2026-01-12
Blog Página 1027

Está aumentando enormemente la precariedad en la industria

Hoy, 20 de Mayo, las y los miembros de la federación de Industria del sindicato LAB han realizado una concentración y una parodia bajo el lema “No a los contratos basura en las nuevas contrataciones” frente a la sede de SEPE de Donostia. Durante la concentración han denunciado que la precariedad ha aumentado enormemente en la industria.

Hemos escuchado un montón de veces a las y los responsables políticos hablar sobre la importancia que tiene la industria en nuestra economía y, además, nos afirman que el empleo que se crea en la industria es empleo de calidad.

Sin embargo, es otra muy diferente la realidad que sufren las y los trabajadores de la industria. El empleo que se crea, además de muy poco, es muy precario. De cada 10 contratos nuevos que se hacen en la industria, 9 son contratos temporales. Además, casi la mitad de esos contratos temporales no han tenido más de 1 mes de duración. Estos datos, así pues, dejan en evidencia la poca calidad del empleo que se crea.

ETTs, falsos autónomos, jornadas parciales, contratos de formación, subcontratación, contratos según convenios estatales, salarios más bajos… ese es el pan diario de las y los trabajadores de la industria de Euskal Herria. Con la excusa de la crisis en vez de disminuir los contratos basura, se han multiplicado en los últimos años en nuestra industria. Hoy la excepción es tener un contrato indefinido a tiempo completo. Las y los trabajadores de industria, así como la sociedad en general, viven una situación de excepción laboral. No hay industria de futuro, sin empleo de calidad. No se puede hablar de participación de las y los trabajadores en las empresas, sin derechos laborales. En la industria el colectivo de las y los trabajadores pobres está aumentando. Son cada vez más la gente que trabaja por un salario de miseria. Y todo esto no es una consecuencia “natural” de la crisis, sino el resultado de unas políticas neoliberales, reformas laborales entre ellas.

El empleo de calidad no es un lujo, sino un derecho. Es hora de reivindicar un empleo de calidad, es hora de defender los derechos de todas y todos. Porque así no se sale de la crisis, sino que se perpetuan sus efectos. Necesitamos salarios dignos, condiciones laborales dignas.

Por todo ello, desde la Federación de Industria hacemos un llamamiento a todas y todos los trabajadores de la industria a participar en la movilización que se celebrará el 28 de mayo.

 

 

 

EROSKIri konponbidea eskatuz, kontzentrazioa egin dute NANUKeko langileek lanpostuen defentsan

0

Transportes Nanuk likidazio prozesuan hasteko zorian dago. Enpresaren zuzendaritza, akordio batera iristen ahalegindu zen, horretarako langileon baldintzak kaxkartzeko eskatuz. Honi ezetz esan eta akordioa ezin izan zen lortu. LAB eta ELAk inposatzen diguten baldintzei eta honek dakarren prekaritateari gure ezezko borobila ematen diegu, hemen lan egin eta hemen erabaki nahi dugu.

LAB eta ELAren prentsa-oharra:

Transportes Nanuk likidazio prozesuan hasteko zorian dago. Enpresaren zuzendaritza, akordio batera iristera ahalegindu zen, horretarako langileok soldata murrizketa eta lan baldintzak kaskartzea onartu behar genuen, honi ezetz esan eta akordioa ezin izan zen lortu.

Beste aldi batzuetan ez bezala EROSKIk arazoan sartzea erabaki zuen kanpoko aholkularitza bat erabiliz enpresa-komitearekin negozia zezan. Enpresa komitea CCOOeko hiru partaide, ELAko bat eta LABeko beste kide batek osatzen dute.

Orain dela lau urte Trasnportes NANUKen 63 eguneko greba bat egon zen, eta non gatazkak kalte egin zien EROSKIri eta bere irudiari. Argi dugu EROSKI dela arazoaren erdian dagoen aktorea eta EROSKIk bere dendak hornituak izango dituela etorkizunean gaur egun NANUKek egiten duen ibilbideekin. Horregatik EROSKiren hornidura beharrak ez direnez desagertzen, ondorioz lana egoten jarraituko du.

Kontratatutako aholkularitza enpresaren ondorioz eta legalki datak oso murriztuak daudenez, NANUK derrigortuta dago hartzekodunen lehiaketa prozesu bat hastera. EROSKIk ondorioz, denbora galdu gabe, hirugarren enpresa bat topatzen hasi da, orain arte NANUKek egiten zuen zerbitzua ez faltatzeko.

