2026-01-23
Blog Page 427

Electroaceros-eko ia langile guztiek greba mugagabea hasi dute enpresari irtenbide duin bat eskatzeko

Iruñeko Electroaceros enpresako ia langile guztiek bat egin dute gaur LAB eta ELA sindikatuek greba mugagaberako egindako deialdiarekin, langileek bizi duten egoera salatzeko eta enpresaren gerentziari irtenbide duina eskatzeko; izan ere, badirudi jabeek lantegia behin betiko itxi nahi dutela. Gaur 13:00etan langileek elkarretaratzea egin dute lantokiaren aitzinean, eta horrela eginen dute heldu diren egunetan ere.

Electroaceros enpresak 37 langile ditu, gehienak 50 urtetik gorakoak, eta bizitza osoa daramate enpresan lanean. Urte hauetan guztietan, enpresa honek aurrera egin badu,  hori izan da neurri handi batean haietako bakoitzaren ahaleginagatik eta dedikazioagatik.

Enpresa Iruñeko familia ezagun batek kudeatzen du, Astibia familiak. Kudeaketa horrek gorabeherak izan ditu, baina LABetik (2 delegatu) zein ELAtik (1), langileen ordezkari gisa, salatu nahi dugu azken urteetako kudeaketa negargarria izan dela.

Azken urteetan langileen ordezkaritza sindikalak behin eta berriz eskatu dio enpresari mahai baten bueltan esertzeko, lantegiaren zein langileen etorkizunaz hitz egiteko. Baina hori egin beharrean, kudeatzaileek enpresa hiltzen utzi dute. Beraien irtenbide bakarra langileak erasotzea izan da, galerak transmititzen zizkieten bitartean, ABEEE aldi baterako enplegu erregulazio espediente ekonomiko bat aplikatzen saiatu ziren -kontsulta-aldian atzera bota behar izan zutena- eta hortik gutxira soldatak nabarmenki jaisten zien funtsezko aldaketa bat aplikatzen saiatu ziren, baina langileen batasun eta borrokarekin atzera bota zen. Eta hori guztia gertatzen zen bitartean, familiak une horretan fabrika zuzentzeko jarritako bazkidea urtean 80.000 euro baino gehiago kobratzen ari zen; eta hori gutxi balitz bezala, Astibia familiak enpresaren bitartez bere lokal batean edukitzeagaitik 75.000 euroko auto alokairu bat kobratzen zuen.

Egoera honaino iritsita, azkenengo bost nominak atzerapenarekin kobratu dituztenez eta azkena oraindik kobratu ez dutenez, langileek greba mugagabea hastea erabaki dute, pairatzen ari diren egoerari irtenbide duin bat emateko.

Beste lau pertsona inputatu dituzte Osakidetzako iruzurrezko LEPen auzian, gure ekimenaren ondorioz

Gasteizko 2. Instrukzio Epaitegiko magistratuak sindikatu honi jakinarazi dionez, duela aste batzuk LABek eskatutako hainbat eginbide onartu ditu.

LABen ustez, albiste ona da magistratuaren erabakia, eta oraindik erabakitzeke dauden erabakien zain jarraitzen du; aldi berean, 2016-17ko lan-eskaintza publikoko azterketen filtrazioen ardura guztiak zehazteko lanean jarraituko du.

Dagoeneko 11 dira Osakidetzako fakultatibo espezialisten lan-eskaintza publikoan egindako filtrazioengatik inputatutakoak, eta inputazio horiek guztiak LABek herri-akusazioan egindako ekintzarekin lortu dira. Aldi berean, deklarazioak egiteko egunak zehaztu dira.

Ikertutako pertsonen zerrendan sartu diren pertsona berriak honako hauek dira, eta 2021eko uztailaren 8an deklaratuko dute:

– Iñigo Echevarria Foronda – Debagoieneko Traumatologiako zerbitzuburua.

– Alfredo Martinez Florez jauna – Kirurgia Plastiko eta Konpontzailearen lehen azterketaren egilea.

– Andres Betran jauna – Kirurgia plastiko eta konponketakoaren lehen azterketaren bigarren egilea.

