2026-01-26
Blog Page 463

Osasun publikoa denona eta denontzako izatea aldarrikatu dugu Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan

Hilabeteak daramatzagu mobilizazioetan. Osakidetzak mobilizazioa beste biderik ez digu utzi. Testuinguru horretan, pandemia aitzakia ezin hobea izan da murrizketak aplikatzen jarraitzeko. Hala, nahi beste arrazoi ditugu Osakidetzan greba egiteko, eta halaxe egin dugu urtarrilaren 28aren etorrerarekin, LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESK sindikatuok deituta. Greba eta mobilizazio eguna izan da Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, eta manifestazioak egin ditugu hiriburuetan, Osakidetzak dituen egiturazko arazoei konponbidea jar diezaieten exijitzeko.

Hauek dira sindikatuon aldarri nagusiak:

-Osasun publikoan inbertsio handiagoa behar dugu. Lehentasunezkoa da diru publikoa denontzako zerbitzuetan gastatzea. Hala ere, horri buruzko proposamenik ez egoteaz gain, Osasun Sailaren aurrekontuari buruz galdeturik sailburuak erantzuteari ere uko egin dio, Legebiltzarrean beharrezko azalpenak emanak zituela esanez.

-Egiturazko plantilla handitu behar da, eta behin-behinekotasunarekin amaitu. Langileak gainkargatuta eta gainezka daude, eta nork bere lanpostua finkatu behar du. 15.000 aldi baterako langile baino gehiago edukiz, behin-behinekotasuna %40koa izanik, Osakidetzak egin duen EPEaren proposamena, 3.500 lanpostukoa, ez da inola ere nahikoa.

-Lan-baldintzak Arautzeko Akordio berri bat behar dugu, duela 11 urte iraungi baitzen. Halaber, urte hauetan guztietan ezarri dizkiguten murrizketak lehengoratu behar dira: lanbide-garapena, Itzarri, erretiro aurreratuaren primak, eroste-ahalmena berreskuratzea. Osakidetzako Zuzendaritzak adierazi du akordio arautzaile berrirako gure proposamena aztertzeko borondatea duela, baina ez gainerako gaiak aztertzeko.

-Pribatizazioak amaitutzat jo behar dira. Azken urteotan pribatizatu diren zerbitzuak publiko bihurtu behar dira berriro. Horri heltzeko borondaterik ez dago.

-Langileen lan-osasuna noizko? Segurtasuna eta osasuna ziurtatzeko neurriak behar ditugu. FFP2 maskarak ez dira xuhurtu behar, protokolo bermatzaileak taiutu eta aplikatu behar dira, eta arrisku psikosozialak eta lan-kargak aztertu behar dira.

Inoiz baino beharrezkoagoa da Euskal Herrirako Banka Hitzarmen bat, langileen eskubideak errespetatuko dituena eta soldatak izoztea onartuko ez duena

LABen iritziz lotsagarria da CCOO, UGT eta FINEk bankuen patronalari (AEB) langileen soldata bi urtez izoztea onartu izana. Zoritxarrez, atzo bankako milaka langileri lapurreta egin zieten, aurreikusi genituen iragarpen txarrak bete dira eta patronalari laguntzeko zalantzarik ez duten sindikatuen “konplizitateari esker”, bankuko milaka langilek soldatak izoztuta izango dituzte 2019-2020 urteetan, eta igoera txikia izango dute hurrengo hiru urteetarako (2021, 2022 eta 2023).

AEB patronalaren eta CCOO, UGT eta FINE sindikatuen arteko aurre-akordioan soldatak izoztea aplikatuko da bankan. 2020an, hitzarmenetan itundutako batez besteko soldata-igoera %1,89koa izan zen, eta 2019an, berriz, %2,33koa. Bankak bere asmoak lortu zituen, soldatak izoztu zituen bi urterako, eta igoera oso txikia lortu zuen 2021erako (%0,25), 2022rako (%1,00) eta 2023rako (%1,25), hurrenez hurren, eta, gure ustez, beste lapurreta bat egin zien langileei.

