2026-01-14
Blog Página 1027

3.370 inkesta zerbitzu sektoreko langileen egoera gainditzeko


Prekarietatearen aurkako borrokan ezinbestekoa da egoera hau pairatzen duten langileei hitza ematea. Helburu honekin LABek zerbitzu sektorean aritzen diren langileegana jo du bizi duten egoeraren argazkia egin eta bizi duten prekarietateari irtenbideak bilatzeko. Betetako 3370 inkestek agerian utzi dute langileen gehiengo zabalak uste duela baldintza prekarioak dituztela.

Prekarietatearen aroa bizi dugu, baina prekarietatea ez da soilik lan-baldintza kaxkarrak izatea, bizitza proiektu burujabe baterako dugun zailtasunen zerrenda amaigabea baino. Egoera honi aurre egiteko sindikatuak egokitu egin behar duela erabaki du. Eta horretan ari gara. Sektore prekarioetara hurbildu gara, borrokarako eta antolaketarako eskaintza berritua eskainiz.

Zentzu honetan garrantzia berezia eman diogu langileen iritzia eta egoera bertatik bertara jasotzeari, eta horretarako inkestak baliatu ditugu. Zerbitzu sektorean, beste arlo batzuen artean, garbiketa, merkataritza, jantoki eta telemarketingeko langileek LABekin hitz egin dute eta prkarietateak gogorki kolpatzen dituela jakinarazi digute.

Datuak zein baino zein argiagoak dira. Langileen %80 uste dute beraien lan baldintzak prekarioak direla. Gainera egoera honen arrazoi nagusiak, beste askoren artean, soldata, behin behinekotasuna eta ordutegia dira langileen iritziz. Egoeraren argazkia osatzeaz gain prekarietate hori gainditzeko neurriak ere plazaratu dituzte langileek. Galdezkatuen %90etik gorak 1200 €ko gutxienezko soldata, 35 lanorduko astea, erreformatik babestutako bertoko sektore hitzarmenak, jardunaldi partzialeko kontratuak egin al izateko gutxienezko ordu kopuru bat zehaztea, enpleguaren egonkortasuna bermatzen duten neurriak eta lan ikuskaritzak lan zentruetan dauden lan baldintza errealen kontrol zehatza egitea aldarrikatzen dute.

Inkesta hauek agerian utzi dute prekarietateak milaka aurpegi dituela eta guztiak borrokatu eta alternatibak aldarrikatzera goaz. Maiatzaren 28an Bilboko kaleetan langileon salaketak eta alternatibaren beharra ozen entzungo dira.

 

 

ONCEren produktuen externalizazioa ahalbidetzen duen akordioa atzera botatze eskatzen dugu

ONCEk, Correoseko bulegoetan, Coviran eta Opencor bezalako zenbait supermerkatu desberdinetan saltzen ditu bere produktuak. Akordio honek erakundearen irudi soziala eta lanpostuen egonkortasuna kolokan ikusten dituela iritzita ONCEko enpresa batzordeak akordioa berehala bertan behera gera dadin eskatzen du.

ONCEko enpresa batzordearen oharra

ONCE bere produktuak Correoseko bulegoetan saltzen hasi da, gaur egun estatu osoan 2.200 bulego dituena. Orain, Opencorri ere eman dio aukera hori.

Honek, kanpoan saltzen den, hau da, ONCEko langileetaz aparte saltzen denaren igoera nabarmena suposatzen du, eta lanpostuen suntsiketaren aldeko beste pausu garrantsitsua da. Zalantzarik gabe, ONCEko produktuen externalizazioa, langileen aurkako eraso larria da, aurrekaririk ez duena, ez bakarrik saltzaileentzat, bulegoetako langileentzat ere. Horregatik, ONCEko Euskadiko Lurralde Delegaritzako Enpresa Batzordetik, akordio honek lanpostuen egonkortasunerako eta erakundearen irudi sozialerako suposatzen duen eraso larri hau salatu nahi dugu. Organo honetatik, akordio hau berehala bertan behera gera dadin eskatzen dugu, langileoi eragingo digun konpetentzia zuzenarekin, langileen eskubideak urratuko direlako. Hau ez da berria, estanko, gasolindegi eta prentsa kioskoetan saltzen baitzen, baina erasoa eta kalteak areagotu egingo dira sinadura honekin.