– Thais Salas andrea – Kirurgia Plastiko eta Konpontzaile kategoriako X. Oposiziogilea.

(Egun horretan bertan, Javier Melendez, kirurgia plastikoko epaimahaiko 6. kideak ere deklaratuko du. Egozpen hori LABek eskatu zuen duela hilabete batzuk)

Onartu egin da, halaber, LAB sindikatuak eskatutako honako pertsona hauek lekuko gisa deklaratzea. Deklarazioak 2021eko uztailaren 6an izango dira:

– 2016-17ko lan-eskaintza publikoaren akordioaren negoziazioetan parte hartu zuten Medikuen Sindikatuko 2 kidek.

– Jose Maria Armentia jauna, Osakidetzako Giza Baliabideetako zuzendari ohia. 2016-17ko lan-eskaintza publikorako akordioaren egilea, hilabete geroago kargutik kendu zutena.

– Fulgencio Aledo jauna, HAEEko arduraduna, Hotmail-eko kontu batetik mezu elektroniko bat jaso zuena “x oposiziogilearen” hautaketa-prozesuarekin jarraitzeari uko egiteko eskatuz. Azpimarratu behar da “x oposiziogile” horrek, ikertu gisa deklaratzeko ere eskatu genuena, azterketa teorikoan nota altuena lortu zuela (72 puntu 100etik) hurrengo oposiziogilea oso urrun utziz (58 atera zituen), eta azterketa hau 20 oposiziogiletik 6k baino ez zutela gainditu.

– Kirurgia plastikoa, estetikoa eta konpontzailearen oposizioan parte hartu zuen oposiziogile bat. – Kirurgia kardiobaskularreko epaimahaiko kide bat.

Magistratuak onartu egin du honako ofizio hauek eskatzea:

– Ospitaleetako pediatriako epaimahai kalifikatzailearen aktak Osakidetzari eskatzea.

– Arabako ESIko pediatriako zerbitzuburuari irekitako diziplina-espedientea irekitzeari buruzko informazioa eskatzea, eta, halakorik balego, epaitegira bidaltzea.

Halaber, ekainaren 8an lekuko gisa deklaratuko du Jose Muñiz Fernandezek, Oviedoko Unibertsitateko irakasleak, Osasun Sailak eskatutako azterketa psikometrikoa egiteaz arduratu zena auzia iritzi publikora jauzi egin ondoren.

Magistratuak erabaki du oraindik erantzunik gabe uztea Osakidetzako zuzendaritzako kideak epaitzeko eskaera, ikertu gisa eta LAB sindikatuak gune operatiboaren barruan identifikatu dituenak, filtrazioak gertatzeko baldintzarik onenak sortzeaz arduratzen zirenak eta, salaketarik egonez gero, isilarazi eta ezkutatu egiten zituztenak, zigorrik gabe gera zitezen. LABek egindako herri-akusazioaren arabera, Jon Darpon, Maria Jesus Mugica, Juan Carlos Soto, Andoni Arcelay, Xabier Balerdi eta Miriam Apariciok osatutako gune operatibo horren jarduketak legez kanpoko elkartzearen, sekretuen berri ematearen eta kontratazioan iruzur egitearen delituen barruan sartuko lirateke.

LAB da ikerketa honen eragilea, eta orain arte onartutako ia eginbide guztiak sindikatu honek sustatu ditu. Hori beste froga bat baino ez da, hau da, sindikatu hau Osakidetza eta enplegu publikora iristeko prozesuak demokratizatzeko lan egiteaz gain, lan hori lan emankorra eta eraginkorra izaten ari da, Osakidetzaren laguntza falta susmagarria izan arren.

EAEko sektore publikoko ehundaka lantokitan mobilizatu gara, enplegu publikoa sortu eta behin behineko langileen kontsolidazioa eskatzeko

Mobilizatzen jarraitzea ezinbestekoa izanik, ekainaren 5ean EAEko hiru hiriburuetako manifestazioetan parte hartzera animatzen ditugu langileak ardura daukaten agintari, erakunde publiko eta alderdi politikoei irtenbide egoki bat eskatzeko.

