2026-01-01
Blog Page 263

Bizkaiko metalgintzan borrokaren bidez erdietsitako akordioa sinatzea #LortuDugu

Ekainean hasi eta 11 greba egun eta hainbat mobilizazio aurrera eraman ostean, Eusko Jaurlaritzaren bitartekaritza behartu genuen langileok, eta azkenik lortu dugu hobekuntzak biltzen dituen hitzarmena sinatzea, patronalak zituen asmoen kontra. Bada, lorpenari buruzko irakurketa plazaratzeko agerraldia egingo dugu bihar, larunbata. Dena den, borroka horrekiko jazarpena nabarmendu du LABek; izan ere, orain artekoez gainera, gaur bertan ere hainbat langilek jaso dute epaitegian deklaratzeko deia.

LABeko kideok hasieratik salatu izan dugu Eusko Jaurlaritza Bizkaiko metalgintzako gatazkan izaten ari zen jokabidea; izan ere, azkenaldian Ertzaintzak jarritako hainbat isun eta inputazio jaso ditugu borrokan aritutako langileok, eta badirudi oraindik ere ez direla eten horren ondorioak. Izan ere, gaur bertan hainbat beharginek zitazio gehiagoren berri jaso dute. Bada, horiek guztiak erretiratzeko exijitu diogu Segurtasun Sailari.

Iratxe Azkuek, LABeko ordezkariak, langile guztiak zoriondu ditu hitzarmena izenpetu ostean, eta gaurkoa posible egin duen borrokarekiko harrotasuna azpimarratu du.

Gai honen harira, LAB sindikatuak agerraldia egingo du bihar, garaipenaren inguruko bere irakurketa plazaratzeko asmoz.

Grebak deitu ditugu APNABIn otsailaren 8 eta 9rako bidezko lan-hitzarmen baten alde

APNABIko enpresa-batzordea LABeko 13 ordezkarik osatzen dute, eta otsailaren 8an eta 9an bi greba egun deitu dituzte bidezko lan-hitzarmen baten alde. Erabat finkatuta dagoen elkartea da, 1.000 familiak baino gehiagok osatzen dute eta 300 pertsona inguruk egiten dute lan bertan. APNABIk erakunde publikoen eta beste eragile batzuen lankidetza du, autismoaren espektroan nahasmendua duten pertsonei eta haien famileei zuzendutako zerbitzu eta jarduera sare zabala mantentzeko.

Ematen duten zerbitzu publikoaren titulartasuna, ia osorik, Bizkaiko Foru Aldundiaren ardura da. Azken batean, APNABI diru publikoarekin finantzatzen da gehienbat.

2019az geroztik blokeatuta dagoen negoziazio-esparru batean daude. Horren ondorioz, eros-ahalmenaren galera handia metatu dute, eta langile asko duela bi urtetik hilean 200 euro gutxiago kobratzen ari dira. Kasu askotan, guztiz prekariaok diren soldatekin hilaren amaierara iristea  ezinezkoa da.

Gainera, salatu dute euren lan osasuna jokoan dagoela. Aniztasun funtzionaleko beste erakunde eta kolektiborekin alderatuta eraso gehien eta larrienak pairatzen duten elkartea dira. Egoera hau egunerokoa eta gero eta larriagoa da. Egoera horri baliabide falta eta lan-baldintza txarrak batuz azaldu dezakete zergatik gaur egun zuzeneko erasoen edo horietatik eratorritako gaien ondoriozko lan-istripuen ehuneko handienetako bat duten.

Era berean, langileen ia % 30reko baja-indizeak dituzte gaixotasun arruntagatik. Adibidez, aurten, bost lankidek mutualitatera jo behar izan dute, eta, ondorioz, laneko baja-egoeran daude, laneko eraso-egoeren ondorioz.

Laneko eta gizarteko prekarietate-egoeran daude, bai profesionalak, bai erabiltzaileak.

Enpresak gutxienekoen proposamen bat du mahai gainean. Hona hemen proposamen horren aldarrikapen nagusiak:

  • Soldata igoerak, inflazioak galdutako erosteko ahalmena nolabait berreskuratzeko eta KPI erreferentziatzat hartuta.
  • Egungo kolektibo feminizatuarekin bat datozen kontziliazio-neurriak.
  • Langileen ongizatea bermatuko duten kalitate-prebentzioko planak.

