2026-02-10
Blog Page 891

Protesta, Hezkuntza sailburuaren aurrean

0

Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburu Cristina Uriarte Gasteizen izan da gaur, Angel Ganivet ikastetxean, ikasturte berriari hasiera emateko bisita bat dela eta. Sindikatuak kalera irten gara, datozen asteetarako deitutako protesten aurrekari.


 

 

 

Euskarazko Lanbide Heziketa, irakasle ezarengatik blokeatuta Nafarroan

0
LAB sindikatuak ekainean iragarri zuen hasi dugun ikasturtean Lanbide Heziketako ziklo berrietan euskarazko nahikoa irakaslerik ez izateko arriskua zegoela eta, zoritxarrez, iragarpena bete egin da. Hezkuntza Departamentuak, kasu honetan aurreikuspen eta kudeaketa eskasaren ondorioz, aipatu zikloetan izen-emandako ikasleriari arazo larria eragin dio. Beraz, egonkorturik gabeko ikasturte hasieraren ondorioak nozitu beharko ditu.

Ziklo horiek jasango dituzten balizko atzerapenak programazio eta material didaktiko egokia lantzeko zailtasunak eragiten ditu eta irakaskuntza gutxieneko kalitate eta eraginkortasunez egitea oztopatzen du.

Horrez gain, ziklo horietako ikasleek ez dute beharrezko titulazioa duen irakaslerik izango edo, gaitz erdi, berandu agertuko dira.

Hezkuntza Saileko Giza Baliabideetako arduradunen jarduna gaitzesgarria iruditzen zaigu, bere garaian ziklo berri horiei dagozkien zerrendak ez irekitzea erabaki baitzuten. Ekimen eza horren adierazgarri gisa, gaztelerazko zerrendak ez dituzte baliatu, hori egitea posible zuten arren, zerrenda-kideak direla argudiatuz. LABen aburuz, zerrenda bakarrari modu setatsuan uko egitearen ondorioak dira hauek guztiak. Aldi berean, tankera honetako gertaeretan, hizkuntz-normalizazioa bultzatzeko edozein ekimen judizializatzen duten euskararen aurkako lobiei dioten beldurra sumatzen da.

Geroa Baik hizkuntza normalizazioaren inguruan duen diskurtsoa UPNrenaren oso bestelakoa bada ere, sakoneko erabakietan antzekotasun handiegia dago bien artean. Horren adierazle, Hezkuntza Sailak egun dagoen apartheid linguistikoa normaltasunez bizitzea da, funtsezko senak dionaren aurka. Horrela ez bada, behin-betikoz hezkuntzan eman beharra den aldaketaren aldeko apustua agertu beharko luke.

Euskaldunok lurralde honetan pairatzen dugun hizkuntz-eskubideen zanpaketaren parekorik ez da Europa osoan, gai larria da eta Hezkuntza Departamentuak ez du hori konpontzeko asmorik adierazten.

LABek ez du onartuko euskarazko irakaskuntza espainolez egindakoaren pare ez egotea, batez ere atzean Hezkuntza Saileko Giza Baliabide arduradunen utzikeria eta kudeaketa eskasa agerikoak direnean. Aldi berean, sindikatu honek kalitatezko hezkuntzaren eta ikasle-irakasle euskaldunon hizkuntz-eskubideen aldeko apustua berresten du.
 

 

 

Jaurlaritzarentzat ontziolak sektore estrategiko bat ote den zalantza dugu

0

Elkartasuna adierazi eta borrokarako deia egin nahi diegu, La Navalen euren etorkizuna arriskuan duten langileei, eta bereziki jadanik kanpo gelditu direnei. La Navalekoa atzetik datorren egoera da. Pribatizazio prozesuak gero etorriko zenaren oinarriak ezarri zituen: estrategikoa beharko lukeen sektore baten porrota, bestelako interesak dituzten akziodunen kudeaketaren ondorioz.

Lanpostuen prekarizazioa eta azpikontratazio basatiaren aldeko hautua egin dute. Erabat baztertzen dugu azpikontratazio basatian oinarritutako enpresa eredu hau, prekarietatean oinarritua eta ez inbertsio eta balio erantsian. La Navalek 2.000 langileri eragiten die zuzenean, bertako langile izan, izan azpikontrata edo kontratako langileak. Hilabeteetan soldata kobratu ez duten langileak, jadanik ontziolatik kanpo dauden azpikontratatutako langileek ere konponbidearen parte izan behar dute.

