2026-05-13
Blog Page 7

EUDELen mahai-negoziatzailearen bezperan LABek eta ELAk egin dugun 2 ordutako lanuzteak jarraipen zabala izan du

75 mobilizazio baino gehiagotan EUDELi eta EAJ, EH Bildu eta PSE-EEri exijitu diegu Udalhitzeko eta udaletako mahaietara edukiak orain ekartzeko.

Gaurko egunerako, EUDELek Udalhitzeko mahai-negoziatzailea deitua duen bezperarako, LAB eta ELA sindikatuek 2 ordutako lanuztea deitu dugu Udalhitzeko zein hortik kanpoko udaletako (hiriburuak eta udal handiak gehien bat) negoziazioetan udal langileek eskatzen dituzten aldarrikapenak mahaietara ekarri ditzaten.

2 ordutako lanuzte honek 75 udal baino gehiagotan mobilizatzea eragin du, lanuztean udaletako zein udal erakunde publikoetako langileek parte hartu dutelarik. Ehunka izan dira gaurko egunez tokiko administrazioen aurrean mobilizatu diren langileak eta tokiko administrazioei, hauek gobernatzen dituzten alderdi politikoei zein EUDELi exijitu diete mahai-negoziatzaileetara edukiak orain ekartzeko, soldata eta enpleguari dagozkion gaiak hemen negoziatu behar direla aldarrikatzearekin batera.

Udal eremuan urte asko daramagu lan baldintzak hobetuko dituen akordio integralik gabe eta mahai gehienak ez daude martxan. Bitartean, aurreko urtean Udalhitzeko negoziazio mahaia martxan jarri zen eta orain dela 16 urte berritu gabeko lan-baldintzak adosteko aukera irekita dago. Alabaina, Udalhitzen negoziazioan urte eta erdi pasa den arren, oraindik orain EUDELek eduki eskasak jarri ditu mahai gainean eta orokorrean konkreziorik gabekoak dira. Udalhitzen kanpo dauden udaletan berdina gertatzen ari da.

Testuinguru horretan negoziazio-mahaietara edukiak eraman eta lan-baldintzen hobekuntza negoziatzea exijituz LAB eta ELA sindikatuok adosturiko aldarrikapen komun batzuen baitan mobilizazio eta greba dinamika abiatu genuen. Zentzu horretan, gaurko lanuzteak eta langileek erakutsitako indarrak alderdi politikoak mugiarazi dituen edo ez ikuskizun dago, biharko mahai negoziatzaileko edukiek argituko digute hori. Langileon aldarrikapenak mahai gainera ekarri bitartean, langileek argi daukate abiatu duten borrokarekin jarraitu behar dutela eta horregatik maiatzaren 14ean eta ekainaren 4ean egun osoko grebak egingo dituzte EAEko udaletxe guztietan.

Hauek dira gaurko lanuztean eta mobilizazioetan egin diren aldarrikapenak:

  • Soldatetan azken urteetan galdutako eros ahalmenaren berreskurapena, aurretik galdutakoaren zorra onartu eta berreskuratzeko konpromisoa barne. Eta udaletan azpikontrataturiko langilerik ez egotea 1.500 €ko gutxieneko soldataren azpitik.
  • Enpleguari lotuta pribatizazio gehiagorik ez egitea eta publifikazioak burutzea, egiturazko lanpostuak aitortzea, sektore feminizatuetan jardunaldiak %100ekoak izatea eta behin-behinekotasun tasa errealak jaistea prozesu bidez eta langileak kontsolidatuz.
  • Gazteberritze neurriak adostea: batetik, adinagatiko lanaldia murrizteko eskubidea aitortzen duten neurriak soldata eta kotizazioak murriztu gabe; eta bestetik, errelebo kontratua bermatzea langile guztiontzat.
  • Jardunaldia jaistea eta musika eskoletan zein euskaltegietan irakastorduak jaistea ere.
  • Lan osasunari loturiko neurriak adostea: baja bukatzen den arte %100eko ordainsari konpentsazioa jasotzea; bajen kudeaketa publikoa egitea eta ez mutualitateen bitartez; lan kargak arintzeko neurri zehatzak adostea ordezkapenak barne; eta arrisku psikosozialen eta arrisku ergonomikoen ebaluazio adostuak egitea, zein hauei loturiko neurriak ezartzea.
  • Hautaketa prozesuak tokiko erakundeek egiteko derrigortasuna ezartzea, suhiltzaileak eta tokiko poliziak prozesuak barne, eta hauek gutxienez 3 urtean behin egitea, lekualdatze lehiaketekin batera.
  • Euskarari dagokionez, lanpostu guztiak elebidunak izateko neurriak ezartzea; batetik, sarbidean bi hizkuntzak derrigorrezkoak izanik; eta bestetik, egun lanean ari direnak euskalduntzeko, euskara planak adostuz.
  • Berdintasun neurriak adostea: soldata arrakalekin amaitzeko neurriak; jazarpen protokoloen jarraipena, aplikazioa eta ebaluazioa egitea; LGTBIfobiaren kontrako protokolo eraginkorrak; edota kolektibo maskulinizatuetan, neurri eraginkorrak egoerari buelta emateko.
  • Kontziliatzeko neurriei dagokienez, batetik, zaintzeko lanaldi murrizketak eta eszedentziak adostea, zaindutako pertsonaren adin mugarik gabe; eta bestetik, loturagramen bidezko baimenak onartu eta aitortzea.
  • Trantsizioa ekosozialerako neurriak adostea.

