2026-05-01
Blog Page 228

Greba Feminista Orokorra erregistratu dugu Hego Euskal Herrian

Atzo Nafarroarako Iruñean egin bezala, gaurko egunean, LAB, ELA, STEILAS, ESK, EHNE, ETXALDE eta CGT sindikatuok azaroaren 30erako EHko mugimendu feministak iragarritako Greba feminista Orokorraren EAEko deialdia erregistratu dugu Bilbon, Jaurlaritzaren egoitzan. Zaintza lanak kolektibizatu eta berrantolatzeko premia jarri du mahai gainean Garbiñe Aranburu LAB sindikatuko koordinatzaile orokorrak.

“Pertsona guztiok ditugu zaintza beharrak eta zaintza guztion ardura da; zaintza lanak aitortu eta banatu behar dira eta gizonek dagokien ardura hartu behar dute”, adierazi du Aranburuk. Halaber, nabarmendu du bizi dugun zaintza krisiaren arrazoi nagusia ez dela bilakaera dmografikoa, baizik eta emakumeok* sistema bidegabea eta bideraezinaren aurrean errebelatzen ari garela.

“Lanaren banaketa sexual eta arrazistaren eraginez, zaintza lanak emakumeon* bizkar erortzen dira, eremu pribatuan edo lan merkatu arautuan prekarioan egiten diren lanak dira, kasu askotan emakume migratu eta arrazializatuen esplotazioan oinarritzen dira. Egoera hau eraldatzeko, urgentziazkoa da greba hau”, adierazi du koordinatzaile orokorrak. Hala, zaintzaleen baldintzak duintzea premiazkotzat jo du, eta instituzioak interpelatu nahi izan ditu, Zaintza Sistema publikoa eratzeko ardurari hel diezaioten.

Deitzaileak garen sindikatuok bat egiten dugu Euskal Herriko Mugimendu Feministak plazaratutako diagnostiko eta aldarrikapenekin.

Greba Feminista orokorraren aldarrikapen nagusia zaintza eskubide kolektiboa eraikitzea da, zaintzen egungo antolakuntza soziala eraldatuz eta Euskal Zaintza Sistema publiko-komunitario duina eraikiz. Gizarte osoa dago deituta, emakume zein gizon.

Azkenengo 3 urteetan zehar Euskal Herriko Mugimendu Feministak prozesu parte hartzaile emankorra eraman du aurrera, beste hainbat eragile sozial eta sindikalekin batera. Lanketa honen emaitza diagnostiko bateratu bat eta aldarrikapen amankomun batzuk izan dira. Eta aldarrikapen hauek egikaritzeko, greba feminista orokorra deitu dugu gaurkoan.

Greba feminista orokorrak lantokietan inzidentzia izateko helburua du, baita zaintzaren erdiguneko ardura izango duen zerbitzu publiko indartsu batzuen alde borrokatzeko ere, eta aldi berean horietatik haratago doa. Pertsona guztiak gara interdependenteak, hau da, guztiok dugu bizitzan zehar zainduak izateko premia eta baita zaintzeko ardura, guztiok interpelatzen gaitu.

Horretarako hurrengo aldarrikapenak ditugu:

Zaintza sistema duin baten alde:
– Zaintza duinen unibertsaltasuna eskubide gisa aitortzea eta bermatzea. Zaintza zerbitzuetan pribatizazioarekin eta azpikontratazioarekin amaitu. Sistema publikoa garatu eta indartu behar da.
– Etxez etxeko zerbitzua indartu eta garatu behar da.
– Zaintza lanak transbertsalki landu beharra dago: hezkuntzan, osasungintzan eta lan eremuan.
– Zaintzeko baimenak zabaldu behar dira: loturagramak aldarrikatzen ditugu familia eredu tradizionala gainditzeko eta nahi ditugunak zaintzeko.

Bizitza duinen alde:
– Lan jarduna murriztu soldata murriztu gabe, hau da, zaintzeko denborak bermatu.
– Zaintza-lanen birbanaketa gizonek haien ardura har ditzaten.

Zaintza langileen baldintza duinen alde:

-Etxe barruko erregimena desagerrarazi
– Lanaren Nazioarteko erakundearen 189. hitzarmena bere osotasunean berretsi Etxeko lana lan-erregimen orokorrean sartu eta gutxieneko soldataren gainetik jarri
– Zaintza sektoreetako langileen lan-baldintzak hobetzea

Azkenengo urteetan anitzak izan dira sektore feminizatuetan eta zaintza esparruetan emandako borrokak eta lorpenak ere. Emakumeak borrokaren lehen lerroan gaude. 2023an, alegia, Hego Euskal Herrian grebak egin dituztenen 2/3 emakumeak izan dira. Ezin da , beraz, borroka feministaren izaera eraldatzailea.

