezkoa erabatekoa da lanaldiari eta negoziazioaren gainerako alderdiei dagokienez.
Kontzentrazio hau CPENen egoitzaren aurrean amaitu dugu; izan ere, sektoreko langileen erdia baino gehiago korporazio horretakoak dira, eta hitzarmen bera aplikatzen zaie; beraz, uste dugu haren erantzukizun argia dagoela.
Azkenik, patronalari negoziazio arduratsua eskatzen diogu, honako hauetan oinarrituta:
• Erosteko ahalmenari eustea. Benetako KPI orain! 6,5 2021ean.
• Benetako soldata berreskuratzea eragozten duten soldata-igoeren irenstea eta konpentsazioa ezabatzea.
• Lanaldia murriztea, duela 20 urte baino gehiagotik izoztuta.
• Hitzarmena blindatzea.
Aldundia inguratu eta eserialdia egin dugu Arabako Gizarte Esku-hartzeko bigarren greba egunean
Sindikatu deitzaileon oharra:
Gaur, ekainak 22, Arabako Esku-hartze Sozialeko Hitzarmenaren negoziazioan ordezkaritza sindikalaren % 100 duten bost sindikatuek (LAB, ELA, CCOO, ESK eta UGT) deitutako bigarren greba eguna da. Helburu bakarrarekin egiten dira grebak: AISA patronala egungo blokeo-jarreratik mugitzea eta sektoreko langileen erosteko ahalmena bermatzea 2021-2024 aldirako negoziatzen ari den hitzarmena indarrean dagoen bitartean.
Hilaren 17an egin zen lehen greba-eguna, eta jarraipen eta eragin handia izan zuen sektoreko arlo eta zerbitzu guztietan, nahiz eta zerbitzuetan artatutako pertsonen babes-ezaugarri bereziek eta, beraz, oinarrizko premiak gutxieneko zerbitzuen bidez betetzeko beharrak asko mugatzen duten langileen grebarako eskubidea.
Mobilizazioak 200 pertsona baino gehiago bildu zituen eta egun osoan zehar protesta ekintzak egin ziren. Gainera, Gasteizko Udaleko Osoko Bilkuran mozio bat eztabaidatu zen, eta aurrera atera zen talde politiko guztien babesarekin. Bertan, AISA patronalak eta sindikatuek adostutako baldintzen finantzaketa ekonomikoa bermatzen da.
Abal horrek, AISAk ez dela erreala esan arren, negoziazioan aurrerapauso argia izan behar du; izan ere, patronalak aukera du gaur egun duen jarrera aldatzeko, bihar, ekainak 23, 12:00etan, PRECOn izango dugun negoziazio-mahaiaren bileran.
Joan den ostiralean, Udalera eta patronala osatzen duten enpresetara zuzendu ziren aldarrikapenak. Gaur, ordea, Foru Aldundiaren aurrean egongo gara, eta goizetik mobilizatuko gara hor, Emilio Sola Gizarte Zerbitzuetako foru diputatuak ez baitigu harrera egin, joan den astean bilera bat eskatu arren. Foru Gobernuari eskatzen diogu, Gasteizko Udalbatzak egin duen bezala, berma dezala patronalaren eta sindikatuen akordioen finantzaketa.
Gaur goizean, AISA patronalari berehala mugimenduak eskatzeko ekintza batekin jarraituko dugu, eta arratsaldean kafe-solasaldi bat egingo dugu Arabako gizarte-zerbitzu pribatizatuen egoeraz eztabaidatzeko, sektorean 1.000 langile baino gehiago lan egiten dute, horietatik % 75 baino gehiago emakumeak.
Hilaren 17an bezala, gaur ere Gasteizko Udaleko Langileen Batzordearen eta GOFEko Langileen Batzordearen babesa dugu.
Elkarrekin gaude gizarte-zerbitzuen prekarizazioaren aurrean eta EAJren eta PSEren gobernuek gizarteko pertsona ahulenei arreta ematen dieten zerbitzuak uztearen ondorioen aurrean.
Greba egunak deitu ditugu Gipuzkoako helduen egoitzetan ekainaren 30 eta uztailaren 1, 14 eta 15erako
Gipuzkoako egoitzetako egoera jasanezina da. 5 urte baino gehiago luzatu den gatazka honi, Covid-19aren izurriteak izan duen eragina gehitu behar diogu. Jadanik larria zen egoera jasanezina bihurtu da eta urgentziazkoa da irtenbide duin bat erdiestea: egoerak eskatzen duelako eta sektoreko langile zein egoilarrek merezi dutelako.
