2026-01-25
Blog Page 453

“Langile bakar batek ere ez zuen lanera joan nahi” #LortuDugu

Aritz Sorzabal
-
0
“Langile bakar batek ere ez zuen lanera joan nahi” #LortuDugu

Beste hamaika enpresatako langileak bezala, Abadiñoko Transmisiones La Magdalenako (LAB 3, CCOO 1) langileek oso gaizki pasa zuten 2020ko martxo eta apirilean, COVIDaren kudeaketa dela eta. Lanera bueltarazi zituzten pandemiaren gogorrenean, ez jakintasun handiena zegoen unean. Patronal handien beharretara egindako irakurketak eta aholkuak egin zituzten publiko, bai Espainiako Lan Ministerioak zein Arantxa Tapiak. LABek salatu egin zuen egoera hori, Bilbon egindako agerraldian azaldu bezala. Epaia irabazi da, eta La Magdalenako gure delegatu Ander Ortuoste, Zigor Ena eta Iban Gallastegirekin hitz egiteko aprobetxatu dugu, haien balorazioaren berri izateko.

-Epaia gure aldekoa izan da, zorionak! Nola hartu duzue berria?

Pozik, nahiz eta jakin arrazoia genuela, azkenean onartu digutelako. Lehen instantzian, epaia ez zen gure aldekoa izan. Badakigu bide judizialak ez direla beti langileon bide lagun. Hala ere, errekurtsoa jartzea erabaki zen eta aurrera egitea. Orain jaso dugun sententziak oso egoera injustu bat azalarazi du, pozik gaude.

-2020ko martxoa eta apirila gogorrak izan ziren. Nola bizi izan zenuten zuek?

Oso gogorrak izan zen garai hori. Dena oso nahasia zegoen, segurtasunez lan egiteko ia EPIrik ere ez geneukan, ez babes neurririk, ez protokolorik… Langile guztiak beldurtuta joaten ginen lanera. 

-Ulertu zenuten pandemia baten erdian, lanera bueltatzeko esan zizuetenean?

Ez genuen ulertu. Egun batzuk lehenago, enpresa bera izan zen lanera ez joateko esan ziguna. Bi egun beranduago, ordea, berriro ere lanera bueltatzeko agindu ziguten. Orduan ez genuen ulertzen gertatzen ari zena, eta oraindik ere ez gara hura ulertzeko gai. Telebista eta bestelako hedabideetan egoera zein larria zen, osasun zentroetan zer nolako egoerak zeuden, osasun langileek musukorik ere ez zutela bagenekien… Egoerak egunez egun larrira besterik ez zuen egiten, eta gu, beste hainbat langile bezala, lanera bueltatzera behartu gintuzten. Ulertezina zen eta ulertezina da.

-Nola hartu zuten albistea gainerako langileek?

Langile batek ere ez zuen lanera joan nahi. Plantoa prestatu genuen, beste hainbat lan zentrotan egin zuten bezala; argi genuen ekintza sindikala zela bidea. Batzuek, ordea, ez zuten plantoa babestu eta mehatxuak hasi ziren, eta, plantoa eginez gero, zigorrak egongo zirela esan ziguten; bide judizialari hasiera ematea erabaki genuen. 

-Orain gutxi ere greban egon zarete. Pankartan haserre gaude, irakurri ahal izan dugu. Zergatik?

Daukagun gerentziarekin oso haserre gaude, ez du gurekin batzartu nahi, eta inposaketa harremana besterik ez du nahi langileekiko, gure lan sindikala ere boikoteatuz. Eskala bikoitza, kamerak, lan karga handiagoak… 

Haserre egoteko beste arrazoietako bat, orain urtebete, gerentziaren eta langileen ordezkarion arteko harremanak ezberdinak zirela. Harremana zegoen, batzarrak egiten ziren… 2020ko apirilean lanera bueltarazi gintuztenean, eta guk salaketa jarri genuela jakin zutenean, orduan aldatu zuten jarrera. Zer uste zuten, bada, gure eta gure senide guztien osasunagatik kezkatuta geunden, gure osasuna defendatu beharra genuen. Urtebete beranduago, egoera horrekin nekatu gara eta mobilizatzen hastea erabaki dugu. Oso argi daukagu, oraingoan ere, ekintza sindikala dela bidea eta horretan gabiltza eta jarraituko dugu.

