LAB eta ELA euskal sindikatuok, CIG galiziarrarekin eta CSC katalan intersindikalarekin batera, sinadura bilketa bat hasi dugu internet bidez, AEB patronalak bankuetako langileen soldatak izozteko hartutako erabakiaren aurka, eta CCOO-UGT-FINE sindikatuek, oraingoz, bi urterako onartu dutena.
Kanpaina hau sustatu duten sindikatuok uste dugu soldatak izoztea bankuen plantillei egindako lapurreta bat dela, baina bankuek etekin handiak lortzen jarraitzen dute eta ez dute zalantzarik milaka lanpostu suntsitzeko urtez urte.
Patronalak nahi izatea sektoreko langileok sakrifizio berriak egitea eta gure erosteko ahalmena bermatu nahi ez izatea, eta sindikatu batzuek beren asmoei amore eman izana, gure ustez, lapurreta onartezina da.
Berriro ere, sindikatu sustatzaileok agerian utzi nahi dugu beharrezkoa dela bankuen hitzarmen bat egitea gure lurralde-eremu propioetan, estatuko hitzarmenetan patronalari egiten zaizkion etengabeko lagapenak saihesteko. Horregatik guztiagatik, patronalaren asmo horren berri emateko eta sindikatu batzuek soldatak izoztea onartu dutela jakinarazteko, agiri bat bankako plantilletara bidaltzeaz gain, manifestu bat egin dugu, bankako langileek beren sinadurarekin soldatak izoztearen aurka daudela adieraz dezaten.
Osakidetzako LAB sindikatuak Santa Marinako eta Bilbo-Basurtu ESIko dagoeneko gerente ohien jokabidea salatu nahi du; izan ere, Osakidetzako langileei txertoa jartzeko ezarritako protokoloari jaramonik egin gabe eta gerente-karguaz baliatuta, COVID-19ren aurkako txertoa jarri zaie berriki, ez zegokien arren.
Beste behin ere, Osakidetzan nagusi diren nepotismoa, diskurtso bikoitza, propaganda merkea eta buruzagitzek izan dezaketen zigorgabetasuna argi gelditu dira. COVID pandemiaren erdian beren eskubideak defendatzeagatik Osakidetzako langileen mobilizazioak gogor kritikatu dituzten eta arduragabekeriaz jokatu izana leporatu dioten gerenteek eurek beren benetako aurpegia erakutsi digute oraingoan, kortijo bateko jauntxo gisa, protokolo guztiak beren mesederako hautsiz.
Hau da Osakidetzako Zuzendaritzak eta zerbitzuburu askok iruzurrezko LEPei dagokienez jokatu duten modu eta zigorgabetasun bera, aurre egin behar dioten prozesu penalean LABek, herri-akusazio bezala, salatu duen zigorgabetasuna, alegia.
LABetik dimisioetatik haratago joatea eskatzen dugu. Ikerketa inpartzial bat eskatzen dugu, gertaerak nola gertatu diren argitzeko, mota guztietako erantzukizunak argitzeko eta praktika hori beste ESI batzuetan gertatu den eta hori egin behar ez zuten pertsonak txertatu diren argitzeko, beren boterea edo kargua baliatuta.
Gaur egun, inoiz baino nabarmenagoa da Osakidetza goitik behera demokratizatzeko eta gure osasun-sistema publikoaz eta milaka langileen osasunaz benetan arduratuko diren buruzagitzez hornitzeko premia larria.
Deustuko EAGko osasun-langileen ordezkariek, Osalde, Bilboko Elkartasun Sareak, Lehen Arreta Arnasberritzen-ek, FAVB-BAEF-ek eta LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuok herritarrei dei egiten diegu otsailaren 6an mobilizatzera, Osakidetzako Lehen Mailako Arretaren alde eta murrizketen aurka.
Aipatutako agenteek adierazi dugu beharrezkoa dela gure auzoetako osasun etxeetako oinarrizko osasun zerbitzuetan aspalditik egiten ari diren murrizketak agerian jartzea eta salatzea. Abandoko edo Mesedeetako pediatria-zerbitzua lekuz aldatzea, edo Deustuko Etengabeko Arreta Gunea (EAG) zerbitzua gauez desagertzea horren adibide argienetarikoak dira. Era berean, COVID-19aren aurkako txertaketa kanpaina ahalik eta baldintzarik onenetan egiteko eta arreta presentziala eta integrala emateko behar adina baliabide ez egoteagatik kezkatuta gaude.
