LAB, SATSE, SME, ESK, UGT, CCOO eta SAE sindikatuok eskerrak eman nahi dizkiegu langileei Osakidetzako Arabako Landa Eremuan deitutako grebaren arrakastagatik. Ditugun datuen arabera, Zuiako iparraldean langileen % 85ek bat egiten du grebarekin (5 mediku, 3 erizain eta Administrazio eta Garbiketa Arloko langileak). Valles I eta Valles II enpresetan langileen % 100 atera da grebara; Lautadan, berriz, % 71.
Greba honen arrakasta Arabako ESIaren Zuzendaritzaren aldetik jasotzen duen etengabeko tratu txarrak sortzen duen ondoezaren ondorio da. Izan ere, zuzendaritzak bere irizpideak inposatzea baino ez du bilatzen, langileekin eta haien ordezkariekin negoziatzeko edozein aukera ukatuz. LABek, SATSEk, SMEk, ESK-k, UGTk, CCOOk eta SAEk Arabako Landa Eremuko Lehen Mailako Arretako langileen bidezko borroka babesten eta bultzatzen jarraituko dugu, haien lan-eskubideak eta gure Osasun Publikoa defendatzeko.
Gaur, LABek erregistratutako eta ELA azken unean gehitutako grebarako egun eta erdi falta den honetan, CCOOk, ELAk eta UGTk akordio bat sinatu dute, elikagaien merkataritza eta industria sektoreko langileek eskubideak apur batzuen truke salduz.
Negoziazioan urtebete baino gehiago eman ondoren, 15 bilera egin ostean, Adegik negoziazio-mahaia deitu du grebarako 24 ordu baino pixka bat gehiago falta zirenean, plantillak kikiltzeko eta gatazka kalera ateratzea saihesteko asmo argiarekin. CCOO, ELA eta UGT sindikatuek amore eman dute eta aurreakordioa sinatu dute, baina LABek uste du ez dela nahikoa, eta, gainera, ziur gaude akordio hobea lor zitekeela.
Soldatari dagokionez, ikusten dugu ez dela nahikoa, eta are gehiago, horrelako sektore batean, Gipuzkoako Elikagaien Merkataritza eta Industrian, urtez urteko KPI osoak bermatzen ez direnean. Hazten ari den sektoreaz ari gara, pandemian salmentak denbora errekorrean biderkatu dituen sektore batez, erosketa-saskia % 16 ‘5 garestitu duen sektoreaz. Eta ez al dira gai urte bakoitzeko KPIa bermatzeko? Ezin dute, ez. Ez dute nahi! Eta, gainera, atzerapenak ordaintzeko 2024. urtearen amaierara arteko epea ematen zaie. Lotsagarria.
Lanaldia murriztea ere aldarrikapen historikoa izan da. Eta arlo horretan aurrerapausoak eman badira ere, urtean 2 orduko beherapena, guztira 4 ordukoa, miseria hutsa da. LABen aldarrikapena urteko lanaldia Uvescoko enpresa guztiek dutenarekin (1719 ordu urtean) parekatzea zen; hitzarmenak orain arte zuena baino 12 ordu gutxiago, besterik ez. Are, murrizketa hori eginda ere sektoreko langileek astean 37 ‘7 ordu lan egiten jarraituko luketela kontutan hartuta.
Gaur egun, langileei gero eta gehiago kostatzen zaie lanera joatea, eta, beraz, garraio-plusa beharrezkoa zen LABentzat, eta hori ere ez da lortu. Ezta lanaldiaren amaiera abenduaren 24an eta 31n aurreratzea ere.
Zalantzarik gabe, oso garrantzitsuak dira lizentziak hobetzea, ultraaktibitate mugagabea eta gaueko plusa. Azken hori, gainera, aldarrikapen historikoa da, eta orain arte itun bidez eta enpresetan lortutako hitzarmenen bidez baino ez da bermatu.