Osasunarekin joan den udaberrian eta enpleguarekin orain, Jaurlaritza langileak abandonatzen ari dela salatu dugu

Aritz Sorzabal
-
0
Osasunarekin joan den udaberrian eta enpleguarekin orain, Jaurlaritza langileak abandonatzen ari dela salatu dugu

LABeko Ekintza Sindikaleko eta Negoziazio Kolektiboko idazkari Xabier Ugartemendiak eta Idazkaritza Juridikoko arduradun Ainhize Muniozgurenek, Jesus Gutierrez abokatuarekin batera, agerraldia egin dute, EAEko Auzitegi Nagusiak sindikatuak jarritako salaketa baten alde emandako epai garrantzitsu baten berri emateko. Hain zuzen ere, pandemiak eragindako joan den urteko itxialdian, Eusko Jaurlaritzak, Nafarroako Gobernuak eta Madrilgo Gobernuak oinarrizkoak ez ziren zerbitzuen geldialdiarekin eginiko kudeaketa guztiz okerra izan zela onartu du epaitegiak.

Ainhize Muniozgurenek azaldu bezala, 10/2020 Errege Dekretuaren bidez berreskuratu beharreko ordainduriko baimena (PRR) ezarri zen martxan. Haren helburua zen oinarrizko zerbitzuak soilik mantentzea martxan, gainerako aktibitate oro geratuz 2020ko martxoaren 30etik apirilaren 9ra artean. 

Transmisiones La Magdalena enpresa nekazaritza arloan transmisiorako makinetarako zuhaitzen fabrikazioan jarduten da, eta, hasiera batean, aipatu dekretuaren baitan, ez zen oinarrizko zerbitzua. Horregatik, martxoaren 30 eta apirilaren 1ean langileei lanera ez joateko agindu zieten. 2020ko martxoaren 31n, ordea, Espainiako Industria, Merkataritza eta Turismo Ministerioak “interpretaziozko nota” bat atera zuen, zeinarekin 10/2020 Errege Dekretuak albo uzten zuen inportazio eta esportazio aktibitatea ardatz zuten enpresak berriz lanean has zitezkeela jasotzen zuen. Horrela, aipatu dokumentuan oinarrituta, La Magdalenako langileei lanera itzultzeko agindu zieten apirilaren 2tik aurrera, argudiatuz enpresaren aktibitatearen %90a esportazioan datzala. 

LABetik demanda jarri genuen aldarrikatuz Espainiako Industria, Merkataritza eta Turismo ministerioak ateratako nota ez zela baliozkoa, eskumenik ez zuelako; eta, ondorioz, langileak lanera itzultzeko aginduak ez zuela oinarririk, ezin baitzen aipaturiko nota izan hori ahalbidetzen zuen marko juridikoa. Era berean, eskatu genuen aktibitatea berreskuratzearen neurria atzera botatzeko eta langileei integritate fisikoa zein morala urratua izanagatik 50.000 euroko indemnizazioa emateko. 

Bilboko arlo sozialeko 9.epaitegiak demanda atzera bota zuen; aldiz, otsailaren 9an, EAEko Auzitegi Nagusiak emaniko epaiak onartu egin du LABen errekurtsoa eta arrazoia eman digu: batetik, sententziak jaso du Industria, Merkataritza eta Turismo Ministerioak igorririko nota ez dela aplikagarri, ez baitzuen horretarako eskumenik; eta ondorioz, enpresaren jarduna ezin zen oinarrizkoa izan. Bestetik, enpresa langileei 50.000 euroko indemnizazioa ordaintzera kondenatu du euren integritate fisiko eta morala urratu izanagatik. 