APNABIk 2020tik jakinarazi die ez duela diru gehiago, baina, aldi berean, 3 etxebizitza erosi ditu, milioi bat euroko balioa duen zentro batean inbertitu du eta egoitza nagusia handitzen ari da, 1.000 metro karratu baino gehiagoko neurrigabeko alokairuarekin. Hori guztia profesionalei zuzendutako diruarekin egiten da, eta Bizkaiko Foru Aldundiaren eta Sergio Murillo Gizarte Ekintza Saileko arduradun nagusiaren oniritziarekin.

Ez da hain urrun geratzen pandemia betean herritar guztiak etxean giltzapetuta zeudenean eta langileek birus ezezagun baten eraginpean egon behar zutenean inolako babesik gabe, euren eta beren familien osasuna arriskuan jarriz. Eta horrela ordaintzen diete orain, edo hobeto esanda, ez diete ordaintzen.

Horregatik, APNABI gelditu egingo da. Ekainaz geroztik, lanuzte partzialak eta hainbat kontzentrazio eta manifestazio egin dituzte Bilboko kaleetan eta euren aurrean. Baina bi eguneko grebara daramatzate, otsailaren 8an eta 9an, beren historiako lehenengoan, horrek prekarizatutako kolektibo batentzat dakarren guztiarekin.

Azkenean, langileen eskaerei erantzun positiborik ematen ez bazaie, APNABIiren familiei jakinarazi nahi diete zerbitzuek eragin handia izango dutela.

Azkenik, enpresaren eta Aldundiaren jarrera aldatzen ez bada, ez dute baztertzen lanuzteak, grebak eta mobilizazioak areagotzea.

Osakidetzako Transfusioen Euskal Zentroko langileek beren lan-diskriminazioaren aurka borrokatzen jarraitzen dute

  • Osakidetzaren immobilismoa dela eta, 4 greba-egun berri deitu ditugu sindikatuok, otsailaren 14tik 17ra. Salatu dugu langileek diskriminazioa jasaten dutela, eta Euskal Osasun Zerbitzuak ez duela ebatzi nahi.

Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroaren gatazka blokeatzeko kapitulu berria. Osakidetzaren immobilismoa eta konponbiderik eza ikusita, langileek beste lau greba egun egingo dituzte otsailaren 14tik 17ra bitartean.

Bestalde, LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta UTESE sindikatuek negoziatzeko borondatea berretsi dugu, eta, horregatik, Lan Harremanen Kontseiluan bilera bat egiteko deia egin diogu Osakidetzari. “Egoeraren larritasuna eta konponbideen premia larria ikusita, espero dugu Osakidetzak negoziaziorako benetako jarrera izatea”, azaldu dutenez.

“Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroa erreferentziazko zentroa da, EAEn odol eta ehunen hornidura bermatzen duena. Hala ere, langileek diskriminazio anakronikoa eta bidegabea jasaten dute, eta ez da aitortzen egiten duten lan garrantzitsua”, sindikatuok salatu dugunez.

“Osakidetzak ez du urrats bakar bat ere egin soldata-diskriminazio hori amaitzeko”. Sindikatuek gai-zerrendako puntu gisa sartu dute gai hori Mahai Sektorial guztietan, eta EOZk gai hori lehentasunezkotzat jo ez izana kritikatu dute.

“Gatazka konpontzeko proposamen bat mahai sektorialaren gainean jarrita, Osakidetzak alde bakarretik kendu zuen. Ordutik, gai horri buruz hitz egiteari uko egin dio”, sindikatuek salatu dugunez.

“Eusko Legebiltzarrak ere eskatu dio Osakidetzari egoera horri amaiera emateko”. Sindikatuek salatu dugunez, “langileek 2 urte baino gehiago daramatzate gatazkan: Mobilizazioekin jarraituko dugu Osakidetzak egoera desblokeatu eta baldintzak ospitaleko gainerako langileekin parekatzea erabaki arte”.

