2026-01-01
Blog Page 264

Hauteskunde sindikaletan azken lau urte hauetan gehien hazi den sindikatua gara

Lau urtean behin egiten den hauteskunde sindikaleko epealdi trinkoaren lehen txanpa amaituta (2022ko iraila eta abenduak 31 bitartekoa), honako hauek dira ondorio nagusienak: EAEn %20ko langara gerturatu eta bigarren sindikatu gisa indartu da LAB; Nafarroan, berriz, %17aren gainetik egonkortu da, lehen sindikatutik 8 puntu baino gutxiagora.

2021etik 2022ra  bilakaerak motelaldia izan badu ere, LAB da azken lau urteko epealdian gehien hazi den sindikatua hala EAEn nola Nafarroan. Honela, azken garai trinkoarekin alderatuta (2018), LAB emaitza onak lortzen ari da eta datozen hilabeteetan, garai trinkoaren bigarren txanpan, emaitza horiek hobetzea da bere erronka.

Izan ere, hainbat hauteskunde prozesu atzeratu dira eta maiatza bitartean enpresa pribatu askotan eta bereziki administrazio publikoetan, non LABek ordezkaritza handia duen, egingo dira hauteskundeak (besteak beste EAEko irakaskuntza publikoa martxoa amaieran eta Nafarroako administrazio publiko osoa maiatzean).

Hauteskunde emaitzekin batera, afiliazioaren inguruko datuak nabarmentzekoak dira, parekorik ez duen hazkundea izan baitu LABek: kasik %14ko igoera azken lau urteotan.

Hauteskunde sindikalen emaitzak EAEn

Hona hemen EAEko behin behineko emaitzen arabera 2018 eta 2022 artean emandako eboluzioa:

Ikus daitekeenez, gora-behera handirik gabeko lau urteko epealdi honetan LAB da hazten den sindikatu bakarra (%0,50 gehiago), gainontzeko sindikatuek egonkor jarraitu (UGT, CCOO) edota beheranzko joera duten bitartean (ELA). Honela, EAEko bigarren sindikatu gisa indartu eta hirugarren sindikatua den CCOOekiko tartea handitu du LABek; kasik 200 ordezkari gehiago dauzka orain.

Hauteskunde sindikalak emaitzak Nafarroan

Nafarroan, berriz, honako hauek dira behin betiko emaitzak:

Honela, 2021etik 2022ra %0,13 jaitsita ere, Nafarroan LAB da lau urteotan gehien hazten den sindikatua (+%0,92) ELAren aurretik (+%0,34), CCOO iraun eta UGT beherantz egin duen bitartean. Honela, 2010etik hona ematen ari den aldaketa mantso baina sendoak jarraipena izan du azken lau urteotan. 2010ean lehen sindikatua zen UGTren eta LABen artean 18 puntuko aldea zegoen; gaur egun, aldiz, 8 puntu baino gutxiagokoa da, oraindik orain zenbait eremutan LAB sindikatuari hauteskundeetan berdintasunez parte hartzeko eskubidea bermatzen ez bazaio ere. Kontutan hartzeko beste datua, honako hau: 2010ean UGT eta CCOO %55,96 batzen zuten, 2022an berriz %48,8; alegia, bi sindikatu hauek jada ez dute gehiengorik Nafarroan.

Haueskunde sindikalen emaitzak Hego Euskal Herrian

Hego Euskal Herriko datuak, honako hauek:

Ikus daitekeenez, LAB da hazi den sindikatu bakarra, gainontzekoak mantendu (UGT, CCOO) ala apur bat jaitsi diren bitartean (ELA).

Hauteskunde sindikalen emaitzak Ipar Euskal Herrian

Jakina denez, hauteskunde sindikaletan Ipar Euskal Herria ez da hautes-barrutitzat hartzen eta ez dago sindikatu bakoitzaren ordezkaritzaren inguruko datu orokorrik. Edozein kasutan ere, LABen indarra areagotu da 2022an zehar, zerbitzu publikoetan eginiko hauteskundeetan lortutako emaitzei esker. Udaletan 5 ordezkari gehiago eskuratu eta hezkuntza publikoan lehen aldiz ordezkaritza izatea lortu du.