Patronalaren interesak, osasunaren gainetik

Xabier Ugartemendiaren esanetan, epaiak argi uzten du, itxialdi garaian, “Jaurlaritzako Garapen Ekonomikoko sailburu Arantza Tapiak eta Espainiako Industria ministro Reyes Marotok patronalaren interesak jarri zituztela langileen osasunaren gainetik; patronalak dirua irabazten jarrai zezan bermatzeko, langileak arriskuan jarriz. Eta ez du LABek esaten; EAEko Auzitegi Nagusiak esaten du, hots, langileen segurtasun fisikoaren oinarrizko eskubidea urratu dela”.

Ekintza Sindikaleko eta Negoziazio Kolektiboko idazkariaren hitzetan, “pandemiaren erdian, Jaurlaritzak patronalaren etekinak langileen eskubide eta bizitzaren gainetik jarri ditu. Osasunarekin joan den udaberrian eta enpleguarekin orain, Jaurlaritzak langileak abandonatzen ari da”.

Ardurak

Ardurak argitu daitezen, LABek bi ekimen jarriko dituela martxan aurreratu du Ugartemendiak:

-Fiskaltzaren esku jarriko dugu EAEko Auzitegi Nagusiak emandako sententzia, aztertu dezan ardura penalik ote dagoen Jaurlaritzako Garapen Ekonomikoko Sailak eta Espainiako Industria Ministerioak izandako jardunean.

 -Ordezkaritza dugun enpresetan araketa egingo dugu, jakiteko lanak martxan mantendu zituzten enpresen artean Errege Dekretuak baimentzen ote zien hori egitea edo ez; ezezkoa bada, beste pauso legal batzuk eman ahal izateko.

“Langileek ez dugu krisi hau ere ordaindu behar”, erantsi du Ugartemendiak.

Lan Ikuskaritzak arrazoia eman digu, eta CLECE enpresa langileen heren bat baino gehiago finko egitera behartu du #LortuDugu

Aritz Sorzabal
-
0
Lan Ikuskaritzak arrazoia eman digu, eta CLECE enpresa langileen heren bat baino gehiago finko egitera behartu du #LortuDugu

LAB sindikatuak 2020ko abuztuaren 4an lege-iruzurreko kontratuak daudela zehaztuz egindako salaketaren ondoren, lan-ikuskaritzak arrazoia eman digu eta CLECE enpresa, martxoaren 15a baino lehen, lege-iruzurreko kontratuak dituzten 60 langile baino gehiago mugagabe egitera behartu du. Gainera, enpresari jakinarazi dio duela 20 urteko behin-behineko11 kontratu iruzurrean daudela. CLECE, Araban Etxez Etxeko Laguntza Zerbitzuaren zenbait lote kudeatzen dituen enpresetako bat da.

Langileen nominak eta lan-bizitzak berrikusi ondoren, konturatu ginen 15 urte edo gehiagoko antzinatasuna zuten langile askok behin-behinekoak zirela. 2020ko urtarrilaren 7an, irregulartasun horren berri eman genion CLECE enpresari, eta enpresak ez zion kasurik egin komunikazio horri. Ondoren, salaketa aurkeztu genion lan-ikuskaritzari, eta 200 langile baino gehiagoren lan-bizitza guztiak biltzen eta berrikusten hilabete batzuk eman ondoren, arrazoia eman digu.

Irregulartasun horiek argi eta garbi erakusten dute gizarte-zerbitzuen sektoreko pribatizazioek lan-prekarietatea eragiten dutela, bereziki emakumeen artean; ez da ahaztu behar etxez etxeko laguntza-zerbitzua oso sektore feminizatua dela. LABek urteak daramatza salatzen onura bilatzen duten enpresen eskuetan gizarte-zerbitzuak jartzeak, lan-ezegonkortasuna baino ez duela sortzen eta zerbitzuaren kalitateari eragiten diola.

LABek irregulartasun horiek guztiak salatzen jarraituko du, eta gizarte-zerbitzuak publifikatzea eskatuko du; izan ere, gizarte-zerbitzu horietan laguntzaren kalitatea lehenetsi beharko litzateke enpresa-irabazien aurretik.