ONCEren eginkizun nagusia, gizarteak gehien ikusten duena, ezgaitasunen bat duten pertsonak eta batez ere ikusmen ezgaitasuna duten pertsonak kupoia salduz eta lanaren bitartez gizarteratzea da. Enpresa Batzorde honek, akordio honek erakundearen eginkizun sozialari min handia egiten diola salatu nahi du, desargerpenaren eraginaren aukera sortuz. Ezin dugu ahaztu ONCE erakunde publikoa den heinean, onura eta laguntza garrantzitsuak jasotzen dituela urtero. Horregatik, Enpresa Batzorde honetatik, instituzioei deialdi bat luzatu nahi diegu, dagokien arduradunei, jakinaren gainean jar daitezen eta guzti hau kontrola dezaten. Hala ere gizarteak ere badu langileei eta eginkizun sozial honi bultzada bat emateko aukera eta etekina emango ziona; betiko saltzaileari erostea izango zan, kalean eta kioskoetan.

ONCEko Zuzendaritzak badaramatza dagoeneko bost urte politika hau bultzatzen, betiko saltzaileen sarea, diru-iturri nagusiena zapalduz, %95 fakturatzen duena, eta kanpo salmenta paralelo bat zabalduz. Astakeri honek, ONCEk ikusmen ezgaitasuna duten pertsonei bere zerbitzu espezilizatuak prestatzea baimentzen dio.

ONCEko Eukadiko Lurralde Delegaritzako Enpresa Batzordetik, ONCEko Zuzendaritzak markatutako helburuetara ez heltzeagatik saltzaileak kaleratzea edo eta zigortzea ez dela normala ez etikoa uste dugu, konpetentzia zuzena egiten zaien bitartean. Kupoia prentsa-kiosko, estanko, gasolindegi, Corresoeko bulegoetan saltzen denean, ezin dugu ahaztu saltoki hauek askotan, ONCEko saltzaileak lan egiten duen inguruan daudela, hauek bizitza aurrera ateratzen saiatzen ari den tokian.

Betiko saltzaileen saretik 23.000 familia bizi dira zuzenenan, eta zabaldu nahi duten kanpo salmenta sare berritik ez da familiarik bizi. Are gehiago ezgaitasuna duten pertsonen lanpostuen suntsiketa areagotzen da.

Aurreko guztiagatik, ONCEko Euskadiko Lurralde Delegaritzako Enpresa Batzordea, CCOO, ELA eta LABen babesarekin, akordio honen aurka kokatzen da erabat eta mobilizazioa burutuko du datorren Maiatzaren 24an eguerdiko 11,30tan Opencorrek duen dendaren aurrean, Bilbon (Alameda Rekalde 27 kalea).
 

 

 

Fresneseko kartzelan presoen eskubideak urratzen direla salatuko dugu

ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuek kontzentrazioa egingo dugu bihar Bilboko frantses kontsulatuaren aurrean, “FRESNES SOS, isolamendurik ez, sakabanaketarik ez, euskal presoak etxera!” lemapean. Kontzentrazioan, Fresneseko kartzela frantziarrean Bilboko auzokide bik bizi duten egoera larriaren aurrean kezka adierazten duten idatzi bat helaraziko diote Frantziako kontsulari.

Itziar Moreno, isolamenduan dago Fresnesko kartzelan joan den maiatzaren 2tik hona. Zigor hau Fresnesen errespetatzen ez diren oinarrizko eskubideak defendatzeagatik inposatzen dioten zigorra, hala nola, garbitasunerako eskubidea, katxoetan biluztu behar ez izateko eskubidea, funtzionarioek errespetuz tratatua izateko eskubideak edo haurdun dauden presoek euren baldintzak hobetzeko eskubidea… Azken batean bizi-baldintza duinetarako eskubidea.

Euskal preso batek jasandako justfikaezinezko zigor honen aurrean, Saul Curto Bilboko auzokide eta kartzela berean preso dagoenak, elkartasunezko gose greba hasi zuen maiatzaren 11an protesta moduan.

Bilboko euskal gehiengo sindikalak kontsulari eskuhartzea eskatuko dio eskuduntza duen autoritate frantesen aurrean Itziar Morenoren isolamendu egoera larriarekin amaitzeko.
 

