2026-06-28
Blog Página 609

Hemos registrado la huelga del personal de gestión del Consorcio Haurreskolak de la CAV, prevista del 23 de diciembre al 24 de enero

El sindicato LAB ha registrado hoy en la sede del Gobierno Vasco en Bilbo la convocatoria de huelga del personal de gestión del Consorcio Haurreskolak, prevista del 23 de diciembre al 24 de enero. Por lo cual, llamamos a los sindicatos STEILAS y ELA a sumarse a esta convocatoria.

El 6 de marzo de 2018, LAB dio fin a la dinámica de movilizaciones en el Consorcio Haurreskolak dada la mayoría que tiene, firmando un acuerdo entre el Gobierno Vasco y el Consorcio Haurreskolak y dando cauce así a la negociación y desarrollo de los puntos que influyen al personal de gestión.
Ahora, en el momento de ahondar en esta nueva negoziación, el Gobierno Vasco:

-Dice que no a la ampliación de la plantilla de personal técnico y administrativo del Consorcio Haurrreskolak.

-Se está retrasando en la ejecución de la equiparación de categorías y salarios con el personal del departamento de Educación.

-Tenemos dificultades para redondear los documentos de situaciones de sustituciones, normativa de sustitutos y promociones internas de este personal.

La excusa es la ley de presupuestos y los presupuestos de la CAV para 2020, que están en fase de negociación. Por lo tanto, hacemos un llamamiento, especialmente al PNV y a Elkarrekin Podemos, para que adopten las medidas que respondan a las necesidades de las trabajadoras y trabajadores y familias del Consorcio Haurreskolak. En concreto, las medidas que respondan a acabar con este conflicto y para garantzizar la gratuidad del Consorcio Haurreskolak.

 

 

 

Garbiñe Aranburu: «Pentsio sistema propio bat eraikitzeko beharra dugu»

Gaur ere, joan abenduaren 5 eta 10ean bezala, greba eguna da Ipar Euskal Herrian. Hain zuzen ere, Baionako kaleak hartu ditugu Macronen Gobernuak sustatutako erretreten erreforma salatzeko. LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu izan da Baionan, eta pentsio sistema propio bat edukitzeko beharra aldarrikatu du, pentsio sistema publikoa erasotzen ari diren honetan.

"Pentsio sistema erasotzen ari dira. Pentsio sistema propio bat eraikitzeko beharra dugu; ezinbestekoa iruditzen zaigu Euskal Herriko langileok bertan erabaki ahal izatea gure pentsio sistema zein den, lan harremanekin edo babes sozialarekin egin beharko litzatekeen bezala".

Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, Baionako manifestazioa hasi aurretik egindakoak. Lehenago, LABeko idazkari nagusia Euskadi Irratiko Baionako estudioetan izan da, eta, bertan egindako elkarrizketan, mobilizazio sozialaren garrantzia nabamendu du: "Protesta sozialik ez badago, aldarriek ez dute lekurik hartzen agenda politikoan".

Zentzu honetan, datorren urtarrilaren 30eko Greba Orokorrerako deia egin du Baionako mobilizazioan, lan, pentsio eta bizitza duinaren alde egiteko balioan jarri beharreko mugarria delako. 
 

 

 

«Protesta sozialik ez badago, aldarriek ez dute lekurik hartzen agenda politikoan»

0

Garbiñe Aranburuk elkarrizketa egin du Euskadi Irratiko “Faktoria” saioan, Baionako estudioetatik. Hain zuzen ere, LAB sindikatuko idazkari nagusia Lapurdiko hiriburuan dago, Macronen Gobernuak sustatutako erretreten erreforma salatzeko mobilizazioetan parte hartzeko. Elkarrizketan, hainbat gai jorratu ditu: pentsioen afera bera, aurrekontuak eta urtarrilaren 30eko Greba Orokorra, kasu.

Garbiñe Aranburuk adierazi du ezinbestekoa dela mobilizazio soziala agintariak mugiarazteko: “Protesta sozialik ez badago, izan pentsiodunena, langileena zein mugimendu feministarena, aldarriek ez dute lekurik hartzen agenda politikoan”.