Auzitegi Gorenak arrazoia eman digu, Igorreko Kelvionek greba eskubidea urratu zuelako #LortuDugu

Aritz Sorzabal
-
0
Auzitegi Gorenak arrazoia eman digu, Igorreko Kelvionek greba eskubidea urratu zuelako #LortuDugu

Kelviongo langileek 2018ko maiatzean eta ekainean 4 orduko lan-uzteak egin zituzten lankide baten kaleratzea salatzeko. Honen aurrean enpresak lantegiko hainbat bitarteko beste enpresa batera eraman zituen lanak bertan jarraitzeko asmoz. LAB sindikatuak irmoki salatu zuen greba eskubidearen urraketa hau, bai kalean ekintza sindikalaren bidez, bai epaitegietan. Orain jakin berri dugunez Espainiako Auzitegi Gorenak ekintza hau legez kontrakotzat jo du, Kelvion taldeak eskirolaje teknologikoa egin zuela ebatziz.

Ondorioz, Kelvion-ek 3.125 euroko kalteordaina eman beharko dio salaketa jarri zuten hamabi langileetako bakoitzari, eta honetaz aparte, 3.600 euro ordaindu beharko du kostu penaletan.

Sententzia honen harira, LABetik ozen ezan nahi dugu, argi ikusten ari garela egun patronalak eta Eusko Jaurlaritzak greba ezberdinen aurrean hartu duten jokamoldea. Lehenak, greba eskubidea ahalik eta gehien mugatuz eta oztopatuz. Eta bigarrenak, Ertzaintza patronalaren bizkartzain bezala erabiliz. Hor daude PCB eta Tubacexen ertzaintzak burututako karga bortitzen irudiak.

LAB sindikatutik aldarrikatu nahi dugu ez garela geldi geratuko langileen greba eskubideak murrizteko dauden ahaleginen aurrean ata tinko erantzungo dugula ekintza sindikalaren bitartez edota borroka judiziala erabiliz.

Sindikatuok greba egingo dugu, apirilaren 22an, EAEKo sektore publiko osoan

Aritz Sorzabal
-
0
Sindikatuok greba egingo dugu, apirilaren 22an, EAEKo sektore publiko osoan

EAEko administrazioetan enpleguaren egoera gero eta kezkagarriagoa da. Enplegu publikoaren suntsiketa, ezegonkortasuna eta bere sorrerarako borondaterik eza sintoma gero eta larriagoak dira, eta eragin negatiboa dute langile publikoen lan-baldintzetan. Ez dugu gehiegikeriarik esaten gobernuak zerbitzu publikoak kontzienteki ahultzen ari direla baieztatzean. Ildo horretan, azken urteotan pribatizatuz joan diren zerbitzu publikoak kontaezinak dira, eta horietako asko ezinbestekoak dira bizitzari eusteko.

Ia administrazio guztietan dauden behin-behinekotasun mailak onartezinak dira. Egoera hau gobernu ezberdinek urteetan zehar hartu dituzten erabakiek eragin dute, edozein kolore edo eremu geografikoko gobernuek. EBJAk gai horri buruz argitaratu dituen epaiek argi eta garbi adierazten dute zerbitzu publikoetan behin-behinekotasuna gehiegikeriaz erabili dela, eta behin behineko langileen eskubideak kaltetu direla.  Urteetan zerbitzu publikoak aurrera atera dituzten pertsona horiek ezin dute lanpostua galdu. Salbuespenezko egoera da, eta salbuespenezko neurriak behar dira.

Zerbitzu publikoak ahultzen dituen behin-behinekotasunaren abusua hainbat faktoreren ondorioa da. Azken urteotan deitutako LEPak nahikoak ez direla salatu dugu. Programa-kontratuekin edo zereginak metatzeko kontratuekin egiten den iruzurra salatu dugu, besteak beste. Lanpostuen zerrendak eta egiturazko plantillak  handitzeaaldarrikatu dugu, milaka langilek betetzen dituzten baina gure agintariek ezkutatzen dituzten egiturazko lanpostu horiek guztiak gehituz. Urte hauetan guztietan enplegu publikoko arazoek, konpondu beharrean, okerrera egin dute, borondate politiko faltaren erakusgarri.