Bukatzeko, lanuztea egin eta mobilizazioetan parte hartu duten langile guztiak zoriondu nahi ditugu. Gero eta gehiago gara, jarraitu dezagun lanean eta landu ditzagun maiatzaren 14ko zein ekainaren 4ko greba egunak. Udalhitzen zein udaletako negoziazioetan edukiak orain eskuratzeko modu bakarra da! Beraz, presionatu ditzagun alderdi politikoak langileoi dagokiguna eskuratu arte!

LABek Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientearen aurkako demanda erregistratu du, eta azalpenak eskatu ditu prozesuaren opakutasunaren aurrean

LABek gaur aurkeztu du epaitegian Tubos Reunidosek planteatutako enplegu-erregulazioko espedientearen aurkako demanda, beste urrats bat emanez lanpostuen defentsan eta justifikaziorik ez duten enpresa-erabakien aurrean.

Demanda jartzeak hasieratik LAB salatzen ari denari erantzuten dio: gardentasun faltak, benetako negoziaziorik ezak eta egiturazko neurrien inposizioak markatutako prozesua da; hala nola, kaleratze kolektiboa, altzairutegiaren itxiera eta logistikaren kanporatzea.

Ildo horretan, LABek azpimarratu nahi du opakutasuna ez dela soilik enpresaren erantzukizuna. Gaur egun, informazio falta orokorra da inplikatutako instantzia guztietan. Enpresako zuzendaritzak ez du batzordearen bilera-eskaera aintzat hartu, eta uko egiten dio egungo egoerari eta epe laburreko planei buruzko azalpen zuzenak emateari.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzako Industria Sailarekin, aldundiekin eta Amurrioko alkatearekin berriki egindako bileran ere ez zen erantzun argirik edo informazio zehatzik eman funtsezko gaiei buruz, hala nola zorraren birfinantzaketari edo inbertitzaileekin izandako harremanei buruz.

Bien bitartean, komunikabideen bidez mugimendu garrantzitsuak ezagutzen jarraitzen du sindikatuak. Prentsaren bidez jakin du EAJren ordezkaritza batek bilera bat egin duela EBko Barne Merkatuko, Industriako, Ekintzailetzako eta ETEetako Zuzendaritza Nagusiko arduradunekin, baina informazio hori ez zaie aldez aurretik helarazi langileen ordezkariei, nahiz eta duela astebete bilera horretara joan diren ordezkariekin bildu zen LAB, Amurrioko alkatearekin, esaterako.

Era berean, erakundeei helarazitako eskaerari buruzko erantzunik gabe jarraitzen du LABek, komitearen eta SEPIren arteko bilera bideratu eta erraztu dezaten; izan ere, hori funtsezkoa da arazo nagusiari heltzeko: zorra eta haren birfinantzaketa.

LABen ustez, onartezina da egoera larri hau plantillari bizkarra emanda kudeatzea, informaziorik gabe, gardentasunik gabe eta elkarrizketarako benetako espaziorik gabe.

Horregatik, gaur hasitako bide judizialaz gain, sindikatuak iragarri du inplikatutako alde guztiei azalpenak eskatzen jarraituko duela, eta presioa areagotuko duela erantzun argiak eman eta negoziaziorako benetako bideak ireki daitezen.