Afiliazioa Euskal Herrian

Afiliazioari dagokionez LABen hazkundea ikusgarria izaten ari da: kasik %14ko igoera izan du lau urtetan. Honela, 41.889 izatetik 47.742 afiliatu izatera pasa da, kasik 6.000 gehiago. LAB sindikatuak lan baldintza prekarioak dituzten sektoreengana gerturatzeko egiten ari den ahaleginaren emaitzetako bat da.

Aipatzekoa da emakumeek afiliazioan duten portzentaia areagotu dela azken lau urteotan: afiliatuen %41,9 izatetik %43,58 izatera igaro dira. LAB sektore feminizatuetan egiten ari den lanaren isla da hori.

Bizkaiko metalgintzako gehiengo sindikalak batzarretan berretsi dugu bitartekaritza proposamena

LABek, CCOOk eta UGTk batzarrak egin dituzte delegatuekin eta militantziarekin gaur, sindikatu bakoitzak bitartekaritza-proposamenaren inguruan duen jarrera adosteko. Hiru sindikatuok iragarri dugu batzar guztietan berretsi dela Eusko Jaurlaritzako Enplegu eta Lan Sailak aurkeztutako proposamena.

Igor Arroyo: “Medikuen Sindikatuak eskatzen duenak ez dauka ez hanka eta ez buru: esklusibotasunagatiko gehigarria kobratzen jarraitzea eta, aldi berean, kontsulta pribatua ireki ahal izatea”

Nafarroako osasungintza publikoan esklusibotasuna kentzearen inguruko eztabaidari buruz galdetu diote gaur goizean LABeko koordinatzaile orokorrari, Igor Arroyori, Naiz Irratian. Bada, kritiko azaldu da Gobernuarekin nahiz Medikuen Sindikatuak egindako eskaerarekin, zeina “xelebre” gisa deskribatu duen. Klasismoa leporatu die esklusibotasuna kendu baina, hala ere, Osasunbidean soilik jarduteko konpromiso horren truke ordaintzen den gehigarria jasotzen jarraitzeko eskatzen duten sendagileei. Gogorarazi du, hala ere, Medikuen Sindikatuak ez dituela osasungintzako langile guztiak ordezkatzen, eta azpimarratu du badirela klase kontzientziadun profesionalak, horietako zenbait LABen dihardutenak.

Horrez gain, baina, aktualitateari lotutako beste hainbat kontuz mintzatu da Arroyo mikrofonoaren aurrean, hala nola Espainiar estatuak atzo bertan iragarritako neurriari buruz. Horren arabera, gutxieneko soldata 1.080 eurokoa izatera pasako da. Albiste ona dela uste badu ere, azpimarratu du laburregi geratzen dela Hego Euskal Herriko errealitateari erantzuteko. Izan ere, gutxieneko soldata herrialdeko batez bestekoaren %60aren pare egoteko irizpideari jarraikiz, hegoaldeko lau lurraldeetan 1.400 eurokoa izan beharko litzatekeela gogorarazi du.

Esteka honetan entzun daiteke elkarrizketa osorik: https://irratia.naiz.eus/eu/info_irratia/20230201/medikuen-sindikatuak-etekin-pertsonalari-begiratzen-dio-ez-zerbitzu-publikoari

Ondasunaren banaketarako soldatak duintzea eta zerga politika berria aldarrikatu ditugu

Langileon bizi baldintzen prekarizazioari eta pobretzeari aurre egiteko beharrezkoak dira ondasunaren banaketaren aldeko politikak, soldatak duintzearen zein aurrekontu eta zerga politikaren bidetik.

Atzokoan gutxieneko soldata eguneratzeko akordioa erdietsi zuten Espainiako Gobernuaren eta CCOO eta UGTren artean. Gutxieneko soldata igotzea pobretzeari aurre egiteko neurri egokia izanik, Euskal Herriko errealitateari erantzuteko motz geratzen den igoera da atzo adostu zutena.

Europako Karta Sozialak ezartzen duen moduan, gutxieneko soldata batez besteko soldataren %60an ezarri behar dela defendatzen du LABek, eta kopuru hori Hego Euskal Herrian 1400€-koa da. Zenbateko horretara iristeko, borondatea besterik ez da behar; eskuduntza eza aitzakia hutsa da. Akordio Intersektorial baten alde egiteko dei egin diogu patronalari, eta Jaurlaritzari eskatu diogu enpresariak interpelatzeko gai honi dagokionez. Era berean, soldaten eros ahalmenari eustea ezinbestekotzat jotzen dugu.