Aholkularitza enpresak ipini duen aukera bakarra, konponbide bezala, honakoa da; estatu mailako garraio enpresa bat kontratatzea. Aukera honek ez du etorkizunean lan postu denak bermatzen eta lan baldintzen prekarizazioa ekarriko du. Gainera, langileek zor zaien diru guztitik galdutzat eman beharko dute zati bat.

Atzerriko enpresa handi batek langileek duten negoziatzeko boterea erabat baldintzatuko du. Ondorio zuzenak edukiko ditu honek, deslokalizazioa, prekaritatea. eta etorkizunean borroka gehiago baldin badaude, hauek Euskal Herritik urrun egongo dira, eta EROSKItik ere bai.

Honengatik guztiagatik, LAB eta ELAk inposatzen diguten baldintzei eta honek dakarren prekaritateari gure ezezko borobila ematen diegu, hemen lan egin eta hemen erabaki nahi dugulako. Gure eskubideetan oinarritzen den negoziazio prozesu bat nahi dugu, enpresa berria, EROSKI eta NANUKeko langileen parte hartzearekin.
 

 

 

Fresneseko espetxean isolamenduan eta gose greban diren euskal presoei elkartasuna adierazten diegu


LABek kezkaz ikusten ditu Fresneseko espetxetik datozkigun azken berriak. Agerian geratu da berriro ere, euskal preso politikoek espetxeetan pairatzen duten egoera oso larria dela. Honen aurrean LABek Espainiar eta frantziar estatuek euskal presoei ezartzen dieten mendekuzko eta salbuespenezko kartzela politika ankerra salatu nahi du eta datozen egunetan egingo diren mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatzen du.

LABek kezkaz ikusten ditu Fresneseko espetxetik datozkigun azken berriak. Hain zuzen ere, Itziar Moreno isolaturik eta konfinaturik dago momentu honetan pairatzen dituzten giza eskubideen urraketak salatzeagatik. Era berean, elkartasuna adierazteagatik Ekhine Eizagirre eta Iratxe Sorzabal ere zigortuta daude. Horrekin batera, eta aipatutako presoak jasaten ari diren eskubideen urraketa hori salatu nahian, espetxe horretako gizonezkoen atalean preso dauden Ugaitz Errazkin Telleriak, Saul Curto Lópezek, Xabier Goienetxe Iragorrik, Oier Ibarguren Sarasolak eta Enrique López Junok 10 egun daramatzate gose greban.

Euskal preso politikoek espetxeetan pairatzen duten egoerak okerrera egin du. Honen aurrean LABek Espainiar eta frantziar estatuek euskal presoei ezartzen dieten mendekuzko eta salbuespenezko kartzela politika ankerra salatu nahi du eta bereziki, Fresneseko espetxean gertatzen ari dena. Euskal presoen oinarrizko eskubideen urraketa eta mendekua ohiko bilakatu dira eta gatazka politikoaren konponbidea eragoztea dute helburu.

Presoen afera konpontzea ezinbesteko urratsa da Euskal Herrian bake eta konponbide prozesuan aurrera egiteko. Baina beste behin, agerian geratu da Estatu espainiar eta frantziarrak hartutako norabidea: espetxe politika kriminala erabiltzen dute Euskal Herrian irekitako bake prozesua zapuztu eta euskal presoei etengabeko salbuespen neurriak ezartzeko. Ahots asko altxa dira dispertsioa eta salbuespeneko neurrien aurka, bada garaia beraz halako zigor neurriekin behin betikoz amaitzeko.

Giza eskubideen defentsan inoiz baino beharrezkoago da indarrak batzea eta egoera hau iraultzeko alderdi politiko eta eragile ezberdinen inplikazioa ezinbestekoa da. Horrez gain herri mobilizazioa indartuz soilik lortuko dugu espetxe politika anker honekin amaitzea eta euskal preso politiko guztiak etxera ekartzea. Zentzu honetan LABek eta dei egiten die langileei egoera hau salatzeko deitu diren mobilizazioetan parte hartzeko.