Jokoan dagoena ez baita soilik plantillaren oraina, baizik eta etorkizun industriala; eta eztabaida horrek ezin du opakutasunean gertatzen jarraitu. 

San Juan de Dios ospitaleko langileek “low cost” lan baldintzak salatu dituzte

Enpresa Batzordeak (LAB eta independenteak) ohartarazi du lan-gainkarga, soldata-geldialdia eta egoera jasanezina dagoela ospitalean, akordioa hamar urtez eguneratu gabe egon ondoren.

San Juan de Dios Ospitaleko langileek premiazko irtenbidea eskatu dute osasun publikoarekin duten kontzerturako, hamarkada batez berritu ez dena. Finantzazio eskasa salatu dute, enpresa kudeatzailea “bidegabeki aberasten” den bitartean.

Batzordeak plantillaren lan egoeran jarri du fokua berriro ere, etengabeko lan gainkarga eta 2024tik soldaten eguneratze eza salatuz. Hau bereziki larritzat jotzen dute bizi kostuaren igoerak markatutako testuinguruan, elikadura edo etxebizitza bezalako esparruetan batik bat.

Era berean, ospitaleak jasaten duen asistentzia-presioa gero eta handiagoa dela ohartarazi dute; izan ere, okupazioaren igoera esanguratsua egon da eta aurten 40 ohe gehiago bete dira. Alde horretatik, langileek adierazi dute Nafarroako osasungintzaren “low cost” zerbitzua sentitzen direla.

Hitzarmen berri bat negoziatzeko elkarrizketak urrian hasi arren, azaldu dute, zentroko zuzendaritzak ez du oraindik proposamenik aurkeztu, eta horrek negoziazioak “erabat blokeatuta” mantentzen ditu.

Batzordeak kritikatu egin du zuzendaritzak baliabide ekonomikoen falta argudiatu izana. “Ezin da egoera honetan jarraitu. Kontuak argiak eta gardenak izan behar dira, eta akordioak, agerikoak”.

Biztanleria zahartzen ari delarik eta menpekotasuna handitzen, Nafarroako osasun sistemaren barruan ospitaleak duen papera ere nabarmendu nahi izan du Enpresa Batzordeak. Ildo horretan, gogorarazi dute artatutako pertsonen %95 Nafarroako Osasun Zerbitzuaren deribazioetatik datozela, eta, gainera, kirurgiako itxarote-zerrendak murrizten laguntzen dutela.

Osasun Publikoko eta ospitaleko zuzendaritzen arteko adostasun faltaren aurrean, langileek uste dute zentroaren titulartasunari buruzko eztabaida irekitzeko unea iritsi dela. Zehazki, San Juan de Dios ospitalea kudeaketa publiko zuzenekoa izatera pasatzea planteatu dute, sistema publikoan berriki sartutako beste zerbitzu batzuek bezala, hala nola anbulantziak, Ubarmin zentroa eta emakumeari arreta emateko zentroak.

Azkenik, batzordeak eskatu du ezkutukeria eta lan-baldintza prekarioekin amaitzea, hitzarmen duin baten bidez, baita bere lan- eta soldata-baldintzak Nafarroako osasun publiko osoarekin parekatzea ere. “Ez dugu Nafarroako osasungintzaren ‘low cost’ izaten jarraitu nahi”, berretsi dute.

Protesta ArcelorMittalen, Legasako plantan kaleratu duten langileagatik

ArcelorMittal Lesakako enpresa batzordeak Legasako lantokiko langile baten diziplinazko kaleratzea salatu du. Langile hori martxoaren 26an kaleratu zuten, “berehala eta kalte-ordainik gabe”. Protesta gisa, batzordeak lanuztea deitu du apirilaren 24rako, 13:00etatik 15:00etara.

Batzordearen arabera, kaleratzearen oinarria langilearen ustezko desobedientzia da; izan ere, enpresak idatziz agindu zion larunbatean, otsailaren 21ean, lan egiteko, lanaldi irregularra aplikatuta. Ordezkari sindikalek azaldu dute, neurri hori ezin zela aplikatu batzordearekin aldez aurretik akordioa lortu gabe, hitzarmen kolektiboak ezartzen duen bezala, eta hau ez zen gauzatu.