Argi dago egoera hau, zerbitzu publikoen pribatizazioaren, lan prekarietatearen eta sektore feminizatuek duten errekonozimendu sozial eta ekonomiko ezaren ondorio dela. Gainera, hau ez da sektoreko langileen eta patronalaren arteko lan gatazka soil bat; gipuzkoar guztioi eragiten digun auzi soziala baizik, kalitatezko zaintza zerbitzuak jasotzeko eskubidea edota zaintza lanak baldintzarik duinenetan egitekoa urratuak izaten ari direlako.
Negoziazio mahaiari buruz
2 urteren ostean erabat blokeatuta zegoen negoziazio mahaia aktibatzen saiatu gara, baina patronalaren jarrera (hau da, proposamenik ez egitea) negoziaziorako duen borondatearen erakusle da. Lehenago esan dugun moduan, eta azken negoziazio mahaian frogatu genuenez, patronala oso urrun dago sektoreko egoerari dagokion irtenbide duin bat emateko. LAB sindikatutik salatu nahi dugu, patronalak negoziazio mahaia gatazka betikotzeko erabili nahi duela eta hori onartezina dela.
Halaber Gipuzkoako Foru Aldundiaren erantzukizuna ere azpimarratu nahi dugu; haiei dagokie orain mahaia desblokeatzeko pausuak eman eta irtenbidea erdiesteko proposamenak mahai gainean jartzea. Edukiez hitz egiten hasteko momentua den honetan, borondateetatik haratago, proposamen errealak mahai gainean jarri ezean, ez da aurrera pausurik emango negoziazio pozesuan.
Borroka da bide bakarra
LAB Sindikatutik behin eta berriz errepikatu dugun moduan, Herrialdeko Lan Hitzarmena eta Ratioen hobekuntzak ezinbesteko baldintzak dira gatazka honi irtenbidea emateko.
Sektoreko langileek aurrera daramaten borroka nekaezin eta eredugarria babestu eta presio sozial zein sindikala biderkatzeko unea da. Horregatik, ezinbestekoa izango da langile guztien inplikazio eta elkarlana, batasun sindikaletik hasi eta egoiliarren senideen elkarteen zein mugimendu sozial ezberdinen artean aliantzak eraikitzeraino.
Hori dela eta, ekainaren 30ean, uztailaren 1ean, uztailaren 14ean eta uztailaren 15ean burutuko ditugun greba egunetako mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatzen dugu.
Zaintza lanak aitortu, zerbitzua hobetu!
APNABI Autismo Bizkaia elkarteko langileek lanuztea egin dute bidezko negoziazioa eskatzeko
APNABI Autismo Bizkaia irabazi-asmorik gabeko elkartea da, eta Bizkaiko Autismo Espektroko Nahastea (AEN) duten pertsonen familiak biltzen ditu. 300 langile inguru ditu eta 2.000 pertsona eta familia ingururi ematen dizkie zerbitzuak. LAB da langileen ordezkaritza duen sindikatua, eta gaur, ekainaren 22an, langileek lanuztea egin dute 09:30etik 11:00etara bidezko negoziazioa eskatzeko. Aldundiak, Zuzendaritza Batzordeak eta Gerentziak beste aldera begiratzen duten bitartean, langileei gertatzen ari zaiena salatzea izan da mobilizazioaren helburua.
Langileak APNABIren 6 lantokitan mobilizatu dira, Deustu, Iralabarri, Santutxi, Areeta, Arrigorriaga eta Bilboko Sabino Arana kalean.
Langileek adierazi dute funtsezkoak izan direla pandemian, eta arriskuan jarri dutela bai euren osasuna, bai maite dituztetenana (kasu batzuetan ondorio larriak izanda).
Gainera, inflazio bortitzaren eta gure soldata prekarioen ondorioz, gero eta gehiago dira hilaren amaierara iristen ez diren profesionalak.
Horrekin batera, langileen osasuna arriskuan dagoen une kritiko batean daudela adierazi dute. Lan-istripu etengabeek eta arduradun eta erdi-mailako kargudunek etikoki zalantzagarria den tratua emateak sortutako arriskua. Horren antolaketa teknikoak gero eta lan gehiago eskatzen die langileei, denbora laburragoan eta baliabide gutxiagorekin.
Hiru urte daramatzate APNABIko zuzendaritza-batzordearekin hitzarmen bat negoziatu nahian. APNABIko familien seme-alabak langileek artatutako pertsonak dira, baina horrek ez du inolako garrantzirik negoziaziorako esertzeko. Ez dago inolako erantzunik egoera kritiko hau konpontzeko, hori da jaso duten erantzun bakarra.
Bizkaiko Foru Aldundiak eta APNABIk entitateak berak sortutako egoera horrek guztioi eragiten digula salatu dute, baita AEN duten pertsonei ere.
Horrek guztiak argi eta garbi uzten du zein diren APNABI eta Bizkaiko Foru Aldundiaren lehentasunak; izan ere, azken horrek diru publikoarekin kontratatzen ditu langileen zerbitzuak modu prekarioan.
