2026-01-19
Blog Page 357

Salatu dugu Sunsundeguin ez dela etorkizunerako planik egin, zuzendaritza eta Sodena ez baitira gai plantari errentagarritasuna emateko

2013an, Sunsundeguiren egoera ekonomiko txarraren ondorioz, akzioen %51 egungo zuzendaritzaren esku geratu zen, eta %49 gainerako langileen esku geratu zen. Horrela atera ziren Sodena eta Nafarroako Gobernua enpresatik. Horren irakurketa kritikoa egin zuen LABek, neurri hark ez baitzuen enpresaren sakoneko arazoa konpontzen, errentagarritasunaren bila. Gaur egun arte inoiz iritsi ez den bazkide inbertitzaile baten bila ibili gara. Nafarroako Gobernuak berriro esku hartu behar izan du Sunsundeguin, eta enpresa hiru aldiz erreskatatu du:

2016/12/5
Lizentziak lortzeko, instalazioak hobetzeko eta enpresaren produktibitatea hobetzeko akordioa. Sodenak 1.700.000 € mailegatu zituen itzuli beharrik gabe, baldintza batzuk betez gero. 2019ko abenduaren 29an baieztatu zen Sunsundeguik ez zuela itzuli behar 1,7M €-ko mailegu hori.

2020/12/28
Industria plan bat zuen bazkide bat bilatzeko helburuarekin, 1,1 milioi euroko banku-mailegu baten ekarpena egin zen.

2021/01/28
Sunsundeguiren egoera ekonomikoa oso larria zenez, COVID-19aren eraginak konprometituta, Sunsundeguik 3,4 milioi euroko mailegua eskatu zion Sodenari enpresaren jarraipena ziurtatzeko.

Finantzaketa horri esker, 2020ko urteko kontuek hobera egin zuten; enpresak, 2016tik 2020ra, ozta-ozta lortu zituen irabaziak, salmentetan errekorra izan zuten arren.

Egoera horren zamalangileok hartu dugu guregain, 2020an adibide bat jartzeagatik: enpresak langileen gastuaren % 16 aurreztu du, gaur egun oraindik enpresan aplikatzen diren aldi baterako lan-erregulazioei esker.

Langileek soldata izoztuta dago inflazioa igo den arren, Nafarroan KPIa %6,6 positiboan geratu da. Esan dezakegu langileok, aldi baterako lan-erregulazioek eragindako kalteaz gain, %10eko soldata galdu dugula prozesu honetan.

Bitartean, goi-zuzendaritzako 9 kideek jasotako soldata 700.000 € ingurukoa da. Zuzendaritza horrek Sodenaren finantziazioa eta ahalegin ekonomikoa izan arren (%10eko soldata-galera), ez da gai izan egoera horri irtenbidea emateko.

Gaur egun ez dugu planik eta ez dugu inbertitzailerik, eta Sunsundeguiren etorkizuna dago jokoan, benetako inbertsio-plan bat falta da, azken hamarkadako murrizketek itotako langileek beregain ezin dutena. Nafarroako Gobernuak eta Sunsundeguiko zuzendaritzak, José Ignacio Murillorekin batera, langileek egindako ahalegina itzuli behar dute, inbertsio errealak eginez eta enpresak XXI. mendera ekarriko duen bideragarritasun plan eginez.

Mobilizazio olatu berri bat Osakidetzan, Jaurlaritzak osasungintza publikoaren egoera larriari behingoz konponbidea jar diezaion

Osasungintza publikoaren egoera larria dela eta, eta Jaurlaritzako Osasun Sailaren inmobilismoa eta konponbiderik ezaren aurrean, Osakidetzako langileek eta sindikatuok mobilizazio olatu berri batekin emango diogu amaiera otsailari. Hala, azken asteotan gauzatutako dinamika mobilizatzaileari segida emateko, ostiralean, otsailak 25, greba egin dugu Lehen Arretan, Bilbon, Gasteizen eta Donostian deitutako manifestazioen bezperan. Astelehenean, otsailak 28, berriz, Osakidetzako esparru guztietan egingo dugu greba.

Lehen Arretan egindako grebari dagokionez, inoiz baino jarraipen zabalagoa izan du, gehiegizko gutxieneko zerbitzuak ezarri arren; azken hamarkadako jarraipenik zabalena, hain justu. zenbait kasutan %100ekoa izan da jarraipena.

