2026-04-09
Blog Page 9

SEAk sektorearentzat atzerakoia den proposamena eraman du Arabako metalgintzako mahaira

Ez du eros ahalmena bermatzen, ez dauka jardunaldi jaitsierarik eta hainbat arlotan eskubideak galtzea proposatu du.

Gaur, martxoaren 9an, SEAk Arabako metalgintzako negoziazio mahaira bere proposamena eraman du. Bertan, argi geratu da patronalak ez duela borondaterik hitzarmenak eduki duinak eta sektoreak behar dituenak emateko, eta borrokaren bitartez eskuratu beharko direla.

Izan ere, ekarri duen proposamena honela laburtu daiteke:

  • Ez du eros ahalmena bermatzen
  • Ez du jardunaldi jaitsierarik proposatu
  • Hainbat arlotan, atzera pausuak proposatu ditu. Adibidez: 
  • Malgutasuna, 100 ordutik 295,5 ordutaraâ—¦ 
  • Aldi Baterako ezintasunetan atzera pausoak, bai lanekoetan eta baita arruntetan ere. 

LABetik berriro diogu: ez dugu inola ere onartuko urteetako borrokaz lortu diren eskubide bakar bat galtzerik. Patronalak betiko mantra errepikatu du: absentismo deitzen duena (finean, eskubideak dira; senide bat hiltzen zaigunean baimena hartzea, edota mediku batek horrela erabakita lanera ez joatea). Ez du bere erantzukizunik hartzeko inongo asmorik. Azken urteetan dirutzak jaso dituzte etekinetan enpresek, eta aberastasunaren banaketa geroz eta desorekatuagoa da. Bada, beraien proposamenak egoera betikotzea, eta gainera, langileek eskubideak galtzea dakar. Ez da inola ere onargarria. Halaber, sindikatuek egin ditugun hainbat proposamenen inguruan ez dago erantzunik, eta hauetaz hitz egitea ere saihesten saiatu da patronala. Plataformek posizionamendua markatzen dute, bai sindikatuena eta baita patronalarena. LABetik hitzarmenean hobetu beharrekoa identifikatu dugu. SEAk atzera pausuak eta prekaritatea areagotzea proposatzen. du. Iraingarria da.

Horrenbestez, bi mezurekin amaitu nahi dugu ohar hau:

  • Patronalari. Utzi ditzala aitzakiak eta negarrak alde batera, bere erantzukizuna onar dezala eta behingoz ekar ditzala sektoreak behar eta merezi dituen edukiak mahaira, benetako negoziazio bat martxan jar dezagun. Denborarik galdu gabe. 
  • Sektore osoari: patronalak mezu argia bota die langileei. Eta honen aurrean, mobilizazioa eta aktibazioa izango dira egoera iraultzeko berme bakarrak. 

LAB sindikatuak enpresei soldata igoeren inguruan gezurretan aritzea leporatu die, eta martxoaren 10, 11 eta 12an jangelak hustera deitu du

LAB sindikatuak gezurtatu egin ditu enpresek jangeletako ustezko soldata igoeren inguruan zabaldutako azken informazioak.

Igoera horiek ez dira egungo negoziazioaren parte, nahitaez bete beharreko soldata-igoerak baitira, lan-kontratudun langileentzat eta funtzionarioentzat dagoeneko hitzartuta daudenak. Negoziazioaren lorpen gisa aurkeztea iritzi publikoa eta langileak manipulatzeko modu bat da.

LABek salatu du enpresek langileen soldata parekatzetik aldentzen saiatzen ari direla, Hezkuntza Sailak horretarako bideratzen duen diru partidaz baliatzen diren bitartean. Diru publikoa langileen baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetzeko balio beharko lukeena eta, hala ere, enpresak beren mesedetan erabiltzen ari direna.

Egoera horri gutxieneko zerbitzu batzuk gehitu behar zaizkio, LABek gehiegizkotzat jotzen dituenak, kontuan izanik jangela ez dela funtsezko zerbitzu bat. Gainera, familien eta ikastetxeen artean nahasmena sortzen ari dela salatu dute etxetik janaria eramateko aukeraren inguruan, araudiak berak debekatzen duenean.

Egoera honen aurrean, LABek mobilizaziorako dei argia egiten du: “Eskoletako jantokiak hustu eta kaleak betetzeko unea da” martxoaren 10, 11 eta 12an.