Enpresa eta batzordearen arteko akordio ezak, Legasako lantegian materialaren pilaketaren jatorriari buruzko desadostasun batetik zetorren. Enpresak urte hasieran egindako inbertsioarengatik, geldialdia luzatu behar izan zuela eta atzeratutako lan zama arrazoi nagusitzat jotzen du. Batzordetik ordea, langile faltagatik sortu diren geldialdiei egokitzen die zama hau.

Testuinguru horretan, lan-taldeak indartzeko eta lehen seihilekoan geldialdi gehiago egitea saihesteko konpromisoa hartzeko akordio bat lortzen saiatu zirela adierazi du batzordeak, baina zuzendaritzak ez zuen proposamen hori onartu.

Akordiorik ez zenez lortzen, batzordeak kontsulta egin zien langileei batzar baten bidez, eta kontrako 16 boto eta 2 zuri izan ziren. Enpresak proposatutako neurriaren aldeko botorik ez zen izan. Hamar egun geroago, azkenean Legasako lantegian larunbatetan ez zela gehiago lan egingo jakinarazi zuen zuzendaritzak, eta, batzordearen arabera, erabaki horrek islatzen du enpresak ez duela borondaterik lan ordezkaritzarekin konpromisoak lortzeko.

Batzordearen ustez, kaleratze honekin enpresak helarazten duen mezua da lan eskubideak defendatzen dituzten langileak zigortuak izango direla. Kaleratutako langileak enpresan 27 urteko antzinatasuna zuen eta “bere lan eskubideak beti defendatu” dituen pertsona gisa deskribatu du batzordeak. “Orain errudun nagusi bihurtu nahi dute”, kritikatu du, “enpresak bota nahi duen mezua argia da, edonor izan daiteke hurrengoa. Bihar gutako edozein izan gintezke.”

Langileen ordezkariek azpimarratu dute egoera “ez dela kaleratze batera mugatzen”; haien ustez, duintasunari eta lan eskubideen defentsari eragiten die. “Hau erantzunik gabe pasatzen uzten badugu, gure eskubideetan atzera egingo dugu”, adierazi dute, langileriaren batasunari dei eginez: “beldurrik gabe eta zatiketarik gabe, lagundu dezagun kaleratutako langilea, berronarpena orain!”, aldarrikatu dute.

Horregatik guztiagatik, enpresa batzordeak Lesakako eta Legasako langile guztiak apirilaren 24an lanuztea egitera deitu ditu, 13:00etatik 15:00etara. Legasako lantegiaren sarreran elkarretaratzea antolatu dute, “inposiziorik gabe enpresarekin berriro benetako eta eraginkorra izango den elkarrizketa soziala berrartzeko, lan baldintza duinen alde eta kaleratzeen aurka”.

LABek salatu du Tubacexen hitzarmen kaskarrago bat inposatzeko presioa, beldurra eta presak erabiltzen ari direla

LABek publikoki salatu du Tubacexeko zuzendaritzak hitzarmenaren negoziazioan martxan jarri duen maniobra.

Asanblada orokorraren eta plantillaren %90ek baino gehiagok babestutako lanuzteen ondoren, enpresa negoziazio-mahaitik desagertu zen bi hilabete baino gehiagoz. Ez zen bilerarik izan, ez zen aurrerapenik egon, ez zen negoziatzeko borondaterik egon.

Eta berriro agertzea erabakitzen duenean, betiko gidoiarekin egiten du: lehenik beldurra, ondoren presioa eta, azkenik, presak.

Deitutako bileran, zuzendaritzak ERTE posible baten mehatxua jarri zuen mahai gainean, ziurgabetasunera eta lan-kargaren jaitsierara apelatuz. Berehala, behin betikotzat jo zuen hitzarmen-proposamen bat aurkeztu zuen, eta epe oso laburrarekin.

Hau ez da negoziazio-prozesu serio bat. Presio-testuinguru batean akordio azkar bat behartzeko operazio bat da.

LABetik argi diogu: ezin da bi hilabete baino gehiago negoziatu gabe egon eta bost urteko hitzarmen bat egun gutxitan ixtea pretenditu.

Gainera, prozesu osoa garatzeko moduak zalantza handiak sortzen ditu. Bilera ez zen gardena izan, eta ez zuen benetako eztabaida bat ahalbidetu baldintza berdinetan. Badirudi ez zirela alde guztiak informazio berarekin ari, eta horrek guztiz desitxuratzen du negoziazio kolektibo bat izan beharko lukeena.