 

 

 

Donostiako Zonalde Turistikoa zabaltzeak marka handien interesei erantzuten die

0

Jaietan Jai plataformako ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuetako ordezkariek agerraldia eskaini dute Zonalde Turistikoaren inguruan udalak hartu duen erabakiaren harira egiten dugun irakurketa plazaratzeko. Hain zuzen ere sindikatuon iritziz neurri hauek ez dute aktibitate ekonomikoa handitzen ezta enplegurik sortzen ere.

Estatu espainarraren errege dekretu baten ondorioz, Donostian beste hiri batzuetan bezala, Turista – olde handiko gune bat arautzera behartua izan zen. Izan ere, hala egin ez balitz, hiri guztira zabalduko baitzen. Hala, egoerak bultzaturik eta sindikatu nahiz merkatari elkarteen iritzia kontuan harturik, 2014ko urriak 31 an onartu zen alde zaharreko eremu bat aitortzea eta denda irekiera 2015eko uztaila eta abuztuan egitea baimentzen zuen.

2015ko azaroaren 11ean berriz, eta oraingoan inorekin adostu gabe, Donostiako Tokiko Gobernu Batzordean Zona Turistikoaren definizioa aldatzea erabaki zen. Kasu honetan Alde Zahar osoa, Bretxa saltoki handia barne eta Zurriolako pasealeku eta etorbidea Zona Turistiko bezala izendatzeko neurria hartu zuten. Definizioa honekin, bertan kokatzen diren komertzioei igande eta jai egunetan irekitzeko eskumena ematen diete, 2016 urte osoan zehar.

Gaurko agerraldi honetan, neurri honen hiru puntu azpimarratu nahi genituzke:

– Neurriak bere baitan, merkataritza ordutegiaren liberatzea dakar eta honek, marka handien interesei erantzuteaz gain, denda txikiei eta ertainei kalte larriak eragiteko arriskua dakar. Bai eta, merkataritzako langileen lan-baldintzak okertzeko aukera ere.

– PNV eta PSEk, sindikatu, merkataritza elkarte eta gainontzeko alderdiei bizkar emanez onartu zuten. Ezkutuan eta eztabaidarik gabe, goizetik gauera.

– Aurreko legealdian sindikatu naiz merkataritza elkarteen iritziaz egindako Zona Turistikoaren definiziotik berri honetara moldatzeko ez da inolako arrazoirik aurkeztu.

Neurriaren larritasuna ikusita sindikatuok, EHBildu eta Irabazi alderdien babesarekin, mozioa sartu nahi izan dugu gaiaren inguruko eztabaida bat sustatzeko eta noski, gure aburuz bai langile eta baita komertzio txikiarentzat onena ikusten dugun aurreko zona turistikoaren definizioa mahai gainean jartzeko.

Egoera honen aurrean hemen batu garenok salatu nahi dugu Udalaren jarrera. Izan ere Zonalde Turistikoaren definizio berri honek marka handiko komertzioen interesei erantzuten die eta beraz, igande eta jai-egunetako merkataritza-ordutegiak erabat liberalizatzeko alfonbra gorria jartzen die udalak. Jakinda eta ondo jakinda ere jai egunetan komertzioak irekitzeak:

-Ez duela aktibitate ekonomikoa handitzen: Jai-egunean egiten den erosketa beste egun batean egiten ez dena da baita. Eros ahalmen handiagoa izateak ekarriko luke kontsumoaren gehitzea, ez ordutegiek liberazioak.

-Ez duela enplegurik sortzen: Sortzen den enplegua partziala da eta merkatal zentru haundietan prekarioagoa, merkataritza txikiko enplegua suntsituz.

-Bizitza familiarra eta profesionala uztartzeko mugak jartzen dituela. Azpimarratzekoa da gainera bereziki sektore feminizatua delaa kaltetuena.

-Kontsumitzaileei ez die askatasun gehiago ematen: eskaintza gutxitzen da eta herri eta hiriguneen desertifikazioa ematen da.

-Merkatari txikiak marka edo zentro handiekin lehiatzera behartzen dituela, ahalmen berdina ez dutenean eta arriskua handiarekin

Aurrekoa gutxi balitz, Donostia eta probintziako merkatari elkarteekin izan dugun elkarrizketetan jakinarazi digute, beraiek ere nahiago dutela 2015erako onartu zen proposamena, hau da, alde zaharra besterik izendatzen ez duena. Hau da, kale zehatz eta gutxi batzuetara eta uztaila eta abuztura mugatzen dena.