Ezin dugu ahaztu bankuek milaka milioi etekin lortzen jarraitzen dutela, nahiz eta “finantza-arkitektura” erabili itxura gutxiago egiteko, eta beren goi-zuzendariek soldata eta eskandalu-pentsioak kobratu. Baina egunero lanean eta bezeroei arreta ematen dauden langileei ordainarazten dizkiete ondorioak, pandemia aitzakiatzat hartuta eta soldata izozten diete CCOO, UGT eta FINEren konplizitatearekin.

Onartezintzat jotzen dugu erabaki hori, batzuk borroka eta langileriaren aldeko lorpenen sindikalismo baten ordez uko egiteetan oinarritutakoa nola ulertzen duten erakusten duelako.

Gaur egun, inoiz baino gehiago, argi dago Euskal Herriko bankako langile guztientzako banku-hitzarmen baten beharra. Herri gisa duten eskubideagatik, baina baita langileak abandonatuta uzten ez dituen sindikalismo baten erakusgarri ere, ez baitu amore ematen patronal prepotenteenaren eta zikoitzenaren presioen aurrean, milaka lanpostu suntsitzeko zalantzarik ez duena, eta, sindikatu batzuen konplizitatearekin, langileen gerrikoa are gehiago estutzeko eta soldata izozte lotsagarri bat onartzeko, patronalak dioen bezala, sektorea salbatzeko aitzakiarekin.

Dei bat egiten dugu LAB eta ELA euskal sindikatuek, CIG galiziarrak (hirurak Hitzarmen honen Negoziazio Mahaian) eta CSC eta SEC katalan intersindikalek hasitako sinadura bilketarekin jarraitzeko. Bankako langileok ez dugu merezi soldatak izoztea, baina ezta patronal zeken bat eta gu traizionatzeko zalantzarik ez duten sindikatu otzanak ere.

Lautada, Kanpetzu eta Errioxako etxez-etxeko laguntzako langileen egoera salatzen dugu

LABetik harremanetan jarri gara Lautada, Kanpezu eta Errioxako udalekin, inguru horretako etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileak egoera larrian daudelako.

2020ko maiatzean, pandemia betean, CLECE enpresak enpresa batzordea bilera batera deitu zuen. Bertan, langileek hilero pasatzen dituzten kilometroen azken urteko auditoria bat egin zutela jakinerazi zien eta txostenaren arabera, benetan egin behar zituzten kilometroak baino gehiago pasatzen zituztela langileek.

Harrituta geratu ginen, pandemia betean, COVID 19ko lehen olatuan sartuta, jende mordoa ari baitzen hiltzen, ospitaleak gainezka zeudenean, ez baitzegoen ez eskularrurik, ez maskararik, ez NBErik babestuta lan egitera joateko, enpresak hori esan zigunean.

Mundua bere leiho eta balkoietara ateratzen zen osasun-langileei txalotzera, CLECE, Florentino Perez aberatsaren enpresa ugarietako bat, langileen kilometrajea ikuskatzen ari zen, horretarako Google Maps erabiliz, tresna hori erabat zehatza ez denean. CLECE enpresaren arabera, langileek tresna horretan bidaien jatorria eta helmuga jarri behar dituzte, eta ibilbiderik laburrena hautatu, nahiz eta horrek landa-bidetzat diren errepideetan ibiltzea ekarri. Enpresari jakinarazi zitzaion eremu horietako errepideak landa-errepideak direla, eta arriskuak egoten direla euretan, ia galtzada osoa hartzen duten traktoreak edo uzta biltzeko makinak, ardi-, behi- edo zaldi-taldeak. Langileek beti hartu izan dute ibilbide seguruena, enpresak esaten duena baino kilometro batzuk luzeagoa izanez.

Gehiegizko kilometro horiek eskatzen ari da enpresa. Kasu batzuetan, erreklamazio horiek 2.000 eurora iristen dira, eta, enpresak esan zien ordaintzen ez bazituzten, epaiketara eramango zituela. Enpresak esan zien langileei ez ziela utziko kilometrajearen kontura aberasten.