LAB, ELA, CCOO, SATSE, STEILAS eta ESK sindikatuok EAEko mobilizazio dinamika garrantzitsu bat ari gara gauzatzen. EAEko sektore publikoan enplegu publikoa sortu eta behin behinekotasuna pairatzen duten 60.000 langileen kontsolidazioa lortzeko beharrezko pausoak eman ditzatela galdegiten diegu agintari, erakunde publiko eta alderdi politiko desberdinei.

Apirilak 22ko greba aurretik hainbat elkarretaratze gauzatu genituen; ondoren greba egun arrakastatsua gauzatu genuen; Greba ondorengo erantzun faltaren aurrean, Maiatzak 25ean Gasteizen manifestazio jendetsua antolatu genuen, Eusko Jaurlaritzari, Eudeli eta Euskal alderdi politikoei zuzendutako bilera eskaerak gauzatzeko idatziak erregistratzen genituen bitartean. Alderdi politiko batzuk erantzun digutebilera data proposatuz; EUDELek aldiz gurekin biltzeari uko egin eta udaletxe bakoitzera zuzentzeko planteatu digu. Eusko Jaurlaritza isilik dago momentuz.

Gaurkoan, ekainak 1, elkarretaratze jendetsuak gauzatu dira ehundaka lan zentruetan. Horrela:

  • EAEko hiru hiriburuetako udaletxeetan, Bilbo, Gasteiz eta Donostian, ehundaka langilek babestutako kontzentrazioak errepikatu dira gaur ere. Araba, Gipuzkoa eta Bizkaiko beste hainbat udaletxetan eta Foru aldunditan ere elkarretaratzeak gauzatu dira.
  • Administrazio Orokorreko hiru hiriburuetako Eusko Jaurlaritzako egoitza aurretan, Lanbideko zerbitzu zentraletan eta Osalaneko lan zentruetan ere elkarretaratzeak egin dituzte.
  • Osakidetzan 3 lurraldetako ospitale eta osasun zentru nagusienetan egin dira elkarretaratzeak.
  • Hezkuntzan ere, elkarretaratze jendetsuak gauzatu dira EAEko hiru lurraldetako ikastetxe, Haurreskola, sektore eta unibestsitate kanpus desberdinetan.  
  • Garraio publikoari dagokionez, Metro, Eusko tren eta ETS-ko langileek elkarretaratzeak egin dituzte.
  • Komunikabide publikoen kasuan, EITBko langileek ere ekimena babestu dute elkarretaratzeak gauzatuz.

Espainiako Estatuko eta Europako behin-behinekotasun maila handiena daukagu gure sektore publikoan, %40tik gorakoa eremu guztietan. Zerbitzu publikoen ahultzea eta langile publikoen prekarizazioa dakarten enplegu politika orokortu hauek, azpikontratazio eta pribatizaziorako aurretiazko pausu gisa soilik uler daitezke.Erakunde publikoetako agintariek Zerbitzu publikoekin negozioa egiteko erabaki politikoa hartu eta horretara bideratutako neurriak sustatzen dituzte beraz.

Propaganda adierazpenetaz haratago, gaur gaurkoz ez dugu ez Madrileko ez Gasteizko ez bestelako gobernu eta erakundeen aldetik, ez eta alderdi politikoen aldetik ere errealitate hau aldatzeko  pauso errealik ematen denik ikusten.  

Hori dela eta, bilera eskaerei erantzuten diguten alderdi eta erakunde guztiak bilera formaletan interpelatzeaz gain, mobilizazio bidezko interpelazioarekin jarraitzea ezinbestekotzat jotzen dugu grebara deitu genuen sindikatuok. Beraz, sektore publikoko langile guztiak animatzen ditugu ekainaren 5ean hiru hiriburutan izango diren manifestazioetan parte hartzera. Manifestazioak goizeko 11.30ean izango dira; Gasteizen Diputazio plazatik; Donostin Boulevard-etik; Bilbon Arriagatik.

