2026-06-30
Blog Page 494

Euskal Herriko kale eta lantokietan ari gara eraikitzen enpleguaren aldeko harresi sindikal eta soziala

Azken hilabeteetan ematen ari den enplegu suntsiketa geratzeko eta enplegua duintzeko, indarrak batu eta harresi sindikal eta sozial bat sortzearen beharra planteatu genuen urtarrilean. Sindikatuekin erronda bat egin dugu gure gogoetak konpartitzeko, eta, sindikatu bakoitzak estrategia desberdina duela agerian geratu arren, LABek sustatutako hausnarketa emaitza ematen ari dela jakinarazi dute sindikatuko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk eta Negoziazio Kolektiboko eta Ekintza Sindikaleko idazkari Xabier Ugartemendiak, Bilbon egindako agerraldian. Hain zuzen ere, langileek LABen mezua oso ongi ulertu dute, eta, siglen gainetik, enpleguaren defentsan borroka egitea ezinbestekoa dela eta borroka ez dela bakoitzaren lantokian hasi eta bukatzen iritzi dute: “Langile elkartasunaren garrantzia zein den oso ondo barneratua dute”.

Enpleguaren alde mobilizazio ugari ari dira gauzatzen. Formato desberdinetan egin badira ere, guztietan jendearen erantzuna itzela izan da. Garbiñe Aranbururen hitzetan, “oraingo eta etorkizuneko enplegua defendatu behar da. Orain borrokan dauden langile horiei babesa eman behar zaie. Enpresa zein sektoreetako borroka horiek dimentsio sozial bat izan behar dute eta eremuz eremu egiten diren borroka horiek dinamika herritarrekin lagundu behar dira, horretarako mobilizazio diseinuak eginez”.

Hala, idazkari nagusiak azken asteetan mobilizazio eredu desberdinak izan direla azaldu du, “eta guztiak dira balekoak LABentzat”. Gasteizen urtarrilaren 30ean egindako manifestazio bateratua ekarri du gogora, hainbat enpresa batzordetatik deituta; Aiaraldean egindako mobilizazio eguna, euskal gehiengo sindikalaren parte hartze aktiboarekin; eta ITPko langileek Barakaldon egindako mobilizazio jendetsua, besteak beste.

Bestelako deialdi batzuk lantzen ari dira, eta, sindikatuok apirilaren 22rako sektore publiko guztian deituta dugun greba adibide, badaude ere abian diren beste borroka batzuk.

“Egin dugun gogoeta emaitzak ematen ari da. Sindikatuen arteko desadostasunen gainetik, enpleguaren defentsan erantzuna artikulatzen ari da”, berretsi du Garbiñe Aranburuk. 

Madrilera begiratu gabe

Idazkari nagusiaren hitzetan, “Madrilera gutxiago begiratu eta arreta gehiago jarri behar dugu Euskal Herrian. Hemen, bestelako errealitate sindikal eta sozial bat dugu, bestelako indar bat patronalaren asmoei aurre egiteko. CONFEBASK eta CEN patronalei mezu argi bat bidaltzen ari gara: badituzte bitarteko legalak langileak oso erraz kaleratzeko, baina ezin izango dituzte erreforma horiek baliatu”.

Zentzu honetan, lantokietan horrela jokatzen ari gara eta jokatuko dugu:

-Enplegu Erregulazioko Espedienteak (EEE) aurkezten ari diren enpresetan, borroka eredugarriak martxan jartzen ari dira. Hainbat kasutan EEEa akordio gabe amaitzen da, sindikatuok ez gaudelako prest azken urteetan irabaziak eta dibidendo banaketak izan dituzten enpresei kaleratzeak errazteko. ITP, Aernnova, Tubacex eta Gestamp dira kasu batzuk. Akordiorik gabe EEEa amaitu eta kaleratzeak gauzatuz gero, epaitegietan lanpostu horiek defendatuko ditugu, baita mobilizazioen bitartez ere, enpresek oso argi izan behar dutelako ez dugula kaleratzerik onartuko.

-Aldi Baterako Erregulazioko Espedienteak (ABEE) aurkezten dituztenean, berriz, enplegua bermatzeko neurriak adostuko ditugu. ABEEra jo nahi duen enpresa orok enpleguari eusteko konpromiso argia adierazi behar du.