Ez dakigu Eusko Jaurlaritzarentzat ontzigintza sektorea estrategikoa den, eta industria politika falta hau oso larria da Euskal Herriarentzat. Izan ere, enpresen ondoan egotea omen da bere industria politika, instituzioei dagokien interes sozialaren defentsari uko eginez. Gurea ustez badago zerbait egiterik, beste industria politika baterako proposatu genuen dekalogoan azaltzen genuen moduan.

LAB argi posizionatzen da. Ontzigintza sektore estrategikoa da Euskal Herriarentzat, Ezkerraldean sortzen duen enpleguagatik, eta batez ere, industrian bertako beste enpresekin sortzen dituen sinergiengatik. Baina etorkizuna izan dezan, jadanik egiten ez diren itsasontzi handiak egiteko merkatura jo behar da, kudeaketa on baten bidez. Ontzi handiak egiten da punta puntakoa La Naval, eta eman den kudeaketaren ondorioz (akziodunek euren beste enpresetan jarri duten lehentasuna) ez da ontzi handiak egitearen aldeko apustua egin.

Ekonomikoki, gastu finantzieroek ito dute La Naval, eta horregatik berrestu nahi dugu banka publikoari uko egin izanak, egoerahauetarakoezinbestekotresnabatezizateaekartzenduela. Berezikilarriada,kontutanizatenbadugu,Kutxabank zeharka La Navaleko akziodun dela. Finantziazio tresna publikoak eta banka publikoaren aldeko apostua beharrezkoak da.

Momentu honetan, Del Dago enpresariaren desagerpenak lehertu du egoera. Orain, Eusko Jaurlaritzak dio ez duela ardurarik, baina Del Dago enpresariaren aldeko apostua egin zuen, beste behin Euskal Herrikoa ez den kanpoko kapitalaren sarrera bultzatuz.

Horregatik, hartzekodunen konkurtsoa aurkeztu hala ez, ondorengo neurriak hartu behar direla adierazten du LABek:

1-Azpikontratako langileak interlokutore bezala aitortuak izatea eskatzen dugu instituzio eta eragileen partetik.

2-Ontzigintza sektorearen aldeko apostua zehaztea Jaurlaritzaren partetik Industria Plan batean.

3-Akzioen kontrol lokala eta publikoa bermatzea, Jaurlaritzaren Kapital Arriskuko Sozietate baten bidez.

4-La Navalerako bideragarritasun plana, ontzi handien eraikuntza, lan baldintzen bermea eta finantzazio plan baten oinarrituta.
 

 

 

Nafarroako Itunpeko Akordioaren sinatze kritikoa egin dugu

0

Urtebete baino luzeago izan den negoziazio eta mobilizazio prozesuaren ostean, eta abuztuaren hondarrean egon diren aurrerapausoei esker, LABek Nafarroako Gobernuarekin akordio berriaren sinatze kritikoa egin du. Ez da LABek nahiko lukeen akordioa, baina azken txanpan hainbat puntu garrantzitsu bermatu ondoren, aurrera egiteko moduko akordioa dela iruditzen zaio.

LABek baloratu du azken egunetan Hezkuntza Departamentuak erakutsitako borondatea eta emandako pausoak. Aintzat hartu ditu hainbat lorpen, horietako batzuk aurretik ezinbestekoak zirenak LABentzat: %1 2017an ez irakasleentzat, 2018 eta 2019ko igoerak bermatuta, ordezkapenak lehenengo egunetik lau kasu berezietan eta gardentasunean lortutako aurrerapausoak, oraindik nahikoak ez izan arren.

Aldiz, sindikatuak aitortzen du ez dela akordio zoragarria: langileek 57 urterekin bi ordu lektiboen murrizketa izanen dute, gerora lau izanen direnak; formazioan eta langileen birkokapenean ez da lehengo egoera mantentzen eta ez da lortu 2016ko igoera.

Afiliatu eta delegatuekin kontsultatu ondoren, LABek arduraz jokatu nahi duela adierazi du eta sinatze kritikoa egitea erabaki du. Akordioaren alde positiboa bermatuta, LABek ez dio uko egiten 2016ko igoera eta beste eskubide batzuk berreskuratzeari. Sindikatuak azpimarratu du Hezkuntza Departamentuaren ardura dela langileek jasandako UPNren murrizketekin ahalik eta azkarren bukatzea batetik eta langileek galdutako erosteko ahalmena berreskuratzea bestetik. Sindikatuak horren alde borrokatzen jarraituko du.