Enpresak ahantzi egiten du emakume horiek beren autoa enpresaren eskura jartzen dutela zerbitzua egiteko eta kilometroko 0,29 euro kobratzen dutela. Istripu bat izan dutenean, autoa suntsitu edo ibilgailuaren mantentze-lanak egin behardituztenean,haiekordaindubehar duteberaienpoltsikotikgastuhori.

Baina dena ez da CLECE eta Florentinoren errua, ezin dugu ahaztu zerbitzu hau Foru Aldundiak azpikontratatutako zerbitzua dela, zerbitzuaren kalitatearen aurrean irabaziak beti hobetsi izan dituzten enpresei. Horregatik, LABen publikoki salatu nahi dugu sektoreko langile hauek pairatzen ari diren egoera larria, halako enpresak langileen kontura eta diru publikoarekin aberasten diren bitartean. LABen lan baldintza duinen alde eta kalitatezko zerbitzu publiko baten alde borrokatzen jarraituko dugu.

Ongi bizitzeko, langileak trantsizio ekosozialistarantz

Datorren urtarrilaren 30ean, Aldaketaldiaren leloaren baitan larrialdi ekologikoaren aurrean mobilizatzeko egindako deialdiarekin bat egiten dugu eta Euskal Herrian urgentziaz eman beharreko trantsizio ekosozialista eta feministarako indarrak batzera dei egiten dugu. Beraz, langileei antolatutako ekimenetan parte hartzera dei egin nahi diegu.

Duela urtebete Euskal Herriko gehiengo sozial eta sindikalak lan, pentsio eta bizitza duinaren alde ofentsibara jo genuenean bezala zein Zaldibarreko zabortegiaren gertakariarekin argi geratu zen bezala, larrialdi ekologikoaren aurkako borroka gero eta gehiago da eta izango da langileon eskubideen aldeko borrokaren eremu.

Joan den urte berezi honek irakaspen handiak utzi dizkigu. Bizitza ororen gainetik kapital metaketa helburu duen eredu ekonomiko eta sozial jasangaitz eta ekozida honek etorkizun bidegabea ez ezik, bideraezina iragartzen digu munduko langileon gehiengoari.

Azken hilabeteotan gainera, Euskal Herrian bertan ikusi ahal izan dugu Urkullu eta Chiviteren aldaketa klimatikoaren agenda politikoa Europar funtsetan oinarritu eta Petronor, Iberdrola, AHT eta erraustegiak nola markatzen duen. Klima babesteko aitzakiarekin, ekoizpenaren desmaterializazioa eta deslokalizazioa zein gutxi batzuen neurrira egindako trantsizio energetikoan oinarritutako hazkunde berdearen logika dago, euskal langileria pobretu eta zorpetuko duena.

Kapitalismo berde gisa saldu nahi diguten hori faltsukeria baino ez da. Ez dago hazkunde infiniturik finitua den oinarri fisikoan; ezin da ustiaketa eta produkzio eredua eta eragiten duten ondorio ekologikoak bata bestearengandik banandu. Eredua errotik aldatu behar da. Trantsiziorako baldintzak sortzeko, gako izango dira herritar eta langileen aktibazioa eta mobilizazioa, eta bide honetan beste mugarri bat izango da urtarrilaren 30eko egunerako mugimendu ekologistak egindako deia.

LABen langileok borroka honetan jokatzen dugun paper garrantzitsuaz kontziente gara, geure posizioa estrategikoa baita bizitza erdigunean jarriko duen eredu ekonomiko eta sozial baten aldeko borroka eta beraz, beharrezkoa dugu gure konpromisoetan berresteaz gain, urrats argiak proposatu eta garatzen jarraitzea. Bide honetan, datozen hileetan urrats berriak emango ditu LAB sindikatuak, besteren artean egungo suntsiketa eredua gelditu eta bizitza erdigunean jarriko duen eredu ekosozialista eta feministara igarotzeko premiazko neurriak, nola, Euskal Herriaren aztarna ekologikoa murriztu eta bizitza erdigunean jartzeko eraldaketa ekonomiko eta sozialerako gakoak bilduko ditugu.

