2026-01-13
Blog Página 1031

Denunciammos la actitud de la dirección de Tubacex

0

La sección sindical de LAB en TUBACEX quiere mostrar su más absoluto rechazo a la última nota que la dirección de la empresa ha dado a conocer sobre la situación económica de la misma. En los últimos tiempos, hemos visto cómo diferentes empresas de Euskal Herria, aduciendo a la excusa de la situación del mercado del petróleo, el precio de la energía y la competencia de China, se han ido sumando una tras otra a un verdadero teatro para justificar la imposición de medidas contra los derechos de sus plantillas, ERTEs o cierres.

Ahora parece que la Dirección de TUBACEX quiere, de la misma forma que otras lo hicieron antes, ir preparando el terreno para aplicarlas a la nuestra y en esa línea entendemos los mensajes que están enviando a los medios de comunicación.

Queremos recordar los numerosos beneficios que la empresa ha obtenido en los últimos ejercicios, incluso en el 2015 en el que otras compañías del sector han tenido pérdidas. Mientras aducen la situación del mercado, no renuncian a las inversiones en la creación de nuevas plantas (en este caso en Cantabria), pensando en el ahorro de costes que puedan conseguir y no precisamente en los energéticos. Por lo tanto, vemos claramente cuáles son sus objetivos.

Somos conscientes de que si llega el momento, en nuestro caso tampoco contaremos con la ayuda de las instituciones. Ya lo hemos visto con nuestras y nuestros compañeros de otras empresas (Arcelor de Zumárraga y Sestao, Tubos de Galindo y Amurrio, Gerdau de Basauri…). Se limitan a corroborar los argumentos de las empresas dejándoles el camino libre para que hagan lo que quieran y cuando lo hacen, se limitan a decir que no comparten su decisión, pero no les ponen ni un solo obstáculo para llevarla a cabo.

Lo decimos bien claro desde ahora. LAB de Tubacex no va a aceptar la aplicación de ninguna de estas medidas y tratará de hacerles frente para que no se lleven a cabo.
 

 

 

Jazarpen sindikala mintzagai maiatzaren 17an

Datorren maiatzaren 17an "Contra la represión sindical Rafa eta Bodalo askatu" izenburupean jazarpen sindikalaren aurkako hitzaldia egingo da Mendabiako Kultur Etxean. LAB sindikatuak eta Andaluziako SATek antolatutako ekimenari arratsaldeko 19:00etan emango zaio hasiera. Bertan, besteak beste, Ainhoa Etxaide eta Diego Cañamero izango dira.

 

 

 

AHT eta proiektu txikitzaileen aurka hartu TXIRRINKA

0

AHT Gelditu! Elkarlanak eta hainbat talde sozial zein sindikalek, 2016ko maiatzaren 20, 21 eta 22an TXIRRINKA izeneko ekimena burutuko dugu. Txandakako bizikleta martxa honetan parte hartuko duten gizarte eragile eta kulturtaldeek, elkarri lekukoak pasatuz, lau zutabetan Euskal Herria zeharkatuko dugu Bergarako AHTren korapiloan batu eta helmugaratzeko. “Lurra zaindu, eredu soziala eraldatu! AHT eta proiektu txikitzaileak borrokatu!” leloa izango da ekimen honen ardatza.

TXIRRINKAren zutabeen datak eta ibilbideak:


INFORMAZIOA GUZTIA [HEMEN]

 

Hezkuntza Sistema Propioa IRUTEN


LAB Irakaskuntzako arlo ezberdinetako langileek agerraldi egin dute gaur. Bertan Euskal hezkuntza sistema IRUTEN dinamika aurkeztu dute. LABek ezinbesteko jotzen du Euskal Herriak egun, zein etorkizun hurbilean, behar duen hezkuntza eredua gaurdanik iruten hastea. Azken urteotan garatutako oinarrietan aurrera egin nahi du LABek: inposizioak salatzeaz gain, Euskal Herriak behar duen hezkuntza sistemaren bidean urratsak ematea.