Urtarrilaren 23an egindako manifestazio jendetsuen ondoren, LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok argi eta garbi esan dezakegu Osakidetzak eta Osasun Sailak ez dutela pauso bakar bat ere eman, eta ez dutela neurri bakar bat ere proposatu Osakidetzak dituen arazo larriak konpontzeko. Halaxe salatu dugu berriro, Lehen Arretan egindako greban.

Lan zentroetan bizi den egoera gero eta prekarioagoa den bitartean, Osakidetzaren erantzuna da propaganda egitea eta aitzakiak bilatzea, neurri bakar bat ere proposatu gabe eta aldarrikapen bakar bati ere erantzun gabe. Are gehiago, pandemia aitzakia ezin hobea bihurtu da murrizketa, prekarizazio, inbertsio falta, pribatizazio eta osasun publikoaren desegite politikekin aurrera jarraitzeko.

Kolapso egoera eta osasun-arreta jasotzeko zailtasunak agerikoak dira herritarren artean; paraleloki langileen nekea argi eta garbi islatzen da, bai azken asteetan deitutako mobilizazioen jarraipen masiboan, baita irekita dauden hainbat gatazketan.

Gure osasun-sistema publikoa etengabeko erasoa jasaten ari da, eta horrek aliantza bat eragin du Osakidetzako langileen eta herritarren artean, azken asteetan ikusi dugun bezala. Aliantza horrek jartzen ditu zalantzan EAJren gobernuaren osasun-politikak.

Hori gutxi balitz, Osasun Sailak Mahai Sektoriala edukirik gabe utzi egin du. Aspaldidanik, informazioa emateko esparrua da hori; bertan ez da ezer negoziatzen, eta Osakidetzak inposatu egiten ditu bai landu beharreko gaiak, baita horien edukia ere. Hain da okerra egoera, Osakidetzak ez dituela betetzen bertan hartutako akordioak. Sindikatuekiko elkarrizketa gutxiesten du, eta gure osasun sistema publikoaren kudeatzaileen izaera antidemokratikoa gero eta larriagoa da.

Mahai Sektoriala osatzen dugun sindikatuok Osakidetzari eskatzen diogu bere jarrera erabat aldatzeko eta langileen aldarrikapenei erantzuteko, gabezia horiek guztiak konpontzeko.

Aldarrikapenak

Hauek dira Osakidetzak martxan jarri behar dituen aldarrikapenak:

-Osakidetzaren aurrekontua handitzea 2023. ekitaldirako, EBko batez bestekora iritsi arte (BPGren %7), horren %25 lehen arretara bideratuz.

-Plantillak egoki dimentsionatzea, milaka lanpostu sortuz, lan-kargak arrazionalizatzeko eta herritarrei kalitatezko arreta emateko.

-24.600 langilek baino gehiagok pairatzen duten behin-behinekotasunarekin amaitzea, %8ra jaitsi arte, plantillak kontsolidatuz.

-Galdutako erosteko ahalmena berreskuratzea eta murrizketa guztiak lehengoratzea, Garapen Profesionalean aplikatutakoa barne.

-EAGetan aplikatutako murrizketa guztien rebertsioa: berriro irekitzea edota arreta-ordutegiak berrezartzea.

-Kategoria guztietan, erretiroak, bakanteak, bajak eta bestelako absentziak berehala, osorik eta lehen egunetik betetzea.

-Arrisku psikosozialak ebaluatzea eta neurri zuzentzaileak aplikatzea, arreta berezia jarriz lan-kargetan eta pandemiaren ondorioetan.

-Malgutasunerako edota lana eta familia bateragarri egiteko neurri eraginkor eta errealak.

-Irekita dauden gatazkak konpontzea: txanda osagarria, %4ko osagarria; osagarri espezifikoa eta Santiago Ospitaleko larrialdien itxiera.

-Plantillaren aurretiazko erretiroa erraztuko duten neurriak.

Lan Ikuskaritzak zigortu egin du El Cenojal enpresa, langile migratzaile baten lan-istripu hilgarria ez jakinarazteagatik

Iazko irailaren 23an, LAB sindikatuak elkarretaratzea egin zuen Lan Ikuskaritzaren egoitzaren aurrean, Zarrakaztelun 62 urteko langile migratzaile bat hil zela salatzeko. Era berean, hurrengo egunean, salaketa jarri zuen, istripuaren lan-izaera ikertzeko eskatuz. Azkenik, Ikuskaritzak berretsi egin du lan-istripu gisa, eta arau-haustearen akta egin dio enpresari, istripua garaiz eta behar bezala ez jakinarazteagatik.

