2026-07-01
Blog Page 515

Aurrera jarraitzen dute Osakidetzako langileen mobilizazioek

Gaur, urtarrilaren 7an, kotxe-karabanak egin ditugu Bilbo, Donostia eta Gasteizen, Osakidetzako SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESKrekin batera, kalitatezko osasungintza publikoaren defentsan eta sektoreko langileen jasan behar dituzten prekarietatea eta lan-baldintzen okertzearen aurrean. 14an, manifestazioak egingo ditugu; 21ean, kontzentrazioak eta 28an, greba Osakidetza osoan.

Salatu nahi dugu Mahai Sektorialean ez dela ezer negoziatzen. Bileren edukia eta egutegia aldebakarrez erabakitzen da eta mahai gainean jartzen direnak aurretik hartutako erabakiak dira. Osakidetzaren zuzendaritzark erabakitzen du zertaz eta noiz hitz egin.

Hortaz, negoziaziorako inolako borondaterik ez  egotean gain, esan beharra dugu 2021erako aurrekontuan jasotakoa ez dela nahikoa euskal osasun sistemak beharrezko dituen bitarteko eta langileen inbertsioak bermatzeko. Bi kontu hauek eragin zuzena dute langileen lan-baldintzetan, eta baita herritarrei eskaintzen zaien osasun arretaren kalitatean ere.

Aspalditik datoz Osakidetzak dituen arazoak. Langileek 10 urte baino gehiago daramatzate euren aldarrikapenak aintzat hartuak izan daitezen. Ezin dugu gehiago itxaron. Edukiak izango dituen benetako negoziazioa exijitu behar dugu, pandemiak agerian utzi dituen gabeziei erantzuna emateko.

Gure aldarrikapenak entzuna izateko beharra eta premia berresten ditugu LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT y ESK sindikatuok: Europar Batasunekoaren parekoa izango da aurrekontu partida osasungintza publikorako, osasungintzarako aurrekontuaren %25a bideratuz Lehen Mailako Arretarako; langile gehiago, iruzurrean izkututatutako enpleguak lan-talde estrukturalean txertatuz; aldi baterako langileen kontsolidazioa; murrizketa guztietan atzera egitea; pribatizatutako zerbitzuak berriro publiko bihurtzea; eta langileen osasun eta segurtasuna bermatzeko neurriak.

Langabeziak %42,5 egin du gora gazteenen artean

Enplegu Zerbitzu Publikoen bulegoetan erregistratutako 169.877 langaberekin amaitu da 2020. urtea Hego Euskal Herrian. Erdiak baino gehiago emakumeak dira (%55,1), eta horrek agerian uzten du genero-arrakalak bere horretan jarraitzen duela.

Birusaren hedapenak eragindako krisiak urtea amaitzeko 24.212 lanpostu suntsitu ditu, Gizarte Segurantzako afiliazioak urte batetik bestera izan duen beherakada ikusita. Baina kopuru horri beste 53.084 enplegu gehitu behar zaizkio, zeinak abenduan etenda egon baitira ABEEE baten ondorioz.

Horrenbestez, azken saldoa eman lezakeena baino askoz ilunagoa da, soilik kontuan hartuta ofizialki erregistratutako langabeziaren bilakaera, 22.517 pertsona gehiago bildu baititu aurreko urtearekin alderatuta.

Bestalde, enpresaburuen lan-kudeaketako eredua salatzen jarraitu behar da; izan ere, gazteak eta beste kolektibo ahul batzuk “erreserba-armada” gisa erabiltzen ditu lan prekarioetarako eta gaizki ordaindutakoetarako. Lanpostu horiek dira lehen sakrifikatuak gaizki emanak datozenean.

Izan ere, abenduan langabeziak %15,3 egin du gora urtetik urterako datuetan, baina gazteenen artean (25 urtetik beherakoak) langabeziak % 42,5 egin du gora.

Aurtengo urtea bereziki gogorra izan da, covid-19aren pandemiak markatu baitu. Orain balantzea egin behar da, alderdi azpimarragarrienetako batzuk eta etorkizun hurbilerako erronkak aipatuz.

