2026-01-19
Blog Page 360

Balia dezagun aukera eskola publikoa ardatz izango duen hezkuntza hitzarmena erdiesteko

2022ko urtarrilaren 24an publiko egin zuen dekalogoan oinarrituriko ekarpenak aurkeztu dizkio LABek EAEko Hezkuntza Akordiorako oinarriak ezartzen dituen zirriborroari.

LABek beharrezkotzat jotzen du Euskal Herrian oro har eta zehazkiago EAEn Hezkuntza Akordio zabal bat egitea. Azken hamarkadetan euskal hezkuntzan sortu diren arazo eta arrakalak gainditze bidean jartzeko beharra eta aukera dagoela uste dugu. Eta ikuspegi horretatik ari gara egiten gure ekarpena. 

Zehaztasun maila handiagoa eskatzen badute ere, Hezkuntza Batzordeak aurkeztutako zirriborroan badira norabide egokian kokatzen diren hainbat kontu, hala nola, kuotak desagertzeko asmoa, euskalduntzearen aldeko borondatea edota herri mailako eskolaratze eta planifikazio batzordeak sortzea esaterako. 

Hala ere, hezkuntza hitzarmenaren helburu nagusiak gehiago definitu behar direla uste dugu. Hainbat puntutan interpretazio desberdinei ateak irekiak uzten dizkio. Abiapuntua zehaztasun handiagoz definitu ezean, kontrakoak izan daitezkeen bi bide desberdin har daitezke: ituntze-sistemaren kontsolidatu ala egungo eredu duala gainditze bidean jarri. Bigarren hau da LABen apustua: euskal eskola publiko komunitarioko konfluentzian aurrera egitea. 

Azkenik, langileei lan baldintzei dagozkion gaiek konkrezio handiagoa eskatzen dutela uste dugu. Eremu honetan ere aldaketa sakona beharrezkoa dela uste dugu, hezkuntza lan guztiak aitortu (ik. 4. puntua), lan baldintzen eremuan ere konfluentziarako urratsak emanez eta beharrezkoak diren baliabideak jarriz.

Hona hemen Hezkuntza Batzordearen zirriborroari aurkeztu dizkiogun ekarpen nagusiak:

1. Eskola publikoaren aldeko jarrera argia izan behar da. Eskola publikoa erdigunean jarri eta berau ardatz duen hezkuntza-sistema eraikitzeaz aritu beharko litzateke testua, titularitate publikoa eta hezkuntza komunitatearen parte hartzea uztartuko dituen sare bakarreranzko trantsizio bide gisa. Egun indarrean dagoen eredu dualetik sare bakarrerako bidea egitea planteatzen dugu, konfluentziatik -eta ez sareen elkarbizitza eta betikotzetik- sortutako bidea eginez. Deszentralizazioan oinarrituriko publikotasun berri batean oinarrituko litzatekeena.

Haur Hezkuntzako lehen zikloa (0-3) hezkuntza sistemaren barruan eta eskola mapetan integratu eta  Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna bermatu behar da.

2. Hezkuntza sistema dualaren oinarrian dagoen kontzertazio unibertsalarekin amaitzeko konpromiso sendoa behar da, kontrol publikoa indartuz. Hezkuntza-sistema dualaren oinarrian dagoen kontzertazio unibertsalarekin amaitu eta finantziazio publikoa jasotzen duten ikastetxeei baldintzak ezartzea egoki ikusten dugu. Batetik, finantziazio publikoa jasotzen duen ikastetxeak ezin du kuotarik kobratu, doakotasuna bermatu beharko luke eta bestelako betebeharrak ere bete behar ditu. Segregazio oro gainditu eta inklusiboak izatea, euskarazko murgiltze eredua bermatzea, laikoa izatea, hezkidetza egiturazko izatea, edota parte hartzea bultzatzea.

Kontrol publiko hori bermatzeko, ez da nahikoa doakotasun erreala edota euskalduntzea bezalako gurariak aurkeztea gero ez badira hauen ebaluazioak garatuko, instituzioen auditoriak eta ikuskaritza propioak behar dira eta testuan agertu behar dira. 