Ildo beretik, plantillak handitzeko, egungo ratioak hobetzeko eta  lan-kargak murriztu eta araututa ez dauden eremuetan arautzeko beharra ikusten dugu.Orohar sektore publikoko plantillak lan-karga jasanezinak hartzen ari dira beren gain.

Ezinbestekoa da negoziazio kolektiboa aktibatzea, arazo hauei aurre egiteko. Era berean, enplegu publikoan bizi dugun salbuespenezko egoerari aurre egiteko legezko mekanismoak behar ditugu. Horregatik guztiagatik:

Instituzioei orain mahai gainean dauden lege-proiektuak aldatzeko eskatzen diegu, nahikoak ez direlako, ez dutelako enpleguarenkontsolidazioa bermatzen ezta aldi baterako kontratazioaren gehiegikeriarekin amaitzen ere.

-EAEko erakunde guztiak interpelatzen ditugu, Eusko Jaurlaritzatik hasi eta azken udaleraino, bai eta erakunde horietan ordezkaritza duten indar politiko guztiak ere, beharrezko arau-aldaketak bultzatzeko ezinbesteko urratsak eman ditzaten, salbuespenezko kontsolidazio prozesuak gaitzeko.Prozesu horiek administrazio guztietan abiarazteko eskatzen diegu, nahitaez bete beharrekoak izatea, bermatzaileak eta ordezkaritza sindikalarekin negoziatuak.

-Kontratazioan behin-behinekotasuna gehiegikeriaz erabiltzeari derrigor amaiera emateko, plantillen behar guztiak identifikatu, azaleratu  eta horien arabera handitzeko,eta, horrela, egungo egoerara itzultzea saihesteko mekanismoak exijitzen ditugu.

-Dagoeneko martxan dauden lan eskaintza publikoko prozesuek, negoziazio kolektiboaren ondorioz, kolektibo bakoitzaren premiekin bat datozen ezohiko neurriak barneratzea eskatzen dugu.

  • Administrazioei pribatizazioen eta externalizazio politikekin amaitzeko eskatzen diegu.
  • Plantillak gaztetzeko eta aurretiko erretiroak sustatzeko plan bat ezinbestekoa dela uste dugu.

Hori dela eta, ELA, LAB, CCOO, SATSE, STEILAS eta ESK sindikatuek enplegu publikoa sortzearen, eta aldi baterako enplegua zein behin behinekotasun hori pairatzen duten langileen enplegua finkatzearen alde proposatutako mobilizazio dinamika bateratuan parte hartze aktiboa izatera dei egiten diegu sektore publikoko langile guztiei.

Adostutako mobilizazioak hauek dira:

  • Martxoak 17 elkarretaratzeak  honako erakunde hauen aurrean:

-Eusko Jaurlaritza: Lakua Gasteiz.

-Bizkaiko Foru Aldundia: Foru Aldunadiaren aurrean, Bilbo

-Donostiko udaletxea: Alderdi Eder- Donostia

Martxoaren 4ko grebara deitu dugu, zaintza lanak aitortzeko aldarriarekin

Aritz Sorzabal
-
0
Martxoaren 4ko grebara deitu dugu, zaintza lanak aitortzeko aldarriarekin

Ostegunerako, martxoaren 4rako, greba deituta dugu gizarte zerbitzuetan, “Zaintza lanak aitortu orain. Zaintza zaindu” leloarekin. Bada, Gipuzkoako Foru Aldundiaren aurrean ekintza egin dugu, deialdia zabaltzeko eta zaintza lanen aitortza aldarrikatzeko. Pintura beltza bota dugu Foru Jauregiaren aurrean, patronalak eta administrazioak sustatutako eredua irudikatzeko, non langileen lan baldintza eskasak eta zerbitzuen kalitate kaskarra nagusi diren. Donostian ez ezik, Bilbon ere egin dugu ekintza grebara deitzeko; kasu honetan, mosaiko bat egin genuen ostiralean.

