2026-01-13
Blog Página 1019

Trabajadores y trabajadoras de Osakidetza en el Hospital de Santiago piden la recuperación de derechos robados



La mayoría de los sindicatos de Osakidetza, entro los que se incluye LAB se concentraron ayer en el Hospital de Santiago, para pedir la recuperación de los derechos robados en los últimos años a los trabajadores y trabajadoras de Osakidetza.

Hemos exigido que deje a un lado los recortes realizados en los últimos años. Del mismo modo, pedimos que se dé una verdadera negociación en la Mesa Sectorial, de hecho, los sindicatos nos enteramos a través de los medios de comunicación de las decisiones que toma Osakidetza.

Los y las trabajadoras de Santiago nos hemos manifestado por los alrededores del hospital y cuando hemos pasado por el ambulatorio de la calle Olagibel les hemos mostrado nuestra solidaridad a los y las trabajadoras presentes.

El personal técnico de Olagibel está en lucha porque Osakidetza ha decidido cerrar el Servicio de Rayos X. Este servicio realizar placas a numerosos centros de salud de Araba y si se cerrara, se perdería la rapidez en el diagnóstico, cargando de trabajo a los hospitales de Araba.

En opinión de LAB, el cierre de Rayos X demuestra la poca importancia que otorga Osakidetza a la Atención Primaria con la creación de los OSI.
 

 

 

Bizkaiko arrain kontserbetako langileek hitzarmena lortu dute

0


2007tik

Bizkaiko arrain kontserbetako hitzarmen orokorrik gabe geunden sektoreko langileak. Orain LABek eta sektoreko une honetako gehiengo sindikalak Arrain Kontserba eta Gazigintzako Bizkaiko Hitzarmena sinatu du, langile guztiei aplikazioa ziurtatuko diena. Hitzarmen honetan galerarik ez egoteaz gain hainbat hobekuntza ere jasotzen dira.

– Lehendik daukagun guztia mantentzea lortu da (ez dute ezer kendu).

– Soldatak eta dietak apur bat hobetu dira langile finkoentzat (%1,75eko igoera 2015 eta 2017 urteetan zehar, %2,25 igotzeko aukerarekin 2016ko KPIa 0,75 baino gehiago balitz). Eta guztiz garrantzitsua dena, ziurtatu egin da ebentual batek gaur egungo soldata kobratzea (Hitzarmena sinatu aurretik, ebentual batek kobratzen ari dena baino %15 gutxiago kobratu ahal baitzuen).

– Mugarik gabeko ultraktibitatea mantentzen da; hots, Hitzarmena indarrean egongo da berri bat sinatu bitartean.

– Bere aplikazioa eta ziurtasuna bermatzen dira. Klausula berri bat sartu da adostu duguna aldatu ahal izateko sinatzaileen beste akordio berri bat beharko litzatekeela jasoz.

– Legeak enpresariei eman dizkien malgutasun orduak erdira baino gutxiagora murriztu ditugu. 2012ko lan erreforma bidez, patronalak 172 orduko malgutasuna aplikatu ahal izango luke urteko lan jardunean. Malgutasun hori 82 ordura murriztea lortu dugu eta bermatuta geratzen da ordu horiek ez direla oporretan, jai egunetan eta igandeetan erabiliko.

– Bizkaian aplikatzeko Hitzarmena lortu dugu Madrileko Hitzarmen Estatalak hori debekatzen digunean.

Ikuspuntu guztietatik behatuta lorpen garrantzitsua da, bai edukitan baita Bizkaiko Hitzarmena Bizkaian mantentzea lortzeagatik. Gure Hitzarmena berton negoziatzearen hurbiltasunak, estatala baino Hitzarmen hobea izatea lortu du, eta aldi berean, Euskal Herria herri gisa eraikitzen segitzea lortzen dugu Madrilgo inposaketak onartu gabe.

