Aste honetan hil da Patri Alvarez, Eskumaldeko LABkide sutsu eta konprometitua, lehen lerroko militantea, ez zen etxean gelditzen den horietakoa. Leioakoa auzokidea zen, eta, sindikatutik aparte, bestelako mugimenduetan ere konprometitu zen, hala nola, mugimendu feministan, hezkuntzaren aldekoan eta Ezker Abertzalean. Azken urteotan pentsiodunen borrokan ere buru-belarri inplikatu zen; batez ere ezkutuan zegoen emakume pentsiodunen egoera ikustarazteko egin zuen lan. Larunbatean, irailaren 4an, egingo diogu herri-agurra. Leioako Ondizeko plazan izango da, 19:00etan.
Blog Page 408
Irtenbide bat proposatu dugu Nafarroan, suhiltzaile falta larriaren aurrean
Berriro ere, Nafarroako suhiltzaileen LABeko kideok iritzi publikora jo behar dugu, gogorarazteko Nafarroako Suhiltzaileen parkeetako langileak minimoen azpitik daudela. Deialdietan izandako atzerapenak, pandemian sortutako egoerak eta erretiroek egoera kritikora eraman dituzte langileak.
Idatzizko zein ahozko konpromisoa du Javier RamĂrez Nafarroako Gobernuko presidenteorde eta Lehendakaritza, Berdintasun, Funtzio Publiko eta Barne kontseilariak, gure parkeak langile nahikoz hornitzeko, gure lanaren segurtasuna bermatzeko eta gure zerbitzuan urtero egiten diren milaka aparteko orduak bukatu daitezen balioko duten plaza-kopuru bat deitzeko.
Kontseilariari, Barneko zuzendari nagusiari eta Nafarroako Suhiltzaileen Zerbitzuko Zuzendaritzari berriz helarazi nahi diogun proposamena erraza eta egiteko modukoa da, ez ditu birjartze-tasak kolokan jartzen eta ez ditu oztopatzen Nafarroako Gobernuak planteatutako beste hautaketa-prozesu batzuk.
Proposatzen dugu 2021erako programatutako 30 plazak 2022rako programatutako 30 plazekin elkartzea, 2022ko lehen hiruhilekoan deituko litzatekeen 60 lanpostuko lan-eskaintza publiko baten bidez.
Legegintzaldia aurrera doa eta hitz politetatik ekintzetara pasatzeko unea da, gure ustez; LAB Suhiltzaileok pentsatzen dugu konpromisoak betetzeko daudela. Nafarroako suhiltzaileok gurea bete dugu, eta espero dugu Barneko kontseilaria eta zuzendari nagusia egoerak eskatzen duen mailan egotea, eta haien hitza betetzea. Gure erkidegoko segurtasunaren alde.
Tubos Reunidos-ek aurkeztutako plan industrialak diru publikoz ordaindutako desindustrializazioa eta enplegu suntsiketa dakartza
Trapagaran eta Amurrioko lantegietako enpresa-batzordeek komunikabideen bidez izan dute zuzendaritzaren proposamenaren berri. Honelako errespetuarekin tratatu ditu beti taldeko zuzendaritzak bere langileak.
LABek, aurtengo otsailean, zuzendaritzak SEPIri diru publikoa eskatu zionez, diru hori enplegua suntsitzeko erabiliko zelako kezka adierazi genuen. Horregatik, LAB eta ESKk enplegua eta lan-baldintzak mantentzeko klausula negoziatzeko eskatzen diogu zuzendaritzari. Enpresak uko egin zion horrelako ezer negoziatzeari.
Uztailean, SEPIk 112,8 milioi euroko laguntza publikoa eman zion taldeari. Gaur aurkeztutako plan industrialean gure susmoak eta beldurrak baieztatu egin dira.