Datorren astelehenean negoziazio-mahai berri bat egongo da, baina enpresek ez dute baieztatu ere egin joango direnik, joan den martxoaren 4an negoziazioa utzi eta gero, joan den azaroan izan zuten jarrera errepikatuz.

Dulantziko RTA (Revestimientos de Tuberia y Accesorios, S.L) enpresako langileek planto egin dute azken lan istripuaren aurrean eta segurtasun neurri errealak exijitu dituzte

RTA enpresako langileek gaur planto egin dute azken asteetan izan diren istripuen harira. 2026an jada 3 istripu izan dira. Datu horrek agerian uzten du ez gaudela gertakari isolatu baten aurrean, baizik eta prebentzio sistemaren hutsune larri eta egiturazko arazo baten aurrean.

Aspalditik salatzen ari dira bide desberdinetatik enpresan ez direla Lan Arriskuen Prebentziorako Legeak ezartzen dituen gutxieneko neurriak betetzen. Segurtasun protokoloak ez dira behar bezala aplikatzen, baliabide material eta pertsonalak eskasak dira, eta prebentzioaren kultura bigarren mailan uzten da ekoizpen-helburuak lehenetsiz.

Horregatik, gaur kontzentrazioa egin dute enpresaren ate aurrean, lan baldintza seguru eta duinak aldarrikatzeko. Argi eta garbi adierazi dute: osasuna ez da negozio bat. Ekoizpena eta irabazi ekonomikoak ezin dira langileen segurtasunaren gainetik jarri.

RTA enpresako zuzendaritzari honako hau exijitzen diote:

  • Lan arriskuen ebaluazio integrala eta eguneratua, langileen ordezkariekin adostua.
  • Segurtasun neurri eraginkorrak eta berehalakoak ezartzea, beharrezko inbertsio ekonomikoa eginez.
  • Prebentzio delegatuekin eta langileen ordezkariekin benetako negoziazioa irekitzea.
  • Istripuen inguruko gardentasuna eta informazio osoa bermatzea.

Benetako neurriak hartu ezean, langileek ez dute baztertzen mobilizazioak areagotzea, lanuzte partzialak edo osoak barne. Ez dute onartuko gure eskubideak urratzea eta gure osasuna arriskuan jartzea.

Azkenik, elkartasuna eta babesa eskertu diete mobilizazioarekin bat egin duten guztiei. Borroka hau ez da soilik RTA enpresakoa; lan baldintza duin eta seguruak bermatzearen aldeko borroka kolektiboa da.

LABek salatu du ez dagoela arrazoirik altzairutegia ixteko, ezta Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientea aplikatzeko ere, eta ohartarazi du gatazkak kontsultalditik harago jarraituko duela

Tubos Reunidosek planteatutako EEEaren kontsultaldiaren azken bileratik egun gutxira, LABek argi eta garbi berresten du ez dagoela altzairutegia ixtea edo 301 lanpostu suntsitzea justifikatzen duen arrazoirik. Asteetan bilerak egin ondoren, enpresako zuzendaritza ez da gai izan neurri hori saihestezina dela frogatzeko, ezta enpresaren etorkizunerako, bere jarduera industrialaren funtsezko zati bat nahitaez desegin beharko dela frogatzeko ere.

Aitzitik, prozesu honek agerian uzten ari dena enpresaren gardentasun falta kezkagarria da. Orain arte aurkeztutako dokumentazioak ez du planteatutako neurrien larritasuna justifikatzen, eta galdera ugari uzten ditu erantzunik gabe Tubos Reunidosen garatu nahi den industria proiektua benetan zein den jakiteko.

Ildo horretan, LABetik berriro planteatu dugu oraindik erantzunik gabe jarraitzen duen gai bat. Azken hilabeteetan publikoki hitz egin da altzairutegiak batzeko aukeraz, José Ignacio Jainaga enpresariak bultzatuta. Jokaleku horri buruz galdetu diegu bai enpresako zuzendaritzari bai erakundeei, eta inork ez du argi eta garbi erantzun nahi izan.

Azalpen falta horrek arrazoizko susmo bat baino ez du elikatzen: plantillari eta negoziazio mahaiari helarazten ez zaien industria plan bat egon daitekeela. Benetan tamaina horretako enpresa-operazioak aztertzen ari badira, langileek jakiteko eskubidea dute. Ezin da fede onez negoziatu enpresaren etorkizunari buruzko informazio garrantzitsua ezkutatzen den bitartean.