Horregatik, prentsaurreko honen bidez jakinarazi nahi dugu, aurkeztutako mozioaren bidez lortu nahi duguna: gaiaren gaineko eztabaida irekitzea eta ukitutako alde guztien iritzia aintzat hartzen duen prozesua abian jartzea 2017rako hartuko den erabiakiari begira.

Mozio hau maiatzaren 26an izango den plenoan eztabaidatuko da eta sindikatuok bertan izango gara.
 

 

 

10.000 horas extras en Bilbobús, uso fraudulento por parte de la empresa y falta de intervención por parte del Ayuntamiento

En el último estudio realizado por LAB sobre los TC2 de la empresa Autobuses Urbanos de Bilbao (BILBOBUS) se ha detectado la realización de más de 10.000 horas extras. Gran parte de estas realizadas por la plantilla eventual, a quienes la empresa contrata por un porcentaje de jornada que luego les alarga obligándoles a realizar horas extra. La empresa es conocedora de las necesidades del servicio, y pudiendo realizar contratos con mayores porcentajes de jornada, no lo hace, obligando a la realización de dichas horas extras para la cobertura del servicio que ya conoce de antemano.

Además de las más de 10.000 horas señaladas, la empresa obliga también a la realización de más horas extra, que no podemos cifrar exactamente, dado que no se abonan bajo ese concepto. Autobuses Urbanos de Bilbao se ahorra así la cotización de dichas horas, con lo que ello conlleva, no aportando a la caja común de la Seguridad Social y quedándose con un dinero que sale de los bolsillos de todas las bilbaínas y bilbaínos.

Desde LAB denunciamos esta situación y pedimos al Ayuntamiento un mayor control sobre el dinero público y un mayor control a las contratas que reciben dinero público.

Exigimos al Ayuntamiento de Bilbao que obligue a la sociedad Autobuses Urbanos de Bilbao a terminar con la realización de horas extras, tanto las reconocidas en los TCs como las no reflejadas en los mismos, para ello el ayuntamiento debe asegurar que Autobuses Urbanos de Bilbao alargará el porcentaje de jornada en los contratos eventuales, lo que permitirá:

• Mejorar las condiciones laborales de los trabajadores y trabajadoras eventuales de Bilbobus.

• Terminar con una práctica fraudulenta por parte de la empresa.

• Aumentar la aportación a la caja común y aumentar las cotizaciones de la plantilla eventual.

• Asegurar que el dinero público se destine a lo que hay que destinarlo y no que se lo lleven al bolsillo multinacionales como Alsa, máxima responsable de la sociedad que explota el servicio Bilbobús.

 

 

 

M28. NI ERE BILBORA!

#bideakBatuz M28 Bilbora!
NI BANOA!

Euskal Herria contra la precariedad

Maiatzaren 28a bitarte Mobilizazio Nazionalari babesa emateko argazki bidezko atxikimendu kanpaina jarri dugu martxan. Atera argazki bat M28rako zure aldarrikapenarekin eta bidali www.lab.eus helbidera edo whatsapp bidez
646 802 371 zenbakira.

Mecánica Mallabiko zuzendaritza arduragabekeriaz jokatzen ari da

0

Mecanica Mallabiko langileak 4 urte daramatzate ALFA Taldearen azpijoko eta zuzendaritza arduragabe baten ondorioak jasaten eta ordaintzen. Langileok erantzunak behar ditugu, benetako konpromisoak eskatzen ditugu, ahalik eta lanpostu gehienak mantentzea eta soldata eta kalteordainak ordaintzea.

Mecánica Mallabiko enpresa-batzordea

Orain dela 4 urtetatik, ALFA Taldearen azpijoko eta zuzendaritza negargarria baten ondorioak jasaten eta ordaintzen gabiltza.

Urte hauetan orain gertatzen dena salatu eta aurreikusi dugu.

Gertatu eta gero jakinarazten zaigu merkataritza arloko epaileak likidazio prozesuaren hasiera agindu duela, ezin diolako hornitzaileen hitzarmenaren lehen ordainketari aurre egin. Ordainketa honen zenbatekoa Abadiñotik Mallabiara eta berriz Mallabiatik Abadiñora makinak mugitzen gastatutakoa baino gutxiago da.

Ohartarazten digute likidazio prozesuak normaltasunez aurrera egin dezan lanean jarraitu behar dugula eta dena “ongi badoa” gure soldatak eta indemnizazioak kobratuko ditugula, baina ez digute honen bermerik ematen ezta hau egiaztatzen duen kontabilitate dokumenturik ere.