Badira nazio bat egituratzeko orduan funtsezkoak diren osagaiak. Hezkuntza horietako bat da, baina hori baino gehiago ere bada. Hezkuntza nazio baten etorkizuna bermatzeko ezinbesteko tresna da. Belaunaldi berriek osatuko baitute biharko jendartea. Jasotzen duten heziketa nolakoa, biharko jendartea halakoa. Horrela, hezkuntza euskaldunak jendarte euskalduna sortuko du; hezkuntza askatzaileak, jendarte askea…

LABek urrats berri bat eman nahi du bide horretan. Honako ekarpena egin nahi du, hain zuzen ere: Hezkuntza Sistema Propioa Iruten dinamika. Eta zergatik IRUTEN? Bada, ezinbestekoa jotzen dugulako Euskal Herriak egun, zein etorkizun hurbilean behar duen hezkuntza eredua gaurdanik iruten hastea. Gaurdaino, hamarkadaz-hamarkada, eskuz-esku landu dugun hari korda zahar horrek etorkizuna iruten jarraitzeko balio behar digulako, eta etorkizuna gure herriari jantzi berri bat lantzetik pasatzen delako. Bide honetan, azken urteotan garatutako oinarrietan aurrera egin nahi du LABek: inposizioak salatzeaz gain, Euskal Herriak behar duen hezkuntza sistemaren bidean urratsak ematea. Maiz adierazi dugun bezala, desobedientzia ez delako ezetza adieraztea soilik, bide propioa ere jorratu behar baita.Horregatik gaurdanik hasi nahi dugu iruten etorkizuneko euskal estatuak izan behar duen gona berria, gona gorria.

Hezkuntza hizpide, hausnarketak, zalantzak eta tresna eraginkorrak partekatzeko asmotan bakoitzaren errealitatean oinarriturik abiatu nahi dugu dinamika hau. Betiko topikoak garaitu eta hezkuntzaren gainean ikuspegi berri eta fresko bat osatzeko asmoz. Horregatik hezkuntza komunitatea osatzen dugun norbanako nahiz eragile ezberdinei zuzentzen gatzaizkizue zuen ekarpena ere funtsezkoa baita!

Izan ere, herri-ikuspegitik abiatutako tokian tokiko lan praktikoa funtsezkoa dela deritzogu. Eta elkarrekin urrats berriak emateko aukeran sinesten dugu (ikasleak, langileak, familiak zein herritarrak; haur hezkuntza, lehen hezkuntza zein bigarrenekoak; unibertsitatekoak, ikastetxe batekoak zein bestekoak, musika eskola zein bestelako eragileak).

Antolatu dugun dinamikaren helburuak honakoak dira:
• Euskal hezkuntzaren xedeez gaineko hausnarketa burutu.
• Hezkuntzaren baitan biltzen garenon arteko esperientziak ezagutu.
• XXI. mendeari so Euskal Herriak behar duen eskola ereduaren gaineko adostasunak bildu.
• Hezkuntza Sistema Propioaren bidean tresna eraginkorrak osatu.

Dinamika honek hezkuntzaren baitako objektu izatetik, subjektu izaterako jauzia ematea du xedea. Hezkuntzarekiko ditugun beharrak, nahiak, ametsak… egingarriak diren heinean, ez dugu uste modurik aproposena hezkuntza sailei so geratzea denik; eurak zer esango zain. Guk geuk, herritarrok ere burutu beharko genituzke hausnarketak eta eztabaidak, denon artean adosteko eta eraikitzeko Euskal Herriak behar duen hezkuntza eredua!

Ainhoa Etxaideren interbentzioa:

Iruten dinamikaren garrantzia azpimarratzea baino irutenen oinarriak azpimarratu nahi ditut. Hezkuntza nazio baten etorkizuna bermatzeko ezinbesteko tresna da. Halako hezkuntza halako Herria izango dugu. Hezkuntza garrantzitsua da eta ez gaude esku arrotzetan uzteko prest. Askotan ikasle, irakasle, guraso eta herritar bezala esan digute ze garantzitsua den hezkuntza, gure seme-alaben hezkuntza aukeratzen denean arduraz jokatzeko eskatu digute, baina hezkuntza nolakoa, nola antolatu eta nundik eraiki behar den erabakitzerako orduan bizkarra eman digute. Hezkuntza sistemaren eraikuntzan protagonista izan nahi dugu, eragile izan nahi dugu, ez gaude instituzio eta gobernuen esku uzteko prest.

Protagonista izango bagara, urrats bat eman dugulako da, gure ekimenez eta inori baimenik eskatu gabe. Ez dugu hezkuntza sistema berri bat egingo LOMCEaren inguruan, ezta LOMCEa hemen aplikatzeko mahai baten inguruan eseriko ere. Gure ustez, gure ekimenez denok batera urratsak emanez, desobedientziari daukan balioa emanez eta baimenik eskatu gabe irekiko dugu biderik emankorrena.