Baina LAB sindikatuan zinez sinesten dugu borrokaren bidez gure helburuak lortzean. Langile ordezkariek hamaika bisita, batzar eta eztabaida egin ondoren, langileak kontzientziatzea eta borrokara aktibatzea lortu dugu. Horrek dakarren esfortzuaz kontziente —batzuen kasuan, gainera, hobekuntza horiek eragingo ez zietela jakinda, itun propioak dituztelako— mobilizatzeko prest zeuden, Gipuzkoako elikaduraren sektoreko langileak kalera ateratzeko prest zeuden. Baina CCOOri, ELAri eta UGTri ausardia eta konbikzioa falta izan zaizkie. CCOOren immobilismoak, sektorean ordezkaritza handiena duen sindikatua, plantillekin egin beharreko lana baldintzatu du. Aldiz, ELAren jarrera ez dugu ulertzen. Apirilaren 5eko greba erregistroan egindako akatsa, 29rako proposatutako grebarekin bat ez egitea, azken unean iritziz aldatu eta bat egin, baina gero grebarik egin gabe akordio bat sinatzen amaitu? Argi eta garbi, Adegirekin duen bake sozialerako paktuan berresten gaitu honek. Langileekin izan duen zintzotasun falta gogor kritikatzen dugu.
LABetik aitortza egin nahi diegu lehen minututik hitzarmen honen alde borrokatu duten ordezkari guztiei. Zubiak eraikitzen eta gainerako sindikatuekin lan egiten saiatu dira etengabe. Eta bakarrik egonda ere, aurrera egiteko konpromisoa erakutsi dute! Baita txalotu ere, beren baldintzengatik edo elkartasunagatik antolatu diren, eta grebara joateko prest zeuden pertsona guztiei. Gaur mahai gainean zerbait egon bada, zuek posible egin duzuelako izan da. Zuek zarete ezinbestekoak.
Emakumezkoen langabeziak gora egiten jarraitzen du, eta gizonezkoen langabezia tasa emakumeen bizkar jaisten ari dela iradokitzen dute Biztanleria Aktiboaren Inkestaren datuek. Badirudi goia jo dutela kontratu mugagabeen eta behin behineko kontratuen arteko korrelazio berria hobetzera bideratutako neurriek, eta industria sektoreak ahultzen jarraitzen du.
Hego Euskal Herriko langabezia tasak gora egin du aurreko urte zein hiruhilabetekoarekin alderatuta (2023ko lehen hiruhilabeteari dagokionean, %9,3koa). Biztanleria Aktiboaren Inkestak 126.400 langabe zenbatu ditu. Nafarroan langabeziak izandako gorakada azpimarratu behar dugu, langabezia tasa %12,1ean kokatu baita, duela urte bete baino 2 puntu gorago (5.700 langabe gehiago daude Nafarroa Garaian).
Gero eta emakume gehiago daude langabezian. Izan ere, gizonezkoen langabezia tasak behera egin duen bitartean (%8,2), emakumezkoenak gora egin du eta %10,5ean kokatu da. Azken hilabeteetan, emakumeen langabeziak goranzko joerari eutsi dio, gizonezkoenak behera egiten jarraitzen duen bitartean. 25 urtetik beherakoen langabeziak behera egin duen arren, langabezia tasak oso altua izaten jarraitzen du, %20,9koa. Kasu honetan ere, emakumezkoen langabeziak gora egiten jarraitzen du (%24,1, duela urte bete baino ia 2 puntu gehiago), gizonezkoenak beherako joerari eusten dion bitartean (%18,2, duela urte bete baino 10,7 puntu gutxiago). Beraz, gizonen langabezia tasa emakumeen bizkar jaisten ari dela pentsa liteke, lan merkatuko arazo estrukturalak zuzendu beharrean.
Kontratazioari erreparatuz, badirudi kontratu mugagabeen eta behin behineko kontratuen arteko korrelazio berria instalatu dela, egoera zuzentzen jarraitzeko margen gutxirekin. Hego Euskal Herrian kontratu mugagabeak %80,9 eta behin behinekoak %19,1 dira urteko lehen hiruhilekoan.