Horri beste elementu larri bat gehitu behar zaio. Bileraren ondoren, komunikabideetan beldurrean, doikuntza-neurri posibleetan eta enpresaren egoeran oinarritutako mezuak agertzen dira. Baina ez da errealitatearen beste aldea kontatzen.

Ez da esaten 2025ean Tubacexek 25 milioi euro inguru banatu dituela dibidendutan, azken urteetako mailarik altuena. Ez da esaten enpresak berak 2026an ere etekinak banatzen jarraitzea aurreikusten duela. Ez da esaten aurreikuspen positiboak dituela. Ez da esaten, plantillari zuhurtzia eskatzen zaion bitartean, goian dirua banatzen jarraitzen dela.

Isiltasun hori ere estrategiaren parte da.

Aurkeztutako proposamenak hobekuntza ekonomikoak saltzea du helburu, baina benetan ez dute azken urteetan metatutako erosteko ahalmenaren galera konpentsatzen, eta oso urrun geratzen dira plantillak galdu duenetik. Eta hori guztia funtsezko gaietan benetako aurrerapenik gabe: eskubide sozialak, mugikortasunaren mugak edo enplegu-bermeak. 

Hau da, bost urteko hitzarmen luze bat itxi nahi da, sortutako ziurgabetasun-une batean, egiturazko hobekuntzarik gabe eta presiopean.

LABetik argi daukagu: hau ez da azkar sinatzeaz, ondo sinatzeaz baizik. Eta horretarako, enpresak planteatzen duenaren kontrakoa behar da: denbora, gardentasuna eta erabaki kolektiborako gaitasuna.

Horregatik, LABek eskatu du proposamena plantillarekin aztertzea, presarik gabe eta xantaiarik gabe. Izan ere, jokoan dagoena ez da akordio puntual bat, datozen urteetako lan-baldintzak baizik.

Plantillak jada bere indarra erakutsi du. Lanuzteek mugarri bat ezarri dute. Eta erakutsi dute, halaber, mobilizazioa dagoenean, enpresa mugitu egiten dela. Orain zuzendaritzak gatazka azkar itxi nahi du, indar hori hazten jarraitu aurretik.

LABetik ez dugu agertoki hori onartuko: ez dugu onartuko beldurrarekin negoziatzea, ez dugu onartuko denborak inposatzea, ez dugu onartuko beheranzko hitzarmen bat.

Plantillarekin lanean jarraituko dugu baldintza justuak defendatzeko eta sinatzen den hitzarmenak enpresa honi eusten dion jendeak benetan merezi duena jasotzeko. 

LABek eta ELAk elkarretaratze bat deitu dute Lanbiden, lan-eskubideen galera eta eredu berriak segurtasun juridikorik ez duela salatzeko

LAB eta ELA sindikatuek —Lanbiden ordezkaritza sindikalaren gehiengoa dutenek— elkarretaratzea deitu dute gaur, erakundearen egoitza nagusiaren aurrean, lan-eskubideen galera eta zuzenbide pribatuko erakunde publiko gisa ezarri den izaera juridiko berriaren ondoriozko berme falta salatzeko.

LAB sindikatuak ohartarazi du eredu-aldaketa bat-batean eta modu kaotikoan egiten ari dela, eta horrek ondorio larriak dituela langileentzat. Ildo horretan, Lanpostuen Zerrenda (LPZ) berriaren negoziazioa funtsezko faktoreak kontuan hartu gabe garatzen ari dela kritikatu dute, hala nola zerbitzuen dimentsionamendua, lan-kargak edo irizpide objektiboen aplikazioa.

Era berean, salatu dute bitarteko langileen tasa %40tik gorakoa dela, eta adierazi dute Lanbideko zuzendaritzak orain arte ez duela benetako irtenbiderik proposatu langile horiek erakundean integratzeko; ez du EPE deialdirik egin, ezta lan-poltsarik sortu ere.

LABen arabera, langileen lan-eskubideak murrizten ari dira, eta hori agerian geratzen da, besteak beste, osasun-zaintzako laguntza-zerbitzuaren galeran eta telelana egiteko eskubidearen mugaketan. Gainera, herritarrei arreta euskaraz emateko bermea eta hizkuntza horretan lan egiteko aukera murriztu direla ohartarazi dute.

Langileek zalantza handiak dituzte integrazio- edo laboralizazio-prozesuaren inguruan. Izan ere, prozesu horrek ez du aldez aurreko egonkortasun-planik, eta ez du bermerik eskaintzen langileen eskubideak errespetatuko direnik.