Gipuzkoako esku hartze sozialeko sindikatuok hasi gara alderdi politikoekin bilerak egiten

Gaur eman diogu hasiera Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko Negoziazio Mahaian ordezkaritza dugun LAB, ELA eta CCOO sindikatuek Batzar Nagusietako Alderdi Politikoekin eta Gipuzkoako hainbat Udal Gobernurekin abiatu dugun elkarrizketa birari.

Bilera hauetan hainbat gai jorratu ditugu; sektorearen egoera, lan baldintzen eta zerbitzuaren kalitatea, ratioen hobekuntza beharra, negoziatzen hasiko garen IV. Hitzarmen Kolektiboa edota Administrazio Publikoen ardura jarri ditugu mahai gainean.

Gaurkoan EH Bilduko eta PNVko ordezkariekin bildu gara, gainontzeko alderdi eta Udal Gobernuekin datozen asteetan burutuko ditugun elkarrizketetan ere langileen interesen eta hartatzen ditugun pertsonen eskubideak defendatzen jarraituko dugu.

Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko III. Hitzarmen Kolektiboaren indarraldia amaitu ostean, hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzear dago eta LAB sindikatua da lehenengo indarra, %40tik goragoko ordezkaritzarekin.

Arabako ardogintzaren industriako aurreakordioa sinatzea #LortuDugu, hamarkadetan hobetu gabe zeuden alderdiak hobetzen dituena

Gaur, otsailak 2, oniritzia eman dio LABek Arabako Ardogintza Industriako aurrekordioa sinatzeari. Atzoko egunez, sindikatuaren asanbladak baiezkoa eman zion aho batez. Akordio honekin jarraipena eman zaio iaz sinatutako hitzarmenari, % 4ko igoerak eta atzerapenak jasotzen baitzituen, KPIa -%0,5 izan zenean.

Hona hemen lortutako edukiak:

  • Indarraldia: 2022-2025
  • Ultraaktibitate mugagabea
  • Ez aplikatze klausula
  • Soldata-igoerak: %6,5 2022an (urtarrilaren 1etik aurrerako ondorioekin), %2 2023an, %2 2024an eta %2 2025ean.
  • Soldata-igoera bermatua (ezin da konpentsatu, ezta xurgatu ere). Igoeren kopuru gordinak bermatzen dira.
  • Lanaldi-murrizketa: 2025tik aurrera, 1740 ordu.
  • Laneko gertakizunengatiko bajen osagarrietan hobekuntzak: % 100ekoa izango da 10. hilabeterarte (300 egun).
  • Lizentziak eta baimenak: araudira egokitzea, baimenak lehenengo lanegunean hartzen hastea. Erretiroagatiko oporrak: hilabete gehiago egoera bakoitzerako.
  • Kontingentzia profesionalengatiko aseguru-poliza: 2.500 euro gehiago
  • Arriskuen prebentzioa: azterketa medikoa egiteko aukera, aldi baterako ezintasuna hilabetetik gorakoa izan bada.
  • Sektoreko berdintasun-plana.

Beraz, sektoreko hobekuntzak nabariak dira. Gainera, sektoreko gutxieneko soldatak jasotzen du LABen aldarrikapen nagusi bat, 19.600 euroko gutxieneko soldata (14 ordainsari, 1.400 euro), eta hori 2023an lortzen da. Horrez gain, lan-gaixotasunagatiko estaldura % 25 hobetzea lortzen da, 240 egunetan zegoena, gutxienez 1999tik; eta hamarkada batetik gora mugiezin zegoen lanaldia murrizten da.