Langabezia sektoreka aztertzerakoan, industria sektoreak ahultzen jarraitzen duela ikusi dugu. Izan ere, urteko lehen hiruhilekoan industrian 3.200 langabe gehiago egon dira, iazko urteko epe berarekin alderatuz, %36,78 gehiago. Zerbitzuetan ere langabeziak gora egin arren, proportzio txikiagoan izan da, pasa den hiruhilekoan baino %15,08 gehiago. Okupazio datuak aztertuta, zerbitzu sektorean okupazioak gora egin du azken hiruhilekoan; beraz, esan dezakegu langabeziak gora egin arren, enplegua sortzen ari dela, industrian ez bezala.
Langabezia datu kezkagarriak ditugu esku artean. Lan merkatuan kronifikatu den prekaritate eta ezegonkortasun ereduaren adierazle dira gaur publiko egin diren langabezia datuak, egoera zaurgarriagoan dauden kolektiboak gehien kolpatuz. Era berean, zerbitzuetan oinarrituriko ekonomiaren nagusitasunaren adierazle ere badira.
Krisiak bata bestearen atzetik kateatzen ari gara, langileon lan eta bizi baldintzen prekarizazio prozesuan sakonduz. Horixe da ordenamenduan instalatua gelditu den faktore nagusienetakoa. Hala, bizitza duinarekin kontrajartzen da egungo eredu kapitalista, gainprodukzioan eta kontsumoan oinarritzen den kapitalak geroz eta poltsiko gutxiagotara doan aberastasuna metatzen jarrai dezan.
Maiatzaren 1ean beste Euskal Herri bat, beste mundu bat aldarrikatuko dugu, non langileon lan eta bizi baldintza duinak erdigunean egongo diren. Hitzarmenak berritzea, 1.400 euroko gutxieneko soldata, zerbitzu publiko duinak garatzea ahalbideratuko duen zerga politika edota lanaldi murrizketaren eztabaida errealari heltzea aldarrikatuko dugu, eta egoera bere horretan mantentzearen erantzuleak seinalatuko.
Gaur, Lan Osasunaren Nazioarteko Egunaren bezperan, aurten hildako 18 langileak lore eskaintza batekin omendu ditugu. Horrez gain, Bilboko Euskalduna Jauregian gauzatzen ari den kongresua zuriketa ariketatzat baino ez dela azpimarratu dugu, eta arazoari benetan aurre egiteko neurriak hartzeko premia nabarmendu du Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorrak.
LAB sindikatuko Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako delegatuen asanblada egin da gaur goizean Bilbon kokatutako EHUren Paraninfoan, lan osasuna izan duelarik berbagai. Izan ere, bihar, apirilak 28, Lan Osasunaren Nazioarteko Eguna da, eta LABek argi dauka, arlo honetan prebentzioa hil ala bizikoa denez, gai horri merezi duen garrantzia eman behar zaiola. Hala, batzarrean azaldu dugu aurrerantzean lan osasunaren eta prebentzioaren aldeko borroka areagotuko dugula, eta nekaezin jardungo dugula erantzuleak seinalatu eta patronalari nahiz instituzioei dagokien erantzukizuna bete dezaten exijitzeko lanean.
Ildo horretan, batzarraren ostean mobilizazioa egin dugu, Euskadi plazan hasi eta Euskalduna Jauregiraino, tartean Lan Ikuskaritzatik zein Eusko Jaurlaritzaren egoitzatik pasatu garelarik, laneko gaixotasun nahiz istripuen erantzule baitira erakundeok.
Gogorarazi beharrekoa da 2023an dagoeneko 18 direla lanean hil diren euskal herritarrak, eta iaz, berriz, 69 izan zirela guztira. Bada, Euskalduna Jauregiaren aurrealdera iristean, lore eskaintza egin dugu hildako kide horiek gogoan izan eta halakorik gehiago gerta ez dadin eskatzeko. Jauregi horrek, hain zuzen ere, Lan Osasunari buruzko kongresua hartu du egunotan, eta bertan parte hartzen ari dira enpresak, instituzioak, mutualitateen ordezkariak eta abar. Hortaz, erantzule zuzenengana jo dugu gaurkoan.