Murrizketa horiekiko kezka adierazteaz gain, lehen mailako arreta-zerbitzu osoa eta herritarren beharretara egokitua ez bermatzeak osasun publikoa murrizten laguntzen duela gogorarazi dugu, eta hori dela baldintza berdinetan osasun-eskubidea bermatzen duen bakarra. Era berean, adierazi dugu Osakidetzako zentroetan lehen mailako arreta presentzialeko zerbitzuak gutxitzearekin batera, ekimen pribatuak hirian zehar zabaltzen direla eta haien eskaintza handitzen dela. Era berean, egungo testuinguruan, COVID 19k baldintzatuta, ezinbestekotzat jotzen dugu osasun publikoa indartzea eta prebentzioan eta oinarrizko laguntzan inbertitzea. Auzoetako eta zerbitzuetako Osasun Zentroen bidez (adibidez, Deustuko EAG), zerbitzu hurbila eta integrala bermatzeaz gain, ezinbesteko tresna da komunitatearen osasuna artikulatzeko.
Hori dela eta, Osakidetzako zuzendaritzari eskatu diogu Deustuko EAGko gaueko ordutegiaren itxiera berriz aztertzeko, baita oinarrizko arretako beste zerbitzu batzuetan egindako murrizketak ere, urtarrilaren 28an egingo den Bilboko Udalbatzak eztabaidatzeko eta onartzeko aurkeztutako mozio baten bidez. Era berean, urtarrilaren 21ean eta urtarrilaren 28ko greba egunean Osasun Publikoaren alde sindikatuek antolatutako mobilizazioen alde egiteko gonbita egin dugu. Azkenik, komunikabideei prentsaurreko baterako deia egin diegu urtarrilaren 23rako, 11:30ean, Deustuko anbulatorioan eta herritarrei dei egiten diegu otsailaren 6an, 12:00etan, Eusko Jaurlaritzak daukan bulegoetatik abiatuko den Deustuko EAGko osasun-langileen ordezkariek, Osalde, Bilboko Elkartasun Sareak, Lehen Arreta Arnasberritzen-ek, LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT, ESK eta FAVB-BAEF sindikatuok deitutako manifestaziora joateko, Deustuko EAG ixtearen aurka egiteko eta Osakidetzako Oinarrizko Laguntza defendatzeko.
LAB sindikatutik gure atxikimendua adierazi nahi diogu bihar, asteazkena, arratsaldeko 17:00etan Bilboko Plaza Eliptikotik abiatuko den eta Bizkaiko Pentsionisten Mugimenduak eta BABESTU elkarteak antolatu duten mobilizazioari. Berriro ere balioa eman nahi diogu bi mugimenduek egiten duten interbentzio soziopolitikoa; antolakuntzan eta mobilizazioan dago gakoa.
Pandemiaren hasieran, aitzakia, nagusien erresidentzia zentroetan Norbanakoak Babesteko Ekipoen falta zen. Ondoren, nahiz eta babes ekipo nahikoa egon eta kontingentzia planak zehaztu, horrek ez zuen ekidin birusa hirugarren adineko zentroetan sartzea. Berriro ere, haserretik eta amorrutik salatu nahi dugu EAEn hil diren pertsonen %40a eta Nafarroan hil direnen %70a hirugarren adineko zentroetan zeudela. Hau da, hirugarren adineko zentro bateko erabiltzaile izatea lehen mailako arrisku faktore bat izan da.
Azkeneko birusaren agerraldiak eta izan duten tamainak kontingentzia planen eraginkortasuna eta zentroetako kudeatzaileen gestioa ezbaian jarri du. Neurri hauek guztiek langile falta dute oinarri gisa. Horrela, faktore horrek dagoeneko jasanezina zen lan karga areagotzen du eta beraz, zerbitzuaren kalitatean eragin negatibo argia du.
Gezurra, zintzotasun eza eta arduragabekeria dira Bizkaiko zaintza eredu honen arduradunen, hau da, Sergio Murillo eta Unai Rementeriaren ezaugarririk aipagarrienak. Pandemiaren irakasgai garrantzitsuena eredu hau gainditzeko beharra eta zaintza eredu guztiz publikoa, unibertsala, doakoa, kalitatezkoa eta kudeaketa zuzena izango duena marrazteko beharra da.