 

 

Maiatzaren 28an Bilbon dugu hitzordua

Prekarietatearen kontrako borrokan jauzi bat emango dugu. Prekarietatearen milaka aurpegi agerian jarriz, alternatibak aldarrikatu eta borrokatzera goaz. Helburu honekin datorren maiatzaren 28an, mobilizazio nazionala egingo dugu Bilboko kaleetan. Mobilizazio anitza eta dinamikoa izango da, prekarietatea gogorki pairatzen duten langileei hitza emango diena.

LABek gaur eskaini duen agerraldian, Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusiak, adierazi du “prekarietatea langileoi inposatu zaigun egoera dela. Langile guztion arazoa da, arazo sozial larria”. Egoera hau aldatzea posible da horretarako borondate politikoa egonez gero. Nola egin arazo honi irtenbidea aurkitzea alderdi eta instituzioetako agendaren erdigunean egon dadin? Guztion indarra eta borrokari esker.

“Testuinguru honek gure ekintza sindikala eraberritzera eraman gaitu” azaldu du Etxaidek. Konfrontazio garai berri bat irekitzen ari gara patronalaren aurrean, lan munduan eta lantokietatik at. Horrekin batera interpelazio instituzionala indartu dugu prekarietatera kondenatzen gaituen eredua alda dezaten.

Alternatiba badago, aldaketa posible da. 1.200 euroko gutxieneko soldata eta 35 orduko lanastearen aplikazioarekin, lan osasunerako eta euskaraz lan egiteko eskubidea aitortuz, eta neurri guzti hauek emakumeengana iristeko erabakiak hartuz lan mundua goitik behera aldatuko da.

Helburu hauek lortzeko egunerokoan aurrera daramatzagun borroka guztiek isla izango dute maiatzaren 28an Bilbon egingo dugu mobilizazio nazionalean. Aldarrikapen guztiek izango dute lekua, ekar ezazu zurea.

 

 

 

Está aumentando enormemente la precariedad en la industria

Hoy, 20 de Mayo, las y los miembros de la federación de Industria del sindicato LAB han realizado una concentración y una parodia bajo el lema “No a los contratos basura en las nuevas contrataciones” frente a la sede de SEPE de Donostia. Durante la concentración han denunciado que la precariedad ha aumentado enormemente en la industria.

Hemos escuchado un montón de veces a las y los responsables políticos hablar sobre la importancia que tiene la industria en nuestra economía y, además, nos afirman que el empleo que se crea en la industria es empleo de calidad.

Sin embargo, es otra muy diferente la realidad que sufren las y los trabajadores de la industria. El empleo que se crea, además de muy poco, es muy precario. De cada 10 contratos nuevos que se hacen en la industria, 9 son contratos temporales. Además, casi la mitad de esos contratos temporales no han tenido más de 1 mes de duración. Estos datos, así pues, dejan en evidencia la poca calidad del empleo que se crea.

ETTs, falsos autónomos, jornadas parciales, contratos de formación, subcontratación, contratos según convenios estatales, salarios más bajos… ese es el pan diario de las y los trabajadores de la industria de Euskal Herria. Con la excusa de la crisis en vez de disminuir los contratos basura, se han multiplicado en los últimos años en nuestra industria. Hoy la excepción es tener un contrato indefinido a tiempo completo. Las y los trabajadores de industria, así como la sociedad en general, viven una situación de excepción laboral. No hay industria de futuro, sin empleo de calidad. No se puede hablar de participación de las y los trabajadores en las empresas, sin derechos laborales. En la industria el colectivo de las y los trabajadores pobres está aumentando. Son cada vez más la gente que trabaja por un salario de miseria. Y todo esto no es una consecuencia “natural” de la crisis, sino el resultado de unas políticas neoliberales, reformas laborales entre ellas.

El empleo de calidad no es un lujo, sino un derecho. Es hora de reivindicar un empleo de calidad, es hora de defender los derechos de todas y todos. Porque así no se sale de la crisis, sino que se perpetuan sus efectos. Necesitamos salarios dignos, condiciones laborales dignas.

Por todo ello, desde la Federación de Industria hacemos un llamamiento a todas y todos los trabajadores de la industria a participar en la movilización que se celebrará el 28 de mayo.

