2026-01-13
Blog Página 1080

Langileak hiltzen dituzten lan-baldintzen aurrean erantzutera deitzen du LABek

Atzo, azaroak 25, Dantxarinean gertatutako lan istripua salatu behar dugu. Izan ere, lan istripu horretan ERRETI ERAIKUNTZAK SL enpresako langile bat hil zen eta beste 4 zauritu, hauetako 2 oso larri. LAB sindikatutik lehenik eta behin, elkartasuna adierazi nahi genieke hildakoaren senide eta gertukoei eta zaurituen lankide, lagun eta gertuko guztiei. 

Atzo arratsaldean jasotako informazioaren arabera, badirudi istripu honen atzean puntu ilunak daudela obra lizentzia eta baimenei dagokionean behintzat. Konkretuki prentsan atera denaren arabera, eta Urdazubi Elgarrekin udal taldeak errandakoaren arabera Nafarroako Administrazio Epaitegiak obra lizentzia baliogabetzat jo zuela dirudi. Informazio honek dioena egia balitz, obra geldirik egon beharko litzateke epaitegiko ebazpena konpondu bitartean behintzat.

Jasotako informazio hau egia balitz, gertakarien larritasuna biderkatu luke, gehiago kontutan hartuta lan istripu honen ondorioz langile bat hil egin dela, eta 3 langile zaurituta daudela, horietako bat larri.

LAB sindikatutik gertatutako guztia argitzea exijitzen dugu, eta ikerketa azken muturrera eramatea. Norabide honetan ere Urdazubiko udalari lizentziaren inguruko argipen guztiak ematea exijitzen diogu. Bukatzeko gertakari honen atzean erantzulerik dagoen ala ez argitzea eskatzen dugu. Uste dugu, egoeraren larritasunak eta argitaratutako infornazioek hau guztia eskatzen duela.

Osasuna galtzea, lan istripuak, ez dira lanaren ezaugarriak, lan eredu jakin baten emaitza ankerra baino. Ekidin zitekeen emaitza, baina batzuen utzikeriak eta besteen diru-gose aseezinak sortaratzen dutena, horrela langileok kondenatuz.

Modu berean gogor salatu nahi dugu heriotza berri honekin, Euskal Herrian 2015ean 54 langile hil direla gutxienez (Araban 02; Bizkaian 21; Gipuzkoan 13; Iparraldean 03 eta Nafarroan 15).

Non daude administrazioko arduradunak heriotza berri hau salatzeko. Zein aldaketa eta zein pausu emateko prest daude egoera eta eredu hau geldiarazteko. Langileok, bizi ahal izateko egiten dugu lan eta ez, saiakera horretan bizia galtzeko. Lan istripuak ez dira bizitzako gertakari arruntak, langile bat hiltzea ez da lanaren ezaugarri bat. Ez, lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen emaitza dira.

Hau guztia dela eta, LAB sindikatutik eredu propio eta berriaren alde egitera dei egiten dugu eta guztien artean, langile zein jendartean odolhuste hau geldiarazi dezagun eta langileen osasuna eta bizitzeko eskubidea berma daitezen.

Aski da! Eredu ekonomikoa aldatzera goaz!
 


PREKARIETATEA HILTZAILEA 

MOBILIZAZIOAK
13:00etan Oiartzun (Gehingo Sindikala)

19:00etan Iruneko Zabaltza Plazan (Sortu, Ernai eta LAB)

 

 

El cambio de sistema de recogida de basuras es un retroceso y pone en riesgo puestos de trabajo

0



El sindicato LAB de la comarca de Debaldea ha realizado una rueda deprensa en la Casa de Cultura de Bergara en relación a la sendas consultas que se van a llevar a cabo en Bergara y Eskoriatza el domingo de esta semana. En la comparecencia, el sindicato, ha querido subrayar el riesgo que corren varios puestos de trabajo en caso de que se cambie de sistema de recogida y el retroceso que supone cambiar el sistema que más recicla y menos contamina.