Enpresak diru publiko hori erabiliko du enplegua suntsitzeko. Neurri ez traumatikoez hitz egiten du, baina errealitatean diru publikoa erabiliko da, guztiona, lanpostuak suntsitzeko; diru publikoarekin ordainduko diren aurre-erretiroez (26 Productos Tubulares-en kasuan) hitz egiten du, diru publikoarekin ordainduko diren pizgarridun bajez hitz egiten du (hau da, langileek euren eta gainerako herritarren diruarekin ordainduko dituzte beren kalteordainak). Langile horiek guztiak ez dituzte langile berriek ordezkatuko, eta, beraz, enplegu-suntsiketa handia izango da. Enpresak, bere plan industrialean, ez du hitz egiten aldi baterako langileekin zer gertatuko den. Kaleratuko dituztelakoan gaude. Lege-iruzurrean egindako kontratuak dituzten langileak dira.
Bere plan industrialean, Trapagarango eta Nafarroako altzairutegien itxieraz hitz egin du zuzendaritzak, Amurriora eramateko. Bi kasuetan, horrek bi lantegiak erabat ixtea dakar. Gogorarazi nahi dugu zuzendaritza 2018an saiatu zela Trapagarango lantegia ixten, eta langileen borrokak bakarrik lortu zuela itxiera geldiaraztea. Oraingoan, gainera, diru publikoa erabiliko du bi lantegiak ixteko eta, Trapagaranen kasuan, Ezkerraldeko desindustrializazioan sakonduko du, Euskal Herriko eskualde zigortuenetako batean. Nafarroaren kasuan, langileak Amurrioko lantegira lekualdatzeaz hitz egiten du, hau da, zeharkako kaleratzeez.
Beraz, zentzugabekeria eta astakeria iruditzen zaigu planteamendua, eta erakundeei zuzenean galdetzen diegu, eta berriz ere errepikatzen dugu ezin dela diru publikoa erabili enplegua suntsitzeko eta eskualdeak desindustrializatzen jarraitzeko. Plan industrial honetan, zenbat diru jartzen du Tubos Reunidos taldeak? Beste behin ere, gogorarazi nahi dugu zuzendaritzak aurkeztu nahi dituen zenbaki txarrak zuzendaritzak berak sortutako egoeraren ondorio direla; izan ere, langileek ez dugu inoiz erantzukizunik izan, eta, orain, 112,8 milioi euroko saria ematen zaie enplegua suntsitzen jarrai dezaten, pobrezia sortuz, haiek poltsikoak gizentzen dituzten bitartean.
MMI Prodeman akordioa #LortuDugu
Legorretako Maderas Mejoradas Industrial (Prodema) egurgintza sektoreko enpresako langileek bi astetan lanuzteak eta hiru asteko greba egin zuten beraien eskubideak bermatuko dituen hitzarmena lortzeko eta azkenean, lortu dute. Enpresak hiru ordezkari sindikal ditu, eta hiruak LAB sindikatukoak dira.
Proposamen ezberdinak eginez eta enpresarekin edukitako hartu emanak eta gero gaur aurreakordioa lortu dute, eta goizean bertan langileek ontzat eman dute.
Borrokaren bidez beraien eskaerak eta eskubideak jasotzen dituen hitzarmena lortu dute: KPIaren gaineko soldata igoerekin, baimenetan berrikuntzak…
Enpleguaren egoerak mobilizazioetan sakontzea eskatzen du
Azken hilabeteetan bezala langabeziak beheranzko joerari eutsiko ziolakoan bageunden ere, abuztuko datuek langabeziaren igoera erakutsi digute. Nafarroa izan da langabezia txikiagoa zenbatu duen herrialde bakarra, baina beste herrialde guztien baturarekin Hego Euskal Herrian langabeziak gora egin du abuztuan. Udako denboraldiak eta COVID- 19aren aurkako murrizketak malgutu izanak langabeziaren jaitsiera bat eragin izan badu ere, abuztuak dagoeneko datozen hilabeteetako joera zein izan daitekeen aurreikuspen bat egiteko moduko datuak eskaini dizkigu.