Langileok urtarrilaren 30eko Aldaketaldian ekosozialismorantz!

Iruñean dauden 16 haur eskoletatik, Udalak bakar bat utzi nahi du euskarazko murgiltze ereduan

Ostiral honetan, arratsaldeko 18:00etan, Hezkuntza Departamentutik abiatuko den mobilizazioan parte hartzera animatu nahi zaituztegu. Egoera benetan larrian gaudelako, euskarak behar gaituelako.

Bidegabekeria berriro Iruñeko Udal Haur Eskoletan, Iruñetik kanpo eredu diren eskoletan, bertako agintariek behin eta berriro erasotzen dituzten horietan. Azken Mayakeria, Udalak hurrengo ikasturterako egin duen proposamena, ezagutu genuen joan den asteartean. Planifikaziorik gabe, adostasunik gabe eta inongo hausnarketa pedagogikorik egin gabeko proposamena, ohi duen legez. Eta honek guztiak orain arte eskola hauek jarraitu duten filosofia eta egiteko era suntsitzea ekarriko du ondorioz.

Gu hizkuntzen alde gaude: ingelesaren alde, gaztelaniaren alde, euskararen alde. Baina hizkuntza horiek ikasteko beharrezkoak diren kalitatezko ereduak bultzatuz, eta ez beraiek proposatzen dituzten eredu txapuzeroak; benetako hizkuntzen ezagutza sustatu beharrean, beste helburu batzuk bilatzen dituzte.

Oraingo honetan bururatu zaien ideia euskara ingelesarekin nahastea izan da, bi eredu mistoko eskolak bultzatuz (gaztelania ingelesezko ekintzekin eta euskara ingelesezko ekintzekin eskola berean). Zer da hori?! Hizkuntzalaritzak berak irizpide hauek ez lituzke onartuko. Benetan modelo horrekin ingelesezko hezkuntza bultzatu nahi dute ala helburua beste bat da? Ingelesa sartzen badugu, iada kaltetua dagoen hizkuntza bat are gehiago kaltetuko da. Hizkuntza gutxitua beste bi hizkuntza boteretsuren ondoan jartzen badugu, zein da nagusituko dena?

EZ DUTE INOLAKO HIZKUNTZA-OINARRIRIK, EUREN OINARRI BAKARRA IDEOLOGIKOA DA: EUSKARA “RESIDUALTZAT” UZTEA, EZABATZEA.

Instituzioetan, argi gelditu da bakoitzak hartu duen posizioa. PSN Na+ren ondoan lerrokatu da, eta Geroa Baik -posibilismoarekin jokatuz-, I-Ek eta Podemos-Ahal Duguk, Haur Eskolak Euskaraz plataformak mahai gainean jarri zuen gutxieneko proposamena publikoki babesteko ausardia falta kezkagarria erakutsi dute. Beraz, BIDEGABEKERIA honen eragile dira batzuen EUSKARAFOBIA eta besteen KONPLIZITATEA.

INBOLUZIO kezkagarria bizitzen ari garena. PSNk duela 30 urte euskara bultzatzeko zerabilen politika aurrerakoiagoa zen oraingoa baino. Na+ren helburua euskara ezabatzea bada, zein da besteen hautua horren aurrean? Beste aldera begiratzea?

Espainiar ultra nazionalismo linguistikoa gizartean errotuta dago; normaltzat hartzen da, komunikabideetan agertzen delako eta pertsona ospetsu askoren diskurtsoetan entzuten dugulako. Supremazismo lingüistikoaz ari gara. Gaztelania euskara baino gehiago dela sinestarazi digute. Euskara hizkuntza ilegitimo, alferrikako eta baztertzaile modura aurkezten digute, hizkuntza komuna (gaztelania) menderatu nahi duen hizkuntza bezala. Eta GEZURRETAN ari dira. Maila bereko hizkuntza dela ulertu behar dugu, euskaldun modura ahaldundu egin behar gara, ezarri dizkiguten konplexuak baztertu eta aurreiritzietatik aldendu. Euskara gure superboterea delako, gure altxorra, babestu eta zaindu behar duguna.