SOBRE LA CONSULTA DE LA RECOGIDA DE RESIDUOS

Hace ya unos años que se implementó la recogida selectiba de resíduos en nuestra comarca y hay que decir que los resultados, respecto a la tasa de reciclaje, son muy positivos.
Además, tanto el sistema del puerta a puerta (Eskoriatza), como el sistema mixto (Bergara), han generado puestos de trabajo. Este domingo se van a realizar sendas consultas en los mencionados pueblos (y en un futuro próximo en Aretxabaleta) para decidir si se sigue con estos sistemas o, implementar el sistema del quinto contenedor. A nuestro entender, lo que se va a decidir es de suma importancia; por un lado, porque lo que se decida tendrá consecuencias directas en el medio ambiente, y por otro, porque lo que se decida puede poner en riesgo los puestos de trabajo que se han generado con los sistemas de recogida selectiva. Es por ello que, desde LAB queremos manifestar nuestro punto de vista a la opinión pública, en general, y muy en particular a los habitantes de Bergara y Eskoriatza.

1. Vemos con buenos ojos tanto el sistema puerta a puerta como el sistema mixto porque son los sistemas que más reciclan y menos contaminan. Los humanos somos parte de la naturaleza y el medio ambiente y es nuestra obligación cuidarla y dañarla lo menos posible.

2. Tanto el sistema mixto como el sistema puerta a puerta han generado puestos de trabajo y queremos mostrar nuestra preocupación sobre los mismos, ya que, según lo que se decida, pueden desaparecer 8 puestos de trabajo. Para el sindicato LAB, el mantenimiento de los puestos de trabajo, asi como su defensa, son prioridad. Sabemos que la situación actual, ha generado malestar e incertidumbre en los trabajadores de recogida selectiva. Nadie les ha garantizado que vayan a mantener sus puestos de trabajo. Por ello, le exigimos a la Mancomunidad del Alto-Deba que acabe con esta situación y que, sea cual sea el resultado de la consulta, garantice el mantenimiento de los puestos de trabajo. No se puede tener a l@s trabajadores en esta situación.

3. Nos parece bien que se consulte a los habitantes, porque ello fomenta la particiación ciudadana en la toma de decisiones y ello profundiza en la democracía participativa.

4. Rechazamos la utilización política y electoral en este tema. Creemos que han de primar los criterios medioambientales.

5. En los próximos años, habrá una directiva clara a favor del sistema que menos contamine para los estados miembro y por ello creemos que favorecer sistemas que inciten ha crear más icineradoras es pernicioso para la salud de los habitantes y un despilfarro de dinero público.

6. El domingo que viene, los habitantes de Bergara y Eskoriatza están llamados ha realizar un ejercicio democrático y por ello queremos lanzar el siguiente mensaje: los sistemas actuales de recogida selectiva de residuos, aparte de reciclar más y contaminar menos, generan puestos de trabajo. En este momento 8 puestos de trabajo están en riesgo y pedimos a los habitantes, tanto de Bergara como de Eskoriatza, que valoren este hecho a la hora de emitir el voto. Generar puestos de trabajo es muy difícil. Crear estos puestos de trabajo a sido un gran logro y perderlos sería realmente lamentable, sobre todo para aquell@s trabajdor@s que pueden quedar sin trabajo.
 

 

 

Metalgintzako hitzarmen duin baten alde borrokan

0

LABek manifestazioa egingo du bihar “Metalgintzan prekarietaterik ez! Hitzarmen duinak borrokatu!” lemapean Donostian. Helburua negoziazio kolektiboaren inguruan patronalak duen jarrera salatzea. ADEGIko egoitzatik abiatuta goizeko 11:00etan.
 

 

 

Prekarietatetik irtetea gure eskubidea da eta hortara goaz

Indarkeria sexista, indarkeria fisiko edo psikologikotik haratago doa, indarkeri sexistak milaka aurpegi ditu. Horregatik, gaur, azaroaren 25an, Emakumeenganako Indarkeriaren kontrako Nazioarteko eguna dela-eta, emakumeek lan munduan pairatzen duten prekarietatea azalaratzeko asmoz Gasteizko Boulevard merkataritza-gunean mobilizatu gara. Bertan sektore honetako langileek bizi duten prekarietate egoera salatuz.  