Sistema publiko unibertsal, doako eta komunitario baten alde

Gure bizitzako uneren batean, pertsona guztiok mendekotasun-egoeraren batean egongo gara, laguntza beharrean, eguneroko oinarrizko beharrak betetzeko edo laguntza emozionalerako laguntza beharrean. Azkenean, zaindu egin beharko gaituzte.

Baina gaur egungo gizarte-zerbitzuen sistema ez da horretarako. Erantzukizuna publikoa izan arren, zerbitzu gehienak pribatizatuta edo azpikontratatuta daude, enpresen onura ekonomikoak onura asistentzialei gailentzen zaizkie, kasu askotan zerbitzu eskasak eskainiz, zaintza duina ezin bermatuz eta are gutxiago egoerei egokitutako zerbitzu bat. Zer esan erakundeek gainbegiratutako enpresa horiek eskaintzen dituzten lan baldintzei buruz: Txanda amaigabeak, soldata lotsagarriak, langileen osasuna larriki kaltetzen duen lan erritmoa, lan-karga eta zerbitzuaren kalitate eskasa langile faltagatik.

Besteak beste, kezkagarriak dira, erabiltzaileak duintasunez artatu ezin direlako.

Martxoaren 4ko grebak inflexio-puntu bat gehiago izan behar du zaintza-funtzioa aitortzeko borroka kolektiboan, kalitatezko zaintzak jasotzeko eskubidean. Horretarako, zuzeneko kudeaketarako sistema publiko unibertsal, doako eta komunitario bat eskatu behar da, kalitatezko zerbitzuaren eta emandako funtzioari egokitutako lan baldintzen bermatzaile gisa, prekarietate faktorerik gabe.

Gipuzkoako Eraikin eta Lokaletako garbitzaileek lau greba egun egingo dituzte martxoan

Aritz Sorzabal
-
0
Gipuzkoako Eraikin eta Lokaletako garbitzaileek lau greba egun egingo dituzte martxoan

LAB, ELA eta UGT sindikatuok deituta, martxoaren 15, 16, 17 eta 18 egingo ditugu grebak. Patronalari eskatuko diogu unea dela hitzetatik ekintzetara pasatzeko, unea dela soldata-arrakalarekin amaitzeko.

Hauxe da greba iragartzeko egindako agerraldian esandakoak:

Gipuzkoako eraikin eta lokalen garbikuntzako hitzarmenak 5.000 langile ditu. 5.000 langile; horietatik % 80 emakumeak dira, eta kontratu partzialak dituzte. Guk garbi daukagu, garbikuntzako pandemia prekarietatea da. Berriro ere emakume aurpegia duen prekarietatea.

Pandemiak iraun duen bitartean, 5.000 langile horiek lantegiak, egoitzak, osasun-klinika pribatuak, supermerkatuak, garraio publikoa… garbitzen aritu dira, gizarteak pandemia horretatik ahalik eta modu seguruenean biziraun zezan.

Ondo dakizuenez, pandemiak iraun bitartean ez da garbiketa-jarduera gelditu, indartu baizik. Zergatik? Agintariek funtsezkotzat jo gaituztelako, funtsezkotzat, gizarteak eta ekonomiak beren jarduera modu seguruan jarraitu ahal izateko.

Baina, nola da posible funtsezko zerbitzu batek % 28ko soldata-arrakala izatea? Kale-garbikuntzako gizonek guk baino 5.000 euro gehiago kobratzea? Hori da egungo sistemaren koherentzia-maila.

Gure pandemia ez da COVID-19ra mugatzen, hau da, gure pandemia nagusia perakrietatea da, eta horretarako ez dago borroka ez den beste txertorik. Emakume aurpegia duen prekarietateak, sistema depredadore bateko estamentu matxista eta kapitalistek bultzatuta, pandemian zehar (zerbitzu publikoak argalduz) bizitzak jokoan ondoren, ez du nahikoa, eta orain, langile klasearen bizi-baldintzen eta, bereziki, garbitzaileen baldintzen aurka doa.