Zuriketaren eta inpunitatearen aurrean, langile duintasuna
Lan osasun eskubidea egunero urratzen da, atzera egiten ari gara. Patronalak eta instituzioek hartzen dituzten erabakiek edo hartzen ez dituzten prebentzio neurriek gaixotzen eta hiltzen gaituzte. Langileok bizi dugun krisi ekosozialaren aurpegi gordina dira lan istripuak, laneko gaixotasunak, hildakoak.
Euskaldunakoa omen da mundu mailako prebentzio jardunaldirik garrantzitsuena. Bada, parte-hartzaileen zerrenda aztertu besterik ez dago, berriketa asko bai, baina prebentzioa erdigunean ez dela egongo jabetzeko. Lan osasuna bost axola zaie jardunaldietan parte hartzen ari direnei.
Izan ere, patronalaren interesak ongi zainduak daude barruan. Enpresa ordezkari ugari daude bertan. Poltsikoak betetzeko laneko gaixotasunak eta laneko heriotzak asumitu beharreko albo kaltea direla uste dutenei alfonbra gorria jartzen zaie jardunaldi hauetan.
Kongresuan parte hartzeko gonbidapena iritsi zitzaion LABi. Bada, formatua eta parte-hartzaileak ikusita, ez zen eztabaidarik edo kontrasterik behar izan. Ez da gure tokia; izan ere, jardunaldiotan prebentzioaz hitz egingo dela esatea irain hutsa da. Euskaldunan daudenak laneko heriotzen eta gaixotasunen erantzuleak dira, eta lan osasuna ez dago inondik ere beren kezka nagusien artean.
Ez dago osasun galera etengabea justifikatuko duen ezer, ondo ezagutzen baititugu halakoak ekiditeko prebentzio neurriak. Horri buruz hitz egitea saihesten den bitartean, kongresuak antolatzen dira justifikaezina zuritzeko asmoz.
Osasun galera eragiten dutenak, arazoaren jatorri direnak, ezin dira arazoaren konponbide izan. Patronalarekin batera, mutuen ordezkariak edo arduradun instituzionalak, beste aldera begiratzen dutenak, enpresarien zigorgabetasuna zaintzen eta babesten dutenak, ari dira kongresu honetan parte hartzen. Gailur hau inpunitatearen argazkia da.
Jasangaitza da egoera. Honi aurre egiteko neurriak eta konponbideak mahai gainean jartzea, prebentzioaren aldeko borroka indartzea, dagokigu.
Ekintza sindikalean lan osasunaren aferari garrantzi handiagoa emango diogu, osasun galeren atzean dauden arrazoiak azaleratu eta benetako prebentzio planak eskatuko ditugu, patronala eta instituzioak interpelatzen jarraituko dugu. Osasuntsu eta bizirik itzuli behar dugu etxera.
Eta konfrontazio hori esparru guztietara eramango dugu; lantokietara, gure ekintza sindikalaren bitartez, lan istripuei erantzuteko protokoloa aktibatuz, eta Osalanera ere bai.
Aitzakiak amaitu dira. Ez dugu diskurtsorik behar, prebentzio neurri zehatzak baizik. Lekuko deserosoak izango gara, gobernuaren eta Confebasken arteko sintonia are begibistakoagoa izatea eragingo dugulako, eta horrek arrazoiak eta indarra emango dizkigu lan osasunaren defentsan borroka sindikalak aktibatzen jarraitzeko.
Instituzioen utzikeria
Hildako bakar bat gehiegi da. Egungo argazkia ezin dugu ontzat eman, ezin da naturalizatzen utzi. Langileen aurkako indarkeria honi amaiera eman behar zaio.