Gainera, LABek patronalak, uda baino lehen beraiei interesatzen zitzaiena ziurtatu ondoren, garai hartan langileentzat kaxkarra zen proposamena sinatzeko prest azaldu zirela salatu du. LABek argi dauka patronalek zuzenean inplikatu behar direla beraien langileen lan baldintzen hobekuntzan. Sindikatuaren iritziz orain arte, patronal batzuek, dirua jaso duten bitartean, beste aldera begiratu dute inongo lotsarik gabe langileen lan baldintzen arazoa Nafarroako Gobernuari pasaz.

LABen ustez patronalek, zerbitzu publikoa emateko Administrazioaren dirua jasotzen duten heinean, orain arte erakutsi ez duten gardentasuna adierazi behar dute diru horren erabileran eta kontratazio prozesuetan. Irakaskuntzarekin zuzenean lotutako langileen formazioa ziurtatu behar dute eta horretarako erabil dezaketen diru publikoa behar den bezala justifikatu. Akordiotik Haur Hezkuntzako patio zaintza garai lektibotzat jotzen zuen puntua desagertu da. ANEG eta CECE patronalak negoziazioan prest azaldu dira behin baino gehiagotan bere gain hartzeko. LABek dio orain dela momentua emandako hitza betetzeko.

LABen ustez garaia da ere, Ikastolek duten antzera, Nafarroako Itunpeko Irakaskuntzako langileen lan baldintzak hobetuko lituzkeen lan hitzarmen propioa izateko. LABek patronalei beraien langileekiko ardura hartzeko galdegiten die. Nafarroako Itunpeko Irakaskuntzako langileek negoziazio kolektiborako duten eskubidea bere osotasunean garatu behar da.

Azkenik, LABek azken urte eta erdian, langileek burututako mobilizazioak eta erakutsitako inplikazioa goraipatu ditu. Horri esker lortu da, lortu dena eta ez dira ontzat eman aurreko hilabeteetan mahai gainean zeuden proposamen onartezinak.
 

 

 

Osasunbidea: Kontratazio Akordioa Jarraitzeko Mahaia zentzugabekeriaz beterik

0
LABek ez du parte hartuko langileen kontratazio-baldintzak hobetzeko balio ez duen hau bezalako erakunde ez-eraginkor batean. Kontratazio-zerrendetan dauden pertsonen bermeetan aurrerapentzat jotzen zena, aldi urria igaro ondoren, zentzugabekeria bilakatu da.

LABek sinatu zuen azken kontratazio-akordioa (martxoaren 23ko 347E/2017 Foru Agindua), zerrendetan zeudenei hobekuntzak eta berme juridikoa izateko aukera handiagoak aurreikusten zizkielako. Hala ere, esparruetako zuzendaritzek galdu dute akordioaren funtsa, hobekuntzak desabantaila edo eragozpen bilakatuz.

Hobekuntza horietako bat zerrenda berezietan sartzeko prestakuntzari zegokion. Gai horren ezarpenean egiaztatu genuen Ospitaletegiko Zuzendaritzak bere gogora egin zuela etxea. Langileak zerbitzu jakin batzuetan egonkortzeko baliabidea burugabekeria bilakatu du, zeinak zerbitzu horietan dihardutenen zeregina oztopatu duen.

Langileak “borondatez” prestatzeko eskaintza, zerrenda berezietan, ez da egin jarraitutasun irizpide argiekin, non zerbitzuan hezten ari direnen fidelizazioa ziurta zedin ez delako garapen egitasmorik erabili.
“Prestakuntza”-kontratu gehienak ez dira ezertan hartu, heziketa burutu duten langile gehienek beste kontratu batzuk onartu behar izan dituztelako, zerbitzuetatik at, zerrenda bereziekin.

Horrela, CHN-ren zuzendaritzak milaka euro xahutu zituen, oraindik dagozkion ardurak garbitu ez direla.
Hauxe dugu, besteak beste, zerbitzu zentraletako zuzendaritzen eta CHN-ren zuzendaritzaren arteko bat etortze ezaren adierazgarri argia. Horrek baieztatzen digu Sektore Mahaian adostu daitekeena, aurreko erregimenak kudeatzeko zerabiltzan irizpideei eusten dieten zuzendaritza guztientzat, paper erre (edo higieniko) bilakatzen dela. Irizpideok, batez ere, prestakuntza pribatuan egon daitezkeen interes korporatiboekin eta etekinekin bat datoz, beti ere, Osasunbidean lan egin nahi dutenen kontura.