Hala, LABeko idazkari nagusiak urtarrilaren 30eko Greba Orokorraren garrantzia azpimarratu du, “ofentsibara” egingo dugun greba delako: “Mugarri bat izango da. Urtarrilaren 30ean ez da ezer amaituko. Mobilizazio desberdinen konfluentzia izango da, lan, pentsio eta bizitza duinaren alde, borroka greba ondoren indartzeko helburuarekin”.

 

 

 

Hemos mostrado nuestra solidaridad a la clase trabajadora de India ante la muerte de 43 trabajadoras y trabajadores en New Delhi

0


El sindicato LAB quiere mandar un mensaje de solidaridad a las clase trabajadora de India, ante la muerte de 43 trabajadoras y trabajadores en una empresa de New Delhi donde fabricaban mochilas escolares. En este sentido, hoy nos hemos concentrado en Bilbo para denunciar esta barbarie. Al igual que otros sindicatos importantes de India, LAB también participa en la Federación Sindical Mundial; compartimos la misma lucha contra la explotación capitalista y en favor de los derechos de las y los trabajadores.

La muerte de estas 43 personas es precisamente un reflejo de la explotación capitalista. La fábrica no cumplia las medidas de seguridad básicas contra incendios y operaba fuera de la ley; muchas y muchos trabajadores dormían en el propio centro de trabajo. De hecho, las muertes se han producido mientras dormían, que es cuando tuvo lugar el incendio. Por lo tanto, queda claro quien es el responsable de estas muertes: la patronal que se enriquece a costa de las y los trabajadores, ya sea la patronal de India, ya sea la patronal de Europa que deslocaliza a India y a los países limítrofes numerosas cadenas de producción (entre ellas, la producción textil). Tal y como solemos denunciar en Euskal Herria cada vez que se produce una muerte laboral, hoy volvemos a decir alto y claro que la precariedad mata.

Al hilo de este suceso, nos reafirmamos en el compromiso de luchar contra el modelo capitalista que vulnera los derechos de las y los trabajadores y que pone en juego sus vidas. Es hora de unir fuerzas en favor de un nuevo modelo económico y social que ponga la vida en el centro, tanto en Euskal Herria como en el mundo entero.
 

 

 

Urtarrilaren 30eko Greba Orokorrerako deia egin dugu Iruñean

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta osatzen dugun eragileok agerraldia egin dugu Iruñean, urtarrilaren 30eko Greba Orokorrerako deia luzatzeko. Hain zuzen ere, greba egiteko arrazoiak soberan daudela adierazi dugu, eta aldarrikapen taula aurkeztu dugu. Ofentsibara joko dugula berretsi dugu, eragileon aldarriak bete daitezen exijitzeko.

Urtarrilaren 30ean Greba Orokorra izango dugu, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deituta. Antolakunde honetan 100dik gora eragile sozial eta sindikal batzen gara: pentsiodunak, feministak, ekologistak, gazte-mugimendua, bazterketa sozialaren aurkako plataformak, ekonomia alternatibo eta solidarioaren sarea eta euskal gehiengo sindikala, besteak beste.

Grebaren bidez gure erantzuna emango diogu pentsiodunen mugimenduak egindako deiari. Egoera ikusita, beharrezkoa da pentsio, lan baldintza eta bizitza duinaren aldeko borrokan jauzi bat ematea. Badira arrazoiak gaurko eta etorkizuneko pentsiodunak kezkatzeko: pentsio-sistema publikoa babestea, lan-harremanetarako eta babes sozialerako bertako sistema ezartzea, gutxieneko pentsioa 1.080 eurokoa izatea, edota eros-ahalmena legez bermatzea.

Grebarekin neurri jakin batzuk hartzeko beharrizana azpimarratu nahi dugu, prekarizazioari mugak jartzeko, azken urteetako murrizketak atzera botatzeko, lan-prekarietatea ezabatzeko, lan-baldintzak duintzeko, eta eskubide sozialen defentsan. Bestelako eredu sozio-produktibo baten alde, azken finean.