Ez dago borondate politikorik lantokietako osasun galerak dakarren gaitz sozialari amaiera emateko. Trafiko istripuetan eta lanekoetan hildako pertsonen kopurua antzekoa da. Istripuen guztizko kopurua askoz ere handiagoa da laneko istripuen eta gaixotasun profesionalen kasuan. Bada, lan osasunari loturiko isunen kopurua askoz ere txikiagoa da: 687 baino ez. Trafikokoak, berriz, 292.000 dira. Hitzak soberan daude; enpresaburuen inpunitatearen datuak dira.
LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok, Euskal Aktoreen Batasuna sindikatuarekin batera, Euskal Autonomia Erkidegoko Interpretazio Eszenikoaren sektorerako lehen hitzarmena sinatu dugu. Hitzarmen berri hau sinatuta, orain arte araututa ez zegoen sektorea erregularizatzea lortu da.
Hauek dira hitzarmen kolektiboaren eduki nagusiak:
Indarraldia: 2023/04/26tik 2025/06/30era. Indarraldia amaitutakoan, hitzarmenak indarrean jarraituko du ordezkatzen duen beste batek berritzen duen arte.
Soldata-igoerak: hitzarmena indarrean dagoen urte bakoitzerako KPIa.
Ez aplikatzeko klausula: Enpresaren batek hitzarmena aplikatu nahi ez badu, langileen baimenarekin bakarrik egin ahal izango du.
LABentzat oso garrantzitsua da hitzarmen hau sinatzea, izan ere, orain arte, sektoreko langileek zituzten erreferentzia bakarrak estatu mailako akordioak ziren, eta hitzarmen berri honekin, sektorean lan egiten duten pertsonek dituzten aldarrikapenak negoziatzeko esparru bat sortzeaz gain, egonkortasun ekonomikoa sortzen du bizitzaren garestitzea inoiz baino handiagoa denean, langileen erosteko ahalmena bermatzen baitu hitzarmenaren indarraldi osoan.
LAB sindikatuan, Euskal Herriko ondasun ezinbesteko eta babestu beharrekotzat ulertzen dugu kultura. Kultura bere espresio zabalenean ulertuta, kultura egin eta kontsumitzeko eredu guztiz berri bat bultzatzen dugu, kultur sortzaile eta kontsumitzaile eskubideak babestuz.
Bide horretan, LABen Programa Sozioekonomikoan, sortzaileak langile eskubide ororen jabe izatearen alde kokatu gara, sortze prozesu osoa barnebilduz, gutxieneko soldata bermatuarekin. Aldi berean, espazio publikoen doaneko erabilpena bultzatzen dugu kultura sortu eta kontsumitzea oinarrizko eskubidea izan dadin.
Trantsizio horretan ordea, gaurko hitzarmen hau berri oso on bat da, aktoreen lan baldintzak Euskal Herriko egoerara egokitu eta arautzea lortu dugulako.
Bukatzeko, eskerrak eman nahi dizkiogu Euskal Aktoreen Batasunari, izan ere, egin duten ahaleginik, temarik eta lanik gabe ezinezkoa izango zen hitzarmen berri eta on hau lortzea.
Supermerkatu katearen Bilboko Alde Zaharreko dendako langile batek nagusiaren eta bertako arduradunen partetik laneko jazarpena jasan zuen, eta epaiak dioen bezala, “ez zen portaera episodiko hutsa, baizik eta, duten garrantziagatik, langilearen baliabide psikiko eta psikologikoak urra ditzaketen jarduerak.
Hain zuzen ere, dendaburuak, bere botere-egoera baliatuta, langileari zehapena ezarri zion, eta zigor hori ondoriorik gabe utzi da judizialki orain, zehapena neurrigabea eta justifikaziorik gabea baitzen, argi eta garbi. Baina gertakari horiek guztiak direla-eta, langilea aldi baterako ezintasun-egoeran egon da, antsietate erreaktiboagatik (tratamendu psikologikoa jaso izan du). Eta epaiak berak jasotzen duenez, kaltetu egin da “langilearen osotasuna, zeina, fisikoki ez bada ere, erasotua izan den, aldi baterako ezintasun-prozesua hastea ekarri duen presio-jardueraren bitartez.”
