2026-07-22
Blog Page 451

Arabako Eraikin eta Lokalen Garbiketa sektoreko aurreakordioan ez dira jasotzen langileen aldarrikapen nagusiak

LAB sindikatuaren ustez, ez da nahikoa patronalak eta CCOO, UGT eta USO sindikatuek Arabako Eraikin eta Lokalen Garbiketako Hitzarmen Kolektiboaren negoziazioan joan den urriaren 1ean egindako azken bileran lortu zuten aurre-akordioa.

Aurreakordio hori alde bakoitzak bere baitan berrestearen mende dago. Hauek lirateke aurreakordioaren nondik-norako nagusiak:

Soldata-igoerak

2020: izoztea

2021: % 1,3

2022: % 2

2023: % 2

2024: % 2

Lizentziak

2. mailarainoko ahaideak medikuarengana laguntzeko baimena

Eszedentziak

Urtebetera murrizten da, aurrekoa amaitzen denetik, beste bat eskatzeko epea.

Berme sindikalak

Langileen ordezkarien hileko ordu-kreditua urtero metatzeko aukera

LAB sindikatuak proposamenarekin ados ez gaudela adierazi du, izan ere, ez dira jasotzen langileen aldarrikapen nagusiak, horiek izan zirenean, gainera, uda aurretik sektorea mobilizatzeko arrazoia: 1.200 euro garbiko gutxieneko soldata, eta sektorean dagoen partzialitate handia mugatzea (% 80). Gainera, hitzarmenaren indarraldiaren amaiera negoziazio-mahaian planteatzen ari zena baino urtebete gehiago luzatu denez, aurreakordio honek 2025era arte prekaritatean jarraitzera kondenatzen gaitu.

Gure ustez, akordioa azkenean gauzatzen bada, behingoz gure lan-baldintzak duintzeko galdutako aukera berri baten aurrean egongo ginateke. Pandemiaren ondorioz, lehen aldiz gure lanari balioa eman zitzaion. Txaloak eta ahozko errekonozimenduak, baldintza duinetan bihurtzea eskatzen eta aldarrikatzen aritu gara. Orain, norabide horretan borrokan jarraitzeko unea zen, baina, tamalez, patronalek prekarietatera kondenatu nahi gaituzte, eta sindikatu batzuek amore eman dute.

Ez da ezer bukatu: langileek erakutsitako indarrarekin, enplegua eta lan baldintzen defentsan borrokan jarraituko dugu Tubacex-en

Gaurkoan Tubacexeko Langile Batzordearen bileran, gehiengoak Eusko Jaurlaritzak onartutako proposamena onartzea erabaki du.

Otsailaren 15ean, Tubacexeko langileek greba mugagabea hasi zuren euren lanpostuak eta lan-baldintzak defendatzeko. 236 egun igaro dira. 236 eguneko mobilizazioak, porterietan. Gure aldarrikapenak Euskal Herriko toki guztietara eramateko 236 egun, azken batean 236 borroka egun. Langileria eta enpresa batzordea bat eginda egon diren borroka. Aiaraldeako eskualdeak lagundu digun borroka. Gazte, pentsiodun eta feministekin partekatu dugun borroka. Borroka horrek beste borroka batzuekin bat egin du, eta aliantzak sortu dira langileriaren artean; PCB, Aernnova, Alestis, Bilboko Argiak, Petronor, H&M… Borroka horretan Euskal Herriko langileriaren elkartasuna eta babesa jaso dugu, eta mugak gainditu ditugu.

Gaur, 7 hilabeteko borrokaren ondoren, harrotasunez esan dezakegu: borrokak merezi du, eta Tubacex-en inor ez dago soberan. Hau izan da gure leloa hilabete luze hauetan, eta lelo hori errealitate bihurtu da. Tubacex bezalako multinazional batek amore eman behar izan du. Kaleratzeak egiteari uko egin behar izan dio. Tubacexeko zuzendaritzak egoera koiunturala erabili nahi izan du langileak kaleratzeko, baina ez edozein langile kaleratzeko: seme-alabak zaintzeko lanaldi-murrizketa zuten emakume langileak, osasun- arrazoiengatik lanpostuak egokituta zituzten langileak eta “gogaikarriak eta deserosoak” omen direnak kaleratu nahi zituen. Borrokari esker, lanean dira berriro.

Garaipen handi hau eskuratu arren, LABeko afiliazioak akordioa ez onartzea erabaki du. Arrazoia, guretzat ordaindu ezinezkoa den ordainsaria inposatu digutela izan da.

Borrokaldi eredugarri baten hurrengo fasean sartzear gaude Tubacexen, LABen arabera. LABek enplegua eta lan baldintzak defendatzen segiko du, eta badakigu zein den horretarako bidea: langileon indarra, batasuna, antolakuntza eta borroka.

Joseba Alvarez gure kideari eta Moussa kale saltzaileari babesa erakutsiko diegu asteazkenean, Donostiako epaitegien aurrean

Donostiako Udalak eta Fiskaltzak urtebeteko kartzela zigorra eta inhabilitazioa eskatu dute bientzat, euren eskubide sozial, zibil eta politikoak bortxatu eta gero. Hala salatu dute Donostiako Udalaren aurrean egindako agerraldian. Asteazkenean, 10:30ean, epaiketa egunean, elkarretaratzea egingo da Egiako epaitegien aurrean, “Arrazakeriarik ez, epaiketarik ez” leloarekin.

“Udaltzainen jokabidea onartezina, arrazista eta biolentoa aztertu bejarrean, Eneko Goia alkateak Joseba Alvarez eta Moussaren aurka bi epaiketetan akusazio partikular gisa aritzea erabaki du. Hiru urteotan Udaltzaingoak ez du ikertu nahi izan gertatutakoa, eta autoritatearen aurkako eraso bat egon zen asmatu du Moussaren atxiloketa justifikatzeko eta Joseba Alvarez zigortzeko”, adierazi dute agerraldian.

2018ko ekainaren 24an izan zen gertakaria, Donostiako Parte Zaharrean, Abuztuaren 31ko kalean. Moussa kale saltzailea bertan zen lanean, eta bi udaltzainek oso modu bortitzean atxilotu zuten. Horren aurrean, Joseba Alvarezek erasotzaileei aurre egin zien modu ez biolentoan, nor ziren eta zertan ari ziren galdetuz. Udaltzaingoak LABeko kidea salatu zuen horregatik.

Sortutako enpleguaren ezaugarriek ez digute baikortasunerako tarterik uzten: iraileko kontratu berrien %92 behin-behinekoak dira

Irailak abuztuak baino datu hobeak erakutsi dizkigu langabeziari dagokionez. Izan ere, hilabete honetan, Hego Euskal Herrian 4.133 gutxiago daude langabeziaren zerrendetan.

Langabezia orokorrean gutxitu bada ere, gazteen langabeziak gorantz egin duela esan beharrean gaude. Nafarroako Foru Erkidegoan 25 urte azpiko langabetu gutxiago badaude ere, Euskal Autonomia Erkidegoaren igoera handiak Hego Euskal Herrian aurreko hilean baino %2,74 gazte langabe gehiago izatea eragin du.

Urte arteko datuei erreparatuz ere, langabeziak beherantz egin du nabarmen, baina iazko urtea enpleguari begira oso berezia eta eskasa izan zela kontuan izanik, 2019ko datuekin alderatzea lehenetsi dugu. Datu horien arabera, enplegua oraindik sindemia aurreko datuetara iritsi gabe dago, izan ere, %5,63 altuagoa dugu langabezia, eta gazteen artean portzentai hori %20,79 arte igotzen zaigu.

Sektoreen araberako langabezia datuei so eginez, enpleguaren berreskurapen handiena zerbitzuetan eman bada ere, 2019ko datuekin alderatuz sektore berean aurtengo Irailean baino 6.000 langile gehiago zeuden lanean data horietan.

Gaurko titular gehienek enpleguaren errekuperazioan jarri ahal dute azpimarra, baina sortu den enpleguaren ezaugarriek ez digute baikortasunerako tarterik uzten, izan ere, Irailean egin diren kontratu berri guztietatik %92 behin-behinekoa baitzen. Hego Euskal Herrian enpleguaren eremuan dugun prekaritate maila eskandaluzkoa da. Egungo sistema neoliberalaren helburua ez da inolaz ere kalitatezko eta nahiko enplegu eskaintzea euskal jendarteari.

Datu horiei Enplegua Aldi Baterako Erregulatzeko Txostenen (EABET) eraginpean dauden langile horiek guztiena gehitu behar diegu gainera. Langile horien kopurua iazko hilabete okerrenetatik urrun badago ere, oraindik 11.335 langile daude EABET baten eraginpean, horien %55 emakumeak izanik.

Azken egunetan onartu berri du Espainiako Estatuko Gobernuak EABET-en luzapena 2022ko Otsailaren 28 arte. Ordurako, dagoeneko ia bi urte luze igarota egongo dira sindemia egoeraren ondoriozko EABET-en lehen dekretua onartu zenetik. Eta bi urteren ondoren oraindik 11.335 langilek jarraitzen dute hari batetik zintzilik, euren lanpostura itzultzeko aukerarik izango ote duten segurtasunik gabe.

Tubacex-eko gure sail sindikalak ezezkoa eman dio Eusko Jaurlaritzak enpresan aurkeztutako proposamenari

233 egun daramatzagu. 233 eguneko mobilizazioak, atezaindegietan egotekoak. Gure aldarrikapenak Euskal Herriko txoko guztietara eramateko 233 egun, finean  233 borroka egun. Langileria eta Enpresa-Batzordea bat eginda egon diren borroka bat, Aiaraldea eskualdeak lagundu digun borroka bat. Gazte, pentsiodun eta feministekin partekatu dugun borroka bat. Gaurkoan EZ esan diogu aldi berean harro eta atsekabetuta sentiarazten gaituen proposamen bati. 

7 hilabeteko borrokaren ondoren, harrotasunez esan dezakegu: borrokak merezi du. Tubacexen inor ez dago soberan, hilabete luze hauetan erabili dugun leloa errealitate bihurtu da, azken proposamenean kaleratzerik ez baitago. 

Hala ere, nahiz eta lorpen garrantzitsu hori eskuratu, LABen afiliazioak erabaki du akordioa ez sinatzea. Arrazoia da bidesari bat ordaintzea eskatzen digutela, guretzat onartezina dena eta sen ona urratzen duena:

– Akordioan soldatak ia 4 urterako izoztea planteatzen da, 2025ean galdutako erosteko ahalmena berreskuratuko dugunaren bermerik gabe.

– Enplegu-berme bat planteatzen da, langile-kopuruari buruz hitz egiten duena, baina ez pertsonei buruz.

– Eta onartezinena dena: lanaldia 3 urtez lanaldia 40 orduz luzatzea planteatzen du. Horrek, langileen lan-baldintzak okertzeaz gain, hurrengo 3 urteetan 50 lanpostu baino gehiago sortzeari uko egitea da. Aiaraldeko eskualdeko lanpostuak dira, eta horregatik LABek ezin du akordioa babestu. Guztiz lotsagarria da Eusko Jaurlaritzako Lan eta Enplegu Sailak langileak kaleratu nahi izan dituen eta azken urtean langile guztientzat lanik eza argudiatu duten bi ERTE aplikatu dituen enpresa batean lanaldia handitzea proposatzea.

Amaitzeko, gure hasierako ideia berretsi nahi dugu: borrokak merezi du. Antolaketa, langileen arteko aliantza eta borroka dira lanpostuak, lan-baldintza duinak eta, azken batean, bizitza duina defendatzeko bidea.

Prekaritateak lehorrean zein itsasoan hil egiten duela salatu dugu Ondarroan

Arrantzale bat hil da aste honetan Frantziako Estatuko uretan, eta, berriro ere, agerian geratu da armadoreen interes ekonomikoen gainetik babestu beharra dagoela langileen bizia. Hildako arrantzaleak 40 urte zituen, senegaldarra zen jaiotzez eta Ondarroan zuen bizitokia. Hain zuzen ere, Ondarroako portuan egin dugu protesta, euskal gehiengo sindikalak deituta, Chemaipa enpresaren bulegoen aurrean, azken lan heriotz hau salatzeko.

Borrokaren bidez enplegua bermatu dugu Tubacex-en, eta enpresa gezurretan ibili dela agerian utzi dugu

Tubacexeko gatazkaren parte diren hiru aldeek bilera egin dute gaur: Tubacexeko Zuzendaritzak, Eusko Jaurlaritzak eta Enpresa Batzordeak. Bilera horretan, Eusko Jaurlaritzak behin betikotzat jo duen proposamen bat helarazi du. Ondoren, enpresa batzordearen gehiengoak hasierako akordio bat sinatu du. LABek ez du sinatu.

Lehenik eta behin, esan nahi dugu hasierako akordio honek ez duela nahitaezko kaleratzerik aurreikusten, eta LABentzat garaipen hori Tubacexen plantillaren eta Enpresa Batzordearen batasunaren eta Aiaraldeko eskualdearen eta gurekin batera egon den Euskal Herriko langileen arteko borrokaren eta konpromisoaren emaitza da.

7 hilabeteko borrokaren ostean, enpresak amore eman behar izan du eta kaleratzeak egiteari uko egin behar izan dio. Tubacexeko zuzendaritzak unearen araberako egoera bat erabili nahi izan du langileak kaleratzeko, eta, borrokari esker, langile horiek beren lanpostuetara itzuli ahal izan dira.

Argi eta garbi esan nahi dugu enpresak ezin izango zuela kaleratzeko erabakia hartu Eusko Jaurlaritzaren babesa izan ez balu. Gatazka honetan, langileek Euskal Herriko eskualde oso bat eta langileria izan dituzte bidelagun, eta Tubacexeko zuzendaritzarekin, berriz, Eusko Jaurlaritza egon da. Eusko Jaurlaritzak ez dagokion domina bat zintzilikatu nahi du, eta LABek ez du onartuko.

Lotsagarria da Eusko Jaurlaritzak gatazka honetan guztian izan duen zeregina, batez ere azken bi aste hauetan: Lan eta Enplegu Sailarekin izandako bileretan, Eusko Jaurlaritza Tubacexeko Zuzendaritzarekin lerrokatuta egon da. Horren erakusgarri da, behin betikotzat jo zuen proposamen bat helarazi ondoren, Zuzendaritzak proposamena aldatzea onartu zuela, nahitaezko kaleratze batzuk onartuz eta murrizketa berriak gehituz, urte honetako abenduaren 31 arte indarrean zegoen hitzarmena ez aplikatzeagatik.

Lehen proposamenean jadanik lanaldia 40 ordu luzatzea jasotzen zen 2022, 2023 eta 2024an. LABentzat, guztiz onartezina da, hain zuzen ere, Lan eta Enplegu Sailak lanaldia handitzea proposatzea langileak kaleratu nahi izan dituen eta azken urtean langile guztientzat lan-falta argudiatutako bi ERTE aplikatu dituen enpresa batean. 

Salatu egiten dugu, halaber, langileak sobera omen zeuden lantokietan lanaldia handitzea eta lan karga areagotzea enpresen bideragarritasunerako alternatiba moduan planteatzea.  Eusko Jaurlaritzak bere egin du planteamendu hau. Inork ez du esango Tubacex gezurretan ibili dela?

Horregatik guztiagatik, eta nahitaezko kaleratzeei uko egiteak dakarren garaipena kontuan izanda ere, LABek hasierako akordio hau gure afiliazioari helaraziko diogu, eta hark erabakiko du zein izango den LABen azken jarrera akordio honen aurrean.

Azkenik, LABeko atal sindikalaren azken erabakiaren berri emateko, prentsaurrekoa egingo dugu, afiliatuen batzarra amaitu ondoren, bihar ostirala, urriaren 1ean, 16:00etan, Bilboko gure egoitzan (Errekalde Zumarkalea, 62).

HABEk ezarritako euskaltegien finantziazio-sistema berriak ez die erantzuten sektoreko beharrei

Komunikabideetan aspalditik iragarri eta oihartzun handia eman ondoren, asteazkenean, hilak 29, EHAAn argitaratu da HABEren 2021-2022 ikasturterako euskaltegientzat subentzio sistema berriaren ebazpena. Langileen lan baldintzak hobetzeko helburu duela dioten arren, asmo hori langileekin eta langileen ordezkariekin kontatu gabe jarri dute martxan, eta LABetik ez-nahikotzat jotzen dugu sektoreak dituen beharrei aurre egiteko.

Akordioak bi arlotan eragiten du soilik: irakasleen soldatetan eta eskola-orduetan. Bi alderdi horietan aurrerapauso bat egon dela aitortzen badugu ere, arautu barik geratzen dira langile guztien lan-baldintzak (egutegia, ordu osagarriak, lizentziak, baimenak…), baita irakasleak ez direnen soldata ere. Azken finean, sektoreko langileentzat ez da nahikoa daukaten egoera prekariotik irteteko eta hain beharrezkoa duten egonkortasuna eta lan-baldintza duinak izateko.

HABEk ezarritako finantziazio berria ildo zaharretik doa, subentzio bidezko sistemari eusten baitio. Subentzioak, legez, finantzazioaren %70eko langa gainditu ezin duenez, herri-ekimeneko euskaltegiek eta pribatuek matrikula garestitu beharra izango dute ikasturtea aurrera ateratzeko. Beraz, Jaurlaritzak hedabideetan egiten duen propagandak dioenaren aurka, euskara ikastea ez da doakoa izango, gero eta garestiagoa baizik. 

Administrazioak urte luzez alde batera utzi duen helduen euskalduntzearen sektoreari finantzazioa hobetzea eta hau egonkortzea positiboa da, baina proposatutako finantziazioa, diru-laguntza den heinean, sasi-egonkortze bat baino ez da. Gainera, helduen euskalduntzearen sektorea ez dute herri ekimeneko euskaltegiek eta pribatuek bakarrik osatzen; horiei udal euskaltegiak gehitu behar zaizkie, eta hauek bestelako errealitatea dute. Akordio honek ez die erantzuten udal euskaltegietako berezko egoera ezta arazoei, ezta gutxiago ere. Euskaltegi hauetan dauden arazoak herri ekimenekoetan eta pribatuetan daudenaren adina diren arren, inbertsioa askoz ere txikiagoa da: herri ekimeneko euskaltegiei eta pribatuei 26 milioi euro emango zaizkie, eta euskaltegi publikoei, berriz, 12,7 milioi.

Hori dela eta, ez-nahikotzat jotzen dugu euskaltegien finantziazioa eta HABEri sektorearen ereduaren inguruko eztabaidarako marko bat zabaltzea exijitzen dio, non helduen euskalduntzea unibertsala, doakoa, publikoa eta kalitatekoa izango den. Aldi berean, euskaltegien titularrei lan-hitzarmen propioaren aldeko urratsak ematea eskatzen diegu.

Erandioko Udaleko gure delegatuek Osoko Bilkurara eraman dituzte etxez etxeko laguntzaileen aldarriak

Etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileentzat uztailean indarrean jarritako lan-egutegi berria bertan behera uztea eta funtsezko zerbitzu hau ematen eta jasotzen dutenen baldintzak hobetzeko neurriak hartzea eskatu dugu Erandioko Udalean.

Izan ere, Erandioko Gobernu Taldeak erabaki baitu langileen lan-egutegia aldatzea eta Gabonetako zein Aste Santuko egun libreak kentzea langileei: urteko lan-egutegian egun libre gutxiago eta lanegun gehiago. Lan-baldintzen funtsezko aldaketa horrekin Udalak diru apur bat aurreztuko du, egun horietan ordezkapenak egiten dituzten lan-poltsako langileen gastua. Gobernu taldeak langileen lan-baldintzak okertzen ditu, lan-poltsatik egiten diren kontratazioak murrizten ditu eta etxeetan ematen diren zerbitzuei minutuak kentzen dizkie… eta horrela gastu gutxiago.

Horregatik, etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek asteazkenero egiten dute elkarretaratzea udaletxe aurrean, euren kexa adierazteko, egun libreak behar beharrezkoak dituztelako lanak dakarkien karga fisiko eta emozionalari aurre egin eta deskonektatzeko.

Azkenaldian, erakunde asko ari dira propaganda egiten zaintza eta zaintzaileak zaindu behar direla azpimarratuz, baina, propagandak propaganda, Erandioko udal agintarien ekintzak kontrako norabidean, beste behin ere.

Ez dugu onartzen zaintza alorrean murrizketarik txikiena ere egitea, eta ez dugu onartzen langileen atseden egunak kentzea. Atsedena osasuna da.

Etxez Etxeko Laguntza Zerbitzuan eta gainerako Gizarte Zerbitzuetan baliabide gehiago inbertitzeko eta lan-baldintza hobeak ziurtatzeko aldarria egiten dugu.