Ez dugu ulertzen nola ELAk uko egin dion hau sinatzeari, sektorean delegatu gehien duen sindikatuak, Hitzarmen honekin lortu baitugu Bizkaiko Hitzarmena bizirik mantentzea Espainiako politikari, enpresari eta kapitalari aurre eginez. Edo errealitatea ikusiaz, beste herrialde, sektore eta enpresetan ELA Hitzarmen kaxkarragoak sinatzen ari den bitartean.

Guztiori gustatuko litzaiguke Hitzarmen askoz hobeago bat, soldata eta baldintza hobeekin, baina horretarako borroka egitea ezinbestekoa zen, enpresetan aurpegia eman behar, enpresetatik irten. LABek orain denboralditxo bat zuena eta inork jarraitu ez zuena.

Orain, mugimendotxu haiei esker tentsioa mantendu izanagatik, eta ez ohikoa izan den gehiengo sindikalarekin berreskuratu egin dugu galzorian zegoen Hitzarmen hau, beragatik inork piperrik ematen ez zuen eta Estatuko Hitzarmenak (Madrilekoak) irenste bidean zeukana.

 

 

 

Nos solidarizamos con los y las compañeras maestras de la CNTE en lucha y con el pueblo oaxaqueño

0

LAB se solidariza con los y las compañeras maestras de la CNTE Mexicana en lucha, en especial con la Sección 22 de la SNTE y con el pueblo oaxaqueño, duramente reprimidos en la madrugada del 19 de junio.

Ése día miles de maestros y maestras se movilizaban en la ciudad de Nochixtlan en el estado de Oaxaca contra la reforma del Sistema de Educación Pública. Reforma Educativa que el gobierno de Peña Nieto pretende imponer obedeciendo exclusivamente a los intereses de las clases dominantes en México. Protestaban también por el despido de cientos de maestros y maestras como respuesta contra la Reforma educativa.

La madrugada del 19 de junio policías federales y estatales intentaron disolver dicha manifestación. Como resultado de esta represión 8 personas fallecieron, más de 100 personas heridas y 22 personas desaparecieron. Las fuerzas represivas utilizaron armas automáticas para reprimir a la población. Armas automáticas cuyo uso no ha sido reconocido por las fuerzas políticas.

LAB expresa su preocupación ante el uso sistemático de la represión contra sectores populares en México. Y urgimos al gobierno mexicano a terminar con el uso de la represión sistemática y actos de hostilidad contra el movimiento legítimo de maestros y maestras, así como contra el pueblo mexicano. El gobierno de México debe respetar y garantizar los derechos humanos, incluidos el derecho a la libertad de expresión, los derechos de libre circulación y los derechos sindicales y laborales de los maestros y maestras que luchan en contra de una Reforma impuesta a las bravas a favor de una élite selecta.

Tenemos en nuestro recuerdo lo sucedido en Iguala, Guerrero. Este hecho es un claro referente de hasta dónde puede llegar la represión del Estado Mexicano. No podemos permitir que estos hechos se repitan incesantemente, en un entorno de injusticia e impunidad.

Por todo ello, LAB quiere mostrar su solidaridad y su apoyo a la lucha de los maestros y maestras en México en contra de los intentos de privatización del sistema público.

 

 

 

Rafa Diezen askatzea eskatzeko ekimen irekia ekainaren 30ean Bartzelonan

Ciemen eta Intersindical-CSCk antolatuta eta "Sindikalista i arquitecte de la pau. Rada Díez Usabiaga et volem lliure!" izenburupean, datorren ekainaren 30an Rafa Diez, LABeko idazkari nagusi ohiaren askatzea eskatzeko ekimen irekia egingo da Bartzelona. Ekimenaren aurkezpena Isabel Pallarès, I-CSDko idazkari nagusi ohiaren eskutik etorriko da eta Garbiñe Aranburu (LAB), Pernando Barrena (SORTU), David Fernández (Kazetaria), Carles Sastre (I-CSC) eta David Minoves-k (CIEMEN) hartuko dute hitza.