Ildo horretan, garrantzitsua iruditzen zaigu gogoratzea oraindik lan-erreforma indargabetzeko dagoela. Bere alderdirik kaltegarrienak ere ez dira zuzendu.

Gainera, Gobernu zentralak LGSa izoztea erabaki du, eta, ondorioz, gutxieneko kotizazio-oinarria, hau da, prestazio sozialen zenbatekoa kalkulatzeko balio duena, hala nola erretiroa edo langabezia.

Neurri horrek langile klaseko sektore ahulenei eta pobretuenei kalte egiteaz gain, 2021eko soldata-negoziazioan beheranzko presioa egiteko seinale argia ere bada.

Legealdiaren amaieran 1.200 euroko LGS lortzeko promesa gero eta urrunago dago. Nolanahi ere, zenbateko hori motz geratuko litzateke Hego Euskal Herrian, ez baitator bat gure lurraldearen errealitate sozioekonomikoarekin, ezta soldata-egiturarekin ere.

Eta, azkenik, erretiro-pentsioa kalkulatzeko epea 25 urtetik 35 urtera luzatzeko aukera aztertzen ari da gobernua. Mehatxu hori azkenean zehazten bada, pentsioen zenbatekoa %5,5 jaitsiko da, batez beste.

Ziur gaude inork ez digula ezer oparituko. Gure indarrak eta gure ekintza sindikalaren eraginkortasuna baino ez ditugu.

Bigarren greba eguna Ilunion-en 49 kaleratze ekarriko dituen EEEaren aurrean

Atzo egin zuten ONCE taldeko Enplegu Zentro Berezi honetako langileek lehen greba eguna, eta manifestazioa egin zuten ONCEren egoitzatik Eusko Jaurlaritzara. Gaur, bigarren greba egunean, Gurutzetako ospitalaren parean egin dute protesta. Urtarrilaren 11ra arte deitu dituzte greba egunak, enpresak EEE baten bidez 49 lankide kaleratu nahi dituelako. Ostegunean ere, urtarrilaren 7an, kontzentrazioa egingo dute Bilboko Union hotelaren aurrean (RodrĂ­guez Arias, 66), 08:30ean.

ENPRESA-BATZORDEAREN OHARRA (LAB, ELA, CCOO)

ONCE taldeko ILUNION Euskalduna Enplegu Zentro Bereziak 49 langile kaleratu nahi ditu Enplegu-Erregulazioko Espediente baten bidez. ONCE Taldea eta Ilunion egungo egoera iragankorraz baliatzen ari da aniztasun funtzionala duten 49 langile kaleratzeko.


Argudiatzen duen arrazoi nagusia Gurutzetako Ospitaleko uniformeen garbiketa kudeatzeko kontratua galdu izana da. Azken honek premiazko esleipena egin dio enpresa bati aldi baterako, berriro lizitatu arte. 2014an hasitako kontratuak, ILUNIONi esleitu zitzaionak, ez zen zerbitzuaren beraren kostuak estaltzen. Aipatu behar da aniztasun funtzionala duten langileen lan-baldintzak diruz laguntzen direla, Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren %50 Lanbideren kontura da eta Gizarte Segurantzak %100ean ordaintzen ditu honengatiko kostuak. Gainera, 10 urte baino gehiagoz berritu gabe dagoen sektoreko hitzarmen bat aplikatzen zaie.

                                  
Era berean, Ilunion taldeak milioi askoko irabaziak lortu ditu azken urteotan. Non dago Ilunionen eta ONCE Taldearen erantzukizuna eta aniztasun funtzionala duten pertsonekiko konpromisoa?                         