Era berean, ikastetxe batek finantziazio publikoa jasotzen duenean, horrek nolabaiteko isla izan behar du titularitatean. Honela, trantsizio gisa, baldintza eta betebehar berberak izango lituzketen ikastetxez osatutako sistema berria sortuko litzateke eta denak egongo lirateke udal eta eskualde mailako planifikazio publiko bateratuan txertatuta. Matrikulazioekin dagoen lehiarekin nahiz segregazio joera ororekin amaitzeko, udal mailako planifikazio eta eskolaratze prozedura bateratua martxan jarriz. 

3. Hizkuntza eta hezkuntza-sistemaren curriculumaz. Zirriborroan aipatzen da euskara ardatz izango duen hizkuntza eredu bakarra ezartzeko asmoa. LABen ustez, zehaztapen gehiago behar da: euskararen murgiltze eta mantentze eredua definitu eta ezarri behar da hezkuntza komunitate osoarentzat 0 urtetatik Lanbide Heziketa bitarte.

Euskal Curriculumaren inguruko gogoeta sakonagoa egin beharko litzateke. Euskal Herriko ondare linguistiko, kultural eta soziala berritzearekin batera, curriculum feminista, berdinzale eta antiarrazista baterako diseinua jaso beharko litzateke. 

Programa-kontratuei dagokionez, Ikastetxe bakoitzak Hezkuntza Sailarekin hezkuntza egitasmoa burutzeko beharrezko dituen baliabideak adostu ditzakeen arren, hezkuntza-sistemak egiturazko curriculuma izan behar du, hezkidetza, aniztasunaren trataera eta inklusioa, laikotasuna eta euskara eta euskal kultura ikastetxe guztien hezkuntza egitasmoaren oinarri izan behar dira. Klase-sozialen, sexu-generoaren edo/eta arrazializazioan oinarrituriko zapalkuntzei hezkuntzak era integral eta kritikoan erantzun behar die, ezin da hautazkoa izan. Aipatutakoaz gain, mekanismoak ezarri beharko dira programa-kontratuak ikastetxeen arteko lehia sustatu ez dezaten eta segregazio-iturri bilakatu ez daitezen. 

4. Hezkuntzako langileez eta lan-baldintzez. Irakasleei buruz bakarrik ari da zirriborroa, eta gainontzeko hezkuntza langileak -haur-hezitzaile, heziketa bereziko profesional, jantokiko begirale, sukaldari, garbitzaile, administrari eta atezainak- alboratzen ditu. Langile guztion aitortza ezinbestekoa da, publiko zein azpikontratatu.

Era berean, irakasle-ikasle zein hezitzaile-ikasle ratioen jaitsiera jaso beharko luke testuak, ikasle bakoitzari eskainitako arreta eta hezkuntza kalitatea hobetzeko eta jaiotze kopuruaren beherakadaren aurrean enpleguari eusteko neurri gisa. 

Hezkuntza lana eraginkortasunez garatu ahal izateko, ezinbesteko tresnak bermatu behar dituzte instituzioek, besteak beste, langileon egonkortasuna eta kontsolidazioa, azpikontratazioarekin bukatzea, ratioen jaitsiera, etengabeko prestakuntza (lehentasunez: euskalduntze eraginkorrerako estrategiak, ikasle etorkinak eskolan murgiltzeko programak, inklusioa eta aniztasunaren trataera, hezkidetza, berrikuntza pedagogiak) eta kontziliaziorako neurriak.

Finantziazio publikoa jasotzen duen edozein ikastetxek klausula laboral batzuk bete beharko ditu, administrazio publikoaren finantziazioa jasotzeagatik bete beharrekoak:

  • Langileen sarbiden aukera berdintasuna bermatzea, hezkuntza-sistemako langile guztiak sarbide bakarra helburu. Sarbide bakar horretan ziurtatu beharra dago gaitasun eta merituetan oinarrituriko hautagai guztien arteko aukera berdintasuna, prozesuaren gardentasuna nahiz kontratazioaren gaineko kontrol publikoa (hezkuntza komunitatearena) eta gainbegiratze sindikala.
  • Lan-baldintzak homologatzea eta ekiparazioa.
  • Pribatizaturiko eta azpikontrataturiko egiturazko langilerik ez izatea

Presoen komunikatzeko eskubidea berreskuratzeko garaia dela aldarrikatu dugu, familia-loturari eutsi diezaioten

LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT, CNT, EHNE eta HIRU sindikatuok salbuespenezko kartzela-politikaren kontrako hileroko mobilizazioa egin dugu Bilbon, plaza Eliptikoan, Sareren “Izan bidea” dinamikaren baitan.