Hala ere, enplegu suntsiketa ez dela enpresa industrial handietan bakarrik ematen zehaztu du Garbiñe Aranburuk, ezarri den lan harreman ereduak oso enplegu hauskorra sortu duelako, gazteak eta emakumeak kaltetzen dituena batez ere. Sektore horietan ere ari gara borrokak sustatzen eta artikulatzen.

Azken finean, LABek jarraituko du enplegu suntsiketa geratu eta enplegua duintzeko borrokan eta enpleguaren alde dauden mobilizazio mota desberdinetan parte hartzen. “Behetik gora sortzen ari gara erantzuna, eskualdez eskualde, herriz herri, ari da enpleguaren aldeko harresi sindikal eta sozial hori sortzen”, erantsi du idazkari nagusiak.

Lan heriotzen odolusteak etenik ez duela salatu dugu Durangon eta Lekeition

Lan heriotzak astero gertatzen ari diren honetan, euskal gehiengo sindikalak deituta, Durangon mobilizatu gara gaur, joan den astean hildako Ibaizabal ikastolako irakaslea gogoan. In-itinere istripua izan zuen, lantokitik etxerako bidean zihoala. Bada, egun gutxi besterik ez dira igaro beste lan istripu hilgarri bat izateko Euskal Herrian; kasu honetan, Bermeon izan zen, La Gaviota plataforma inguruan, langile bat itsasora erori eta gero. Lan heriotza hau salatzeko elkarretaratze bat egin zuten atzo Lekeition. Euskal gehiengo sindikalaren mobilizazioa astelehenean izango da, martxoak 22, 12:00etan, Bermeoko portuan.

Gutxienez, aurten 12 langile hil dira lanean Euskal Herrian, eta JoaquĂ­n Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian.

Lekeitioko mobilizazioa.

Nafarroako zahar etxeetan nagusi den eredu kapitalistak ahalbidetu due Kasedakotik zuzendaritzak langileei ordaindu gabe ihes egitea

Kasedako zahar egoitzako langileak egoera benetan kezkagarrian daude. Otsaileko nomina kobratu gabe jarraitzen dute. Kasu honek argi eta garbi azaltzen du Nafarroako egoitzetan nagusi den negozioaren logika. Gaur egungo Nafarroako Gobernuak egoitzen kudeaketarako lankidetza publiko-pribatuaren alde egiten du, eta eredu horrek ahalbidetzen du enpresa pribatuen diru gosea adinekoen osasunaren gainetik eta langileen lan baldintzen gainetik jartzea. Horrela, zerbitzua eta langileen baldintzak duintzeko hitzarmen kolektibo bat negoziatzeko unea iristen denean, ihes egiten dute, adinekoak eta langileak abandonaturik utzita, beren interesak defendatzea besterik ez dutelako buruan.

LAB sindikatutik lehenbailehen hausnarketa sakona egin dezala eskatzen diogu Gobernuari: edo etorkizunari begira jartzen da eta sektore horretako milaka langileren baldintzak duintzen laguntzen du; edo, bestela, denok ezagutzen ditugun ondorio penagarriak ekarriko dituen eredu baten alde egiten du, orain arte bezala, adinekoen bizitza arriskuan jarriz eta milaka langile prekarietatera kondenatuz. Halaber, Nafarroako gizartea mobilizatzera animatzen dugu, abusu horiei amaiera emateko eta egungo eredua eraldatzeko, etorkizunari begira, adinekoen bizitza eta langileen lan baldintzak erdigunean jarriz.

Iragan udan enpresa-hitzarmenaren negoziazioari berrekin zioten, aurrekoaren indarraldia 2014an bukatu baitzen. Negoziatzeko hainbat saio egin ondoren, eta enpresak beren egoera duintzeko borondaterik ez zuela ikusita, langileek planto egitea erabaki zuten. Izan ere, egoitzaren egoera ekonomikoa ona da, langileen eskakizunk guztiz onargarriak dira, eta nazkatuta daude kasurik ez egiteaz. Nafarroako egoitzetan negozioa egin nahi dutenek ez dute dagokien erantzukizuna beren gain hartu nahi.