Zoritxarrez, aipatzekoa da ELA sindikatuak negoziazio osoan izan duen jarrera. Erabateko utzikeria, errespetu falta eta arduragabekeria, nahiz eta sektorean gutxiengoan egon. Horren erakusgarri da ez dutela sinatu negoziazio-mahaiaren eraketa-akta urrira arte (negoziazioa otsailean hasi bazen ere), maiatzean atzeratu behar izatea negoziazioa ELAren ordezkaritzak ez zielako erantzuten bileretarako deiei, edo uztailean ez agertzea beste bilera batera. Gainera, joan den abenduaren 19an bilera eguna eta ordua aldatu ziren haiek eskatuta, eta ez ziren agertu, ezta ohartarazi agertuko ez zirela ere. Negoziazioaren une garrantzitsuenean, desagertuta egon dira. Horri gehitu behar zaio ekainean ere baztertu egin zutela sindikatuen arteko dinamika bateratuan parte hartzeko edozein aukera, proposamenik entzutea ere onartu gabe (ezin dute aitzakia merketzat jarri metalaren hitzarmena sinatzea). Gainera, hilabete hauetan ez diote proposamen bakar bat ere aurkeztu negoziazio-mahaiari, eta ez dute mobilizazio-dinamikarik planteatu, ez beren aldetik, ez gainerakoekin. Argi dago ardoaren sektorearen negoziazioak ez diola bere interes korporatiboei erantzuten, erabat utzia izan dute, eta beraz, sektore horretan lan egiten duten 1.000 familiak alde batera utzi dituztela. Ez dugu kritikarik ezta ikasgairik ere onartzen beren aldetik.

LABen pozik gaude akordioarekin. Sektorean gehiengoa izanik, sektorearen aldarrikapenak gizarteratzeko negoziazioa eta dinamika gure gain hartu ditugu. Ideiak eta jendea ekarriz, anbizioz eta arduraz. Sektorean gehiengoa garenetik negoziazio kolektiboa irauli egin da, eta, beraz, eskubide batzuk ez dira aldatzen beste batzuk mantentzeagatik. Beti hobetzen da. Beraz, beharrezkoa da LABek sektorean duen ordezkaritza hobetzen eta handitzen jarraitzea, konkista horiei jarraipena emateko.

Eskerrak eman nahi dizkiegu langileei, ostalaritzari, Arabako Errioxako biztanleei eta beste hainbeste pertsonari, horiek gabe ezinezkoa izango baitzen akordio hau lortzea.

Hilaren 15ean greba egingo dugu Nafarroako Osasunbidean

LAB, SAE, UGT, ELA eta CCOO sindikatuok osasun langileentzako berehalako lan eta soldata hobekuntzak exijituko dizkiogu Nafarroako Gobernuari, eta ireki dezala negoziazio prozesu bat ordezkaritza sindikalarekin arazo horiek konpontzeko

Bukatzear dagoen legealdi hau hasi zenean, inork ez zuen imajinatzen nolako lana egin beharko zuten osasun langileek Covid-19aren pandemiaren ondorioz. Harrezkero, agerian gelditu dira bai osasun sistemaren egiturazko defizitak, baita plantillak dituen arazo larriak ere.

Medikuek, gizarte-langileek, erizainek, administrariek, osasun arloko eta erizaintzako teknikariek, sukaldeetako eta garbiketako langileek, zeladoreek eta Osasunbideko gainerako langileek inoiz ezagutu gabeko pandemiari aurre egin zioten nork bere lanpostutik lanean, etxeko konfinamenduaren “babesetik” kanpo. Garai hartan, pandemiaren ondorioak erabat ezezagunak ziren, eta lehenengo olatuetan gaixotasun oso larriak eta heriotza ugari gertatu ziren. Eta ez dezagun ahaztu: kasu askotan, langile horiek babes neurri egokirik gabe aritu ziren lanean, norberaren eta ingurukoen osasuna arriskuan jarriz, mundu osoan babes ekipamendua falta zelako.

Bada, inor gutxik imajinatuko zuen orduan hainbat hilabeteko ahalegin eta sakrifizio izugarri horrek hain aitortza txikia izanen zuenik Estatuko eta Nafarroako gobernuen aldetik. Are, langile publikoen erosahalmenaren galera ere ekarri du horrek, pobretze bidean jarri dituelarik eta baldintzak are gehiago hondatu direlarik. Bere buruari Gobernu aurrerakoia deitzen badio ere, guztiz kontserbadorea izan da, legealdia bukatzen utzi baitu plantillako kolektibo profesionalen aldarrikapenei heldu gabe.