Ez zen trafiko istripu hutsa izan, lan istripu “in itinere” bat baizik. Arturo Rojas Castaños langilearen heriotza ez zen zorte txarraren ondorio izan, pairatzen zuen esplotazio eta prekarietate egoeraren ondorioa baizik.

Lehenik eta behin, erabat higuingarria da enpresaren eta mutuaren jarduna. Horrela, Lan Ikuskaritzak berak egiaztatu duenez, istripu hori ez zen lanekotzat kalifikatu, ezta lan-agintaritzari jakinarazi ere. Azkenik, istripu-partea Ikuskaritzaren bulegoetan sartu zen 2022ko otsailaren 4an, hiru egun lehenago enpresako bazkide eta administratzailea agertzera zitatu ondoren. Hau da, arau-hauste bat egin zuten ezer gertatu ez balitz bezala jokatu zutelako, langileen bizitzak ezer axola ez balu bezala. Eta ez zuten ezer esango LABek salaketarik jarri izan ez balu.

Bigarrenik, prekarietatearen inguruabarrak ere berretsi ditu Ikuskaritzak. “Langilea Figarolen bizi zen, Zarrakaztelutik bederatzi bat kilometrora dagoen herrian, eta, handik, Zarrakaztelura joaten zen bizikletaz. Handik, Erriberrira joaten zen autoz, han baitago tomatea jasotzen zuen finka”.

Hori da Nafarroako landa eremuko lanak ezkutatzen duen benetako errealitatea. Bizitza eta lan baldintza prekarioak, askotan esplotazioan edo heriotzan amaitzen dutenak. Azken hori Arturo Rojasi gertatu zitzaion.

Lan Ikuskaritzak begibistakoena baieztatu du, baina argitu gabe utzi ditu istripuaren inguruko inguruabarrak, laneko arriskuen ebaluazioa bete den ala ez eta horren ondoriozko enpresa-erantzukizunak. Nafarroako Gobernuarekin batera, egoera horiei amaiera emateko neurri egokiak hartu gabe jarraitzen dute.

LABek bere ekintza sindikala egiten jarraituko du, langileen eskubideak defendatzeko modurik onena dela sinetsita.

Baldintzarik Gabeko Oinarrizko Errentaren aldeko Herri Ekimen Legegilea Sustatzeko Batzordeko kideekin bildu gara, eta Gasteizko Legebiltzarrak Ekimena tramitera onar dezala eskatu dugu

LABen izenean, Ekintza Sozialeko idazkaritzako Josefina Roco “Txefi” eta Endika Perezek hartu dute parte Herri Ekimen Legegileko (HEL) sustatzaile diren hiru ordezkarirekin batera: Mikel Isasi, Angel Abalde eta Ignacio Funes.

Bileran iritziak partekatuta, Batzorde Sustatzaileak adierazi du azken lau hilabeteetan egindako lana arrakastatsutzat jotzen dutela. 22.075 sinadura bildu dira, eta, horri esker, 10.000 sinadura biltzeko legezko baldintza bete da, eta EAEn Baldintzarik Gabeko Oinarrizko Errenta baten HEL lege-proposamen gisa izapidetu dadin galdegin dute. 

Ildo berean, sustatzaileek adierazi dute espero dutela Legebiltzarrak orain ez baztertzea Herri Ekimen Legegilea, eta, aitzitik, gehiengoz edo aho batez lege gisa izapidetzea, eta politika sozial eta ekonomikorako tresna bihurtzea, gizarte hobe baterantz aurrera egitea ahalbidetuko diguna: pobreziarekin behin betiko amaitzeko eta bizitza erdigunean jartzeko gai izango dena. Bere aldetik, LAB sindikatuak bere programa sozioekonomiko berrituan jasotako ardatzak eta banaketa hirukoitzaren proposamena azaldu ditu.

BGOEren Sustatzaileak eta LABek bat egin dute proposamen horren inguruan izan daitezkeen ezberdintasunak sakonean eztabaidatzeko unea dela esatean, eta Eusko Legebiltzarra hori egiteko leku egokienetako bat dela uste dute. Horregatik, legebiltzar-taldeei eskatzen zaie HEL lege-proiektu gisa izapidetzearen alde bozkatzeko.

Era berean, kointzidentzia-maila handia izan da gure jendarteak bizi duen egoeraren diagnostikoan. Bat gatoz egungo gizarte-babeseko sistemak, egungo DSBEak bezala, ustez ezarri ziren hori konpontzeko gai ez direla ideiarekin.