Greba Feminista Orokorrak jendarte osoa interpelatzen du. Zaintza guztion ardura da, eta horien antolaketa sozial eta ekonomiko justuago baten aldeko borroka ere bai. Denon bizitzak erdigunera ekartzeko, azaroaren 30ean denok kalera!

Gasteizko Michelineko langileek lantokiarteko batzordea uztea erabaki dute #LortuDugu

Enpresa emaitza baldintzatzen saiatu arren, Michelinen lan egiten duten pertsonek euren lan-baldintzak hemen negoziatu nahi dituztela erabaki dute.

LABek zorionak eman dizkie langileei erreferendum lotesle honetan parte hartzeagatik, lan-baldintzak nola arautzea nahi dugun bertan erabakitzeko. Langileen ia %70ek eman du bozka. Baiezkoak irabazi du, eta beraz, datozen egunetan batzordeak abian jarriko ditu lantokiartekoa uzteko beharrezko mekanismoak.

Sindikatu honen aldarrikapen historikoa da, urteak baitaramatzagu Gasteizko lantegiko lan-baldintzak hemen negoziatu behar direla aldarrikatzen. Azken hitzarmenari buruzko bozketan ere argi geratu zen langileek uko egin ziotela, baina bertako eremutik kanpo hartutako erabakiak ezarri zituzten. Gasteizko langileok mobilizatu egin ginen, grebak egin genituen hitzarmenak aldarrikapen garrantzitsuak jaso zitzan, hala nola igoerak KPIarekin lotzea, baina multinazionalaren zuzendaritzak zentroarteakoa erabili zuen borroka eta aspirazioak geldiarazteko.

Orain, Gasteizko lantegian lan egiten duten pertsonak izango dira beren lan-baldintzak nola arautzen diren erabakiko dutenak. Eta ez zentroarteko batzorde bat, non Arabako lan zentroaren errealitatea indargabetuta geratzen den enpresaren aldeko gehiengoekin.

LABek hemen lan egin, hemen erabaki aldarrikapena bultzatzen jarraituko du. Orain inork ezingo du aitzakiarik jarri plantillaren eskakizunei ez erantzuteko.

Gipuzkoako eraikin eta lokalen garbiketako akordioak ez du bermatzen erosahalmena

Gaur, urriaren 9an, ELA sindikatuak eta ASPEL patronalak sinatutako Gipuzkoako Eraikin eta Lokalen
Garbiketako Hitzarmenaren aurreakordioaren aurrean, LAB sindikatuak honakoa adierazi nahi du:

  1. ELAk patronalarekin erdietsi duen aurreakordioak ez du 2018az geroztik langileek galdu duten erosahalmena
    berreskuratzerik bermatzen. Izan ere, 2018tik 2023ra EAEko KPIa %13,7ra igo da, eta aurreakordioak %5,4ko
    igoera baino ez du bermatzen. Beraz, esan dezakegu aurreakordio honekin garbitzaileak 2018an baino %8,3
    txiroagoak direla.
  2. Aurreakordio honek ez ditu bermatzen LAB sindikatuak mahai gainean jarritako aldarrikapenak; batetik, 2023. urtean soldata 1.300 x 15 ordainsarikoa izatea; eta, bestetik, lanaldi partzialaren erauzketa.

EAEko anbulantzietako lehenengo greba egunean kalera atera gara lan-baldintzen negoziazioa ahalbidetu dadin exijitzera

Gaur egin bezala, bihar eta etzi (urriak 10 eta 11) ere grebara deituta daude langileak. Goizean goiz piketeekin abiatu da eguna, eta patronalari behingoz eseri eta alderdi sozialaren aldarrikapenei entzungor egiteari uzteko eskatu diogu.

Erreferentzia gisa, honako hauek dira LAB, ELA, LSB USO, UGT, CCOO eta ESK-k osatutako intersindikalak borrokatzen dituen eskakizun nagusiak: garraio sanitarioko langileen baldintzak Osakidetzako langileen baldintzekin parekatzea, plantillen erosteko ahalmenari eustea eta itundutakoa betetzeko bermea.