Lehentasun horien artean ez daude AEN duten pertsonak, ezta APNABIko beharginak ere; aitzitik, kostu txikiko zentroak irekitzean eta argazki onak ateratzean zentratzen dira, artatutako pertsonekin zerbait egiten ari direla adierazteko.
Hori guztia dela eta, publikoki salatu nahi dute arreta eta baliabideak gero eta urriagoak direla, eta, ondorioz, Bizkaian AEN duten pertsonen bizi-kalitatea gutxitzen ari dela, APNABIk kontrakoa ikusarazi nahi badu ere.
[IRITZIA] “Justizia sozialaren alde eta pobreziaren kontra”
![[IRITZIA] “Justizia sozialaren alde eta pobreziaren kontra”](https://www.lab.eus/wp-content/uploads/2022/06/FSJ4c_yX0AEFynT-1-768x432.jpeg "[IRITZIA] “Justizia sozialaren alde eta pobreziaren kontra”")
Nafarroako Esku-hartze sozialeko arduradun Oihan Ataunek sektorean irekita dagoen gatazkari buruz idatzi du:
Esku-hartze sozialaren sektorean 2010ean hasi nintzen lanean, gobernuaren tutoretzapeko adingabeentzako etxebizitza batean hezitzaile, enpresa pribatu batek azpikontratatuta. Gauez lan egiten nuen, eta aldi berean beste leku batean lan egin behar izaten nuen hilabetearen bukaerara iritsi ahal izateko, ez gastu asko nituelako edo oso kapritxo handiak nituelako, ez, baizik eta jasotzen nuen soldata ziztrina zelako, oso: 800 euro kobratzen nituen lanaldi osoan aritzeagatik, eta gauez lan egiteagatik osagarririk jaso gabe, jakina. Gauero 11 ordu ematen nituen lanean eta zortzi bakarrik ordaintzen zizkidaten, beste hiruretan lo egin nezakeelako.
Handik hilabete gutxira, egunez eta txandaka lan egiten hasi nintzen (goizez, arratsaldez, asteburuetan eta jaiegunetan), eta nire soldata zerbait handitu zen, baina ez hainbeste, 1.000 eurora igo zen; funtsezko zerbitzu publiko batean lan egiten nuen, eskubide sozialen zorroaren prestazioa bermatuta. Horrela aritu nintzen hainbat urtetan, inolako soldata-igoerarik gabe, inolako osagarririk gabe —ez txanda, ez jaiegun, ez antzinatasun osagarririk—. Hori bai, ongi nozitu nuen KPIaren igoeraren ondoriozko %10eko pobretze metatua.
Bizipen hau neurea da, baina beste ehunka langileren istorio tragikoa da. Eremu feminizatua da, pribatizatua, prekarizatua, instituzionalki gaizki tratatua eta historikoki baztertua. Esku-hartze sozialaren sektorean lan egin duenak badaki zertaz ari naizen.
Zorionez, 2021eko urtarrilean gure lan-baldintzak nabarmen hobetzen zituen hitzarmen bat lortu genuen: soldata-igoera, KPIaren bermea, plusak, urteko lanaldiaren murrizketa, opor gehiago eta beste gauza asko.
Orain, negoziazioetan gonbidatuta egon arren, parte hartu nahi izan ez zuten bost erakundek nahi dute hamarkada bat atzera egitea. Gosearen Kontrako Ekintzak, Minbiziaren Aurkako Espainiako Elkarteak, Gurutze Gorriak, Ijitoen Idazkaritzak eta Caritasek hitzarmenaren aurka egin dute eta baliogabetzea eskatu dute. Harrigarria benetan, batik bat kontuan hartuta azken hirurak ez direla hitzarmena ezartzen ari. Gurutze Gorriak berea sinatu du, Ijitoen Idazkaritzak lehendik ere bazuen bere hitzarmena, eta Caritas sektorekotik aldendu da. Hori guztia gertatzen ari da, eta, bien bitartean, ez dute frogatu hitzarmena ez aplikatzea justifikatuko lukeen arazo ekonomikorik dutenik.
Kezka handia daukagu, ez baitugu ulertzen jarrera hori izatea ustez justizia sozialaren aldeko eta pobreziaren eta bazterkeriaren aurkako borroka sustatzen dituztenek, eta guk bat egiten dugu helburu horiekin. Hitzarmena baliogabetuko balitz, langileak pobrezia ekonomikoaren parametroetara itzuliko lirateke, eta, ondorioz, lan-baldintzak ez ezik, zerbitzu publikoak ere nabarmen okertuko lirateke. Hitzarmen hau bizirik edukitzea gizartearen premia bat da, herritar guztion onurarako baita.