Prekarietatea, azken urteetan jendarte osoan hedatu eta langile sektore ezberdinetara zabaldu den errealitatea bada ere, emakumeontzat ez da gauza berria. Aspalditik pairatu baitugu, egonkortasun ez honek suposatzen diguna erlatibizatzera eta egoera hauek arruntzat jotzera eraman gaitu. Baina ez, egoera hauek ez dira normalak.

Gure soldata eskasak ez digu bermatzen bizimodu duin bat izatea; gure ordutegiak ez digu gure familia edo lagunekin egotea uzten; hainbatek lanaldi partziala dugu eta hilabete bukaerara heltzea ezinezkoa zaigu; emakume askori, emakume izateagatik, gure soldata osagarri (etxerako diru sarrera gehigarri) moduan hartzen zaigu eta ez digute besterik eskaintzen, ez soldata duinik, ez lan baldintza onik.

Hau ondo baino hobeto ezagutzen dute merkataritza sektoreko langileek. Horregatik bertan jarri du hitzordua gaur LABek. Gure eskubideak berreskuratzeko bidean lehen urratsa egoera hauek normalak ez direla ikustaraztea da, horregatik Gasteizko Boulevard merkataritza gunean langileek pairatzen duten prekarietatea azaltzen duten esku orriak banatu dituzte. Ondoren, beren kezkak jaso eta horren araberako eskaintza egin nahi diegu.

Emakumeon prekarietatea ez da ustekabea. Sistema patriarkalak ondo diseinatutako estrategiaren ondorio zuzena baizik. Gure bizitza proiektuak modu aske batean garatu ahal izatea baldintzatu nahi du. Emakumeok jasaten dugun prekarietatea indarkeria da eta egoera honi buelta ematea ZureESKUbidea.

Horregatik Sara eta Mikelek, ekintza sindikaleko kanpainari gurekin ekin zioten bi langileek, egindako gonbiteari eutsi diogu. Lan baldintza duinak dituen lanpostu bat izateko eskubidea dugu eta elkarrekin aterako gara prekarietate egoera honetatik.
 

 

 

“Esperientziak batuz euskal osasun sistema publikoaren alde” jardunaldiak bihar Bilbon

0


Bihar, hilak 26, denon artean Osakidetzaren gainean egiten dugun diagnostikoa konpartitzeko, alternatiba zein izan daiteken gogoetatu, eta alternatiba hori sustatzeko indarrak biltzeko komenientziaren inguruan aritzeko jardunaldiak antolatu ditu LABek Bilboko Arrupe Etxean. “Esperientziak batuz euskal osasun sistema publikoaren alde” izenarekin 9:30etan emango zaio hasiera jardunaldiari. 

Alde batetik, atzeraldi ekonomikoaren aitzakiarekin EAEko osasun sistema publikoan, osakidetzan alegia, era askotako murrizketak egin dituzte, eta egoera geroz eta okerragoa da lan baldintzak, zerbitzuaren kalitatea zein prestazioei dagokienean: kopago sanitarioa, gero eta langile sanitario zein ez sanitario gutxiago izatea, pribatizazioak, ginekologia zerbitzuen murrizketak, C hepatitisa duten gaixoak sendatu ditzaken medikamentua ez ematea….

Langileak haien lan baldintzen defentsan ari dira, baina ez hori bakarrik, baita Osakidetzak ematen dituen zerbitzuak kalitatezko gutxieneko baldintzetan emateko ere.

Bestetik, badira herri eragile asko, bakoitza bere arazo partikularraren ikuspegitik, Osakidetzako zerbitzuen gabezien aurrean antolatzen eta borrokan ari direnak: pentsionistak kopagoaren kontra, TOPA plataforma pribatizazioaren kontra Tolosaldean, guraso elkarteak pediatria zerbitzuen murrizketen kontra, mugimendu feminista ginekologia zerbitzuen murrizketen kontra, euskalgintza euskerazko zerbitzuek aldarrikatuz, …

Borroka horietako bakoitzak askoz indar handiagoa hartuko luke baldin eta denon arteko gogoeta bateratu baten baitan indarrak batzeko gai izango bagina. Hori izango litzateke jardunaldi hauekin bilatzen duguna: denon artean Osakidetzaren gainean egiten dugun diagnostikoa konpartitu, alternatiba zein izan daiteken gogoetatu, eta alternatiba hori sustatzeko gure indarrak biltzeko komenientziaren inguruan aritzea.