Urte arteko datuei erreparatuz, langabeziak beherantz egin du, baina iazko urtea enpleguari begira desastre hutsa izan zela kontuan izanik hori ez da pozik egoteko motiboa. 2019ko datuekin alderatuz ordea langabezia %6,22 altuagoa daukagu eta gazteena da, beti salatu ohi dugun moduan, muturreraino igo den langabezia %22,62ko igoerarekin.
Gainera, egin diren kontratuen nolakotasunak ere ez digu optimismorako tarterik uzten, abuztuan egin diren kontratu berri guztietatik %94 behin-behinekoa baitzen. Hego Euskal Herrian enpleguaren eremuan dugun prekarietate maila eskandaluzkoa da, egungo sistema neoliberalaren helburua ez da inolaz ere kalitatezko eta nahiko enplegu eskaintzeko euskal gizarteari.
Egun, 156.313 pertsona daude langabezian Hego Euskal Herrian, eta beste hainbatetan salatu izan dugun moduan, bi herenek ez du inolako langabezia-prestaziorik jasotzen.
Estatuko babes-sistemak ematen duen estaldura-maila hain txikia izatearen arrazoien artean ditugu sistemaren ahulezia bera eta gurea bezalako lan-merkatu prekarioaren errealitatera egokitzeko ezintasuna. Gainera, pandemiaren ondorioz gora egin du iraupen luzeko langabeziak, izan ere, egoera horretan daude langabeen erdia baino gehiago.
Euskal Herriko langileriak kalitatezko enplegu nahikoa eta babes sistema behar du premiaz, eta ez Espainiako Gobernua, ez Eusko Jaurlaritza eta ezta Nafarroako Gobernua ere ez dira gai jendartearen beharrei erantzuteko. Lan erreformaren indargabetzea behar dugu, pentsio sistemaren erreforma atzerakoiak alde batera utzi eta burujabetzan sakonduz lan kode eta gizarte segurantzako lege propioaren garapenean urratsak eman.
Urrats horiek ordea ez dira bere kabuz emango. Mobilizatzeko garaia dugu, langileriak kaleak hartzea ezinbesteko baldintza izango baita geure beharrizanak agenda politikoaren erdigunean kokatzeko.
Bizitza duina helburu, Greba Orokorrak aldaketa sozialak eta burujabetza hauspotzeko balio behar du
Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak agerraldia egin du Bilbon, kurtso hasiera markatzen ari diren aktualitateko gai nabarmenen irakurketa egiteko. Hala, besteak beste, bizitza erdigunean kokatuko duen eredu berri baterako trantsizioa egin behar dela nabarmendu du, eta LABek trantsizio ekosozialista eta feminista aldarrikatzen duela berretsi. “Datozen hilabeteetan, estatuaren lurralde-ereduaren krisiak eta hura bideratzeko beharrak agenda politikoan zentralitatea hartuko duela dirudi. Gure lana izango da borroka politiko horretan langileen interesak bermatzea. Funtsezko gaietan, hala nola enpleguan, pentsioetan edo gizarte-babesean, eskumenak eta legegintza-gaitasuna behar izatea eskatuko dugu”, adierazi du.
Greba Orokor baten beharra planteatu du berriro kurtso honetarako: “Langileok kalean gaude aldaketak bultzatzen eta haien alde borrokatzen. Maiatzaren Lehenean, LABek mahai gainean jarri zuen urrats berriak eman behar zirela ziklo mobilizatzaile horretan, eta adierazi zuen egoerak beste Greba Orokor bati buruzko eztabaida irekitzea eskatzen zuela. Hilabete batzuk geroago, gero eta gehiago dira ideia horrekin bat egiten duten ahotsak. Dagoeneko gehiengo sindikala gara grebaren beharrarekin bat egiten dugunak, pentsiodunak ere zentzu berean azaldu dira”, azaldu du.