Aldiz, duela urte batzuk, egoitza egoera zailean zegoenean, langileek 50 euroko soldata-jaitsiera onartu zuten erabiltzaileei zerbitzua bermatzeko. Eta egoera hobetu denean, orain ihes egin duten horiek behin eta berriz uko egin diote langileek diru hori berreskuratzeari. Bitartean, haiek goi-karguei eta soldatei eutsi diete. Egoitzak 50 erabiltzaile eta 24 langile ditu. Normala al da horrelako egoitza txiki bat kudeatzeko zuzendari bat, kudeatzaile bat eta gobernante bat egotea?

Egoera salatu ondoren, enpresaren izenean negoziazio mahaietara joaten zen gerenteak modu bitxi samarrean alde egin zuen enpresatik, egun batetik bestera, Orpea enpresan gerente gisa aritzeko -enpresa horrek egoitza bat kudeatzen du Logroñon-. Gerenteak enpresa utzi eta hilabete eta erdira, gobernanteak Udalari jakinarazi zion 15 eguneko epean egoitzaren kudeaketa utziko zutela.

Bitxia eta kezkagarria da Udalak horrela ihes egiten utzi izana, presazko erabaki horretarako arrazoiak eskatu gabe eta otsaileko langileen soldatak ordaintzea erreklamatu gabe. Orain arteko kudeatzaileak ordezteko, egoitzaren kudeaketa beste enpresa bati esleitzeko prozesu bat egin dute, epeei, formei eta adjudikazioari dagokienez zalantza asko sortzen dituen prozedura bat erabiliz. Izan ere, gaur den egunean, enpresaren adjudikazioa irabazi duen enpresa eratu gabe dago.

Horren ondorioz, goian esan bezala, langileek oraindik ez dute otsaileko nomina kobratu, egoitzan elikagai falta dago, konpainia elektrikoak argia moztearekin mehatxatu du azkeneko fakturak ordaindu gabe daudelako, hornitzaileak ere kexu dira ez dutelako kobratzen. Hitz batean, kapitalismo gordin-gordina.

Gertatzen ari denaren kontrara, egoera erabat bestelakoa izan beharko litzateke. Eta hori da larriena. Izan ere, Udalak egindako inbertsio handiari esker (diru publikoa), egoitza berriak beste solairu bat dauka, plaza kopurua handitzeko aukera eman zuena. Plaza guztiak beteak daude eta itxaron-zerrendetan jendea zain dago. Hala ere, egoitzak ez du itundutako plazarik, “errentagarriagoa delako berarentzat denak pribatuak izatea”, nahiz eta plaza itunduak edukitzeko betebeharra duten, Udalarekin sinatutako kontratuan horrela ezarrita dagoelako. Negozioaren logika hori honela laburbiltzen da: Gobernuak erraztasunak ematen ditu, enpresak aprobetxatzen dira, eta horren ondorioak adinekoek eta langileek ordaintzen dituzte.

Zergatik egin dute ihes gerenteak eta zuzendariak? Zer ezkutatzen dute? Zergatik onartu du Udalak ihes egitea otsaileko soldatak eta ordaintzeke dauden fakturak ordaindu gabe? Ez dute inolako zigorrik ordainduko dena abandonatzeagatik? Nola da posible enpresa berri batek bere gain hartzea egoeraren erantzukizuna, eta langileen otsaileko soldatak eta ordaindu gabe dauden fakturak ordaindu behar izatea? Zer dago horren atzean?

Gure ustez, Udalak aukera bikaina galdu du zerbitzu horren zuzeneko kudeaketa planteatzeko. Izan ere, zerbitzuaren kudeaketa publikoa baldin bada, zerbitzuaren kalitatea eta langileen lan-baldintzak beste ezeren gainetik jartzen dira. Hondamendi hau eragin duen lankidetza publiko-pribatua mantentzea Udalaren eta Gobernuaren erantzukizuna da, eredu horren alde egiten dutelako. Kudeaketa-eredu hori sekulako pagotxa da betikoentzat, enpresa-kudeaketan enpresaren irabaziak beste gauza guztien gainetik jartzen direlako.

Horixe da gizarte gisa daukagun erronka, gauzak aldatzen hasteko eta gure bizitzak erdigunean jarriko dituen eredu publiko bat lortzeko.