Bestalde, LABek eskatu du Lanbitelen egiturazko zerbitzua erakunde publikoaren plantillan integratzea, Lanbideren funtzionamendurako funtsezkoa dela iritzita.

Azkenik, euren aldarrikapen nagusia argia da: Lanbideren egungo izaera juridikoa leheneratzea, berriro Administrazio Orokorreko erakunde izan dadin, izaera publikoa eta langileen egonkortasuna bermatzeko. 

Ikuskizun eta ekitaldien sektoreko langileen lehenbiziko greba eguna izango da maiatzaren 15ean

Ikuskizun eta ekitaldien sektoreko langileek grebara deitu dute maiatzaren 15ean, patronalaren blokeo sistematikoa salatzeko. Blokeo horrek lan eskubideetan aurrera egitea eragozten diela salatu dute. Jarraian duzue LAB, Teknikariok, ESK, UGT, ELA eta CCOO sindikatuen irakurketa:

Pasa den otsailaren 23an iragarri genuen lan-ikuskaritzan salaketak erregistratzeaz gainera, mobilizazioei bide emango geniela. Gaur sektore honetan historikoa den borroka eguna iragarri nahi dugu: sektoreko greba eguna maiatzaren 15ean.

Bi urteko negoziazioen ondoren, sindikatu deitzaileok mobilizaziorako deia luzatu nahi dugu greba honen bidez. Borroka egun honekin, patronalaren blokeo sistematikoa salatu nahi dugu, lan-eskubideetan aurrera egitea eragozten duelako eta lan-bizitza eta bizitza pertsonala uztartzea larriki zailtzen duten baldintzak betikotzen dituelako.

Teknikariok, ESK, LAB, UGT, ELA eta CCOO sindikatuok osatzen dugu orain bi urte atzera eratu genuen Euskal Autonomia Erkidegoko ikuskizunen eta ekitaldien sektorearen (EAE) negoziazio mahaia. Sindikatu guztiok iragarri dugun deialdi hau mugarria da sektoreak duen borrokan.

Denbora honetan guztian, sindikatuok erantzukizun-jarreraz aritu gara, sektore honen berezitasun nabarmenak dauzkala ulertuta. EUKI patronalari negoziaziorako aukera eman diogu une oro, elkarrizketarako eta akordiora iristeko borondatea izango zuela sinetsita. Ordea, ustezko elkarrizketa hori blokeatzeko eta higatzeko patronalak izan duen estrategia besterik ez da izan.

Patronalak paralisiaren eta benetako proposamenen faltaren alde egin du blokeo egoera betikotzeko. 2025eko uztailetik hona luzatu den immobilismo horrek, benetako negoziazio-bide oro agortu ditu; izan ere, ezinezkoa da langileen gutxieneko eskubideak zapaltzen dituzten proposamenekin akordioak lortzea. Hala nola lan-egutegia edo lan egiteko aurreabisuak eta, beraz, kontziliazio zailtasuna, beste gauza askoren artean.

Sektore hau ezinbestekoa da ekintza eta ekitaldi kulturalak egon daitezen. Horregatik, sindikatuok publikoki salatu nahi dugu EUKI patronalak horrekiko duen arduragabekeria eta lan-baldintza duinak bermatzeko interes falta.

Horregatik guztiagatik, hitzarmen kolektiboaren blokeo sistematikoari aurre egiteko beharrezko erantzun gisa ulertuta, lehenbiziko greba egun honekin mobilizazio zikloari ekingo diogu.

Maiatzaren 15a aukera paregabea da sektorea itzalpetik eusten dutenen lana argitara ateratzeko eta merezi duten aitortza exijitzeko.

EAEko ikuskizunen eta ekitaldien sektoreko profesionalei dei egiten diegu aurki iragarriko ditugun mobilizazioetan parte hartu dezaten.

Sektore honetan urte asko daramatzagu prekarietatean murgilduta, normalizatzeraino ia. Kontzertu eta agerraldietatik bueltan makina bat aldiz kritikatu ditugun baldintza kaxkarrak aldatzeko garaia iritsi da; kalera irteteko eguna iritsi da.

M-15 greba. Ikuskizun eta ekitaldietako langileak borrokan.