Honen ondoren eta aldarrikapen bezala enpresa eta konkurtsoko administratzaileari eskatzen zaio esandakoa bermatzea eta horretarako ALFA taldea inplikatu behar dela abal baten bitartez. “honen aurrean berdina esaten jarraitzen dute”, “ezin dugu eskatutako bermatu eta ALFA Taldeak ez du ezer jakin nahi”.

Maiatzaren 5ean, langileek, enpresaren promesez nekatuta, greba mugagabea hastea erabaki genuen eskari bakar eta sinple batekin; soldata eta indemnizazioak ziurtatzea, “datorren talde interesatuarekin” plan sozial bat egitea (gaur egun, oraindik ez dakigu nor datorren) eta taldeko beste enpresa batzuetan errekolokazioak egitea lanpostu gehienak ziurtatzeko.

Zoritxarrez, gaurko egunean berdin jarraitzen dugu nahiz eta 3 bilera egin diren;

• Maiatzak 12. Administrazio konkurtsala eta enpresarekin egiten da batzarra. Gauza berdinak esaten dizkigute, hirugarren batek interesa erakutsi duela eta gauzak ondo badoaz 40 pertsonarentzat lana egongo dela eta soldatak eta indemnizazioak bermatuta daudela “dena ondo badoa”.

• Maiatzak 13. Batzarra aurreko berdinekin gehi interesa erakutsi duten enpresako abokatuekin. Batzar horretan “esaten” digute enpresa berria zein den ez dela argituko, eta 25 lanpostu errekuperatuko dituztela miseriarik gabeko baldintzetan. Gainera “kategoriaren araberako soldatak”, “lan zentroa gaur egungoa izan daitekela edo Bizkaiako beste edozein” hitz egiten da. Azkenik, susmagarriena dena, enpresa berriak konpromisoak hartuko dituela bakarrik langile guztiak kalean daudenean.

• Maiatzak 15. Mallabian batzarra, bertan lan zuzendaria den Xabier Lo Santo, Mallabiako alkatea, bi administratzaile konkurtsal eta enpresa biltzen gara. Biltzarrean helarazten digute egoera esperotakoa baino txarragoa dela, bezeroak haserre daudela. Gainera talde inbertitzailea joan egingo dela abisatzen digute ez bagara lanean hasten. Lanean hasten bagara, kobratzeko aukera eta langileen parte batentzat lana izan ahal dugula ere esaten digute. Baina hau dena, “gauzak ongi badoaz” bakarrik gertatuko dela diote. Gainera lan zuzendariak dio “historia guzti honetan ALFA taldeak ez duela ezer jakin nahi”.

• Maiatzaren 17an Eusko Jaurlaritzan batzartzen gara, bertan negoziazioko alde guztiak bertaratzen gara ALFA taldeko ordezkaritza izan ezik. Bilera honetan ez da ezer berriaz hitz egiten baina akta jasotzea adosten da. Momentu honetan erdizka dagoen akta bat dugu, Administrazio konkurtsalaren jarrera islatu eta Eusko Jaurlaritzak hartzen dituen konpromisoak agertzen dituena. Alde sozialak aldaketa batzuk proposatzen ditu bide orri baten bitartez, gure lan eskaerak eta kalteordainak betetzen joateko. Akta eta bide orria adosten bazen, gu prest geunden greba bertan behera uzteko langile asanbleari kontsultatu ostean eta beti konpromezuak betetzen baziren.

Hasieran esan bezala ez dugu ezer eta momentuz berdin jarraitzen dugu. Ez ditugu “bakarrik” euren “arazoak” konponduko, hau da;

• Ez dugu likidazio ordenatu bat egingo arazo hau eragin dutenei ez molestatzeko.
• Ez diogu etorriko den taldeari alfonbra gorri bat ipiniko, inongo konpromisorik hartzen ez badu.
• ALFA Taldeak enpresa munduan bere izen onarekin jarraitzea nahiz eta guzti honetan ardura eta erantzukizuna eduki.