Horregatik guztiagatik, LABetik zuzenean interpelazioa egiten diegu euskal erakundeei. EAJk eta PSEk osatzen duten Eusko Jaurlaritzak bere esku ditu industria eta enplegu arloko ardura nagusiak. Ez da onargarria tamaina horretako enplegu-suntsiketa prozesu baten aurrean anbiguotasunean eta konpromiso argirik gabe jarraitzea.

Zentzu horretan, komunikabideetan zabaltzen ari diren baieztapen batzuk ere gezurtatu nahi ditugu. Erakundeetatik esaten ari dira enpresa-batzordearekin harremana dutela, baina LABetik argitu behar dugu hori ez dela egia, edo behintzat ez dela egia gure sindikatuari dagokionez. Bilera bakarra otsailaren 13an egin zen, enpresa-batzordeak berak eskatuta. Harrezkero, erakundeen aldetik ez da harreman edo ekimen berririk izan langileen ordezkariekin biltzeko.

Hain zuzen ere, gaur, ostirala, langileek elkarretaratzea egin dute Sabin Etxearen aurrean, EAJren egoitzaren aurrean, Aitor Estebani enpresa-batzordearen izenean zuzendutako gutun bat emateko. Gutun horretan eskaera argiak egiten dira Eusko Jaurlaritzak enpleguaren eta enpresaren etorkizun industrialaren defentsan paper aktiboa har dezan.

Tubos Reunidosek bizi duen egoera ez da arazo txiki bat, ezta enpresa baten barne-kontu hutsa ere. Jokoan dago Aiaraldeko eta Ezkerraldeko etorkizun industriala, baita ehunka lanpostu zuzen eta zeharkako ere, desindustrializazio prozesu etengabeak urteak daramatzaten bi eskualdetan. 

LABetik argi utzi nahi dugu gatazka ez dela amaitzen enplegu-erregulazioko espedientearen kontsulta-aldiarekin. Prozesu horren amaiera edozein dela ere, Tubos Reunidosen enpleguaren eta industria-jardueraren defentsak aurrera jarraituko du.

Plantillak azken asteetan erakutsi du bere determinazioa eta mobilizatzeko gaitasuna. Eta LABen argi daukagu gatazka hau denboran luzatuko dela enpresak kaleratzeak inposatu eta altzairutegia justifikaziorik gabe ixteko asmoari eusten badio.

Lanpostu guztiak defendatzen jarraituko dugu, gardentasuna eskatzen eta erakundeei beste aldera begiratzeari uzteko eta dagozkien erantzukizunak beren gain hartzeko eskatuz. 

Herri eta auzoetako Greba Batzordeek deia egin dute herritarrek M17an parte hartzeko

Nafarroa osoan sortutako herri eta auzoetako 30 Greba Batzorde baino gehiagotako ordezkariak batuak eta elkarrekin azaldu dira martxoaren 17ko Greba Orokorra eta bere aldarrikapen nagusia babesteko: 1.500 euroko gutxieneko soldata propioa izatea, Nafarroan erabat beharrezkoa eta zentrala deritzotena.

Eskaera hori, azaldu dute, bizi eta lan baldintza duinen aldeko borrokaren baitan dago, eta aurre egiten dio langile pobreen herriak sortzeko kapitalak eta faxismoak duen estrategiari. Helburu horrekin, martxoaren 17an herri eta auzoak gelditzeko konpromisoa adierazi dute Greba Batzordeek eta herri eta auzoetako bizilagunei parte hartzeko deia egin diete.

Eskualdeka, herrika eta auzoka Tuteratik Beraraino, Nafarroa osoa zeharkatuz antolatuta daude Greba Batzordeak. 30 batzorde baino gehiago eratu dira eskualde guztietan banatuta, grebaren deialdia eta aldarrikapena lantegi eta lantokietatik harago zabaltzeko asmoz.

Komunikabideekin izandako prentsaurrekoan, batzordeen ordezkariek ohartarazi dute aberastasuna eta boterea gero eta esku gutxiagotan kontzentratzen dela, eta bitartean, hainbat sektoretako gero eta langile gehiago bazterketa egoeran daudela. “Enpresariak gure kontura aberasten dira dena prekarizatuz. Horrez gain, sustatzen dituzten soldata eskasek, saltoki handien mesedetan, ezin dute gure herri eta auzoetako tokiko komertzioa bultzatu”. Horregatik, bat egiteko, antolatzeko eta kalera ateratzeko deia egin dute: “Martxoaren 17an herriak eta auzoak gelditzera goaz. Ez ditugu langile pobreen herri eta auzoak nahi. Soilik hemen erabakitako soldatek ziurta ditzakete bizi baldintza duinak denontzat”.