Garbiñe Aranburu: “Greba Orokorra egiteko adostasunak bilatzen ari gara”

Enpleguaren egiturazko arazoek errotiko aldaketa baten beharra dute

Enplegu plan batek enpleguaz harago doazen politika aldaketak jaso beharko lituzke eta horrez gain, aldaketa horiek egin ahal izateko eskumen eta baliabideak izan. Izan ere, nola lortu kalitatezko enplegu industriala jendartearen beharrak asetzea baino kapitalaren interesei begira eginiko industria politika badugu? Nola duindu zaintza lanak merkatuaren logikari erantzuten dion zaintza sistema irauli gabe? Posible ote da kalitatezko enpleguaren sorrera digitalizazioa eta robotizazioa langileon lan baldintzen hobekuntzaren mesedera jarri beharrean gutxi batzuen diru sarrerak ugaritzeko erabiltzen ari diren honetan?

Egun, kalitatezko enplegua sortu eta zabaltzeko eragozpen nagusia lan erreforma dugu. Prekarietatea erruz zabaldu da azken urteetan gurean, eta Jaurlaritzak uko egin dio bere posiziotik hemen erreformaren aplikazioa indargabetzeari begira egin zezakeen lanari. 2020ko urtarrileko greba eta gero, LABek,  ELArekin batera, prekarietateari aurre egiteko akordioak proposatu genituen (1200 €-ko gutxienezko soldata, subrogazioa azpikontratetan, emakumeak pairatzen duten soldata arrakalarekin amaitu, 35 lanorduko astea eta  lanaldi partzialetan, gutxienezko 20 orduko asteko lanaldia). Jaurlaritzak ez zituen aldarrikapen hauek babestu; Confebaskekin lerrokatu zen, beste behin langileei lepoa emanez.

Lan erreformari dagokionez, argi utzi zuen Iñigo Urkullu lehendakariak aurreko udan, ez zeudela lan erreforma derogatzearekin ados, eta berdin jarraitzen dute, ez derogatzeak patronalari mesede egiten diolako(kalerapenak erraztu eta prekarietatea hedatu).

Gainera, Euskal Herriak enpleguari dagokionez dituen erronka handiei, Jaurlaritzak kapitalaren eta patronalaren aldeko politika eta ekinbideekin erantzun die orain arte:

Jaurlaritzak bertako enpresetan kanpoko kapital eta fondoek gero eta presentzia handiagoa izatea ahalbidetu du, baita hasiera batean diru publikoarekin sorturiko enpresetan ere (Euskaltel, Gamesa, Aernova…), eta horrek deslokalizazio arriskua areagotzeaz gain dagoeneko indar handiz eragiten digun desindustrializazio prozesuan eragina dauka. Administrazio publikoko enplegua gero eta prekarioagoa da behin-behinekotasun tasa izugarriak erakusten digun bezala, eta horri, enpleguaren prekarizazioa handitzen duen zerbitzu publikoen etengabeko pribatizazioa gehitu behar diogu. Enplegu askotan digitalizazio eta robotizazio prozesuak errealitatea dira dagoeneko, eta oraindik orain, prozesu hauek kapitalaren mozkinak handitzeko erabiltzen dituzte, enplegua galtzera kondenatuz. Trantsizio ekologista abian jartzea premiazkoa dugun honetan, planifikazio egingarri eta eraginkor baten falta nabaria da, baita enpleguaren ikuspuntutik. Bizitzaren sostengarritasunerako ezinbestekoak diren eta zaintza lanak burutzen dituzten langileen prekarietate egoera eskandalugarria da, zerbitzu publiko izaera beharko luketen enpresen mozkinen onurarako.

Testuinguru horretan aurkeztu berri digu Jaurlaritzak 2030 enplegu plana. Lehen irakurketan interesgarria iruditu dakiguke: helburu erakargarriak jasotzen ditu bere baitan; kalitatezko enplegua, ekoizpen eredura moldatzen den enplegu erresilientea, enplegu politika aktiboen eskubide subjektiboa eta aukera berdintasuna ditu ardatz nagusi, norabide horretan hainbat proiektu traktore proposatuz.

Letra txikia irakurriz ordea, enplegu politikak ezarri ahal izateko aipatzen dizkiguten plan eta lege proiektuek ez die langileriaren egoerak eskatzen duenari erantzuten, patronalaren interesei bazik. Jaurlaritzak, planean aipatzen diren helburuak betetzeko orain arte erabili dituen errezeta berdinak erabiltzeko asmoa azaldu du, ezarri dituen helburuak ez direla beteko jakitun bada ere. Berriz ere enplegu plana Confebaskek markatu nahi dituen politiken mesedetan jarri dute. Hitz politak harago, Gobernuan ez dago borondaterik biztanlegoren gehiengoa den langileen beharrei erantzuteko ezta hauen aldeko enplegu plan eraginkor bat garatzeko.