LABek zerrendak kudeatzeko sistema berria sostengatuko zuen, beti ere, Osasunbideak, Funtzio Publikoarekin batera, tramitatuko balu kontratazio administratiboaren Foru Dekretuaren aldaketa (FD 68/2009); horrela, lehentasun agindua beteko ez luketen kontratuen baliogabetze/deuseztapena berma dadin. Ez betetze hori Osasunbidearen Zuzendaritzak agertu duen konpromiso ezaren adierazgarri da, eta kontratazio zerrendetan dauden pertsonen eskubideak babestearren egiazko aurrerapena zena amaitzen du.

Honengatik guztiarengatik ez dugu parte hartuko eraginkortasun txikiko eta Osasunbidean kontratazio baldintzak hobetze aldera, batere erabakigarria ez den organo batean.
 

 

 

Borrokan jarraituko dugu gardentasuna, informazioa eta etorkizun industrial baten alde, merkaturatzearekin batera

0
CNA Fagorreko langileen asanbladak uste du iritsi dela momentua kartak mahai gainean jartzeko eta jasaten ari garen xantaia itzela publiko egiteko.

Hauxe da Fagor CNAko Langileen Asanbladak gaur argiratatutako oharra:

CNAko zuzendaritzak proiektu bat aurkeztu digu. Bere helburu estrategikoa, kanpoan ekoiztutako produktuak merkaturatzea da. Arazoa da FAGOR marka erabili nahi dutela, eta horretarako markaren jabeak Fagor S. Coop.-ek duten akordioa bernegoziatzea behar dute, langile gutxiagori enplegua ematea onartuz. Baina eurek bakarrik lortu ez dutenez, gu tartean sartzea espero dute.

Prentsan esaten dute, edo euren plana onartzen dugu edo ez dugula planik gero jarraian, bai ala bai, itxierako EEE bat aurkeztu langile guztientzat, gure posizioa edozein izanda ere. Hau da, heriotza edo heriotzaren arte erabakitzea.

Gero, esaten dute 160 laguni egindako EEEa kenduko luketela ondorengo eztabaidak nola jango zirenaren arabera.
Onartu dugu merkaturatzean apustua egitea, baina fabrikazio proiektu osagarri bat aurkezteeko baldintzarekin, eta erantzun bezala plan industrialik ere ez digute eskatu, balio erantsi handiagoa duten eta hemen ekoiztu ahal diren produktuak, labeak eta plakak ekoiztea ahalbideratuko lukeena.

Zein proiekturi nahi dute guk baiezkoa ematea? Eurek nahi dutenari, ez dakigu ezer. Uste dugu akordio bat dutela honezkero sektoreko multinazional handi batekin euren produktuak merkaturatu ahal izateko, baina ez digute horren inguruko inolako informaziorik ematen.

Nahi dutena da itsuan onartzea 167 lankideren “soberakina”, eta gero ikusiko dutela zer egin nahi duten. Txeke zuria da 167 irteera bermatzeko, eta hemen ekoizteko apustuaren amaiera sendotzeko. Txeke zuria da, progresiboki eskoizpena desagertaraziz Fagor markarekin merkaturatuz “pelotazoa” ematea ahalbidetuko diena. Norbaitek zuzendaritzaren benetako asmoen inguruko zalantzarik badu gazteen alde egindako apustua ikustea baino ez dauka: 50 urtetik gorako langile guztiak lanik gabe uztea planteatzen dugu.

Ez dakigu zein den multinazionala, ze salmenta bolumen suposatuko duen edo zein produktu gama hornituko diguten. Jakinaren gainean egonda izkutatzen digute gu xantaiatzeko momentua dela jakinda eta itxiera eta kaleratzeekin mehatxatuz.
Ez dakigu zein den planteatzen duten egitura sozietarioa, ia bi sozietate planteatzen den. Zein izango den euren arteko harremana? Ze berme egongo da batak bestea deskapitalizatu ez dezan?