IRTENBIDEA nahi dugu eta horretarako jendartearen ENPATIA lortu behar dugu. Gure seme-alaben hizkuntza eskubideak bermatzea eskatzen ari gara, besterik ez. Hezitzaile euskaldunok gure hizkuntzan lan egin nahi dugulako. Euskaraz bizi nahi dugulako.

Nafarroako Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzaren neurri arbitrarioak eta inprobisazioa salatzen ditugu

Iazko azaroaren 5ean, Indurain kontseilariak iragarri zuen Osasun Zuzendaritza Nagusiak 2020. urtea bukatu baino lehen aurkeztuko zituela egoeraren azterketa bat eta “berehalako ekintza-plan bat”, kontsulta-fase bat eta “parte-hartze zabala” izango zituena. Agindutakotik deus ere ez da bete, eta Oinarrizko Osasun Laguntzako Kudeatzailetzaren jarrera oso urrun dago langileen eta herritarren parte-hartzea eta adostasuna bilatzetik.

LAB sindikatutik berriz ere salatu nahi dugu Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzaren jarrera; izan ere, ez du ezer egin nahi aspalditik modu endemikoan arrastaka daramatzagun eta pandemiarekin agerian gelditu diren gabezia larriak konpontzeko.

Nafarroako Aurrekontu Orokorretan jasotzen denez, Oinarrizko Osasun Laguntza “lehentasunezko lerroa” da, eta aurrekontu osoaren % 15,54 hartzen du. LABen ustez, hori positiboa da, baina ez da nahikoa. Gainera, erabat gaitzesten dugu aurrekontu hori produktibitateak ordaintzeko erabiltzea, eta, modu horretan, oinarrizko osasun laguntzaren gabeziak partxeatzen saiatzea.

Joan den otsailaren 26an Osasunbideko Langileen Batzordea Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzarekin bildu zen, eta bilera hartatik ondorio hauek atera genituen:

  1. Ez dute ezer egiteko asmorik Oinarrizko Osasun Laguntzak dituen egiturazko gabezia larriei aurre egiteko.
    Esaten dutena gorabehera, oinarrizko osasun laguntzarako ustezko aurrekontu-igoera hori ospitalez kanpoko larrialdietara bideratu dute, eta modu horretan partxeatu dute osasun etxeetan egin beharko litzatekeen arreta-zerbitzua. Asistentzia guztia larrialdi zerbitzu horretan zentralizatzearen alde egin dute, osasun etxeak indartu beharrean. Erabaki dute inbertsiorik ez egitea osasun etxeetan baliabide material gehiago izateko (azpiegiturak, instalazioak, baliabide teknikoak) eta giza baliabide gehiago izateko. Badirudi ez zaiela interesatzen. Auzoz auzo eta herriz herri egindako ekintza bultzatu beharrean, nahiago izan dute inbertsioa zentralizatu, honako ondorio hauekin: neurriz kanpoko gastua aparteko orduetan (produktibitatea), irizpiderik gabeko lanaren antolaketa eta kontratazioak (maila desberdinetako arakatzaileak daude, soldata desberdinekin baina funtzio berberekin), lan baldintza penagarriak.
  2. Inprobisazioa Covid-ak ekarri duen panorama berriaren aurrean: txertaketa. 
    Txertaketa-taldeak nola antolatu behar dituzten galdetuta, ez genuen erantzun zehatzik jaso. Ez dirudi osasun etxeetan txertoak jartzeko antolaketa-estrategia argi bat prest dutenik. 
  3. Murrizketak ez dira bukatu: telefono bidezko arreta lehenesten da aurrez aurreko arretaren aurretik, eta ez dute plantilla indartu nahi. 
    Kontsulta telematikoak mantentzearen alde egiten dute, aurrez aurrekoaren kaltetan. Horrenbestez, profesionalak pazienteengandik gero eta urrutiago daude, eta komunikazioa gero eta zailagoa da. Nahiago dute telekomunikazioetako enpresa pribatuen interesetara makurtu, arretaren kalitatean sortzen ari den arrakalaz kezkatu gabe. Izan ere, ezaugarri kulturalak, sozio-ekonomikoak edo adinari lotuak direla kausa, gero eta zailagoa gertatzen ari da herritarren sektore ahulenei kalitatezko laguntza ematea, besteak beste, adinekoei, migratzaileei eta langile prekarizatuei.