Ekimena CIEMENen Bartzelonako Carrer de Rocafort, 242 bis, 2an duen egoitzan egoitzan izango da ekainaren 30an arratsaldeko 19:00an.
 

 

 

Europako migrazio-politikak aldatzearen alde egiten dugu

0


Gaur, Errefuxiatuen Nazioarteko Eguna da. Data hau aitzaki hartuta LABek gerra inperialista eta euren ondorioak arbuiatu nahi ditu. Milaka pertsona pilatzen dira Europako herrialdeen ateetan, bizitzeko aukera bat eskatuz. Honen aurrean LABk uste du Europako migrazio-politikak aldatzearen beharra geroz eta premiazkoagoa dela. Lan ditzagun beraz Herrien eta Pertsonen arteko elkartasuna, eskuzabaltasuna.

Gerra inperialistei ez! Gure arbuiorik sakonena gerra inperialista eta euren ondorioei. Badakigu badaudela gerrak. Gerra hauen arrazoi eta erantzukizunak ezkutatu egiten zaizkigu, ez da interesatzen jakin daitezen. Lotsak, delituak eta negozioak milaka heriotzaren kontura, bortxaketak eta askotariko indarkeriak argitara aterako lirateke eta ez da interesatzen. Batez ere, mundu mailako statu quoa mantendu behar da. Nahikoa da armagintza lobbiek (2014an, 10 armagintza enpresa nagusiek 30.000 milioi dolarretako irabaziak izan zituzten), lobby ekonomiko eta finantzarioek zehatz dezaten bizi egingo garen ala hil, eta nola egin behar dugun.

Europako migrazio-politikak aldatzearen beharra. Milaka pertsona daude behartuta euren herriak, bizilekuak, lanak eta familiak uztera, arrazoi ekonomiko, natural edo gatazka belikoen ondorioz. Milaka pertsona pilatzen dira Europako herrialdeen ateetan, bizitzeko aukera bat eskatuz. Europaren erantzuna, ordea, urrun dago elkartasunezkoa, eskuzabala izatetik. Segurtasunaren izenean, horma eta arantzadun hesiak jartzen dira, eta kontrol militar eta polizial zorrotzak. Edo eta, lotsatzen gaituzten akordio lotsagabeak, Turkiarekin egindakoa akordioa kasu. Europak bertan behera uzten ditu, heriotzaren atarian, gizon, emakume eta umeak. Europak oinarrizko giza eskubideak urratzen ditu, eta badaki, eta badakigu. Europar instituzioek gaur hartutako politika eta neurriek gurekin zerikusirik ez duten, eta lotsa arazten gaituzten interes ekonomiko, finantzario eta belikoei erantzuten diete. Beharrezkoa da bestelako neurri batzuk hartzea, orain. Herrien eta Pertsonen Europa Sozialaren aldeko apustua.

Arrazakeria eta xenofobiari mugak jarri behar zaizkie eta landu behar dira. Bien bitartean, gorrotoa, arrazakeria, xenofobia eta islamofobia gora doaz. Beldurra eta segurtasunaren izenean jendearengan eragina duten diskurtsoak egiten dira, ulertzen diren diskurtsoak, gezurrez betetako diskurtsoak. Gogora dezagun Maroto jauna eta “bere” Herri Ekimen Legegilea, migrariek prestazio sozialak agortzen dituztela ekarpenik egin barik. Immigrazioaren Euskal Behatokiaren txostenaren arabera, atzerriko etorkinek administrazio publikoari jasotzen dutena baino ekarpen handiagoa egiten diote EAEn. Migrariak ez dira mehatxua. Politika austerizidak, segurtasuna eta beldurraren izenean egindako politikak eta interes inperialisten arabera egindako politikak dira gure benetako etsaiak. Ez gaitezen euren tranpan eror. Lan ditzagun Herrien eta Pertsonen arteko elkartasuna, eskuzabaltasuna.