Hala ere, anbulantzien patronalak etengabe blokeatu du negoziazio autonomikoa, noiz eta enpresaren finantzaketa nabarmen igo denean. Alabaina, langileek erosahalmena galtzen eta beren lan-baldintzek hobekuntzarik ez dutela ikusten jarraitu behar dute.

Hori guztia ikusita, gaur egin bezala datozen bi egunetan ere aurrean izango gaituzte.

Salatu dugu Volkswagen beldurra eta ziurgabetasuna erabiltzen ari dela hitzarmen kolektiboaren negoziazioa baldintzatzeko

LAB sindikatuaren iritziz, Landabengo Volkswagenen lantegian 400 lanpostu gutxiago izatea ez da ustekabeko bat edo saihestezina zen zerbait. Aitzitik, albiste negatibo hori Volkswagen Nafarroako X. hitzarmen kolektiboaren negoziazioaren testuinguruan sartu behar da, non enpresa beldurra eta ziurgabetasuna erabiltzen ari baita alderdi soziala beldurtzeko. Ez da LABen kasua izanen, lantegiak eta bere langileek etorkizun duina izateko nahitaezkoak diren aldarrikapenak bukaeraraino eramanen ditu eta.

LABen ustez, lanpostuen murrizketari aurre egin ahal izanen litzaioke enpresak benetako borondatea izan balu. Konbustio ibilgailuen ekoizpenaren jaitsiera eta auto elektrikoaren ekoizpen fasera igaro bitartean, lan kargaren murrizketa hori zuzenean bideratzeko aukera bat zegoen, eta hori zen bateria instalazioa Landabenen langile propioekin paratzea. Horretarako, Nafarroako Gobernuak diru publikoko 40 milioi euro jarri zituen, deustarako balio izan ez dutenak; izan ere, instalazioa kanpoan geldituko da, eta seguruenik langile prekarizatuagoekin. Landabenen baterien instalazioa Volkswagengo langileekin jarri izan balitz, enplegu hori finkatu egin zitekeen eta etorkizunean lanpostu gehiago sortzea ekar zezakeen.

Zuzeneko “irtenbide” horretatik harago, LABek urteak daramatza neurri zehatz batzuk proposatzen, enpresak erabat onar zitzakeenak; hala nola, asteko lanaldia 32 ordura murriztea eta erretirotik hurbil dagoen plantillari irteera erraztea, hau gaztetzeko asmoarekin. Neurri horiek, bederen, egoera hori arinduko zuten.

Proposamen horiek, eta bertze batzuk, egun negoziatzen ari den Volkswagen Nafarroako X. hitzarmen kolektiboaren negoziazio mahaira eraman ditu LABek. Negoziazio horretarako, enpresa beldurraren eta ziurgabetasunaren testuingurua eta kontakizuna sortzen ari da, langileen planteamenduak eta balizko mobilizazioak baldintzatzeko.

Bada, LABek argi eta garbi adierazi behar du ez dela kikilduko, eta azken ondorioetara eramanen dituela lantegian baldintza duinak dituen etorkizunerako ezinbertzekoak iruditzen zaizkion aldarrikapenak: aipatutako lanaldia astean 32 ordura murriztea eta plantillaren erretiro aurreratua erraztea; erosteko ahalmenari eustea; berdintasun-planean adostutako neurriak sartzea hauei hitzarmenmaila emateko; eta mutualitateak desagertzea, bajen kudeaketa Osasunbidearekin eginez. LABek ulertzen du borrokatzeko unea dela, eta ez beldurrez negoziatzekoa.

Lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa eratzeko urratsak eskatu dizkiogu EH Bilduri

Espainiako Gobernuko inbestidura eta legegintzaldiko negoziazioetan aintzat hartu beharreko Agenda Soziolaborala aurkeztu dio LABek EH Bilduri, euskal langileok hemen bertan inolako esku hartzerik gabe soldatak eta bizi baldintzak negoziatzeko eta erabaki ahal izateko dugun eskubidea bermatu dadin.

Jarraian ikus daiteke LABek bileran aurkeztutako txostena: LABen ekarpena aldaketa sozial eta politikoari

Gaur EH Bildurekin batzartu da LAB, eta datorren astean gauza bera egingo du EAJrekin. EH Bilduk eta LABek bertako negoziazio kolektiboa blindatu eta pentsio sistema propiorantz urratsak emateko elkarlanean aritzea adostu dute.