Enplegu publikoaren defentsan mobilizatu gara, apirilaren 22rako deitutako greba gogoan

EAEko administrazioetan enpleguaren egoera gero eta kezkagarriagoa da. Enplegu publikoaren suntsiketa, ezegonkortasuna eta bere sorrerarako borondaterik eza sintoma gero eta larriagoak dira, eta eragin negatiboa dute langile publikoen lan-baldintzetan. Ildo horretan, azken urteotan pribatizatuz joan diren zerbitzu publikoak kontaezinak dira, eta horietako asko ezinbestekoak dira bizitzari eusteko. Bada, hau guztia salatzeko grebara deitu dugu LAB, ELA, CCOO, SATSE, STEILAS eta ESK sindikatuok EAEko sektore publiko osoan, apirilaren 22rako, eta greba egun horri begira Gasteizen, Bilbon eta Donostian mobilizatu gara; Lakuan, Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrean eta Donostiako udaletxean, hurrenez hurren.

Noiz hartuko dituzte administrazio publikoek laneko ezbeharrei aurre egiteko premiazko neurriak?

Enagas enpresak kudeatzen duen Bermeoko kostaldeko Gaviota plataformari laguntza ematen dion itsasontziko langile bat hil da, laguntza-ontzitik itsasora erorita. LAB sindikatutik, lehenik eta behin, gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen senideei. Urtea hasi denetik sei egunetik behin langile bat hil da lanean. Istripu hilgarrien igoerak ez du amaierarik. Azken heriotza honekin, gutxienez 12 langile hil dira aurten Hego Euskal Herrian, hauetatik, 6 Bizkaian gertatu dira.

Onartezina da lan-segurtasunaren arloan segurtasun-neurririk ez izateak eta enpresak alde batera uzteak langileria hiltzea. Zenbat langile gehiagok hil behar dute administrazio publikoek beste alde batera begiratzeari utz diezaioten? Noiz hartuko dituzte laneko ezbeharrei aurre egiteko premiazko neurriak?

LAB sindikatuan argi daukagu, lan-indarkeriarekin amaitzeko, bizitza eta lan-baldintza duinak behar ditugu, etxera bizirik itzultzeko eskubidea dugu. Eredu berri bat eraiki behar dugu, lehentasuna langileen bizitza eta osasuna izango dituena.

LAB sindikatutik langileen segurtasunaren eta lan-osasun hobearen alde lan egiten eta borrokatzen jarraituko dugu. Hori dela eta, dei egiten diegu langileei datozen orduetan deitu daitezkeen salaketa-mobilizazioetan parte har dezaten.

Aernnova, Tubacex eta ITP-PCBko langileek bat egin dute enpleguaren defentsan

Aernnovako Enplegu Erregulazioko Espendientearen lehen epaiketa egunean, bertako langileek greba egin eta Bilbora bertaratu dira Beranturiko lantegitik, beraien lankideak berrartzea exijitzeko. Beraiekin batera, antzeko egoeran dauden Tubacex eta ITP-PCBko langileak ere hurbildu dira EAEko Auzitegi Nagusira eta EAJren egoitza aurrera. Hala, beraien lanpostuen defentsan berriro mobilizatu dira, euren aldarrikapenak EAJ eta epaileei helarazteko. Epaiketa bertan behera geratu behar izan da azkenean, koronabirusak eragindako konfinamendu bat dela medio.

Aipatutako hiru enpresa horietako langileak borroka gogorra egiten ari dira enpleguaren defentsan, lanuzte, greba eta mobilizazioekin. Eta guztiek ematen diete erabateko esanahia elkartasun hitzari, gaur erakutsi duten moduan, beraien borrokak batuz elkar indartzeko.

Langileek zuzenean interpelatu dituzte EAJ eta instituzioak orokorrean, orain arte ez baitute ezer egin. Zehazki, benetako politika industriala egitea exijitu diete, baita ere beraien erantzukizuna hartzea enpleguaren defentsan. Are gehiago kontuan hartuta, EAJk buru duen instituzioek milioika euro banatu dietela enpresariei diru laguntzetan, eta orain ez da kapaza ezer egiteko enpleguak mantentzeko.