LABetik, berriro ere, egoera honen aurrean langileen eta erabiltzaileen artean indarrak biltzeko momentua dela uste dugu. Helburu bakarra dugu mahai gainean: mobilizazio soziosindikala oinarri izango duen bestelako zaintza eredu bat. Horrela bada, Bizkaiko Pentsionisten Mugimenduak eta Babestuk antolatutako manifestazioari atxikimendua adierazi nahi diogu. Gainera, bide horretan, sindikatu guztiok urtarrilak 26rako deitutako greba inflexio puntu garrantzitsua bezala irudikatzen dugu.
LABeko ordezkari Oihan Ataunek iritzi artikulu bat idatzi du, Tasubinsako ordezkari baten kaleratzea salatzeko, bai eta berriz onartua izan dadila exijitzeko ere:
Joan den urrian, Tasubinsa enpresak -desgaitasuna duten pertsonentzako lan babestua diruz lagundutako enpresa- langile bat kaleratu zuen, obra eta zerbitzu kontratua amaitu zitzaiola argudiatuta. Judithek hiru urte zeramatzan Tafallako lantegian, eta lankideek LABeko enpresa-batzordeko ordezkari aukeratu zuten azkeneko hauteskunde sindikaletan.
Garai zailak ditugu laneko eskubideen eta baldintzen defentsa egiteko eta ez da erraza langileek enpresarekin ditugun arazoen aurrean ahotsa eta erreferente agerikoa izateko ahaleginean parte hartzeko urratsa ematea. Ez da erosoa zenbait enpresak ordezkari sindikalen aurka erabiltzen dituzten botereari eta errepresaliei aurre egitea.
Gure ustez, kasu honetan funtsezko hiru gai urratzen ari dira:
Lehenik eta behin, sistematikoa da Tasubinsak eta beste enplegu-zentro berezi batzuek aldi baterako gehiegizko eta iruzurrezko kontratazioa erabiltzea. Enplegu-zentro bereziek 3 urtez izan ditzakete langileak beren plantilletan, eta gero kaleratu. Jakina, ez dute inolako obra edo zerbitzurik egiten, ekoizpenerako beharrezkoak diren egiturazko lanpostuak betetzen baitituzte. Onartezina da horrela jokatzea desgaitasuna duten pertsonak kontratatzeko diru publikoa jasotzen duten enpresek, ustez haien gizarteratzea eta laneratzea errazteko kontratatzen direnean. Are okerragoa da, kasu honetan gertatu den moduan, jokabide hori eragotzi beharko luketen epaileek onartu egiten badute.
Bigarrenik, desgaitasuna duten pertsonek lanean babes handiagoa izan beharko lukete, baina erabat kontrakoa gertatzen ari da eta, gainera, gizarteratzearen izenean eta Nafarroako Gobernuak diruz lagunduta. Bistakoa da baina, milioi askoko diru-laguntza horien gaineko kontrol publikoa zorroztasunetik eta etikatik kanpo dago.
Hirugarrena eta azkena. Langileen ordezkariak babestuta daude, ustez bermatzeko ekintza sindikala ez dela kaltebera enpresen errepresalien aurrean. Hemen erabat kontrakoa aurkitu dugu. Tasubinsak argi eta garbi erakutsi du zerrenda sindikaletan aurkeztera “ausartzen” diren langileen aurkako politika. Enpresa honetan ordezkari bati baino gehiagori gertatu zaio politika hori nozitu behar izatea.
800 langile baino gehiago dituen Tasubinsak ez al du Judith birkokatzeko lekurik? Tafallako lantegian eta beste lantegi batzuetan, kaleratze honen aurretik eta ondoren Tasubinsak ez dio kontratuak egiteari utzi.
LAB sindikatua Tasubinsako Enpresa Batzordean erabakigarria denetik, inoiz lortu gabeko hobekuntzak lortu dira. Nork bere ondorioak atera ditzala! Guk borrokan jarraituko dugu langileen lan-baldintzak hobetzeko eta Zuzendaritzaren autoritarismoaren aurka. Gizarte aurreratu baten betebeharra da desgaitasuna duten pertsonen lan- eta bizi-baldintzak defendatzea eta hobetzea. Ez dugu inolako diskriminaziorik onartuko.
Berriz ere elkarretaratzea egin dugu Tasubinsa-ren bulego orokorren parean, enpresak LABeko delegatu bat kalean jarri duela salatzeko eta berriz har dezan eskatzeko. Elkarretaratzea Arazuri-Orkoien industrialdean izan da.