Oraingoan, sindikatuok presoen osasunerako eskubidean jarri dugu fokoa, baita euren senide eta lagunekin komunikatzeko duten eskubidean ere. Azken honi dagokionez, sindikatuon hitzetan, “bada garaia komunikatzeko eskubidearen urraketarekin amaitzeko. Bada garaia eskubide hori berreskuratzeko, familia-loturari eusteko, modu humanizatuan jokatuz”.

Dagoeneko bi urte dira koarentenak egiten direla eta komunikazioak galtzen direla, kasu askotan EAEtik eta Nafarroatik kanpoko espetxeetara egindako joan-etorriak gehituta, eta horri gehitu behar zaio urruneneko espetxeetara bidaiatzen daramaten urte luzeek pilatutako nekea: “Nahikoa denbora igaro da esperientziatik ikasteko eta neurri desberdinak hartzeko gai izateko, murriztaileenetatik haratago. Gainerako gizarte-eremuetan pandemiaren aldaera berriari malgutasun handiagoz heltzeko benetako urratsak ematen ari direla kontuan hartuta, espetxeetan ere erantzukizunez eta ausardiaz jokatu behar da, egoera oso gogor bati oztopo gehiago erantsi gabe”.

Hala, neurri hauek proposatzen ditugu: COVID19 dela eta orain galdu diren komunikazioak berreskuratzea; antigenoen miaketa masiboak ezartzea denbora-tarte laburretan; berrogeialdietarako espazio nahikoak egokitzea positiboen kasuetan; kasu horietan, presoek, gutxienez, telefonoz komunikatzen jarraitu ahal izatea, eta gure senidearekiko inkomunikazioaren ziurgabetasuna saihestea. “Eta, jakina, horrekin batera, ausardiaz planteatu behar dira askatasunaren ikuspegitik espetxea ez diren beste aukera batzuk: gaixo dauden presoak aske uztea, hirugarren graduak, pultsera telematikoak…”, erantsi dugu.

Novadecok sexu-genero trantsizioa abiatzeagatik langile bat kaleratu izana salatu eta transfobiarik gabeko lantokiak aldarrikatu ditugu

Pasa den azaroan, Novadeco enpresak langile bat kaleratu zuen. Gure ustez, bi arrazoi zeuden enpresaren erabakiaren atzean. Batetik, langile hau hauteskunde sindikaletan LABen zerrendan joan zen; eta bestetik, aurreko udaberrian sexu-genero trantsizioa abiatu zuen.

Abenduaren 22an egindako adiskidetzean, enpresak onartu zuen kaleratzea bidegabea izan zela, baina ez zituen ontzat eman LABek azaldutako arrazoiak. Honen aurrean, LABek epaitegietara eraman du gaia, ulertzen duelako langilearen oinarrizko eskubideak urratu dituela enpresak eta kaleratzea baliogabea izan dela aitortu dadin.

Gaur egin da epaiketa, eta LABek kontzentrazioa egin Gasteizko epaitegien aurrean, kaleratutako langileari babesa erakutsi eta transfobiarik onartuko ez duela adierazteko, ez Novadecon ez beste inongo lantokitan.

Eli Etxeberria LABeko idazkari feministak, mobilizazioan egindako adierazpenetan, identitate sexu-generikoa zein orientazio sexuala edota genero adierazpenagatik diskriminazioak ekiditeko protokolen beharra adierazi du.

“Enpresek lan esparru osasuntsuak eta seguruak bermatu behar dituzte eta horrek lan zentroek transfobiarik gabeko espazioak izan beharko lukeela esan nahi du, eta enpresetan trantsizioa egiten dutenen langileei babesa ematea eta eskubide guztiak bermatzea”, gaineratu du Etxeberriak.