Grebara garamatzaten arrazoiak 30 neurritik gorako aldarrikapen taula batean bildu ditugu. Iruñean egindako agerraldian aurkeztu ditugu, joan den azaroan Donostian antolatutako agerraldian egin bezala:

2011 eta 2013ko erreformetan onetsitako pentsio-murrizketak indargabetzea:

• Erretiroa 65 urterekin.
• Erretiro Aurreratua 61 urterekin, 30 urte kotizatuta izanez gero. Koefiziente murriztaileak arintzea.
• Erretiroa hartu ahal izateko adina jaisteko aukera zabaltzea sektore berrietara, bereziki nekagarriak eta arriskutsuak diren sektoreetara, adibidez, garraio-sektorea.
• Pentsioa kalkulatzeko 15 urte hartzea kontutan.
• Pentsioen eros-ahalmena bermatzea (gutxienez KPIaren pareko igoera)
• Pentsioen jasangarritasun-faktorea kentzea.

Beste neurri batzuk pentsioei buruz:

• 1.080 euroko gutxieneko pentsioa.
• Pentsio sistemaren finantziazioa bermatzea, kotizazio sozialen eta zergen bidez.
• Lanaldi partzialeko kontratuetan kotizazioak zenbatzerakoan zigorrik ez aplikatzea. Lan egindako egun bakoitzeko, kotizatutako egun bat.

Zapateroren eta Raxoiren lan-erreformak bertan behera uztea:

• Hitzarmen kolektiboetan ultraktibitate mugagabea.
• Herrialdeko hitzarmenen aplikazioa lehenestea estatu mailako hitzarmenen gainetik.
• Beheko esparruko hitzarmen batek goragoko esparruko beste baten baldintzak okertzeko aukerarik ez izatea.
• Lan-eskubideetan egindako murrizketak atzera botatzea.

Beste neurri batzuk enpleguari eta pentsioei buruz:

• Gizon eta emakumeen arteko soldata-arrakala eta pentsio-arrakala amaitzea.
• Hileko 1.200 euroko gutxieneko soldata.
• Enplegu egonkorra sustatzea eta kontratazioan ematen den iruzurra zigortzea.
• Lanaldia 35 ordura jaistea, soldata gutxitu barik.
• Bereziki emakumeei ezartzen zaizkien lanaldi partzial inposatuak ezabatzea.
• Azpikontratatutako enpleguan subrogaziorako eskubidea bermatzea.
• Zerbitzu publikoak garatzea, ezarritako murrizketak atzera botatzearekin batera.
• Kontratazioan sexuaren, jatorriaren, ideologiaren, sexu-identitatearen, aniztasun funtzionalaren edo ekonomia-jardueraren araberako diskriminaziorik egingo ez dela bermatzea.
• Kontratazioan prekarizazio-formula oro kentzea (etxeko langileen erregimen berezia, autonomo faltsuak, uberizazioa…)
• Klausula sozialak ezartzea administrazioko azpikontratetan.
• Lanera bizirik itzultzeko eskubidea. Lan Ikuskaritzako plantillak handitzea, Europar Batasunekoekin parekatu arte, eta lan-istripuen eta laneko gaixotasunen aurkako ekintza plan zorrotz bat ezartzea.
• Etxeko lanak eta zaintza lanak duintzea eta gainerako enpleguetan dauden eskubide berberak aitortzea.

Eskubide sozialen bermea:

• Menpekotasun egoeran dauden pertsona guztiei laguntza-zerbitzu publiko, unibertsal eta doakoa legez bermatzea.
• Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta eta Errenta Bermatua %100ean parekatzea Lanbide Arteko Gutxieneko Soldatarekin, eta azken hori %50 igotzea bi pertsonak osatutako ohiko unitateetan,
eta beste %50 igotzea 3 pertsona edo gehiagoko unitateetan.
• Alokairu sozialeko etxebizitza bat eskuratzeko eskubidea legez bermatzea, EHko Eskubide Sozialen Kartaren Herri Ekimen Legegileak ezarritako baldintzetan.