Bakoitzak bere ardura hartzea nahi dugu egin nahi dutenaren aurrean “gu kaleratzea, esku bat aurrean eta bestea atzean ipinita”

“Beraiek” ALFA LAN-en, 2014 urtean, 11 langilerekin (horietatik 4 zuzendari postuetan) 807.000 eurotako pertsonal gastua izan zuten, bien bitartean ALFA taldeko langileoi, 4 urtetan zehar, soldata murriztu eta izoztu digute. Administrazio kontseiluak 298.721 euroko “dibidenduak” banatu ditu, taldean 200 lanpostu suntsitu dituzten bitartean.

Guzti honekin, oraindik, aurpegi gogorra dute eta euskal enpresari eredu izendatzen dute euren burua.

Benetako konpromisoak eskatzen ditugu, ahalik eta lanpostu gehienak mantentzea eta soldata eta kalteordainak ordaintzea.
 

 

 

Gipuzkoako grafikagintzako negoziazio mahaia eratu da


Bi saiakera ondoren eta hilabete bat beranduago, azkenik Gipuzkoako Grafikagintzako negoziazio mahaia eratu da. Honek sektoreko langileen lan baldintzak berritzeko aukera zabalduko du. Hala ere, gaurko bileran ere patronalaren arteko liskarrak azaldu dira, horregatik patronalaren ordezkaritza neurtzeko sistema inoiz baino beharrezkoagoa dela uste du LABek.

Bi saiakera ondoren eta hilabete bat beranduago, azkenik Gipuzkoako Grafikagintzako negoziazio mahaia eratu da, ondoko portzentaiekin:

Sindikatuen aldetik:

-LAB: % 52,63 (gehiengo osoa).
-ELA: % 42,11.
-CCOO: % 3,51.
-UGT: % 1,75.

Patronalaren aldetik,

– ADEGI: % 82,58
– GAREN: % 17,42.

Gaurko egunean sektoreko mahaia eratu izanaz pozten gara, sektoreko langileen lan baldintzak berritzeko aukera izango dugulako. Hala ere, gaurko bileran ere berriro azaldu dira patronalaren arteko liskarrak euren ordezkaritza egiaztatzeko orduan, irizpide ezberdinak mantentzen baitituzte. Hori dela eta, patronalaren ordezkaritza neurtzeko sistema inoiz baino beharrezkoagoa dela uste du LABek. Helburu horrekin datozen egunetan LHKn (Lan Harremanen Kontseilua) proposamena aurkeztuko dugu.

Hurrengo bilera maiatzaren 31an izango da.

 

 

 

LAB llevará a los tribunales el convenio estatal del metal

0

El sindicato LAB va a recurrir judicialmente el recientemente firmado primer convenio colectivo del metal estatal. Este convenio supone un paso más en la apuesta de la patronal, CCOO y UGT de deslocalizar y situar en Madrid la decisión sobre las relaciones laborales del sector del metal y, consiguientemente, de precarizar sus condiciones laborales. En ese afán centralizador, el Convenio estatal se arroga determinadas competencias que, a juicio de LAB, resultan legalmente nulas.

Básicamente son éstas:

1.- Otorga a la Comisión Paritaria del convenio estatal (integrada por los mismos firmantes) el poder para intervenir en la negociación de los convenios provinciales e imponer sus posiciones, aún cuando nadie se lo pida y aunque su representación no sea la mayoritaria. Pretenden, de facto, la imposición de un arbitraje con carácter obligatorio en nuestros ámbitos provinciales para imponer lo que por su representación sindical no pueden. Esta intervención consideramos, además, que es nula legalmente puesto que jurídicamente no es posible sin la aceptación de la mayoría de las partes del propio ámbito negocial al que se dirige.

2.- Se arroga la capacidad de invalidar los pactos a favor de alargar la ultractividad más allá del año fijado por la reforma laboral, o incluso con carácter indefinido que contengan los convenios provinciales (caso de los convenios de Araba, Bizkaia y Navarra). Así pues, impone la reforma laboral y en contra de lo acordado en estos convenios provinciales para que puedan seguir siendo aplicados transcurrido un año desde su denuncia sin ser renovados, pretenden que tras su vencimiento pase a ser de aplicación el convenio estatal en las materias que éste regula.

Estas medidas suponen un ataque directo a la libertad sindical y al derecho a la negociación colectiva expresión principal de aquella, dando por buena la reforma laboral del PP. Es absolutamente inaceptable. En el sindicato LAB tomaremos todas las medidas que estén en nuestra mano para defender el derecho a la negociación colectiva y a nuestros ámbitos de negociación.