Baina sistema hori ez da erakunde abstraktua, hezur-haragizko agenteak ditu, botere publikoa eta ekonomikoa dutenak eta beren pribilegioak babesteko elkar hartuta jarduten dutenak. Esplotazioan oinarritutako azpikontratazioaren alde egiten duten politikariak eta enpresak. Soldata-arrakalarekin amaitu behar dela esanez publizitate-kanpainak egiten dituztenak, edo martxoaren 8an desberdintasunarekin amaitu behar dela esaten dutenak, soldata-arrakala hori bera sustatu eta ematea ahalbidetzen dutenak dira. Epaitegi eta komisaldegietako garbitzaileek egin zuten 9 hilabeteko greba gogoratzerik besterik ez daukagu, Eusko Jaurlaritzako sailen (Lana eta justizia eta barne sailak hurrenez-hurren) erabakia baitzen diskriminazioa egoera honekin amaitzea.

Aipatu dugunez, garbikuntzak ez du bere jarduera eten konfinamendu-garaian, eta gu, gure beldur eta segurtasunik ezarekin, gure lanpostuetara joan gara. Gure lanpostuetara norbera babesteko ekipamendurik gabe joan gara, inolako babesik gabe. Lantegiak, egoitzak, supermerkatuak… EPIrik gabe garbitzen aritu gara, baina gu gure lanpostuetara joan gara.

Eta zer dio patronalak guzti honen aurrean?

Patronalak soldata arrakala aitortu gabe jarraitzen du, garbitasun feminizatuari balioa kentzen dio, baina ez hori bakarrik, beste urte batzuetan adina irabazi ez dutela izan eta 2019 eta 2020rako % 0ko igoera proposatu digute.

Urtarrilean eginiko bi eguneko grebaren ondoren, eskaintza %0,5 igo da 2021 eta 2022rako, %1ko eta %1,5ko eskaintzarekin 2021 eta 2022rako hurrenez-hurren.  % 0 sektorearen jarduera gelditu ez denean? KPI-ri inungo erreferentziarik egin gabe, hortaz, erosteko ahalmena ere bermatu gabe.

Ez hori bakarrik, 2020ko irabaziei buruz galdetzean, patronalak esan du oso garai gogorra izan dela eta diru asko inbertitu behar izan dutela norbera babesteko ekipamenduetan. Benetan ausartzen da hori esatera? Nora bideratu dituzte NBEak? Patronalaren bulegoetara? Izan ere, langileek, askotan, lan-ikuskaritzaren bidez erreklamatu behar izan dituzte NBE horiek, 200 garbiketarako erabilgarriak diren maskarak ematen direlako. Gaur egun, langileek erosi behar izaten dituzte maskarak gehienetan, enpresek ez dituztelako behar adina hornitzen. Benetan ausartzen al da patronala norbera babesteko ekipamenduen gastuari leporatzera, soldata ez igotzeko?

Jarrera hori probokatzailea eta onartezina iruditzen zaigu. Nazkatuta gaude. Nazkatuta gu mespretxatzeaz, ez haintzat hartzeaz. Garai latz hauetan gizarte hau sostengatu duen lubakietako bat gara. Ez dugu txalorik nahi, lan-baldintza duinak nahi ditugu, gure lanpostuetara seguru joan nahi dugu, errespetatuak izan nahi dugu eta soldata-arrakalarekin amaitu nahi dugu! Gainera, oraintsu ikusi dugu posible dela egoera hoenkin amaitzea. Zarautzko udaleko garbikuntzako akordioz ari gara, aurreko akordioan soldata-arrakalarekin amaitu ondoren, oraingo akordioak KPI+%1,3 jaso baitu, %2,3ko gutxineko soruarekin, honela, 2021an zarautzko garbitzaileek, denak emakumeak, 24.216,9€ko urteko soldata izango dute. Hau da ehundaka udalek hartu beharreko adibidea, garbikuntzako zerbitzua azpikontratatzen baitute 18.000€ko urteko soldatarekin, kale-garbikuntzako gizon azpikontratatuei 23.000€ baino gehiago ordaintzen dietenean. Europako agintariek kontratazio publikoaren inguruan pliegoetan emakume eta gizonen arteko berdintasun neurriak sartzea bultzatzen dute, hauen artean soldata-arrakalerakin amaitzeko neurriak. Hortaz, zeren zain daude gure agintariak gai honetan duten erantzunkizuna eurenganatzeko?