Horiek dira, azken batean, Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzarekin egindako bileratik atera ditugun ondorioak. Ez dituzte plantillak indartuko, ez orain dauden kategorietako profesional gehiagorekin (medikuak, erizainak, gizarte-langileak, administrariak), ez eta beste kategoria berri batzuekin ere (psikologoak, fisioterapeutak edo EZLTak; azken horiek duela gutxi txertatu dira laguntza taldeetan, baina Zuzendaritzak erabaki hori zalantzan jartzen du).

LABek Osasuneko kontseilariak eta, beraz, PSNren, Geroa Bairen eta Podemosen Gobernuak aukeratutako kudeaketa-ildo hori salatu nahi du. Berehala zuzentzea eskatzen dugu, eta, horrekin batera, herritarren osasuna hobetzeko helburuak interes pribatuen aurretik jartzea, lobby ekonomikoen eta erakunde korporatiboen interes pribatuetara makurtu gabe.

Ildo horretan, LABek bi ekimen aurkeztu ditu, batetik, Oinarrizko Osasun Laguntza berriztatzeko (Hazia), eta bestetik, plantillak dimentsionatzeko, zainketak oinarri dituen ratioen lege baten bidez (LOREA). Inola ere onartuko ez duguna da, kontratazio gehiago egin beharrean, produktibitateak ordaintzea (15 milioi euro iaz) plantillako gutxiengo bati.

Azken lan heriotza salatu dugu Ezkion, hasi berri den urteko bigarrena

Urte hasi berri honetan, gutxienez 2 langile hil dira lanean Euskal Herrian eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian otsailaren 6tik. Bada, joan den ostegunean, Ezkion, Basalan Arrospide enpresako 54 urteko langilea larri zauritu zen zuhaitz baten adarra gainera erorita. Ospitalera eraman eta bertan hil zen. Hala, gehiengo sindikalak deituta, Ezkioko plazan mobilizatu gara lan heriotz hau salatzeko.

Sindikatuok Haurreskolak Partzuergoko langileen mobilizazio eta greba dinamika arrakastatsuak balioan jarri ditugu

Gehiegizko zerbitzu minimoekin, greba desitxuratzeko hauen inguruko interpretazio interesatuekin; kasu batzuetan, txantaiak medio, plantilaren %100ak greba eskubidea urratuta eta bestelako oztopo guztien gainetik, urtarrilaren 27ko grebak %70eko jarraipena izan du. Abenduan mobilizazio dinamika abian jarri genuenetik eta laugarren greba egunaren ostean, Jaurlaritzaren deiaren zain jarraitzen dugu.

Langileen lan-baldintzak okertu ez ezik, Haurreskolak Partzuergoa bera arriskuan jartzen dituzten aldebakarreko erabaki politikoak direla-eta, LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok greba eta mobilizazioetan jarraitzea baino ez zaigula geratzen azpimarratu nahi dugu. Era berean, Haurreskolak Partzuergoko eta EAEko Hezkuntza Saileko arduradunen negoziatzeko borondate eza eta langileon aldarrikapenei muzin egitea salatu nahi dugu.

Abenduaren 10 eta 16ko greben ostean, abenduaren 22an Jaurlaritzako Hezkuntza saileko hainbat ordezkari bertaratu ziren deitu zuten mahai negoziatzailera. Bilera horretatik Haurreskolen etorkizunaren inguruan genituenak baino zalantza eta kezka gehiago eta larriagoekin atera ginen. Nabarmendu nahi dugu Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak inposatutako gai- ordenarekin burutu zela bilera eta aldarrikatzen ari garen puntuetako bakar bat ere ez zutela gehitu, aldez aurretik espresuki eskatu genien arren.