Askotan galdetu digute zein den aldarrikatzen dugun sindikalismo berritu hori. Gure ustez hau da, sindikalismoa langileekin egitea, etorkizunari begira egitea. Gure aldarrikapenek ibilbide gehiago dute herritar eta langileen artean instituzioetan baino. Tresnak eskaini behar ditugu aldarrikapen horien gainean urratsak emateko, praktika politiko eta sozial berriak irekitzeko. Hau da langileen zerbitzura dagoen sindikalismo bat eta ez agortuta dauden bestelako eremu batzuetan kateatuta dagoena.

Negoziazio kolektiboa lapurtu digute, interbentzio instituzionaleko esparruak antzuak dira. Beraz gure interlokuzioa, gure aldarrikapenak defendatzeko tresna eta markoak berreskuratuko baditugu horrelako dinamiketan indar egiten dugulako izango da.

Beraz hemendik aurrera tresna bat gehiago dugu esku artean.

 

 

 

LAB trabajará por una ley municipal que garantice el carácter público de los servicios municipales

En abril el Parlamento de Gasteiz aprobó la Ley Municipal de la CAV, la primera ley autonómica que regula nuestros ayuntamientos y servicios municipales. Tras un largo tiempo sin que hubiera una Ley Municipal propia, más que necesidad, había urgencia para acordarla. De hecho, la última reforma de la ley estatal, en ausencia de legislación autonómica, dejaba a un lado muchas competencias que hasta la fecha correspondían a los municipios. Tras el pacto entre PNV y EH Bildu podríamos pensar que en esta parte de Euskal Herria, en la CAV, tendríamos una ley que ayudaría en la construcción nacional de modo participativo y al servicio de la ciudadanía, colaborando en garantizar los derechos de las y los trabajadores municipales.

LAB no considera que se trate de un gran paso desde el punto de vista de las y los trabajadores municipales. Después de tantos años podríamos esperar algo más si se hubiera tratado de una ley negociada con agentes sociales y que se creara de la negociación con éstos. Además, tenemos la certeza de que si hubiera sido fruto de un proceso participativo, la Ley Municipal no sería la que se ha aprobado, sino una ley que tuviera mayores garantías sobre los intereses de ciudadanía, trabajadores, trabajadoras y los servicios públicos.

La ley tiene este déficit desde su nacimiento. Tal y como vemos en el ámbito institucional, en los dos años en los que se ha prolongado la negociación, no ha habido ni negociación ni relación con quienes trabajamos en este ámbito. No hemos participado y, por lo tanto, no hemos conocido el acuerdo en profundidad casi hasta que se aprobada. Por lo tanto, se ha desdeñado la Negociación Colectiva.

Hemos empezado a analizar la ley en cuanto hemos tenido acceso a la misma, desde la perspectiva de los y las trabajadoras, y son los aspectos negativos los que prevalecen. No vamos a negar los aspectos positivos de la ley: los pasos que da en la normalización del euskara, es esfuerzo que se hace de cara a la participación ciudadana en los ayuntamientos, el paso imprescindible para que los ayuntamientos estabilicen sus competencias y consigan nuevas (aunque éstas queden a la espera de una nueva Ley). Pero se trata de pasos muy tímidos.

Los aspectos negativos tienen más peso para nosotras: está subordinada a la Ley Estatal y se mueve en los límites establecidos por ésta, no cierra la puerta a las privatizaciones, en detrimento de la calidad de los servicios públicos y las condiciones laborales de trabajadores y trabajadoras. Apenas dice nada en el capítulo relativo al empleo público, si exceptuamos la figura de la Dirección Profesional, que nos preocupa de forma notable. La Dirección Profesional, mencionada en el proyecto de Ley de Empleo Público se concreta aquí y LAB no ve con buenos ojos que directivos de empresas se dedique a responsabilidades municipales (esta ley abre las puertas a esto). Por otro lado, aunque esta ley garantice financiación para que los ayuntamientos puedan desarrollar sus competencias, el objetivo relativo al cumplimiento del déficit se sitúa por encima de cualquier otra consideración, a las órdenes de la Ley Estatal, y ésta limita la actividad municipal y el desarrollo de servicios públicos.

En nuestra opinión, el camino para desarrollar los servicios públicos para por la remunicipalización y la reversión y esta Ley podría haber sido un paso para garantizar eso, cerrando la puerta a privatizaciones y estableciendo mecanismos para que se den reversiones. Hay que dar por finiquitado el camino que deja los servicios públicos en manos privadas y deteriora y precariza sin cesar las condiciones laborales de las y los trabajadores y esto hay que hacerlo respondiendo a las necesidades de trabajadores, trabajadoras y ciudadanía, dándonos la palabra y permitiendo que participemos en la decisión. Los ayuntamientos y las instituciones en general deberían tomar otro camino, el de la democratización de las instituciones y el desarrollo de los servicios públicos.