Eta ez hori bakarrik. Nafarroako Gobernuak negoziazio mahaiak debaluatu ditu, megafonia aparatu huts bat balira bezala erabiltzen baititu. Behean sinatzen dugun sindikatuok badakigu haien asmo bakarra dela itxurak egitea, alde bakarreko informazio hori negoziazio prozesu baten edo elkarrizketa sozialaren ondorioa dela aurkezteko, baina oso argi erakutsi dute ez dutela eztabaida-bide horietan sinesten. Eta larriagoa dena: sindikatuekiko konfiantza giroari traizio egin diote. Izan ere, legealdi osoan sindikatuen eskakizunei ezetz esan diete; esaten ziguten legez ezinezkoa zela soldatak igotzea, eta orain, kolektibo profesional jakin batzuetarako igoerak proposatzen dituzte..

Abalatu duten premisa bakarra hau da: “Banatu, eta irabaziko duzu”. Ezer gutxi inporta zaie lan baldintzak eta zerbitzu publikoak hobetzea.

Laburbilduz: Nafarroako Gobernuak Osasunbideko plantilla erabat desmotibatzea lortu du; Mahai Orokorra, Mahai Sektoriala eta negoziazio prozesuak hutsaren hurrengoa dira berarentzat; eta sindikatuen ordezkariak gogaitu ditu, engainatuak eta gutxietsiak sentitzen direlako. Gainditzeko zaila den errekorra, benetan. Duela urtebete, Osasunbideko sindikatu guztiek protesta-ekintza bat antolatu zuten “Osasuneko langileak abandonatuak” lelopean, lan baldintzak hondatzen ari zirelako eta aurrekontuetan beren eskakizunei erantzuteko partida ekonomikorik jasotzen ez zelako.

Eskakizun horiek egin zirenetik urtebete igaro da eta ez dute bat ere onartu. Hori dela eta, Osasunbideko LAB, SAE, UGT, ELA eta CCOO sindikatuok uste dugu osasun langileentzako lan eta soldata hobekuntza horiek ezin direla gehiago atzeratu, eta Nafarroako Gobernuari erreklamatzen diogu ireki dezala negoziazio prozesu bat ordezkaritza sindikalarekin arazo horiek konpontzeko.

Hori helburu, ikusirik Foru Administrazioak ez duela ezer egiten eskakizun horiei erantzuteko, hemen bildu garen sindikatuok zenbait mobilizazio eginen ditugu hurrengo egunetan. Besteak beste, greba-deialdi bat iragartzen dugu otsailaren 15erako Osasunbidea-Nafarroako Osasun Zerbitzuan. Eta Nafarroako Gobernuaren aldetik erantzun egokirik jaso ezean, ez dugu baztertzen orain iragartzen dugun greba hori luzatzea.

Langabeziaren igoera emakumezkoena izan da esklusiboki

Gaurko langabeziaren datuek aurreko hiletik igoera erakutsi dute batez beste, are gehiago gazteenen eta emakumeen artean. Egun 144.903 langabe gehiago daude Hego Euskal Herrian, horien %60 emakumea.

Gaurkoan hiru elementu azpimarratu nahi ditugu datuei dagokienez: lehena, emakumeen langabeziaren igoera. Izan ere, igoera emakumeena izan da esklusiboki, gizonen langabeziak beherantz egin baitu. Bigarrena gazteenen langabeziaren igoera litzateke, batez bestekoa baino hiru aldiz gehiago igo baita. Eta azkena, eta aurretik azpimarratu ditugun datuekin bat datorrena, zerbitzuen sektoreko enpleguaren bilakaera, gainerako sektore guztietan langabeziak behera egin arren, zerbitzuen sektorean izanik igoera garrantzitsuak batez bestekoa erabat baldintzatu arte.

Askotan salatu izan dugu “erabili eta botatzeko” enplegua dela hemen sortzen dena, merkatuaren interesen arabera eskubiderik sortzen ez duten kontratuak gailentzen direla. Eta azken lan erreformak datuak nolabait zuzentzeko helburua izan zuen arren, dagoeneko ezin da errealitatea ezkutatu: urtarrilean egin diren kontratuen %74 behin-behinekoa izan da, probaldiko kaleratzeak neurrigabe igo dira, behin-behinekotasuna aldizkako finko gisa ezkutatzen ari dira. Enplegua sortu eta deuseztatu egiten da, sektore kalteberenen ezegonkortasuna agerian geratuz. Eta kontuan izan behar dugu datu horietatik kanpo geratzen direla egoera administratibo irregularrean dauden langile guztiak eta lurpeko ekonomian lan egiten dutenak.