Badakigu Garagartzan ez ekoizteko erabaki politikoa hartu dutela, baina ez dakiguna da non ekoiztu nahi dute edo hobe esanda, muntaia egin. Eta politikoa izan dela diogu, badakigulako higiezinaren jabeak alokairuaren baldintzak birnegoziatzea ahalbidetzen duen galdetuz gero, eurek erantzuten du Enpresak Garagartzatik ateratzea erabaik duela, bestela, multinazionala sartuko ez delako. Ze produkturekin hornituko ez gaituzten ere ez dakigu, adibidez.

Eusko Jaurlaritzaren jarrera zein den jakitea gustatuko litzaiguke, eta markaren jabearena, Fagor S. Coop.-ena ere bai. Proiektu honek babestua izateko aukerarik ba al dauka? Zein de bere iritzia honen inguruan?

Badakigu bake soziala nahi dutela, eta guk ere bai. Baina horretarako gardentasuna, informazioa eta etorkizun industrial baten aldeko apustutik pasatzen dira, merkaturatzearekin batera. Horrela izan dadin borrokan jarraituko dugu.

FAGOR CNA EZ ITXI!
 

 

 

Abenduaren 12rako grebara deitu dugu EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoan

0

LAB, ELA eta STEILAS sindikatuetako ordezkariok agerraldi bat egin dugu datozen asteetarako aurreikusitako mobilizazioen berri emateko. Hainbat ikastetxetan itxialdiak egingo ditugu urrian zehar, familia eta herritarrekin manifestazioak ere, abenduaren 12ko greba gauzatu aurretik. Era berean, borroka asteak antolatuko ditugu azaroan, sektore bakoitzeko aldarrikapenak gizarteratzeko.

Hauxe da LAB, ELA eta STEILAS sindikatuek gaur irakurritako agiria:

Pasa den ikasturtean EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoko sektore ezberdinetan eta haurreskoletan greba eta mobilizazio garrantzitsuak egin genituen, ikastetxeak, langileak, ikasleak eta familiak azken urteetan pairatzen ari garen egoera larria salatu asmoz eta egoerari buelta emateko ezinbestekotzat jotzen ditugun neurriak plazaratu asmoz. Eusko Jaurlaritzak, ordea, oraindik ez die gure aldarrikapenei erantzunik eman. Sektore ezberdinetako Negoziazio Mahaiak deitzeko ariketa formala egin duen arren, egoera larri honi buelta emateko inolako neurri zehatzik ez du ezarri mahai gainean.

Azken hilabetetan plazaratu moduan, LAB, ELA eta STEILAS sindikatuon ustez ondorengoak dira egungo egoerari irtenbidea ematen hasteko adostu beharrezko neurriak:

-Hezkuntza inbertsioa handitzea (gutxienez Europar Batasuneko bataz-bestekoa, progresiboki %6ra iritsiz).
-Plantilak gutxienez 2.000 langiletan handitzeko beharra.
-Bataz-besteko ia %40ko behin-behinekotasuna (%38 irakasleetan, %41 Haurreskoletan, %58 Heziketa Berezian eta %63 Sukalde eta Garbiketan), %6ra murrizteko premia. Horretarako 6.000tik gora lanpostu egonkortuz kolektibo ezberdinetan.
-Ikasle-ratioak %10 murriztea.
-Hezkuntzako langileen eroste ahalmena berreskuratzea.
-Ordezkapenak lehen egunetik egitea.
-Bajak lehen egunetik bere osotasunean ordaintzea.
-Erretiroa erraztu eta laguntzeko neurriak berreskuratzea.
-LOMCE Euskal Herriko gure ikastetxeetatik ateratzea eta honen moldaketa hutsa den Heziberri bertan behera uztea.
-Hezkuntzaren merkantilizazioa alde batera uztea, egungo desorekak gaindituz hezkuntza garapen pertsonal eta sozial integralerako tresna izan dadin (kohesio soziala, integrazioa, aniztasuna, berdintasuna, hezkidetza oinarri).
-Ikasle euskaldun eleaniztunak sortuko dituen euskarazko murgiltze eredua garatzea.
-Balizko Hezkuntza legearen aurrean sindikatu, hezkuntza eragile eta herritarron parte hartzea eta iritzia aintzakotzat hartzea.

Orain arte Eusko Jaurlaritzak ez du proposamen hauen inguruko benetako negoziazio asmorik agertu. Hau dela eta, uste dugu ikasturte honen hasieran ere, Hezkuntza Sailak greba eta mobilizazio dinamika mantentzea beste biderik ez digula uzten.