 

 

 

Jaurlaritzak bestelako neurriak hartu ezean mobilizazio sendoekin erantzungo dugu

Gaur, hilak 20, hezkuntzako sindikatu guztiek agerraldia eskaini dugu Jaurlaritzak aurrera daraman murrizketa pollitikak salatzeko. Horrez gain adierazi dugu Jaurlaritzak irakastorduak gehitu edota ordezkapenak atzeratzen baditu greba egun eta mobilizazio sendoekin erantzungo dugula.

Irakaskuntzako sindikatuen oharra:

Jaurlaritzak irakastorduak gehitu edota ordezkapenak atzeratzen baditu greba egun eta mobilizazio sendoekin erantzungo dugu
Azken urteetan murrizketa gogorrak inposatu dizkigu jaurlaritzak. Milaka lanpostu aurreztu ditu geletan ikasle gehiago pilatuz eta ordezkapenak atzeratuz edo ez eginez, erretiroa atzeratu eta oztopatu du, soldatak murriztu eta izoztu dizkigu, bajak zigortu… Honek gogor eraso dio lanpostuei, lan-baldintzen eta hezkuntza kalitateari, sindikatuok, familiek, ikasleek, hezkuntza eragileek eta beste hainbat eragilek behin eta berriro salatu dugun moduan.

Hau gutxi balitz, duela bi aste sindikatuok gobernuarekin planifikazio batzordean bilduta egon arren, pasa den astean komunikabideen bitartez jakin dugu Eusko Jaurlaritzak irakastorduak gehitzea eta ordezkapenak atzeratzea eskatzen duen Auzitegi Konstituzionalaren epaia betetzeko asmoa duela. Erantzun bateratu bat bilatu ordez, lehen momentutik epaiari men egingo diotela adierazi dute. Gainera, hau guztia argitara emateko ikasturtearen azken asteen zain egon dira, kontrako erantzuna ekidin asmoz.

Honek Haur Hezkuntzan eta Lehen Hezkuntzan, bai irakaskuntza publikoan baita itunpekoan ere, Gizarte Ekimeneko ikastetxe zein Ikastoletan, 2 irakastordu gehiago ematea ekarriko luke, 23 ordutik 25ra pasatzea, alegia. Eta Bigarren Hezkuntzan, irakaskuntza publikoan, 17-18 ordutik 20ra pasatzea. Ordezkapenak, berriz, 10 egunera arte atzeratzea ekarriko luke erabakiak, praktikan bi aste pasa bitarte ordezkapenik ez eginez.

Hau honela ezarriz gero, irakaskuntza publikoan 2.300 lanpostutik gora desegingo lirateke eta itunpeko irakaskuntzan 600dik gora. Guztira 3.000 lanpostu inguru desegingo lirateke, lan-kargak biderkatu eta hezkuntza berdintasuna eta kalitatea kinka larrian jarriko lirateke. Izan ere, irakastorduak gehituz eta ordezkapenen zaintza lanak ikastetxe bereko irakasleen artean egin behar izateak eskola-saioak prestatzeko edota ikasleen jarraipena egiteko apenas utziko du denborarik. Honek, eragin larria izango du hezkuntza eskubidean, ikasleen arteko berdintasuna, heziketa integrala eta garapen pertsonal eta sozialean.

Kalte larri hauekin batera, erabakiak jaurlaritzak lehendik ere mugaturik dauden hezkuntza eskuduntzei eta autogobernu tresnei uko egitea esan nahi du, espainiar estatuaren menpe ezarriz. Are gehiago, jada beste erkidego batzuetan aurrez ezarri dituzten hainbat murrizketa itzultzen ari direnean edota bestelako hobetze neurriak ezartzen ari direnean.