LABek salatu duenez, desgaitasuna duen langile hori, bi urte eta erdi zeramatzana lanean -azken biak modu aktiboan, langile guztien legezko ordezkari gisa-, kalean utzi dutela, bere kontratua hasieratik mugagabea izan behar zela erreklamatu zuelako.
Era berean, salatu du Tasubinsak -900 langile dituen eta diru-kutxa publikotik milioika euro jasotzen dituen Nafarroako enplegu-zentro bereziak- desgaitasuna duten pertsonen behin-behineko kontratazioa sistematikoki erabiltzen duela, pertsona horiek kontratuz kontratu 3 urtera arte ziurgabetasunean eta etorkizunerako bermerik gabe edukiz.
Haurreskolak Partzuergoa eta EAEko Hezkuntza Sailako arduradunen negoziatzeko borondate eza dela eta, langileen lan-baldintzak okertu ez ezik, Partzuergoa bera arriskuan jartzen dituzten aldebakarreko erabaki politikoak direla eta, LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok greba eta mobilizazioetara deitzeko beste alternatibarik ez dugu. Hala jakinarazi dugu Bilbon egindako agerraldian.
LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok EAEko Hezkuntza sailari Haurreskolen etorkizunaren inguruan garbi hitz egin dezala eskatzen diogu. Izan ere, abenduaren 10 eta 16ko greba eta mobilizazioen ostean, abenduaren 22an deitu zuten bileratik, Haurreskolen etorkizunaren inguruan genituenak baino zalantza eta kezka gehiago eta larriagoekin atera ginen. Esan beharra dago bilera horretara, lehenengo aldiz, Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza saileko hainbat ordezkari bertaratu zirela.
Azpimarratu nahi dugu, Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak inposatutako gai ordenarekin burutu zela bilera. Abenduko grebak deitzeko aldarrikatzen genituen aldagaiei puntu bakar bat ere ez zieten eskaini, aldez aurretik espresuki eskatu genien arren.
Haien asmoa kudeaketa langileen aurreakordioa aldebakarrez berrikustea da, horregatik ez zuten negoziaziotzako inolako dokumentaziorik aurkeztu. Aurreakordio hau orain dela urtebete sinatu bazen ere, oraindik ez dute bete. Gainera, esan zigutenez, 2018ko irakaskuntza publikoko kolektibo guztien mobilizazioen baitan burutu genuen dinamika luzearen ostean, soilik Haurreskolak Partzuergoan sinatutako akordioa da indarrean ez dagoena.
Honekin guztiarekin zalantzan jartzen dute Haurreskolak Partzuergoaren 2003ko sorreratik Hezkuntza Sailak, Haurreskolak Partzuergoko Zuzendaritza Batzorde desberdinek eta alde sozialak egindako lana, baita aurreko gerentearen kudeaketa ere. Horretaz gainera, inongo lotsarik gabe, 2009ko lan-hitzarmena sinatu osteko hitzartu diren akordio guztien zilegitasun juridikoa zalantzan jartzen dute.
Hau guztia gutxi balitz, abenduaren 22ko bileran bertan Haurreskolak Partzuergoaren etorkizunaren gainean egindako adierazpenek izugarri kezkatzen gaituzte. Besteak beste, haurreskola txikien biziraupena zalantzan jarri zuten, Haurreskolak Partzuergoa landa eremuaren garapenerako testuinguruan sortu zenean.
Non geratu da Legebiltzarrak Jaurlaritzari egin zion eskaera Haurreskolak Partzuergoaren hobarien sisteman moldaketa egin zezan, pandemiaren ondorioz, baldintza ekonomikoak okertu zaizkien familiek ordaindu behar dituzten kuotak bizi duten egoera berriari egokitzeko? Eta erabateko doakotasunerako urratsak?
Sindikatuok argi daukagu Haurreskolak Partzuergoko enpleguaren behin-behinekotasun tasa jaisteko lanpostuak egonkortuko dituen kontsolidazio prozesu bat behar dugula. Era berean, Haurreskolak Partzuergoaren etorkizuna Hezkuntza Sailean integratzetik eta doakotasunetik pasatuko da. Badelako garaia Haur Hezkuntzako lehenengo zikloa (0-3a) aitortzeko.