Enpresa jazarpenaren parte izan zen, eta, gainera, egoera salatu ondoren, beste alde batera begiratu zuen, gertakariak atzean utzi nahian. Ez zuen gatazka-, jazarpen- edo indarkeria-egoeretarako jarduera-protokolorik, ez eta arrisku psikosozialaren ebaluaziorik ere. Eta halakorik ez edukitzeak kaltea dakarkio langilearen osotasun fisikoari; izan ere, enpresak protokolo edo jarduera hori ez izateak langilearen alderdi psikikoa larriagotzen duten portaeretan eragiten du.
Horregatik guztiagatik, Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiaren Lan-Arloko Salak uste du langilearen osotasun fisiko eta moralerako eskubidea lan-harremanean kontuan hartu beharreko elementua dela, ez dela enpresatik edo lan-kontratutik kanpo geratzen, baizik eta horietan integratzen dela, eta integrazio hori osotasun fisikorako eskubidearen edukiak bere osotasunean baloratuz egiten dela. Gainera, enpresak langilearen babes-betebeharrak ez betetzeak lan-kontratua urratzea ekarri du, eta horrek langilearen osasunerako eskubideari eragiten dio.
LAB sindikatutik prebentziozko lanean jarraituko dugu arrisku psikosozialak eta lanpostuetako indarkeria zein jazarpen mota guztiak ezabatzeko edo murrizteko, gure osasunak haien diruak baino gehiago balio duelako. Baina enpresek betetzen ez dutenean ekintza sindikal nahiz judizialeko bitarteko guztiak erabiliko ditugu erantzuleak direnek ordain dezaten. Gaur egun, prebentzio eza, indarkeria edo jazarpenak oso merke ateratzen zaizkie, gehienetan soilik langileok ordaintzen dugu gure osasunarekin, baina ikusten hasten badira prebentzioa ez egitea, lanean jokabide jakin batzuk ahalbidetzea garestiago ateratzen zaiela (hori besterik ez dute ulertzen), agian norabide onean hasiko dira urratsak ematen.
Gaur ADEGIren Donostiako egoitzara sartu gara patronalari, behingoz, Gipuzkoako metalgintzan proposamen oso bat egiteko exijitzera. Negoziaketako sei bilera egin ditugu eta ADEGIk oraindik ez du proposamen osorik ekarri. Haiek erabakitzen dute negoziaketan zertaz eta noiz hitz egin behar den eta hau onartezina da. Bada garaia behingoz benetako negoziaketari ekiteko eta beraien proposamena mahai gainera ekartzeko.
Gipuzkoan metalgintza sektoreko datuak onak dira, enpresek irabaziak izan dituzte eta dibidendu banaketak ere egon dira. Sortutako aberastasunaren banaketa bermatuko duen akordioa behar dugu, KPIa bermatuko duena, lanaldi murrizketa, aldi baterako ezgaitasunen osagarriak eta baimenetan aurrera pausoak jasoko dituena eta malgutasunari mugak jarriko dizkiona, beste gauza batzuen artean, eta lortu arte borrokan jarraituko dugu. Bide horretan beste sindikatuei ere borrokarako deia luzatuko diegu.
Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan mobilizatuz ekin diete Osakidetzako garbiketako langileek homologazioaren aldeko hiru asteko greba ziklo berriari. Araban, Gasteizen mobilizatu dira, Arabako Unibertsitea Ospitaleko kanpo-kontsulten aurrean; Bizkaian, martxa bat egin dute Barakaldoko Herriko plazatik Gurutzetako ospitaleraino, eta bertan kontzentrazioa, eta Gipuzkoan, manifestazio bana egin dute Donostia eta Zumarragako ospitaleetan. Bihar, Gasteizko Parlamentuaren aurrean mobilizatuko dira 8:45ean.