Lan-harremanetarako eta babes-sozialerako esparru propioa:

• Euskal Herriko langileek eskubidea izatea pentsio sistema publikoa eta pentsio duinak bermatzeko modurik onena erabakitzeko.
• Lan-harremanetarako gure eredu propioa eta negoziazio kolektiboko marko propioa erabakitzeko eskubidea, kanpoko esku-hartzerik gabe.
• EAEko eta Nafarroako instituzioei dei egiten diegu euren erantzukizunak onartu eta bide horretan aurrera egiteko neurriak har ditzaten, gisa honetako ekimenekin:

1. Gutxieneko pentsioa legez 1.080euro arte osatzea, Eusko Jaurlaritzaren eta Nafarroako Gobernuaren aurrekontuen bidez.

2. Enplegu publikoari dagokionean (zuzenekoa nahiz azpikontratatua): 1.200euroko gutxieneko soldata 35 orduko gehienezko lanaldia ezartzea; gutxienez herrialdeko hitzarmen sektoriala aplikatzen dela bermatzea, baita beste klausula sozial batzuk ere.

3. Diru Sarrerak Bermatzeko Errentaren inguruan eta etxebizitza eskubidearen alde Eskubide Sozialen Kartak sustatutako Herri Ekimen Legegilea onartzea.

4. Lan arloan ematen den soldata arrakalaren, diskriminazioaren eta indarkeria matxistaren aurkako Lege bat onartzea.
 

 

 

Garbiñe Aranburu: «Patronalarentzat askoz deserosoagoa da LAB egotea euren enpresetan»

0

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu Goiena Telebistako Harira saioan izan zen atzo, hainbat kontuei buruz hitz egiteko; urtarrilaren 30eko Greba Orokorrari buruz, kasu.
 

 

 

[IRITZIA] «Euskara ez dago osasuntsu Osakidetzan»

LABeko Osakidetzako euskara taldeko kide Gotzone Amurizak Osakidetzako langileek euskaraz lan egin eta erabiltzaileek euskaraz artatuak izateko eskubidea dutela aldarrikatu du iritzi artikuluan.

Abenduaren 3a, Euskararen Nazioarteko Eguna igaro da. Egun horretan bertan, Osakidetzan, 2013ko abenduan abiatu zen Euskararen Erabilera Normalizatzeko II. Planari amaiera eman zitzaion. Orain, planaren balorazioa dator eta balorazio honen ostean, III. Planaren diseinua eta onarpena.

II. Plan honen helburuetako bat zerbitzu-hizkuntza gisa euskararen ahozko eta idatzizko presentzia eta erabilera bermatzea izan da. Begi bistakoa da helburua lortzeko oraindik bide luzea egiteko dagoela, gaur egun oraindik ez baita zerbitzu euskalduna bermatzen. Planaren arabera, lehentasun gorenekoak diren unitate askotan ere, umeen arreta guneetan edota informazio guneetan, adibidez, oraindik erabiltzaileen kexak sortzen dira zerbitzua euskaraz jaso ezin izanagatik.

Planaren arabera, Osakidetzan euskara lan hizkuntza izan dadin ere pausoak eman behar ziren urte hauetan. Zoritxarrez bide honetan ez da aurrerapauso txikiena ere eman. Euskarak baztertua izaten jarraitzen du lan hizkuntza izateari dagokionez, horretarako baldintza egokiak dituzten unitateetan ere. Zuzendari eta jefaturek, orokorrean, euskararen normalizazioarekiko anbizio eta konpromiso gabezia nabarmena izatea izan da Euskara Planak behar besteko emaitzak ez ematearen arrazoi nagusietako bat, eta euskara lan hizkuntza izatearen inguruan aurrerapausorik ez ematea horren erakusle garbia da.

LABetik, Euskararen Plana eta legedia betetzen direla motzean jarraitzen dugu eta horrek, urte hauetan, Osakidetzari hainbat eta hainbat interpelazio, kexa eta salaketa egin behar izatera eraman gaitu. Etengabe aritu behar izan gara zuzendaritza eta arduradun desberdinei gutxienez beraien araudiak, Euskara Planak, ezartzen dituen minimoak bete zitzaten eskatzen. Karteldegia, intraneta, kontratazioa, lanpostuen Hizkuntz Eskakizunak, ikastaroetako hizkuntza, erabiltzaileenganako zerbitzua, lan-hizkuntza… Behin eta berriro, Euskara Planaren arabera bete beharrekoak ziren hainbat minimo urratzen zirela ikusi dugu eta Osakidetzari etengabe eskatu zaio urraketa horiek zuzentzeko.