Enpresa-batzordeak, beste behin ere, salatu du zerbitzu hori ematen duen kolektiboa azpikontratazio-sistema gaiztoak zapaltzen duela, enkante publiko batean bihurtuta dagoena. Enkante horretan, prezio baxuena sustatzen eta saritzen da, eta Ilunion – Euskalduna eta Osakidetza honetaz baliatzen dira. Alde batetik, zerbitzu bat enplegu-zentro berezi baten bidez azpikontratatzeak kostuak aurrezten dizkio Osakidetzari, eta enplegu-zentro berezi bat are azpikontrata merkeagoa bihurtzen du.                                            


Beste behin ere, enplegu-zentro berezi bateko aniztasun funtzionala duten langileak dira, edozein ikuspuntutatik erabat babesik gabe daudenak. Ilunion Enplegu Zentro Bereziko zuzendaritzak, Osakidetzak aniztasun funtzionala duten pertsonak merkea baino merkeagoa eta aldi-baterakoa den eskulan gisa  erabiltzen ditu eta Eusko Jaurlaritzak berak, enplegu-zentro berezien finantzatzaile partzialak ez du ezer egiten egoera honen aurrean, eta ez du betetzen aniztasun funtzionala duten pertsonen eskubideak arautu eta bermatzeko, eta lan-munduan integratzeko eta kalitatezko enplegua izateko duen eginkizuna.

Asanbladan bildutako langileek urtarrilaren 4tik 11ra arteko grebak deitzea eta hurrengo mobilizazioak egitea erabaki zuten.

• Urtarrilak 4, astelehena: mobilizazioa 10:00etan, ONCEren egoitzatik (Perez Galdos 11) – Eusko Jaurlaritza (Kale Nagusia, 85).              
• Asteartea 5: kontzentrazioa. Gurutzetako Ospitalea. 10:00-10:30.

• Osteguna 7: kontzentrazioa. Union Hotela (Rodriguez Arias, 66). 08,30-09,30.

• Ostirala 8: kontzentrazioa. Gurutzetako Ospitalean, 18etan.

Kontzentrazioa egin dugu Lizarrako Juguettos-en aurrean diskriminazioaren kontra

Kontzentrazioa egin dugu gaur Lizarran, GAZ Kalo eta SOS Arrazakeriarekin batera, Pascuala Amador langileari babesa erakutsi eta Juguettos-ek diskriminatu egiten duela salatzeko. Langilea bera izan da mobilizazioan hitza hartu duena eta jasotako babesa eskertu ondoren, gertatutakoaren berri eman duena.

“Joan den irailean izena eman nuen merkataritzari eta bezeroarentzako arretari buruzko ikastaro batean, administrazio publikoek finantzatuta eta lagunduta (Nafarroako Gobernua eta Lizarrako Udaleko Berdintasun Arloa)”, hasi da.

Azaroaren erdialdean, bere prestakuntza teorikoa amaitu ondoren, lanekoak ez ziren praktikak egitea egokitu zitzaien, praktikak hasteko aukera ezberdinak eskaini zizkieten, eta Amadorrek Juguettos aukeratu zuen.

Praktikak hasi baino bi egun lehenago, koordinatzaileak deitu egin zion, eta jakinarazi zion Juguettosen jabeak ez zuela nahi bertan praktikak egitea, “ez baitu Amador JimĂ©nez abizena duen pertsonarik nahi, bere diskriminazioa abizen batzuen aitzakian justifikatuz”.

“Lizarran, mundu guztiak daki Amador eta Jimenez abizenak ijitoa izatearen sinonimoa direla, eta horregatik baztertu ninduen ijitoa izateagatik eta ijitoa izateagatik “, jarraitu du Amadorrek.

Azkenik, adierazi du: “hori agerian utzi nahi nuen, ijitoak nekatuta gaudelako, denbora asko daramagulako gurutze honekin, aurreiritzietan eta estereotipoetan oinarritutako gurutze batekin… Txikitatik sortzen da gaur egun Lizarran gertatzen ari dena”.

Modu positiboan baloratzen dugu ENVISER-eko akordioa

ENVISER-eko langileek, Bizkaiko beira jaso eta birziklatzeaz arduratzen direnek, amaitutzat eman dute azaroa eta abenduan zehar aurrera eraman duten greba mugagabea, enpresaren zuzendaritzarekin akordioa lortu ondoren.