 

 

 

EROSKIri konponbidea eskatuz, kontzentrazioa egin dute NANUKeko langileek lanpostuen defentsan

0

Transportes Nanuk likidazio prozesuan hasteko zorian dago. Enpresaren zuzendaritza, akordio batera iristen ahalegindu zen, horretarako langileon baldintzak kaxkartzeko eskatuz. Honi ezetz esan eta akordioa ezin izan zen lortu. LAB eta ELAk inposatzen diguten baldintzei eta honek dakarren prekaritateari gure ezezko borobila ematen diegu, hemen lan egin eta hemen erabaki nahi dugu.

LAB eta ELAren prentsa-oharra:

Transportes Nanuk likidazio prozesuan hasteko zorian dago. Enpresaren zuzendaritza, akordio batera iristera ahalegindu zen, horretarako langileok soldata murrizketa eta lan baldintzak kaskartzea onartu behar genuen, honi ezetz esan eta akordioa ezin izan zen lortu.

Beste aldi batzuetan ez bezala EROSKIk arazoan sartzea erabaki zuen kanpoko aholkularitza bat erabiliz enpresa-komitearekin negozia zezan. Enpresa komitea CCOOeko hiru partaide, ELAko bat eta LABeko beste kide batek osatzen dute.

Orain dela lau urte Trasnportes NANUKen 63 eguneko greba bat egon zen, eta non gatazkak kalte egin zien EROSKIri eta bere irudiari. Argi dugu EROSKI dela arazoaren erdian dagoen aktorea eta EROSKIk bere dendak hornituak izango dituela etorkizunean gaur egun NANUKek egiten duen ibilbideekin. Horregatik EROSKiren hornidura beharrak ez direnez desagertzen, ondorioz lana egoten jarraituko du.

Kontratatutako aholkularitza enpresaren ondorioz eta legalki datak oso murriztuak daudenez, NANUK derrigortuta dago hartzekodunen lehiaketa prozesu bat hastera. EROSKIk ondorioz, denbora galdu gabe, hirugarren enpresa bat topatzen hasi da, orain arte NANUKek egiten zuen zerbitzua ez faltatzeko.

Aholkularitza enpresak ipini duen aukera bakarra, konponbide bezala, honakoa da; estatu mailako garraio enpresa bat kontratatzea. Aukera honek ez du etorkizunean lan postu denak bermatzen eta lan baldintzen prekarizazioa ekarriko du. Gainera, langileek zor zaien diru guztitik galdutzat eman beharko dute zati bat.

Atzerriko enpresa handi batek langileek duten negoziatzeko boterea erabat baldintzatuko du. Ondorio zuzenak edukiko ditu honek, deslokalizazioa, prekaritatea. eta etorkizunean borroka gehiago baldin badaude, hauek Euskal Herritik urrun egongo dira, eta EROSKItik ere bai.

Honengatik guztiagatik, LAB eta ELAk inposatzen diguten baldintzei eta honek dakarren prekaritateari gure ezezko borobila ematen diegu, hemen lan egin eta hemen erabaki nahi dugulako. Gure eskubideetan oinarritzen den negoziazio prozesu bat nahi dugu, enpresa berria, EROSKI eta NANUKeko langileen parte hartzearekin.
 

 

 

Fresneseko espetxean isolamenduan eta gose greban diren euskal presoei elkartasuna adierazten diegu


LABek kezkaz ikusten ditu Fresneseko espetxetik datozkigun azken berriak. Agerian geratu da berriro ere, euskal preso politikoek espetxeetan pairatzen duten egoera oso larria dela. Honen aurrean LABek Espainiar eta frantziar estatuek euskal presoei ezartzen dieten mendekuzko eta salbuespenezko kartzela politika ankerra salatu nahi du eta datozen egunetan egingo diren mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatzen du.

LABek kezkaz ikusten ditu Fresneseko espetxetik datozkigun azken berriak. Hain zuzen ere, Itziar Moreno isolaturik eta konfinaturik dago momentu honetan pairatzen dituzten giza eskubideen urraketak salatzeagatik. Era berean, elkartasuna adierazteagatik Ekhine Eizagirre eta Iratxe Sorzabal ere zigortuta daude. Horrekin batera, eta aipatutako presoak jasaten ari diren eskubideen urraketa hori salatu nahian, espetxe horretako gizonezkoen atalean preso dauden Ugaitz Errazkin Telleriak, Saul Curto Lópezek, Xabier Goienetxe Iragorrik, Oier Ibarguren Sarasolak eta Enrique López Junok 10 egun daramatzate gose greban.