Sortu eta deuseztatzen den enplegu hori ezegonkorra eta prekarioa da. Ipar Hegoaren Ikusmiran txostenak publiko eginiko datuen arabera, bi langiletik bat egoera prekarioan dago, langabezian, 1.400 euro azpiko soldatak jasotzen edota inolako soldatarik gabe etxeko eta zaintza lanak burutzen, horietatik gehienak emakumeak. Gainera, astelehenean publiko eginiko Lan Harremanen Kontseiluaren txostenak soldaten eguneratzea KPI-aren azpitik egiten ari dela utzi du agerian, hori eguneratzea dagoen kasuetan, sektore asko eta asko baitaude euren lan hitzarmenaren alde borrokan akordio duin bat lortzeko patronalaren ezezkoaren aurrean.

Egoerak neurri ausartak eskatzen ditu, Euskal Herrian bertan erabaki eta egikarituko diren neurriak. Estatu mailako akordio eta legeek ez digute balio: lan erreformak argi erakutsi digu beste modu bateko legeak behar ditugula hemen. Bestetik, aste honetan bertan egin dute Estatuko gobernuaren eta Estatuko sindikatuen arteko Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren (LGS) igoeraren akordioa. 1.080 euroko LGS ez da nahikoa Euskal Herrian, bertako errealitateak 1.400 euroko gutxienekoa eskatzen du. Bada garaia bertako instituzio eta patronalak hemengo errealitatearen arabera eta bertako langileen aldarrikapenak aintzat hartuz posizionatu daitezen. Guk, hori horrela izan dadin borrokatzen jarraituko dugu.

Urte hasieratik hil den 6. langilearen heriotza salatu dugu Donostian

Asteartean 32 urtetako A.A.A. langilea hil zen Donostian, altueratik erorita. Azken honekin, gutxienez 6 dira Euskal Herrian urte hasieratik hildako langileak. Gaur salatu dugu bere heriotza Donostian, gehiengo sindikalarekin batera, Telefonicaren egoitza aurrean egin dugun kontzentrazioan.

Bizkaiko esku-hartze sozialeko hitzarmenak pairatzen duen blokeoarekin amaitzeko ordua dela aldarrikatu dugu

Sektoreko delegatuek mobilizazioa egin dute Bilbon, Foru Aldundiaren aurrean. 3000 inguru dira Bizkaian desparekotasun sozialak eta bizi baldintza zaurgarriak pairatzen dituzten pertsonekin lan egiten duten beharginak.

Adierazi nahi izan dugu azken negoziazio mahaian patronalak sektorearekiko enpatia eta lotsa gutxi izan duela eta langileok bizi dugun errealitateari buruzko ezjakintasun handia erakutsi duela. Besteak beste, lan osasunean babes berezia izan behar duten arriskuen inguruan hitz egitean, behin eta berriro zenbait kolektiboa estigmatizatzea egotzi die langileei. Bada, patronalak gertaerak jasotzea, urtebete barru ebaluazioa egitea eta, horren arabera, neurriak hartzea proposatu du soilik, mahaian parte hartzen dugun sektoreko langileek esaten genuenari entzungor eginez.

Soldatei dagokienez, sindikatuok sektoreak pairatzen duen erosahalmenaren galera aipatu dugu, eta patronalak, inolako lotsarik gabe, gezurti eta demagogo deitu gaitu; izan ere, patronalaren arabera sektoreko langileok ez dugu erosahalmenik galdu. Hori gutxi balitz, soldatetan 2022rako inolako igoerarik ez ezartzea proposatu du, 2023rako KPIren azpitik %2,5a eta 2024/2025erako KPIren azpitik %3,5a.

Iraindu egin gaituzte langileok, eta haserre gaude. LABeko kideok uste dugu mahaia desblokeatzeko salto kualitatibo bat eman behar dela, eztabaida langileen batzarren erdigunean kokatu eta haserrea kalera atera.