Era berean, adierazi du LABek “ez duela onartuko lantokietan langileen oinarrizko eskubideen urraketa, genero autodeterminazioa ukatuz”.

Argi gelditu zen adiskidetze bileran Novadeco enpresak ez dituela eskubideen alde borrokatzen dituzten langileak nahi.

Azkenik, horrelako egoera batean dauden LGTBI+ kolektiboko langileak animatu ditu LABeko idazkari feministak aurrera egin dezaten, “bide horretan LABkideok ondoan izango gaituzte eta”. Era berean, eskerrak eman dizkio Gasteizko Mugimendu Feministari zein LGTBI+ mugimenduari, laguntza, presentzia eta babesagatik.

Aroztegiko proiektua garatzen duen UGPSa baliogabetzeko eskatu diogu Nafarroako Gobernuari

Nafarroako Justizia Auzitegi Nagusiko Administrazioarekiko Auzien Salak arrazoia eman dio LABi, eta berretsi egin du sindikatuaren erreklamazioa, zeina Nafarroako Kontratu Publikoen Administrazio Auzitegiak bere garaian ebatzi baitzuen plegua baliogabetuz eta esleipen-prozedurarekin jarraitzea ezinezkoa zela adieraziz.

2021eko maiatzean LAB sindikatuak publikoki eskatu zuen Aroztegiko lanak gelditzea, legez kanpokoak zirelako. Bere ustez, obra batzuen hasiera baliogabetuta zegoen, eta obra horien esleipena geldirik, hortaz, egindakoa Zuzenbidearen aurkakoa izateaz gain, onartezina zen. Erreklamazioan berriro arrazoia eman zaionean, LAB sindikatuak Aroztegiko proiektua garatzen duen UGPS Udalez Gaindiko Proiektu Sektoriala baliogabetzeko eskatu dio Nafarroako Gobernuari, Gobernuak baitu eskumen guztiak horretarako.

Sustatzaileak, Aroztegia Jauregiaren inguruko turismo, hotel, kirol eta bizitegi arloko Konpentsazio Batzordea izenekoak, eta obrez arduratzen den OBRAS Y SERVICIOS TEX SL enpresak, zitalkeria ederra egin zuten egintza burutuen estrategia baten barnean. Hala, bide guztiak erabiliz, obrak nahitaez hastea bilatu zuten, proiektu baten etorkizun zalantzagarriaren aurrean kalte-ordainak jasotzeko aukera emango zuena; zonaldeko bizilagunen borondatearen kontra betiere, Aroztegiaren proiektuaren aurka egin baitzuten gehienek erreferendumean.

Eta beste behin ere, kapitalak agintzen duen mundu batean, errealitatea gauzen logikaren adibide garbia da. Horrela, zuzenbidearen aurka eta ondorio konponezinekin jardun dutenak, zigorrik gabe irteteaz gain, Baztango bizilagunak kriminalizatzen saiatu dira. Ez dira argitu Zuzenbidearen aurkako obra batzuetan parte hartu duten arduradun politikoen eta enpresaburuen erantzukizunak. Sustatzaileeen eta obrez arduratzen den enpresaren arduradun bakar batek ere ez du Nafarroako Auzitegian amaitu. Aitzitik, Baztango bizilagunek bai amaitu dute, Administrazioak egin behar zuen lan bat egiteagatik.

Azkenik, LABek azpimarratu nahi du erabaki judizial honek arrazoia ematen diela Baztango biztanleei, eta balioan jarri nahi du espekulazioaren aurkako aktibazioa, Baztan bailaran lan eta bizitza duina bermatzearen aldeko borroka, ingurunea zainduz eta inguruko behar eta errealitate sozio-ekonomikoaren arabera.

Ekintza eta medikuntza sozialeko langileek Baionako kaleak hartu dituzte berriro, laugarren greba egunaren harira

Ipar Euskal Herriko ekintza sozialeko eta medikuntza-sozialeko langileek manifestazioa egin dute Baionan, sektorea kinka larrian dagoela ohartarazteko. Laugarren greba eguna izan da ostegun honetakoa. Jantzi beltzekin irten dira kalera.