LAB continuará trabajando con el objetivo de desarrollar los servicios públicos y publificar los privatizados y luchará porque la figura de la Dirección Profesional no se lleve a cabo en los ayuntamientos. En esta dirección, también trabajaremos para que en la Ley Municipal se hagan los cambios que son necesarios.

 

 

 

Las y los trabajadores de subcontratas del Museo de Bellas Artes convocan huelga para el día 16 de mayo

Las y los trabajadores subcontratados del Museo de Bellas Artes se ha concentrado hoy frente a su centro de trabajo. En la movilización, han denunciado sus precarias condiciones laborales. Se trata de 34 trabajadoras y trabajadores de Manpower Global Solutions. Han convocado una jornada de huelga para el próximo 16 de mayo.

Los y las trabajadoras han señalado que dan la cara todos los días como servicio público y cultural, y que piden “dignidad” en sus condiciones laborales.

Llevan unos 10 años con el sueldo congelado, cobran lo mismo que hace años. Del mismo modo, sus puestos de trabajo no tienen ninguna estabilidad, porque la subrogación no está garantizada.

Frente al salario actual, de 880 euros mensuales (para quienes trabajar en jornada completa) han pedido salarios de a partir de 1.200 euros.

Son la cara visible del museo, las personas que cuidan valiosas piezas artísticas en las salas de exposición, quienes que reciben a las y los visitantes y les proporcionan entradas, las que realizan visitas guiadas y talleres artísticos a grupos de diversos perfiles, las que solventan dudas y recogen sugerencias o quejas del público, las que dan a conocer la colección artística…

Son las y los trabajadores que dan atención directa al público, que evidentemente es parte imprescindible del museo como institución, ya que un museo sin visitantes es un mero almacén de obras de arte. Un museo público en el que se permite que trabajadoras y trabajadores estén en una situación de precariedad laboral, no es ni será jamás referente cultural ni fuente de riqueza.

Pedimos que se garanticen unas condiciones justas para los y las trabajadoras sin las cuales el Museo de Bellas Artes de Bilbao no podría llevar a cabo dicha misión. También exigimos que el Patronato del Museo compuesto por Ayuntamiento de Bilbao, Diputación Foral de Bizkaia y Gobierno Vasco tome las medidas necesarias para que vigilantes de sala, personal de taquilla, educadores y educadoras y personal tanto de tienda como de entrada recupere su dignidad, apueste por la calidad y defienda el empleo.
 

 

 

2.000 sinadura baino gehiago haurreskola txikien inguruko politika egokia aldarrikatzeko

Haurreskola txikien inguruko politika egokia aldarrikatuz 2.000 sinadura baino gehiago aurkeztu ditu LABek EAEko Hezkuntza Ordezkaritzan. Hain zuzen ere, landa eremuko haurreskola txikiekin egoeraren aurrean, sindikatuak, pasa den urtean eskualde konkretu batzuetan martxan jarri zuten kanpainari segida emateko, aurten ere sinadura bilketa egin du langile, familia eta oro har, inguru hoietako biztanle eta kargu publikoen laguntzarekin.

Jarraian dituzue dira Haurreskolak Partzuergoak argitaratutako “Printzipio orokorrak eta erabaki metodologikoak. Helburu orokorrak eta lanerako edukiak” liburuan irakurri ahal ditugun aipuak. Hoiek dira Haurreskolak Partzuergoaren ustezko doktrina.

– HAURRESKOLAK PARTZUERGOAren helburuek bi asmo dituzte: Haur Eskoletan matrikulatutako haurrei hezkuntza osoa ematea eta familiei gizarte laguntza ematea.

– Familiei laguntza zerbitzua ematea, bi urtetik beherako haurrak zainduz eta haietaz arduratuz seme-alabak dituzten Familientzako Laguntza Planaren parte da, eta familia bizitza eta lan bizitza bateratzen laguntzeko ematen da zerbitzu hori.

– Landa eremuetako biztanleei kalitatezko hezkuntza zerbitzua eta laguntza zerbitzua jasotzeko aukera ematea (Europako Batzordeak 2000ko martxoaren 14an emandako Erabakian finkatutakoak).

Baina pasa den ikasturtetik, Zuzendaritza batzordeak landa eremuko haurreskola txikiekin zorrotz jokatzea erabaki du. Batetik, zabalik mantentzeko (3 haur matrikulatuta egon ezean haurreskola itxi egingo da). Eta bestetik, ordutegia murriztuz, nahiz eta 8 orduko zerbitzua ordaindu, 7 ordu zabalik mantenduko dira 5 haur matrikulatuta egon arte. Haurreskola txikien inguruan hartutako erabakiekin, kolokan jartzen ari da horien biziraupena, landa eremuko biztanleen eskubideak eta landa eremuak bizirik jarraiteko derrigorrez beharrezkoak diren zerbitzuen kalitatea.