Planak jasotzen dituen proiektu bakanek ere, ez dute egiturazko aldaketak egiteko aukerarik ematen. Lanbide hobetzeko proposamenak ere ez du bermatzen enplegu zerbitzua tresna eraginkor bat bihurtzeko beharko lukeen eraldaketa egingo denik.

Eta dirudienez, planaren eztabaida eta erabakiguneetatik urrun nahi gaitu Jaurlaritzak, urrun nahi ditu patronalaren posizioa kolokan jar dezaketen LAB bezalako sindikatuak, izan ere, berriz ere Euskadiko Elkarrizketa Sozialaren Mahaiari Estrategiaren gobernantzarako funtsezko izaera ematen baitio.Gobernantza, Jaurlaritzaren erabakiak zuritzea eta Confebasken plana (prekarizazioa eta enplegu suntsiketa) garatzea beste helbururik ez duen gune bati. Non geratzen dira langileen interesak?, non defendatzen dira langileen eskubideak? Elkarrizketa sozialeko mahaian ez behintzat, hemen patronalaren etekinak eta Gobernuaren interesak bakarrik lantzen dira.

Gobernuak langileak abandonatu ditu; langileak beraien eskubideak lan zentroetan eta kalean defendatzen ari dira, borrokaren bidez, eta LABen babesa izango dute beti.

Euskal Herriko langileriak patronalaren interesak alde batera utzi eta proposamen orokor eta abstraktuetatik harago joango den eta kalitatezko enplegua sortuko duen enplegu plan eraginkor bat behar du, langileon beharrizanak kontuan izanik garatuko diren politikak abian jartzeko. Norabide horretan lan egiten ari da LAB, bere proposamen sozioekonomikoa eragile soziopolitiko eta sindikalen eskura jarri eta lan eta bizi baldintza duinak lortze bidean behar diren eztabaidak sustatuz.

Electroaceros-eko langileek greba mugagabea hasiko dute irtenbide duin baten alde

Electroaceroseko langileek greba mugagabea hasiko dute ekainaren 1ean, pairatzen ari diren egoerari aurre egin eta gerentziari irtenbidea eskatzeko.

Electroaceros enpresak 37 langile ditu, gehienak 50 urtetik gorakoak, eta bizitza osoa daramate enpresan lanean. Urte hauetan guztietan, enpresa honek aurrera egin badu, hori izan da neurri handi batean haietako bakoitzaren ahaleginagatik eta dedikazioagatik.

Enpresa Iruñeko familia ezagun batek kudeatzen du, Astibia familiak. Kudeaketa horrek gorabeherak izan ditu, baina LABetik (2 delegatu) zein ELAtik (1), langileen ordezkari gisa, salatu nahi dugu azken urteetako kudeaketa negargarria izan dela.

Azken urteetan langileen ordezkaritza sindikalak behin eta berriz eskatu dio enpresari mahai baten bueltan esertzeko, lantegiaren zein langileen etorkizunaz hitz egiteko. Baina hori egin beharrean, kudeatzaileek enpresa hiltzen utzi dute. Beraien irtenbide bakarra langileak erasotzea izan da, galerak transmititzen zizkieten bitartean, ABEEE ekonomiko bat aplikatzen saiatu ziren -kontsulta-aldian atzera bota behar izan zutena- eta hortik gutxira soldatak nabarmenki jaisten zien funtsezko aldaketa bat aplikatzen saiatu ziren, baina langileen batasun eta borrokarekin atzera bota zen. Eta hori guztia gertatzen zen bitartean, familiak une horretan bertan fabrika zuzentzeko jarritako bazkidea urtean 80.000 euro baino gehiago kobratzen ari zen; eta hori gutxi balitz bezala, Astibia familiak enpresaren bitartez bere lokal batean edukitzeagaitik 75.000 euroko auto alokairu bat kobratzen zuen.