Hala, Hego Euskal Herrian nahiz Estatu mailan dagoen eskenatoki politikoa hizpide izan dute LABek eta EH Bilduk gaur Bilbon egin duten bileran. Imanol Karrera Nafarroako bozeramalea, Endika Perez Ekintza Sozialeko idazkaria eta Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorra izan dira bilkuran; EH Bildutik, Idurre Bideguren senataria eta Arnaldo Otegi koordinatzaile nagusia.

LABen iritziz, independentismoak lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa eratzeko estrategia eraginkorra behar du. Euskal Herritik Euskal Herrira sortu behar da lan harreman eta babes sozialeko eredu berri bat, langile jendeari lan eta bizi baldintza duinak bermatuko diena. Eta ibilbide hori garatu ahal izateko, Estatuak jarritako mugak gainditzeko eragin beharra dago Madrilen. Ikuspegi horretatik, LABek bi lehentasun nagusi jarri ditu mahai gainean.

Lehena, Espainiako Langile Estatutua ordezkatuko lukeen Euskal Lan Kodea garatzea, lan harremanen estatalizazioarekin amaitu eta bertako negoziazio kolektiborako esparrua blindatzeko premiari erantzun ahal izateko. Horretarako, herrialde eta autonomia erkidego mailako hitzarmenen lehentasuna bermatu beharra dago Estatukoen gainetik, 2012an Zapateroren Gobernuak egindako lege aldaketa bertan behera utziz. EAE mailan eragile guztiok bat gatoz horretan, sindikatuek eta Patronalak sinatutako lanbide arteko akordioak erakusten duenez. Euskal Herrian negoziatu eta adosten dena errespetatzea da gakoa.

Estatutik ezartzen diren mugak gainditzeko Madrilen eragitearekin batera, Estatuan lortu ezin dena Euskal Herrian posible egin behar dela adierazi du LABek, eta gogoratu du langileen aldarrikapenei erantzun egokia emateko borondate politikoa besterik ez dela behar. Eta borondate hori bera eskatu du Funtzio Publikoko langileen egoera aldatzeko. 2008. urtearen ostean zerbitzu publikoen garapenari ezarritako mugak kentzeko beharra adierazi du LABek, eta horrekin batera, langile publikoen soldata edota erreposizio tasak Estatuko Aurrekontuen bidez arautuak ez izatea beharrezkotzat jo du. Bestela esanda, Funtzio Publikoa arautzeko eskumena EAEn izatea eskatzen du LABek, eta horrela helarazi dio EH Bilduri. EAEko Funtzio Publikoan bi greba egun deituak daude, zerbitzu publikoen gainbehera salatu eta langile publikoen soldata eta lan baldintzak hobetzeko.

Funtzio publikoko langileez gain, beste hainbat kolektiboren egoera ere hizpide izan dute: etxeko langileei nahiz banaketa lanetan rider gisa diharduten langileei negoziazio kolektiborako eskubidea bermatu eta autonomia erkidego mailako hitzarmenak ahalbidetzeak duen garrantziari azpimarra egin dio sindikatuak.

Beste lehentasunari dagokionez, EAEko Estatutuan aurreikusita dagoen (eta Nafarroa Garairako ere aldarrikatzen duen) gizarte segurantzaren kudeaketaren transferentzia eta 1.080 euroko gutxieneko pentsioa bermatuko duen sistema publiko osagarri bat sortzeko aukera aldarrikatu du LABek. Horren bidez, milaka pentsiodunen bizi baldintzak hobetzeaz gain, etorkizuneko Euskal Gizarte Segurantza sortzeko oinarrizko kanpalekua ezar daiteke.

Proposamenok harrera ona izan dute EH Bilduren aldetik, eta aurrerantzean horien alde elkarlanean aritzeko prestutasuna adierazi dute bi aldeek.

Asteasuko Siemens Gamesako ABEEEaren aurka mobilizatu gara, Donostian egindako epaiketaren aurrean

Gaur egin da Asteasuko Siemens Gamesaren lantokian maiatzean aurkeztu zuten Aldi Baterako Enplegu Erregulazio Espedientearen (ABEEE) epaiketa Donostian, eta honen kontra mobilizatu da LAB.

Maiatzean, Siemens Gamesako Asteasuko plantako zuzendaritzak, ABEEE bat aplikatzeko prozedura hasi zuen produkzio eta antolaketa arazoak zituela argudiatuz.