LABek salatu du foru aldundiek erreferentziazko prezioen indizea argitaratzeko izan duten atzerapen bidegabea, eta adierazi du EAJren eta PSEren politikek etxebizitzaren negozioa elikatzen jarraitzen dutela

Sindikatuak azpimarratu du klase ertain deiturikoarentzat bideratutako politikek etxebizitzaren merkatua puzten jarraitzea eta gero eta herritar gehiago etxebizitza eskuratzeko aukeratik kanpo uztea besterik ez dutela lortuko.

Bi urte baino gehiagoko atzerapen guztiz bidegabe baten ondoren, atzo BOEn argitaratu ostean, Bizkaiak eta Arabak badute jada erreferentziazko prezioen indizea. LABek behin eta berriz adierazi du etxebizitza legea eta alokairuen prezio-muga ez direla nahikoak bizi dugun etxebizitza krisiari aurre egiteko; hala ere, onartezina dela ondorioztatzen du foru aldundiek indize horren argitalpena atzeratu izana. Horrela, alokairuen prezioen egungo igoera sendotzen lagundu da, azken bi urteotan %10 baino gehiago igo baitira. Gainera, igoerei muga jartzen zaien arren, prezioek gora egiten jarrai dezakete.

Era berean, LABek salatu du Eusko Jaurlaritzak hartutako neurriek etxebizitzaren negozioa diru publikoarekin elikatzen jarraitzen dutela. Gaztelagun bezalako laguntzak alokairuaren merkatuko preziora egokitzea, prezioak etengabe igotzen ari diren testuinguru batean eta, igoerak mugatzeaz harago, prezioak jaisteko neurri eraginkorrik ez dagoenean, gero eta diru publiko gehiago jabeen poltsara bideratzea dakar.

Gauza bera esan daiteke Bizigune programan jabeek jasotzen duten kanona handitzeko erabakiari buruz, eremu tentsionatuetan merkatuko preziora egokituz. Horrela, neurri hauekin ez da segurtasuna ematea helburu programa honetan etxebizitza jartzen duten jabeei, baizik eta zirkulu bikoitz bat sortzea, merkatu pribatuko ia irabazi berak —prezio oso altuekin— diru publikoaren bidez bermatzeko.

Beraz, jabeak lehenesten jarraitzen da, maizterren gainetik, azken horiek baitira egoera ahulenean daudenak. Merkatuan modu apalean eta norabide honetan esku hartzeak kontrako ondorioak ditu; aberastasuna birbanatu beharrean, desberdintasunak sendotzen ditu. LAB sindikatuak, horrela, bere gaitzespena adierazten du Eusko Jaurlaritzak onartutako neurrien aurrean, uste baitu ez dietela aurre egiten Euskal Herrian alokairuen garestitzearen arrazoi estrukturalei eta —beste behin ere, LABek salatu izan duen bezala— higiezinen patronalaren aldeko neurriak direla.

LABek etxebizitza politikak eskatzen ditu langile gehiengoaren alde: diru-laguntzen politikak alde batera utzi, prezioak jaisteko apustua egin, parke publikoaren eta alokairu sozialaren hedapena lehenetsi, eta higiezinen patronalaren negozioa mugatu. Sindikatuak berresten du etxebizitzaren negozioari aurre egiteko konpromisoa, ekintza sozio-sindikalaren bidez. 

Maiatzaren Lehena: Gerraren eta bizitzaren garestitzearen aurrean, langileen aldeko politikak aldarrikatuko ditu LABek Nafarroan

Iruñerriko 100 ordezkarirekin batera eta joan den martxoaren 17ko Greba Orokorraren egun arrakastatsuaren ondoren, Imanol Karerra Nafarroako LABeko bozeramaileak nabarmendu du “Langileok eragin” lelopean sindikatuak hiru neurri zehatz eta ezinbesteko aldarrikatuko dituela Nafarroan bizitza duina bermatzeko: etxebizitza eskubidea, kalitatezko zerbitzu publikoak eta soldata eta pentsio duinak. LAB sindikatua izango da Nafarroa Garaiko lurralde osoan mobilizatuko den sindikatu bakarra, eta sei manifestazio egingo ditu guztira: Iruñea, Tutera, Altsasu, Lizarra, Tafalla eta Doneztebe.