Euren aldarrikapenen artean zegoen Gipuzkoan lan berdina egiten dutenekin ekiparazioa, akordioak jasotzen dituen lorpenetatik bat.

Akordioaren lorpen nagusiak:

–          3 urtetako indarraldia duen hitzarmena.

–          Subrogazioa.

–          Lanaldien kontsolidazioa %100ean 90 egunetan.

–          Gipuzkoako soldatekiko ekiparazioa 2 eta 3 urtetan.

Beste behin ikusi ahal izan da langile klasearen antolaketa eta borrokak emaitzak ematen dituela. Borrokak merezi du.

Osakidetzari eskatu diogu egiturazko arazoen aurrean konponbideak jar ditzala

Sindikatuok kalera atera gara berriro, Osakidetzak dituen egiturazko arazo larriei irtenbidea emateko. Oraingo honetan, lan zentroetan bizi den egoera larria salatzeko, elkarretaratzeak egin ditugu Osakidetzako lan zentroetan bertan, azken asteotako mobilizazio-dinamikari jarraipena emanez. Hain zuzen ere, Osakidetzako zuzendaritzak negoziatzeko duen borondate ezaren aurrean, greba eguna deituta dugu urtarrilaren 28rako. Ordura arte, mobilizazioak egiten jarraituko dugu, urtarrilan zehar ere.

Beharrezkoa eta premiazkoa da gure aldarrikapenei heltzea: osasun publikorako aurrekontu-partida bat, EBko batez bestekoaren parekoa, horren %25a Lehen Arretara bideratuz; plantilla handitzea, egiturazko plantillan txertatuz iruzurrean ezkutatuta dauden lanpostuak; behin-behineko langileak kontsolidatzea; murrizketa guztiak lehengoratzea; pribatizatutako zerbitzuen errebertsioa; eta langileen osasuna eta segurtasuna bermatzeko neurriak.

Osakidetzak ez baditu aurrerapausoak ematen eskatutako norabidean, mobilizazioak areagotuko ditugu. Halaxe adierazi genion Osasun sailburuari, harekin izandako bilera telematikoan.

Sindikatuok benetako negoziazioa eskatu diogu Osasun sailburuari, Osakidetzak dituen egiturazko arazo larriei irtenbidea emateko

Jaurlaritzako Osasun saileko arduradunarekin egindako bilera telematikoan, kezkatuta agertu gara Lehen Arretak pairatzen duen baliabide eskasiagatik eta kolapso arriskuagatik, COVID txertoari aurre egin behar dion heinean.

LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuon oharra, bilera dela eta:

Bizi dugun egoeraren larritasuna ikusita eta baita Osakidetzak bizi dituen arazo larrietarako konponbiderik eza ikusita, eta kontutan hartuta Osakidetzaren Zuzendaritzak berak, Sailburuarengana bideratu gintuela argudiatuz gure aldarrikapen batzuk bere eskumenetatik kanpo daudela, joan den abenduaren 15ean, premiazko bilera bat eskatu genion Osasun Sailburuari. Eskaera horren ondorioz, gaur bilera telematiko bat izan dugu berarekin.

 
Gaurko bileran egiaztatu dugu, beste behin ere, asmo oneko adierazpenetatik haratago eta etorkizunean egingo diren planteamenduei buruzko balizko negoziazio borondatetik harago, gaur egun, ez dagoela mahai gainean inolako neurririk Osakidetzak dituen egiturazko arazoei irtenbidea emateko. Eta hori, gure historia gertuko osasun krisirik larriena pairatzen ari garen bitartean.

Beste behin salatu dugu Osasun Sailak eta Osakidetzak berak sindikatuekiko erakusten duten gutxiespen sistematikoa. Izan ere, negoziatzeko borondaterik ez izateaz gain, langileei bete-betean eragiten dieten hainbat gaien berri dugu komunikabideen bidez. Behar den informazioa ere ez zaigu helarazten.