Negoziaketa epean egindako hiru bileretan, enpresak ABEEEa beharrezkoa zela argudiatzeko saiakera ezberdinak egin zituen. Langileen ordezkariok, hala ere, argi eduki dugu hasieratik ez dela inoiz ABEEE hau erabiltzeko beharrik egon, enpresak bere neurrira hartutako erabaki interesatuen ondorio bat besterik ez dela izan argudiatutako lan karga jaitsiera, eta beraien erabakien ondorioak langileek ordaintzea nahi izan dutela hasieratik.

ABEEEaren negoziaketa epea akordiorik gabe amaitu zen, langileentzat onartezina delako enpresak hartutako erabakien ondorioak ordaindu beharra, eta inolako momentutan ez delako benetan arrazoitu zeintzuk ziren enpresaren ustez ABEEEa erabili behar izateko arrazoiak.

Horregatik, ABEEEa salatu genuen eta gaur egin da honen inguruko epaiketa. Argi daukagu hartutako neurria ez dela inoiz beharrezkoa izan. Eta epailearen aurrean hori arrazoituko dugu.

Ezin dugu ahaztu salmentan dagoen Asteasuko Siemens Gamesa lan zentroan langileek borrokaren bidez lortu zutela duela hilabete gutxi enpresaren salmentaren aurrean langileen eskubideak eta lanpostuak bermatzen dituen akordioa.

Zerbitzu publikoak indartzeko aldarria zabaldu eta sektorean deitutako grebetan parte hartzeko deia luzatzeko mobilizatu gara

Urriaren 25eko eta abenduaren 19ko sektore publiko osoko grebaren lanketa barnean elkarretaratzeak egin ditugu Eusko Jaurlaritzan, EUDEL eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren aurrean LAB, ELA, CCOO, Steilas, SATSE eta ESK sindikatuok.

Hiru elkarretaratze hauetan parte hartu dugunok salatu nahi izan dugu,zerbitzu publikoek nabarmen egin dutela okerrera eta lan baldintzak okertzen ari direla etengabe azken urteetan. Bada, horrek zuzeneko eragina dauka herritarroi eskaintzen zaigun zerbitzuaren kalitatean.

Pandemiak agerian utzi zituen narriadura horren ondorioak. Hiru urte geroago, egoera hori konpondu beharrean, zerbitzu publikoak indartu beharrean, EAEko erakundeek, hau da, Eusko Jaurlaritzak, hiru foru aldundiek eta udalek, inoizko superabit handiena dute: 10.000 miloi euro bankuetan gordeta dituzten bitartean, gizarte-premiak larriagotu eta zerbitzu publikoak okertu egiten dira nahiz eta batzuk egonezin eta arazo hauek artifizialak direla esaten tematu behin eta berriro.

Argi azaleratu dugu egoera honen aurrean ezin dugula beste aldera begiratu, eta gure erakunde eta alderdi politikoei mezu garbia bidali nahi izan diegu: behingoz zerbitzu publikoen eta horiek ahalbideratzen dituzten langileen alde erabakiak har ditzatela!

Eta zehazki zera eskatzen diegu:

  • Estatutik datozen mugak behingoz kentzea, soldata publikoak eta enplegu publikoaren beharrak hemen erabakitzeko
  • Gure erakundeek zerbitzu publikoak indartzea, enplegu publikoa sortzea eta kontsolidatzea, lan-baldintzak hobetzea ahalbidetuko duten aurrekontuak onartzea!!
  • % 10eko soldata-igoera egitea!! Azken bi urteetako erosteko ahalmenaren galera berreskuratzeko eta 2024koa bermatzeko. Honetaz gain, aurretik galdutako erosteko ahalmenaren gaineko zorra aitortzea eta berreskuratzea
  • Enplegu publikoa sortzea eta egonkortzea, behin-behinekotasun erreala % 8ra jaitsiz
  • Arlo publikoa indartzea, pribatizazio berririk ez egiteko konpromisoa hartzea eta publifikazio planak adostea
  • Lan kargak arintzea eta osasuna bermatzeko neurriak adostea
  • Administrazioaren benetako euskalduntzea bermatuko duten planak adostea
  • Berdintasunerako benetako urratsak ekarriko dituzten genero-arloko neurriak, besteak beste, berdintasun-plan erreal eta eraginkorrak negoziatzea
  • Jardunaldiaren murrizketa adostea.

Datozen egunetan ere urriaren 25ean eta abenduaren 19an lantokiak hustu eta kaleak betetzeko helburuarekin lanean jarraituko dugu.