Ikusten duzuenez jardunaldiok, LABek antolatuak izan arren, denon artean zerbait bateratua eraikitzeko helburua dute, eta horrexegatik garrantzi handia ematen diogu eragileen parte hartzeari.
 

 

 

Merkataritzako akordio markoa, urrats bat esparru propiorako bidean

0

Bi urte dira honezkero LABek patronal zein sindikatuei EAEko esparruan akordio marko sektorialak sortzea proposatu ziela. Euren artean dago merkataritzakoa, hitzarmen sektorialek erreformaren ondorioz negoziazio-eremu estataletik jaso behar zituzten erasoetatik babesteko, negoziazioa debekatuz edo gaiak lapurtuz. Bestalde, enpresa eremutik ere etor zitezkeen erasoetatik ere babesten ditu hitzarmenak (enpresakoan sektorialean jasotakoa okertzeko aukera). Orduan kritikak baino ez genituen jaso ELA zein patronalaren aldetik, akordio-markoek ezertarako balio ez zutela esanez.

Gaur, azaroaren 25ean, eta gure proposamenetik urte bi igaro ondoren, LABek lortu du sindikatu zein patronala erakartzea merkataritzako hitzarmen sektorialak babestuko dituen akordio marko batera. Lorpen partziala da, LABen helburua zelako eta delako aipatu akordio marko horretan hitzarmen sektorialetan jasotakoa enpresa-hitzarmenetan okertzea mugatuko duten neurri posible, legal eta beharrezkoak sartzea. LABek konpromisoa erakusten du orain arte bezala lanean jarraituko duela aipatu neurriak sartzea lortzeko.

LABek urte luzeak daramatza Euskal Esparrua aldarrikatzen. Honen bidez arautuko lirateke lan harremanak Euskal Herrian. Gaur sinatutakoa bezalako merkataritzako akordio markoak Esparru propioa lortzeari begirako pausoak dira, eta agerian uzten dute bere beharrizana. Hau ez da LABen aldarrikapena soilik. Ematen du beste eragile patronal eta sozialek hausnarketa berdina egiten dutela.

Euskal Herrian Lan Harremanetarako Euskal Esparrua garatzen jarraitzeko urratsak eman behar ditugu, akordio marko gehiagorekin edo gure hitzarmen kolektiboak babestuko dituzten akordio interprofesionalekin, lan-baldintzen prekarizazioa eta langabeziari amaiera emango diogen akordioekin. LABek bere prestasuna adierazten du bide hori zeharkatzeko.

Orain dei egiten diogu patronalari Akordio Markoez gain, negoziazio kolektiboa ere desblokea dezan, lan-zentroetan bizi diren arazoei erantzungo dieten eskaintzak eginez, lan-baldintzen prekarizazioari, bereziki.

Bestalde, ELAk hausnarketa sakona egin behar du. LABen ekimen hura, erraietatik kritikatu zuena duela bi urte, orain beharrezkoa da merkataritzako hitzarmen sektorialak balioan jartzeko. Bigarrenik, gehiengoa duen sindikatuak gure negoziazio esparruen defentsan buru-belarri sartzeko beharra duela, denbora pasatzen utzi eta etsi beharrean.

Azkenik, CCOO eta UGTri aipartzea ulertezina eta bateraezina dela EAEn akordio markoak sinatzea gure negoziazio esparruak esparru estataletik datozen erasoetatik babesteko, eta modu paraleloan Madrilen hitzarmen estatalak sinatzea esparru autonomiko eta herrialdekoetan negoziatzea debekatzen dutenak, hala nola kontserberak, kolektibitateak, eraikuntza… edo hau ezerezean uztea gaiak lapurtuz. Ezinezkoa da hemen gauza bat egiten egotea eta kontrakoa Madrilen.
 

 

 

25 de NOVIEMBRE ¡LA PRECARIEDAD ES VIOLENCIA!

La precariedad es un hecho que aunque en los últimos años se ha extendido a toda la sociedad no es un fenómeno nuevo para las mujeres. La precariedad es una realidad que las mujeres sufrimos desde hace tiempo y que lamentablemente se ha convertido en una situación que nos lleva a aceptar condiciones y realidades que consideramos normales.