Osakidetzak azpikontratatutako garbiketa-zerbitzuko langileek 5 urte daramatzate hitzarmenik gabe. Alegia, lan-baldintzak Osakidetzako langileen baldintzekin homologatzea helburu duen hitzarmena.
Horiek izan dira, hain zuzen ere, bere garaian inplikatutako hiru alderdiok (enpresak, langileok eta Osakidetza) onartu genituen joko-arauak, eta horien arabera jardun dute urteetan eta urteetan.
Hala ere, enpresak eta Osakidetzako zuzendaritza homologazio-printzipioa hausten ari dira, uko egin baitiote Osakidetzako langileei aplikatutako gaiak egokitzeari eta aplikatzeari.
Ez dira ari homologaziotik haratago doazen gaiak aldarrikatzen ari. Besterik gabe, Osakidetzako langileen baldintzen homologazioari eustea eskatzen ari dira: garapen profesionalaren deialdietara sarbidea izatea; txanda-kontratuari lotutako erretiro partziala hartzea; lanpostu hutsak betetzeko sistema bidezkoagoa eta objektiboagoa… Azken batean, eskatzen ari dira lan berdina egiten dutenean, baldintza berdinak izatea.
Enpresa esleipendunek eta Osakidetzako zuzendaritzak pilota elkarri botatzen diote, eta garbiketa-zerbitzuko langileek, berriz, beharrik gabe luzatzen ari den bidegabekeria handia jasaten ari dira.
Oztopo guztien gainetik; Sagardui andreak buru duen Osasun Sailaren inplikazio ezaren gainetik; gehiegizko gutxieneko zerbitzuen gainetik, eta poliziaren presioa gorabehera, Osakidetzako garbiketa-zerbitzuko langileok dagokiena defendatzeko erabakia hartu dute: Osakidetzako langileekiko lan baldintzak homologatzea.
Gaur, hilak 26, sindikatuak Saltoki Logistika Araba enpresan duen ordezkari baten kaleratzearen aurkako epaiketa egin da Gasteizko epaitegietan. Honen aurretik, elkarretaratzea egin dugu jazarpen sindikala salatzeko.
Langileak LAB sindikatuaren eskutik antolatu eta hauteskundeak deitu zirenetik, 2021eko urrian, ikusi dugu enpresak uko egiten diola oinarrizko eskubideak onartzeari, hala nola askatasun sindikala, antolaketa edo lan-baldintza duinak,…
Hauteskunde sindikalen ondoren, enpresak, diziplina araubideaz baliatuta, hainbat langile kaleratu ditu, euren artean, LABeko ordezkaria. Kasu honetan, enpresak, atzerritarren bizileku- eta lan-baimena berritzeko araudiak zehazten dituen epeak urratuz, gure ordezkaria kaleratu zuen, nahiz eta jakinarazi hiru hilabete zituela bere egoera erregularizatzeko lan-errotzea kontuan hartuz. Beraz, lege-trikimailu bat erabili nahi izan zuen berau kaleratzeko.
Dirudienez, Saltoki Logistika Arabak ez du nahi enpresan egunero bizi diren lan-baldintzak zalantzan jartzen edo zabaltzen dituen langilerik, eta, horregatik, eskura dituen tresna guztiak erabiltzen ditu langileen arteko edozein antolaketa-zantzu saihesteko.
Horregatik guztiagatik, dinamika bat garatzen ari gara enpresa honetan, lan-baldintza duinekin batera, askatasun sindikala defendatzeko: salaketak aurkeztu ditugu Lan Ikuskaritzan, mobilizazioak egiten ari gara, propaganda… eta, jakina, arlo judizialean enpresaren gehiegikerien aurka borrokatuko gara.
Gure borrokan berresten gara, Saltoki Logistika Araban eskubideak defendatzeko eta dauden lan-baldintza negargarriak hobetzeko.