Soldatekin batera, politika publiko birbanatzaileen alde egin behar da eta horretarako zerga politika berria behar dugu. Atzo jakin genuenez, EAJren eta PSEren artean eztabaida hau irekitzeko asmoa adierazi zuten. Sakoneko aldaketak behar dira, eta ez da aurpegi zuriketarako momentua. Zerga politika berriak langileen beharrei erantzuteko, eztabaida honetan parte hartze soziala bermatu behar dela aldarrikatzen dugu.

LABen denbora daramagu zerga politika berria, diru gehiago bilduko duena eta progresiboa izango dena aldarrikatzen. Kapital errentak eta irabazi enpresarialak gehiago zergapetuko dituena. Badago tartea horretarako; izan ere, gogoratu behar dugu egun zerga sistema ez dela batere progresiboa, zerga bilketa osoaren %80 baino gehiago langile errentatik datorrela. Aldiz, sozietateen gaineko zergaren, hau da, enpresek beren irabaziengatik ordaintzen dutenaren pisua %7 baino ez da. Langileok probretzen ari garen bitartean, enpresariak aberasten ari dira; asko eta asko dira irabazi handiak dituzten enpresak eta iraingarriak diren dibidendo banaketak egiten dituztenak.

Langileen aldarrikapenak entzun eta blokeoarekin amaitzea exijitu diegu Bizkaiko Foru Aldundiari eta GUFEri

Azken urteotan Bizkaiko Foru Aldundia eta Gizarte Urgazpenerako Foru Erakundeko (GUFE) langileok gure lan baldintzen negoziazioan pairatzen ari garen blokeoa eta murrizketak salatzeko, LABek mobilizazioak egin ditu azken egunotan. Horrela, urtarrilaren 24an Ogasunean mobilizatu ginen, 26an Gizarte Ekintzan eta gaur, Foru Jauregian, Bilbon Aldundiak dituen lan-zentrorik handienetan. Mobilizazio hauek Aldundiari eta GUFEri langileen haserrea erakusteko helburua izan dute.

Hau da une honetan negoziazio mahaian gertatzen ari den dinamikaren emaitza:

  • Inflazioaren ondoriozko soldata-galera, KPItik urrun dauden igoerekin eta, are gehiago, sektore pribatuko eremuetan izandako igoeren azpitik.
  • Aurrerapenik ez kontziliazio eta erantzukidetasun neurrietan, baita neurriak hartzen dituzten pertsonak zikoizkeriaz eta mesfidantzaz tratatzea ere.
  • Telelanaren proposamen urria eta behe kategoria batzuekiko diskriminatzailea, langileekiko mesfidantzatik egina.
  • Egonkortze prozesuetan prozesu hauen berezko helburua, hau da, kontsolidazioa bera zailtzen duten erabakiak hartzea.
  • Erretiro-adina atzeratzeko eta erretiro aurreratua zigortzeko politika atzerakoienekin lerrokatzea (izan ere, alde bakarrez bertan behera utzi baitute erretiroa aurreratzea posible egiten zuen Giza Baliabideen Plana).
  • Gizarte-zerbitzuetan politika neoliberalak areagotzea, egoitzetako plaza publikoak suntsituz.
  • Euskeraren normalizazio planeko neurriak aplikatzeko interesik eza, eta hautaketa-prozesuetako destinoak aukeratzean hizkuntza-eskakizuna dutenekiko jarrera zigortzeailea.
  • Atzerapenak eta hartutako konpromisoak ez betetzea: berdintasun plana, lekualdatze-lehiaketak, …
  • Behe kategorien suntsiketaren eta prestigioa kentzearen bidea Administrazio guztiz teknifikatuaren norabidean.
  • Lan osasunean atzerapausu nabarmenak (esate baterako osasun arrazoiak izanda ere telelana ukatzeko erabakiak).
  • Interinoekiko bidegabeko diskriminazioa.