Egoera honaino iritsita, azkenengo bost nominak atzerapenarekin kobratu dituztenez eta azkena oraindik kobratu ez dutenez, langileek greba mugagabea hastea erabaki dute, pairatzen ari diren egoerari irtenbide duin bat emateko.

Udazken borrokalarirako prest

Pentsiodunen mugimenduak asteburuan egindako manifestazioetan iragarritakoarekin bat, mobilizazio orokor gehiagoren beharrarekin bat egiten dugu. Hain zuzen ere, mobilizazio orokor gehiago etorriko dira, pentsiodunekin batera pentsio publiko duinak borrokatzen jarraitzeko, eta lan duinaren, kalitatezko zerbitzu publikoen eta zaintza sistema publiko baten alde eragiteko.

Larunbatean, milaka herritar bildu ginen Hego Euskal Herriko hiriburuetan eta zenbait herritan egindako mobilizazioetan, pentsio duinen alde. Pentsiodunen mugimenduak udazkenerako kokatu ditu mobilizazio orokor berriak, eta LAB sindikatuak horiek bultzatzeko eta bertan parte hartzeko eskua luzatu du.

Gipuzkoako esku-hartze sozialeko hirugarren hitzarmena sinatu dugu #LortuDugu

Negoziazio luze eta blokeo ezberdinen ondoren lortu dugu Gipuzkoako esku-hartze sozialeko III. hitzarmena. Blokeo hauen aurren LABen papera zubiak eraikitzea izan da eta horretan jarraituko dugu.

Kontuan izan behar da, hitzarmen hau pandemia eta kapitalaren krisiaren erdian sinatzea lortu dela. Bestalde, patronalak gai ekonomikoi buruz ez zuela nahi negoziatua; eta hortaz haratago, sektoreko langileen mobilizazioei esker, murrizketak eta atzera pausoak gelditzea lortu genuela.

Gipuzkoako esku-hartze sozialeko III. hitzarmena 2019tik 2022 (4 urte) izatea lortu dugu eta ondorego puntuak hobetzea lortu da:

– Lan-osasunean.
– Oporraldietan.
– Ordaindutako lizentzietan.
– Ordaindu gabeko lizentzietan.
– Kontziliazioan.
– Borondatezko eszedentzietan.
– 60 urtetik gorakoen lan egokitzapena.
– Soldaten igoera, hitzarmenaren lau urteetan.
– Telelanaren dekretuaren atxikitzea eta batzordea sortzea. – Hizkuntza normalizaziorako batzordea behartzea.
– Lanbide sailkapenerako batzordea sortzea.

Gipuzkoako esku-hartze sozialeko III. hitzarmena sinatzeak ez du esan nahi langileon borroka amaitu denik, inflexio puntu bat izan dela baizik. Osasun krisi honek agerian utzi du zaintzaren garrantzia eta zaintza erdigunean jarri behar dela. Gaur egungo sistema eraldatzeko ordua iritsi da; zerbitzu sozial publiko eta gestio publikokoa, duina eta etor daitezken murrizketen aurrean hausnartzeko eta borrokatzen jarraitzeko ordua iritsi da.

Helburu hauek lortzeko antolatu gaitezen langileok, elkar zaintza, hausnarketa eta borroka bultzatuz!

Haurdunaldian lan-ingurune osasungarria bermatzea ezinbestekoa dela aldarrikatu dugu FREMAP eta Ausolan enpresaren aurrean

Emakumeen* Osasunaren Nazioarteko Egunaren etorrerarekin, mobilizazio bana egin dugu Gasteizen, FREMAP mutualitatearen aurrean, eta Arrasaten, Ausolan enpresaren aurrean.

Mobilizazio hauekin, LABek salatu du FREMAP mutualitateak ukatu egin diola eskola jangeletako emakume bati haurdunaldiko arriskuagatiko prestazioa, bere lanpostuan arriskurik ez dagoela argudiatuta. Gainera, nabarmendu dugu Ausolan taldeko Cocina Central Magui enpresak ez dituela islatzen bere lan arriskuen ebaluazioetan emakume* langileek jasan behar dituzten benetako arriskuak.