Egungo egoerak, eta hartutako erabakiek, sektore osoaren krisi sistemikoa eragin dezake. Hain justu, azken hogei urteotan egitura, zerbitzu eta elkarteek helduen, prekaritate handiko pertsonen, ezgaitasun egoeran dauden pertsonen, haurren, nerabeen eta lagundutako adindun gazteen alde eraikitako guztia arriskuan dago. Izan ere, sektorearen krisiak pertsona zaurgarri horiei guztiei kalteak eragingo dizkie.

Salaketa ez ezik, aldarrikapen hauek ere atera ditugu kalera, berriro ere:

-Soldaten igoera, ekintza sozialeko eta medikuntza-sozialeko langile kategoria guztientzat

-Eragile guztien arteko hausnarketa sakona, lan-baldintzak hobetzeko

-Publiko lagunduaren araberako langile kopuruen indartzea, bereziki aterbetze-egituretan

Astero langile bat hil da gutxienez urtea hasi denetik

Transportes Erdella enpresaren Larrabetzuko egoitzaren aurrean mobilizatu gara, euskal gehiengo sindikalak deituta, azken lan heriotza salatzeko. Enpresa horretako langilea zen joan den astelehenean Errioxako San Vicente de la Sonsierra herrian hildako garraiolaria.

Lan heriotza honekin, Euskal Herrian zortzi langile hil dira, gutxienez, urtea hasi denetik. Astero langile bat hil egin da, batez beste.

Mobilizazioak egingo ditugu, Osakidetzako zentroen garbiketa zerbitzuaren hitzarmenaren negoziazioaren blokeoaren aurrean

LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuon oharra:

LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuok, Osakidetzako zentroen garbiketa-zerbitzuaren enpresa emakidadunen hitzarmen kolektibo autonomikoaren negoziazioaren blokeo egoeraren aurrean, mobilizazio-egutegi bat iragartzen dugu.

Osakidetzako garbiketa zerbitzuko langileok 4 urte daramatzagu hitzarmenik gabe. Denbora horretan, ezin konta ahala aldiz bildu gara enpresa esleipendunekin, baina enpresa horiek ez dute inolako borondaterik erakutsi akordio batera iristeko.

Gure hitzarmena Osakidetzako langileen baldintzekin benetan homologatzea aldarrikatzen ari gara. Hor sartzen dira, besteak beste, karrera profesionalerako sarbidea eta txanda- kontratuari lotutako erretiro partziala. Gogorarazi behar dugu gure hitzarmenak berez Osakidetzako langileen baldintzekin homologatuta gaudela adierazten duela, baina praktikan ikusten ari gara enpresak homologazio hori indargabetzen ari direla Osakidetzako langileek azken urteotan izan dituzten hobekuntzak aplikatzeari uko egiten diotenean.

Are gehiago, azken hamarkada hauetan arautu zaigun homologazio-printzipioa akabatzeko aitortu gabeko asmoa dagoela uste dugu. Zentzu horretan, homologazioa arriskuan dagoela uste dugu. Enpresek zurrun eta irmo jokatzen dute, eta badirudi Osakidetzak egungo blokeoa babesten duela, azken horren zuzendaritzak ez baitio erantzuten egin dizkiogun bilera-eskaera ezberdinei.

Horregatik, sektoreko langileok gure hitzarmenaren defentsan mobilizatzera behartu gaituzte. Ziur gaude borrokaren bidez bakarrik lortuko dugula guri aldarriei kasu egin diezaioten. Horrela, LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuok astero burutuko diren mobilizazio-egutegi berri bat adostu dugu, otsailaren 24an, ostegunean, abiatuko dena, Gurutzetako Ospitalearen (Barakaldo) aurrean goizeko 11:00etan burutuko dugun mobilizazioarekin. Mobilizazio-egutegia aste santura arte luzatuko da, eta greba-egun ezberdinak deitzea ez dugu baztertzen.

Espainiako Gobernuaren Ordezkaritzen aurrean mobilizatu gara, garraio sektoreko profesionalek 60 urterekin erretiroa har dezaten eskatzeko

Garraioan ordezkaritza dugun sindikatuok (LAB, ELA, HIRU eta Kurpil) mobilizazioak egin ditugu Hego Euskal Herriko hiriburuetan, Espainiako Gobernuaren Ordezkaritzen aurrean, sektoreko langileek 60 urterekin erretiroa hartu ahal izatea eskatzeko.