Gainera, epaitegi eta EAJ aurrean, Lan Erreforma atzera botatzea exijitu dute enpresariei erabateko ahalmena ematen baitie langileak kaleratzeko.

Haurreskolak Partzuergoan zortzi greba arrakastatsu egin eta gero, Hezkuntza Sailaren mututasunaren aurrean, mahai negoziatzailea deitzen dugu

Dagoeneko ikasturte erdi baino gehiago pasa den arren, EAEko Hezkuntza Sailak Haurreskolak Partzuergoko Mahai Negoziatzailea behin besterik ez du deitu, abenduaren 22an, legegintzaldi honetan bilera bakarra. Bitartean, bataz beste %65eko jarraipena izan duten zortzi greba egun arrakastatsu, azkena, otsailaren 24an, egin ditugu. Hamarnaka herritan elkartasuna adierazteko egindako mobilizazioetan ikusi dugun bezala, langileok eskaintzen dugun hezkuntza zerbitzuak erabiltzaileen eta, oro har, jendartearen babes zabala jaso du.

Gure aldarrikapenekin eta greba dinamikarekin bat egiten duten atxikimendu asko jaso ditugu eta, horiek, Hezkuntza sailburuari ere helarazi zaizkio:

-Haurreskola bakoitzeko jarraipen batzordeen aldetik (hezitzaile taldearen ordezkari bat, haurreskolako koordinatzailea, familien ordezkaria eta udalaren ordezkaria). Aipatu beharra dago EAJren ordezkariek ez dutela sinatu. Kasu horietan, udalaren ordezkariaren sinadurarik gabe bidali da atxikimendua.

-Haurreskoletako ehundaka familiak norbanako gisa bidali dute atxikimendua.

-Hekuntzako eta bestelako hainbat eragilek ere atxikimendua sinatu dute eta bat egin dute aldarrikapenekin: EH Bildu, Ikama, Hezkuntza Plazara, Euskal Eskola Publikoaren Aldeko Plataforma eta Durangoko Udalak.

Zortzi greba egun arrakastatsu egin arren, Jaurlaritzak eta Haurreskolak Partzuergoak mutu jarraitzen dute. Hiru hilabete pasatu ostean, uste dugu duten ardura politikoagatik eta langileoi zor diguten errespetuagatik, gure aldarrikapenen inguruan, eta abenduaren 22ko mahai negoziatzailean gure etorkizunari buruz egindako hainbat baieztapenengatik, azalpenak ematea dagokiela eta negoziatzeko eskubidea berreskuratzeko eskubidea dugula.

Abenduko mahaitik atera genituen ondorioak oso larriak izan ziren eta, tartean hartu dituzten erabaki batzuk, akordioak ez betetzea, besteak beste, lan baldintzen kaskartzea ekarri du. Era berean, negoziazio kolektiboaren kontrako eraso zuzena eta alde sozialaren lana oztopatzeko ahalegina salatu nahi ditugu.

Hori dela eta, 3 hilabete beranduago, EAEko Hezkuntza Saileko sailburuari, Jokin Bildarratzi, beste behin, haurreskolen etorkizunaren inguruan garbi hitz egin dezala eskatzen diogu. Baina, negoziatzeko mahairik deitzen ez duenez, haurreskoletako langileon ordezkariak garen LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok Hezkuntza Saila eta Haurreskolak Partzuergoa mahai negoziatzailera bertaratzera deitzen diegu Lakuan, hilaren 23an, arratsaldeko 15:30ean, honako gai ordenarekin:

– Dauden akordioak errespetatzea eta betetzea.

– Lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea.

– Langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea.

– Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduen horniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea.

– Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza Sailean.

– Aurrekontua handitzea.

Eta, nola ez, erantzun beharko digute non geratu den Eusko Legebiltzarrak pandemiaren ondorioz baldintza ekonomikoak okertu zaizkien familiei Haurreskolak Partzuergoaren kuoten hobariak gauzatzeko Eusko Jaurlaritzari egin zion eskaera. Eta, erabateko doakotasunerako urratsak zeintzuk eta noiz emango diren, badelako garaia 0 eta 3 urte bitarteko Haur Hezkuntzako lehenengo zikloari merezi duen aitortza emateko.