Euskal preso politikoek espetxeetan pairatzen duten egoerak okerrera egin du. Honen aurrean LABek Espainiar eta frantziar estatuek euskal presoei ezartzen dieten mendekuzko eta salbuespenezko kartzela politika ankerra salatu nahi du eta bereziki, Fresneseko espetxean gertatzen ari dena. Euskal presoen oinarrizko eskubideen urraketa eta mendekua ohiko bilakatu dira eta gatazka politikoaren konponbidea eragoztea dute helburu.

Presoen afera konpontzea ezinbesteko urratsa da Euskal Herrian bake eta konponbide prozesuan aurrera egiteko. Baina beste behin, agerian geratu da Estatu espainiar eta frantziarrak hartutako norabidea: espetxe politika kriminala erabiltzen dute Euskal Herrian irekitako bake prozesua zapuztu eta euskal presoei etengabeko salbuespen neurriak ezartzeko. Ahots asko altxa dira dispertsioa eta salbuespeneko neurrien aurka, bada garaia beraz halako zigor neurriekin behin betikoz amaitzeko.

Giza eskubideen defentsan inoiz baino beharrezkoago da indarrak batzea eta egoera hau iraultzeko alderdi politiko eta eragile ezberdinen inplikazioa ezinbestekoa da. Horrez gain herri mobilizazioa indartuz soilik lortuko dugu espetxe politika anker honekin amaitzea eta euskal preso politiko guztiak etxera ekartzea. Zentzu honetan LABek eta dei egiten die langileei egoera hau salatzeko deitu diren mobilizazioetan parte hartzeko.

 

 

 

Donostiako Zonalde Turistikoa zabaltzeak marka handien interesei erantzuten die

0

Jaietan Jai plataformako ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuetako ordezkariek agerraldia eskaini dute Zonalde Turistikoaren inguruan udalak hartu duen erabakiaren harira egiten dugun irakurketa plazaratzeko. Hain zuzen ere sindikatuon iritziz neurri hauek ez dute aktibitate ekonomikoa handitzen ezta enplegurik sortzen ere.

Estatu espainarraren errege dekretu baten ondorioz, Donostian beste hiri batzuetan bezala, Turista – olde handiko gune bat arautzera behartua izan zen. Izan ere, hala egin ez balitz, hiri guztira zabalduko baitzen. Hala, egoerak bultzaturik eta sindikatu nahiz merkatari elkarteen iritzia kontuan harturik, 2014ko urriak 31 an onartu zen alde zaharreko eremu bat aitortzea eta denda irekiera 2015eko uztaila eta abuztuan egitea baimentzen zuen.

2015ko azaroaren 11ean berriz, eta oraingoan inorekin adostu gabe, Donostiako Tokiko Gobernu Batzordean Zona Turistikoaren definizioa aldatzea erabaki zen. Kasu honetan Alde Zahar osoa, Bretxa saltoki handia barne eta Zurriolako pasealeku eta etorbidea Zona Turistiko bezala izendatzeko neurria hartu zuten. Definizioa honekin, bertan kokatzen diren komertzioei igande eta jai egunetan irekitzeko eskumena ematen diete, 2016 urte osoan zehar.

Gaurko agerraldi honetan, neurri honen hiru puntu azpimarratu nahi genituzke:

– Neurriak bere baitan, merkataritza ordutegiaren liberatzea dakar eta honek, marka handien interesei erantzuteaz gain, denda txikiei eta ertainei kalte larriak eragiteko arriskua dakar. Bai eta, merkataritzako langileen lan-baldintzak okertzeko aukera ere.

– PNV eta PSEk, sindikatu, merkataritza elkarte eta gainontzeko alderdiei bizkar emanez onartu zuten. Ezkutuan eta eztabaidarik gabe, goizetik gauera.

– Aurreko legealdian sindikatu naiz merkataritza elkarteen iritziaz egindako Zona Turistikoaren definiziotik berri honetara moldatzeko ez da inolako arrazoirik aurkeztu.

Neurriaren larritasuna ikusita sindikatuok, EHBildu eta Irabazi alderdien babesarekin, mozioa sartu nahi izan dugu gaiaren inguruko eztabaida bat sustatzeko eta noski, gure aburuz bai langile eta baita komertzio txikiarentzat onena ikusten dugun aurreko zona turistikoaren definizioa mahai gainean jartzeko.