Haien asmoa kudeaketa-langileen aurreakordioa aldebakarrez berrikustea da, horregatik ez zuten negoziaziotzako inolako dokumentaziorik aurkeztu. Aurreakordio hau orain dela urtebete sinatu bazen ere, oraindik ez dute bete. Gainera, 2018ko irakaskuntza publikoko kolektibo guztien mobilizazioen baitan burutu genuen dinamika luzearen osteko akordioen artean, Haurreskolak Partzuergoan sinatutakoa soilik ez dagoela indarrean esatera ausartu ziren inongo lotsarik gabe. Gauzak horrela, 2009ko lan-hitzarmena sinatu osteko hitzartu diren akordio guztien zilegitasun juridikoa zalantzan jartzen dute.

Honekin guztiarekin zalantzan jartzen dute Haurreskolak Partzuergoaren 2003ko sorreratik Hezkuntza Sailak, Haurreskolak Partzuergoko Zuzendaritza Batzorde desberdinek eta aurreko gerenteak egindako kudeaketa.
Beraz, negoziazio kolektiboaren kontrako eraso zuzena eta alde sozialaren lana oztopatzeko ahalegina salatu nahi ditugu. Urteetan zehar Haurreskolak Partzuergoan lortutako hezkuntza kalitatearen defentsan egindako lanarekin eta langileak mobilizazioen bitartez lortutako lan baldintzen hobekuntzen defentsan jarraituko dugula argi utzi nahi dugu.

Hau guztia gutxi balitz, abenduaren 22ko bileran bertan Haurreskolak Partzuergoaren etorkizunaren gainean egindako adierazpenek izugarri kezkatzen gaituzte. Besteak beste, haurreskola txikien biziraupena zalantzan jarri zuten, Haurreskolak Partzuergoa landa eremuaren garapenerako testuinguruan sortu zenean.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok EAEko Hezkuntza saileko sailburuari, Jokin bildarratzi, haurreskolen etorkizunaren inguruan garbi hitz egin dezala eskatzen diogu.
Halaber, non geratu da Eusko Legebiltzarrak pandemiaren ondorioz baldintza ekonomikoak okertu zaizkien familiei Haurreskolak Partzuergoaren kuoten hobariak gauzatzeko Eusko Jaurlaritzari egin zion eskaera? Eta, erabateko doakotasunerako urratsak?

Hemen gauden sindikatuok ere argi daukagu Haurreskolak Partzuergoko enpleguaren behin- behinekotasun tasa jaisteko lanpostuak egonkortuko dituen kontsolidazio prozesu bat behar dugula. Era berean, Haurreskolak Partzuergoaren etorkizuna integrazioan eta doakotasunean oinarrituko dela tinko sinesten dugu. Bada garaia 0 eta 3 urte bitarteko Haur Hezkuntzako lehenengo zikloari merezi duen aitortza emateko.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok langileei eta jendarteari argi adierazi nahi diegu egoeraren larritasuna eta mobilizazio dinamikarekin jarraitzeko beharra, gaurko laugarren greba egun honetan oraindik ez dugulako egoerari erantzungo dion mahai negoziatzailerako deirik jaso. Gauzak aldatu ezean, Haurreskolak Partzuergoko langileak 2021eko otsailaren 22, 23 eta 24an grebara deituko ditugu, honako eskaera hauen defentsan:

–  Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza sailean.

–  Dauden akordioak errespetatzea eta betetzea.

–  Lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea.

–  Langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea.

–  Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduenhorniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea.

–  Aurrekontua handitzea.Bukatzeko, gure eskerrik beroenak eman nahi dizkiegu mobilizazio dinamikarekin bat egin duten Haurreskolak Partzuergoko langileei, familiei, alderdi politikoei eta udalei. Zerbitzu publiko honen garapenerako borrokan jarraituko dugu!