La precariedad es un hecho que aunque en los últimos años se ha extendido a toda la sociedad no es un fenómeno nuevo para las mujeres. La precariedad es una realidad que las mujeres sufrimos desde hace tiempo y que lamentablemente se ha convertido en una situación que nos lleva a aceptar condiciones y realidades que consideramos normales.

Pero estas situaciones no son normales:

• No es normal que las tareas del hogar y de cuidado sean sobre todo responsabilidad de las mujeres. Las mujeres dedicamos como media 3 horas y 33 minutos al día a las tareas del hogar y 4 horas y 15 minutos a las tareas de cuidados. Los hombres, por su parte, dedican 1 hora y 29 minutos al día a las primeras y 3 horas y 17 minutos a las segundas.

• No es normal que las medidas de conciliación que se plantean esten dirigidas principalmente a las mujeres y que seamos nosotras las principales receptoras de estas medidas (el 94,5% de personas que adoptan medidas de conciliación son mujeres).

• No es normal que las mujeres en el mercado laboral estemos trabajando con jornadas parciales (el 77,8% de los trabajadores que trabajan a jornada parcial somos mujeres)

• No es normal que estemos obligadas a desempeñar varios trabajos de jornada parcial para poder llegar a fin de mes (en el caso de las mujeres la pobreza real se sitúa en un 6,1% y en el caso de los hombres en un 5,6%).

• No es normal que el contrato sea de jornada parcial pero que al final estemos obligadas a cumplir la jornada completa.
• La inestabilidad que sufrimos no es normal (la tasa de temporalidad de las mujeres es del 27,9%, la de los hombres es del 22,6%)

• No es normal cobrar menos que los hombres (los hombres ganan 36,2% más que las mujeres)

• No es normal cobrar salarios que no llegan a 1.200 euros.

• No es normal estar obligadas a hacer trabajos que están fuera del mercado regulado.

Estas situaciones que sufrimos las mujeres no son normales. Es más, la precariedad que sufrimos las mujeres no es casualidad. Es una consecuencia directa de una estrategia bien diseñada por el sistema patriarcal. El sistema nos ha condenado a la precariedad, nos ha robado el derecho a nuestra soberanía económica, porque quiere que seamos seres subordinados. Quiere condicionar que podamos desarrollar nuestros proyectos de vida de una forma libre. La precariedad que sufrimos las mujeres es violencia.

La mayoría de la gente relaciona la violencia sexista con violencia física, psicológica o sexual, pero la violencia sexista va más allá. La violencia sexista tiene mil caras, y una de ellas es la precariedad que debemos sufrir las mujeres en el mercado laboral. Por lo tanto la lucha contra la precariedad debe ser una prioridad para los agentes sociales y economicos. Y las mujeres debemos ser protagonistas indispensables en esta lucha. Luchemos y mobilicemonos a favor de nuestros derechos, salir de la precariedad es nuestro derecho.

 

 

 

 

Elkarrizketa sozialeko mahaia bertan behera uzteko eskatzen dugu


Aurreko astean bildu zen elkarrizketa sozialeko mahaian Confebaskek egin zuen proposamen aztertu eta baloratzeko agerraldia eskaini dugu gaur. Sindikatuaren iritziz proposamen honekin Confebaskek kontsolidatuak dauden eskubideak eta egoerak txikitzeko ahalmenak eskatzen ditu. Ez du eredu berririk planteatzen, enpresaren diktadura ezartzea baino ez. Proposamenaren baloraziotik haratago, hemendik aurrera sindikatuak martxan jarriko dituen iniziatiben berri eman dugu. Besteak beste, elkarrizketa sozialeko mahai bertan behera uzteko eskatu dugu.

Garbiñe Aranburu, Ekintza Sindikaleko Idazkariak, eta Ainhoa Etxaide Idazkari Nagusiak gertutik begiratu diote Confebasken proposamenari. Hala Confebaskek eskatzen dituen erraztasunak globalizazioaren ondorioz sortutako egoera berrietara moldatzeko “onartezin eta iraingarriak” direla esan du Aranburuk, egoera berrietara moldatzeko argudioaren atzean “malgutasun inposatua” dagoela gaineratuz. “Lanpostuak suntsitzea ekarriko duen malgutasuna”.