Sindikatuok inola ere ez dugu jada kaltetuta dagoen hezkuntza sistema oraindik gehiago kolpatzen duten murrizketa neurri berri hauek ezartzerik onartuko, ez ikasturte honetan ezta hurrengoan ere. Justu kontrako bidean, gure hezkuntza sistema garatuko duten erabakiak hartu nahi ditugu. Euskal Herriko eragile guztion artean eta hemen erabaki eta eraiki behar dugu gure hezkuntza behar propioak asetzera etorriko den hezkuntza sistema.

Gobernuak murrizketa hauek bere osotasunean nahiz modu partzialean ezartzen baditu sindikatuok, gainerako eragileekin batera mobilizazioari ekingo diogu erabateko erantzuna emanez.
Ekainean jada, ostiral honetan, hainbat elkarretaratze burutuko ditugu eta irailean, ikasturte hasierarako, greba egunak eta mobilizazio indartsuak gauzatuko ditugu.

 

 

 

Ezkerraldean ehunka lagun mobilizatu dira langabezia, murrizketak eta gastu militarraren aurka



Ezkerraldeko langabetuen batzar, kolektibo sozial eta sindikatuek martxa bat antolatu zuten larunbatean langabezia eta murrizketen kontra eta diru-xahutzea dakarren gastu militarra salatzeko. Era berean, gerra-gatazkei ihes egiten dieten milioika lagun errefuxiatuei elkartasuna adierazi diete martxan parte hartu duten kideek.

Ezkerraldeko langabetuen batzar, kolektibo sozial eta sindikatuen oharra

Hilez hil Ezkerraldea da nagusi aurretik langabezia eta pobrezia tasetan: 20.000 langabetu; biztanleria aktiboaren % 20, hain zuzen. % 69k ez dute inolako langabezia-sorospenik. Horretaz gain, EEEak (ERE) edo “geldialdiak” ditugu enpresetan, besteak beste, ACB, Tubos, Electrodomésticos Miró MegaPark, Quorum Fitness Ballonti, Portugaleteko Limpiezas Lombide, Barakaldoko Oca Nikolasa, Trapagako Limpieza Viaria, Nervacero-n…

Egoera are larriagoa da emakumeen errealitateaz hitz eginez gero. Langabezia-tasa %22koa da. Horri prekarietate-tasa handia gehitu behar zaio: zerbitzu-sektoreko (dendak, ostalaritza, garbiketa… ) langileen % 84 emakumeak dira. Horrekin batera lanaldi partzialeko kontratuak: horien % 78 emakumeek beteta; edo behin-behineko kontratuak, emakumeen % 28k beteta. Ezkerraldeko emakumeek soldata-diskriminazio argia jasaten dute: beren soldata % 26 txikiagoa da.

Era berean, gazteen artean langabezia % 48koa da. Krisialdi ekonomikoaren azken bost urteotan, mila inguru izan dira Estatu Espainoletik kanpo joan diren Ezkerraldeko gazteak. Kontsulatuetako bulegoetan izena emanda duten 30 urtetik beherako lagunen kopurua % 32 handitu da.

Langabezia eta babesgabetasun handi horiek gizartean dauden desberdintasunak areagotzea dakarte. Eusko Jaurlaritzak dioenez, azkeneko bi urteetan gora egin dute hil bukaerarako iristeko gabezia egoerek eta zailtasunek. Lagunen % 9,2k mantenu-pobrezia jasaten dute; %3’5ek pobrezia metagarria; eta % 6,5ek muturrekoa. %14,1ek ongizate hutsunen bat jasaten dute. Bost aldiz handiagoa da emakumeek jasaten duten pobrezia.

Horren ondorioz, gero eta familia gehiagok jotzen dute Caritas-era, Gurutze Gorrira edo Elikagai Bankura. Zehazki, 21.000 familiak bizirik irauten dute erakunde ongigile horien laguntza lanari esker.

Horri etxe-kaleratzeen kopurua gehitu behar zaio: iaz %22 hazi zen.