Datu guzti hauek kontuan hartuta, LABek pasa den urtean eskualde konkretu batzuetan martxan jarri zuten kanpainari segida emateko, aurten ere sinadura bilketa egin du langile, familia eta oro har, inguru hoietako biztanle eta kargu publikoen laguntzarekin. Gutxi gora behera, 2.000 sinadura jaso ditugu eta horiek, Eusko Jaularitzaren Hezkuntza Sailean erregistratu ditugu gaur.

Bihar, maiatzaren 11n, Haurreskolak Partzuergoaren Batzar Nagusia bilduko da Lakuan. Horretan, misio eta helburu orokorren aurkezpena egiteaz gain, 2014-2015 urteetako kontu orokorrak onartu eta 2016 urteko aurrekontua aurkeztuko dira. Gure ustez, horretan dago gakoa. Aurkeztuko dituzten aurrekontuek ematen diguten informazioa da Eusko Jaularitzak haurreskoletarako inolako inbertsiorik ez egitea erabakita duela. Pasa den kurtsoan, tramuen araberako kuoten eredua martxan jarri zenean, Zuzendaritzak argi utzi zuen, neurri hau gauzatzeko inbertsio gehiagorik egingo ez zuela eta beketarako orain arte erabiltzen zen diru partida erabiliko zela. Kuota sistema berri honek beste ondorio batzuk ekarri ditu: Egokitzapenerako kuota altuagoa da, matrikulazioa egiteko tramiteak zaildu dituzte, egoera ekonomikoa aldatzekotan ez da kuota egokitzen eta 2 urteko geletako kuota garestitu da

Zerbitzu publikoa diren heinean, haurreskolak denon eskura egoteko, egiten diren inbertsioak gehitu, haurrak matrikulatzeko irizpideak eta kuotak aldatu beharra dago. Aurrekontuetan, haurreskolak aintzat hartu eta partida handitzea ezinbesteko baldintza da, zerbitzuaren kalitatean eragin ahal izateko.

 
 

Arriskuan dagoen umeentzako plaza kopurua / Arriskuan dauden lanpostuak

Eragiten dion biztanleria eta hazkunde tasa

 

Bataz beste familiek beste haurreskolaren bateran joateko egine behar duten distantzia (Km)

Arrankudiaga
10 plaza / 2
994 – %24,39
5 km
Artea
21 plaza / 1
759 – %15,68
3 km
Aulestia
20 plaza / 2
654 – % -0,92
14,5 km
Berriatua
10 plaza / 2
1223 – %22,09
11 km
Dima
21 plaza / 2
1427 – %30,12
8 km
Gautegiz
10 plaza / 1
857 – %3,23
9 km
Ispaster
10 plaza / 1
705 – %16,64
7,5 km
Mallabi
21 plaza / 2
1214 – %8,31
5,5 km
Mañari
20 plaza / 2
522 – % 14,13
7 km
Aia
21 plaza / 2
2024 / % 22,23
13 km
Albiztur
10 plaza / 2
300 / %9,9
8,5 km
Alkiza
10 plaza / 1
350 / %39,19
6,5 km
Altzo
10 plaza / 1
350 / %27,81
5,5 km
Baliarrain
10 plaza / 2
148 / %35,05
4,5 km
Igeldo
21 plaza / 2
Daturik ez
8,5 km
Elduain
10 plaza / 2
245 / %11,68
6 km
Errezil
10 plaza / 2
601 / % -0,33
10,5 km
Eskoriatza
42 plaza / 2
4109 / %4,15
8 km
Ezkio-Itsaso
20 plaza / 2
155 / %7,75
9 km
Gabiria
10 plaza / 1
509 / %12,22
8 km
Gaintza
10 plaza / 1
123 / %-7,75
4,5 km
Ikaztegieta
10 plaza / 1
484 / %20,21
3,5 km
Larraul
10 plaza / 1
250 / %53,25
6 km
Lizartza
10 plaza / 1
657 / %6,7
8 km
Olaberria
21 plaza / 2
935 / %4,67
6,5 km
Orendain
10 plaza / 2
190 / %19,25
4 km
Zerain
10 plaza / 1
257 / %4,37
3,5 km
Arraia-Maeztu
10 plaza / 1
707 / %-0,95
14 km
Bastida
10 plaza / 2
1500 / % 13,36
11 km
Barrundia
10 plaza / 2
939 / %31,25
10,5 km
Bernedo
10 plaza / 2
539 / %4,23
14 km
Erriberabeitia
21 plaza / 2
1494 / %55,84
15,5 km
Erriberagoitia
20 plaza / 2
860 / %33,22
22,5 km
Okondo
21 plaza / 2
1148 / %19,19
13 km
Samaniego
10 plaza / 1
275 / %2,84
10 km
Zuia
34 plaza / 2
2414 / %15,68
20 km
GUZTIRA
544 plaza / 59
 