Irailetik aurrera elkarretaratzeak burutuko ditugu lurralde ezberdinatako Hezkuntza Ordezkaritzetan eta ikastetxeetan. Irailaren 20an Gasteizko Ama Zuriaren plazan hezkuntza publikoaren egoera eta beharren inguruko solasaldi irekia (world-kafe) dugu. Irailaren 28an ikastetxe, sektore ezberdinetako langile, ikasle eta familiek sufritzen duten egoera salatzeko ekimen bereziak egingo ditugu ikastetxeetan. Urrian zehar lurralde ezberdinetako hainbat ikastetxeetan itxialdiak burutuko ditugu batzar, mahainguru, solasaldi, kontzertu, antzezlan, errezitaldi eta antzekoak gauzatuz. Urriaren 28an familia eta herritarrekin batera manifestazioak burutuko ditugu Gasteiz, Donostia eta Bilbon. Azaroko aste bakoitzean sektore jakin bateko egoera eta aldarrikapenak plazaratzeko “borroka asteak” antolatuko ditugu, aste bakoitzeko ostegunean dagokion sektorean greba eguna deituz. Azkenik, abenduaren 12an sektore guztietan greba deituko dugu.

Sindikatuon ustez, ezinbestekoa da Eusko Jaurlaritza azken urte luzeetan inposatzen ari den murrizketak eta hezkuntza politika errotik aldatzea eta honek guztiak eraginda egungo hezkuntza publikoan eta haurreskoletan sufritzen ari garen egoerari buelta ematea.

Hezkuntza Sailari dei egiten diogu sektore ezberdinetako aldarrikapenak (irakasleak, Heziketa Berezia, Sukalde eta Garbiketa eta Haurreskolak) aintzat hartu eta benetako negoziazio prozesu bat abia dezala lan-baldintzak hobetu eta egungo gure hezkuntza publikoak dituen behar eta erronkei modu egokian erantzuteko.
 

 

 

Sarek aurkeztutako dokumentuari babesa eman diogu

Presoen eskubideen aldeko plataformak datozen hilabeteetan gauzatuko duen lanaren ardatzak aurkeztu ditu gaur Aieteko jauregian, norbanako eta zenbait eragileren babesarekin. Igor Arroyo idazkari nagusi ondokoak eta Exekutiboko kide Edurne Larañagak ordezkatu dute LAB agerraldian. Hain zuzen ere, Sarek dokumentu bat aurkeztu du, bake eta normalizazioan ekarpena egiteko eta presoen auzia konpontzeko helburuarekin.  

Salbuespen legeriarekin bukatzeko garaia dela nabarmendu dute Sareko ordezkari Bego Atxak eta Joseba Azkarragak. Larri dauden presoak askatzea, torturatuak izan diren presoen sententziak berrikustea eta zigorra osorik betetzea ezartzen duen araudia deuseztea dira Sareren dokumentuan jasotzen diren eskaeretako batzuk.

Era berean, 0 Km kanpaina indartuko dutela aurreratu dute, Bilbon urtarrilaren 13rako deitutako manifestazio erraldoia iritsi bitartean.

 

 

 

Hitzarmen duin bat aldarrikatu dute Misericordia zaharren egoitzako langileek

Iruñeko Casa Misericordia zaharren egoitzako langileek elkarretaratze bat egin dute gaur enpresak erakutsitako jarrera salatzeko. Hain zuzen ere, enpresak langileen eskaerak ez ditu aintzat hartu eta Nafarroako KPI kontutan hartzen ez duen proposamena mahai gainean jarri du berriro. Are eta gehiago, hitzarmena bermatzeko konpromisoa bera ere ez du hartu.

Casa Misericordia zaharren egoitzako enpresaren jarrera dela eta, LAB, ELA, UGT, CCOO, SATSE eta USO sindikatuek mobilizatzeko deia luzatu dute. Gaur goizeko elkarretaratzearen ondoren, langileak gaur arratsaldean eta ostegunean elkartuko dira berriro. Elkarretaratzeak 17:30etik 18:30era izango dira: gaur, zaharren egoitzaren atari nagusian; eta ostegunean, zezen plazaren etxartean.

Egoera berdin jarraituz gero, mobilizazio gehiago egingo dituztela iragarri dute.