Hori ikusita, egungo krisi ekonomikoaren ondorioak jasatzen ditugunok – gainera, haren erantzuleak ez gara- kalera irtengo gara, alde batetik, eskualdeko enpresetako langabezia egoerak, kaleratzeak eta EEEak (ERE) salatzeko; etxe-kaleratzeak eta gizarte babesean izandako murrizketak salatzeko… Eta bestetik, dagozkigun Eskubide Sozialen eta duintasunaren alde egiteko, enpresari, bankari eta politikari ustelen aurrean.

Arrazoi horiek guztiak direla eta, dei egiten diegu Ezkerraldeko bizialgun guztiei parte hartzeko datorren larunbatean, ekainaren 18an, “Santurtzitik Sestaorako Ezkerraldearen aldeko Martxa” mobilizazio jendetsua izan dadin; Santurtziko parketik abiatuko da eguerdiko 12etan. Aurten, gainera, bere hogeigarren urteurrena beteko da.

Laburbiltzeko, ekimen hau gure eskualdeak jasaten duen gizarte haustura larria salatzeko sortu da, hain zuzen ere, langabezia-indize kezkagarriak, lan prekarietate handia, pobrezia egoerak eta etxe-kaleratzeak ugariagoak direla-eta dugun gizarte haustura; gizarte arloan murrizketak salatzeko: udal gizarte-zerbitzuetan, gizarte-prestazioetan eta zaharrentzako laguntzetan.

Baina egoera hauek ez dira berez sortzen. Administrazioek neurriak sustatu dituzte, langileek, eta herritar guztiek, dituzten lan eskubideak eta eskubide sozialak murrizteari begira. Eskualdeko udalak izan dira lehenengoak murrizketa politika eta zerbitzu publikoen pribatizazioa bultzatzen. Horrek larriagotu egin du egungo krisialdi ekonomikoak jota dauden milaka familiaren egoera.

Gizarte eta lan arloan murrizketak egiten diren bitartean, ikusten dugu zer-nolako diru-xahutzea dakarren gastu militarrak: 25.000 milioi euro, 2015.urte honetarako Estatuaren Aurrekontu Orokorrei esleitu dizkietenak; horietatik, kupoaren bidez, 700 milioi ateratzen dira EAEtik.

Era berean, gerra-gatazkei ihes egiten dieten milioika lagun errefuxiatuei elkartasuna adierazteko izango da mobilizazio hau. Errefuxiatuoi ez zaie inolako eskubiderik aitortzen; eta, gainera, haien aurka NATOren gerraontziak bidaltzen dituzte, Europara ez iristeko.
 

 

 

Ekarpen ugari eta eztabaida aberatsa “Eraldaketa prozesua eta aktibazio soziala [Bir]Pentsatzen” jardunaldietan

Atzo eta gaur, sindikalgintza birpentsatzeko prozesuan pauso berri bat eman du LAB sindikatuak. Ipar Hegoa Fundazioaren eskutik, bi egunetako jardunaldiak burutu dira Berriozarko Musika Eskolan. Jardunaldi hauetan Prozesua eta aktibazio soziala aztertu dira. 200 lagun inguru elkartu dira egunetako bakoitzean. Atzo, subjektuaren berrosaketaz hausnartu zuten eta gaurkoan Desaktibazio/aktibazioaz aritu dira.

Ainhoa Etxaidek, LABeko idazkari nagusiak, zabaldu ditu jardunaldiak, “Eraldakea sozialerako sindikalgintza berria (Bir)pentsatzen” prozesuaren barruan, sindikalismoa berritzeko eta eraldaketa sozialerako tresna gisa eguneratzeko ariketan kokatu ditu. LABen barne eztabaida bat ez ezik, Euskal Herriak behar duen sindikalismoaren eztabaida sozial, ekonomiko eta politikoan ekarpena egin duen prozesua izan da. Oso emankortzat baloratu du dinamika. Prozesua partehartzailea izaten ari da. Mila lagunetik gora egon dira eskualde mailako eztabaidetan. Halaber, emakumeen partehartzeari garrantzi berezitua eman zaiola adierazi du. Eta, sektore eta eragile ezberdinekin egoteko eta harremanak zabaltzeko aukera izan da Etxaideren ustez. Prozesuari, duela urte bat eman zion hasiera LABek eta 2017ko udaberriko Biltzar Nagusiari ekarpena egitea du xede.