Azkenik, bi aldeok konpromisoa hartu dugu, epe laburrean, pobreziarik gabeko gizarte bat, berdintasunezkoagoa, azken batean, jendarte hobe bat ahalbidetzeko ezarri behar diren tresnei buruz eztabaidatzen jarraitzeko.

Elkarretaratzea egin dugu, Lezkairuko eskola berrian D eredua jar dezaten eskatzeko

Elkarretaratzea egin dugu, Lezkairuko eskola berrian D eredua jar dezaten eskatzeko. Elkarretaratzea Lezkairuko eskola berria egiten ari diren tokiaren ondoan egin dugu.

LAB, STEILAS, ELA, SORTZEN eta Euskalgintzaren Kontseiluaren oharra:

Azken urteotan etxebizitza asko eraiki dira Iruñeko hegoaldeko auzoetan, batez ere Azpilagañan, Arrosadian eta Lezkairun. Familia askok haien seme-alabak euskarazko murgiltze ereduan matrikulatu nahi dituzte, baina, gaur egun, eremu horretan Hegoalde ikastolak bakarrik eskaintzen du D eredua, eta ez da aski eskari guztia estaltzeko.

2021eko otsailean, Lezkairuko ikastetxe berria eraikitzeko hitzarmena sinatu zenean, Hezkuntza kontseilariak esan zuen posible zela D eredua zabaltzea aipatu eskolan. Dena dela, azken mahai sektorialean horretaz galdetu genuen, baina ez ziguten erantzun.

Gainera, Nafarroako Gobernuaren akordio programatikoan xedatzen da ikastetxe publikoen sareak behar adinako gaitasuna lortu behar duela auzo eta zonalde guztien beharrak asetzeko, ikasleengandik hurbilen dauden ikastetxeetan eskolatzeko eta euskarazko eskaintza etengabe garatzeko mailaz maila. 

Horregatik guztiagatik, Hezkuntza Departamentuari eskatzen diogu D eredua zabal dezala Lezkairuko eskola berrian, hurrengo martxoaren 7an irekiko den matrikulazio kanpainan, euskaraz ikastea denon eskubidea delako.

Kalera irtengo gara martxoaren 3an, langile borroka bizirik dagoela aldarrikatzeko

Martxoaren 3an, 46 urte beteko dira Gasteizen langileek pairatutako sarraskitik. 46 urte geroago, oroimenak bizirik dirau, eta, LAB sindikatutik, urtero bezala, omenaldi propio bat egingo dugu datorren ostegunean, 11:30ean, San Frantzisko de Asis elizaren kanpoaldean, odolustea izan zen elizaren ondoan.

Bertan, omenaldi bat egingo dugu, eta abian diren borrokak ikustaraziko ditugu. Ondoren, lore eskaintza egingo dugu.

Martxoaren 3an, bestalde, LAB, ELA, ESK eta STEILAS sindikatuok omenaldi eta manifestazio bateratua egingo dugu; 18:30ean eta 19:00etan, hurrenez hurren. Hain zuzen ere, agerraldia egin dugu egun horretari begirako irakurketa plazaratzeko.

Sindikatuon ohar bateratua:

Duela urtebete, hemen bertan, omenaldi bat egin genien Gasteizen eraildako langileei, baita ere sarraskia salatzen ari ziren manifestazioan hil zituzten bi pertsonei ere. (Pedro MarĂ­a MartĂ­nez Ocio, Francisco Aznar Clemente, Romualdo Barroso Chaparro, JosĂ© Castillo GarcĂ­a, Bienvenido Pereda Moral,  eta Juan Gabriel Rodrigo Knafo y Vicente Anton Ferre).

Gaur, urte bat pasa ondoren, gauza asko gertatu dira, asko dira patronalak langile klasearen aurka egindako erasoak, EEE edo ERE basatiak, prekaritatea ohiko praktika bihurtuta, lan-istripuak, nolanahiko gabeko kaleratzeak, transfobia, jazarpen sindikala, generoagatiko soldata-diskriminazioa.

Horietako bakoitzaren aurrean, langile-mugimenduak egoera bakoitzak eskatzen zuen bezala erantzun du; Tubacexeko plantillaren moduko borroka eredugarriak ikusi ditugu, baina baita egoitzetako, etxez etxeko laguntzako, garbiketako, hezkuntzako langileak eta funtzio publikoko langileak ere.