 

 
Haurreskolak Partzuergoaren proiektuak euskalduna, doakoa, unibertsala, kalitatekoa, eraldatzailea eta partehartzailea izan behar du eta LAB horretara doa. Eredu berri baten beharra daukagu, hezkuntza sistema berri bat behar dugu non 0-3 zikloak daukan garrantzia aitortuko zaion. Horregatik, LABen apostua, Hazkuntza sistema berria gaurdanik IRUTEN.
 

 

 

Eskandalua Pasaiako portuaren kudeaketan

0

Pasaiako Portuko Agintaritzako Administrazio Kontseiluan —LAB bertako kide da portuan gehiengoa duelako— abenduaren 15ean egindako bileran, San Pedroko arrain lonja berriaren eraikuntza prozesuan hauteman diren irregulartasun larrien berri eman zuen Ricardo Peña batzordeburuak. 2016ko maiatzean gaude eta lanek hilabeteak daramatzate geldirik. LAB sindikatuak egoera gertutik ikertzeko eskatzen du, baita horretarako behar diren neurriak hartu daitezen ere. Jokatzeko era alda daitezen eskatzen dugu, hau da alde soziala kontuan hartu, laneko prekarietatea amaitu, lan egonkorra sortu, lan-hitzarmenak eguneratu eta soldatak duindu daitezela.

Pasaiako Portuko Agintaritzako Administrazio Kontseiluan (LAB bertako kide da portuan gehiengoa duen sindikatua delako) abenduaren 15ean egindako bileran, San Pedroko arrain lonja berriaren eraikuntza prozesuan hauteman diren irregulartasun larrien berri eman zuen Ricardo Peña batzordeburuak. Une horretan jakin genuen bertan geunden hamabost kontseilariok zer-nolako desoreka zegoen hasierako aurrekontutik, 15 milioi euroko aurrekontutik, azkenean kostatuko dela uste den 23 milioi eurotara, eta oraindik gainera, ikusteko dago azkenean zenbat kostatuko den. Era berean jakinarazi zitzaigun obra praktikan geldituta dagoela, eta aurreikusitako epeak ezingo direla bete. Izan ere, 2015eko amaierarako amaitzea espero zen. Hori dela eta, han geunden guztiok azalpenak eskatu genituen, eta batzordeburuak adierazi zigun 2014an ustezko irregulartasunen berri izatean berak Estatuko Portuei eskatutako auditoria juridiko eta ekonomikoaren ondorioak direla. Bada, esan beharrik ez, 2015eko abenduan egindako bilerara arte informaziorik ez genuela jaso. Orain jakin dugu auditoritza horren emaitzak 2015eko uztailean heldu zirela portura. Hala ere, sei hilabete igaro arte Ricardo Peñak ez zuen berririk eman Administrazio Kontseiluan.

Auditoriak dioena da gainkostu guztia justifikatua dagoela ematen duela, baina ez dela lan publikoetan jarraitu beharreko prozedurarik batere egin. Aurrekontu-aldaketak ez dira garaiz izapidetu, eta ordainketak baimendu ere ez, eta hala ere baimenik gabe jarraitu dute lanean 2015era arte, etengabe gainkostuak sortuz eta eraikuntzako UTEekin 1,5 milioi euroko zorra eraginez, gehi korrituak. Hau auditoreek falta oso larritzat jo dute eta horrek berarekin dakar lanak geldiaraztea, eraikitzaileei ordaintzeko ondare erantzukizuneko espedientea irekitzea, eta erantzukizunak exijitzea Portuko Agintaritzan jarduera-prozedurak ez errespetatzeagatik.