Azpimarratu nahi dugu blokeo egoera hau EAJk Bizkaiko Ahaldun Nagusi izateko proposatu duen hautagaiaren garaian gertatzen ari dela nagusiki; Elixabete Etxanobe da gure negoziazio eta lan harremanen arduradun politiko zuzen eta nagusia, eta bera ardura honetan dagoenetik sindikatuok, murrizketak eta blokeoaz gain, planteatutako gaiei buruz jaramonik ere ez egitea pairatu behar izan dugu. Zintzoki ez dugu uste hori denik bizkaitarron arazoez ardura nagusia hartu nahi duen pertsonak erakutsi beharko lukeen jarrera, halako jarrerarekin, ahaldun nagusi ateraz gero bizkaitarrok gureak eginda gaude.

Hala, Funtzio Publikoko gaien Ahaldun bezala eskakizun bat helarazi nahi diogu, negoziatzeko borondatea erakus dezan.

LABen ustez, une honetan badira agendan etorkizuneko Bizkaiko zerbitzu publikoak definitu dezaketen gai oso garrantzitsuak, hala nola nolako tokia eman nahi zaion Aldundian eta GUFEn euskarari, digitalizazio eta telelanaren aukerak baliatuz lan egiteko eta gure zerbitzuak emateko era eraginkorrago eta inguruarekiko errespetuzkoagoa eraikiko dugun ala ez, lan egonkotasunaren alde egiten den ala ez, adinekoen zaintzarako zerbitzuak pribatizatzen jarraituko duten ala plaza publikoak sortuko dituzten, langile interinoen eskubideak berdintzeko ahaleginak egiten diren ala ez, adineko langileen erretiroa aurreratuz zerbitzu publikoetan langile gazteei aukerak ematen zaizkien ala ez, kontziliazioa errazten den ala mehatxutzat jotzen den…

Gai hauek guztiek garrantzia handia izan dezakete Bizkaiko instituzio nagusian lan egiten dugun pertsonentzat, baina baita zerbitzu publikoen jasotzaile diren bizkaitar guztientzat, eta hauei heltzeko jarrerarik onena blokeoa gainditzea eta benetan entzuketa aktiboa praktikatzea dela irizten diogu.

Madres Mercedariaseko langileek 7 eguneko grebarako deialdia egin dute, Orozkoko Ibarra auzoko egoitza-zentroa ixteko mehatxuaren eta bertako lan- baldintzen prekaritatearen aurrean

Orozkoko Ibarrako Madres Mercedarias egoitza-zentroko langileok aniztasun funtzionalaren sektoreko zerbitzu publiko bat egiten dugu, zehazki, Orozkoko Ibarra auzoan. Gure ordezkaritza sindikala LABeko 2 ordezkarik eta ESK-ko ordezkari batek osatzen dute.

43 langile gara, eta adimen-desgaitasuna duten 73 emakume zaintzen ditugu. Hau da, emakumeak gara emakumeak zaintzen, eta badakigu horregatik ausartzen direla lantokia ixtearekin mehatxatzera eta gure lan- baldintzak hain prekarioak izatera.

2019an, Madres Mercedarias-ek, Fundacion Aliados enpresa putrea erabiliz, soldatak izoztu zizkiguten eta urteko lanaldia handitu ziguten. Gure lan-baldintzak defendatzeko borroka hasi genuen eta gaur arte, 21 greba egun eta mobilizazio anitz egin ditugu. Bizkaiko Aldundiak beste alde batera begiratu du, bera izan arren ematen dugun zerbitzu publikoaren titularra, eta berau egiten dugu egungo prekaritate-egoeraren zuzeneko erantzule. Gogora ekarri nahi dugu 900 eta 1.100 euro arteko soldatak kobratzen ditugula.

Madre Mercedarias Kongregazioak berriki jakinarazi digu zerbitzua utziko dutela eta, inor ez badator euren negozioa erostera, lantokia itxiko dutela. Bizkaiko Aldundiak erabakia ezagutzen duela ere jakinarazi digute. EDE fundazioa kontratatu dute egungo egoera kudeatzeko. EDE-ren kudeaketa, orain arte, Kongregazioa langileekin edozein negoziaziotatik aldentzea izan da, eta langileei jakinaraztea hobe dela “zaratarik ez ateratzea”; hau da, gu beldurtzen saiatzea gure eskubideen alde borrokatu ez dezagun.