Gauzak horrela, hilaren 23an, arratsaldeko 15:00etan, Lakua aurrean elkarretaratzea deituko dugu gure etorkizunaren defentsan. Herrietan hasitako dinamikari helduz, hainbatetan ere elkarretaratzeak antolatuko dituzte hezitzaile eta familiek.

Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak benetako negoziazioari uko egiten jarraitzen badiote, edo gure aldarrikapenei erantzuten ez badiete, ikasturte honetan aurrera eramaten ari garen greba dinamikari jarraipena ematea eta sakontzea beste biderik ez zaigula geratuko argi dugu.

Bukatzeko, eskerrak eman nahi dizkiegu mobilizazio dinamikak antolatu dituzten langile eta familiei eta dinamikekin bat egin edota herrietan antolatu dituzten ekimenetan parte hartu duzuen langile guztioi, hezitzaile zein kudeaketa langile izan. Gatazkari babesa erakutsi eta laguntza eskaini diguten familia eta eragileei ere, nola ez, gure eskerrik beroenak.

Nafarroako pandemiaren jarraipena Refenan zentralizatua egon den hilabeteetako egoera irregularra izan da

Refenak azken hilabeteetan Nafarroako pandemiaren aurkako borrokaren erreferentzia izan nahi zuen, COVIDaren bilakaera monitorizatzeko eta milaka PCR eta antigeno test egiteko gune nagusia, eta, hori helburu, baliabide material eta giza baliabide ugari bideratu ziren bertara. Baina hasierako itxaropen-argi horien ondoren, itzalgune asko agertu dira.

Une honetan, gure helburua ez da baloratzea laneko esparrukoak ez diren alderdiak –funtsezkoak izanagatik–, esaterako: militarrrek izan duten eginkizuna (Osasunbideko langile zibilei dagokien lana egiten ari ote diren edo Nafarroako herritar guztion historial medikoetako datuak eskuratu behar ote dituzten), alokairua zuzen ordaindu den, edo une jakin batzuetan nola kudeatu den krisia. Horiek denak alde batera utzita ere, LAB sindikatuko kideok garbi dugu pandemiaren jarraipena Refenan zentralizatua egon den hilabeteetako egoera irregularra izan dela.

Hainbat kexa eta erreklamazio jaso ditugu kontratazioei, zerrenden kudeaketari eta produktibitateei dagokienez. Gure ustez, kexa horien atzean dauden erabaki eta ekintzetako batzuek berehalako erantzuna izan behar dute Nafarroako Gobernuaren eta Administrazioaren aldetik, ikerketa edo auditoria gisa. Ezinbestekoa da argitzea kontratazioari buruzko araudia urratu dutenen erantzukizuna –beren eginkizunak egiteagatik, ez egiteagatik edo eskuodetzeagatik–, bai eta bertan izan diren kontratazio prozesuetan gardentasuna bermatzeko irizpide guztiak desagerrarazi dituztenen erantzunkizuna ere.

Behin eta berriz informazioa eskatu diogu Oinarrizko Osasun Laguntzako Profesionalen Zuzendaritzari zerrenden kudeaketari edo kontratazio-irizpideei buruz. Eskaera adina ukazio jaso dugu. Bereziki larria da Osasun Larrialdietako teknikarien eta erizainen kasua, haien kontratazio-irizpideak ez baitira errespetatzen ari. Eta hori guztia Ospitalez Kanpoko Larrialdi Zerbitzuaren Zuzendaritzaren baimenarekin gertatu da, langileen kontratazioan irregulartasun horien berri izan arren jokabide horiek errazten baititu.

Kontratazioak

Kontratazioei dagokienez, hainbat kategoriatan legezkotasun- eta gardentasun-irizpideak errespetatu ez dituen politika izan da nagusi. Kategoria jakin batzuetan hori salatu egin da, baina, hala ere, errepikatu egin da: interes partikularreko irizpideak erabiliz, lan-kontratuak berdintasunez eskuratzeko aukera ezabatzen ari dira.