Egoera honen aurrean hemen batu garenok salatu nahi dugu Udalaren jarrera. Izan ere Zonalde Turistikoaren definizio berri honek marka handiko komertzioen interesei erantzuten die eta beraz, igande eta jai-egunetako merkataritza-ordutegiak erabat liberalizatzeko alfonbra gorria jartzen die udalak. Jakinda eta ondo jakinda ere jai egunetan komertzioak irekitzeak:

-Ez duela aktibitate ekonomikoa handitzen: Jai-egunean egiten den erosketa beste egun batean egiten ez dena da baita. Eros ahalmen handiagoa izateak ekarriko luke kontsumoaren gehitzea, ez ordutegiek liberazioak.

-Ez duela enplegurik sortzen: Sortzen den enplegua partziala da eta merkatal zentru haundietan prekarioagoa, merkataritza txikiko enplegua suntsituz.

-Bizitza familiarra eta profesionala uztartzeko mugak jartzen dituela. Azpimarratzekoa da gainera bereziki sektore feminizatua delaa kaltetuena.

-Kontsumitzaileei ez die askatasun gehiago ematen: eskaintza gutxitzen da eta herri eta hiriguneen desertifikazioa ematen da.

-Merkatari txikiak marka edo zentro handiekin lehiatzera behartzen dituela, ahalmen berdina ez dutenean eta arriskua handiarekin

Aurrekoa gutxi balitz, Donostia eta probintziako merkatari elkarteekin izan dugun elkarrizketetan jakinarazi digute, beraiek ere nahiago dutela 2015erako onartu zen proposamena, hau da, alde zaharra besterik izendatzen ez duena. Hau da, kale zehatz eta gutxi batzuetara eta uztaila eta abuztura mugatzen dena.

Horregatik, prentsaurreko honen bidez jakinarazi nahi dugu, aurkeztutako mozioaren bidez lortu nahi duguna: gaiaren gaineko eztabaida irekitzea eta ukitutako alde guztien iritzia aintzat hartzen duen prozesua abian jartzea 2017rako hartuko den erabiakiari begira.

Mozio hau maiatzaren 26an izango den plenoan eztabaidatuko da eta sindikatuok bertan izango gara.
 

 

 

10.000 horas extras en Bilbobús, uso fraudulento por parte de la empresa y falta de intervención por parte del Ayuntamiento

En el último estudio realizado por LAB sobre los TC2 de la empresa Autobuses Urbanos de Bilbao (BILBOBUS) se ha detectado la realización de más de 10.000 horas extras. Gran parte de estas realizadas por la plantilla eventual, a quienes la empresa contrata por un porcentaje de jornada que luego les alarga obligándoles a realizar horas extra. La empresa es conocedora de las necesidades del servicio, y pudiendo realizar contratos con mayores porcentajes de jornada, no lo hace, obligando a la realización de dichas horas extras para la cobertura del servicio que ya conoce de antemano.

Además de las más de 10.000 horas señaladas, la empresa obliga también a la realización de más horas extra, que no podemos cifrar exactamente, dado que no se abonan bajo ese concepto. Autobuses Urbanos de Bilbao se ahorra así la cotización de dichas horas, con lo que ello conlleva, no aportando a la caja común de la Seguridad Social y quedándose con un dinero que sale de los bolsillos de todas las bilbaínas y bilbaínos.

Desde LAB denunciamos esta situación y pedimos al Ayuntamiento un mayor control sobre el dinero público y un mayor control a las contratas que reciben dinero público.

Exigimos al Ayuntamiento de Bilbao que obligue a la sociedad Autobuses Urbanos de Bilbao a terminar con la realización de horas extras, tanto las reconocidas en los TCs como las no reflejadas en los mismos, para ello el ayuntamiento debe asegurar que Autobuses Urbanos de Bilbao alargará el porcentaje de jornada en los contratos eventuales, lo que permitirá:

• Mejorar las condiciones laborales de los trabajadores y trabajadoras eventuales de Bilbobus.

• Terminar con una práctica fraudulenta por parte de la empresa.

• Aumentar la aportación a la caja común y aumentar las cotizaciones de la plantilla eventual.

• Asegurar que el dinero público se destine a lo que hay que destinarlo y no que se lo lleven al bolsillo multinacionales como Alsa, máxima responsable de la sociedad que explota el servicio Bilbobús.