Urteetako eskaera bat da, langileon jubilazio adina aurreratzearena. Aldarrikapen horrek, gainera, inoizko gaurkotasuna dauka, non langile hauen bizi baldintzak guztiz prekarizatuak dauden, zaintzarako denborarik gabe edota langabezia tasa oso altuekin. Bestelako jendarte eredu batean, non bizitza bizigarriak ditugun helburu, ezinbestekoa da lana banatzea, lan guztiak banatzea, baita zaintza lanak ere. Horrek, bestelako neurriek lagunduta joan behar du, hala nola, enpleguko lan jardunak murriztea edota jubilazio adina aurreratzearen neurriekin.

Zentzu honetan, zilegia da, Euskal Herrian mahai gainean jartzeko, lan baldintza neketsu edota arriskutsuak dituzten horietan aurreratze hori eskatzea, kasu honetan, gidari profesionalek egin bezala, eta bide batez erraztea administraziotik beraien jubilazio adina aurreratu ahal izatea, beste arlo batzuekin egiten den bezala (itsas langileak, burdinbidekoak, meategiak…).

Mobilizatu diren langileen adierazi bezala, “gizarteari mugikortasun zerbitzu bat ematen diogun langileak gara, lan txandatan, egun osoan zehar eta urteko egun guztietan, horrek dakarren nekatze fisikoarekin. Gaineratu behar da errepideen egoera dela, eta lan egiteko ergonomia medio, guztiok gaude bizkarreko minak jota, nekea, gaixotasun muskulo esletikoak eta psikosozialak pairatzen, hala ziurtatzen dute txosten mediku ugarik”.

Arazo hauek medikura joatean beti lotzen dituzte ogibidearekin, baina inoiz ez da aitortu gaixotasun profesional bezala: “Gehitu behar da gure lan orduetan jarri behar dugun arreta errepide eta inguruan eta beharrezko erreflexuak istripuak ekiditeko, egunero ekiditen ditugun bezala, eta zalantzarik gabe, erreflexu hauek adinarekin galtzen goaz. Norbaitek pentsa dezake zein erreflexu gaitasun izan dezakeen 65 urteko pertsona batek, gainera goizeko 4:30tan jaiki denean, zerbitzua ematera joateko?”.

LAB sindikatuak begi bat Madrilen jarrita dauka, gure bizi baldintzetan eragin zuzena duten erabaki asko bertatik inposatzen ari dizkigutelako. Bide horretan, euskal alderdiak presionatu behar ditugu euskal langileon lan baldintzen alde egin dezaten.

LAB Garraioko Sindikatu Koordinatzailearen (CST-Plataforma por la jubilación a los 60 años) partaide da 2020ko otsailetik, baina LAB sindikatuak bi oinak Euskal herrian ditu. Madrilen ez delako posible bizitza bizigarriak bermatzea. Hori soilik Euskal Herrian borrokatuz lortuko dugulako. Euskal Herritik eta Euskal herrian eragiteko garaia da, bertako gobernuak interpelatu eta Lan kode Propio eta Gizarte Segurantzako Lege propioak eskatuz. Hori da gure alternatiba, gure kanpaina propioa eginez, garraio enpresetan, enpresa komite eta sail sindikalen atxekimendua lortuz.

Garraioko Sindikatu Koordinatzaileak (CST) deitutako mobilizazioekin egin dugu bat, baina ez dugu ahaztu behar gure bide propioa egin behar dugula.

Energiarako eskubidea aldarrikatu dugu Bilbon, Iberdrola Dorrearen aurrean

Pobrezia energetikoaren aurkako egunaren harira, hainbat eragilek agerraldia egin dugu Bilbon, Iberdrola dorrearen aurrean.

“Sakeoari Ez. Energiarako eskubidea” lelodun dinamika aurkeztu dugu bertan. Hala, martxoaren 26ko arratsaldean Bilbon antolatutako manifestaziora deitu dugu.