Horrez gain, Greba Batzordeek salatu dute Nafarroako Patronalak, UGT eta CCOO sindikatuek, Nafarroako Gobernuak eta eskuinak eskutik helduta ari direla langileen aurka, “aberastasunaren banaketa justua izateko gutxieneko soldata hemen erabaki eta hobetzeari uko eginez”. EH Bilduk eta Geroa Baik lege proposamena aurkeztu dute, datorren martxoaren 12an bozkatuko dena, eta honen onarpena PSN eta Contigo-Zurekin alderdien esku egongo da.

“Hemen bizi garenon oinarrizko beharrak asetzeko adina diru-sarrera egotea saihestu nahi dute Espainiaren izenean”, kritikatu dute batzordeko kideek. Haien ustez, gutxieneko soldata bakarra inposatzeak arrakala ekonomikoa sakontzen du eta identitate unionista sentimendua lehenesten du nafar langileen interesen defentsaren gainetik, logiko, zilegi, justu eta egingarritzat jotzen duten aldarrikapenari bide guztiak itxiz.

“Ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara”

Herritarren artean etxebizitza eskubidea bermatuta ez duten bizilagunak daudela adierazi dute Batzordeek, eta prekarietatea gehien pairatzen dutenak emakumeak, gazteak eta migratzaileak direla. “Gure auzokideak dira, langile klase berekoak gara. Beraz, ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara, denok bat”. Nafarroan gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena, defendatu dute, “merezi duen borroka da, hemen lan egin eta bizi garen pertsona guztiei mesede egiten dielako, zerbait zentrala eta, une honetan, lor daitekeena”.

Azkenik, herritar eta langile guztiak gonbidatu dituzte haien herri eta auzoetan antolatuko diren ekintzetan parte hartzera eta azaldu dute arratsaldean, herri eta auzoetako langile zein eragile sozialekin batera, mobilizazio deszentralizatuak egingo dituztela. “Martxoaren 17an lehen ordutik gure herri eta auzoetako kaleetan aurkituko gaituzue.”

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEk alderdiei eskatzen diete gutxieneko soldata propioa lortzeko urrats eraginkorrak eman ditzaten

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDE sindikatuek kritikatu egin dute EAJk eta PSEk Eusko Legebiltzarrean hartutako jarrera gutxieneko soldata propioaren inguruan, euren ardurari uko egin, eta saihestu nahi dituztelako gaiarekiko benetako urrats eraginkorrak. Era berean, sindikatuek salatu dute eztabaida negoziazio kolektiboaren aipamen orokorretara mugatu nahi dutela, patronala interpelatu gabe, eta beharrezko eskumenak eskuratzeko konpromiso argirik hartu gabe.

Sindikatuek azpimarratu dutenez, azken urteotan nabarmen areagotu dira lan-prekarizazioa eta bizitzaren kostua. Estatutik ezarritako gutxieneko soldatak ez dio erantzuten Euskal Herriko errealitate sozioekonomikoari, eta enplegua dutenen arteko pobrezia gero eta hedatuago dagoela ohartarazi dute. Egoera horren aurrean, funtsezkotzat jo dute hemen erabakiko den gutxieneko soldata propio bat ezartzea.

Testuinguru horretan, EH Bilduren mozioak sindikatuek proposatutako hainbat neurri zehatz jasotzen dituela nabarmendu dute: patronala interpelatzen dute negoziazioari ekiteko deia eginez; Eusko Jaurlaritza ere bai, eskatzen baitiote, batetik, bermatu dezala gutxienez 1.500 euroko soldata diru publikoz finantzatutako enpleguetan, eta, bestetik, konpromisoa har dezala gutxieneko soldata propioa legez ezarri ahal izateko behar diren eskumenak Estatuko Gobernuarekin negoziatzeko.

Sindikatuen esanetan, EAJk eta PSEk, aurkeztutako osoko zuzenketan, azken urtean euskal gehiengo sindikalak egindako lanketa existituko ez balitz bezala jokatu dute. Negoziazio kolektiboari aipamen orokorra egin diote, baina patronala interpelatzea saihestuz.

Gogorarazi dute, gainera, 140.000 sinadurek babestutako Herri Ekimen Legegilearen bidea aztertzea eta, eskumena lortze aldera, sustatzea EAJ-PSEren esku egon dela. Gaurko eztabaidan berriro ere agerian geratu da Eusko Jaurlaritza sostengatzen duten alderdiek patronalaren jarrerarekin bat egin dutela, gutxieneko soldata propioaren aldarria errealitate bihurtzea zailduz.