Zentzu honetan, Emakumeen* Osasunaren Nazioarteko Egunaren harira adierazpen bat egin dugu, diskriminazio oro salatzeko:

Maiatzak 28, EMAKUMEEN* OSASUNAREN NAZIOARTEKO EGUNA

Emakumeen Osasunerako Ekintzaren Nazioarteko Eguna 1987ko maiatzaren 28an Costa Rican Emakumeen Eskubide Sexualen eta Ugaltzaileen aldeko Munduko Sareak egindako batzar batean sortu zen.

Hasiera batean, sexu- eta ugalketa-osasunari eragiten zioten gaiak jorratu zituzten. Lehen urtean, kanpaina bat jarri zen martxan, haurdunen heriotza-tasa salatzeko eta prebentzio-neurriak eskatzeko. Herrialde ezberdinetan milioika emakumek zituzten osasun-arazoei buruzko datu kezkagarrien ondorio izan zen, erlijio, arraza edo sexu-orientazioak zekarren pobrezia, indarkeria, gerra, diskriminazio eta gizarte-bazterketa zirela eta.

1988. urteaz geroztik, Morbilitatearen eta Amaren hilkortasunaren Prebentzioa izeneko kanpaina abiarazi zen, planeta-mailan emakume haurdunari osasun-laguntzarik ez emateagatik erregistratzen diren heriotzen kopuruaz  arreta deitzeko.

Denbora pasa da, baina sakoneko errealitateak berdina izaten jarraitzen du: gutxi ezagutzen da emakumeen* osasunaz eta gainerako gorputz ez-norbatiboez. Gure arazoez gutxi eztabaidatzen da eta politika publikoetatik ematen diren erantzunak ez dira nahikoak eta kasu askotan okerrak dira.

Oraindik ere, zentralitatea eta erreferentzia gizonen gorputzak dira. Horrek izen bat du: androzentrismoa eta ondorioak ditu: ez da kontuan hartzen zer gertatzen den gainerako gorputzekin. Gure beharrek eta gure eskaerek ez dizkie agendak betetzen eta ez die kezkatzen.

Emakumeek* etxeetan edo lan-merkatuan egindako lanei balio txikiagoa emateak lanaren sexu-banaketak ere isla du, bai eta enplegu arloan gure osasunaren zaintzaren balio-ezan. Horrek esan nahi du laneko arriskuen ebaluazioetan eta laneko osasunaren prebentzioan neutraltasun faltsua dagoela, gorputzen aniztasuna kontuan hartu gabe, eta “gizona” dela guztiaren erdigunea. Horrek erabat baldintzatzen du emakumeen* bizitza lan-arloan, eta ondorio kaltegarriak ditu haien osasunean; askotan, arriskuak ez dira onartzen, gaur salatzen dugun kasuan bezala.

Emakumeei* lan prekarioak, partzialak, iraupen laburrekoak, soldata txikiagoak eta lan-baldintza okerragoak ezartzen dizkigute, eta horri guztiari lan-osasuneko baremoak gogortzea gehitzen badiogu, soilik esan dezakegu gure osasuna, gorputzak eta bizitzak ez zaizkiola axola sistemari, soilik ustiatzeko nahi dituztela. Onartezina da sistema kapitalista heteropatriarkalak lan-segurtasunaren eta -osasunaren esparruan gure osasunari ezartzen dion arretarik eza, jasaten dugun diskriminazioa zein gure eskubideen ez aitortzea.

Beharrezkotzat eta ezinbestekotzat jotzen dugu haurdunaldian lan-ingurune osasungarria babestea eta bermatzea, bai alderdi fisiko, bai psikologiko zein emozionalean. Mutuen inposaketa ekonomikoek bete-betean egiten dute talka gure bizitzako ziklo guztietan laneko osasun-eskubidearekin.

Gure gorputza gurea da, eta ezin dugu jarraitu mutuek irizpide ekonomizisten eta produktibitatearen arabera erabakitzen dutenaren menpe.

Gure eskubideen eta gure osasunaren alde borrokatzen jarraituko dugu!

GURE GORPUTZAK, GURE BIZITZAK!

GORA BORROKA FEMINISTA!!!