Horren azkeneko adibidea COVID txertoa da. Osakidetzako langileak hasi dira lehen kolektiboei txertoa jartzen, eta haiek ere lehentasuna daukate txertoa jasotzeko. Bada, ez zaigu informaziorik eman prozesuari buruz, eta ez dakigu zein den Osakidetzako langileei txertoa jartzeko plangintza ere. Hala ere, komunikabideei bi gaien inguruko informazioa helarazi zaie.

Gogoan izan behar da orain hasten den txertaketa-prozesua erronka bat dela osasun-sistemarentzat, bere tamaina eta iraupena kontuta hartuta; are gehiago kontuan hartzen badugu Lehen Arretak bere gain hartu behar duen beste zeregin bat dela, eta arreta maila horrek urteak daramatzala gutxietsita eta gainkargatuta, eta azken hilabeteetan kolapsoaren ertzean kokatu dela, bere zereginak ugaldu egin direlako: PCRak, baheketa masiboak, gripearen txertaketa, COVID txertoa, etab.


Are gehiago, gaurko bileran, Osasun Sailburuak uko egin dio Osasun Sailaren aurrekontu-proiektuari buruzko hainbat galderei erantzuteari, Legebiltzarrean eman beharreko azalpenak eman dituela argudiatuta. Hala ere, gogorarazi behar da Osakidetzan inbertitzen den diruak eragin zuzena duela langileen lan-baldintzetan eta herritarrei eskaintzen zaien arreta kalitatean.

Eta testuinguru horretan, berriz ere salatu dugu Mahai Sektorialean ez dela ezer negoziatzen. Bileren edukia eta egutegia Osakidetzak erabakitzen ditu aldebakarrez, eta mahai gainean jartzen dena aldez aurretik hartutako erabakiak dira. Osakidetzak erabakitzen du zertaz eta noiz hitz egiten den. Hala, Osakidetzaren egiturazko arazo larriei irtenbidea emateko benetako negoziazioa eskatu diogu Osasuneko Sailburuari, pandemiak inoiz baino gehiago agerian utzi dituen gabeziak direlarik.

Azpimarratu dugu beharrezkoa eta premiazkoa dela gure aldarrikapenei heltzea: osasun publikorako aurrekontu-partida bat, EBko batez bestekoaren parekoa, horren %25a Lehen Arretara bideratuz; plantilla handitzea, egiturazko plantillan txertatuz iruzurrean ezkutatuta dauden lanpostuak; behin-behineko langileak kontsolidatzea; murrizketa guztiak lehengoratzea; pribatizatutako zerbitzuen rebertsioa; eta langileen osasuna eta segurtasuna bermatzeko neurriak.

Aldarrikapen horien harira, eta lan zentruetan bizi den egoera larria salatzeko, bihar, hilak 30, goizeko 11 etan, elkarretaratzeak egingo ditugu Osakidetzako lan zentruetan, mobilizazio-dinamikari jarraipena emanez.

Osakidetzak ez baditu aurrerapausuak ematen eskatutako norabidean, mobilizazioak areagotuko ditugu.

59 urteko langile bat hil da Aianox enpresan, ondoezak jota

Orozkoko 59 urteko langile baten lan heriotzaren berri izan dugu. Hain zuzen ere, Murga herriko Aianox enpresan lanera sartu eta gutxira, goizeko 6:00ak pasata, gaizki sentitu eta bertan zendu da. Lan heriotz ez traumatikoa izan da, beraz; bihotzekoak jota, antza denez.

Heriotza honekin, gutxienez 71 langile hil egin dira Euskal Herrian urtea hasi zenetik, eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian, otsailaz geroztik.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik hildakoaren senide eta lankideei gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi dizkiegu. Istripu ez traumatikoak ere lan istripu dira. Ez dira kasualitatez izaten lan orduetan, eta ez dira zorte txarraren ondorio, enpresariek esaten duten bezala. Jakina da lan baldintza txarrak, presioak eta estresa direla bihotzeko istripuak sortzen dituzten faktore nagusienetakoak.