Sumarrek aurkeztutako zuzenketa, egokia zanik ere, mugatua da sindikatuentzat, auzia negoziazio kolektiboaren esparrura mugatzen baitu, eskumenak eskuratzeko lege aldaketaren aferari heldu gabe.

Konpromiso zehatzak alderdiei eta interpelazio zuzena Confebaski

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEren arabera, gutxieneko soldata propioa ez da aldarrikapen sinboliko bat, baizik eta tresna eraginkorra langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko; lan-harremanak bertan erabakitzeko bidea; pobrezia eta prekaritatea mugatzeko bitartekoa, eta soldata-arrakala murrizteko gakoa.

Alderdi politikoei eskatu diete interes alderdikoiak alde batera utzi eta euskal langileriaren mesedetan erabaki politiko ausartak hartzeko, dagokien ardura beren gain hartuz eta patronala modu argian interpelatuz. Zentzu horretan, sindikatuek deialdia helarazi diote Confebaski martxoaren 24rako negoziazio-mahai berrirako, eta bertaratu dadin exijitu diote. 

Azkenik, sindikatuek adierazi dute mobilizatzen eta presionatzen jarraituko dutela, instituzioek eta patronalak euren erantzukizuna har dezaten, eta gutxieneko soldata propioa errealitate bihur dadin. Ildo horretan, martxoaren 17rako deitutako greba orokorrak aldarrikapen horri bultzada erabakigarria emango diola ziurtatu dute, eta Hego Euskal Herriko langileei greba babestu eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egin diete. 

LABek exijitu du Nafarroako zahar egoitzen hitzarmen propioa eta ohartarazi du aurrerapausorik ez badago presioa areagotuko duela

LAB sindikatua Nafarroako Enpresarien Konfederazioaren (CEN) egoitzaren aurrean mobilizatu da gaur, sektoreko patronalei eskatzeko Nafarroako zahar egoitzetarako hitzarmen propio baten negoziazioan aurrera egin dezaten. Erakunde sindikalak salatu duenez, sektoreko enpresek diru publikoarekin irabaziak lortzen jarraitzen dute, langileak zahar egoitzen estatuko hitzarmenaren menpe mantentzen dituzten bitartean, non soldatak Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren (LGS) azpitik dauden.

LABek gogorarazi du historikoki defendatu duela bereziki prekarizatuta dagoen sektore bateko langileen lan eskubideak babestu eta bermatuko dituen foru hitzarmen bat sortzea. Hala ere, azaldu du LABek, patronalek urteak daramatzate hitzarmen honen negoziazioa luzatzen, eta egoera horrek, Nafarroako errealitate sozioekonomikoarekin bat ez datozen lan-baldintzak dakartza.

Martxoaren 17ko greba orokorrak garrantzi berezia du zahar egoitzen sektorean, langileek estatuko LGSren azpitik dauden soldatak jasotzen jarraitzen baitute. Deialdi honekin, LABek gutxieneko soldata propioa aldarrikatzen du, langile hauen errealitateari eta sektorea estatalizatuta ez egoteari erantzungo diona.

Sindikatutik ohartarazi dutenez, egoera aldatzen ez bada, mobilizazioekin jarraituko dute eta kaleko presioa areagotuko dute, Nafarroako egoitzetako langileentzat eskubide eta baldintza duinak bermatuko dituen hitzarmen bat lortu arte. “Ez dugu onartuko zaintza negozio bihurtzea; baldintza duinak eskatzen ditugu zaintzen gaituztenentzat”, adierazi dute LABetik.

LAB, ELA, UGT eta CCOOk Administrazioari planto egin diote 2026ko EPEan benetako negoziaziorik ez dagoelako

Urtearen hasieran, 2026ko EPEaren oinarri orokorrak eta espezifikoak negoziatzeari ekin zitzaion. Hala ere, joan den martxoaren 3an zirriborro berria jaso ondoren, Mahai Sektorialean ordezkaritza duten lau sindikatuok salatu nahi dugu Administrazioak ez duela negoziatzeko benetako borondaterik erakusten. Dokumentuak ia ez du gutxieneko aldaketarik sartzen, eta alderdi garrantzitsuenak ukitu gabe uzten ditu. Alderdi horiek “azterketa” soil batera igortzen dira, negoziazio-konpromisorik gabe.