Confebaskek bere proposamenean soldatak irabazien eta produktibitatearen araberakoak izatea eskatzen duela ere salatu nahi izan dugu gaurkoan, erabaki hau hartuz gero soldata murrizketa baten aurrean aurkituko bait ginateke. Bestalde, Garbiñe Aranburuk azaldu du patronalak Negoziazio Kolektiboari ematen dion “aitortza bakarra” enpresen bitarteko izatea dela da. Hau gutxi bailitz, Negoziazio kolektiboa zurruna dela eta eskubide gehiegi bermatzen dituela diote. Lan harreman eredu modernoaren eztabaida Patronal eta sindikatuen artean egin beharrekoa dela ere defendatzen dute proposamenean, baina ahazten dute, ez gaudela baldintza berdinetan eztabaida horri ekiteko, ez ditugula joku arau berdinak.

Adarjotze bat
Proposamen hauek hitz gutxitan laburbildu ditu Etxaidek, “adarjotze bat da, astakeria bat”. LABeko idazkari nagusiaren hitzetan “hau ez da ekimen mediatiko bat, bide oso bat dago honen atzean. Inposaketa eta aldebakartasunaren bidetik jarraitu nahi dute eta proposamen honekin horretarako abantaila berriak eskuratu nahi dituzte lan harreman guztiz antidemokratikoak ezartzeko”. Confebaskentzat lan eskubideak, Eskubideak babesteko eta ziurtatzeko araudi eta hitzarmenak eta noski, bere erabakiei aurre egiteko prest gauden eta harresiak eraikitzeko gaitasuna dugun sindikatuak soberan daude, eta hori salatu dugu gaur ere.
Lehiakortasunaren izenean, prekarietatean sakonduko duen lan harreman eredua da Confebaskek proposatzen duena. Lan kostuen murrizketaren bidetik jarraitzeko apustu argia. Ez du inolaz ere berrikuntzaren edota balio erantsiaren aldeko apustua egiten. Eta honek ondorio larriak ekarriko ditu; herria (gehiengoa) pobretzen den bitartean, enpresen (gutxi batzuk) etekinak handitzea ekarriko du. 

Hau dena nahikoa ez balitz Etxaidek larritzat jo du “patronal atzerakoienari alfonbra gorria” jarri izana Jaurlaritzak. CONFEBASK horrelako proposamenak egitera ausartzen bada, bide horretan laguntzeko prest dituen Gobernua eta sindikatuak dituelako da. Hor dago elkarrizketa sozialerako mahaia, “gehiegikeri bat da”. Are gehiago, mahai hau “defizit demokratiko” argiarekin jaio zela gogoratzen badugu. Gehiengo sindikala ez dago bertan, bai ordea sindikatuak ilegalizatzea eskatzen duen patronal bat baita Parlamentuan lan harremanen ereduaz benetako eztabaidarik sekulan planteatu ez duen gobernua ere. Hau honela izanik galdera zuzena egin du Etxaidek: “Zer gehiago gertatu behar du mahaia bertan behera uzteko?”

Ez diegu utziko
Egoera larri honen aurrean LAB ez da isilik egongo eta hainbat iniziatiba martxan jarriko ditu. Honela, Parlamentuak Mahaia bertan behera utzi dezala eskatzeko alderdi guztiengana zuzenduko gara, Confebasken proposamenaren irakurketa zabalduko dugu langileen artean, lantokietan proposamenari harresiak jartzeko iniziatibak aztertuko ditugu eta langileak aktibatzen eta mobilizatzen jarraituko dugu.

  

 

 

Merkataritzako ordutegien liberalizaziorik ez, HEMEN «0»

0


Datorren igandean, azaroak 29, eta merkatari, kontsumitzaile eta sindikatu ezberdinek deituta, igande eta jai-egunetako komertzioen irekiaren aurrean gizarteak duen kontrako jarrera erakusteko moblilizazioa izango da Bilbon. "Hemen 0" lelopean eguerdiko 12:00etan emango zaio hasiera manifestazioari Moyua Plazatik.