Hain zuzen ere, Greba Orokorrak lantokietan eta kalean ematen ari diren borroka sindikalak eta sozialak bultzatzeko eta bateratzeko balioko du. Greba hori ofentsiban planteatu beharko litzateke:
– Patronalari aurre egiteko eta argi uzteko ez dugula onartuko prekaritatea ezartzen jarraitzea, lantokietan enplegu duinaren alde borrokatzen jarraituko dugula argi izan dezan.
– Madrilgo Gobernua presionatzeko balio behar du, lan eta pentsio erreformak bertan behera uzteko eta murrizketa gehiago ez ezartzeko.
– Gobernu autonomikoak interpelatu behar ditu, itunaren eta hitzarmenaren aukerak erabil ditzaten fiskalitatearen arloan bira emateko, zerbitzu publikoak indartzeko eta bestelako politika publikoak bultzatzeko.
– Burujabetza eta esparru propioa edukiz betetzeko dugun eskubidea aldarrikatzeko balio behar du, inolako esku-sartzerik gabe.
Madrilen irekita dagoen Elkarrizketa Sozialaren mahaiari buruz ere hitz egin du. Lan harremanei dagokionez, azken urteetan erreformaz erreforma, prekaritatea legeztatu egin dela aipatu du, negoziazio kolektiboa zentralizatu eta ahultzearen aldeko aukera egin dela eta ia erabateko boterea eman zaiela enpresei, nahieran ari daitezen. Ez dago inolako orekarik.
Garbiñe Aranbururen esanetan, “eraldaketa handi baten premia dago. Lan guztiak aitortu, banatu eta duindu behar dira, zaintza barne. Horretarako, bertan behera utzi behar dira 2010 eta 2012ko lan erreformak”.
Naftomar itsas-enpresa 81.000 euro ordaintzera zigortu dute amiantoaren ondorioz gertatu zen mekanikari baten heriotzarengatik #LortuDugu
Duela gutxi jaso dugu Bilboko Lan arloko 5. Epaitegiko epaia. Honek, amiantoaren ondorioz sortutako gaixotasun baten eraginez hil zen merkataritza-ontzi bateko mekanikari baten oinordekoei 81.000 euro ordaintzera zigortzen du Naftomar itsas-enpresa.
Mekanikariak nazioarteko hainbat enpresa eta ontzi-ustiatzailetan egin zuen lan, baina egiaztatuta geratu da joan den mendeko 60ko hamarkadatik aurrera eraikitako ontzi guztietan amianto-kopuru handia zegoela, eta “mekanikari gisa, lan mekanikoak, eskuzkoak, soldadura elektrikokoak edo autogenokoak etab. egiten zituen, eta amiantoarekin berotutako hodietan mantentze-lanak egiten zituen. Konponketak egiteko, amiantoa estaltzen zuen geruza metalikoa kentzen zuten, eta, ondoren, isolatzaile-geruza hori (amiantoa), hondatu egiten zena. Amianto-zati horiek berriro erabiltzen zituzten hodien gainean jartzeko, eta, horretarako, urez bustitzen zituzten. Hodi, galdara eta ponpen gainean jarduten zuen. (…) Galdaretara konponketak egitera sartzeko, amiantozko jantzia erabiltzen zuen, gorputzean bakarrik, ez buruan. (…) Soldatzeko, kareta eta mantala erabiltzen zituen, baina ez maskara. (…) Amiantoarekin kontaktua izatea ohikoa zela uste du”.
LAB sindikatutik epai hau modu positiboan baloratzen dugu hainbat arrazoirengatik. Batetik, langilearen gaixotasuna eta heriotza amiantoa bezalako mineral kantzerigeno hori prebentzio-neurririk gabe erabiltzeagatik gertatu dela aitortzea. Bestetik, itsas merkataritzaren esparruan epai aitzindari bat lortzeagatik. Izan ere, gutxi dira itsas merkataritzan aitortutako lanbide-gaixotasunagatiko kalte-ordaina ezartzen duten epaiak amiantoari esposizioa frogatzeko zailtasunengatik, esposizio hau duela urte askotakoa denean edo honezkero desagertuta dauden itsasontzietan gertatutakoa.