Zerrendetan ez zeuden pertsonak kontratatu dira, baita teorian eskuragarri ez zeudenak ere; beste pertsona batzuk kontratatu dira zerrendan zuten lekua aintzat hartu gabe, alegia, lehentasun-ordena errespetatu gabe. Horrek kontratazioari eragiten dio, baina baditu beste ondorio batzuk ere, esaterako, produktibitateak kobratzeari dagokionez, edo zerrendak eguneratzeari dagokionez.

LABek egiaztatu du, gainera, kontratu horietako batzuk erabat irregularrak izan zirela hasieran, pandemia dela-eta kontratuen arteko bateragarritasunak baimentzen dituen martxoaren 18ko 1/2020 Foru Lege Dekretua indarrean sartu baino lehenagokoak baitira. Horrelakoak dira, hain zuzen, otsailaren 27an, martxoaren 7an, martxoaren 13an eta martxoaren 17an sinatutako kontratuak.

Egutegien kudeaketa

Zerrendak eta kontratuak modu irregularrean kudeatu dira askotan, eta egutegiak ere modu ez oso gardenean kudeatu dira. Jakin badakigu egutegiak antolatzeko ardura dutenek ez baizik eta zuzendaritzatik kanpoko langile “hautatu” batzuek egiten dituztela egutegiak, beren neurrira, ad hoc, Refenako lana enpresa pribatuetan dituzten beste lan batzuekin bateragarri egin ahal izateko moduan.

Horri dagokionez, hainbat pertsonak aldi berean hiru kontratu ere izan dituzte Refenako lanarekin batera; 30, 40 edo 50 lanordu segidan kateatu dituzte, lanaldi baten eta bestearen artean behar den atsedenaldia hartu gabe. Non dago laneko segurtasuna?

Argi dago, beraz, egutegien antolaketan ere Ospitalez Kanpoko Larrialdietako Zerbitzuko arduradunek ez dutela inolako kudeaketarik eta kontrolik egin.

LABen argi daukagu agerian geratzen ari den hori guztia interes ekonomiko eta pertsonal batzuen ondorio dela, besteak beste: gutxi batzuek poltsikoak Administrazioaren kontura bete nahi izatea edo gutxi batzuen eskura dauden tresnak erabiltzea Administrazioan bidea “irekitzeko” eta, horrela, postu bat “behatzez” lortzeko.

Hori guztia ikusita, uste dugu beharrezkoa dela Refenan pandemia-urte honetan egindako bitartekoen eta langileen kudeaketaren auditoria bat egitea. Kudeaketa horren arduradunak dira, batetik, Kiko Betelu Nafarroako Larrialdietako zuzendariordea, eta bestetik, Diego Reyero Larrialdi eta Garraio Sanitarioko atalburua.

Jaso dugun informazioaren arabera, ondoriozta dezakegu, alde batetik, osasun arloko ehunka langilek – bai ospitaleetan, bai Oinarrizko Osasun Laguntzan – beren indarren muga-mugan lan egin dutela eta une batzuetan baliabide falta handia izan dutela, eta, bestetik, talde jakin batzuen mesederako inbertsioak egin direla (aparteko ordainsarietan milaka eta milaka euro ordaintzeaz gainera). Hori bai, talde eta pertsonaia horiek autopropaganda oso ongi landu dute, astea joan astea etorri erreportajeak eta argazkiak eginez, berdin Refenan edo anbulantzia batean, kamioi bat eramanez, txertoen kaxak eramanez edo apalategiak jarriz. Pandemia honetako heroiak haiek balira bezala eta ez beste inor.

Soldata arrakalarekin amaitzeko exijitu dute Gipuzkoako Eraikin eta Lokaletako garbitzaileek

Gipuzkoako Eraikin eta Lokaletako garbitzaileek aste honetarako deitutako lau greba egunetatik lehena egin dute. Donostian egindako manifestazioan, patronalari exijitu diote badela garaia soldata-arrakalarekin amaitzeko. Hala, LAB, ELA eta UGT sindikatuotako ordezkariek nabarmendu dugu: “Egitateak nahi ditugu, soldata-arrakalarekin amaitu nahi dugu eta gure lan-baldintzak hobetu. Herri honetako politikariek behingoz neurriak hartzea nahi dugu, gizarte hau bidezkoagoa izan dadin, benetako politika egin dezaten eta patronalari mesede egiteari utz diezaioten”.