Batzuek, irakurketa sinplista eginez, borroka bakoitza independentea dela interpretatzen dute, eta ez dute euren ondar aletxoaren ekarpena egiten aldaketa globalago bati, bai ekonomikoari, bai sozialari. Aldiz, guk badakigu mobilizazio bakoitza, greba bakoitza, lan-erantzun bakoitza kapitalaren urdailari emandako kolpe bat dela.

Martxoaren 3ko mobilizazioak, justizia eta erreparazioaren oroitzapena eta aldarrikapenaz gain, borroka horiei guztiei eta azken urteotan borroka historikoak izan dituzten sektore guztiei, pentsiodunen mugimenduari eta mugimendu feministari, tartea emango die. Metaleko, egoitzetako, etxez etxeko zerbitzuko lankideok, ikasleok, irakasleok, guztiok ibiliko gara Gasteizko kaleetan.                 

Hori guztia helburu bakar batekin: 76ko martxo hartan hasi zutenari amaiera ematea. Datorren martxoaren 3an, osteguna, arratsaldeko 18:30ean omenaldia hasiko da eta ondoren manifestazioa 19:00etan abiatuko da.

EAJ eta PSN interpelatuko ditugu martxoaren 8an, zaintzaren sektoreetako langileen lan baldintzen defentsan

Martxoaren 8an, Mugimendu Feministak arratsalderako deitutako mobilizazioekin bat egiteaz gain, kalera irtengo gara goizean, zaintzaren sektoreetako langileen lan baldintzen defentsan eta zaintza negozio iturri bilakatu dutenen kontra. Zentzu honetan, Bilbon, Donostian eta Gasteizen EAJ buru duen Foru Aldundien aurrean mobilizatuko gara; Iruñean, berriz, PSN-ren egoitza aurrean. 11:00etan izango dira protestak.

Zaintzaren sektoreko langileek esklabotzatik gertu dauden lan baldintza prekarizatuak pairatzen dituzte. Honek erantzule argia du: pribatizatu eta zaintzak negozio bihurtzen dituena.

Gure kasuan, arduradun hori azken 40 urteetan EAEn agintean egon den alderdia da, EAJ, hain zuzen ere. Era berean, Nafarroan, gobernuko alderdi neoliberalek eta ultrakontserbadoreek urteetan zehar ildo berari jarraitu diote: pribatizatu, merkantilizatu eta jendearen premiak erabili irabaziak lortzeko. Milaka emakume langileren bizitzak prekarizatu eta enpresa pribatuentzako esleipenen bidez diru publikoa poltsikoratu dute. Zaintza, aberastasun iturri izan da batzuentzat.

Egoera horrek konponbidea behar du, berehala. Zaintzaren negozioarekin amaitu eta zaintzak demokratizatu behar ditugu. Diru publikoa egoitza pribatuetara desbideratzen da urtero: EAEn, 210 milioi eurotik gora; Nafarroan, 100 milioi euro inguru. Nafarroan dauden 72 egoitzetatik, 2 baino ez dira publikoak, eta EAEn, 370 zentroetatik % 90 pribatuak dira, eta 70 baino gehiago EAJko kargudun ohienak.

Datu argiak dira. Ezin diogu egoerari ezikusiarena egin. Diru publikoa esku pribatuetara desbideratzen da, lagunen enpresei emateko eta, bien bitartean, langileen baldintzak eta zaintzak behar dutenen arreta gero eta gehiago kaskartzen da. Ezin dugu egoera hau luzaroago onartu. Zaintzak ezin dira negozioa izan, gutxi batzuek zaintzaileen ustiapenaren eta zerbitzuaren okertzearen kontura irabaz dezaten.

Zaintzak eskubidetzat hartu behar dira: modu duin eta bidezkoan zaindu eta zaintzeko eskubidea, bai zaintzaileentzat, bai zainduak izaten ari direnentzat. Horixe da bizitza erdigunean jartzea. Gaur egun, gobernatzen duten alderdiek kontrakoa aukeratu dute: negozioa erdigunean jartzea.

Horren aurrean:

• Zaintzarekin zerikusi zuzena duen ezein zerbitzu pribatizatzeko debekua eskatzen dugu, adinekoen egoitzetatik eta etxez etxeko laguntzatik hasita.

• Negozio horiek kudeatzen dituzten enpresen gaineko kontrola eskatzen dugu, bai eta hitzarmenak negoziatzeko betebeharra ere. Halaber, eta enpresa horiek publifikatu arte, bertako lan baldintzak sektore publikotik zuzenean ematen diren zerbitzuetako lan baldintzekin pareka daitezela. Zaintza, eskubide gisa, ezin da esku pribatuetan geratu.