Subjektuaren (ber)osaketari izan da lehen eguneko ardatza. Lehen mahaian, “Prekarietatea eta langabeziaren kapitalismoari aurre egiteko sindikalismoa” izan dute hizpide, Malen Etxeko Silvia Carrizok (etxeko langileen egoera) eta LABeko Igor Arroyo (pratika sindikala berritzeko gako eta proposamenak) eta Izaskun Garcíak (sindikalismoaren definizio berrirako proposamenak.

Bigarren mahaiaren ardatza “Euskal Herrian prozesu eratzaile eta eraldatzailerako subjektuaren eraikuntzaz” izan da. Honetan, LABeko Bea Martxuetak Eskubide Sozialen Kartaren prozesua eta Alternatiben Herria izan ditu hizpide, Adolfo Araiz EH Bilduko parlamentariak Nafarroako aldaketaz hiz egin du eta Zesar Martinez Zumalabe Fundazioko kideak kontrapuntua emamn dio, herri-mugimenduaren ikuspegitik.

Gaur, bigarren egunean, aktibazioa eta desaktibazioaz aritu dira. Lehen mahaia izan da “krisiaren ondorioak subjektu aktiboa eratzeko”. Bertan, Eduardo Apodakak zapalkuntzaren dimentsio psikosozialak azaldu ditu eta Sandra Barrenetxeak, sistemak desaktibazio sozialerako dituen tresnak aurkeztu ditu.

Jazarpenaren eraginaz aritgu dira CUPeko Josep Manel Busqueta (pobrezia eta prekarietatearen biolentzia), Julen Arzuaga (errepresioa eta jazarpena Euskal Herrian) eta LABeko Garbiñe Aranburu (errepresioa lan munduan).

Azken atala izan da aktibaziorako estrategien ingurukoa. Ekai Txapartegik komunikazio estrategiak izan ditu hizpide, Nora Salbotxek ekarpena egin du hezkuntza mundutik eta LABeko Juantxo Goienena izan da azken hitzartzea, lantokietako aktibazioaren inguruan.
 

 

 

Hemos denunciado la falta de personal en Correos

La Sección Sindical de LAB de Correos en Araban denuncia la falta de personal y masiva carga de trabajo a la que se someten diariamente al personal. Esta situación se debe principalmente a la falta de contratación y los continuos recargos de trabajo.

Con motivo de las Elecciones Generales y a un día de la terminación del plazo de la solicitud del voto por correo, el 16 de junio, y de admisión de estas solicitudes en Álava, en muchas oficinas se han multiplicado por cinco. Llegando a verse colas hasta en la calle en muchas oficinas en el turno de tarde para registrar las solicitudes. En los próximos días se prevén una inmensa carga de trabajo en todas las oficinas y largas esperas para la recogida de los votos.

La gran carga de trabajo de los próximos días por el inmenso número de votos por correo puede ocasionar graves perjuicios también a la ciudadanía si no se toman las medidas oportunas.

El peculiar y caótico sistema de contratación, pactado por CCOO, UGT y CSIF, sin parangón en el sector público, listas cerradas, sistema de elección por rotación, opacidad absoluta, sin cubrir vacantes, y excluyendo a LAB de las mesas provinciales de empleo hace que la empresa tenga las manos libres para no contratar, con la excusa de no encontrar trabajadores y trabajadoras experimentadas.

Desde la Sección Sindical de LAB en Correos de Araba hemos solicitado una reunión urgente a las distintas jefaturas correspondientes y al Comité de seguimiento del Centro Directivo para analizar la situación y poner las soluciones anticipadamente.