2016ko martxoko bileran, batzordeburuak PPAko zuzendaria berehala kargutik kentzea eta obra-zuzendariari xehapen espedientea irekitzea proposatu zuen, zeina PPAko azpiegitura burua den, eta obratik kendu egin zen. Buruak neurri horiekin amaitutzat eman nahi zuen gaia, baina Estatuko Abokatuaren proposamenez kontseilariok onartu genuen Estatuko Portuek egindako eskaintza, hots, auditoria integral bat egitea hasiera-hasieratik gaur arte, obraren adjudikazioa, aholkularitza teknikoa, UTEari ordaindutako prezioak eta kontratazio-organoaren (burutza) eta PPAren zuzendaritzak izandako jarduna, Administrazio Kontseiluarena barne.

Geroago, 2016ko apirilaren 5ean, bilera ezohikoa egin zen non Estatuko Abokatu eta Kontseiluko Aholkularia denak proposatu zuen fiskaltzari bidaltzea eskura genuen informazio guztia, eta bide batez, ikerketa abiatzea irregulartasunak zein izan diren jakiteko. Aipatutako bileran bozketa egin zen, eta hiru boto kenduta, bat LABena, zeinek aldeko botoa eman zuen, beste guztiek fiskaltzak parte hartzearen aurka eman zuten botoa (Portuaren zuzendaritza, enpresaburuak, Aldundia, Eusko Jaurlaritza, Estatuko Portuak, Pasaiako Udala…). Hala ere, Estatuko Abokatuak egun batzuk geroago erabaki zuen, berak bakarrik, eskura zuen informazio guztia Gipuzkoako Lurraldeko Fiskaltzari helaraztea.

Honaino gertakarien laburpena. Orain Estatuko Portuei eta Fiskaltzari dagokie jarduketen larritasuna balioestea eta hala badagokio egokiak diren administrazio eta/edo zigor neurriak ezartzea.

Gure aldetik, gertakari hauek eta era berean proiektuaren hasieratik beretik Zuzendaritzak eta hemendik igaro diren zenbait buruk gai honetaz izan dituzten moduak salatu nahi ditugu.

Ricardo Peñaren jokaerari dagokionez, buru honek bat egin zuen Madrileko Gobernuak bultzaturiko soldata eta gizarte eskubideen murrizketen orgiarekin, eta Jarduketa Plana eta Austeritate Plana egin zituen, alde sozialak zituen esperantza guztiak badiara botaz, hots, gure eskubideak berreskuratzeko negoziaziorako atea itxi zuen eta enpresako akordio bidez plantilla mantendu, behin-behinekotasuna gutxitu, 35 orduko lanaldia berreskuratu, euskara-plana egin, Funts Soziala eratu, etab. lortzeko aukerak deuseztatu zituen. Urte hauetan atzera egin dugu lan baldintzetan. Soldatak izoztuak eta debaluatuak ditugu, lanaldiak luzatuak eta ordutegi malgutasuna ere bai, eskubidedun lanaren ordez prekarietatea, behin-behinekotasuna, irregulartasunak, lan-poltsak, etab.

Ustezko krisiari aurre egiteko neurriak, baina aldi berean batere eskrupulurik ez diru publikoa alferrik gastatzeko, non eta azken urteotan portuan egindako inbertsio publiko bakarrean, eta kareletik behera bota ditu horrekin bere “austeritatearen” teoria eta kostuen jaitsiera. Enpresa pribatuan lan egitetik etorri eta “hatzamarrez” izendaturiko enpresaburuen jokaera ohikoegia da hau, halakoek ez baitute kontuan hartzen diru publikoa ari direla erabiltzen; jokaera hau ezaguna da PPAn, baina oraingo honetan, zifrek zeroak dituzte, eta nahiz eta azaleratzeko orduan atzeraka ibili, ezin izan da estali.

Ricardo Peñak zuzendari bat kargutik kenduz eta beste bati zehapen espedientea irekiz amaitu nahi izan du afera. Guk uste dugu zuzendaritza inplikatua dagoela jokatzeko modu honetan, eta legealdi bakoitzean dagoen politikaria alde batera utzita, enpresa honetako zuzendariek urteak daramatzatela antolakuntza-kaosean murgilduak, “lan-hitzarmenetik kanpoko” pertsonala ugarituz eta aldi berean plantilla uneoro gutxituz, milioiak ezinezko proiektuetan xahutuz, kanpoko-portuaz ari gara, bien bitartean PPAko langileoi esaten zaigu garestiak garela, produktibitate-ratioak apalak direla…baina diru publikoz finantzaturiko obra batean ez dute erreparorik izan %40ko gainkostua onartzeko.