Egoera horren aurrean, EPEaren oinarriak — funtzionarioenak zein lan-kontratuko langileenak —, funtzionarioen lan-baldintzen akordioa eta lan-kontratuko langileen hitzarmen kolektiboa berehala benetan negoziatzeko eskatzen dugu.

Hori dela eta, eta inposaketa-dinamika horren aurka gaudela adierazteko, lau sindikatuok planto egitea erabaki dugu, eta ez esertzea gaurko deitutako Mahai Sektorial Berezian. Administrazioak benetako negoziazio-borondatea erakusten duenean, berriro parte hartuko dugu. Ez ditugu onartuko negoziazio formaz mozorrotutako inposaketak. Oinarriek testu irekiak izan behar dute, alderdi guztietan negozia daitezkeenak, eta ez egintza burututzat aurkeztutako dokumentu itxiak.

Gogorarazi nahi dugu negoziatzeak esan nahi duela hitz egitea, proposamenak trukatzea eta konpromisoak hartzea, ez informatzea edo inposatzea. Plantillak prozesu serioa, gardena eta erabat negoziatua merezi du.

Martxoak 8. Faxismoaren eta kapitalismoaren aurrean, sindikalismo feminista!

Mundua irauli nahi dugu. Dena aldatu nahi dugu. Bizi dugun errealitatea eraldatzeko konpromisoa hartu genuen aspaldi, eta horretan ari gara.

Kapitalismoaren aro basatiena bizitzen ari gara une honetan. Aberastasun handiena munduko esku gutxi batzuetan metatzen ari da, eta geroz eta pertsona gehiago gaude pobrezian eta prekaritatean. Faxismoa, ultraeskuina, ideia erreakzionarioak, arrazistak, antifeministak, trans-baztertzaileak eta abar hedatzen ari diren testuinguru honetan, bizitza duinerako aukera geroz eta pertsona gutxiagoren eskura dago, eta, aldiz, gorrotoak, beldurrak eta kontrolak eztabaida eta agenda politikoak baldintzatzen dituzte.

Baina etsipena eta inmobilismoa eragin nahi dituztenen aurrean, feminismotik mundu honi aurre egiteko antolatzen gara. Aspaldi egin genuen hautua, eta sindikalismoa ere horretarako tresna dela sinesten dugu. Antolatu ginen emakumeok* lan munduan gure borroka propioak artikulatzeko lehenengo emakume* ordezkariak lortu genituenean; antolatu ginen Euskal Herriko herri eta hirietako kaleetan abortu eskubidearen aldeko mobilizazio masiboak egiteko; antolatu ginen merkataritzako langileek igandeetan ere lan egiteko mehatxuaren aurrean; antolatu ginen eta antolatzen ari gara etxeko langileen hitzarmen propioaren alde; eta antolatu ginen mugarri historikoa izan zen lehenengo Greba Feminista Orokorra antolatzeko, kapitalaren aurrean bizitza aldarrikatzeko, zaintzak eta guztion bizitzak erdigunean kokatzeko eta gorrotoa eta nekropolitikak salatzeko.

Ez dira gutxi lortutakoak. Eta gaur egun ere martxan gaude. Sistema kapitalista, heteropatriarkal eta kolonialaren aurrean antolatzeko eta borrokatzeko aldarrikapenarekin aterako gara kalera, eta baita gaur egun sistemak eragiten dituen askotariko zapalkuntzen aurrean antolatzeko deia egitera ere; hala nola, indarkeria matxistaren aurkako estrategia kolektiboak garatzen kaleetan zein lan zentroetan eta, soldata arrakalaren aurkako borrokan urrats bat aurrera egiteko, gutxieneko soldata propioaren aldeko greba orokorra artikulatuz.

Izan ere, borroka horretan lehen lerroan egon nahi dugu. Guk geuk izan nahi dugu borroka horren protagonista, egoera aldatzeko giltza. Martxoaren 8an eta martxoaren 17an, emakume*, trans eta bollerak kaleak hartzeko prest gaude!

Sindikalismo feminista aldarrikatzeko eguna ere bada Martxoaren 8a, faxismoaren eta kapitalismoaren aurrean aliantza feministak eraikitzen jarraitzekoa. Autoritarismoaren eta faxismoaren eskutik datorkigun kapitalismoaren berrantolaketaren aurrean, kontraboterezko sindikalismo feminista da gure errezeta. Feminismotik posible da beste mundu bat.

Borroka feministak merezi du!