Gauza asko daude hobetzeko gipuzkoako eraikin eta lokaletako gabikuntzako sektorean, baina banku sozialak hiru zutabe nagusi lehenetsi ditu: soldata-arrakalarekin amaitzeko pausuak ematea, sektoreak pairatzen duen partzialitatearen aurka neurriak hartzea eta etorkizunean eman daitezken murrizketen aurkako neurriak hartzea.


Hala ere, badakigu borroka egitea baino ez digutela uzten, borrokatzea, gure lan-baldintzak hobetu eta sektorearen prekarizazioarekin amaitzeko. Kaleak hartzeko unea da, beste behin erakusteko gure lan-baldintzak ez doazela lotuta enpresen onurekin. Funtsezko sektorea gara, eta horregatik merezi ditugu lan-baldintza duinak!

Horregatik guztiagatik, martxoaren 15, 16, 17 eta 18 lau greba egun egingo ditugu. Lau greba egun, patronalari eskatzeko, unea dela hitzetatik ekintzetara pasatzeko, unea dela soldata-arrakalarekin amaitzeko eta negoziazio honi merezi dugun seriotasunez heltzeko!

Urkulluren aurrean mobilizatu gara, murrizketen aurka

Aritz Sorzabal
-
0
Urkulluren aurrean mobilizatu gara, murrizketen aurka

Iñigo Urkullu lehendakaria Zuiara gerturatu da, osasun etxe berriaren inaugurazioa dela eta. Bada, lehendakariaren aurrean egin dugu protesta, osasungintza publikoaren defentsan. Hain zuzen ere, elkarretaratzea egin dugu murrizketen aurka eta zerbitzu publikoak indartu ditzatela aldarrikatzeko.

Pankarta erraldoi bat jarri dugu Nafarroako Ospitalegunean, garbiketen iruzurra salatzeko eta garbitzaileen plantilla handitzea eskatzeko

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Pankarta erraldoi bat jarri dugu Nafarroako Ospitalegunean, garbiketen iruzurra salatzeko eta garbitzaileen plantilla handitzea eskatzeko

Gaur goizean, LAB sindikatuko hainbat kidek pankarta handi bat jarri dute Nafarroako Ospitaleguneko Ama-Haurren Ospitalearen fatxadan, Iruñean. Pankarta horretan, garbiketako langileen “plantilla handitzea” eskatzen zen, eta ISS enpresa kontzesionarioak garbiketen zerbitzuan eginiko “iruzurra” salatzen zen. Pankartan ere ospitaleko garbitzaileek jasaten duten egoeraren erantzuletzat jotzen zen Osasunbidea.

Herritarrek Bideko Ama bezala ezagutzen duten ospitaleko garbitzaileek hilabeteak daramatzate langile nahikorik ez dagoela salatzen, bai baldintza-agiriak ez betetzeagatik, bai COVID garbiketarako hornidura ez izateagatik. Zerbitzuaren enpresa kontzesiodunak, ISSk, etekinak pilatzen ditu gaixoaldiak eta oporrak ez estaltzearen kontura, eta, beraz, lanean jarraitzen duten langileen lan-kargak handitu egiten dira.

LABek Osasunbideaaren erantzukizuna ere salatu nahi du, langileen soldata estaltzen ez duten lizitazioak esleitzen baititu.

LABek, langileekin batera, iruzur hori salatzen jarraituko du, gero eta modu sendoagoan, plantilla behin betiko handitzea lortu arte. Ama Birjina ez zaigula agertuko baitakigu… Borroka izanen da gure bide bakarra.

1...452453454...1,586Page 453 of 1,586

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLĂŤTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus