2026-04-21
Blog Page 440

Baliteke ehun langile baino gehiago kaleratzea baldin eta Nafarroako Gobernuak ezarritako adingabeen baldintza agiriaren zentzugabekeria betetzen bada

Nafarroako Gobernuaren Eskubide Sozialen Departamentuak bertze behin ere funtsezko zerbitzuak pribatizatzearen aldeko apustua egin du eta Nafarroan adingabeei laguntzeko zerbitzu gehienen lizitaziorako baldintza agiri berria argitaratu du. LAB sindikatuak duela hilabete batzuk jakinarazi zuenez -Gobernuak eskatutako titulazioetan aldaketa handiak aurreikusten zituztela jakinarazi zuenean-, eskakizun berriekin hainbat enpresatako ehun langilek baino gehiagok lana gal lezakete hurrengo hilabeteetan.

Egoitza-hezitzailearen kategoriari dagokionez, hemendik aurrera gutxienez hezkuntzako eta gizarte-laneko unibertsitate-graduak eskatu nahi dituzte, bai eta gizarte-integrazioko goi-mailako lanbide-heziketa ere, baldin eta gutxienez bortz urteko antzinatasuna badute. Irizpide horiek betetzen ez dituen pertsona oro kaleratu ahal izanen dute, eta, gainera, irizpide horiek aurrekari izanen dira hurrengo lizitazioetarako; beraz, kaleratze-kopurua handiagoa izan daiteke heldu diren urteetan.

Gainera, zuzeneko arretarako (hezitzaileak eta laguntzaileak), ingelesezko eta frantsesezko B2 duten langileen %20 izan nahi dute gutxienez. Baina zer gertatzen da euskararekin? Nahikoa da euskarafobiarekin, erabiltzaile asko ezin baitira beren hizkuntza naturalean hartu, Gobernuak ez baitu eskubide hori aintzat hartu nahi.

LABek errana du ados dagoela titulazioen gaian ordena jartzeko asmoan, baina irmoki uste du modu transitorioan eta negoziatuan egin behar dela eta ezin zaiela kalterik eragin dagoeneko lanean ari diren pertsonei, haien eskubideak errespetatu behar direla. Ezin zaie halako tratu txarrik eman; langileek errespetua merezi dute.

Ez da ez serioa, ez da arduratsua 4 urtean behin Gobernuak titulazioen irizpideak aldatzea. Ezin da ulertu, halaber, Nafarroako Gobernuak titulazio batzuk bertze batzuen gainetik jartzea, titulazio bakoitzak ahalbidetzen dituen lanbide-inguruneei kasurik ez egitea, eta Esku-hartze Sozialeko Hitzarmenaren Zaintza eta Interpretaziorako Batzorde Paritarioak arlo horri buruz ematen dituen ebazpenak kontuan ez hartzea.

Nahiz eta gu aurka egon, Gobernuak zentzugabekeria hori gauzatu du; beraz, hainbat enpresatako ehun langilek baino gehiagok lana gal lezakete hurrengo hilabeteetan. Baina baldintza agiria udaren atarian aterata bidegabekeria hori oharkabean gertatzea lortuko dutela pentsatzen badute, oso oker daude. Ez dugu onartuko. Hala, langileei dei egiten diegu antolatzeko eta mobilizatzeko, baldintza agiri horiek kendu eta berriak egin ditzaten, aldarrikatu ditugun parametroen arabera: akordio negoziatu eta tenporalizatu batean oinarrituta aplikatzea, modu transitorioan, eta egun lanean ari diren pertsonentzako bermeekin.

Aurten hiru langile hil dira jada altueratik erorita, saihestu zitezkeen lan istripu hilgarriak hiruak

Odoluzteak ez du etenik. Gaur behargin bat hil da Durangon, lanean ari zen eraikenetik, bosgarren pisutik, erori denean. Aurten gutxienez 29 langile langile hil dira lanean Euskal Herrian.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen familia eta gertukoei. Zoritxarrez, gaur gertatutakoa ez da berria. Aurten hiru langile hil dira altueratik erorita. Segurtasun neurriak hartuz ekidin daitezkeen istripuak dira, baina, zoritxarrez, errealitateak erakusten digu ez dituztela segurtasun neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Antza, administrazio publikoen arduradunek ez dakite hau. Non daude administrazioko arduradunak eta Jaurlaritza? Zein aldaketa egin eta zein pauso emateko prest daude egoera honi buelta emateko? Lakuako Gobernua prest al dago agenda politikoan lan istripuen arazo larria eta egiturazkoa behingoz kokatzeko? Edo beste aldera begiratzen jarraituko du?

Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta, gaurkoan bezala, azpikontratazioaren emaitza dira. Administrazio publikoei exigitzen diegu istripua ikertzea, arduradunak seinalatzea eta ordaindu dezatela.

LAB sindikatutik argi dugu. Bizitza eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Zentzu honetan, norbanakoena, familiena eta jendarte osoarena den gaitz honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joko arauen aldaketatik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Dei egiten dugu langile klaseari eta herritarrei, uztailak 6an, asteartea, 12:00etan, Durangon, obraren aurrean gehiengo sindikalak deitutako elkkarretaratzean parte hartzera.

La Asuncion klnikako langileak ez dituen ospital publikorik ez dugu onartuko

Tolosaldeko ospitale berria %100 publikoa izatea, zerbitzu guztiak izatea eta Asuncion klinikako langileak bertara subrogatzea eskatu dugu LAB eta ELA sindikatuok, Tolosan egindako agerraldi batean.

Langabeziaren jaitsierak ez ditu enpleguaren egiturazko arazoak konpontzen

COVID-19ren aurkako murrizketen amaierak eta udako denboraldiaren hasierak ekonomia suspertzen eta lan-kontratazioa handitzen lagundu dute, eta horri esker, Hego Euskal Herrian erregistratutako langabeziaren beherakada hiru hilabetez jarraian gauzatu ahal izan da.

Hala ere, ofizialki 158.625 pertsona daude langabezian, eta hiru kasutatik bitan ez dute inolako langabezia-prestaziorik jasotzen.

Estatuko babes-sistemak ematen duen estaldura-maila hain txikia izatearen arrazoien artean ditugu sistemaren ahulezia bera eta gurea bezalako lan-merkatu prekarioaren errealitatera egokitzeko ezintasuna. Gainera, pandemiaren ondorioz gora egin du iraupen luzeko langabeziak, izan ere, egoera horretan daude langabeen erdia baino gehiago.

Hori guztia lan-erreforma indargabetzeko nahita bilaturiko atzerapenaren eta Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren izozteak markatutako testuinguruan gertatzen da, eta erabaki hori zigor gehigarri bat da soldata baxuenak kobratzen dituztenentzat. Bi gai horiek argi eta garbi erakusten dute gobernu koalizioan erresistentziak eta kontraesanak daudela konpromisoak betetzeko orduan.

Egoera horrekin batera, gobernuak eta CCOO eta UGT sindikatuek pentsio akordio berria adostu dute. Itun horrek PSOEk 2011ko erreforman onartutako murrizketa gogorrak sendotzen ditu, eta, gainera, pentsioen sistema publikoari beste kolpe bat emateko aukera zabaltzen du.

Egindako bidea langileriaren interesen eta pentsiodunen mugimenduaren aldarrikapenen kontrakoa da, eta horrek erantzun sendoa ematera behartzen gaitu, udazkenean pentsioen aurkako erasoa gauzatu ez dadin.

Hernaniko Osasun Zentroko langileei Udaleko Osasun Mahaian parte hartzeko debekua ezarri diete Osasun Sailaren ekimenez, irizpide politiko eta ez-sanitarioak oinarri

Donostialdeko ESIko gerentziak, Osasun Sailak eskatuta, Hernaniko Osasun Zentroko langileei Udaleko Osasun Mahaian parte hartzeko debekua ezarri die. Mahai horretan parte hartu ohi dute, eta debeku horrek irizpide politiko eta ez-sanitarioei erantzuten die argi eta garbi; izan ere, foro horren balorazioa oso positiboa izan da beti, bai Osasun Zentroaren aldetik, bai Udalaren aldetik.

Gerentziaren eta Sailaren debeku horrek ez du ezertan laguntzen Hernaniko osasun-egoera delikatuari aurre egiten, eta, gure ustez, ezker abertzaleak gobernatzen duen udal baten kudeaketa higatzea besterik ez du bilatzen, eta gobernu-taldean, Hernaniko biztanlerian oro har, eta gazteengan, bereziki, Osasun sailaren kudeaketa negargarriaren erantzukizuna deskargatzea. Gainera, udal mailako erakundeei errespetu falta garbi baten aurrean gaude, udalaren eskumenen kontra.

LABen iritziz, Osasun Sailak Hernaniko Udalak egindako Osasun Mahaiaren deialdiari emandako erantzuna, COVID 19 delakoaren ondorioz herria jasaten ari den osasun-egoerari aurre egiteko neurri posibleak aztertzeko helburuz egindakoa, Saila egiten ari den kudeaketa negargarria berresteko beste urrats bat baino ez da.

Izan ere, pandemian zehar, honako hauek guztiak baieztatu dira: Osakidetzaren giza baliabideen eta baliabide materialen gabezia; Lehen Arretaren abandono kronikoa; eskala handiko prebentzio-neurrien falta; lobby jakin batzuei gailentzeko eta aurrez aurreko arreta berreskuratzeko ezintasuna; osasunaren gainetik interes politikoen eta marketinaren nagusitasuna; kudeaketaren gardentasunik eza; lankidetza mota ororen gaitzespena; gazteriaren kriminalizazioa; autokritika-erantzukizunik eza; eta erantzukizun guztiak biztanleriaren lepoan uztea.

Kataluniako eremu sindikal eta sozial subiranistarekin adostasun maila handiak ditugula berretsi dugu gure ordezkaritzak egindako bidaian

Azken hiru egunetan LABeko ordezkaritza bat, Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak eta Koldo Saenz Nazioarteko idazkariak osatuta, Katalunian izan da. Bilera erronda bat egin dute bertako hainbat eragile sozial eta sindikalekin; Omnium, ANC, Intersindikala, IAC, COS eta mugimendu sindikaleko hainbat sindikalista subiranistekin, hain zuzen ere.

Bidaia horretan, Kataluniako errealitatearen berri bertatik bertara jaso eta Euskal Herriaren egoera eta erronka politiko, ekonomiko eta sozialen berri emateko aukera izan dugu.

Langileon lan eta bizi baldintza duinak ezinezko egiten dituen sistema kapitalista atzean utzi eta bizitza erdigunean jarriko duen eredu ekonomiko eta sozial baterako trantsizio ekosozialista eta feminista borrokatzen ari gara gu. Hau langileok mundu mailan dugun erronka izanik ere, alternatiba hori eraikitzeko, gure herrian, eraldaketa sozialerako herri burujabetza prozesua sustatu behar dugu. Euskal Herrian zein Katalunian ditugun erronkak kontutan izanda, bidaiaren helburu nagusia, Kataluniako eremu sindikal eta sozial subiranistarekin harremanak estutu eta eragileon artean, Herri batean zein bestean, burujabetza prozesuari gure eremutik egin beharreko ekarpenaz, eman beharreko bultzadaz iritziak trukatu eta sinergia berriak sortzea izan da eta adostasun maila handiak ditugula baieztatu ahal izan dugu.

Euskal Herria zein Katalunian, geure etorkizuna erabakitzeko dugun eskubidea aitortu eta egikaritzeko aukerarik eman gabe jarraitzen du Espainiako Estatuak, ez hori bakarrik, errepresioak ez du etenik. Aste honetan izan ditugu azken bi adibideak: Kontu Auzitegiak Kataluniako Gobernuko hainbat karguduni ezarritako fidantza edota Euskal Herriak Guardia Zibilak egindako bi atxiloketak.

Errepresioari amaiera jarri behar zaio eta ezinbestez heldu behar zaio auzi politikoaren mamiari. Gure herrietan gehiengo sozialak defendatzen du herrion erabakitzeko eskubidea. Indar horiek norabide berean askatzeko erronka dugu, herriaren borondatea izango delako Espainiako Konstituzioak ezartzen duen kortse estu hori apurtzea lortuko duena.

Caixabankeko EEEa inmorala da

Nahiz eta kaleratze behartuak ezabatu, LABen eta ELAren iritziz Enplegu Erregulazio Espedientea inmorala da.

Enpresak 4.786 milioi euroko irabaziak izan ditu urteko lehen hiruhilekoan. Goirigolzarri presidenteak hirukoiztu egin du bere soldata. Eta akziodunen batzar orokorrean gai zerrendako zenbait puntu pertsona batzuen ordainsarien igoerei buruz ari ziren.

Eta, aldi berean, 123 enplegu baino gehiago suntsitu dira Euskal Herrian (52 Nafarroan, 18 Bizkaian, 18 Araban eta 15 Gipuzkoan). Estatu mailan, 6.452.

EEE horren bidez, enpresak landa-eremuetan presentzia gero eta txikiagoa izango du, eremu horietan finantza-bazterketan urratsak emanez. Bulegoen itxierarik ez badago ere, ordutegiak eta irekiera-egunak mugatuta egongo dira. Beste kasu batzuetan, pertsona erdiak egongo dira bulegoetan lanean. Koktel horrek bezeroentzat eta ingurukoentzat gero eta erabilgarritasun txikiagoa izatea ekarriko du.

Apirilean sindikatu guztiak bat etorri ginen EEEari ezetz esatean. LABek eta ELAk gauza bera pentsatzen jarraitzen dugu. EEE honek ez du inolako justifikaziorik eta inmorala da.

30 eguneko grebaren ondoren, Electroaceros enpresako langileak lanera itzuli dira, enpresak lantegia ixteko eskaera erregistratu baitu

Hilabeteko greba mugagabearen ondoren, Electroaceroseko gerentziak azkenean irtenbide bat aurkeztu du Agustinos industrialdeko fabrikarako, eta hori da merkataritza-arloko epaitegiari hartzekodunen lehiaketa bat eskatzea hura ixteko. Jakina, hori ez da nahi den irtenbidea, ez langileek ez sindikatuek, baina beharginek ulertu dute jada ez zuela zentzurik grebarekin jarraitzeak. LAB sindikatuak azpimarratu nahi du grebalariek lanpostuen aldeko borrokan erakutsitako duintasuna.

Enpresako langileen legezko ordezkaritzak hiru urte eman ditu enpresak inoiz aurkeztu ez dien bideragarritasun-plan baten atzean; are gehiago, hobekuntza ekonomikorako hartu beharreko neurri ugarien zerrenda bat idatzi zuten, eta gerentziak ez zion jaramonik egin. Enpresaren aldetik hartutako neurri bakarrak honako hauek izan ziren: arrazoi ekonomikoengatik lan-erregulazio partzial bat aurkeztea, aplikatu ez zuena; langileen gehiengoari soldata murrizten zion lan-baldintzen funtsezko aldaketa aplikatzeko borondatea; eta langileen nominak 2020ko abendutik atzeratzea, gaur egun langile guztiei maiatzeko nominatik zor zaien zenbatekoa barne.

Egoera horretan, ekainaren 1ean, Electroaceros S.A. enpresako langileek (Astibia familiaren jabetzakoa) aho batez greba mugagabea deitzea erabaki zuten batzarrean. Helburuak oso argiak ziren: apirileko nominaren erdia kobratzea -une horretan zor baitzieten-, maiatzeko nomina kobratzea, eta nagusia, gerentziak enpresan azken urteetan ematen ari zen kudeaketa txarrari irtenbide irmo bat ematea, langileei beren lanpostuak arriskuan jartzen ari zirela ikusten zuten-eta.

Ekainaren 27an, greba mugagabean ia hilabete igaro ondoren, gerentziak erregistratutako paperak aurkeztu zituen, merkataritza-arloko epaitegiari lantegia ixteko hartzekodunen konkurtsoa eskatzeko. Bai langileen ustez, bai LAB eta ELA sindikatuen ustez (enpresan ordezkaritza duten sindikatuak), enpresako gerentzia da itxieraren erantzule bakarra, kudeaketa txarra egin duelako eta harrokeriagatik ez dielako langile eta delegatuei aholkuak ematen utzi. Enpresa hiltzen utzi dute eta ez dute kontuan hartu 37 langilek -eta 37 familiak- lanpostua galduko dutela, 50 urtetik gorako batez besteko adinarekin.

Enpresaren azken erabakiaren berri izan ostean, langileen batzarrak erabaki du ez duela zentzurik grebarekin jarraitzeak, eta 30 egunez duintasun handiz borrokatu ondoren, uztailaren 1ean lanpostuetara itzuli dira, hartzekodunen lehiaketaren prozesuak bere bidea egin arte.

LABek azpimarratu nahi du langileek une oro borrokan erakutsi duten borondatea eta duintasuna, nahiz eta kontzentrazioren batean probokazioak izan diren eta gerentziak berandu aurkeztu duen bere egoerari irtenbidea, langileak elkartuta eta elkartasunez mantentzen jakin dute, nahiz eta azkenean enpresak konponbide latza eta tristea proposatu duen.

Oñatiko Stadler enpresako langileen batzarrak grebara deitu du, lanpostuen defentsan

Oñatiko STADLER, S.A. enpresak, pieza metaliko sinterizatuak eta automozioaren sektoreko fabrikatzaileak, EEE bat aurkeztu du. Horren ondorioz, 12 pertsona kaleratu nahi dituzte. Horretaz gain, gainontzeko langileontzat %30eko soldata murrizketak egin nahi dituzte.

Enpresaren asmo horien aurrean, langileek lanpostuak defendatzeko mobilizazioak hastea erabaki dute. Mobilizazio horiek uztailaren 8an hasiko dira, lan txanda bakoitzeko 2 orduko lanuzteekin, eta uztailaren 13an 24 orduko lanuztearekin jarraituko da. Uztailaren 16tik aurrera, greba mugagabea izango da.

STADLER, S.A.ko langileek aurrera eramango dituzten mobilizazioak, enpresaren egungo kudeatzaileen ezgaitasuna salatzeko eta murrizketak ekiditeko izango dira. Onartezina da zuzendaritza taldeak egindako kudeaketa txarraren ondorioak enpresako langile guztiei leporatzea.