Karrerak bere hitzaldia hasi du aipatuz gerren eta gatazken nazioarteko testuingurua eta honek duen eragina Nafarroako eta bertako langileen egoera ekonomiko eta sozialean. Bozeramaileak adierazi du Nafarroako Gobernuak sindikatuei helarazi ziela Irango gerraren eragina arintzeko neurriak hartuko zituela. Zentzu horretan, Maria Chivite presidenteari eskatu dio benetako “entzute aktiboa” egin dezala eta kontuan har dezala Nafarroako langileak ez daudela prest Ekialde Hurbileko gerraren faktura ordaintzeko, prezioak garestitu edo enplegu eta lan-baldintzak okertzen direlarik, aurreko krisietan gertatu zen bezala, hala nola, finantza-krisian, pandemian edo Ukrainako gerran.

Horregatik, Maiatzaren Lehen honetan, Europako agintari gehienen politikak ez diren beste batzuk eskatuko dizkio sindikatuak Chiviteri: “burujabetza, ekonomiaren kontrol publikoa eta gutxieneko soldata propioa, hemen lan-baldintza eta bizi-baldintza duinak bermatzeko.” Izan ere, hori aldarrikatu zuten joan den martxoaren 17an 10.000 pertsonak baino gehiagok Nafarroako kaleetan.

Bozeramaileak kritikatu du hirugarren aldia dela CENeko enpresaburuen erakundeak eta UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroan gutxieneko soldata propio baten negoziazioari ekiteko mahaian esertzeari uko egiten diotela, eta horrekin “beren burua desprestigiatzen” ari direla dio. Karreraren arabera, “elkarrizketa boikotatzen dute Espainiaren izenean eta Nafarroaren kaltetan, lur honetan borrokatzen duten langileei pribilegiatuak deituz”. Azaldu duenez, ezerk ez die eragozten negoziatzera esertzea Nafarroako langileei bertako errealitate sozioekonomikoaren arabera bizitzaren garestitasunari aurre egiteko aukera emateko. Duela urtebete, gogoratu du, LAB sindikatuak ohartarazi zien borroka sindikalaren bidez erantzungo zuela, eta horixe gertatu da; izan ere, “hemen sindikalismo bat dago, egoerak eskatzen duen mailan dagoena, prestutasunez eta borrokaz”.

Nafarroako Gobernuaren funtzio instituzionalari dagokionez, elkarrizketa eta negoziazioa berme guztiekin gauzatzen direla zaindu behar duela adierazi du Karrerak, oroz gain, inplikatutako eragile guztien parte-hartzearekin, bazterketarik eta aurretiazko baldintzarik gabe. “Chivite presidenteak nafar guztien presidente izateko aukera du, eta negoziazioa gauzatu dadin bultzatzeko aukera. Edo, aitzitik, gutxi batzuen (CEN, UGT eta CCOOko eragileak) interesei erantzuteko itxaropen horri iruzur egitea”.

Nafarroako langile klaseak sindikalismo borrokalariaren alde egiten duela nabarmendu du Karrerak, LABen etengabeko hazkundeak eta gaur egun hainbat sektoretan ematen ari diren borroka aktiboak erakusten duten bezala. Zahar egoitzetan eta grafikagintzan borrokan daude eta lanuzteak egiten ari dira estatalizazioaren aurrean beren lan baldintzak eta soldatak duinduko dituen nafar hitzarmenak aldarrikatzeko. Intiako langileak greban daude enpresa publiko honek subrogatutako langileek jasaten duten soldata-diskriminazioarekin amaitzeko. Hezkuntzako langileak ere mobilizatzen ari dira “Gimeno kontseilariaren prepotentzia eta ezintasuna” salatzeko eta alde egiteko eskatzen diote.

Ildo horretan, LABek Maiatzaren Lehenean aldarrikatuko du “guztion bizitzak erdigunean jarriko dituen eredu bat, gutxi batzuen etekinen ordez”. Nafarroako biztanleriaren erdia prekarietate ekonomikoko egoeran bizi dela salatu du sindikatuak, “horrek dakarren larritasun guztiarekin”. Horregatik defendatzen du Nafarroan birbanaketa-politikak ezarri behar direla; hau da, enplegua, zaintzak eta aberastasuna banatzeko politikak.

Mobilizazioak

► Iruñea, 12:00, Gazteluko plaza

► Altsasu, 12:00, Foruen Plaza

► Doneztebe, 12:00, Merkatu Plaza

► Lizarra, 12:00, Udaletxea

► Tafalla, 12:00, TafallaPlaza

► Tutera, 12:00, Foruen Plaza