Mecanerren itxieraren aurka kalera atera gara asteburuan

Ehunka langile eta herritarrek bat egin dute Urdulizko lantegi historikoa herrian mantentzeko eta deslokalizazio asmoei ezetz esateko mobilizazioarekin. Eskualdeko industria-ehuna babesteko beharrizana azpimarratuta, enpresari ez ezik, instituzio publikoei ere esku hartzeko eskatu dio enpresa batzordeak.

Manifestazioaren amaieran, Mecanerreko beharginek eskerrak eman zizkieten manifestazioan parte hartu zutenei eta irailaren 1az geroztik babesa eta elkartasuna adierazi dieten guztiei.

Egun batetik bestera, hitzarmen kolektiboa berritzeko negoziazio-prozesuaren erdian, Stellantiseko zuzendaritzak Mecaner ixteko erabakia hartu zuen, eta 148 pertsona utzi nahi ditu: 144 Mecanerekoak eta 4 garbiketako azpikontratakoak. Plan estrategiko baten barruko erabakia da, helburu argi batekin: mozkin- marjinak handitzea, deslokalizatuz eta kostuak murriztuz (normalean beste langile batzuen esplotazioaren bidez).

Beste behin ere, bideragarritasun- eta lehiakortasun-eza aitzakia hartu dute enpresak ixteko, enplegua suntsitzeko, pobretzeko eta prekariezatzeko.. Gogoan izan behar da Stellantisek 16.000 milioi euroko irabaziak izan zituela 2022an… Lotsagabea izan behar da gero, etekin horiekin lehiakortasunik ezaz hitz egiteko.

Zoritxarrez, Mecaner ixteko iragarkia ez da berria gurean. Azken urteotan, gure lurraldean industria-enpresak etengabe ixten ari dira. Denoi etortzen zaizkigu gogora zenbait enpresa, hala nola Dismodel eta Trokenor (duela urte batzuk), Matricerías Deusto, GTS, Cable eta Alanbreak, La Auxiliar Naval…

Itxierez gain, Uribe Kostan industriako eta kalitateko enplegua galtzen ari da etengabe, eta, ondorioz, industria-enplegua suntsitzen ari da. Horren adibide dira Alconzako kaleratzeak. Horien ondorioz, industriak gero eta pisu txikiagoa du Euskal Herrian, eta turismo- eta zerbitzu-herrialde bihurtzen ari gara.

Stellantisen zekenkeriak eta Mecaner ixteko erabakiak mugarri bat jarri dute. Ez dugu onartuko inposatu nahi diguten etorkizun beltza, inoiz ez da aukera bat izan guretzat. Eraso honen aurrean borroka besterik ez zaigu geratzen. Eskualdean eta Euskal Herrian behin eta berriz gertatzen ari den egoera baten aurka borrokatzea, bidegabea dela uste dugunaren aurka.

Mecaner erreferentziazko enpresa da eskualdean, eta herri horretako belaunaldiek bertan lan egin dute. “Fabrika historiko” bat, eskualde eta herri bateko paisaiaren eta historiaren parte dena.

Borroka hau ez da soilik Mecaner-eko langileen borroka; herri baten, eskualde baten eta langile-klasearen borroka da, industria-ehuna defendatzeko; izan ere, industria-ehun hori gero eta txikiagoa da herrialdean benetako industria- politika eraginkorrik ez dagoelako.

Herri baten borroka, konpromiso eta duintasuna eskualdeko industriaren, enpleguaren defentsan eta etorkizunaren alde. Horregatik, multinazionalari aurre egiteko ordua da, produkzioa hemen geratzen dela ziurtatzeko, lanpostuak mantendu daitezen.

Alarmak piztu eta herri gisa erantzuteko unea da. Langileak, eragile sozial eta politikoak, herritarrak…

Amaitzeko, Eusko Jaurlaritzak zein Bizkaiko Foru Aldundiak beren gain hartu behar dute erantzukizuna, eta aktiboki parte hartu behar dute Mecanerren jarraipena ahalbidetuko duen konponbide baten bila. Eginkizun aktiboa izan behar dute, eskualdeko industria- eta ekoizpen-ehuna mantentzeko politika errealak eta eraginkorrak gauzatuz, enpresak etengabe itxi eta deslokalizatzea eta enplegua suntsitzea galaraziz.

Zuzendaritzari argi adierazi diogu aurrean izango gaituela eta gure lanpostuen defentsan amaierara arte borroka egingo dugula.

Erronka handia eta helburu argia ditugu aurrean: Stellantisen erabakia aldatzea eta Mecaner salbatzea, plantaren enplegua eta etorkizuna bermatuz.