Lonja 2011ko azaroan hasi zen, 15 milioiko aurrekontuarekin eta 26 hilabeteko egikaritze epearekin (2014ko otsaila). 2016ko maiatzean gaude, hilabeteak dira geldi dagoela, erabiltzaile guztiak nazkatuak behin-behinean eta prekarioan lan egiteaz, gutxieneko segurtasun-neurriak bete gabe, berandutze-interesak sorraraziz, obrak amaitzeko dagozkion tramiteak egin gabe, eta Estatuaren Esku-hartze Orokorrak balioetsi duenez, 25 milioi euroko azken likidazioa izango duela…hau al da EAJren kudeaketa eredua?

LAB sindikatuak egoera gertutik ikertzea exijitzen du, baita horretarako behar diren neurriak har daitezela ere. Baina, batez ere, jokatzeko era alda dadila eskatzen du, hau da alde soziala kontuan hartu, laneko prekarietatea amaitu, lan egonkorra sortu, lan-hitzarmenak eguneratu eta soldatak duindu daitezela. LAB sindikatua prest dago Pasaiako portua, puntakoa, lehiakorra eta produktiboa izan dadin laguntzeko ekonomia, gizarte eta lan aldetik ere. Baina PPAko zuzendaritza horretarako prest ote dago?
 

 

 

El TTIP supone una receta más para la precarización y la negación de la democracia

0

LAB rechaza los Tratados de Libre Comercio (TTIP, TISA, CETA…) y las palabras de la Arantza Tapia, Consejera de Desarrollo Económico y Competitividad del Gobierno de Gasteiz, en defensa de los mismos. El TTIP va a empeorar nuestras condiciones de vida y exigimos al Gobierno de Gasteiz que retire su apoyo al mismo.

El TTIP forma parte del proyecto global por desregularizar los mercados, en este caso europeos y norteamericanos, con la ambición de imponerse al resto del mundo. En consecuencia, su puesta en práctica anuncia nuevos ataques contra los derechos y el bienestar de los y las trabajadoras:

Va a acelerar la pérdida de los derechos laborales. Se trata de un Tratado que se pretende aplicar en un espacio económico donde conviven diferentes sistema jurídicos laborales, con distintos niveles de exigencia y protección. Por un lado EEUU, con unos niveles bajos de reconomiento de derechos laborales y, una UE donde los derechos van menguando a través de la proliferación de reformas laborales por todo el continente. La experiencia muestra que si se deja a las empresas total libertad para tomar sus decisiones se producen dos fenómenos: “dumping” social y competitividad legislativa a la baja.

Desde la UE, se está promoviendo el “dumping social” y la competencia. En nombre de la competitivdad, la eliminación de barreras que propugna el TTIP implica abrir aún más las puertas para que las empresas puedan seguir utilizando esta estrategia de reducción de costes laborales (en términos de salarios, pensiones, prestaciones sociales, aspectos medio ambientales y alimentacion sana y segura). En Euskal Herria lo estamos sufriendo una y otra vez. Recordemos CANDY, Faurecia, ECN Cable Group, Tubacex, Arcelor… con la amenaza de la deslocalizacón a la búsqueda de legislaciones laborales más laxas.

El TTIP no va a traer empleo de calidad porque es la continuación de las políticas neoliberales de las últimas décadas. Quienes defienden el Tratado utilizan el argumento de la creación de empleo como señuelo. Según la Comisaria de Comercio de la UE, Cecilia Malmstrom, gracias al TTIP se crearán 330.000 puestos de trabajo en el Estado español. La Consejera Arantza Tapia, dice entre otras cosas, que debemos dar un voto de confianza a la negociación del TTIP, porque defenderán los intereses de la ciudadanía por encima de “lobbys”. Ya existe un largo historial de previsiones imcumplidas. El NAFTA iba a traer 20 millones de empleos, la Directiva Bolkestein sobre la libre actividad de servicios iba a crear miles de nuevos puestos de trabajo. Mientras tanto, Europa batiendo récords de desempleo y EEUU de precariedad. Pero hay algo que es indudable. El proceso de equiparación en las normativas entre EEUU y Europa va a suponer igualmente un proceso de equiparación regresiva en el mundo laboral. El empleo precario, sin derechos, crece al dictado de la flexibilidad, la movilidad, la disponibilidad, el bajo costo y la individualización de las relaciones laborales. Con el TTIP se impone el bajo coste: en los productos, en los servicios públicos y en las trabajadores y trabajadoras.

Para acabar, interpelamos al Gobierno de Gasteiz, a que se posicione en contra de este Tratado, y que exija a la Comisión Europea y a los Estados Miembros que suspendan las negociaciones del TTIP, porque este tratado prioriza los intereses mercantiles a las normas sociales, económicas, sanitarias, medioambientales y culturales. Además, amenaza nuestra capacidad de decisión como pueblo, ya mermada.