LABLangile Abertzaleen Batzordeak

Urte eta erdi pasa da Gipuzkoako zahar-egoitzetako lan hitzarmen berria negoziatzeko mahaia zabaldu zenetik, baina ez aurrera ez atzera dabil, nahiz eta gabonen aurretik bilera batera deituko gintuztela esan. Patronalen akordioetara iristeko gogo eza nabaria da, eta idatziz interpelatu baditugu ere, ez dugu fundamentuzko erantzunik jaso. ADEGIk (%36) eta ACGGk (%10) bakarrik erantzun digute, patronalen % 46ak. Matiak (%27) eta LARES-ek (%27) ez dute erantzunik eman. Eta bitartean, Gipuzkoako Foru Aldundia beste albo batera begira dabil, arazoa berea ez bailitzan.

Negoziazioari ekin genionetik, egiten den eginkizunetik eta aipatu jarduera egitearen arduratik abiatuta planteatu dugu. Hortaz, proposatzen dugun negoziazio kolektiboak zerbitzu publikoa izan behar du helburu, diru publikoaz finantzatua eta zerbitzuaren esleipendunak diren titulartasun publikoko enpresek eta enpresa pribatuek eginda. LABek hasieratik patronalei eskatu die erantzun argia eman diezaiotela aurkeztutako plataformari, zeinaren ardatz nagusiak diren:

1.- Adineko pertsonen HERRIALDEKO hitzarmena: Sektoreko langile guztientzat gutxieneko amankomun gisa.

2.- Oinarrizko soldata: Toki eta Foru Administrazioen menpe dauden langileen bataz bestekoari HOMOLOGATU.

3.- Enplegua: Egiturazko lanpostuak zuzenean kontratatuko dira, mugagabe eta aldi osoz.

4.- Ratioak: Antolamenduaren eta atentziorako sistema berrien hobekuntzan sakontzeko, elkar hartuz erabakiko duen, langileen ratioak eta mailak ezarriko dituen lan-batzorde parekidea sortzea, erabiltzaileen onuran eta hauen beharrei egokitzeko.

5.- Prestakuntza: Urtean, gutxienez, 21 ordu erabiliko dira prestatzeko.

Honez gain, oinarrizko soldatak, atsedenaldia, enplegu mugagabea eta zaintzan ematen diren egiturazko premietara bideratzen den aldi osoa bateratuko dituen beste aldarrikapenak egin ditugu, sektoreko langile guztiei probintzia hitzarmena arautu dakizkien.

Sektorean nagusi den enplegu egoerak adierazten du jarduera handitu eta egonkortu bada ere, enpleguaren joerak prekarietate handiagoa, kontratu mugagabe gutxiago, laneko malgutasun handiagoa, prestasun handiagoa,… eta lan zama handiagoa ematen duela.

Gure iritziz, eredua goitik behera aldatu beharra dago. Beharrezkoa da interes ekonomikoetatik aldenduko den eredu bat. Jendartearen oinarrizko eskubideak bermatuko dituen eredua. Egungo ereduak oinarrizko eskubideak pribatizatzen ditu, langile eta egoiliarrei kalte konponezinak sortuz, eta azken finean gizarte osoari.

Gizarte zerbitzuen sektorea, guztiz feminizatutako sektorea da, eta ezin dugu ahaztu, egungo baldintzak bizi dugun eredu heteropatriarkalaren ondorio direla. Zaintza beti izan da emakumeei inposatutako lana, eta inoiz ez zaie egindako lana aitortu. Gaur egun garrantzia handiagoa ematen zaio 24 orduz lantegi batean kotxeak egiteari, gizartea zaintzen duten, baloreetan hezten duten, gizarteratzearen alde lan egiten duten edota beraien lanaz egungo gizartea aldatzen saiatzen diren emakumeei baino.

Bestetik, sektore honetan lan osasuna zaintzen ez dela adierazi nahi dugu. Industriatik oinordetutako eredua dugu. Urgentziazkoa da errealitate hau aldatzea. Guztiz beharrezkoa da lan osasuna gure sektorera egokitzea.

Lan osasunaren ikuspuntutik sektorea egoera larrian dago. Arrisku psikosozialak larriak dira. Lan zamak izugarriak dira, erritmoak, eraso fisiko eta psikologikoak,… Egungo ereduak sektoreko langileen osasuna larriki kaltetzen du.

Hau guztia egiten dugu adineko pertsonen zaintzaz arduratu behar duen zerbitzu publikoa defendatzen dugulako… gizarte aldaketaren alderdi gisa.