Beraz, negoziazio kolektiboaren kontrako eraso zuzena eta alde sozialaren lana oztopatzeko ahalegina salatu nahi ditugu. Urteetan zehar Haurreskolak Partzuergoan lortutako hezkuntza kalitatearen defentsan egindako lanarekin eta langileak mobilizazioen bitartez lortutako lan baldintzen hobekuntzen defentsan jarraituko dugula argi utzi nahi dugu.
LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok langileei eta jendarteari argi adierazi nahi diegu egoeraren larritasuna eta mobilizazio dinamikarekin jarraitzeko beharra. Ondorioz, aldarrikapen zerrenda honen baitan, Haurreskolak Partzuergoko langileak 2021eko urtarrilaren 25 eta 27an eta otsailaren 22, 23 eta 24an grebara deitzen ditugu, honako eskaera hauen defentsan:
-Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza sailean.
-Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduen horniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea.
-Aurrekontua handitzea.
Bukatzeko, Haurreskolak Partzuergoko langileak, familiak, alderdi politikoak eta udalak zerbitzu publiko honen garapenerako aldarrikapenekin bat egitera deitzen ditugu, abenduaren 10 eta 16ko grebetan hainbat herritan egin zuten bezala.
Hasi dira Gizarte Segurantzak Glovoren kontrako epaiketa prestatzeko saioak. Zitatutako guztiei dei egin diete ordezkaria izenda dezaten. Honen harira, LAB langile batzuen izenean pertsonatu da eta langileak babesteko mobilizazioa egin dugu epaitegi aurrean, Bilbon.
Bizkaiko Glovo enpresako langileen epaiketa kolektiboa gero eta gertuago dago. Aste honetan, epaiketa horretan zitatutako langileei deitu zaie beren ordezkaritza izendatzeko. 200 langile baino gehiago daude deituta Lan Ikuskaritzak bultzatutako epaiketa kolektibora, eta, beraz, funtsezko puntu baten aurrean gaude, sektorean lana aitortzeko borrokan. Ildo horretan, sindikatuak iragarri nahi du epaiketara deitutako hainbat langileren defentsa gisa pertsonatuko garela, eta berretsi egiten dugu azken urteotan Glovoko langileekin egin dugun lana. Auzitegi Gorenak eta Estatuko beste toki batzuetako auzitegiek ebatzi duten bezala, lan-harremana aitortzea beste epairik ez dago.
Bizkaiko errealitatetik haratago, Nafarroan ere epaiketa kolektiboa izango da laster. Iruñeko Glovon eratutako sindikatu-atala, halaber, sektoreko langileen autoantolaketan sakontzen ari da. Donostian eta Gasteizen ere gune eta esparru espezifikoak prestatu dira sektoreko langileekin informazioa partekatzeko. Gasteizen, zehazki, hurrengo batzarra urtarrilaren 27an egingo da, arratsaldeko 16:30ean, sindikatuaren egoitzan.
Argi daukagu borroka hasi baino ez dela egin. Laboraltasuna aitortzeak lehen urratsa baino ez du izan behar sektoreko lan-baldintzak hobetzeko. LABek autonomoen kuotak, ordutegiak, soldata eta lan-osasuneko bermeak itzultzea beharrezkotzat jotzen du Euskal Herriaren esparruan antolaketa eta borroka-dinamika iraunkor bat ezartzeko, eskubide horiek lortzeko.
Hala ere, borroka hori ez da soilik epaiketa kolektiboan aipatutako langileena. Uberizazioaren fenomenoak eta, beraz, lan-harreman mota horiek beste plataforma digital batzuetan ugaritzeak zuzenean erasotzen die langile-klasearen eskubide guztiei. Eusko Jaurlaritzari, Nafarroako Gobernuari eta Estatuko Gobernuari eskatzen diegu lan-araubide orokorra aplika diezaietela mota horretako enpresei eta langileei, eta lan-ikuskaritzak eta beste mekanismo batzuk indartu ditzatela horrelako enpresen iruzurra kontrolatzeko.
LABek borrokan jarraituko du, orain arte egin dugun bezala, plataforma digitaletako langile guztien lan-eskubideen alde, bai epaitegietan, bai kalean ere. Enpresetan uberizazioaren eta autonomo faltsuen aurkako borroka egiten jarraituko dugu.
![[IRITZIA] “Gure lankidea berriz Tasubinsan nahi dugu”](https://www.lab.eus/wp-content/uploads/2021/01/Judith-768x1365.jpg "[IRITZIA] “Gure lankidea berriz Tasubinsan nahi dugu”")