Egoera oso larria da, ez bakarrik guretzat, baita zaintzen ditugun emakumeentzat ere. Emakume horientzat egoitza-zentro hori beren etxea da. Bizkaiko Aldundia da, orain inoiz baino gehiago, gatazka honen erantzule zuzena, eta zuzenean interpelatuko dugu. Sergio Murillo arduradun gorenarekin bilera bat eskatu dugu, bere erantzukizunak bere gain hartzeko eta egoera honi irtenbidea emateko eskatzeko.

Egoera larri horren aurrean, eta hainbat batzar egin ondoren, 7 greba-egun deitzea erabaki dugu, otsailaren 6tik 12ra. Eta iragartzen dugu ez direla azkenak izango gure eskubideak errespetatzen ez badira: gure enpleguak mantentzea, erosteko ahalmena berreskuratzea eta gure urteko lanaldia murriztea.

Greba-egunetan hainbat mobilizazio eta ekintza egingo ditugu, besteak beste:

– Elkarretaratzeak egunero Orozkoko Ibarrako lantokian 14:30ean.

– Manifestazioa Bilbon otsailaren 8an. 10:00etan aterako da EDE Fundazioaren egoitzatik, eta Moyua
plazan batuko da borrokan ari diren aniztasun funtzionalaren sektoreko beste enpresa batzuekin, hala
nola Gorabide eta Gaude, Aldundiaren Jauregiraino.

Amaitzeko, gizarte osoa gonbidatu nahi dugu gure borroka babestera, eta, era berean, gure erabakia helarazi
nahi dugu, gure enpleguak eta lan-baldintzak bermatuak izan daitezen lortu arte, behar den guztia
borrokatzen jarraitzeko.

Gaur beste langile bat hil da lan istripu batean Donostian

Gaur lan-istripu hilgarri baten berri izan du LABek. Altueratik erorita hil da 32 urteko behargina. Iaz 11 izan ziren arrazoi berdinagatik zendutakoak.

Azken honekin, gutxienez sei langile hil dira dagoeneko lan-istripuz 2023an, urtea hasi zenetik hilabete baino igaro ez denean.

LAB sindikatuak elkartasuna adierazi nahi die langilearen senideei, hurbilekoei eta lankideei nahiz Euskal Herriko langilego guztiari.

LAB sindikatuak jakin ahal izan duenez, hildako langilea zuntz-optikaren instalatzailea zen eta Errenteriako Fycotel S. Koop enpresarentzat lan egiten zuen, Cotronic enpresako azpikontrata dena eta hau ere Telefonicako azpikontrata dena.

Oso lan baldintzak kaxkarrak dituzte, oso soldata baxuekin eta askotan autonomo faltsuak izaten dira, beraz, prebentzio eta segurtasunezko neurriak ez dira betetzen.

Gaurko heriotza azpikontratazio masiboko politika kriminal baten ondorioa da, Telefonica bezalako enpresek etekin izugarriak metatzen dituzte, langileen erabateko prekarietatearen kontura.

Hori guztia dela eta, LABek ikerketa serioa exijitzen du, eta arduradunek egindakoa ordain dezaten.

Atzo ere beste lan istripu bat izan genuen Lizarran. Kasu honetan, langilea larri eraman zuten ospitalera. Eta aurreko ostegunean, hilaren 27an, beste langile bat hil zen, kasu honetan Bilboko udal langilea, lan istripu ez traumatiko baten ondorioz.

Neurri sendorik ezean, enpresaburuen erabateko inpunitateak, ustiapen neoliberaleko politikarekin batera, heriotza eta miseria baino ezin ditu eragin. Berriz ere langile baten heriotza eraikuntzan.

Horregatik, langile garen aldetik, zero tolerantzia adierazi behar dugu lan-istripuekin, lanbide-gaixotasunekin eta lanarekin lotutako gaixotasunekin. Eredu-aldaketa bultzatu eta lagundu behar dugu, aldaketa politiko, ekonomiko eta soziala, zeinaren bidez bizitza duinerako eta osasunerako dugun eskubidea errealitatea izango den, eta ez utopia.

Aldaketa ez digute patronalak edo legeek oparituko, aldaketa gutako bakoitzarengan dago, gure konpromisoan dago, obra, lantegi, herri eta auzo bakoitzean.

Azkenik, dei egiten dugu hurrengo orduetan antolatu daitezken salatze elkarretaratzeetan parte hartzeko nahiz lantokietan eredu berri baten aldeko borrokan jarraitzeko, baldintza duinen eta langileon bizitza eta osasuna erdigunean jarriko duen jendarte eta herri baten alde.