Gainera, dagoeneko istripu ez traumatikoak, bihotzekoak eta iktusak, bilakatu dira heriotza eragin duten lan istripuen lehenbiziko gauzatzaileak. 2020 urtean hildakoen langileen %25a istripu ez traumatikoen ondorioz hil da.

Lan istripu guztien atzetik lan baldintza eta lanaren ezaugarriak daude; azpikontratazioa, erritmo azkarrak, presioa, autoritarismoa… gaixotasunak sortu eta batzutan langileak heriotzara eramaten dituztenak.

Argi daukagu lan istripuak, traumatiko, ez traumatiko eta joan etorrikoak, ez direla zoriak edo kasualitateak sortuta, ematen diren lan harremanen, prekarietatearen, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza baizik.

LABen argi dugu bizitza eta enplegu duinak behar ditugula, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugulako. Hau edo beste edozein lan-istripu ez dira gertakari isolatuak, langile-klasearen osasunaren eta bizitzaren aurretik ekonomia jartzen duen eredu produktiboaren isla dira.

Lan heriotzekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Lan harremanen eta joku arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa. Norabide-aldaketa behar dugu, hortaz; eredu berri bat, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena. Horregatik, LABetik dei egiten diegu langileei lan-baldintza duinen alde borrokatzera.

Nafarroako adinekoen zentroetako langileak borrokatzera deitu ditugu, Esku-hartze Sozialeko sektorean lortutakoari jarraipena emateko

LABeko idazkari nagusi ondoko Igor Arroyok eta Nafarroako Esku-hartze Sozialeko arduradun Oihan Ataunek, LABeko hainbat kiderekin batera, agerraldia egin dute Iruñean, Nafarroako Esku-hartze Sozialeko lehen hitzarmenaren akordio historikoaren balorazioa egiteko. Langileen mobilizazioaren eta antolakuntzaren ondorioz lortutako garaipen bat izan dela berretsi dute, eta borroka ez dela amaitu nabarmendu dute. Izan ere, Arroyoren esanetan, Nafarroako adinekoen zentroetako langileek hartuko dute orain borrokaren lekukoa, Esku-hartze Sozialeko langileak zeuden antzeko egoeran baitaute hauek ere: hitzarmen probintzialik gabe eta lan baldintza prekarioetan.

Hala, urtarrilaren 8an (17:30ean, autobus geltoki zaharretik) mobilizazio bat izango dela aurreratu du Igor Arroyok, Esku-hartze Sozialean lortutakoa ospatzeko, baina, aldi berean, zerbitzu sozialetan sustatu beharreko borrokari jarraipena emateko.

Nafarroako Esku-hartze Sozialeko sektorearen kasuan, LABeko idazkari nagusi ondokoaren hitzetan, 1.600 langileen lan baldintzetan hobekuntzak lortzeaz gain, negoziazio eremu berri bat ekarri dute langileek Nafarrora euren borrokarekin. Orain arte, euren lan baldintzak Madrilen negoziatzen ziren, herrialdearekin inolako loturarik zuten eragileen eskutik. “Frogatuta geratu da berriro langileen antolaketak, ahalduntzeak, mobilizazioak eta borrokak emaitzak ekartzen dituztela. Azken urte hauetan asko hitz egin da Nafarroan aldaketaz, erakundeetatik egun batetik bestera etorriko den zerbait izango balitz bezala. Bada, guk uste dugu aldaketa sozialak, iristekotan, langileen mobilizazioari esker datozela: Huerta de Peraltako edo kontratazio publikoan klausula sozialak txertatzeko borrokak horren adibide dira, Esku-hartze Sozialeko sektorean lortutakoa bezala”, adierazi du Igor Arroyok.

Esku-hartze Sozialean urtetan egindako borrokak zerbitzu sozialen eredua zalantzan jarri duela azpimarratu du LABeko ordezkariak, azpigaratutako eta pribatizatutako sektore bat izanik. Lorpena sektoretik harago doala esan du, eta zaintza sistema publiko komunitarioaren aldeko akordio sozial bat behar dela nabarmendu du.