Osakidetzan Euskara sustatzeko lidergoa izan behar dutenak izan dira neurri handi baten normalizaziorako oztopo handienak jarri dituztenak. Publikoki bestelakorik adierazten duten arren, urte hauetan ikusitakoak ikusita, argi eta garbi esan dezakegu euskara ez dela izan, eta ez dela gaur egun, inolaz ere lehentasunezko gaia ez Osakidetzako Zuzendaritza Nagusian, ez Zerbitzu Erakunde desberdinetako zuzendaritza organoetan, ezta tokian tokiko jefaturetan ere. Salbuespen isolatu batzuk egon badaude, baino panorama orokorra benetan etsigarria da, eta zuzendaritzek euskararen normalizazioari arreta eta dedikazioa jarri arte nekez emango du euskarak aurrerapauso handirik Osakidetzan.

Osakidetzak langileen gain jarri du zerbitzua euskalduntzeko pisu gehiena, baina euskararen normalizazio prozesuak zuzendaritzen inplikazio aktiboa behar du ezinbestean.

Euskararen erabilera normalizatzeko III. Plana Osakidetza euskalduntzea lortzeko plangintza izatea espero dugu. Salto kualitatiboa, euskara jakitetik euskara erabiltzen duen Osakidetza, nahi dugulako. Osakidetza euskahalduna nahi dugu.

Horretarako, LABetik, Osakidetzako arduradunei, euskararen normalizaziorako lidergotza, inplikazioa eta erantzukizuna hartzea eskatzen diegu. Zerbitzua euskalduntzeko asmoz, trabarik gabe, lanean jardungo duen lidergotza.

Osakidetzako langileok euskaraz lan egin, eta erabiltzaileok euskaraz artatuak izateko eskubidea dugulako.
 

 

 

Hemos llamado en Baiona a seguir movilizándonos en defensa de un trabajo, unas pensiones y una vida dignas

Hoy ha vuelto a ser día de Huelga General en Ipar Euskal Herria. Tal y como hicimos el pasado jueves, LAB ha vuelto a salir a la calle en defensa de las pensiones y en contra de la reforma impulsada por el Gobierno de Macron. En la manifestación de Baiona, han estado presentes Eñaut Aramendi y Edurne Larrañaga, responsable de LAB en Ipar Euskal Herria y miembro del Ejecutivo de LAB, respectivamente.

Edurne Larrañaga ha remarcado que las decisiones que se están adoptando en los estados francés y español van en la misma dirección: “Están dando pasos hacia un sistema de capitalización, cuando el sistema debería garantizar la solidaridad y los derechos, por lo que están precarizando las condiciones de vida y de trabajo de las y los trabajadores. Por ello, seguiremos movilizándonos en contra de las decisiones que tome el Gobierno francés en torno a las pensiones, y, al mismo tiempo, llamamos a la Huelga General que llevaremos a cabo en Hego Euskal Herria el 30 de enero, en favor de un trabajo, unas pensiones y una vida dignas. Se trata de una huelga que planteamos a la ofensiva con el fin de exigir medidas que garanticen una vida, unas condiciones de trabajo y un sistema de pensiones digno”.

Eñaut Aramendi ha advertido sobre las consecuencias de la reforma de pensiones del Gobierno de Macron: “Empeorará las condiciones de vida, debilitará el sistema de pensiones y, sobre todo, perjudicará a las y los jóvenes, puesto que éstos no tendrán un sistema de pensiones digno cuando acaben su trayectoria laboral. Por lo tanto, no podemos dejar que esto ocurra. Estas decisiones vienen de una línea que se está dando en Europa, y, por eso mismo, debemos dar a la lucha una perspectiva nacional”.