Zaldibarko hondamenditik hiru urte betetzen diren honetan, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak erantzukizunak argitzea eta ez errepikatzeko bermeak eskatzen ditu

Zaldibar Argituz plataformak otsailaren 5erako deituriko ekitaldian parte hartzera dei egiten du

Hiru urte bete dira Zaldibarko hondamendia gertatu zenetik. 2020Ko otsailaren 6an Verter Recycling-en zabortegia hondoratu eta Alberto Sololuze eta Joaquin Beltrán desagertu ziren zabor artean. Lehenik eta behin elkartasun eta babes osoa adierazi nahi diegu familia eta ingurukoei, oraindik erantzukizun guztiek argitu gabe jarraitzen duten honetan.

Luizia eta hondamendia gertatu zenetik bertatik Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta berau osatzen dugun gehiengo sindikal eta eragile sozialok, Zaldibar Argitu plataformarekin elkarlanean, salatu izan dugu zabortegiaren kudeaketan agerikoa izan den kontrol falta, jarduera opako eta klientelarra, jasanezina eta arriskutsua. Baita, Verter Recycling enpresaren erantzukizun zuzena ingurumen hondamendian eta Joaquin eta Albertoren heriotzean.

Horrekin batera irmoki salatu dugu eta salatzen dugu Eusko Jaurlaritzaren eta Ingurumen Sailaren erantzukizun politikoa. Zaldibarreko zabortegia 2016tik arrisku larrian zegoen eta urte hauetan guztietan ez dira beharrezko neurketak eta kontrolak egin. Hondamendiaren ondoren ardura guztia Verter Recycling enpresaren gain uzteko saiakera etengabean aritu da Jaurlaritza, baina zabortegian detektaturiko irregulartasunei ezikusia egin zitzaien. Berriki jakin dugu Eusko Jaurlaritzako hiru teknikari inputatu eta deklaratzera deitu dituztela zuhurtziagabekeriazko prebarikazioagatik. Eusko Jaurlaritza eta Ingurumen
Sailak opakotasunez, erantzukizun eta ardura politikoari muzin eginez, aritu dira denbora guzti honetan, gertaturikoa argitzeko ekarpen irmoa egin ordez.

Hiru urte luze joan dira baina berriro errepikatu ez dadin bermerik ez daukagu. Kudeaketa pribatuan eta kontrol publiko ezean oinarrituriko hondakin kudeaketa eredua negozio iturri bilakatu da enpresarientzat, langileon eta naturaren kontura. Langileon eta herritarron bizitza zein osasuna bermatzeko, edota hondakinen kudeaketa eredu iraunkor baterantz bidea egiteko neurriak ez dira hartu. Azpikontratazio politikak eta zaintza, kontrol eta babes neurri ezak langileon lan baldintzak prekarizatu eta bizitzak arriskuan jartzen jarraitzen du, baita herritarren osasuna ere.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartatik Zaldibarren gertaturikoa argitu dadin eskatzen jarraitzen dugu, eta erantzukizun guztiak argitu daitezela. Horrekin batera, pertsonentzat eta naturarentzat bizigarria den eredu baten norabidean neurriak hartu eta Zaldibarren gertaturikoa errepikatu ez dadin bermeak eskatzen segiko dugu. Gertaturikoa ahanzturan geratu ez dadin, igandean, otsailak 5, 12:30etan Eitzagan Zaldibar Argitu plataformak deituriko ekitaldian parte hartzera dei egiten dugu.

Langileak Osasuna. Erantzukizunak.

Zaldibar Argitu!

Erretreten erreformaren aurkako bigarren greba eguna ere jarraipen zabala izaten ari da Ipar Euskal Herrian

Intersindikalarekin batera goizean Baionan egin dugu mobilizazio nagusiak jendetza bildu du. LABek, gainera, manifestazioaren baitan ekintza bat gauzatu du Société Générale banketxearen egoitza batean, sistema publiko duina aldarrikatzeko afitxak itsatsi dituelarik.

Hilaren 19an izan zen lehenengo protesta eguna, eta joan den astean, berriz, Baionako portua blokeatu genuen. Bada, sindikatuok erreforma atzera botatzeko eta erretreta duinaren aldeko borrokan jarraitzeko asmo irmoa dugu.