• Zaintza sistema publiko bat behar dugu, premia horiei guztiei erantzungo diena, eta langileek aspaldidanik jasaten duten egiturazko esplotazioarekin amaituko duena.

• Adinekoen egoitzak eta etxez etxeko laguntzaren kudeaketa zuzena eskatzen dugu, baita etxeko lanaren erregularizazioa ere, lan baldintzak babestuko dituen hitzarmen kolektibo baten bidez.

• Egoera irregularrean dauden etxeko langile guztien erregularizazioa.

Ez ditugu zaintzak eta zaintzaileak enpresa esplotatzaileen esku utziko, onura besterik ez baitzaie interesatzen, eta ez bizitza. Era berean, berriz pribatizatzeko eta zaintzak etxeetara itzultzeko familia-politikak salatzen ditugu; ez da irtenbide justua, emakumeak* zainketen erantzule bihurtzeko modua baino. Ez gaude xantaia hori onartzeko prest. Zaintzen birbanaketa justua eta berrantolaketa soziala aldarrikatzen dugu.

Gainera, hori guztia etxeko langileen esplotazioarekin batera gertatzen da. Egoera larrian daude, beren eskubideak ukatuta eta langiletzat hartu gabe. Atzerritartasun legeak hori guztia ahalbidetzen du. Egoera irregularrean dauden etxeko langile guztiak erregularizatzea eskatzen dugu. Hemen lan egiten dute eta hemen bizi dira.

Eskubide guztiak denontzat! Zaintza lan guztien pribatizazioa eta azpikontratazioa gelditu!

Ukrainako egoerak diplomazia serio eta konprometitua behar du

Errusiak Ukrainan egindako eraso militarra oso albiste txarra da, zoritxarrez iragarpen okerrenak egia bihurtu dituena. Egoera hau, besteak beste, azken asteetako gerra-tentsioaren gorakadarengatik eta nazioarteko akordioak etengabe ez betetzearen ondorioa da.

Errusiak Ukrainan egin duen esku-hartze militarrak mundua, munduko ordena berri baterantz doala, eta egoera horren ondorioen dimentsioa gaur egun ezezaguna dela agerian uzten du.

LAB sindikatuak, NATO-n sartzeko erreferendumean Euskal Herriak esan zuen bezala, gerrari ezetz esan dio, eta, hortaz, Errusiari liskarrak eta ekintza militarrak eteteko dei egiten diogu. Gatazkan inplikatuta dauden alde guztiei alde guztientzat egokiak izango diren nazioarteko akordio berriak lortzeko bide diplomatiko guztiak agortzea, akordio horiek betetzea eta inork desiatzen ez duen hondamendia izango litzatekeen gerrari ateak ixtea eskatzen diegu.

Anbulantzien zerbitzua publiko izatea eskatu dugu Gasteizko Legebiltzarraren aurrean

Garraio Sanitarioko Zerbitzuko langileek Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailaren kudeaketa salatu dute Gasteizko Legebiltzarraren aurrean, eta zerbitzua publiko egiteko eskatu dute. Euren eta zerbitzuaren egoerari buruzko eztabaida egin dute Legebiltzarrean, eta, horren harira, LAB, ELA, UGT, CCOO, ESK eta CNT sindikatuok deituta mobilizatu dira.

Pandemia baino lehenagotik salatu dugu anbulantzia-baliabideak urriak direla herritarren behar guztiak asetzeko, baina Osasun Sailetik entzungor egiten dute, eta, zerbitzua indartu beharrean, murriztu egiten dute, herritarrei ematen zaizkien zerbitzuei dagokienez, kudeatzen duten enpresa pribatuen emaitzen kontuen onura gero eta handiagoa baita. Onura hori egungo baliabideak handitzeko erabil liteke, Eusko Jaurlaritzak zerbitzuaren kudeaketa bere gain hartuko balu, onura pertsonala baino bilatzen ez duten enpresa pribatuak aberasteko erabili beharrean.

Horregatik, zerbitzuaren publifikazioaren bidez hobetzeko borrokan jarraituko dugu. Garraio sanitarioaren sektorea publikoa izatea eta ez azpikontratatua, eta zerbitzua herritarren eskura egotea, eta ez enpresa pribatuen onuren esku, langile guztiak subrogatuak izateaz gain.