Egoera honen aurrean, mobilizazio dinamikak martxan jarri ditugu helduen egoitzetan, eta honi lotuta, ratioen kanpaina bat abian jarri dugu, ekainaren 14an burutuko dugun mobilizazioarekin borobilduko dena.

Hauxe da LAB, ELA, UGT eta USO sindikatuok egindako oharra:

Duela urtebete baino gehiago, Etxeko Laguntza Zerbitzuan egunero dihardugunok, eguneroko bizitzan oinarrizko jarduerak zailtasunez garatzen dituzten pertsonei laguntza emozionala eta fisikoa ematen ari garenok, Etxeko Laguntza Zerbitzuaren defentsan mobilizazio dinamika bati ekin genion, etxeko laguntzaileentzat lan hobekuntzak aldarrikatuz.

Negoziazio kolektiboak eskaintzen zigun abagunea bikaina zen horretako, negoziazio kolektiboaren esparruak muga argiak dituelako Etxeko Laguntza Zerbitzuan diharduten langileen lan baldintzak hoberen arautu ahal izateko.

Etxeko Laguntza Zerbitzuak titulartasun publikoa du, udalarena da hain zuzen; horien gehiengoak erabaki du kudeaketa eredu pribatu batez egin behar dela. Horretarako lehiaketa publikoak egin dituzte, eta sinesgarritasun sozial eskaseko merkataritzako enpresen esku uzten dute funtsezko zerbitzu hori.

Lehiaketa publiko horietan ezartzen da prezio ordua, gutxiengo prezio ezarri barik; haietan ezartzen dira bete beharreko lanorduak, gutxiengo orduak bermatu barik, eta hortaz langile bakoitzak bete beharreko lanaldia; haietan ezartzen da langileen subrogazioa, edota subrogazio eza, behin-behineko langileak eta teknikariak kontuan hartu barik, non azken finean, haietan ezartzen da zein baldintzetan gauzatuko den zerbitzua. Zerbitzu publiko honen langileek egin duten lana onartu ez izanak eragin du klausula sozialik ez izatea, zeinek bermatzen dituzten Udalek landutako baldintza pleguetan laneko baldintzak eta eskubideak bermatuko direla.

Horrengatik, Etxeko Laguntza Zerbitzua babestearren burutu den dinamikaren alderdi baten helburua Udalei eta mankomunitateei sektorea jasaten ari den egoera larriaren berri ematea zen, erakundeen agendan txertatuz. Helburu horretan udal taldeengana jo genuen bultza zezaten mozio bat eta baldintzen pleguetan itsatsiko ziren hainbat neurri har zitezen.

Egun arte hamaika mobilizazio egin ditugu, 10 lanuzte partzial egin ditugu, eta eroan dugu SADeri buruz egin genuen diagnostikoa eta irtenbideak udal batzuetara. Gaurko egunez, Getxoko Udal Taldeekin berba egiten ari gara, Barakaldoko osoko bilkuran eztabaida dadin zain gaude, eta Portugaleteko udalean eztabaidatu eta onartu da mozioa, non hartan langile guztien subrogazioa, lan-poltsa jasotzen den, lanaldiak bermatzen diren, lan baldintzak bete eta hobetu daitezen behar adinako prezioa bermatzen den, enpresen irabaziak mugatzen diren, laneko arriskuak prebenitzeko legea betetzen den eta langileen parte hartzearekin zerbitzua ebaluatzen den.

Gure ustez, eta urrats handia dela dirudien arren, langileoi dagozkigun lan eskubideak bermatu besterik ez da egin, eta hortaz, erakunde titularra moduan, haien arduraren zati bat bete da. Dena den, osoko bilkuretan onartu diren mozioak ez dira nahitaez bete beharrekoak, eta gauzatuko direnean asebeteko gara.

Gainera, gogora ekarri behar dugu duela 5 urte baino gehiago soldatak izoztuak dauzkagula, eta patronalak, titulartasun eta finantziazio publikoa duen zerbitzu honen kudeatzailea, aurkeztu zuen proposamenak alderdi atzerakoiak zituela, adibidez, lanaldiaren urtekotzea eta KPIren oso azpiko soldata igoerak.

Egoera horrek behartzen gaitu mobilizazioei eta greba partzialei eusteko. Maiatzerako deitu ditugu bi lanuzte partzial, hilaren 25ean, 12:00ak eta 15:00ak bitartean, Mungian elkartuz, udal osoko bilkura egiten ari dela, eta hilaren 31n, 10:00ak eta 13:00ak bitartean, Bilboko udaletxea inguratuko dugu osoko bilkura egingo denean.

Asko dago egiteko, badago tartea aurrera egiteko, horrengatik, lanuzteak eta mobilizazioak egiten iraungo ditugu herriz herri.