Hau tanta berri bat da ozeano honetan, non amiantoaren biktimek banaka borrokatzen jarraitu behar duten. Horregatik, berriz ere eskatzen diegu botere publikoei, Gasteizko eta Iruñeko gobernuetatik hasita, neurriak har ditzatela amiantoaren biktimak aitortzeko, kasuak aztertzeko, tratatzeko eta ikertzeko bidea errazteko, bai eta amiantoaren biktimek ordaina jaso dezaten ere.
Martinikako UGTM sindikatuko idazkari nagusi Patrick Doré hil da
Abuztuaren 23an hil zen Patrick Doré, Martinikako UGTM sindikatuko idazkari nagusia, 61 urte zituela. LAB sindikatuaren eta Euskal Herriaren laguna eta Estaturik Gabeko Nazioetako Sindikatuen plataforman bidelagun izan zen.
Patrick Doré borrokalaria eta konbikzio indartsuko militantea izan zen. Alderdi anitzetakoa, beti borrokarako prest, eta lehenego lerroan langile klasearen eta bere herriaren aldeko eta kolonialismoaren kontrako borrokan.
Borroka ugari egin zituen ospitale publikoen alde oro har eta psikiatriaren alde bereziki. Aktibista antikolonialista sutsua ere izan zen. Hori horrela, Asé Pléré An Nou Lité (APAL) mugimenduaren zuzendaritzako kidea izan zen.
Musikaria eta kulturaren maitalea, 1980an Léon Bertide eta Edmond Mondésir-ek sortutako Bélénou musika tradizionaleko talde konprometituaren parte zen.
Gure doluminak etxekoei eta UGTM sindikatuari.
Patrick Doré eta UGTMrekin, gure Herrien aldeko hasitako borrokak eta bideak jarraituko ditugu.
Lurrak goxo har zaitzala. Agur eta ohore
Mobilizazioa egin dugu Tuteran, Oleofat-eko gure hautagaia berronartzea eskatzeko
Tuterako La Serna industrialdean dagoen Oleofat enpresan hauteskunde sindikalak egitea sustatu genuen abuztu hasieran. Erantzun bezala, enpresak LABen hautagaia kaleratu zuen. Kaleratzea salatu eta gure hautagaia berriro lanean hastea eskatzeko mobilizazioa egin dugu Tuterako Foru Plazan.
Gezurretan oinarritutako diziplinazko kaleratzeak bidegabeagoa eta mingarriagoa egiten du oraindik. Langileak ez du ohartarazpen bakar bat ere izango enpresan lanean eman duen denbora guztian.
Foru gobernuak Oleofat proiektua interes lokaleko inbertsio izendatu du, etorkizun oparoa izan dezakeen enpresa delako. Gobernuak lupaz begiratu beharko luke, halaber, langileei ematen zaien tratua, beren eta lankideen eskubideak defendatzea erabakitzen dutenean. Gainera, Oleofaten azken hilabeteetan izandako lan-istripuetako batzuk ere arretaz begiratu beharko lituzke, adibide pare bat jartzearren.
LAB sindikatutik bere jarrera zuzentzeko eskatzen diogu enpresako zuzendaritzari , eta bide berri bati ekin diezaiola, arazoak konpontzeko bide moduan langileen eskubideen errespetua erabiliz. Langile hori berriro hartzea eta eredu sindikalak jazartzen ez dituzten hauteskundeak egitea eskatzen dugu.
Bitartean, honelako egoerekin amaitzeko lanean jarraituko dugu eskura ditugun baliabide guztiekin.